Άρθρα μαρκαρισμένα ως: 'Μουντιάλ 2014: Οι ομάδες'

Οι ομάδες του Μουντιάλ 2014: Βοσνία

  [5 Σχόλια]

bosnia

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να την υποστηρίξει:

  • Γιατί σε αντίθεση με τα περισσότερα Μουντιάλ στα οποία υπάρχουν περισσότερες από μια ομάδες που δίνουν για πρώτη φορά το παρών, στη φετινή διοργάνωση είναι η μοναδική πρωτάρα και αυτό σε συνδυασμό με το γεγονός ότι εκπροσωπεί μια πολύ μικρή χώρα, με πληθυσμό μικρότερο της Αθήνας, της δίνει αρκετούς πόντους συμπάθειας.
  • Γιατί παρά τα παραπάνω δεδομένα που υπονοούν πως πρόκειται για μελλοντικό ‘σάκο του μποξ’, είναι καλή και, το ακόμα πιο σημαντικό, επιθετική ομάδα και αυτό μπορείς να το διαπιστώσεις είτε τσεκάροντας το ρόστερ της, που περιλαμβάνει τους Τζέκο, Πιάνιτς, Λούλιτς, Μισίμοβιτς, Ιμπίσεβιτς, Μπέγκοβιτς και Σπάχιτς, είτε ανακαλώντας την πορεία της στα προκριματικά του Μουντιάλ, στα οποία σίγουρα θα θυμάσαι πως, σε πλήρη αντίθεση με την εθνική μας, σκόραρε με ρυθμούς Ρεάλ Μαδρίτης, δηλαδή 3 γκολ μέσο όρο σε κάθε παιχνίδι!
  • Γιατί τα ονόματα Ντούσαν Μπάγεβιτς (που γεννήθηκε στη Βοσνία αλλά μπορείς άνετα να τον αποκαλέσεις και Σέρβο και Έλληνα και προδότη), Ίβιτσα Όσιμ, Ρέφικ Σαμπανάτζοβιτς, Γιάσμινκο Βέλιτς, Μπέρναρντ Μπάρνιακ, Έντιν Μπάχτιτς και Ζλάταν Μουσλίμοβιτς λένε αρκετά (κατά κύριο λόγο, θετικά) πράγματα σε πολλούς Έλληνες, ανεξαρτήτως της ομάδας που υποστηρίζουν.

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να μην την υποστηρίξει:

  • Γιατί το όνομα Ντούσαν Μπάγεβιτς, του Βόσνιου «Σερβοέλληνα, πολυνίκη τεχνικού» που έγινε πρίγκιπας, για να γίνει μετά βάτραχος και μετά να ξαναγίνει πρίγκιπας και μετά πάλι βάτραχος και μετά κουράστηκαν όλοι και σταμάτησαν να ασχολούνται σοβαρά μαζί του, του προκαλεί ακόμα νεύρα, εφιάλτες και τάση για τσακωμό με οποιονδήποτε βρίσκεται σε απόσταση πέντε μέτρων και μπορεί να καταλάβει το όνομα ‘Ντούσαν’.
  • Γιατί είναι φανατικός της εθνικής μας ομάδας και εξαιτίας της Βοσνίας αναγκάστηκε να ζήσει το άγχος των μπαράζ με τους Ρουμάνους, τα οποία απείλησαν να χαλάσουν το όνειρο του, να κυκλοφορεί και αυτό το καλοκαίρι περήφανος με τη φανέλα της εθνικής στις καφετέριες και τις παραλίες της χώρας.
  • Γιατί είναι οπαδός του Ολυμπιακός και δεν ξεχνάει τον αμυντικό Μίρσα Βαρεσάνοβιτς, τον οποίο όλως τυχαίως είχε φέρει ο Μπάγεβιτς, και ο οποίος ήταν πιο επιρρεπής στα λάθη και από Χρυσαυγίτη που προσπαθεί να γράψει έκθεση 500 λέξεων με θέμα την συνειδητή περιθωριοποίηση του ατόμου στις σύγχρονες αστικές κοινωνίες.

Οι ομάδες του Μουντιάλ 2014: Γερμανία

  [8 Σχόλια]

germany

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να την υποστηρίξει:

  •  Γιατί είναι εγγύηση. Ξέρεις τι διαλέγεις και τι παίρνεις και η πιθανότητα να πέσεις έξω είναι τρομακτικά μικρή, ειδικά για ποδόσφαιρο. Αν δεν τερματίσουν στην κορυφή, θα είναι σίγουρα κάπου ψηλά. Αν πάλι γίνει κάτι εντελώς απρόοπτο και δεν τερματίσουν καν ψηλά είναι σίγουρο πως θα γυρίσουν σπίτι τους έχοντας ζορίσει απίστευτα αυτόν που τους διαολόστειλε. Είναι εξαιρετικά απίθανο να τους δεις να διασύρονται ή να παρατάνε ένα παιχνίδι στη μοίρα του, δείχνοντας αδιαφορία και παραίτηση. Όταν οι Έλληνες χρησιμοποιούν τα πρώτα 15 λεπτά για να προσαρμοστούν στον αγωνιστικό χώρο και να οργανώσουν την τακτική τους ανάλογα με το μέρος που έχει σκιά και παχύ χόρτο και τα τελευταία 15 λεπτά για να καθυστερήσουν και να ξεκουραστούν, ξαπλώνοντας στο χόρτο, οι Γερμανοί μπαίνουν στο γήπεδο πανέτοιμοι και αποφασισμένοι να κάνουν σπρίντ από το πρώτο λεπτό μέχρι το τελευταίο των καθυστερήσεων, ακόμα και για να σώσουν μια χαμένη μπαλιά ή να κερδίσουν ένα αράουτ. Είναι προγραμματισμένοι να τα δίνουν όλα, να επιδεικνύουν πειθαρχία σε κάθε στιγμή και να αποφεύγουν τις μεγάλες διακυμάνσεις στην απόδοση τους και σ’ αυτό το πρόγραμμα σπάνια υπάρχουν bugs.
  • Γιατί ακόμα κι αν τον διακατέχει μια διαχρονική αντιπάθεια για οτιδήποτε Γερμανικό, από τότε που ήταν πιο μικρός και έβλεπε τη μάπα του θυμωμένου Έφενμπεργκ και του τρομακτικού Καν να γεμίζουν το κάδρο της τηλεόρασης, υπάρχει μια σοβαρή πιθανότητα κάποια στιγμή της ζωής του να συμπάθησε κάποια Γερμανική ομάδα (πιθανότερες υποψήφιες: η Ντόρτμουντ, η Βέρντερ Βρέμης ή η Σεντ Πάουλι), κάποια φουρνιά της εθνικής Γερμανίας (πιθανότερες υποψήφιες: η Γερμανία του 2002 ή η τελευταία του 2010 που έπαιξε και λίγη μπάλα σε ένα αντικειμενικά μετριότατο τουρνουά) ή έστω κάποιον παίκτη από τους αρκετούς μεγάλους που έχει βγάλει (πιθανότεροι υποψήφιοι: ο ‘τίμιος’ Κλόζε, το κεφάλι του Μπίρχοφ, ο μεγάλος Μπεκενμπάουερ ή ο ‘δολοφόνος’ Γκέρντ Μύλερ).
  • Γιατί ο Αινστάιν ήταν Γερμανός, ο Μπαχ και ο Μπετόβεν ήταν Γερμανοί, ο Σουμάχερ είναι Γερμανός, ο Μαρξ ήταν Γερμανός, οι Rammstein, οι Scorpions, οι Helloween και ο Schiller είναι Γερμανοί, ο Έσσε, ο Μαν, η Φρανκ και ο Μπρεχτ ήταν Γερμανοί. Κι ακόμα κι αν δεν θαυμάζεις κάποιους από τους παραπάνω, δεν γίνεται να μην εκτιμήσεις κάποιο μέρος του έργου τους.

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να μην την υποστηρίξει:

  • Γιατί υποστηρίζει την Ελλάδα (ή τις επίσης χωμένες στα χρέη, Πορτογαλία/Ισπανία) ή την Αγγλία. Και κανένα εκ των δυο δεν χρειάζεται καμία επιπλέον εξήγηση.
  • Γιατί δεν πρόκειται να ξεχάσει ποτέ εκείνο το ‘μαιμουδένιο’ πέναλτι στον τελικό του 1990 που στέρησε από την Αργεντινή και τον Ντιέγκο Μαραντόνα το δεύτερο συνεχόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο και επέτρεψε στους Αργεντίνους να πιάσουν τότε στην κορυφή των κατακτήσεων τους θεούς Βραζιλιάνους (και τους, αθόρυβους αλλά πάντα μέσα στα κόλπα, Ιταλούς).
  • Γιατί είναι Γερμανοί. Και δεν γίνεται να υποστηρίξεις τους Γερμανούς. Δεν είναι μόνο ιστορικοί ή οικονομικοπολιτικοί οι λόγοι (είναι στην κορυφή σε όλους τους σοβαρούς τομείς, ας χαρεί και κανένας άλλος στα λιγότερο σημαντικά πράγματα αυτής της ρημαδο-ζωής). Είναι και θέμα στυλ. Και οι Γερμανοί δεν έχουν τέτοιο πράγμα. Βάζω στοίχημα πως οι λέξεις ‘φινέτσα’, ‘τσαλιμάκια’ και ‘φαντεζί’ (αν υπάρχουν) στα Γερμανικά θα είναι κάποιοι γλωσσοδέτες, 17 γραμμάτων, εκ των οποίων τα 13 θα είναι σύμφωνα που αλλάζουν και θέσεις μεταξύ τους συνέχεια. Γλωσσοδέτες που αν καταφέρεις ποτέ να τους προφέρεις, το στόμα σου θα μείνει εκτός δράσης λόγω στραμπουλήγματος για τουλάχιστον μια εβδομάδα και εσύ για λόγους αυτοπροστασίας θα απορρίψεις μια για πάντα αυτές τις έννοιες από τη ζωή σου. Και κάπως έτσι ξεκινάει η Γερμανοποίηση και πριν το καταλάβεις έχεις βρεθεί να φοράς σανδάλια με άσπρη κάλτσα στα μέσα Αυγούστου.

