Άρθρα μαρκαρισμένα ως: 'Χωρίς κατηγορία'

Όλα όσα δεν ξέρετε για τον Νεϊμάρ

  [Καθόλου σχόλια]

Ο Νεϊμάρ ντα Σίλβα Σάντος Τζούνιορ όπως είναι το πλήρες όνομα του διάσημου άσσου της Παρί Σεν Ζερμέν, απασχόλησε πολύ τα μέσα ενημέρωσης τις τελευταίες εβδομάδες εξαιτίας της συμμετοχής του στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ρωσίας. Είναι γεννημένος στις 5 Φεβρουαρίου του 1992 και σε ηλικία μόλις 11 χρονών ξεκίνησε να παίζει στις μικρές ηλικιακές ομάδες της Σάντος. Το 2009 έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα της Σάντος και έκτοτε είδε την καριέρα του να εκτοξεύεται στα ουράνια. Έχει κερδίσει πολλούς προσωπικούς και ομαδικούς τίτλους στο ποδόσφαιρο ενώ κατά καιρούς έχει απασχολήσει τις εφημερίδες με την άκλιτη προσωπική του ζωή.

Ο άσσος της Παρί Σεν Ζερμέν ξεκίνησε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στις γειτονιές της Μοζί ντας Κρούζες λίγα μέτρα μακριά από τις χωματερές της περιοχής. Αυτή την περίοδο της ζωής του δεν θέλησε να αγνοήσει ο Νεϊμάρ δημιουργώντας το Projeto Instituto de Neymar Jr. Με τον  τρόπο αυτό κατάφερε να βοηθήσει τα παιδιά της περιοχής να ξεδιπλώσουν το ταλέντο τους στο ποδόσφαιρο απολαμβάνοντας τις παροχές που ο ίδιος προσέφερε. Η διοργάνωση του τουρνουά 5Χ5 Neymar Jr’s Five την πρώτη κιόλας χρονιά φιλοξένησε περισσότερους από 65.000 αθλητές παγκοσμίως με τον τελικό να λαμβάνουν χώρα στο Projeto Instituto de Neymar Jr.

Από τις αγαπημένες του συνήθειες η ενασχόληση με τα τυχερά παιχνίδια καζίνο. Ο Νεϊμάρ έχει κερδίσει αρκετά βραβεία στο Texas Hold’ em ενώ υπάρχουν πολλά άρθρα στο διαδίκτυο που τον συνδέουν με το Online Blackjack. Μάλιστα η Amaya Gaming θέλησε να συνεργαστεί με τον Βραζιλιάνο σούπερ σταρ προτείνοντάς του να την εκπροσωπήσει στο PokerStars. Η συνεργασία δεν άργησε να γίνει πραγματικότητα και ο ίδιος μπήκε στην ομάδα της PokerStars με το ψευδώνυμο ‘neymar-jr’.

Ανήσυχο πνεύμα ο άσσος της Παρί δεν άργησε να ασχοληθεί με την μουσική. Πριν από περίπου 2 χρόνια ανακοίνωνε στους συμπαίκτες του στη Μπαρτσελόνα την κυκλοφορία των πρώτων του τραγουδιών, στρέφοντας τους προβολείς της δημοσιότητας επάνω του για ακόμα μία φορά. Έκτοτε κυκλοφόρησε αρκετά τραγούδια χωρίς όμως να καταφέρει να εδραιωθεί στον χώρο της μουσικής βιομηχανίας. Πολλά από τα βίντεο κλιπ που κυκλοφόρησε έκαναν χιλιάδες views στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης επιβεβαιώνοντας το γεγονός ότι ο Νεϊμάρ αποτελεί πόλο έλξης για εκατομμύρια fans παγκοσμίως.

Αν και δεν έχει παντρευτεί μέχρι και σήμερα ο Νεϊμάρ έχει έναν γιο, τον David Lucca, καρπό της σχέσης του με την Rainha Carolina Nogueira Dantas. Ο 19χρονος τότε Βραζιλιάνος σούπερ σταρ διατηρούσε σχέση με την 17χρονη Carol ωστόσο δεν τέθηκε ποτέ θέμα γάμου. Οι δύο οικογένειες αυστηρά καθολικές δεν συζήτησαν το θέμα της άμβλωσης με αποτέλεσμα τη γέννηση του μικρού Lucca. Έκτοτε από το πλευρό του Νεϊμάρ έχει περάσει ένας μεγάλος αριθμός καλλονών ωστόσο ο ίδιος δεν έχει κάνει το βήμα παρακάτω με κάποια από αυτές. Μάλιστα δεν είναι λίγες οι φορές που δημοσιεύματα τον εμπλέκουν σε πάρτι με απαγορευμένες ουσίες και συνοδεία πληρωμένων κυριών.

Παρά το γεγονός ότι στη ζωή του δεν μπόρεσε να κρατήσει μία σταθερότητα, θεωρείται από τα πλέον θρησκευόμενα άτομα και αυτό φροντίζει να το επιβεβαιώνει με τις φιλανθρωπικές του πράξεις. Αποδεδειγμένα χαρίζει το 10% του μισθού του από τις ημέρες μάλιστα που ήταν ποδοσφαιριστής της Σάντος. Κάθε χρόνο διοργανώνει εκατοντάδες φιλανθρωπικούς αγώνες ενώ μέσα από το Instituto Projeto Neymar Jr που προαναφέραμε καταφέρνει να βοηθήσει περισσότερες από 2000 οικογένειες.

