Άρθρα μαρκαρισμένα ως: 'Δώσε μου μεταγραφές'

Το φιάσκο του καλοκαιριού

  [Καθόλου σχόλια]

Η είδηση είναι γνωστή. Η μεταγραφή του Ισπανού τερματοφύλακα ντε Χέα κατέληξε σε τεράστια αποτυχία, με την μία πλευρά να κατηγορεί την άλλη, μια που δεν πρόλαβαν μέσα στο χρονικό όριο της μεταγραφικής περιόδου να τελειώσουν με τα διαδικαστικά. Εδώ στην Ελλαδίτσα, ο γίγας παράγοντας θα είχε ανοίξει θυρίδα και ήδη ο ντε Χέα θα έκανε προπονήσεις, αλλά τι να μας πουν οι κουτόφραγκοι. Όπως είναι φυσικό, το κάζο δεν έμεινε ασχολίαστο και στο ίντερνετ έγινε ένας χαμός. Οχτώ από τις καλύτερες ατάκες/φωτογραφίες ακολουθούν για μια ιστορία που έγραψε ιστορία.

1. Η πίτσα Χατ τρολάρει τον Ισπανό τερματοφύλακα:

2. Ο Κέιλορ Νάβας, αντάλλαγμα στην μεταγραφή, φτάνει στο Μάντσεστερ (λέγεται ότι ήταν στο αεροδρόμιο περιμένοντας την πτήση του):

3. Η πτήση του ντε Χέα:

4. Δεν θα πας πουθενά:

5. Η Κόλγουιν Μπέι, ομάδα της Κόνφερενς, τρολάρει τη Γιουνάιτεντ:

6. Το ΙΤ τμήμα της Ρεάλ Μαδρίτης: CNxkQAWWEAEA_Zd.jpg large

7. Η Γιουνάιτεντ στέλνει τα χαρτιά (γιατί μόνο ένα Simpsons meme δεν είναι ποτέ αρκετό):

Νόστος

  [3 Σχόλια]

_PUE9549

Μέσα στον πανικό των τελευταίων ημερών πολλές μεταγραφές πέρασαν στα ψιλά. Λίγο η φαρσοκωμωδία ντε Χέα, λίγο η τρέλα της Γιουνάιτεντ να πάρει επιθετικό, λίγο η απογοήτευση των οπαδών της Άρσεναλ, λίγο το γερό μπάσιμο της Βόλφσμπουργκ για τον Ντράξλερ, είναι λογικό να μην μάθαμε για κάποιες κινήσεις. Και ίσως να μην είναι και τόσο σημαντικές αγωνιστικά. Κάποιες όμως ήταν συναισθηματικά μεγάλες. Ρωτήστε άλλωστε και το πράσινο κομμάτι της Σεβίλλης.

Περίπου είκοσι χιλιάδες νοματαίοι μαζεύτηκαν στο γήπεδο για να υποδεχτούν έναν 34χρονο ποδοσφαιριστή. Όχι όμως όποιον κι όποιον. Γιατί γύρισε πίσω ένα δικό τους παιδί, το σημαντικότερο προϊόν της Ρεάλ Μπέτις τα τελευταία πολλά χρόνια. Ο Χοακίν μετά τη Βαλένθια, την Μάλαγα και τη Φιορεντίνα ζήτησε να επιστρέψει στο σπίτι του. Η καριέρα του ποτέ δεν ήταν αυτή που περιμέναμε μετά την Μπέτις. Όλο αυτό το ταλέντο που ξεχείλιζε, το πάθος, η ταχύτητα και οι ντρίμπλες σαν να έχασαν τη δυναμική τους μακριά από το (πρώην) Εστάδιο Μανουέλ Ρουίθ ντε Λοπέρα. Μια καλή πρώτη χρονιά στη Βαλένθια (σε καμία περίπτωση ισάξια των 30κάτι εκατομμύριων που έδωσαν οι νυχτερίδες) και μια πορεία στη συνέχεια με σκαμπανεβάσματα. Τα πράγματα στην Μάλαγα αργότερα δεν ήταν καλύτερα. Όταν πήγε στα 32 του πλέον στη Φιορεντίνα κανείς δεν περίμενε να παίξει. Τελικά ο Χοακίν αναγεννήθηκε στο Αρτέμιο Φράνκι. Δεν έγινε νεότερος και πιο γρήγορος, αλλά ήταν ειδικά στο δεύτερο μισό της περσινής σεζόν ένας από τους καλύτερους παίκτες της Φιορεντίνα, κάνοντας χαζούς πολλούς από τους αμυντικούς της Σέριε Α και έγινε από τους αγαπημένους παίκτες των Βιόλα.

 Η επιστροφή του στην Ρεάλ Μπέτις είναι μια ιστορία λίγο ανάποδη από αυτή του Στόουνς που είδαμε τις προάλλες. Ένας παίκτης στο τέλος της καριέρας του, που έχει καλό συμβόλαιο, θέλει να φύγει για να πάει σε χειρότερη ομάδα με χειρότερα χρήματα. Η λεπτομέρεια είναι όμως ότι πρόκειται για την ομάδα της καρδιάς του. Και όπως λέγαμε στην περίπτωση του Στόουνς, οι παίκτες έχουν τη δύναμη πλέον στις περισσότερες περιπτώσεις και αυτή τη φορά δεν μας χάλασε. Και ίσως είναι άδικο για τη Φιορεντίνα που τον υπολόγιζε ως βασικό και του έδωσε και το 7 μια που ο Πιζάρο έφυγε. Και άδικο για τους Βιόλα που είδαν να χάνουν με ένα ψυχόδραμα τον Σαλάχ και στη συνέχεια είχαν τον Χοακίν να γκρινιάζει στα social media που δεν τον αφήνουν να γυρίσει «εκεί που είναι η εξ αίματος, αλλά και η ποδοσφαιρική» οικογένειά του. Τελικά όμως στην πόλη που μεγαλούργησε ο Μακιαβέλι, φαίνεται ότι υπάρχει και λίγη καρδιά και ο Χοακίν επέστρεψε εν μέσω αποθέωσης για να βάλει τα κλάματα κι ο ίδιος. Και μόνο γι’ αυτές τις σκηνές άξιζε. Και ας μη δούμε φέτος φάσεις  από το παρελθόν όπως αυτές στο βίντεο (που έχει και μουσική από Ντελίκουεντ Χάμπιτς και όχι ελεεινή νταμπ-στεπ όπως το 50% των ποδοσφαιρικών βίντεο πλέον):

Μια μικρή προσωρινή νίκη

  [6 Σχόλια]

John-Stones-009

Ένα από τα πρόσωπα του καλοκαιριού στο αγγλικό μεταγραφικό παζάρι είναι ο Τζον Στόουνς. Η αλήθεια είναι ότι τον θεωρώ αρκετά αδούλευτο και υπερτιμημένο, αλλά σε ένα πρωτάθλημα που ο Τζόνι Έβανς πωλείται με 6 εκατομμύρια λίρες δεν μπορείς να πεις πολλά. Ο Στόουνς είναι ακόμα άγουρος και αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι βρίσκεται μέσα (με την κακή έννοια) σε πολλά από τα γκολ που δέχεται η Έβερτον,  «μπουγαϊδίζοντας» μάλιστα αρκετά (έμαθα ότι ο Μαυρουδής πήγε στον Πανθρακικό και θα παρακολουθώ την πορεία του φανατικά).

Το θέμα μας όμως δεν είναι αν είναι καλός ή όχι ο Στόουνς. Το θέμα μας είναι ότι η Έβερτον τον θεωρεί καλό και τον χρειάζεται και η Τσέλσι (ο Μουρίνιο με λίγα λόγια) πολύ καλό και τον θέλει. Και το θέμα μας δεν είναι ο Στόουνς, είναι ο κάθε Στόουνς και κάθε ομάδα σε κάθε μεγάλο πρωτάθλημα που προσπαθεί να διατηρήσει τους παίκτες της όταν έρχονται τα πακέτα από τους πλούσιους. Γιατί από την εποχή με τις πενταετίες και τα συμβόλαια τύπου Πάρι Γεωργακόπουλου, έχουμε φτάσει στο άλλο άκρο, όπου οι παίκτες κάνουν το απόλυτο κουμάντο και τα χρήματα του κάθε Αμπράμοβιτς ή Άραβα μπορούν να διαλύσουν τον σχεδιασμό μιας ομάδας. Με την Πρέμιερ Λιγκ να έχει ξεκινήσει, η Τσέλσι απoφάσισε να συνεχίσει να κυνηγάει τον παίκτη, προσφέροντας 20, 26 και 30 εκατομμύρια λίρες. Και δεν ήταν μόνο οι προσφορές, ήταν το συνεχές πρέσινγκ με δηλώσεις τόσο του Μουρίνιο, όσο και του πρωτοπαλίκαρου Τζον Τέρι για το πόσο καλός είναι ο Στόουνς.