Οι ομάδες του Μουντιάλ 2014: Ν. Κορέα

  [3 Σχόλια]

south_korea

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να την υποστηρίξει:

  • Γιατί τα τελευταία χρόνια έχει ανακαλύψει τον κινηματογράφο της και έχει βρει σ’ αυτόν κάτι διαφορετικό που τον ενθουσιάζει. Είτε αυτό είναι μια ιδιαίτερη κινηματογραφική ποιότητα, όπως αυτή που εντοπίζει κανείς στο ‘Old boy’ ή στο ‘The Man from Nowhere’, είτε μια διεστραμμένη οπτική πάνω στον ανθρώπινο πόνο και τρόμο, οι Κορεάτες έχουν να σου δείξουν εικόνες που δύσκολα θα ξεχάσεις και αυτό είναι το ‘Ιερό Δισκοπότηρο’ για αρκετούς σινεφίλ που επιβιώνουν όλη τη μέρα με μοναδικό στόχο να έρθει το βράδυ, να φτιάξουν τα ποπ κορν τους, να κλείσουν τα φώτα και να περιμένουν το πολυπόθητο τρόμαγμα από το άγνωστο διαμαντάκι-θρίλερ που ανακάλυψαν σε ένα μυστήριο και κατάμαυρο μπλογκ και το οποίο υπόσχεται να τους κάνει να κατουρηθούν πάνω τους από το φόβο.
  • Γιατί αν θέλει να στηρίξει μια ομάδα της Ασίας, έτσι για την αλλαγή, η παρέα των Κιμ και των Λι είναι αυτή με τις περισσότερες πιθανότητες να κάνει κάτι αξιοπρόσεκτο. Όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, το Μουντιάλ της Βραζιλίας θα είναι το 8ο συνεχόμενο στο οποίο η Νότια Κορέα δηλώνει παρών, με την τελευταία της συμμετοχή να κρίνεται πετυχημένη αφού το 2010 (όπως σίγουρα θα θυμάσαι) πέρασε τη φάση των ομίλων και αποκλείστηκε πολύ δύσκολα από την Ουρουγουάη, και αυτά τα δυο δεδομένα σε συνδυασμό με το βατό σχετικά γκρουπ στο οποίο είναι ενισχύουν τις πιθανότητες να τη δούμε και μετά τους ομίλους και φέτος.
  • Γιατί σ’ αυτήν εδώ την εικονούλα δεν βλέπει απλά τα σήματα κάποιων Κορεάτικων εταιρειών αλλά μεγάλο μέρος της καθημερινότητας του, το οποίο έχει επιλέξει και αγοράσει συνειδητά, με τον ίδιο τρόπο που επιλέγουν κάποιοι άλλοι που γεννιούνται και πεθαίνουν στηρίζοντας τα Γιαπωνέζικα προϊόντα.

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να μην την υποστηρίξει:

  • Γιατί ο πιο αναγνωρίσιμος Κορεάτης αυτή τη στιγμή στον κόσμο είναι αυτός ο γελοίος τύπος που κυκλοφορεί με την κιτς αποκριάτικη στολή που αποκαλεί κουστούμι και την κωδική ονομασία Psy και έχει να καυχιέται πως το βίντεο στο οποίο χορεύει σαν μεθυσμένος κάγκουρας, απ’ αυτούς που συναντάς συχνά-πυκνά σε καλοκαιρινό κλαμπ και γίνονται αυτόματα κωμικές ιστορίες που ανακαλείς για χρόνια με την παρέα με μοναδικό στόχο να γελάσεις ξανά και ξανά, έγινε το πρώτο που ξεπέρασε τα 2 δισεκατομμύρια θεάσεις. Την ίδια ώρα που η ιστορική επανένωση των Waters-Gilmour για το καλύτερο κομμάτι των Pink Floyd μετά βίας ξεπερνάει τα 10 εκατομμύρια. Σε αυτόν τον κόσμο μεγαλώνουν τα παιδιά του Αχιλλέα του Μπέου ζούμε.
  • Γιατί έχει γενικότερο θέμα με τους Ασιάτες σε αισθητικό επίπεδο. Είτε πρόκειται για τις περίεργες ταινίες τους, είτε για τη μουσική τους, είτε για τις κερκίδες τους, είτε για την τηλεόραση τους, είτε για τα αμάξια και τα κινητά τους.
  • Γιατί δεν ξεχνάει το Μουντιάλ του 2002 και το ανελέητο σπρώξιμο που δέχτηκε, ως διοργανώτρια χώρα, για να αποκλείσει με το έτσι θέλω Ιταλία και Ισπανία και να καταφέρει να γίνει τελικά η πρώτη Ασιατική ομάδα που φτάνει στα ημιτελικά. Σπρώξιμο τόσο προκλητικό που ανάγκασε πολλούς φυσιολογικούς ανθρώπους να φτάσουν για πρώτη φορά στη ζωή τους στο έσχατο σημείο ποδοσφαιρικής απελπισίας και να υποστηρίξουν τη Γερμανία, μόνο και μόνο για να μην φτάσουν οι Κορεάτες στον τελικό και καταστραφεί ανεπανόρθωτα η αγάπη τους για το Παγκόσμιο Κύπελλο.

Οι ομάδες του Μουντιάλ 2014: Ισπανία

  [1 Σχόλιο]

spain_tikitaka

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να την υποστηρίξει:

  • Γιατί πέρα από οποιαδήποτε καφενειακή διαφωνία, που ξεκινάει «ναι αλλά…», συνεχίζει με πιο υψηλούς τόνους «έλα μωρέ τώρα που επειδή…» και κάποια στιγμή, μετά το τρίτο τσιγάρο και τη δεύτερη μπύρα, φτάνει πάντα στο «ντάξει, είσαι τόσο άμπαλος που δεν μπορώ να συζητήσω μαζί σου», είναι η καλύτερη εθνική ομάδα στον κόσμο και μια από τις καλύτερες που έχει δει ο πλανήτης στα εκατό περίπου χρόνια που παρακολουθεί ποδόσφαιρο. Δυο συνεχόμενα Ευρωπαικά πρωταθλήματα και ένα Μουντιάλ ενδιάμεσα τερματίζουν οποιαδήποτε κουβέντα αμφισβήτησης τους σε όποια γλώσσα κι αν γίνει αυτή.
  • Γιατί μέσα από σκληρή και οργανωμένη δουλειά αρκετών χρόνων (και – ας μην ξεχνάμε – μετά από αμέτρητες σφαλιάρες στο παρελθόν οι οποίες της είχαν χαρίσει τον χαρακτηρισμό ‘loser’!) έχει, σχεδόν, τελειοποιήσει τον τρόπο ανάπτυξης της, προσφέροντας στις καλές μέρες μερικές από τις πιο ωραίες φάσεις, με τη μπάλα να αλλάζει πόδια με τη μια, μέσα σε δευτερόλεπτα σε μια έκταση την οποία ο μέσος Έλληνας παίκτης χρειάζεται για να κοντρολάρει απλά τη μπάλα. Και σε επίπεδο εθνικών ομάδων, στο οποίο οι περισσότερες εμφανίζονται ασύνδετες, προβληματικές στην ανάπτυξη και με απουσία αυτοματισμών, λόγω της έλλειψης αγώνων, κάποιες φορές αυτή η εκπληκτική κυκλοφορία της μπάλας (η οποία εξαιτίας αυτής ακριβώς της άνεσης που την διακρίνει πολλές φορές υποβαθμίζεται ασυναίσθητα σε κάτι πολύ εύκολο και απλό) ξεχωρίζει σαν όαση στην έρημο.
  • Γιατί έχει τερματοφύλακα τον Κασίγιας. Και στο κέντρο τους Τσάβι, Τσάμπι Αλόνσο και Ινιέστα. Και στην επίθεση τον Βίγια. Και δεν πρέπει να υπάρχουν πολλοί φυσιολογικοί άνθρωποι εκεί έξω που να μην εκτιμούν κάποιον από τους προαναφερόμενους.