Η αλαζονική ζωή του τον έχει φέρει πολλές φορές αρνητικό πρωταγωνιστή στα μέσα ενημέρωσης. Έγκριτα περιοδικά κάνουν λόγο για πτώχευση του βραζιλιάνου σταρ τα επόμενα χρόνια αν συνεχίσει να σπαταλάει με την ίδια ταχύτητα τα χρήματα που κερδίζει σήμερα ακόμα και αν μιλάμε για αρκετές εκατοντάδες εκατομμύρια ετησίως. Σε ηλικία μόλις 26 χρονών μπορεί να συγκριθεί με τεράστια ονόματα του ποδοσφαιρικού στερεώματος, μένει να δούμε όμως αν θα καταφέρει να έχει διάρκεια σε έναν τόσο απαιτητικό χώρο όπως αυτός του επαγγελματικού ποδοσφαίρου.

Ασχολίες μετά το τέλος του Μουντιάλ

  [Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ασχολίες μετά το τέλος του Μουντιάλ]

Το κορυφαίο ποδοσφαιρικό ραντεβού για το 2018 έφτασε στο τέλος του καθηλώνοντας εκατομμύρια φίλους της στρογγυλής θεάς μπροστά από τις τηλεοράσεις τους. Από τις 14 Ιουνίου και το εναρκτήριο ματς ανάμεσα σε Ρωσία και Σαουδική Αραβία μέχρι και τον μεγάλο τελικό ανάμεσα σε Γαλλία και Κροατία, τις δύο κατά τεκμήριο καλύτερες ομάδες της διοργάνωσης, είδαμε όμορφο ποδόσφαιρο και πλούσιο θέαμα. Αρκετές ώρες στον καναπέ για να παρακολουθήσουμε τις αγαπημένες μας ομάδες και πλέον ήρθε η ώρα να αναπληρώσουμε το χαμένο έδαφος και να κάνουμε πράξη μέχρι το τέλος του καλοκαιριού, όλα όσα εντέχνως παραμερίσαμε.

Λίγο αποτοξίνωση από τις οθόνες των τηλεοράσεων θα ήταν καλό για αρχή. Αρκετές ώρες παρακολούθησης ποδοσφαίρου και ακόμα περισσότερες σε εκπομπές ανάλυσης και συζητήσεων για τα ματς που προηγήθηκαν, θα πρέπει να δώσουν τη θέση τους στη χαλάρωση που προσφέρει το διάβασμα ενός βιβλίου. Θα ήταν μία καλή ευκαιρία να επιλέξετε ένα βιβλίο από τις τελευταίες κυκλοφορίες ή ακόμα και κάτι πιο εξειδικευμένο αν έχετε βάλει κάτι στο νου σας. Άλλωστε υπάρχουν τόσα βιβλιοπωλεία που σε μία επίσκεψή σας θα μπορέσετε άμεσα να κάνετε τις επιλογές σας. Εποικοδομητικός τρόπος να περάσετε κάποια βράδια επιστρέφοντας σε μία κανονικότητα που για ένα μήνα είχε ριζικά αλλάξει.

Αν πάλι ασχοληθήκατε στοιχηματικά με τους αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 ελπίζουμε να μαντέψατε σωστά και να βάλατε κέρδη στο ταμείο σας. Σε κάθε περίπτωση όμως ένα διάλειμμα θα ήταν αναγκαίο να γεμίσετε τις μπαταρίες σας. Οι Έλληνες λατρεύουν τη Ρουλέτα και ένα online casino θα μπορούσε να είναι ο τέλειος προορισμός για τη διασκέδασή σας. Παιχνίδια για κάθε γούστο και με παραλλαγές που θα καλύψουν και τους πιο απαιτητικούς παίκτες, τα διαδικτυακά καζίνο προσφέρουν ακόμα και δωρεάν παιχνίδι σε όσους αναζητούν απλά και μόνο στιγμές διασκέδασης.

Φυσικά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως ο απώτερος σκοπός του καλοκαιριού είναι οι διακοπές. Ξέγνοιαστες στιγμές με τα αγαπημένα μας πρόσωπα σε κάποια από τις χιλιάδες παραλίες της χώρας μας ή εναλλακτικά σε κάποιο ορεινό μέρος. Όλοι περιμένουμε τις λίγες αυτές ημέρες για να αλλάξουμε παραστάσεις και να ξεκουραστούμε κυρίως ψυχολογικά, έτοιμοι στη συνέχεια να υποδεχτούμε τον χειμώνα που έρχεται. Μετά το μουντιάλ λοιπόν έχουμε μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να οργανώσουμε αποτελεσματικότερα τις διακοπές μας και να πραγματοποιήσουμε απλά αυτό που όλη τη σεζόν ετοιμάζουμε στον εγκέφαλό μας.

Υπάρχει όμως και το μεσοδιάστημα ανάμεσα σε μουντιάλ και διακοπές. Εκμεταλλευτείτε τον χρόνο και κανονίστε συναντήσεις με φίλους που έχετε καιρό να δείτε. Οργανώστε εξόδους με την οικογένειά σας ή γνωστούς και απολαύστε το καλοκαιρινό αεράκι σε όποια μεριά της Ελλάδας και αν είστε. Αν βέβαια δεν θέλετε να πάτε μία βόλτα έξω δεν θα ήταν άσχημη ιδέα να καλέσετε τα αγαπημένα σας πρόσωπα στο σπίτι και να διασκεδάσετε με τον τρόπο που εσείς συνηθίζετε. Καλή ιδέα θα ήταν ένα ομαδικό παιχνίδι καζίνο με φίλους δεδομένου ότι οι Έλληνες λατρεύουν τη  Ρουλέτα παίζοντας από την άνεση του καναπέ τους, επιλέγοντας αν θα παίξετε με πραγματικά ή εικονικά χρήματα.