Barnsley-v-Everton-Capital-One-Cup-Second-Round

Την ίδια στιγμή η Έβερτον (που στο παρελθόν έχει χάσει παίκτες όπως ο Ρούνεϊ, ο Λέσκοτ και ο Αρτέτα) προς έκπληξη όλων δεν έδειξε να μασάει (τουλάχιστον μέχρι τώρα). Ο Ρομπέρτο Μαρτίνεθ έδειξε να το εννοεί ότι ο παίκτης δεν πωλείται και η διοίκηση φρόντισε να απορρίψει τις προτάσεις. Αρχικά όλοι πίστεψαν ότι πρόκειται για τέχνασμα μέχρι να αρπάξει 40 μύρια από τους Λονδρέζους. Τελικά όμως φαίνεται ότι ο Στόουνς θα μείνει στην Έβερτον. Είναι όμως μια νίκη για την κάθε «φτωχή» ομάδα; Νίκη για τον κόσμο που σήκωσε πανό ενάντια στον ιδιοκτήτη Μπιλ Κένραιτ; Ήδη ο διεθνής μπακ είχε μεσοβδόμαδα καταθέσει αίτημα για μεταγραφή, ενώ στον αγώνα κυπέλλου που έγινε είχε σαφή ευθύνη σε ένα γκολ, με αρκετό κόσμο να φτάνει στο σημείο να λέει ότι το έκανε επίτηδες, αφήνοντας την μπάλα να περάσει και να μπει γκολ. Για μένα απλά φάνηκαν οι αδυναμίες του, αλλά με την καχυποψία στα ύψη και ο κόσμος που τον έβλεπε σαν παιχταρά ψάχνει πλέον το παραμικρό.

martinez-stones

Όσοι από μας παίζουν Football Manager θα έχουν πέσει στο αντίστοιχο δίλημμα αρκετές φορές. Να κρατήσω τον (πιθανότατα) ξενερωμένο παίκτη και να μείνω με το κεφάλι ψηλά ή να υποκύψω στα φράγκα και να τρέχω πανικόβλητος την 4η αγωνιστική του πρωταθλήματος να ξανασχεδιάζω την ομάδα; Ο Ρομπέρτο Μαρτίνεθ λέει τα πράγματα όπως είναι, προσπαθώντας να υποστηρίξει και τον παίκτη του:

 Δεν είναι καλό να νομίζεις ότι επειδή έχεις μπάτζετ CL μπορείς να κάνεις μία κίνηση με τα δάχτυλά σου και να έχεις ότι θέλεις, εμείς δεν λειτουργούμε έτσι. Ο Τζον μπήκε σε μια δύσκολη θέση που είναι άδικη. Είχα παίκτες που σε αντίστοιχες καταστάσεις δεν μπόρεσαν να τα βγάλουν πέρα.

Ο Τζον είναι ακόμα ένα θύμα αυτού του ηλίθιου συστήματος και πρέπει να προστατευτεί. Όλοι οι νέοι παίκτες που πάνε καλά στις ομάδες χρειάζονται προστασία. Είναι κάτι που πρέπει να λυθεί.

Ο ένας χρόνος (αν τελικά η Τσέλσι δεν τινάξει την μπάνκα και αγοράσει τον παίκτη τελευταία στιγμή) θα αλλάξει κάτι; Η καθυστέρηση του αναπόφευκτου θα προσφέρει κάποιο ουσιαστικό κέρδος στην Έβερτον ή είναι παρηγοριά στον άρρωστο; Και στο κάτω κάτω, αν ο παίκτης βάζει τα λεφτά και το Τσάμπιονς Λιγκ παραπάνω από μία θέση στην πρώτη 10αδα, θα πρέπει να κατηγορείται από τον κόσμο που θα συνεχίσει να πηγαίνει στο Γκούντισον Παρκ για να βλέπει τον φιλότιμο Στίβεν Νέισμιθ;

Το Κόκκινο Βιβλίο των Μεταγραφών

  [3 Σχόλια]

Μετά τον πυρετό του Copa America, που είχε μετατρέψει το σάιτ σε παράρτημα της Ολέ στην Ελλάδα, επιστρέφουμε στην πεζή Ευρωπαϊκή πραγματικότητα και σε αγαπημένα μας μου θέματα όπως εκείνο των χορηγών.

Όλοι γνωρίζουμε λοιπόν ότι στη Μαδρίτη εκτός από τους δύο συλλόγους που βρίσκονται εντός πόλης και συγκεντρώνουν το 90% των φιλάθλων οπαδών της, υπάρχουν και δύο άλλοι στα προάστια, η Χετάφε και η αγαπημένη Ράγιο Βαγιεκάνο. Η δεύτερη είναι μέρος της ζωής της γειτονιάς που εκπροσωπεί και όχι απλώς ένας σύλλογος που εδρεύει εκεί. Μια γειτονιά παραδοσιακή, εργατική που στεγάζει πλέον περισσότερους ανέργους παρά εργάτες. Η Ράγιο όμως είναι εκεί για να συγκεντρώνει τον κόσμο στο γήπεδο, να τους διασκεδάζει και να τους στηρίζει αν μπορεί, όπως έκανε με την περίπτωση της ογδοντάχρονης γιαγιάς που πήγαν να της κάνουν έξωση.

rayo vallecano

Τους διασκεδάζει όμως και με ποδοσφαιρικούς όρους. Στο πρόσωπο του Πάκο Χέμες έχει βρει ένα προπονητή που την κρατάει σταθερά στο μέσο του βαθμολογικού πίνακα παίζοντας μπάλα. Είναι από τις ελάχιστες ομάδες που δεν παρκάρουν λεωφορεία όταν παίζει με τους μεγάλους αλλά παίζει το επιθετικό της παιχνίδι παντού και πάντα. Και αν συμβούν ατυχήματα όπως καμιά εξάρα, δεν έγινε και τίποτα, διότι εσύ δεν πάτησες τις αρχές σου για να κλέψεις ένα αποτέλεσμα.

Τις ποδοσφαιρικές, αγωνιστικές αρχές βέβαια, διότι με τις άλλες τις εργατικές έχουμε ένα θεματάκι. Η διοίκηση της Ράγιο έχει κλείσει μια χορηγία για τη φανέλα της με την Κινέζικη εταιρία Κμπάο. Τα 600.000 το χρόνο που θα πάρει είναι πολλά χρήματα για ένα σύλλογο αυτού του επιπέδου. Αυτή η μνημονιακή σύμβαση φέρνει όμως και κάποιες υποχρεώσεις για τη Ράγιο. Η πρώτη είναι να πάει σε πενθήμερο ασιατικό τουρ στην Κίνα, όπου μάλιστα στη Ναντζίγκ έχει προγραμματιστεί φιλικό με τη Ρεάλ Σοσιεδάδ, στα τέλη Ιουλίου. Ο άλλος όρος είναι ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ να υπογράψει έναν Κινέζο ποδοσφαιριστή.

Εκείνος που της «προτάθηκε» είναι ο επιθετικός Ζαγκ Τσενγκντονγκ, που έχει παίξει κάποια χρόνια στην Ευρώπη, στην Πορτογαλία με τις Λεϊρία και Μπέιρα Μαρ και στη Γερμανία με την Μπραουνσβάικ, τη χρονιά της ανόδου της μάλιστα. Ο Ζαγκ είναι 26 ετών και διεθνής. Όλα καλά, αλλά αυτό το υποχρεωτικά είναι μεγάλο πρόβλημα. Και είναι μεγάλο πρόβλημα γενικά, όχι μόνο σε έναν σύλλογο που προσπαθεί να διατηρήσει την ταυτότητά του ως εκπρόσωπος μιας εργατικής γειτονιάς. Δηλαδή πως το δέχεσαι αυτό; Θα μου πείτε, δεν είπαν ότι πρέπει να παίζει και υποχρεωτικά. Σωστά, βέβαια η Ισπανία, όπως και η Ιταλία έχουν βάλει εδώ και κάποια χρόνια παιχνίδια στις 12:00 για να τα βλέπουν στην Κίνα. Είναι πολύ λογικό να παίζεις στους 40 βαθμούς της Ισπανίας τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο ή και το Μάιο μετά στο καταμεσήμερο για τηλεοπτικούς λόγους. Και είναι επίσης τρομακτικά απίθανο να μην πει ο χορηγός να μπει να παίξει έστω και λίγα λεπτά σε εκείνο το ματς ο παίχτης.