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να μην την υποστηρίξει:

  • Γιατί είναι από αυτούς που δεν αντέχουν τις μόδες και η Ισπανία είναι μια από τις κυρίαρχες μόδες στον παγκόσμιο αθλητισμό τα τελευταία χρόνια. Απόλυτα δικαιολογημένα βέβαια, αν αναλογιστεί κανείς την εθνική αλλά και συλλογική κυριαρχία της στα πιο γνωστά αθλήματα, αλλά παρ’ όλα αυτά μόδα. Και πάντα πρέπει να υπάρχουν κάποιοι εκεί έξω για να αντιδρούν σε όλα για να ισορροπούν την κατάσταση, να γεμίζουν τα φόρουμ του ίντερνετ και να έχουν θέμα οι ραδιοφωνικές εκπομπές, ώστε να μένουν απασχολημένα τα μυαλά των ανθρώπων και να μην τους καταπλακώνει κάθε ώρα και στιγμή η ματαιότητα όλων των πραγμάτων.
  • Γιατί πάντα υπάρχει κάποιος Ισπανός που παρά την όποια ποιότητα του προκαλεί την αντιπάθεια όλων και κερδίζει σε κάθε αγώνα αρκετές εκρήξεις χολής και μίσους απλά και μόνο επειδή εμφανίζεται η φιγούρα του στην τηλεόραση μας. Στην κορυφή αυτής της ιδιαίτερης λίστας συναντάει κανείς τους μπασκετικούς Ρούντι Φερνάντεθ και Χουάν Κάρλος Ναβάρο και τους ποδοσφαιρικά μυγιάγγιχτους Σέρχιο Μπουσκετς και Πέδρο, στους οποίους κανονικά θα έπρεπε να σφυρίζεται φάουλ μόνο στην περίπτωση που κάποιος αντίπαλος πάρει το αυτοκινητάκι για τους τραυματίες και περάσει μ’ αυτό από πάνω τους, αφού προηγουμένως ο διαιτητής του έχει κάνει παρατήρηση την πρώτη φορά πως αν το επαναλάβει θα αναγκαστεί να σφυρίξει φάουλ.
  • Γιατί το τικι-τάκα τους σε κάποιες περιπτώσεις γίνεται πιο κουραστικό κι από την επιθετική ανάπτυξη Ελληνικής ομάδας στο γήπεδο των Ιωαννίνων μετά από τριήμερη ασταμάτητη βροχή. Και αυτές οι περιπτώσεις εμφανίζονται όλο και πιο συχνά από τη στιγμή που όλοι οι αντίπαλοι τους έχουν μάθει και τους ‘διαβάζουν’ διεξοδικά με αποτέλεσμα να τους αναγκάζουν να αναλώνονται σε ανούσιες, άπειρες κοντινές πάσες στο χώρο του κέντρου, πάσες που κάποιες φορές από συνήθεια ξεχνάνε να σταματήσουν γιατί είναι πλέον αναπόσπαστο μέρος του DNA τους. Όπως έχουμε ξαναγράψει: «Είναι στην παραλία 2 Γερμανοί, 2 Έλληνες, 2 Ιταλοί, 2 Γιαπωνέζοι, 2 Βραζιλιάνοι και 2 Ισπανοί. Και ξαφνικά από το πουθενά πετάγεται μια μπάλα: Οι Γερμανοί θα κάνουν εντατική και πειθαρχημένη προπόνηση, τρέχοντας στην άμμο συγκεκριμένη απόσταση ικανή να τους επιτρέψει να βγάλουν όλο το παιχνίδι και κάνοντας κατάλληλα σετ ασκήσεων, ξεκινώντας από το κεφάλι και καταλήγοντας στα πόδια. Οι Γιαπωνέζοι θα ετοιμάσουν τα τριποδάκια για τις κάμερες και θα καθαρίσουν την περιοχή, από τα σκουπίδια των Ελλήνων, για να οριοθετήσουν το γήπεδο. Οι Βραζιλιάνοι θα μαλώσουν για το ποιος θα παίξει στην επίθεση. Ο ένας Ιταλός θα φτιάξει την κορδέλα στο μαλλί του και ο άλλος θα περιμένει τον πρώτο να τελειώσει για να τον αλείψει με αντηλιακό. Οι Έλληνες θα γυρίσουν πλευρά στις ξαπλώστρες και θα ποντάρουν τα λεφτά τους στους Βραζιλιάνους.Οι Ισπανοί θα πάρουν την μπάλα και θα κάνουν πασούλες παραμένοντας διαρκώς σε κίνηση, περιμένοντας να ξεκινήσει το ματς. Και θα σταματήσουν μόνο όταν τελειώσει. Η μέρα, όχι ο αγώνας!»

Οι ομάδες του Μουντιάλ 2014: Γκάνα

  [Καθόλου σχόλια]

ghana_fan

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να την υποστηρίξει:

  • Γιατί έχει με διαφορά την πιο εντυπωσιακή και πολύχρωμη κερκίδα από όλες τις ομάδες που συμμετέχουν στη διοργάνωση, δίνοντας στο Μουντιάλ μια επιπλέον εξωτική νοστιμιά. Μια απλή αναζήτηση στο google images αρκεί για να γεμίσει η οθόνη σου με χρώματα που δεν μπορούσες ποτέ να φανταστείς πως μπορούν να συνδυαστούν, με κωμικοτραγικά μπιχλιμπίδια, με τεράστια (πραγματικά τεράστια) αξεσουάρ, με αμέτρητους τόνους μπογιάς, με πολλά κιλά γραφικότητας και με ανθρώπινες φιγούρες  που σου προκαλούν σκέψεις και συναισθήματα που ακροβατούν μεταξύ του γέλιου και του φόβου.
  • Γιατί σε πλήρη αντίθεση με το Αφρικάνικο καρναβάλι που λαμβάνει χώρα στις κερκίδες στα παιχνίδια της, στον αγωνιστικό χώρο εμφανίζεται μια καλή, υπερβολικά σοβαρή και πειθαρχημένη ομάδα που κερδίζει δύσκολα αλλά και χάνει δύσκολα. Αποτέλεσμα αυτής της έλλειψης της κλασσικής Αφρικάνικης αφέλειας είναι το γεγονός ότι η ομάδα φιγουράρει εδώ και μια δεκαετία περίπου στις ψηλότερες θέσεις της κατάταξης των Αφρικάνικων ομάδων. Είναι σταθερά παρούσα στους ημιτελικούς του Κυπέλλου Εθνών της Αφρικής εδώ και έξι χρόνια ενώ έδωσε το παρών και στα δυο τελευταία Μουντιάλ στα οποία κατάφερε και τις δυο φορές να περάσει τη φάση των ομίλων.
  • Γιατί μετά το απίστευτο κάζο που έπαθε στα προημιτελικά του προηγούμενου Μουντιάλ με το χέρι του δαιμόνιου Σουάρες πάνω στη γραμμή και το χαμένο πέναλτι του μοιραίου Γκιάν στη συνέχεια, ασυναίσθητα ένα κύμα συμπάθειας σε κατακλύζει σκεπτόμενος ότι ίσως της αξίζει μια απρόσμενη χαρά για να εξισορροπήσει εκείνη την απερίγραπτη πίκρα.

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να μην την υποστηρίξει:

  • Γιατί εν έτει 2014 έχει ακόμα τέτοιους τύπους που ισχυρίζονται πως κάνουν μάγια που επηρεάζουν έμμεσα το παιχνίδι και είπαμε, να είμαστε ανοικτοί στη γραφικότητα και τη μούρλα του κάθε λαού αλλά όχι κι έτσι.
  • Γιατί η λογική λέει πως ό,τι κι αν κάνουν οι μάγοι τρελοί της δεν έχει μέλλον σ’ αυτή τη διοργάνωση από τη στιγμή που τοποθετήθηκε σε ένα από τα τρία πιο δύσκολα γκρουπ που προέκυψαν, στο οποίο ξεχωρίζουν η Γερμανία και η Πορτογαλία.
  • Γιατί η συντηρητική τακτική της προσέγγιση στα παιχνίδια έχει ως αποτέλεσμα τα γκολ να μπαίνουν πιο σπάνια και απ’ ότι σε αγώνες της εθνικής Ελλάδας, όσο απίστευτο κι αν ακούγεται αυτό. Ενδεικτικά, μέσα στο 2014 η ομάδα έδωσε 9 παιχνίδια, κάποια για το Κύπελλο Εθνών της Αφρικής και μερικά φιλικά. Στο μοναδικό εξ αυτών που μπήκε παραπάνω από ένα γκολ, το τελικό σκορ ήταν… 1-1! Κάτι που με μια απλή στοιχηματική προσέγγιση σημαίνει πως αν μια στο εκατομμύριο Γκάνα και Ελλάδα παίξουν μεταξύ τους με κάποιο μαγικό τρόπο, πόνταρε στο under το σπίτι σου το αμάξι σου τις καταθέσεις σου ό,τι σου έχει αφήσει, για την ώρα, η κυβέρνηση.