Αν πάλι ήσασταν πολύ απορροφημένος στους αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου παρακολουθώντας καθημερινά όλα τα ματς που πρόβαλαν τα κανάλια, θα πρέπει να αφιερώσετε αρκετό χρόνο στα αγαπημένα σας πρόσωπα, (φίλους, παιδιά κλπ) αναπληρώνοντας τον χαμένο χρόνο. Δείξτε τους ότι θα έχετε τη δυνατότητα να κάνετε πράγματα μαζί τους και φροντίστε να αποκαταστήσετε κυρίως στο μυαλό των μικρών παιδιών την εικόνα ότι έχουν τον πρωταρχικό ρόλο στη ζωή σας.

Η εξιλέωση του Γκονζάλο Ιγκουαΐν

  [Καθόλου σχόλια]

higuain

Ανάμεσα στους πάμπολλους “διαδόχους του Ντιέγκο” στην Αργεντινή έχουν παίξει κατά καιρούς πολλά ονόματα. Από τύπους που αποδείχθηκαν εντελώς φούσκες όπως ο Ορτέγκα μέχρι τον παιχταρά αλλά ευάλωτο στους τραυματισμούς Αϊμάρ και από το παιδί του “μπάριο” Κάρλος Τέβες μέχρι τον… γαμπρό του Μαραντόνα, Σέρχιο “Κουν” Αγκουέρο. Άλλοι δεν κατάφεραν πολλά, άλλοι έκαναν σπουδαίες καριέρες. Κανείς όμως προς το παρόν, ούτε καν ο Λιονέλ Μέσι, δεν έχει καταφέρει να οδηγήσει την Αργεντινή σε έναν θρίαμβο όπως του 1986. Και κανείς δεν ονόμασε ποτέ τον Γκονζάλο Ιγκουαΐν, ως διάδοχο του Ντιέγκο.

Οι λόγοι αρκετοί. Κατ’ αρχήν ο Ιγκουαΐν δεν είναι τέτοιου στιλ παίκτης. Βλέπει τον κόσμο από το 1.84, δεν είναι ο μεγαλύτερος τεχνίτης του κόσμου, δεν θα ντριμπλάρει με ευκολία δυο-τρεις αντιπάλους, είναι περισσότερο 9αρι και σίγουρα όχι 10αρι. Είναι ο πιο… Ευρωπαίος Αργεντίνος φορ των τελευταίων ετών. Πέρα από αυτό όμως, η αρχική απροθυμία του να φορέσει τη φανέλα της Αργεντινής είναι κάτι που πολλοί δεν ξεχνούν. Ο Γκονζάλο γεννήθηκε στη Γαλλία την περίοδο που ο επίσης ποδοσφαιριστής πατέρας του έπαιζε εκεί και έτσι απέκτησε γαλλικό διαβατήριο. Παρ’ ότι ο Ιγκουαΐν έζησε εκεί μόλις… 10 μήνες, αρνήθηκε αρχικά την κλήση στις μικρές εθνικές της Αργεντινής. Όχι επειδή είχε κανένα δέσιμο με τη Γαλλία, αλλά γιατί με βάση τη τότε νομοθεσία θα έχανε το γαλλικό (κοινοτικό) διαβατήριο, σημαντικό για την καριέρα του. Για αρκετό καιρό παιζόταν ένα πινγκ-πονγκ κλήσεων από Γάλλους (που τον έβλεπαν σαν το νέο Τρεζεγκέ) και Αργεντίνους, αλλά τελικά ο Γκονζάλο επέλεξε την Αργεντινή. Καθυστερημένα όμως για αρκετούς.

Το γεγονός ότι είναι πλέον ο 6ος σκόρερ όλων των εποχών στην Αλμπισελέστε και μάλιστα με καλύτερη αναλογία γκολ ανά παιχνίδι σε σύγκριση με τον Ντιέγκο, τον Λιονέλ και τον Κουν που βρίσκονται πιο ψηλά, δεν άλλαξε την γνώμη του κόσμου. Σε αυτό έπαιξαν τεράστιο ρόλο τα δυο τελευταία του καλοκαίρια με την εθνική που ήταν καταστροφικά. Το 2014 βγαίνει τετ-α-τετ με το Νόιερ, σε σημείο από το οποίο έχει βάλει πάρα πολλά γκολ στη ζωή του, στο 20ο λεπτό ενός τελικού Παγκοσμίου Κυπέλλου με το σκορ στο 0-0, σε μια ευκαιρία να περάσει στο πάνθεον των Μουντιάλ. Χάνει το γκολ, την μεγαλύτερη ίσως ευκαιρία του αγώνα και η Αργεντινή χάνει τελικά ξανά από τους Γερμανούς. Το φετινό καλοκαίρι, η Αργεντινή πάει να σπάσει την γκίνια της με ένα Κόπα Αμέρικα και φτάνει στον τελικό με την Χιλή. Ο Ιγκουαΐν χάνει στο 92′ μεγάλη ευκαιρία, αν και λίγο πλάγια, το 0-0 μένει μέχρι το τέλος και το παιχνίδι πάει στα πέναλτι. Ο Μέσσι ευστοχεί στο πρώτο πέναλτι, ο Ιγκουαΐν στέλνει την μπάλα στον ουρανό στο 2ο και το 3ο χαμένο του Έβερ Μπανέγκα χαρίζει το κύπελλο στους γηπεδούχους. Δυο συνεχόμενοι τελικοί με τον Ιγκουαΐν μοιραίο, δεν συγχωρούνται εύκολα σε μια χώρα που δεν έχει κατακτήσει τίποτα σε επίπεδο εθνικής ανδρών από το 1993.