Zhang

Ειλικρινά ελπίζω, γιατί το αξίζει περισσότερο από τους πολυεθνικούς συλλόγους που μονοπωλούν το ενδιαφέρον, να γίνει η αγαπημένη ομάδα των Κινέζων εργατών και να πουλήσει εκατομμύρια φανέλες με τον κεραυνό του Βαγιέκας στα εργοστάσια της Κίνας. Όμως η συνεργασία αυτή σε βάζει σε ένα ύπουλα παιχνίδι που η Ράγιο δεν έχει λόγο να παίξει. Δεν έχει την πίεση της Μπαρσελόνα για συνεχές κυνήγι τίτλων ώστε να καταλήξει να πουλάει το δικό της «Més que un club», δεν έχει την υποχρέωση της Ρεάλ Μαδρίτης σε συνεχόμενες μεταγραφές ρεκόρ, δεν έχει την υποχρέωση των Άγγλων στους Ασιάτες επενδυτές. Όλοι βγάζουν το καπέλο τόσα χρόνια στη Μπιλμπάο για το ότι δεν αγοράζει ξένους παίχτες, παρόλο που και αυτή αναγκάστηκε να βάλει χορηγό. Γίνεται να είσαι διαφορετικός και αγαπητός, πόσο μάλλον όταν κανείς δεν απαιτεί από εσένα να κερδίζεις τίτλους. Και ακόμα χειρότερα όταν μέσα στο γήπεδο τιμάς το άθλημα όσο λίγοι.

Ένας στους τρεις Έλληνες ποδοσφαιριστές έχει την ευκαιρία να γίνει πιάσμαν

  [1 Σχόλιο]

ball2013279341912734_20

Μια μίζερη ματιά στο σύγχρονο ποδόσφαιρο έριξε ο Economist σε ένα φρέσκο άρθρο του. Προετοιμάζοντας τους αναγνώστες του για μια ακόμα ποδοσφαιρική σεζόν περιληπτικά αναφέρει μερικά από τα τεράστια προβλήματα (οικονομικής περισσότερο φύσης) που αντιμετωπίζει το αγαπημένο μας άθλημα. Αναφέρει για παράδειγμα το ξέπλυμα χρήματος που γίνεται από διάφορους απατεώνες που έχουν αναλάβει τις ομάδες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό με τα εισιτήρια, όπου μπορείς να δηλώσεις παραπάνω εισπράξεις ώστε να βάλεις ένα καλό πλυντήριο στα χρήματα που έχεις από άλλες λιγότερο καθαρές δουλειές. Αυτό βέβαια στην Ελλάδα δεν γίνεται συνήθως, όχι για λόγους τιμιότητας αλλά επειδή εδώ δηλώνονται λιγότερα εισιτήρια κυρίως για λόγους εφορίας. Βέβαια υπάρχουν και πιο παραδοσιακές μέθοδοι, όπως αυτή στη Βραζιλία (και είμαι σίγουρος και στην Ελλάδα) όπου κάποιοι «ισχυροί άντρες» απλά παίρνουν χαρτζιλίκι από τις εισπράξεις για τα έξοδα της ημέρας.

Πολλά χρήματα φυσικά υπάρχουν και στις μεταγραφές. Μάνατζερ-προπονητές έχουν άριστες σχέσεις με θύματα πολλές φορές αγαθιάρηδες προέδρους που πληρώνουν υπεραξία για διάφορα σαπάκια (ή και όχι). Όχι βέβαια ότι οι πρόεδροι είναι πάντα θύματα, μια που το Πλυντηρέξ υπάρχει κι εδώ. Φουσκωμένες μεταγραφές στις οποίες η ομάδα Α αγοράζει τον παίκτη Β από την ομάδα Γ για ποσό Δ και ανακοινώνει ποσό Ε (όπου Ε>Δ). Τη διαφορά τη βάζει ο πρόεδρος της ομάδας Γ από τα δικά του όχι-και-τόσο-καθαρά χρήματα, τα οποία ως διά μαγείας πλέον μπορούν να κυκλοφορήσουν. Όπως λέει το άρθρο όμως, υπάρχει και το ανάποδο. Αγοράζεις έναν παίκτη με φουσκωμένη τιμή, αυτό το περιουσιακό στοιχείο παρουσιάζεται με μεγαλύτερη από την πραγματική του αξία και έτσι παρουσιάζεις μια εταιρεία που αξίζει πολύ παραπάνω από την πραγματικότητα.

ball5110107fe1d41fixing

Από την άλλη μπορείς πολύ απλά να κλέψεις την ίδια σου την εταιρεία (κάτι που στην Ελλάδα γίνεται συχνά) με το να έχεις στήσει ένα δικό σου κύκλωμα κυρίως με μάνατζερ. Κάνεις τη συμφωνία, ο παίκτης παίρνει Α χρήματα και εσύ δηλώνεις ότι παίρνει Β (όπου Β>Α). Τα έχεις βρει και με τον παίκτη και με τον μάνατζερ (κυρίως) και μέρος της διαφοράς έρχεται στις δικές σου τσέπες, μακρυά από τα ταμεία του συλλόγου. Οι σχέσεις μάνατζερ με προπονητές στην Ελλάδα είναι πολύ γνωστές και αρκετά ονόματα μου έρχονται στο κεφάλι. Όρεξη να υπάρχει με λίγα λόγια και οι λοβιτούρες πολλές όπως και τα παραδείγματα. Ακόμα ένα τέτοιο είναι οι μυστήριες ιδιοκτησίες παικτών από θολές εταιρείες. Φτιάχνεις μια τέτοια και νοικιάζεις μέσω αυτής παίκτες στην ομάδα σου, βάζοντας τα χρήματα της ομάδας στην τσέπη σου ή αντίστροφα πουλάς κοψοχρονιά έναν παίκτη σε μια εταιρεία η οποία στη συνέχεια τον πουλάει σε κανονική τιμή και εσύ κερδίζεις πάλι.

Και φυσικά δεν υπάρχουν μόνο οι μεταγραφές, αλλά και το μεγαλύτερο ίσως πρόβλημα του σύγχρονου ποδοσφαίρου: τα στημένα παιχνίδια. Από τότε που το στοίχημα έχει γίνει παγκόσμιο και μπορεί ο μαφιόζος από την Κροατία να ποντάρει λεφτά στην Ασία (τυχαίο παράδειγμα) είναι προφανές ότι το άθλημα χάνει κάθε έννοια αξιοπιστίας. Σύμφωνα με τον Economist και τα στοιχεία της FIFA τα μεγαλύτερα προβλήματα παρουσιάζονται στην πρώην ΕΣΣΔ και στις χώρες της ανατολικής Ευρώπης. Και όσο και αν λέμε ότι «ανήκομεν εις την Δύσιν» δυστυχώς ποδοσφαιρικά δεν ισχύει. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι όταν οι ποδοσφαιριστές πληρώνονται λίγο ή δεν πληρώνονται στην ώρα τους. Τότε φτάνουμε να έχουμε τις γνωστές ομορφιές του ποδοσφαίρου, με ομάδες να ξεφτιλίζονται και άλλες να φαίνονται βγαλμένες από τις σελίδες με τους μεγαλύτερους άθλους του ποδοσφαίρου. Και αν στην Νιγηρία το παράκαναν με τα παιχνίδια να λήγουν 79-0 και 67-0, τότε τι δικαιολογίες υπάρχουν για ποδοσφαιριστές που παίρνουν αρκετά χρήματα σε χώρες πιο σοβαρές ποδοσφαιρικά, όπως στην Ιταλία. Το χρήμα διαβρώνει τα πάντα.

fix20130713_IRC065

Και κάπως έτσι λυπάσαι (κάπως) τους δικούς μας ποδοσφαιριστές, που σύμφωνα με τα στοιχεία της FIFPro (του διεθνούς ας πούμε ΠΣΑΠ) το 2011 τους βρήκε να μην πληρώνονται στην ώρα τους κατά 70% (φαντάσου φέτος), ενώ το 30% δέχτηκε πιέσεις να στήσει κάποιο ματς. Ποσοστό που έρχεται δεύτερο μόνο πίσω από το Καζακστάν, αφήνοντας με μεγάλη διαφορά πίσω ονόματα όπως Ρωσία και Βουλγαρία (η έρευνα αφορά στην Αν. Ευρώπη και έχει πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία από στημένα ματς μέχρι βία). Και σε κάνει να αναρωτιέσαι, όταν δεν μιλιέσαι μετά από μια ήττα της ομάδας σου, αν αξίζει να ασχολείσαι με το γαμωποδόσφαιρο και τους ποδοσφαιριστές που ξέρεις ότι περίπου ένας στους τρεις έχει την ευκαιρία να κονομήσει εις βάρος σου και η τύχη σου επαφίεται στην τιμιότητά του…

Η υποδοχή του Κλάρενς

  [11 Σχόλια]

Μπορεί στας Ευρώπας να ασχολούμαστε με μεταγραφές εκατομμυρίων και πού θα πάει ο φαν Πέρσι, αλλά στη Βραζιλία το θέμα των ημερών είναι η έλευση του τεράστιου Κλάρενς Ζέεντορφ (για τους φίλους Ζίντορφ) στην Μποταφόγκο. Ο Κλάρενς παρ’ ότι δεν έπαιξε ποτέ σε ομάδα που να υποστηρίζω είναι από τους αγαπημένους μου παίκτες και η προτίμησή του στη Βραζιλία παρά σε καμιά Κίνα με κάνει χαρούμενο.