Οι ομάδες του Μουντιάλ 2014: Αγγλία

  [13 Σχόλια]

eng_fans

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να την υποστηρίξει:

  • Γιατί είναι το αλατοπίπερο του ποδοσφαίρου. Μουντιάλ χωρίς την Αγγλία είναι σαν πάρτι χωρίς αλκοόλ. Η εθνική Αγγλίας είναι εκείνος ο φίλος με τον οποίο μεγάλωσες μαζί, ο οποίος δεν έχει καταφέρει να ξεφύγει ποτέ από την ανωριμότητα της παιδικής σας ηλικίας και να εξελιχθεί σε ένα σοβαρό πρότυπο. Δεν τον θαυμάζεις πλέον, δεν σε καλύπτουν οι ικανότητες και οι γραφικές, πλέον, συνήθειες του αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να σε καλέσει κάποιος σε ένα πάρτι και να μην τον πάρεις μαζί σου, ξέροντας πως ό,τι και να γίνει, όσες χυλόπιτες κι αν φάει από τις γκόμενες που θα είναι εκεί (παρ’ όλο που στην αρχή της βραδιάς θα είναι πεπεισμένος πως αυτή θα είναι η νύχτα του γιατί όλα τα σημάδια αυτό δείχνουν: την τελευταία φορά που είχε ρίξει γκόμενα ήταν πάλι Παρασκευή και οι δυο φορούσατε το ίδιο πουκάμισο και είχε φάει πάλι παστίτσιο το μεσημέρι), θα περάσετε καλά, γελώντας με τα καμώματα του μετά την δέκατη μπύρα και με τον ντόρο που θα προκαλέσει. Και αυτόν τον φίλο δεν θα σταματήσεις ποτέ να τον αγαπάς και να νοιάζεσαι γι’ αυτόν.
  • Γιατί το Αγγλικό ποδόσφαιρο έχει περίοπτη θέση στην καθημερινή ενασχόληση του με το παιχνίδι από τότε που θυμάται τον εαυτό του. Το πιθανότερο είναι ότι έχει μεγαλώσει θαυμάζοντας και αγαπώντας την Λίβερπουλ των καλών χρόνων ή την Γιουνάιτεντ του Φέργκιουσον ή την Άρσεναλ του Βενγκέρ ή εναλλακτικά υποστηρίζει σθεναρά κάποια πιο μικρή ομάδα όπως η Έβερτον, η Τότεναμ, η Νιούκαστλ ή η Λιντς, έχει παίξει αμέτρητες φορές στοίχημα ποντάροντας σε κάποιο όβερ της League One, έχει μια ιδιαίτερη συμπάθεια σε κάποια ακόμα πιο μικρή, γραφική Αγγλική ομάδα την οποία κάποια στιγμή μάλιστα έχει οδηγήσει σε κάποιο Ευρωπαικό τίτλο στο FM, η αγαπημένη του ποδοσφαιρική ταινία είναι αυτή για τον Μάικ Μπάσετ και έχει γελάσει αμέτρητες φορές με τα αστεία κατορθώματα των Άγγλων οπαδών, οι οποίοι φέτος μας χάρισαν και μια από τις ωραιότερες οπαδικές στιγμές, που την βλέπεις, την ξαναβλέπεις και δεν μπορείς να σταματήσεις να χαμογελάς και να κουνάς ρυθμικά το πόδι.
  • Γιατί οι Άγγλοι είναι ένας από τους σημαντικούς παράγοντες που διαμόρφωσαν την προσωπικότητα αρκετών από εμάς. Αν κάποιος με ένα μαγικό τρόπο εξαφανίσει σήμερα την Αγγλία και ότι Αγγλικό έχει υπάρξει ποτέ από τη Ζωή, μέσα μας θα δημιουργηθεί μια τέτοια τρύπα που δεν γεμίζει ούτε με όλο το αλκοόλ που έχει καταναλώσει στη ζωή του ο Πολ Γκασκόιν. Παραφράζοντας τους (Άγγλους φυσικά) Μόντι Πάιθον: «Στην τελική, εκτός από τον Χίτσκοκ, τη ροκ μουσική, τον Ντάνιελ Ντέι-Λιούις, τον Σαίξπηρ, τους Άγγλους stand-up comedians, τον Όργουελ, τις κακίες του Τσώρτσιλ, τον Κλιντ Μάνσελ, τις Αγγλικές σειρές, τον Τζον Λοκ, τη φωνή του Ντέιβιντ Ατένµπορο, τον Τόλκιν, τη ροκ μουσική, τον Σέρλοκ Χόλμς, τη ροκ μουσική, τα βυζιά της Κέλι Μπρουκ, τον Στήβεν Χώκινγκ, το Τοπ Γκίαρ, τον Τζέιμς Μποντ, τις Αγγλικές κωμωδίες, τον Ντίκενς, τον Γκάρι Όλντμαν, τους Πινκ Φλόιντ, τον Δαρβίνο, τον Μάικλ Κέιν, ΤΗ ΡΟΚ ΜΟΥΣΙΚΗ, τον Τσάπλιν, τη Ρέιτσελ Βάις και τον Πίτερ Σέλερς ΤΙ έχει προσφέρει η Αγγλία στον κόσμο;»

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να μην την υποστηρίξει:

  • Γιατί έχει σε μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά του τους Ιρλανδούς. Ή τους Σκωτσέζους. Και αυτόματα αυτό συνεπάγεται πως έχει μέσα του μια ξεχωριστή θέση και για τους Άγγλους. Στη… χολή του.
  • Γιατί αν γίνει κανένα θαύμα, αποκοιμηθεί στην πολυθρόνα του ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα και σηκώσει ο Τζέραρντ την κούπα στις 13 Ιουλίου, τότε όλες οι αθλητικές σελίδες και φόρουμ, το youtube, το twitter, το παγκόσμιο ίντερνετ και ο πλανήτης γενικότερα θα καταρρεύσουν πλημμυρίσουν με αμέτρητα γραφικά παραληρήματα για το Αγγλικό μεγαλείο, τα οποία είναι δεδομένο πως δεν πρόκειται να σταματήσουν πριν το καλοκαίρι του 2018.
  • Γιατί κάπου εκεί πάνω, στα λιβάδια μιας βροχερής και καταπράσινης περιοχής στην Αγγλία που το όνομα της σίγουρα τελειώνει σε -σάιρ, κάποιος δαιμόνιος δημοσιογράφος έχει ξεκινήσει εδώ και χρόνια να γράφει ένα βιβλίο «Είκοσι πέντε χιλιάδες και εξακόσιοι δέκα οχτώ τρόποι για να αποτύχεις όπως η εθνική Αγγλίας». Και πάντα κάτι νέο προκύπτει και το βιβλίο αυτό δεν καταφέρνει να ολοκληρωθεί. Και ο τίτλος αλλάζει κάθε λίγο και λιγάκι. Και ο ίδιος ο επίδοξος συγγραφέας έχει πλέον πεθάνει από υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ και το έργο του το συνεχίζει ο γιος του, που τώρα μπαίνει σιγά-σιγά στο δεύτερο στάδιο αλκοολισμού. Και η ιστορία αυτή δεν θα τελειώσει ποτέ γιατί πάντα θα υπάρχει ένα πέναλτι που θα καταλήγει σε μια αθώα μπύρα στο δεύτερο διάζωμα της κερκίδας ή μια μπάλα που θα γλιστράει νωχελικά κάτω από τα χέρια του Άγγλου τερματοφύλακα ή μια κόκκινη κάρτα που θα σηκώνεται προς τη μάπα ενός Άγγλου που έκανε μια κουταμάρα.

Οι ομάδες του Μουντιάλ 2014: Ονδούρα

  [3 Σχόλια]

honduras

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να την υποστηρίξει:

  • Γιατί είναι το αουτσάιντερ των αουτσάιντερ, η τέλεια δηλαδή ομάδα για κάποιον εκ φύσεως αντισυμβατικό που ψάχνει την τελευταία δυνατή επιλογή για να εκδηλώσει την διαφορετικότητα του. Σύμφωνα με αρκετά στοιχηματικά σαιτ είναι η λιγότερο πιθανή για να σηκώσει το Παγκόσμιο Κύπελλο, ένα ενδεχόμενο τόσο απίθανο που αν συμβεί σου δίνει 4000 φορές τα λεφτά σου, που σημαίνει πως αν για πλάκα έχεις ποντάρει ένα ευρώ την επόμενη του τελικού μπορείς να αγοράσεις ένα μεταχειρισμένο αμάξι και να κολλήσεις συμβολικά πίσω στο πορτ-μπαγκάζ ένα αυτοκόλλητο ‘I love Honduras’.
  • Γιατί αν και βασίλισσα των λιμών της διοργάνωσης, με ένα σχετικά άγνωστο ρόστερ από το οποίο ξεχωρίζουν (κι αυτό με το ζόρι) τρεις-τέσσερις παίκτες που παίζουν σε ομάδες μέτριας δυναμικότητας της Ευρώπης, δεν πρόκειται να ξεφτιλιστεί όπως παλιότερα το Ζαίρ, η Σαουδική Αραβία ή η Ελλάδα. Εκτός του ότι είναι σε βατό όμιλο από τον οποίο λείπει η ομάδα-φόβητρο, έχει ήδη επιδείξει στο παρελθόν την ικανότητα της να αποκλείεται αξιοπρεπώς. Στις δυο προηγούμενες παρουσίες της σε Μουντιάλ μετράει 3 ισοπαλίες και 3 ήττες, με το ένα εκ των ‘Χ’ να είναι απέναντι στην διοργανώτρια ομάδα του Μουντιάλ του 1982, την Ισπανία!
  • Γιατί έχει ένα από τα πιο ωραία και γραφικά εθνόσημα που έχουμε δει – μια μείξη παιδικών σχεδίων, συνομωσιολογικών συμβολισμών και ζωγραφικής του Μπομπ Ρος, που βλέπει τον καμβά του και σκέφτεται «εδώ πέρα ζούνε τρία μικρά, ευτυχισμένα δέντρα» -, το οποίο συνδυάζεται άψογα με την εξωτική φύση του ονόματος της και με το μυστήριο του που ακριβώς βρίσκεται στο χάρτη.