Δεν έχει περάσει ούτε μισός χρόνος από το χαμένο πέναλτι στο Σαντιάγο και διαβάζουμε αυτή τη βδομάδα: “Ό,τι είναι ο Μέσσι για τον υπόλοιπο κόσμο, είναι ο Ιγκουαΐν στην Ιταλία” και “Ο Ιγκουαΐν είναι ο διάδοχός μου στη Νάπολι“. Κι αν το 2ο καταλαβαίνει κανείς ότι το είπε ο Μαραντόνα, το πρώτο το είπε ο Μαντσίνι που είδε την πρωτοπόρο Ίντερ του να δέχεται το “ντομπλέτε” από τον Γκονζάλο και να χάνει με 2-1 από δυο πανέμορφα γκολ του Αργεντίνου. Τι μεσολάβησε από το Κόπα Αμέρικα; Η Νάπολι είναι μόνη πρώτη στη Σέριε Α για πρώτη φορά μετά από 25 χρόνια, από τότε που ο Ντιέγκο οδηγούσε την ομάδα στο τελευταίο σκουντέτο της και ο “Πιπίτα” είναι σίγουρα ο MVP της. “Είναι ο πιο πλήρης επιθετικός που έχουμε στην Αργεντινή” δήλωσε ο Ντιεγκίτο για τον Γκονζάλο που σαν άλλος Τζέιμι Βάρντι ισοφάρισε το ρεκόρ του Μαραντόνα σκοράροντας για 8ο συνεχόμενο παιχνίδι. Με 12 γκολ σε 14 παιχνίδια είναι πρώτος σκόρερ και οδηγεί τη Ναπολι στο όνειρο. Όνειρο που φέτος δεν είναι τόσο απαγορευμένο. Η Γιουβέντους με το κακό της ξεκίνημα και η Ρόμα με το ντεφορμάρισμά της έχουν αφήσει χώρο τόσο στη Νάπολι, όσο και σε Ίντερ-Φιορεντίνα. Η Νάπολι παίζει όμορφο ποδόσφαιρο, στηρίζεται στην καυτή της έδρα και έχει τον Ιγκουαΐν σε δαιμονιώδη φόρμα. Ο Γκονζάλο έχει μια τεράστια ευκαιρία να βγάλει από πάνω του την ταμπέλα του λούζερ και να επαναλάβει μια επιτυχία που ανάλογη της μόνο ο Ντιέγκο έχει καταφέρει. Πρέπει να κουβαλήσει σε μεγάλο βαθμό μόνος τη Νάπολι για να καταφέρει να εξιλεωθεί και να κερδίσει τον κόσμο της Αργεντινής, αλλά και να λατρευτεί από τον κόσμο της Νάπολι.

H χαρά και η δικαίωση του φτωχού

  [4 Σχόλια]

Τον ερχόμενο Αύγουστο το χωρητικότητας 11.000 θέσεων Ντην Κορτ του Μπόρνμουθ αναμένεται να πάρει φωτιά. Η τοπική ομάδα μετά απο μία κυριολεκτικά τρελή πορεία στην Τσάμπιονσιπ  κέρδισε την άνοδο για τη μεγάλη κατηγορία της Αγγλίας, σφραγίζοντας και το πρωτάθλημα το Σάββατο, σκορπώντας έτσι τη χαρά σε όλους τους αγνούς ποδοσφαιρόφιλους. Από μικρό παιδάκι έτρεφα πάντα μια εκτίμηση για τους «μικρούς». Δεν μπορώ να το κρύψω αυτό. Λάτρεψα τη Μίντλεσμπρο του ΜακΛάρεν, χειροκρότησα την – αντιαισθητική – Στόουκ του Πιούλις και αποθέωνα ομάδες όπως η Χαλ και η ΚΠΡ του Ρέντκναπ σε διάφορες περιόδους της ζωής μου. Το λες και μαζοχισμό αυτό αλλά αυτός είμαι και έτσι λειτουργώ. Για τη Μπόρνμουθ διαβάσατε πολλά αυτές τις μέρες, είμαι σίγουρος και ήθελα – ειλικρινά – να γράψω καιρό γι’ αυτή. Δεν το κατάφερα μιας και τον τελευταίο καιρό δεν είχα χρόνο αλλά τελικά το κειμενάκι βρήκε το δρόμο του.

a.espncdn.com

Τα «κεράσια» του ‘Εντι Χόουι έκαναν κάτι που έμοιαζε ακατόρθωτο στην αρχή της σεζόν και φυσικά κάτι που βαριές φανέλες όπως η Λιντς, η Νότινγχαμ και η Μπλάκμπερν δεν μπορούν ούτε να ονειρευτούν τα τελευταία χρόνια. Χωρίς τα μεγάλα ονόματα και με την εμπειρία των Ίαν Χαρτ και Άρθουρ Μπόρουτς να βοηθούν τους μικροτερους η Μπόρνμουθ έδειξε με τον καλύτερο τρόπο πως πρέπει να λειτουργεί μια μικρομεσαία (μικρή για την ακρίβεια) ομάδα βάζοντας τα γυαλιά σε πολλούς «μεγάλους» που βολοδέρνουν χρόνια στις μικρότερες κατηγορίες. Επιθετικό ποδόσφαιρο αλλά και προσοχή στην άμυνα με το νεαρό επιθετικό Καλούμ Γουίλσον να κλέβει την παράσταση με τα 22 του τέρματα, σε μια σεζόν που  με 98 γκολ υπέρ  και +53 γκολ στη διαφορά επίθεσης και άμυνας απέδειξε περίτρανα ποιος ήταν το αφεντικό της κατηγορίας. Αριθμοί που αν τους είχε κάνει μια μεγάλη ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ θα παραμιλούσε ολόκληρη η Ευρώπη, εννοείται. Και όταν μιλάμε για Τσάμπιονσιπ, μιλάμε για το δυσκολότερο και πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα του πλανήτη. Σόρυ Ραμόν αλλά έχω δίκιο αδερφέ.