Η επίσημη παρουσίασή του έγινε όπως αρμόζει σε έναν παίκτη του επιπέδου του. Τα προεόρτια ήταν οι πάνω από χίλιοι οπαδοί της Μποταφόγκο που τον υποδέχτηκαν στο αεροδρόμιο. Η κυρίως γιορτή είχε στο πρόγραμμα άφιξη του Ζέεντορφ στο γήπεδο με ελικόπτερο (είναι της μόδας στη Βραζιλία φαίνεται) και παρουσίαση μπροστά σε 40 χιλιάδες ανθρώπους. Αναμένουμε τώρα και αντίστοιχη απόδοση εντός γηπέδου, μια που το πρωτάθλημα στη Βραζιλία έχει ξεκινήσει με την Μποταφόγκο να είναι 7η με ένα ματς λιγότερο. (η πρωταθλήτρια Ν. Αμερικής Κορίνθιανς είναι 19η και για να είμαστε σωστοί και τίμιοι πρώτη είναι η Ατλέτικο Μινέιρο του Ροναλντίνιο)

Κακές επιλογές

  [Καθόλου σχόλια]

Εισιτήρια τραίνου για τη διαδρομή Σκάνθροπ-Λίβερπουλ: 42 Λίρες

2-3 pints πριν τον αγώνα: 9 Λίρες

Φανέλα της ομάδας από την μπουτίκ: 56 Λίρες

Μεταγραφή Τόρρες στην Τσέλσι: 50 εκατομμύρια Λίρες

Να έχεις αλλάξει το όνομά σου σε Φερνάντο Τόρρες για… χριστουγεννιάτικο δώρο: Αξία ανεκτίμητη

Σον ΜακΚόρμακ είσαι τεράστιος

Τ’ αηδόνια ξανασμίγουν

  [Καθόλου σχόλια]

Δάκρυα συγκίνησης για όλους εμάς που τους αγαπήσαμε τότε που ήταν ακόμα ινδάλματα στο Football Manager. Το δίδυμο Ντ’ Αλεσάντρο – Καβενάγκι και πάλι μαζί. Ο κορυφαίος παίκτης που αγωνίζεται στη Ν. Αμερική θα έχει πλέον και το παρεάκι του μαζί, αφού η Ιντερνασιονάλ του Πόρτο Αλέγκρε πήρε δανεικό τον Φερνάντο Καβενάγκι. Μετά από μια καριέρα με πολλά σκαμπανεβάσματα σε Ρωσία και Γαλλία, ο πρώην επιθετικός της Ρίβερ θα προσπαθήσει να αναστήσει την καριέρα του στη Βραζιλία, όπως και ο κολλητός του. Και επειδή μεταγραφές αεροδρομίου έχουμε σε όλο τον κόσμο, το 10αρι της Ιντερνασιονάλ κάνει δημόσια έκκληση στους οπαδούς της ομάδας να πάνε στο αεροδρόμιο για να υποδεχτούν τον καλύτερό του φίλο:

The Djebbour Chronicles

  [25 Σχόλια]

Το θέμα Τζεμπούρ έκλεισε για την ΑΕΚ με τον χειρότερο δυνατό τρόπο. Αφήνοντας τον παίκτη 6 μήνες πριν λήξει το συμβόλαιό του, χωρίς να πάρει δραχμή, να πάει στον Ολυμπιακό. Πολλά γράφτηκαν και ειπώθηκαν όλον αυτόν τον καιρό. Προσωπικά δεν μπορώ να ξέρω τι έχει συμβεί και για μεγάλο διάστημα δεν ήμουν σίγουρος τι έχει συμβεί. Το τέλος της υπόθεσης φαίνεται να ξεδιαλύνει πολλά από τα σύννεφα που υπήρχαν στην υπόθεση.

Η ΑΕΚ και ο Τζεμπούρ τα είχαν βρει αρκετούς μήνες πριν και ας βγήκε πρόσφατα ο Ραφίκ να το διαψεύσει. Ο ίδιος έγραφε πανηγυρικά σε μπλογκ που διατηρεί ότι συμφώνησε με την ΑΕΚ και ότι απομένουν κάποιες λεπτομέρειες. Το ίδιο έλεγε κι η ΠΑΕ ΑΕΚ. Συνεπώς έχουμε πριν 4 μήνες περίπου συμφωνία μεταξύ των δύο πλευρών.

Η συμφωνία αυτή ποτέ δεν γίνεται επίσημη. Εδώ υπάρχουν κάποιες ασάφειες. Έχουν ακουστεί/ειπωθεί πολλά και πιθανόν κάποια από αυτά να είναι αληθινά. Ειπώθηκε ότι ο Ραφίκ περίμενε μήπως έχει καμία καλύτερη πρόταση από το εξωτερικό. Ειπώθηκε ότι στράβωσε όταν ο Σκόκκο συμφώνησε με περισσότερα χρήματα και ζήτησε τα ίδια. Ειπώθηκε ότι περίμενε πρώτα η ΑΕΚ να του εξοφλήσει όσα του χρωστούσε (κάτι που δεν έγινε μέχρι πριν λίγο καιρό) και γι’ αυτό δεν υπέγραφε. Ειπώθηκε τέλος, ότι ο Ραφίκ ήθελε η συμφωνία να ισχύσει από φέτος (αύξηση συμβολαίου επί της ουσίας για τον τελευταίο χρόνο του) και η ΑΕΚ δεν ήθελε.

Αυτά είναι εικασίες και προς το παρόν δεν ξέρουμε. Το θέμα ήταν ότι ακούγαμε «θα υπογράψει μετά από την τάδε εθνοσωτήριο επέτειο», «θα υπογράψει μετά από τον τάδε αγώνα», «θα υπογράψει μόλις μεταφραστεί το συμβόλαιο στα σουαχίλι», «θα υπογράψει μόλις βρεθεί Μον Μπλαν στυλό που να γράφει μπορδοροδοκόκκινο» και διάφορα άλλα. Σε όλο αυτό το διάστημα, τόσο η διοίκηση της ΑΕΚ, όσο κι ο Τζεμπούρ ήταν καθησυχαστικοί.

Ο καιρός περνούσε όμως και φτάσαμε στις γιορτές να μην έχουμε ακόμα υπογραφές. Τότε ακούστηκε και για μια συνάντηση που ο Ραφίκ αρνήθηκε να γίνει. Εκεί για τους καχύποπτους (και οι ΑΕΚτζήδες είναι πολύ καχύποπτοι) φάνηκε ότι κάτι δεν πάει καλά. Στη συνέχεια είχαμε το επεισόδιο με τον Χιμένεθ. Ο Τζεμπούρ που εκθείαζε τον προπονητή του σε όλες τις συνεντεύξεις έφτασε να τον κατηγορεί ότι ήταν μέσα στο κόλπο σε ένα στημένο σκηνικό. Γνωρίζοντας τον Τζεμπούρ και το παρελθόν του, κανείς δεν ξέρει. Έγινε μεγάλο επεισόδιο όπως βγήκε αρχικά; Προσπάθησε η ΠΑΕ να το μεγαλοποιήσει; Έστησε ο ίδιος ο Χιμένεθ το επεισόδιο (μου φαίνεται υπερβολή); Απλά ο ζοχαδιασμένος Τζεμπούρ (που είχε μπει με νεύρα και στο ματς του Κυπέλλου με την ΑΕΛ) έκανε αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα; Άγνωστο.