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να μην την υποστηρίξει:

Οι ομάδες του Μουντιάλ 2014: Κροατία

  [10 Σχόλια]

suker

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να την υποστηρίξει:

  • Γιατί παρ’ όλο που υπάρχει σαν χώρα όλο κι όλο μια εικοσαετία περίπου έχει προλάβει να δώσει μια μεγάλη ομάδα στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, τη φουρνιά του 1998 που κατάφερε στην πρώτη της συμμετοχή σε Μουντιάλ να φτάσει μια ανάσα από τον τελικό. Μπίλιτς, Ασάνοβιτς, Προσινέτσκι, Σίμιτς, Μπόμπαν, Γιάρνι, Βλάοβιτς και ο πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης και παίκτης του Παναθηναικού, Νταβόρ Σούκερ είναι μόνο μερικά από τα ονόματα που όσοι έζησαν εκείνο το Μουντιάλ δεν θα ξεχάσουν εύκολα.
  • Γιατί αν και ‘μικρή στο μάτι’ παράγει αθλητές με το ρυθμό που η Τσεχία βγάζει ωραίες γυναίκες. Αντιλαμβάνεσαι αυτό το δεδομένο προσθέτοντας στα ονόματα των παραπάνω αυτά των Ντίνο Ράτζα, Τόνι Κούκοτς και Στόγιαν Βράνκοβιτς και το αποδέχεσαι ολοκληρωτικά ενθυμούμενος πως και ο Ντράζεν Πέτροβιτς ήταν Κροάτης. Και ο Ντράζεν το 1990 ήταν από μόνος του ένας λόγος για να αφήσεις για λίγο τη μπάλα του ποδοσφαίρου, να πιάσεις την ‘σπυριάρα’ και να βαρέσεις κανένα τρίποντο.
  • Γιατί είναι οπαδός του Παναθηναικού και, εκτός του ότι έχει πανηγυρίσει στο παρελθόν κάμποσες φορές εξαιτίας κάποιου Κροάτη, στην αποστολή της φετινής ομάδας συμπεριλήφθηκαν και οι Πράνιτς και Σίλντεφελντ. Το λες και επιτυχία.

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να μην την υποστηρίξει:

  • Γιατί είναι οπαδός του Παναθηναικού και έχει αποκοιμηθεί πολλά καλοκαιρινά βράδια σκεπτόμενος τον Νταβόρ Σούκερ να σκοράρει ασταμάτητα με την πράσινη φανέλα και έχει σηκωθεί πολλά καλοκαιρινά πρωινά σκεπτόμενος τον Νταβόρ Σούκερ να σκοράρει ασταμάτητα με την πράσινη φανέλα και τελικά αντί για τον Σούκερ την πράσινη φανέλα φόρεσε ο Ιγκόρ Μπίσκαν. Το λες και απογοήτευση.
  • Γιατί είναι σε όμιλο που έχει ακόμα την παγκόσμια αγαπημένη πολλών, την Βραζιλία, την Αφρικάνικη αγαπημένη αρκετών, το Καμερούν και το πάντα συμπαθητικό Μεξικό και δεν γίνεται να περάσουν όλοι στην επόμενη φάση.
  • Γιατί μπορεί να μοιάζουν με τα «αδέρφια μας, τους Σέρβους» αλλά κατά βάθος διαφέρουν σημαντικά. Το έχει αναλύσει άλλωστε το θέμα και ο σύγχρονος φιλόσοφος/στοχαστής Τζίμης ο Πανούσης: «Οι Σέρβοι είναι πάνω από όλα ομόδοξοι με τους Έλληνες. Είμαστε στην Ορθοδοξία και οι δύο. Έχουν διαφορά από τους άλλους τους Γιουγκοσλάβους. Δεν είναι σαν τους Κροάτες, ας πούμε. Αλλιώς θα σε σφάξει ο Κροάτης, αλλιώς ο Σέρβος! Ο Σέρβος θα σε προσέξει. Ενώ ο Κροάτης θα λερώσει κάτω, αίματα από ψυχορραγίες… Ενώ με τον Σέρβο δεν θα βγάλεις κιχ, θα σφάξει και το παιδί σου, το εγγόνι σου, όλη την οικογένεια, να μην ταλαιπωρούνται μετά τα ορφανά…»

Οι ομάδες του Μουντιάλ 2014: Ρωσία

  [Καθόλου σχόλια]

SOCCER-EURO/

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να την υποστηρίξει:

  • Γιατί τους συνοδεύει, και πιθανόν να τους ακολουθεί για πάντα, η αύρα της Σοβιετικής Ένωσης που όντας αθλητική υπερδύναμη στιγμάτισε αρκετές δεκαετίες και στο ποδόσφαιρο με άκρως ανταγωνιστικές ομάδες και αναγνωρίσιμους παίκτες-θρύλους όπως ο Γιασίν, ο (Ουκρανός) Μπλαχίν, ο (Ουκρανός) Προτάσοφ και ο Ντασάεφ.
  • Γιατί οι Ρώσοι έχουν προσφέρει την Άννα Κουρνίκοβα στις τέχνες την Ιρίνα Σάικ δική τους ιδιαίτερη οπτική. Κι αν συνθέτες όπως ο Ραχμάνινοφ και ο Τσαϊκόφσκι σου φαίνονται πολύ κλασσικοί, υπάρχουν και οι σκηνοθέτες. Κι αν σκηνοθέτες όπως ο Ταρκόφσκι και ο Αϊζενστάιν σου φαίνονται πολύ κουλτουριάρηδες, υπάρχουν και οι συγγραφείς. Κι αν συγγραφείς όπως ο Τολστόι και ο Ντοστογιέφσκι σου φαίνονται πολύ βαρετοί τότε βάζεις να δεις το ‘Love and death’ του Γούντι Άλεν ή το ‘One, two, three’ του Μπίλι Γουάιλντερ (ή και την θρυλική σκηνή του ‘S.O.S. Πεντάγωνο Καλεί Μόσχα’ με τον Πίτερ Σέλερς να συνομιλεί στο τηλέφωνο με τον Ρώσο πρόεδρο ‘Ντιμίτρι’) και τουλάχιστον γελάς με την καρδιά σου και περνάς καλά με τις ιδιαιτερότητες της Ρώσικης κοινωνίας των προηγούμενων δεκαετιών.
  • Γιατί όταν την αποκαλεί προσθέτει πάντα μπροστά από το όνομα της την λέξη ‘μαμά’.

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να μην την υποστηρίξει:

  • Γιατί απεχθάνεται και μισεί οτιδήποτε σχετίζεται με κάποιο τρόπο με τον κομμουνισμό όσο και ο Άδωνις Γεωργιάδης.
  • Γιατί ο μόνος Ρώσος ποδοσφαιριστής αυτής της γενιάς που έχει κερδίσει το ενδιαφέρον και την προσοχή μας δεν είναι στην αποστολή για την Βραζιλία. Και Ρωσία χωρίς τον Αντρέι Αρσάβιν είναι σαν Μεξικό χωρίς τον Κουατεμόκ Μπλάνκο.
  • Γιατί δεν έχει απλά για πρόεδρο τον Βλαντιμίρ Πούτιν, είναι ουσιαστικά η χώρα του Πούτιν. Και υπάρχουν περισσότεροι από 23 λόγοι για να μην συμπαθήσεις τον Πούτιν τους οποίους όμως δεν θα επιχειρήσουμε να καταγράψουμε γιατί πολύ απλά ο πρώτος λόγος λέει «Ο Πούτιν δεν αποδέχεται την ελευθερία της έκφρασης». Και δεν είναι να παίζεις μ’ αυτά τα θέματα.

Οι ομάδες του Μουντιάλ 2014: Αργεντινή

  [15 Σχόλια]

arg2014

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να την υποστηρίξει:

  • Γιατί η Αργεντινή είναι το ποδόσφαιρο της Λατινικής Αμερικής, το ποδόσφαιρο που ισορροπεί τέλεια (όσο σε καμία άλλη εθνική ομάδα του κόσμου) ανάμεσα στην τεχνική και την δύναμη, ανάμεσα στο θέαμα και την αλητεία, το ποδόσφαιρο που συνδυάζει στυλ και φινέτσα με ‘βρωμιά’ και ανηθικότητα, ένα ποδόσφαιρο που υπό μια ιδιαίτερη οπτική προσεγγίζει περισσότερο από όλα αυτό το οποίο παίζαμε μικροί στις αλάνες και τα σχολεία. Όπως γράφαμε και πριν το προηγούμενο Μουντιάλ: «Βρωμάνε Λατινοαμερικανίλα  όσο κανένας άλλος γιατί έχουν και τα δυο σημαντικότερα συστατικά της σε μεγάλες ποσότητες: Είναι πιο “βρώμικοι” από τους Βραζιλιάνους και πιο ταλαντούχοι από τους Ουρουγουανούς! Μην διανοηθείς να πιστέψεις ότι κάποιος εξ αυτών είναι καλό παιδί, όσο αγγελική φάτσα κι αν έχει. Είναι όλοι αλητήριοι κι έτοιμοι να σε κλωτσήσουν από πίσω στην γάμπα, αν τους νευριάσεις – κι αυτό δεν θέλει μεγάλη προσπάθεια. Καλός Αργεντινός ποδοσφαιριστής δεν υπάρχει! Το τελευταίο μη τσογλανάκι που έβγαλε το Μπουένος Αίρες, μάζεψε μέσα σε δάκρυα τις επιγονατίδες του και γύρισε σπίτι κλαμένο στα 6-7 του, αποφασίζοντας να σπουδάσει πυρηνική φυσική».
  • Γιατί ακόμα και μεθυσμένος με τη λογική σου να κάνει ανεξέλεγκτα, στιγμιαία άλματα από το «…εγώ φίλε νομίζω, ότι η Ελένη, πιστεύω, ότι κατάλαβε ότι…» στο «…τι έλεγα; Α ναι! Πες μου ρε φίλε, είναι δυνατόν να μην πάρει τον Τέβες», αν κάποιος σου ζητήσει να γράψεις πέντε μικρές εκθέσεις με τους λόγους για τους οποίους γουστάρεις/αγαπάς/λατρεύεις πέντε Αργεντίνους ποδοσφαιριστές, όχι μόνο θα ολοκληρώσεις με επιτυχία την αποστολή αλλά θα πουλήσεις και τρέλα ρωτώντας «σίγουρα δεν θέλεις να σου γράψω για 10;». Κι αν το δέκα σου φαίνεται πολύ μεγάλο νούμερο, ακολουθεί μια γρήγορη λίστα για να βγάλεις χωρίς δεύτερη σκέψη τη δική σου 10αδα, αναφωνώντας σχεδόν σε κάθε όνομα «ναι ρε φίλε, ΝΑΙ»: Ντιέγκο Μαραντόνα, Μάριο Κέμπες, Ντανιέλ Πασαρέλα, Ρομπέρτο Αγιάλα, Ντιέγκο Σιμεόνε, Χουάν Σεμπαστιάν Βερόν, Χουάν Ρομάν Ρικέλμε, Αριέλ Ορτέγκα, Γκαμπριέλ Μπατιστούτα, Ερνάν Κρέσπο, Σέρτζιο Αγκουέρο, Χόρχε Βαλντάνο, Πάμπλο Αιμάρ, Λιονέλ Μέσσι, Κλαούντιο Κανίγια, Χουάν Πάμπλο Σορίν, Κλαούντιο Λόπεζ, Χαβιέρ Ζανέτι, Μάρτιν Παλέρμο, Κίλι Γκονζάλες, Φερνάντο Ρεδόνδο και η λίστα δεν έχει τελειωμό. Όπως καταλαβαίνεις, το πρόβλημα δεν είναι η επιλογή της 10αδας αλλά η επιλογή αυτών που θα μείνουν απ’ έξω.
  • Γιατί κάμποσες γενιές εφήβων μεγάλωσαν με την αφίσα ενός Αργεντινού πάνω από το κρεβάτι τους. Κάποιοι με τη φιγούρα του Ντιέγκο, κάποιοι με το πορτρέτο του Τσε Γκεβάρα, κάποιοι με τη φωτογραφία του Μανού Τζινόμπιλι και κάποιοι με τη μορφή του Λιονέλ Μέσσι. Και η εικόνα που βλέπεις κάθε πρωί όταν ξυπνάς για πολλά χρόνια, σβήνει από μέσα σου μόνο όταν… σβήσεις κι εσύ. Δώσε σε έναν 35αρη ένα μολύβι και θα σου ζωγραφίσει από μνήμης με κάθε ακρίβεια την καμπυλωτή σιλουέτα της Πάμελα Άντερσον όπως ακριβώς ήταν την εποχή του Baywatch.

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να μην την υποστηρίξει:

  • Γιατί ζει κάθε Μουντιάλ και κάθε Euro φωνάζοντας ‘Come on England!’ μετά από κάθε γουλιά μπύρας που κατεβάζει και ακόμα κι αν παραβλέψει το χέρι (και την ειρωνεία μετά) του Ντιέγκο το 1986, γιατί απλά ήταν το χέρι του Ντιέγκο, θα θυμηθεί και την υπερβολική αντίδραση του Σιμεόνε το 1998 που προκάλεσε την αποβολή του Μπέκαμ και θα εκνευριστεί ξανά με τους Λατινοαμερικάνους απατεώνες που δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο.
  • Γιατί εδώ και είκοσι περίπου χρόνια προσφέρει μόνο πίκρες σε όποιον τη στηρίζει. Όσο καλή ομάδα κι αν έχει, όποια τρομακτική επιθετική γραμμή κι αν κατεβάσει, όποια αλχημεία κι αν κάνει στον πάγκο της, στο τέλος θα βρεθεί μια Ευρωπαική ομάδα να της ρίξει μια ξεγυρισμένη σφαλιάρα και να τη στείλει πίσω στην αναπόφευκτη κριτική των Αργεντίνικων ΜΜΕ, πριν καν φτάσει στους ημιτελικούς.
  • Γιατί υποστηρίζει την Βραζιλία και η προοπτική να σηκώσει η ‘Αλμπισελέστε’ το Παγκόσμιο Κύπελλο μέσα στο Μαρακανά είναι εφιάλτης που μπορεί να συγκριθεί με ελάχιστους άλλους στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Είναι σαν να θεωρείσαι η ‘ψυχή’ της παρέας, ο τύπος που όλοι γουστάρουν και θαυμάζουν, να διοργανώνεις ένα τεράστιο πάρτι στο σπίτι σου και την ώρα που εσύ τρέχεις πάνω-κάτω να βρεις κι άλλα παγάκια και να προλάβεις να βγάλεις τα τυροπιτάκια πριν καούν, να κλέβει τις εντυπώσεις και την προσοχή όλων ο μισητός σου γείτονας, τον οποίο αντιπαθείς και σιχαίνεσαι περισσότερο κι από τις μπάμιες.

Οι ομάδες του Μουντιάλ 2014: Εκουαδόρ

  [Καθόλου σχόλια]

ecuador_fans

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να την υποστηρίξει:

  • Γιατί είναι φανατικός του Λατινοαμερικάνικου ποδοσφαίρου και είχε εκτιμήσει το ποδόσφαιρο της χώρας όταν πριν λίγα χρόνια μια ομάδα από το άσημο και αντιεμπορικό Εκουαδόρ, η LDU Quito, είχε κυριαρχήσει στην ήπειρο, όσο απίστευτο κι αν ακούγεται αυτό σε οποιονδήποτε ακούει Νότια Αμερική και σκέφτεται αυτόματα μόνο ομάδες-μεγαθήρια της Βραζιλίας, της Αργεντινής και της Ουρουγουάης.
  • Γιατί είναι οπαδός της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και αρχηγός και ηγέτης του Εκουαδόρ είναι ο Αντόνιο Βαλέντσια. Και μετά από τη φετινή τραγική χρονιά το να πάει καλά ένας εκ των βασικών παικτών της ομάδας με ότι αυτό συνεπάγεται ψυχολογικά είναι ένα αισιόδοξο μήνυμα για την επόμενη κρίσιμη, πλέον, σεζόν.
  • Γιατί ακούγεται σαν λιμό αλλά δεν είναι. Μην ξεχνάς πως τερμάτισε πάνω από την Ουρουγουάη στα προκριματικά της Λατινικής Αμερικής, κέρδισε στην έδρα της την Χιλή και την Κολομβία και έφερε ισοπαλία με την Αργεντινή, έφερε ισοπαλία πριν λίγες μέρες σε φιλικό με την Ολλανδία στο Άμστερνταμ και στην προηγούμενη παρουσία της σε Μουντιάλ, το 2006, πέρασε τη φάση των ομίλων και αποκλείστηκε με τα χίλια ζόρια από τους Άγγλους με ένα φάουλ του Μπέκαμ. Με απλά λόγια, όλο αυτό σημαίνει ότι μπορεί να τη στηρίξει και να φανεί γραφικός αρχικά αλλά αν τελικά αυτή επιβεβαιώσει για άλλη μια φορά τις δυνατότητες της (εκμεταλλευόμενη και τον βατό όμιλο στον οποίο είναι) να γίνει πρώτος μάγκας στην παρέα, αυτός που όλοι θα κοιτάνε με ζήλια εξαιτίας του εύρους των ποδοσφαιρικών του γνώσεων.

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να μην την υποστηρίξει:

  • Γιατί είναι από αυτούς που είχαν αγοράσει, γεμάτοι ενθουσιασμό και προσμονή, την εφημερίδα που είχε βγάλει DVD με τα κατορθώματα του Φέλιξ Μπόρχα στο Εκουαδόρ, πριν πάρει τη μεταγραφή στον Ολυμπιακό, και από τότε μέχρι και σήμερα το DVD αυτό κρέμεται περήφανα στο μπαλκόνι ώστε να έχει να λέει ότι η ‘κόμπρα του Εκουαδόρ’ πρόσφερε και κάτι, έστω κι αν αυτό είναι το διώξιμο των πουλιών.
  • Γιατί είναι φανατικός αντι-Μπαρτσελονίστας, απ’ αυτούς που μια φορά την εβδομάδα θα βρούνε κάπου να κολλήσουν την λέξη ‘Ουεφαλόνα’. Και αυτή η επιλογή δεν είναι απλά γούστο. Είναι ιδέα, ψύχωση, πάθος που ξεφεύγει απ’ τα όρια των αγώνων των Καταλανών. Και στο Εκουαδόρ η Μπαρτσελόνα λατρεύεται τόσο πολύ που η πιο διάσημη και πετυχημένη ομάδα της χώρας λέγεται… Μπαρτσελόνα!
  • Γιατί είναι το Ε-κου-α-δόρ. Δηλαδή έλεος. Κατ’ αρχάς υπάρχει κίνδυνος να του πει κάποιος «καλά ρε, τον Ισημερινό υποστηρίζεις;» κι αυτός να εκτεθεί ανεπανόρθωτα απαντώντας «Ποιον Ισημερινό; Το Εκουαδόρ λέμε»! Αλλά πέρα απ’ αυτό, το διαβάζεις δυνατά, το κολλάς στην πρόταση «έλα ρε Εκουαδόρ, αρρώστια, πάμε γερά» και γελάς μόνος σου στο μπάνιο, κατουρώντας τις πρώτες μπύρες της βραδιάς, πριν τελικά το ξανασκεφτείς πλένοντας τα χέρια σου και βγεις στη μαζεμένη παρέα στο σαλόνι σφίγγοντας τις γροθιές σου στον αέρα και φωνάζοντας εκστασιασμένος: «Πάμε μωρή Βραζιλία αρρώστια, δείξε στους άμπαλους πως παίζεται η μπαλίτσα»!