IMG_6330

Για όσους δεν το γνωρίζουν στη Μπόρνμουθ έκανε καριέρα ως ποδοσφαιριστής ο Χάρι Ρέντκναπ και όταν ήταν εκεί προπονητής προώθησε στην πρώτη ομάδα το νεαρό γιο του Τζέιμι. Ναι αυτόν που αγωνίστηκε μετά σε Λίβερπουλ, Τότεναμ, Σαουθάμπτον και Εθνική Αγγλίας έχοντας περισσότερο καιρό τραυματίας (δυστυχώς) παρά στο γήπεδο. Μεγάλους παίκτες δεν έβγαλε η ομάδα. Τίτλους δεν έχει και ακόμα και τα χρώματα της τα έχει δανειστεί απ’ την τεράστια Μίλαν (κόκκινο-μαύρο). Αυτό βέβαια δεν στερεί καθόλου το δικαίωμα απ’ τους φίλους της και τον – υπέροχο τύπο που διοικεί την ομάδα – να κάνουν όνειρα για μια πορεία στο καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμο και – γιατί όχι – να γράψουν ακόμα μια ωραία ιστορία στο βιβλίο του Αγγλικού ποδοσφαίρου. Προσωπικά βρήκα ακόμα μια ομάδα να ασχολήθώ για του χρόνου. Ακόμα μία απ’ αυτές τις «φτωχές», τις «μικρές» ομάδες που σε αναγκάζουν να τις παρακολουθήσεις και να παθιαστείς μαζί τους. Αυτές τις ομάδες που όταν τις βλέπεις σου βγαίνει ασυναίσθητα εκείνο το χαμόγελο που έχεις όταν είσαι ερωτευμένος. Για σκεφτείτε το.

Πως είναι δυνατόν να μην καταλάβατε τέτοια μπόρα;

  [4 Σχόλια]

Υπήρχε μια εποχή που το Κύπελλο Πρωταθλητριών ήταν μια άκρως ρομαντική ιστορία. Στη διοργάνωση έπαιρναν μέρος μόνο οι πρωταθλήτριες ομάδες και φυσικά εμφανίζονταν αρκετές που έγραφαν τη δική τους τρελή πορεία σε αυτό το σπουδαίο ποδοσφαιρικό «πανηγύρι». Φυσικά και μιλάω για δεκαετίες πίσω όπως καλά καταλαβάτε. Σήμερα θα δούμε μία εξ αυτών με πρωταγωνιστή τo μοναδικό Μπράιαν Κλαφ και τη Ντέρμπι. Στην παρθενική  συμμετοχή και των δύο στη διοργάνωση. Μια ιστορία με μπόλικο unfair, αρκετά νεύρα και άφθονες δόσεις όμορφου ποδοσφαίρου.

Soccer - League Division One - Derby County - Brian Clough and Peter Taylor Resignation - Baseball Ground

Ο Κλαφ είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα με τη Ντέρμπι το 1972 (το πρώτο στην ιστορία της ομάδας) αφήνοντας δεύτερη και καταϊδρωμένη τη Λιντς του εχθρού του, Ντον Ρέβι. Έτσι τα «κριάρια» θα είχαν την τύχη και τη χαρά να εκπροσωπήσουν την Αγγλία στο σπουδαιότερο ποδοσφαιρικό  – διασυλλογικό – θεσμό. Ο Κλαφ, εννοείται, πως δεν κρύφτηκε πίσω απ’ το δάχτυλο του και έθεσε την κατάκτηση της κούπας ως στόχο της ομάδας. Αμέσως. Και εδώ αρχίζει η ιστορία. Θα πάμε στο β’ γύρο της διοργάνωσης, όταν η Ντέρμπι τέθηκε αντιμέτωπη με τη φοβερή και τρομερή Μπενφίκα του Εουσέμπιο. To πρώτο παιχνίδι έγινε στην Αγγλία και ο «Κλάφι» γνώριζε καλύτερα απ’ τον καθένα πως για να κερδίσει θα έπρεπε να περιορίσει τον μαύρο πάνθηρα των Πορτογάλων. Έτσι – εν μέσω ξηρασίας – (περίεργο πράγμα για το Ντέρμπι) ο Κλαφ σκαρφίστηκε κάτι το μοναδικό.

Ο σπουδαίος Άγγλος προπονητής ήταν λάτρης του βρεγμένου χόρτου αλλά σε αυτή την περίπτωση το παράκανε για το καλό της ομάδας του. Το βράδυ πριν το παιχνίδι άφησε τις ποτιστικές μηχανές ανοικτές μέχρι το πρωί δημιουργώντας έτσι ένα βαλτώδες τοπίο που θα έκανε οποιοδήποτε χωράφι να μοιάζει με το «χαλί» του Αλιάνζ Αρίνα. Μάλιστα όταν ο Σερ Στάνλευ Ρους – μετέπειτα πρόεδρος της ΦΙΦΑ – ρώτησε πως είναι δυνατόν να συνέβη κάτι τέτοιο εν μέσω μιας εβδομάδας ξηρασίας, πήρε – εκτός της καιρικής ανάλυσης για το αλλοπρόσαλλο κλίμα του Ντέρμπι – την θεϊκή απάντηση «Μα πως είναι δυνατόν να μην καταλάβατε τέτοια μπόρα κύριε;» απ’ τον Κλαφ. Οι Άγγλοι  επικράτησαν με 3-0 των Πορτογάλων έχοντας καλύτερο παίκτη τον αμυντικό Κόλιν Τοντ που «έσβησε» τον Εουσέμπιο, έχοντας βέβαια ως σύμμαχο τη λάσπη. Μια λάσπη που δεν επέτρεψε στον Πορτογάλο σταρ να κάνει τις περίτεχνες του ντρίμπλες και να εκμεταλλευτεί το τεράστιο του προσόν. Την ταχύτητα. Το 3-0 σε συνδυασμό με το 0-0 της Λισαβόνας έστειλε τη Ντέρμπι στην επόμενη φάση. Βέβαια αυτό το unfair οι Άγγλοι το βρήκαν μπροστά τους – με το χειρότερο τρόπο μάλιστα – στους ημιτελικούς με τη Γιουβέντους.