Εκεί κάπου έρχεται το τέλος του Τζεμπούρ από την ΑΕΚ, που ξαφνικά θυμήθηκε ότι είναι επαγγελματίας (ξεχνώντας τότε που πονούσε το δόντι του, τότε που μάλωνε με τον προπονητή του, τότε που πλάκωσε στο ξύλο συμπαίκτη του) και ένιωσε θιγμένος. Προφανώς καλά δασκαλεμένος από τον (καθόλου τυχαίο για όσους τον ψάξουν) δικηγόρο που τον ανέλαβε. Η συνέχεια λίγο πολύ γνωστή με την απειλή για προσφυγή και τελικά την λύση του συμβολαίου του παίκτη.

Μέχρι αυτό το σημείο κανείς δεν ξέρει τι έχει γίνει. Πιθανότατα η ΑΕΚ δεν έχει χρήματα να τον πληρώσει, δεν μπορεί να τηρήσει την συμφωνία της και γι’ αυτό στήνει ένα επεισόδιο για να τον εκδιώξει και να μην πάρει ο κόσμος στο κυνήγι τους διοικούντες.  Η συνέχεια της ιστορίας μας όμως δείχνει άλλα πράγματα. Ο Ραφίκ τα βρίσκει με τον Ολυμπιακό και πηγαίνει εκεί. Αυτό από μόνο του δεν είναι παράξενο. Σίγουρα όμως έρχεται να δώσει μια άλλη ερμηνεία ο μέχρι και σήμερα μάνατζερ του Τζεμπούρ:

Όλα είναι θέμα τιμής και αξιοπρέπειας. Θέλω να το ξεκαθαρίσω αυτό. Συνεργαζόμαστε πολλά χρόνια με τον Ραφίκ. Από τότε που έπαιζε στην Εθνικό Αστέρα. Όλοι γνωρίζουν ποιος είμαι. Όταν μας κάλεσε η ΑΕΚ για να ανανεώσουμε κάποια πράγματα δεν ήταν ξεκάθαρα. Η ΑΕΚ έκανε τα πάντα από την πλευρά της και ο κ. Αδαμίδης για να κρατήσει τον παίκτη. Έγινε μία κουβέντα, υπήρξε συμφωνία, αλλά μετά χάλασε. Φτάσαμε σε μία προφορική συμφωνία. Έπειτα από αυτή την εξέλιξη, δεν θέλω να έχω καμία σχέση με τον κ. Τζεμπούρ. Δεν τον εκπροσωπώ πια, αφού με δική του πρωτοβουλία μίλησε με τον Ολυμπιακό. Μόνος του ή με κάποιον άλλο έκανε τη διαπραγμάτευση. Με τον Ραφίκ, όπως σας είπα, συνεργαζόμασταν από τότε που ήταν στον Εθνικό Αστέρα. Και είχαμε πιο στενή συνεργασία, όχι μόνο επαγγελματική. Αντιλήφθηκα, λοιπόν, κάποια πράγματα και δεν είχα άλλη επιλογή. Εκτέθηκα απέναντι στην ΑΕΚ. Ούτε στις συζητήσεις με τη Χόφενχαιμ ήμουν παρών. Κινήθηκε μόνος του κι εκεί»

Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι η ΑΕΚ έχασε μέσα από τα χέρια της έναν παίκτη για τον οποίο ξόδεψε ένα υπέρογκο ποσό (δίνοντας στον Τσακίρη 3,2 εκατομμύρια Ευρώ) για να πάει ο ίδιος ελεύθερος σε έναν αντίπαλό της. Απίστευτο αυτογκόλ για μια διοίκηση που ενώ συμφωνεί δεν μπορεί να κάνει πράξη αυτή τη συμφωνία, τρενάροντας ένα θέμα για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Τρομερή ανικανότητα να μην μπορεί να κρατήσει ή έστω να πουλήσει έναν από τους καλύτερους παίκτες στο πρωτάθλημα. Ακόμα και αν δεχτούμε (και είναι αρκετά πιθανό) ότι ο ίδιος ο Ραφίκ χάλασε τη συμφωνία, η ΠΑΕ δεν θα έπρεπε ποτέ να κινηθεί έτσι και να χάσει με αυτόν τον τρόπο τον παίκτη.

Φυσικά υπάρχει και ο παράγων Τζεμπούρ. Προσωπικά με απογοήτευσε με την στάση του στο τέλος. Ποτέ δεν είχα τρομερή συμπάθεια γι’ αυτόν ως άτομο, αλλά ειλικρινά πίστευα ότι τιμάει τον λόγο του.  Μετά τις δηλώσεις του μάνατζέρ του είναι προφανές ότι έπαιξε και αυτός διπλό παιχνίδι. Δεν ήταν ποτέ του ΑΕΚτζης για να γίνει «προδότης», δεν τον θεώρησα ποτέ κάτι παραπάνω από έναν πάρα πολύ καλό παίκτη, αλλά τελικά το παραχάιδεμα για την διαφορετικότητά του μόνο σε καλό δεν βγήκε. Το ότι ο Μαρινάκης θα ήθελε να χτυπήσει την ΑΕΚ μετά τους καβγάδες με τον Αδαμίδη ήταν προφανές και γι’ αυτό κινήθηκε παρασκηνιακά εδώ και έναν μήνα ώστε να πάρει τον παίκτη. Το ότι ο Ραφίκ όμως είχε αυτή την συμπεριφορά τον εκθέτει απέναντι στον κόσμο της ΑΕΚ που του συμπεριφέρθηκε άψογα.

Η εκδίκηση των κοντών

  [2 Σχόλια]

Νέο στυλ παιχνιδιού προσπαθεί να προμοτάρει ο ΠΑΟΚ στην Ελλάδα, με το μότο «άσε τον κοντό να τρέχει».

Βιερίνια – Σαλπιγγίδης – Ελ Ζαρ και Βιτόλο, ίσως από τους τέσσερις πιο κοντούς παίκτες της Super League, θα είναι φέτος οι παίκτες κλειδιά του ΠΑΟΚ.

Όπως έδειξε όμως ο Βιερίνια στο γκολ της Τουρκίας, σημασία δεν έχει το μέγεθος… αλλά πόσο καλά πηδάς.

Και οι τέσσερις κοντοί του ΠΑΟΚ θα πηδάνε πολύ καλά!

ΥΓ. Περιμένω συνέντευξη του προέδρου της Λίβερπουλ αναφορικά με την μεγάλη συμβολή του Παντελή Κωνσταντινίδη στην μεταγραφή του Μαροκινού πουλέν.

Παίζει τέρμα ο Μέσσι;

  [4 Σχόλια]

«Εμείς από εδώ και πέρα κοιτάμε τα παιχνίδια σε Ελλάδα και Ευρώπη. Τώρα, αν μας πάρει τηλέφωνο ο… Μέσι, τα πράγματα αλλάζουν»

Κάρλος Φρέϊτας, τεχνικός διευθυντής του Παναθηναϊκού

Ο άνθρωπος που πήρε αμυντικό χαφ αντί για στόπερ προκειμένου να στείλει τον Κατσουράνη στα στόπερ στην περίπτωση που χτυπήσει ή κλατάρει ο Ζιλμπέρτο Σίλβα (καταλάβατε τίποτα; ) και αριστεροδέξιο εξτρέμ αντί για σέντερ φορ επειδή στην ανάγκη παίζει και πίσω απ το σέντερ φορ που αν δεν είναι ο Σισέ θα είναι ο Πετρόπουλος, τώρα είναι έτοιμος να ξαναχτυπήσει. Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες κάνουν λόγο για συμφωνία του με τον πατέρα του Λιονέλ Μέσσι. Ο δαιμόνιος Πορτογάλος σχεδιάζει να μετατρέψει τον Μέσσι σε τερματοφύλακα προκειμένου να αξιοποιήσει τον Καρνέζη σε ρόλο σέντερ φορ σε περίπτωση που πάθει χλαπάτσα ο Πετρόπουλος και σκουλαμέντο ο Σισέ. Σύμφωνα με τον Φρέϊτας ο νεαρός τερματοφύλακας έχει σωματοδομή σέντερ φορ και τσάμπα χαραμίζεται στον πάγκο του τριφυλλιού περιμένοντας να πάθει σκορβούτο ο Τζόρβας για να του πάρει τη θέση.

Το μόνο που απομένει για να κλείσει η μεταγραφή είναι να πείσει ο μπαμπάς Μέσσι την διοίκηση της Μπαρσελόνα ν αφήσει τον Λίο ελέυθερο.