Οι ομάδες του Μουντιάλ 2014: Ιταλία

  [9 Σχόλια]

FUSSBALL: WM FRANCE 98 Nantes, 03.07.98

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να την υποστηρίξει:

  • Γιατί είναι η Ιταλία, κάτι ξεχωριστό, κάτι μοναδικό, μια κατηγορία μόνη της. Όπως γράφαμε πριν το προηγούμενο Μουντιάλ (άσχετα αν στο συγκεκριμένο μας διέψευσαν): «Επαγγελματίες απατεώνες με εμφωλευμένο στο συλλογικό τους DNA το πανάρχαιο σοφό αξίωμα: «Μείνε στην ουσία και δεν θα χάσεις». Όσο προσεκτικά κι αν ελέγχεις το διάγραμμα των αγώνων του Μουντιάλ, το μάτι σου δεν θα τους παρατηρήσει. Και ξαφνικά, κάπου στα ημιτελικά θα σκάσουν μύτη στο γήπεδο από το πουθενά, με τα καλοφτιαγμένα μαλλάκια τους και την προσεγμένη επιδερμίδα τους για να διεκδικήσουν την «επαγγελματική νίκη» που τους αναλογεί και για να αποκτήσουν επιτέλους οι γυναίκες όλου του κόσμου έναν λόγο για να κάτσουν να παρακολουθήσουν άντρες μπάλα. Είναι από τις περιπτώσεις που μπορείς να πεις με σιγουριά ότι άμα γίνει Ποδοσφαιρικός Παγκόσμιος Πόλεμος, θα επιβιώσουν μόνο αυτοί, οι Γερμανοί και οι Βέλγοι (γιατί κανένας δεν πιστεύει ότι υπάρχουν)». Και αυτή η μοναδική ικανότητα είναι γοητευτική για αρκετό κόσμο που σε κάθε Μουντιάλ πίνει ένα κρασάκι στην υγειά της.
  • Γιατί πίσω (σχεδόν) από κάθε γαμάτο και περίεργο χαρακτήρα του κινηματογράφου ή της τηλεόρασης που λατρέψαμε κρύβεται μια Ιταλική καταγωγή. Απλά σκέψου την τριλογία του ‘Godfather’, τον μοναδικό Τζο Πέσι στο ‘Godfellas’, τον Τζιπ Ροζέτι στο ‘Boardwalk Empire’, τους ‘Sopranos’, τον Τζόι Τριμπιάνι στο ‘Friends’, τον Τζεπ Γκαμπαρντέλα στην πρόσφατη και εξαιρετική ‘La grande bellezza’, τους χαρακτήρες του Ρόμπερτ ντε Νίρο σε τουλάχιστον πέντε καλές ταινίες του και τόσους άλλους που για να τους θυμηθείς πρέπει να σπαταλήσεις μισή μέρα ψάχνοντας στη λίστα με τις καλύτερες ταινίες του imdb.
  • Γιατί είναι γυναίκα και η Ιταλία έχει στείλει στις τηλεοράσεις όλου του κόσμου, και από εκεί κατ’ ευθείαν στις φαντασιώσεις της, τον Μαλντίνι και τον Τόττι και τον Καναβάρο και τον Μπουφόν και τον Πίρλο και σίγουρα αρκετούς ακόμα που δεν μπορούμε καν να φανταστούμε πως χωράνε σε μια γυναικεία ονείρωξη. Γιατί είναι άντρας και η Ιταλία έχει στείλει στις τηλεοράσεις όλου του κόσμου και από εκεί κατ’ ευθείαν στην καρδιά του τα γκολ του Ρόσσι, το χαμένο πέναλτι του Μπάτζιο, το αξεπέραστο στυλ και τα φάουλ του Πίρλο, την ηγετική φυσιογνωμία του Μαλντίνι, του Καναβάρο και του Μπαρέζι, τα γκολ του Βιέρι και όλους τους πανηγυρισμούς του Ινζάγκι, τα αιώνια νεύρα του Γκατούζο και τα κατορθώματα του Ντελ Πιέρο και του Τόττι.

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να μην την υποστηρίξει:

  • Γιατί δεν ξεχνάει πως έχει μετατρέψει σε επιστήμη την πρόκληση εκνευρισμού σε αντιπάλους που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει διαφορετικά. Οι αμέτρητες κλωτσιές που δέχτηκε ο μεγάλος Ντιέγκο από τον Κλαούντιο Τζεντίλε και τα λογάκια του Ματεράτσι που θόλωσαν το ιδρωμένο κρανίο του Ζιντάν είναι απλά δυο από τις επιβεβαιώσεις αυτής της ικανότητας που έχουν αναπτύξει οι Ιταλοί να φέρνουν στα μέτρα τους όλες τις καταστάσεις και στο τέλος να βγαίνουν από το πουθενά νικητές στα σημεία. Βασικά, οι Ιταλοί είναι κάτι σαν τον Ράσελ Μπράντ, τον Άγγλο κωμικό που σε μια συνέντευξη του πριν λίγο χρόνια στον Λέτερμαν είχε απαντήσει στα διάφορα σχόλια πως μοιάζει με ομοφυλόφιλο με την αποστομωτική θεωρία του: «Because I’m so well dressed, people think “He must be gay. Look at his haircut, he must be gay. Look how sensitive and vulnerable he is, he must be gay.” That means women feel safe around me. They trust me. Then bang! Pregnant! Bang! Pregnant! Bang! Pregnant! Another generation. We continue!»
  • Γιατί μπορεί να είναι πετυχημένοι, στιλάτοι και κομμάτι της ελίτ του πλανήτη αλλά αν τους παρατηρήσεις καλά θα εντοπίσεις, σχεδόν, όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά της Ελληνικής κοινωνίας που μισείς και σιχαίνεσαι. Το διάσημο χιουμοριστικό βιντεάκι του Bruno Bozzetto θα μπορούσε να σταθεί άνετα βάζοντας απλά στη θέση της Ιταλικής σημαίας μια Ελληνική.
  • Γιατί είναι η Ιταλία. Και όπως γράφαμε και στο Euro 2012: «Είναι η ομάδα που έχει συνδυαστεί περισσότερο από κάθε άλλη με την άμυνα. Όπως λέει η λαϊκή ρήση, στα ιταλικά η νίκη μεταφράζεται σε 1-0. Το 2-0 είναι η λέξη θρίαμβος. Αν η ομάδα κερδίσει με 3-0 τότε πέφτουμε σε περισυλλογή γιατί ήμασταν απρόσεκτοι και ασχοληθήκαμε πολύ με την επίθεση».

Οι ομάδες του Μουντιάλ 2014: Κολομβία

  [4 Σχόλια]

carlos-valderrama-06

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να την υποστηρίξει:

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να μην την υποστηρίξει:

  • Γιατί έχει πάγκο με σημαίες/είναι ιδιοκτήτης καφετέριας/είναι μέλος του ‘Γαλανόλευκου Φάρου’/είναι ο Χελάκης και η Κολομβία είναι το πρώτο εμπόδιο της εθνικής μας προς την επιτυχία και την κονόμα.
  • Γιατί υπάρχουν στερεότυπα που δεν ξεπερνιούνται εύκολα, ειδικά όταν μια στο τόσο επιβεβαιώνονται κιόλας (όπως στην περίπτωση της δολοφονίας του Εσκομπάρ), οπότε το να δηλώσει κάποιος ότι στηρίζει φανατικά Κολομβία είναι μια καλή αφορμή για να αποκτήσει άμεσα και παρατσούκλι «ο Τσίου». Ακόμα και στο google αν ψάξεις για Κολομβία και αφήσεις ένα κενό, λογικά μια από τις προτάσεις που θα σου κάνει για να συμπληρώσεις την αναζήτηση σου θα είναι ‘ναρκωτικά’.
  • Γιατί είναι οπαδός του ΠΑΟΚ και δεν ξεχνάει το πέρασμα του Αντόλφο Βαλέντσια από την Τούμπα. Η μεταγραφή του ‘Τρένου’, όπως ήταν το παρατσούκλι του, κόστισε στον Μπατατούδη αρκετά εκατομμύρια δραχμές αλλά από την σχετικά σύντομη διαμονή του στη Θεσσαλονίκη το μόνο αξιοσημείωτο που έχουμε να θυμόμαστε, πέρα από το γεγονός ότι το μεγαλύτερο διάστημα ήταν τραυματίας, είναι η θρυλική ατάκα του Νικόλα του Αλέφαντου Άγγελου (ένας είναι ο Άγγελος): «Μας έφεραν το τρένο που εκτροχιάστηκε στο Λιανοκλάδι».