Brian Clough

«Δεν πρόκειται να μιλήσω σε κανένα μπάσταρδο. Δεν πρόκειται να μιλήσω σε κανένα κλέφτη μπάσταρδο». Αυτή ήταν η μοναδική δήλωση του Κλαφ μετά το 3-1 απ’ τους Ιταλούς στην πιο συνοπτική συνέντευξη τύπου στην ιστορία της διοργάνωσης. Αλλά γιατί; O Κλαφ είδε το διαιτητή της αναμέτρησης, Γερμανό, Γκέραρντ Σούλεμπεργκ να «κιτρινίζει» τους δύο πιο σημαντικούς του μέσους, Άρτσι Γκέμιλ και Ρόυ ΜακΦάρλαντ, δύο κίτρινες που στέρησαν και απ’ τους δύο τη συμμετοχή στη ρεβάνς. Μάλιστα ο Πήτερ Τέιλορ (κολλητός και βοηθός του Κλαφ) είχε δει το Γερμανό παίκτη της Γιούβε, Χέλμουτ Χάλερ να συνομιλεί με το διαιτητή στο ημίχρονο στα αποδυτήρια του τελευταίου. Ο Κλαφ μίλησε για οργανωμένο έγκλημα της Γιούβε κάτι που – όπως απεδείχθη – είχε μεγάλη βάση μιας και παράγοντας της Ιταλικής ομάδας είχε προσπαθήσει να χρηματίσει τον διαιτητή του τελικού Φρανσίσκο Μάρκεζ Λόμπο. Για την ιστορία ο δημοσιογράφος που είχε φέρει στο φως το γεγονός (χρόνια αργότερα) ήταν ο Μπράιαν Γκλάνβιλ εις βάρος του Ντέσζο Σόλτι, ανθρώπου της διοίκησης της Γιούβε βεβαίως-βεβαίως.

Η Γιουβέντους τελικά ηττήθηκε στον τελικό απ’ τον Άγιαξ με 1-0 και ο Κλαφ ορκίστηκε να σηκώσει την κούπα τα επόμενα χρόνια. Το κατάφερε έξι χρόνια αργότερα με τη Νότιγχαμ Φόρεστ. Για δύο σερί φορές μάλιστα. Μένοντας στη μνήμη όλων ως ο σπουδαιότερος Άγγλος προπονητής.

Όταν η βλακεία επαναλαμβάνεται

  [Καθόλου σχόλια]

angel-di-maria

Μια στροφή πριν το Γουέμπλει με την ομάδα σου να παίζει – στην έδρα της – με ένα σπουδαίο αντίπαλο όπως η Άρσεναλ. Εσύ να είσαι ένα απ’ τα χρησιμότερα «γρανάζια» στη μηχανή της ομάδας και ένας παίκτης που το περασμένο καλοκαίρι δαπανήθηκαν 60 εκατομμύρια για να βρεθείς στο Όλντ Τράφορντ για να γίνεις ακόμα ένας ηγέτης. Και ενώ η ομάδα σου βρίσκεται πίσω στο σκορ με 1-2 εσύ αντί να σκεφτείς τρόπους να δείξεις – επιτέλους – το ταλέντο σου, αποβάλλεσαι με δύο κίτρινες κάρτες μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Με δύο φθηνές – στα όρια της βλακείας – κίτρινες κάρτες για την ακρίβεια. Η πρώτη για «θέατρο» (αν και αυτή την καταλαβαίνω χωρίς να τη δικαιολογώ στο Θέατρο των Ονείρων) και η δεύτερη για τράβηγμα της φανέλας του διαιτητή. Δεν ξέρω αλλά εκτός της βλακείας μυρίζομαι και μια κάποια σύγχυση στον αέρα του Μάντσεστερ.

Για τον Άνχελ Ντι Μαρία τα παραπάνω που κατάφερε να κρεμάσει τη Μάντσεστερ Γιουνάϊτεντ ,στερώντας της το δικαίωμα να παλέψει – επί ίσοις όροις – για την ανατροπή και την πρόκριση στην τετράδα του Κυπέλλου Αγγλίας, με την αποβολή του. Το περίεργο της υπόθεσης είναι πως ο Αργεντινός εξτρέμ το έχει ξανακάνει αυτό. Πριν δύο χρόνια με τη φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης κόντρα στη Λα Κορούνια. Τότε είχε πάρει δύο κίτρινες κάρτες σε ένα λεπτό επειδή εμπόδισε παίκτη της Ντέπορ να εκτελέσει φάουλ. Δύο φορές σε ένα λεπτό παρακαλώ. Εξυπνάδα δε το λες αυτό πάντως. Ούτε φυσικά το σημερινό.

Η αποβολή αυτή θα στερήσει το δικαίωμα απ’ τον παίκτη και στο Κυριακάτικο παιχνίδι με την Τότεναμ στο Όλντ Τράφορντ. Μια αναμέτρηση που οι «μπέμπηδες» θα πρέπει να κερδίσουν αν θέλουν να παραμείνουν σε τροχιά τετράδας. Η τετράδα είναι ο μοναδικός στόχος που κυνηγάει αυτή τη στιγμή η ομάδα του Φαν Γκάαλ και αν δεν επιτευχθεί θα μιλάμε για ένα απ’ τα μεγαλύτερα «ναύαγια» που έχει γνωρίσει η ομάδα της Γιουνάϊτεντ τα τελευταία 25 χρόνια. Ίσως και το μεγαλύτερο.