Πράγμα που όπως εκτιμά ο Φρέϊτας δεν θα είναι και τόσο δύσκολο με δεδομένο το πρωτοφανές για την εποχή επίπεδο υγρασίας (καταλάβατε τίποτα; )

Transfer (super) market

  [4 Σχόλια]

Εχεις πάρει που λες αγαπητέ αναγνώστη τη λίστα για τα ψώνια απ την κυρά σου και αφού της ρίχνεις μια τελευταία ματιά προσπαθώντας να θυμηθείς απ έξω τι γράφει (πράγμα συνήθως μάταιο) εφορμάς με το καροτσάκι σου γεμάτο με άδεια μπουκάλια μπύρας για επιστροφή και κατευθύνεσαι προς τα ράφια τα οποία αν και έχεις επισκεφθεί άλλες πεντακόσιες φορές στη ζωή σου συνήθως τα μπερδεύεις. Εγώ να σας πω την αλήθεια ζαλίζομαι μόλις μπω σε σούπερ μάρκετ. Θες η αλλοπρόσαλλη κίνηση του πλήθους, θες τα πολλά χρώματα, θες το γεγονός ότι το μάτι σου τρέχει για να βρει τον διάδρομο, το ράφι και τελικά το προϊόν που αποζητάς, τα παίζω ο άνθρωπος και όταν βγαίνω έξω στον καθαρό αέρα θέλω κανένα πεντάλεπτο για να συνέλθω.

Αλλά ας μην ξεφεύγουμε απ το θέμα μας. Το χαρτί το γράφει καθαρά: σέντερ φορ για πάγκο, κεντρικός αμυντικός με στοιχειώδη ευφυία και ταχύτητα και αν περισσέψουν λεφτά ένα επιτελικό χαφ αποφλοιωμένο με θύρα WiFi.

Κοιτάς και ξανακοιτάς τη λίστα, πηγαίνεις στο διάδρομο που γράφει «σοκολάτες – ζαχαρώδη – κεντρικοί αμυντικοί» αλλά δεν μπορείς να βρεις άκρη με τίποτα. Η μια ετικέτα γράφει «στόπερ με χαμηλά λιπαρά», η άλλη «λίμπερο με φτερά», τι στο διάολο να πάρεις απ αυτά τώρα;

Μάλλον τίποτα γιατί τα κόβεις και ακριβά και εν τω μεταξύ σ έχει πιάσει κι ένα άγχος γιατί σε ένα τέταρτο το σούπερ μάρκετ κλείνει, άσε που δεν πιάνει και το ρημαδιασμένο το κινητό εκεί μέσα και δεν μπορείς να καταφύγεις στη γυναίκα σου για επιπλέον οδηγίες.

Βλαστημάς μέσα απ τα δόντια και συνεχίζεις να ψάχνεις τα ράφια με τους σέντερ φορ.

«Σέντερ φορ ευθυτενείς και ψηλόλιγνοι», «σέντερ φορ κοντοί και γρήγοροι», «σέντερ φορ της μίας επαφής», τι να διαλέξεις πάλι; Μάλλον τίποτα για τους γνωστούς λόγους και προχωράς για το τρίτο προϊόν της λίστας σου, το αποφλοιωμένο επιτελικό χαφ. Όταν φτάνεις μπροστά στο ράφι με τα επιτελικά χαφ διαπιστώνεις με έκπληξη και οργή πως δεν υπάρχει τίποτ άλλο εκτός από ένα τσαλακωμένο και ανοιγμένο σακουλάκι με ένα αμφιβόλου προελεύσεως προϊόν. Ρίχνοντας μια πιο προσεχτική ματιά ανακαλύπτεις πως η ημερομηνία λήξης έχει παρέλθει και βρίζοντας μέσα απ τα δόντια σου κατευθύνεσαι προς την έξοδο αφού μάλιστα βλέπεις τις ταμίες στα περισσότερα γκισέ να έχουν αρχίσει ήδη την καταμέτρηση της ημέρας.

Κι ενώ είσαι έτοιμος να περάσεις έξω και να πάρεις τηλέφωνο τη γυναίκα σου για να της πεις πως δεν βρήκες τίποτα και … «άλλη φορά να έρχεσαι μόνη σου, μην με ξαναανακατέψεις μ αυτές τις μαλακίες», το μάτι σου πέφτει στο ράφι με τις προσφορές.

«Ηλεκτρονικός πολυκόφτης για φασόλια γίγαντες σε έξι άτοκες δόσεις» γράφει η ταμπελίτσα κι εσύ χαζογελάς ενώ γραπώνεις χαιρέκακα την ευκαιρία προλαβαίνοντας στο τσακ ένα ναύτη που μάλλον συνόδευε την θεία του με προβλήματα καταρράκτη απ ότι κατάλαβες και χαλβάδιαζε αρκετή ώρα τον πολυκόφτη. Παραδίπλα το μάτι σου πέφτει σε μια άλλη προσφορά: επιθετικοί πολυσουγιάδες για το ξελέπισμα του κυπρίνου, πληρώνεις κάτι λίγα κι αν δεν σου κάνει, το επιστρέφεις μέσα σ ένα χρόνο και παίρνεις τα λεφτά σου πίσω.

Με τον πολυκόφτη και τον πολυσουγιά στο καροτσάκι τρέχεις τώρα να προλάβεις να ξεφορτωθείς τα άδεια μπουκάλια μπύρας.

Ουφ! Στο τσακ τα κατάφερες, αφού μπροστά σου στην ουρά ήταν μια αντιπαθέστατη Αγγλίδα απ το Λίβερπουλ που ξεφόρτωσε καμιά οχτακοσαριά μπουκάλια. Πω πω, είπες από μέσα σου, πόσο πίνουν αυτοί οι Αγγλοι …

Στο ταμείο η υπάλληλος σε κοιτάζει με νυσταγμένο και επιτιμητικό ύφος όταν ακούμπησες την πραμάτεια σου στο πάσο για να πληρώσεις. Στριφογύρισε τον πολυκόφτη για αρκετή ώρα μέχρι να βρει το barcode με την τιμή, ενώ είναι σίγουρο πως από μέσα της έλεγε «πώς διάολο αγοράζουν αυτές τις μαλακίες»

Εσύ δεν δίνεις σημασία, εισπράτεις τα λεφτά απ τα μπουκάλια και βγαίνοντας έξω βγάζεις με γρήγορες κινήσεις το κινητό απ την κωλότσεπη και παίρνεις τηλέφωνο στο σπίτι.

– Ελα Σούλα. Λάκης εδώ. Κοίτα Σούλα, δεν βρήκα τίποτα απ αυτά που μου έγραφες στο χαρτί … μη φωνάζεις ρε μάνα μου … ρε κάτσε να σου πω … ψώνισα ρε μανίτσα μου … αφού δεν μ αφήνεις να μιλήσω … τι πήρα; … Πήρα ένα πολυκόφτη για γίγαντες κι ένα πολυσουγιά να ξελεπίζεις ψάρια … Το ξέρω ρε Σούλα πως δεν ήθελες αυτά … αλλά τα βρήκα σε τιμή ευκαιρίας … Τι να τον κάνεις τον πολυκόφτη, αφού σου έχω αγοράσει άλλους πέντε; Ρε Σούλα, αυτός είναι άλλο πράγμα. Ευρωπαϊκός, γερή κατασκευή. Γιατί δεν παίρνεις τον άλλο που αγοράσαμε πρόπερσι απ το πανηγύρι της Πάτρας να τον βάλεις να σκουπίζει τα χαλιά; Μη φωνάζεις ρε μανίτσα μου … Μια ιδέα είπα … Τέλος πάντων ρε Σούλα, εγώ τον ψώνισα κάτι θα τον κάνουμε. Το πολύ – πολύ αν δεν σ αρέσει δώστον δανεικό του χρόνου στη θειά σου τη Θανάσαινα που μας δίνει φρέσκα αυγουλάκια για τα μικρά. Τι είναι το άλλο; Πολυσουγιάς μανίτσα μου. Επιθετικός πολυσουγιάς για ψάρια ποταμίσια. Ωραίο πράμα! Τι σημαίνει αυτό; Δεν ξέρω ρε Σούλα, όταν τον δεις ρώτα τον. Το ξέρω ρε Σούλα πως δεν ήθελες τέτοια μαλακία, αλλά δεν γίνεται να το βάλεις να ξεβουλώνει τα σιφώνια; Μια ιδέα είπα ρε μάνα μου, μη φωνάζεις … Τα μπουκάλια; Αυτά ναι. Τα ξεφορτώθηκα! Ε είδες που με αποπαίρνεις; Εκανα και μια δουλειά της προκοπής , γαμώ τα σούπερ μάρκετ μου μέσα και τις ευκαιρίες τους!