Οι ομάδες του Μουντιάλ 2014: Χιλή

  [Καθόλου σχόλια]

salas_zamo

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να την υποστηρίξει:

  • Γιατί δεν είναι απλά ένα καλό σύνολο το οποίο υποστηρίζει κανείς για να φανεί εναλλακτικότερος του μέινστριμ εναλλακτικού που στηρίζει Ουρουγουάη, είναι ομάδα που μπορεί να κάνει την έκπληξη και να φτάσει πολύ ψηλά. Όσοι την έχουν αντιμετωπίσει λένε τα καλύτερα λόγια για το γρήγορο και έντονο παιχνίδι της, το ρόστερ της περιλαμβάνει παίκτες με εμπειρία σε μεγάλες Ευρωπαϊκές ομάδες και οι αγώνες της τον τελευταίο χρόνο (προκριματικά και φιλικά) αποδεικνύουν πως βρίσκεται στο σωστό δρόμο: κέρδισε εύκολα την Ουρουγουάη, πήρε ισοπαλία μέσα στη Βραζιλία από τους φετινούς διοργανωτές, ισοφαρίστηκε από τους Ισπανούς στο τελευταίο λεπτό του φιλικού, κέρδισε 0-2 μέσα στο Γουέμπλει τους Άγγλους, κέρδισε όλους τους μικρότερους αντιπάλους της και έχασε δυο φορές όλες κι όλες κι αυτές δύσκολα, με 1-0 από τους Γερμανούς στη Στουτγκάρδη και με 2-1 από τους Βραζιλιάνους στον Καναδά.
  • Γιατί ο συγγραφέας Πάμπλο Νερούδα ήταν Χιλιάνος. Γιατί ο ποιητής Βίκτορ Χάρα ήταν Χιλιάνος. Γιατί ο μεταλλωρύχος Ομάρ Ρεϊγάδας είναι Χιλιανός και μπορεί να μην ξέρεις το όνομα του αλλά, αν διαβάζεις σομπρέρο από παλιά, ξέρεις ότι είναι περήφανος οπαδός της Κόλο Κόλο (και της εθνικής ομάδας της Χιλής, όπως φαίνεται από το πρόσφατο εντυπωσιακό διαφημιστικό).
  • Γιατί το δίδυμο Σάλας-Ζαμοράνο έχει χαραχτεί τόσο έντονα στη μνήμη όλων όσων τους είδαν στο Μουντιάλ του 1998 που είναι αδύνατο να αναφερθεί κάπου το όνομα του ενός και να μην κολλήσει αυτόματα δίπλα του, σαν να το τραβάει μαγνήτης, το όνομα του άλλου, όπως ακριβώς συμβαίνει στην περίπτωση των Τσάβι και Ινιέστα, Σεφτσένκο και Ρεμπρόφ, Σάιμον και Γκαρφάνκελ.

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να μην την υποστηρίξει:

Οι ομάδες του Μουντιάλ 2014: Βραζιλία

  [4 Σχόλια]

brazilw

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να την υποστηρίξει:

  • Γιατί η Βραζιλία είναι το ποδόσφαιρο. Δεν το ανακάλυψε αυτή, δεν το προώθησε αυτή, δεν όρισε τους κανόνες του αυτή αλλά από τη στιγμή που το γνώρισε, το αγκάλιασε, το γέμισε με τη μαγεία της, του ‘άλλαξε τα φώτα‘, το έκανε δικό της, όπως ο Johnny Cash έκανε δικό του το ‘Hurt’ των ΝΙΝ. Η πρώτη θέση στις κατακτήσεις Μουντιάλ είναι απλά η επιβεβαίωση αυτής της σκέψης. Αν ζητήσεις από έναν τυχαίο ποδοσφαιρόφιλο, ανεξαρτήτως ηλικίας, εθνικότητας και ποδοσφαιρικών γούστων, να σου αναφέρει μια λίστα 10 αγαπημένων παικτών είναι δεδομένο ότι τουλάχιστον 4 εξ αυτών θα είναι Βραζιλιάνοι. Αν δεν είναι, μην ξαναμιλήσεις μαζί του για μπάλα. Βασικά μην ξαναμιλήσεις μαζί του για τίποτα, γιατί δεν αποκλείεται να σου αποκαλύψει πως θεωρεί και τους Pink Floyd υπερτιμημένους. Κι αυτοί οι άνθρωποι δεν πρέπει να έχουν φίλους.
  • Γιατί υπάρχουν χώρες που σπάνια βγάζουν ένα καλό παίκτη, υπάρχουν χώρες που συχνά βγάζουν κάποιους αξιόλογους παίκτες, υπάρχουν χώρες που βγάζουν μια στο τόσο έναν πραγματικά πολύ μεγάλο παίκτη και υπάρχει και η Βραζιλία που εκτός απ’ το ότι βγάζει καλούς παίκτες με το ρυθμό που η Ελλάδα παράγει δημοσίους υπαλλήλους, κάθε λίγα χρόνια δεν βγάζει απλά έναν παικταρά, βγάζει έναν θρύλο: Πρώτα τον Λεονίντας, τον κορυφαίο της πρώτης εποχής του ποδοσφαίρου και μετά τον Γκαρίντσα που μπορούσε να ντριπλάρει ακόμα και τρεις παλαιστές πάνω σ’ ένα ρινγκ, τον βασιλιά Πελέ, τον φιλόσοφο Σώκρατες, τον τσόγλανο/τεμπέλη Ρομάριο, το φαινόμενο Ρονάλντο και τον εξωπραγματικό Ροναλντίνιο. And so the story goes…
  • Γιατί υπάρχουν κάποιες εικόνες που θα φύγουν από τη μνήμη όσων τις έχουν δει μόνο με Αλτσχάιμερ (ούτε με αυτό!) με το θάνατο. Εικόνες που ουσιαστικά ανύψωσαν το Παγκόσμιο Κύπελλο στο επίπεδο αξίας και σημασίας που βρίσκεται πλέον. Τα θρυλικά τρία πρώτα λεπτά του αγώνα με τη Ρωσσία, η ασύλληπτη ντρίπλα του Πελέ στον τερματοφύλακα της Ουρουγουάης, το γκολ-ποίημα απέναντι στους Ιταλούς στον τελικό του 1970, τα τακουνάκια της μαγικής ομάδας του Τελε Σαντάνα το 1982, ο πανηγυρισμός του Μπεμπέτο το 1994, τα γκολ του Ρονάλντο το 2002, που γύρισε από τον πόνο και το καναβάτσο για να οδηγήσει τη χώρα του στην κορυφή, το γκολ-φάουλ σχεδόν από τη σέντρα του Ροναλντίνιο στην Αγγλία.

3 λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να μην την υποστηρίξει:

  • Γιατί εδώ και πολλά χρόνια αδυνατεί να σταθεί στο ύψος της φήμης της, τουλάχιστον στο κομμάτι του θεάματος. Όσο υπερβολικό κι αν ακούγεται, από εκείνη τη μέρα του Ιουλίου του 1982 που η Ιταλία κέρδισε και απέκλεισε τη Βραζιλία του ρομαντικού αλλά αφελή Τελε Σαντάνα που έλεγε «προτιμώ να χάσω παίζοντας όμορφα, παρά να κερδίσω παίζοντας άσχημα», η Βραζιλία δεν ήταν ποτέ ξανά η ίδια, με αποτέλεσμα στα επόμενα τουρνουά να μοιάζει περισσότερο με πειθαρχημένη Ευρωπαική ομάδα παρά με Λατινοαμερικάνικο σύνολο μπαλαδόρων που το μόνο που έχει στο μυαλό είναι να επιτεθεί με κάθε τρόπο και να ξεσηκώσει τον κόσμο.
  • Γιατί δεν έχει Ροναλντίνιο. Γιατί δεν έχει Κακά. Γιατί έχει Νειμάρ. Και κάθε φορά που αυτός ο υπερβολικά ταλαντούχος σαλτιμπάγκος με τα μοδάτα κουρέματα βουτάει θεαματικά για ένα φάουλ χωρίς να τον έχει ακουμπήσει κανένας, ένας έφηβος κάπου στις φαβέλες του Ριο πουλάει τη μπάλα του για να αγοράσει για πρώτη φορά ναρκωτικά.
  • Γιατί είναι μόδα. Όπως γράφαμε και τέσσερα χρόνια πριν, «το μεγαλύτερο περιοδεύων ποδοσφαιρικό ‘τσίρκο’ του πλανήτη» που τραβάει όλα τα βλέμματα λόγω ονόματος, ιστορίας και προβολής. Την υποστηρίζουν άνθρωποι που νομίζουν ότι η σύγχρονη Βραζιλία σε κάθε κατεβασιά της μπάλας θα κάνει δυο τακουνάκια, ένα σομπρέρο, μια εντυπωσιακή ντρίπλα με εξωτικό όνομα, θα σκοράρει με ψαλιδάκι και μετά όλη η ομάδα θα πανηγυρίσει στο κόρνερ χορεύοντας σάμπα ενώ την ίδια ώρα η κάμερα θα ζουμάρει σε μια πληθωρική, ημίγυμνη Βραζιλιάνα που θα παραλληρεί στις κερκίδες. Και αυτοί οι άνθρωποι, δυστυχώς, θα βρεθούν στην ίδια παρέα με σένα, μπροστά από κάποια κοινή τηλεόραση. Και το αλκοόλ δεν θα είναι ποτέ αρκετό για να σε γλιτώσει.