Η Νιγηρία, ο Κανού και το ποδόσφαιρο ως Ολυμπιακό σπορ

  [12 Σχόλια]

Σε πλήρη αντίθεση με μεγάλη μερίδα του ποδοσφαιρικού κοινού λατρεύω το Ολυμπιακό τουρνουά. Το ποδοσφαιρικό Ολυμπιακό τουρνουά. Ηλικιακά μπορώ και θυμάμαι – σχεδόν τα πάντα – απ’ την Ολυμπιάδα της Ατλάντα του 1996. Είχα παρακολουθήσει και αυτή της Βαρκελώνης αλλά εκτός απ’ την Πατουλίδου, τον Πύρρο Δήμα, τους «φούριας ρόχας» και τα μαγικά της dream team του Ντράζεν κόντρα στους Αμερικάνους δεν έχω άλλες μνήμες. Ήμουν και 10 χρονών παιδάκι το ’92. Σε εκείνο το τουρνουά – στα δικά μου μάτια – μάγεψε μια εθνική ομάδα  και ένας παίκτης  και από τότε έχουν μπει για τα καλά στην καρδιά μου. Η Νιγηρία και ο Νουανκού Κανού (τον τονίζω στην τελευταία συλλαβή επειδή είμαι της σχολής Σπυρόπουλου). Οι  «αετοί» του Τζο Μπονφρέρ έχοντας μια ομάδα γεμάτη ταλέντο και παίκτες που έκαναν καριέρα στα γήπεδα της Ευρώπης, κατέκτησαν το χρυσό μετάλλιο αφού επικράτησαν της Βραζιλίας του Μάριο Ζαγκάλο, στον ημιτελικό και της Αργεντινής του Ντάνιελ Πασαρέλα στον τελικό. Σε δύο αναμετρήσεις – γεμάτες αστέρες πρώτου μεγέθους – που έσπασαν κυριολεκτικά καρδιές. Αυτό μάλιστα ήταν το πρώτο χρυσό στο ποδόσφαιρο για ομάδα απ’ την Αφρικανική ήπειρο σε Ολυμπιάδα.

_61606549_10nigeria-getty

Βέβαια εκείνη η Νιγηρία έσφιζε από ταλέντο. Για να καταλάβετε. Υπήρχαν μαζί ο Κανού και ο Οκότσα. Ο Αμουνίκε και ο Αμοκάτσι. Ο θεός Ταρίμπο Γουέστ και ο Ουίλσον Ορούμα. Μαζί τους οι αδερφοί Μπαμπαγιάρο και ο Τιζανί Μπαμπαγκίντα. Η Αργεντινή διέθετε – κλασικά – παίκτες που θαυμάσαμε σε όλα τα γήπεδα της Ευρώπης και του κόσμου στα επόμενα χρόνια. Ρομπέρτο Αγιάλα και Χαβιέρ Ζανέτι. Σενζίνι και Σαμότ. Αλμεϊντα, Σιμεόνε, Βερόν και Ορτέγκα μαζί με Κρέσπο και Κλαούντιο Λόπεζ. Μπορείτε να σκουπίσετε τα δάκρυα σας γιατί έχει και συνέχεια με τη Βραζιλία. Ντίντα, Ροζέριο Σένι, Ριβάλντο, Ζιοβάνι, Ζε Ελίας, Φλάβιο Κονσεισάο, Ρομπέρτο Κάρλος, Αλνταίρ, Μπεμπέτο και Ρονάλντο με φανέλα που έγραφε «Ronaldinho» (ο μικρός Ρονάλντο δηλαδή) επειδή την κανονική φανέλα «Ronaldo» τη φορούσε ο Ρονάλντο Γιάρο. Μάλιστα, αυτός που αγωνίστηκε πριν χρόνια στον Άρη. Όποιος μου ξαναπεί «δε βλέπω ποδόσφαιρο στην Ολυμπιάδα» θα τιμωρείται με κάλεσμα στην εκπομπή του Γεωργούντζου. Η ποινή θα είναι μη εφέσιμη και θα υπάρχει και χρηματικό πρόστιμο.

robertocarlos_kanu_atlanta1996_get

H Νιγηρία – σε ένα απιστευτο παιχνίδι – κέρδισε τη Βραζιλία στην παράταση με το «χρυσό γκολ» του Κανού και προκρίθηκε στον τελικό. Μάλιστα ο ίδιος παίκτης είχε στείλει την αναμέτρηση στην παράταση, σκοράρωντας στις καθυστερήσεις για το 3-3. Ο τελικός κρίθηκε και αυτός στις καθυστερήσεις με το γκολ του Μανώλη του Αμουνίκε. Ο Νιγηριανός εξτρέμ έγραψε το τελικό 3-2 χαρίζοντας στη χώρα του το χρυσο και η Νιγηρία σε όλους εμάς μερικούς εκ των σπουδαιότερων πανηγυρισμών στην ιστορία του αθλήματος. Λίγους μήνες μετά ο Αμουνίκε πήρε μεταγραφή στη Μπάρτσα αλλά ένας σοβαρός τραυματισμός στο γόνατο δεν του επέτρεψε να κάνει ποτέ την καριέρα που δικαιούνταν βάσει ταλέντου.

Άτυχος ήταν και ο άλλος μεγάλος ήρωας της ομάδας ο Νουανκού Κανού. Ο παίκτης του Άγιαξ μετά το Ολυμπιακό τουρνουά πήρε μεταγραφή στην Ίντερ του Μοράτι αλλά βρέθηκε με σοβαρό πρόβλημα στην καρδιά. Ο παίκτης εγχειρίστηκε επιτυχώς αλλά ουσιαστικά έχασε ολόκληρη τη σεζόν ’96-’97. Επέστρεψε την επόμενη αλλά δεν έκανε ποτέ τις μεγάλες εμφανίσεις με τους Μιλανέζους. Το 1999 πήγε στην Άρσεναλ όπου βρήκε και πάλι τον καλό εαυτό του. Η Αγλία πήγαινε πολύ στον Κανού που έφτασε ακόμα και με την Πόρτσμουθ – την εξαιρετική Πόρτσμουθ του Ρέντκναπ για την ακρίβεια – στην κατάκτηση του Κυπέλλου Αγγλίας το 2008 κόντρα στην Κάρντιφ, με δικό του γκολ παρακαλώ. Ο Κανού είχε ψηφιστεί και Man of the match.