Ο Κριστιάν Νασούτι στην ΑΕΚ

  [6 Σχόλια]

Ο Κριστιάν Χαβιέρ «Τάνο» Νασούτι γεννήθηκε το 1982 στο Σαν Μαρτίν του Μπουένος Άιρες. Το παρατσούκλι «Τάνο» ή «Τανίτο» σημαίνει «ο Ιταλός». Έκανε ντεμπούτο στην Ατλέτικο Πλατένσε σε ηλικία 19 ετών στη Β’ Εθνική σε μια κακή σεζόν για την ομάδα η οποία τελικά υποβιβάστηκε στην Γ’ Εθνική της Αργεντινής.

Το 2003 πηγαίνει στην Ρίβερ Πλέιτ και κάνει ντεμπούτο υπό τις οδηγίες του Πελεγκρίνι παίζοντας μαζί με τους υπόλοιπους αναπληρωματικούς της Ρίβερ βασικός στα 4 τελευταία παιχνίδια της Απερτούρα καθώς οι βασικοί ξεκουράζονταν για το Κούπα Σουνταμερικάνα. Στην Κλαουζούρα της ίδιας σεζόν αγωνίζεται 11 φορές και στα 22 του χρόνια σηκώνει το πρώτο του πρωτάθλημα στην Αργεντινή με προπονητή τον Αστράδα. Παράλληλα, η Ρίβερ κάνει καλή πορεία και στο Κόπα Λιμπερταδόρες φτάνοντας ως τα ημιτελικά του θεσμού. Εκεί αντιμετωπίζει την μισητή Μπόκα και στον επαναληπτικό, και ενώ όλα μοιάζουν χαμένα, ο Νασούτι σκοράρει στις καθυστερήσεις και βάζει ένα από τα γκολ που έχουν πανηγυριστεί περισσότερο στην ιστορία της Ρίβερ στέλνοντας το ματς στα πέναλτυ, όπου τελικά η Μπόκα επικρατεί.

Ο Νασούτι αγωνίζεται και στην Απερτούρα όπου η Ρίβερ καταλαμβάνει την 3η θέση, αλλά φεύγει τον Δεκέμβριο δανεικός για το Μεξικό για ένα χρόνο αποχαιρετώντας με δάκρυα την αγαπημένη του Ρίβερ (παρ’ ότι ως παιδί ήταν οπαδός της Ιντεπεντιέντε). Η Μονάρκας Μορέλια βγαίνει πρώτη στο γκρουπ της και στη γενική βαθμολογία έχοντας την καλύτερη άμυνα, αλλά αποκλείεται στα πλέι-οφς και έτσι δεν παίρνει το πρωτάθλημα.

Στην Απερτούρα του 2005 αγωνίζεται σε 16 αγώνες συνολικά, αλλά η Μορέλια δεν τα πηγαίνει τόσο καλά. Οι Μεξικάνοι πετυχαίνουν να επεκτείνουν τον δανεισμό του και ο Νασούτι μένει και για την Κλαουζούρα 2006. Το καλοκαίρι του 2006 οι Μεξικάνοι αδυνατούν να πληρώσουν τη ρήτρα και έτσι ο Νασούτι μετά από 1,5 χρόνο επιστρέφει στη Ρίβερ του Πασαρέλα και παίζει 13 ματς στην Απερτούρα με τη Ρίβερ να βγαίνει 3η. Οι εμφανίσεις του μειώνονται σταδιακά στη Ρίβερ με αποκορύφωμα το 2ο μισό του 2008 που παίζει μόλις σε ένα ματς παρακολουθώντας από τον πάγκο την πορεία της Ρίβερ προς το πρωτάθλημα.

Έτσι, το καλοκαίρι του 2008 φεύγει για 2η φορά από τη Ρίβερ. Ενδιαφέρονται γι’ αυτόν η Ράσινγκ, η Ιντεπεντιέντε και η Σπόρτινγκ Χιχόν, αλλά τελικά πηγαίνει δανεικός στην Μπάνφιλντ όπου και παίζει συνολικά σε 29 αγώνες σε όλη τη σεζόν με πολύ καλές εμφανίσεις. Το καλοκαίρι του 2009 μετακομίζει για πρώτη φορά στην Ευρώπη και παίζει δανεικός στον Άρη.

Ο Νασούτι είναι ένα δυναμικό σέντερ μπακ που προσπαθεί να βγει πρώτο στην μπάλα. Έχει συνήθως καλές τοποθετήσεις, παίζει με πάθος και τα δίνει όλα στο γήπεδο και γι’ αυτό ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στους οπαδούς της Ρίβερ, ενώ έχει φορέσει και το περιβραχιόνιο του αρχηγού στους Μιλλιονάριος. Δεν διακρίνεται ιδιαίτερα για το ψηλό του παιχνίδι και την τεχνική του, ενώ όπως φαίνεται και από τους αριθμούς παίρνει αρκετές κίτρινες κάρτες.

2003-04 Ρίβερ Πλέιτ: Απερτούρα 4(0) – 0 γκολ, 1 κίτρινη /  Κλαουζούρα 9 (2) – 0 γκολ, 3 κίτρινες, 1 κόκκινη

2004-05 Ρίβερ Πλέιτ: Απερτούρα 14 (0) – 0 γκολ, 4 κίτρινες / Μορέλια Μονάρκας 14 (1) – 1 γκολ, 8 κίτρινες, 1 κόκκινη

2005-06 Μορέλια Μονάρκας: Απερτούρα 15 (1) – 1 γκολ, 5 κίτρινες, 1 κόκκινη / Κλαουζούρα 18 (1) – 1 γκολ, 5 κίτρινες, 1 κόκκινη

2006-07 Ρίβερ Πλέιτ: Απερτούρα 13 (1) – 1 γκολ, 5 κίτρινες, 2 κόκκινες / Κλαουζούρα 7 (0), 0 γκολ, 3 κίτρινες

2007-08 Ρίβερ Πλέιτ: Απερτούρα 3 (0) – 0 γκολ, 0 κίτρινες / Κλαουζούρα 1 (0) – 1 γκολ, 0 κίτρινες

2008-09 Μπάνφιλντ: Απερτούρα 12 (1) – 0 γκολ, 3 κίτρινες / Κλαουζούρα  16 (0) – 0 γκολ, 5 κίτρινες

2009-10 Άρης: 23 – 1 γκολ, 10 κίτρινες

Γκολ του Νασούτι:

Κόντρα στην Σαν Μαρτίν (στο 4.00 περίπου)

Κόντρα στην Εστουδιάντες

Κόντρα στον Ατρόμητο

Φάσεις από το Μεξικό και γκολ κόντρα στην Κρουζ Αζουλ και τους Τέκος

  • Ο Νασούτι έχει ένα μοναδικό ρεκόρ. Σε όσα κλάσικο Ρίβερ-Μπόκα έχει παίξει, η Ρίβερ δεν έχει χάσει ποτέ.
  • Ήταν ο πρωταγωνιστής σε μια από τις πιο επιτυχημένες αθλητικές διαφημίσεις της Αργεντινής.
  • Θα μπορούσε να είναι συμπαίκτης του παίκτη που θα αντικαταστήσει στην ΑΕΚ, καθώς η Βασιλεία ενδιαφέρθηκε γι’ αυτόν τον Ιανουάριο του 2008 τελευταία σεζόν του Μαϊστόροβιτς στην Ελβετία με ένα ποσό που θα έφτανε περίπου τα 2,5 εκατομμύρια.
  • Γνώρισε τη γυναίκα του το 2002 στο Σαν Κλεμέντε. Ο Νασούτι ήταν για προετοιμασία εκεί με την Πλατένσε και η γυναίκα του για διακοπές με την οικογένειά της.
  • Χαρακτηρίζεται ως παίκτης χαμηλών τόνων που δεν δημιουργεί προβλήματα στην ομάδα. Το 2008 ο Σιμεόνε τον είχε σχεδόν μονίμως εκτός αποστολής. Πριν από ένα παιχνίδι στο οποίο παρά τις απουσίες στην άμυνα άφησε το Νασούτι στο ξενοδοχείο, τον κάλεσε για να του εξηγήσει γιατί δεν τον βάζει. Ο Νασούτι στη συνέχεια σε δηλώσεις του είπε: «Ο προπονητής πάντα έχει δίκιο, ο ποδοσφαιριστής πρέπει να δουλεύει και να κοιτάει μπροστά». Μόνο αφού έφυγε ο Σιμεόνε ο Νασούτι δήλωσε απλά ότι ένιωσε αδικημένος και ότι ο προπονητής δεν τον σεβάστηκε.
  • Ο ίδιος σε συνέντευξή του έχει πει για τον εαυτό του: «Είμαι ο παίκτης που σε κάθε αγώνα δίνω το μάξιμουμ και ιδρώνω τη φανέλα. Δεν είμαι ο ποδοσφαιριστής της ποιότητας, είμαι ο ποδοσφαιριστής της θυσίας»

Ο ηλεκτρονικός παίκτης

  [4 Σχόλια]

Στην εποχή της πληροφορίας όπου με ένα πάτημα του κουμπιού βρίσκεις πολλά για πολλούς, είναι αρκετά εύκολο μερικά από τα πολλά να μην ισχύουν ή ακόμα χειρότερα μερικοί από τους πολλούς να μην υφίστανται. Οι παλαιότεροι και φανατικότεροι από εσάς ίσως θα θυμάστε την γκάφα στην οποία είχαν υποπέσει οι Times, μια καλοστημένη ιντερνετική φάρσα που διογκώθηκε από στόμα σε στόμα και από σάιτ σε σάιτ.

Κάτι παρόμοιο συνέβη ξανά, αφού από ότι φαίνεται χρειάζεται ένα πισί, μια σύνδεση στο Ίντερνετ και αρκετός ελεύθερος χρόνος. Η είδηση κυκλοφόρησε και διαδόθηκε. «Η Βιγιαρεάλ έκλεισε τον νεαρό Ουρουγουανό Νέστορ Κορατέγια για 3 εκατομμύρια Ευρώ». Ο 18χρονος παίκτης το επιβεβαίωσε στην σελίδα του στο Facebook δηλώνοντας ότι μετά από διαπραγματεύσεις η συμφωνία έκλεισε κι ο ίδιος δεν θα μπορούσε να αρνηθεί. «Συμπαίκτες, οικογένεια και οπαδοί της Ντανούμπιο, θα σας έχω πάντα μέσα στην καρδιά μου». Στην σελίδα του υπήρχε και ένα screenshot από άρθρο της εφημερίδας «Observa» το οποίο αναφερόταν στην μεταγραφή. Ο Κορατέγια γνωστός με το παρατσούκλι «το κολιμπρί» (δεν μπορείς να μην παραδεχτείς ότι έχουν φαντασία τα παιδιά) αγωνίζεται στις μικρές ομάδες της Ντανούμπιο.

Το τηλέφωνο στην εφημερίδα του Μοντεβιδέο «Observa» χτύπησε και Ισπανοί δημοσιογράφοι ήθελαν πληροφορίες για το ταλέντο που φαίνεται να τσίμπησε η Βιγιαρεάλ σύμφωνα με την είδηση που υπήρχε πλέον σε σάιτ γνωστά όπως και η ισπανική έκδοση του goal.com. Οι Ουρουγουανοί δημοσιογράφοι, προφανώς ανήμποροι να συγκεντρώσουν βασικές πληροφορίες και καθώς το «άρθρο» ήταν μαϊμού και φωτοσοπαρισμένο, επικοινωνούν με τον πρόεδρο της Ντανούμπιο που τους ενημερώνει ότι φυσικά δεν υπάρχει τέτοιος παίκτης.

Μια αναζήτηση στο γκούγκλ βγάζει πληροφορίες για τον παίκτη (βέβαια τώρα αν ψάξει κανείς θα βρει αναφορές στην ίδια την πλάκα) όπως βίντεο με γκολ του παίκτη (!!) το οποίο φυσικά είναι θολό (εντάξει είπαμε παίζει στις μικρές ομάδες) και φαίνεται αρκετά ερασιτεχνικό για να είναι πιστευτό. Οι φαρσέρ έφτιαξαν μέχρι και ένα σάιτ που υποτίθεται ασχολείται με τις μικρές ομάδες της Ντανούμπιο, φυσικά έδωσαν και πρόσωπο στον παίκτη με φωτογραφία του (αυτή που βλέπουμε) αλλά και ένα στοιχειώδες βιογραφικό που φέρνει τον Νέστορ μέχρι τις μικρές Εθνικές της Ουρουγουάης.

Ο πρόεδρος της Ντανούμπιο με τις δηλώσεις του έβαλε τέλος στο θέμα, αν και δήλωσε ότι 3 εκατομμύρια Ευρώ θα ήταν ευχής έργο για την ομάδα του, και οι φαρσέρ που προέρχονται από ένα φόρουμ ισπανικό που αν δεν κάνω λάθος ασχολείται κυρίως με αυτοκίνητα (!!) παραδέχτηκαν τον ρόλο τους και έδωσαν συγχαρητήρια στους δημοσιογράφους της «Observa».

Ποιά Ιντερ; Ο Αστέρας Τρίπολης!

  [1 Σχόλιο]

Οταν μιά ελληνική ομάδα νικά έστω και σε φιλικό αγώνα την πρωταθλήτρια Ευρώπης και νταμπλούχο Ιταλίας, δεν μπορεί παρά να αισθάνεται ευφορία και να προσβλέπει με αισιοδοξία στο μέλλον, ακόμα κι αν η αντίπαλός της αγωνίστηκε με αρκετούς «αναπληρωματικούς», ακόμα κι αν είναι πιό ανέτοιμη σ αυτή τη φάση απ την ελληνίδα αντίπαλό της.

Είναι λογικό να συμβαίνει αυτό, όμως λογικό και αναγκαίο είναι να μπει κάποιο φρένο στην υπεραισιοδοξία που μόνο καλός σύμβουλος δεν είναι. Διάβασα και άκουσα πολλά αυτές τις δύο μέρες και ομολογώ πως δεν πίστευα στα μάτια και στ αυτιά μου. Ο ένας δηλώνει σίγουρος πως θα ξανακατακτήσει το νταμπλ, ο άλλος ζητάει να γίνει από τώρα απονομή, ο τρίτος δηλώνει έτοιμος γιά μεγάλα πράγματα και στην Ευρώπη και γενικώς το καλάμι είναι μεγάλο και χωράει πολλούς επάνω.

Να υπενθυμίσω πάντως, πως ο Παναθηναϊκός ιστορικά έφερνε καλά αποτελέσματα με ομάδες (μεγάλες ή μικρότερες) που τον αντιμετώπιζαν ανοιχτά, που δεν ταμπουρώνονταν και δεν έπαιζαν γιά το 0 στα μετόπισθεν.

Το θέμα είναι πως γιά να κατακτήσεις τίτλους θα πρέπει να έχεις λύσεις και απέναντι σε τέτοιες … αντιτουριστικές αντιπάλους, όπου δεν θα σου αρκούν 2-3 επιτυχημένες αντεπιθέσεις γιά να καθαρίσεις την μπουγάδα.

Και όσο κι αν η εμφάνιση του Παναθηναϊκού με την Ιντερ ήταν εξαιρετική, δεν ξέφυγε απ τον κανόνα των επιτυχημένων αντεπιθέσεων. Στο θέμα της κατοχής της μπάλας και της σωστής κυκλοφορίας, ο Παναθηναϊκός δεν δείχνει ιδιαίτερα αλλαγμένος σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν. Κι αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στη λειτουργία της μεσαίας του γραμμής. Με λίγα λόγια το μεγάλο στοίχημα είναι αν ο Νίνης αντέξει φέτος στο ξύλο και αν μπορεί να τροφοδοτεί σωστά τους επιθετικούς σε κοντρόλ επιθέσεις. Τότε τα πράγματα θα είναι πιό εύκολα γιά τους πράσινους και η άλωση των … Τροπολιτσών πιό απλή. Αν όχι, τότε η προσφυγή στις παλιές και δοκιμασμένες μεθόδους των Καραγκούνιων πτώσεων και γυροβολιών φαντάζει μονόδρομος με αντιαισθητικά και αμφίβολα αποτελέσματα.

Κατά τη γνώμη μου ο Παναθηναϊκός χρειαζόταν ακόμα ένα καλό επιτελικό χαφ, αλλά αυτό θα έστελνε ακόμα πιό βαθειά στον πάγκο τον … ιστορικό αρχηγό της ομάδας.

Και έτσι προκύπτει γιά τον Νιόπλια το δεύτερο στοίχημα της φετινής σεζόν. Να πείσει τον Καραγκούνη πως γιά το καλό της ομάδας αλλά και τη δική του υστεροφημία αυτή η χρονιά θα πρέπει να είναι η τελευταία του.