To 2000 η Αφρικανική ήπειρος συνέχισε με χρυσό σε Ολυμπιάδα με το Καμερούν (των Ετό και Επαλέ) να επικρατεί των Ισπανών με 5-3 στα πέναλτι με μοιραίο τον Ιβάν Αμάγια. Στη συνέχεια είχαμε τρεις κατακτήσεις από χώρες της Λατινικής Αμερικής. Το 2004 και το 2008 η «σούπερ» Αργεντινή και το 2012 το Μεξικό κόντρα στη Βραζίλία των Τιάγκο Σίλβα, Νέιμαρ, Χουλκ, Όσκαρ και Πάτο. Η Σελεσάο δεν έχει κερδίσει ποτέ το χρυσό σε Ολυμπιάδα αν και κάτι μου λέει πως αυτό θα γίνει του χρόνου στη χώρα της. Ελπίζω να σας έψησα. Εγώ την περιμένω από τώρα πάντως τη διοργάνωση.

Το Ρομαντικό Account

  [2 Σχόλια]

Μετά από διάφορα σοβαρά θέματα που ανέβηκαν στο sombrero τον τελευταίο καιρό, ήρθε η ώρα για κάτι διαφορετικό. Για όσους ασχολούνται με το twitter μια τεράστια πληγή είναι τα ρομαντικά accounts. Μετά την εμφάνιση του Ινιέστα την Τρίτη ήμουν έτοιμος να κυλιστώ και εγώ σε αυτόν το βούρκο. Πώς όμως θα ήταν ένα ποδοσφαιρικό ρομαντικό account στο twitter; Ας προσπαθήσουμε να το φανταστούμε όλοι μαζί.

twitter-football-championship

Ο τερματοφύλακας:

  • ‘Κάθε φορά που με αναγκάζεις σε εκτίναξη, η πτώση πονάει λιγότερο από την εικόνα σου να φεύγεις.’
  • ‘Σε κανένα τετ-α-τετ ως τώρα δεν κατάφερα να σε ανατρέψω και να πέσεις στην αγκαλιά μου.’
  • ‘Τα δοκάρια είναι η ανοιχτή πόρτα που αφήνω πίσω μου.’
  • ‘Όταν η μπάλα αγγίζει τα δίχτυα φεύγει από μέσα μου μια κραυγή.’
  • ‘Σε κάθε στημένο σκέφτομαι: ‘Γιατί να πληρώνω εγώ τα λάθη άλλων πάντα’;’

Τα κεντρικά μπακ:

  • ‘Με πλήγωσες τόσο που κάθε φορά που πλησιάζεις θέλω να σου δώσω τα πόδια αγκαλιά’.
  • ‘Κολλάω πάνω σου και εσύ το μόνο που κάνεις είναι να προσπαθείς να ξεφύγεις.’
  • ‘Με έχεις κάνει να σε μισήσω τόσο που σε κάθε φάση προσπαθώ να σε εκθέσω.’
  • ‘Η συμπεριφορά σου με αναγκάζει να κάνω τάκλιν στην ευτυχία μας.’
  • ‘Για να σε ρίξω πρέπει να σε τραβήξω απ’ τη φανέλα.’

Τα πλάγια μπακ:

  • ‘Για να καλλιεργήσω τη σχέση μας πρέπει να οργώσω την πλευρά.’
  • ‘Η μόνη πρωτοβουλία που με αφήνεις να πάρω είναι να σεντράρω από την τελική γραμμή’.
  • ‘Είμαι συνέχεια ελεύθερος για σένα μα εσύ με στέλνεις στο κόρνερ’.
  • ‘Προσπαθώ να βγω μπροστά σου να με δεις, αλλά μου πετάς πάντα την πάσα στο όβερλαπ’.
  • ‘Άσε με να μπω στην περιοχή σου, θα σου την ξαναδώσω την κατάλληλη στιγμή’.

Τα αμυντικά χαφ:

  • ‘Καλύπτω όλους τους χώρους για να με δεις κι εσύ συνεχίζεις να μ’ αντιμετωπίζεις ως βάση’.
  • ‘Τρέχω για όλους τους άλλους και το μόνο που ακούω είναι ότι κάνω τη βρώμικη δουλειά’.
  • ‘Έχω πάρει τόσες κάρτες για να μη βγει αντεπίθεση, μα ακόμα δεν τράβηξα αυτή που γράφει: Σε θέλω.’
  • ‘Έχω καταπιεί αμέτρητα χιλιόμετρα για τη σχέση μας’.
  • ‘Όλο μου ζητάς να σου δίνω τη μπάλα, αλλά πολύ δύσκολα μου τη δίνεις πίσω εσύ’.

Ο επιτελικός:

  • ‘Χαϊδεύω τη μπάλα για μην μπορείς εσύ να τελειώσεις την προσπάθεια’.
  • ‘Ψάχνω συνέχεια μια χαραμάδα να σε βρω’.
  • ‘Σηκώνω το βλέμμα μου να σε συναντήσω και χάνεσαι ανάμεσα στις συμπληγάδες’.
  • ‘Σου είχα εξηγήσει από την αρχή ότι δεν είμαι για πολλά. Μοναχά μερικές στιγμές μαγείας’.
  • ‘Αναγκάζομαι να μας παίρνω στις πλάτες μου. Να τελειώνω ότι απέτυχες να ολοκληρώσεις εσύ’.

Οι πλάγιοι επιθετικοί:

  • ‘Με ξεχνάς συνέχεια και πρέπει σε μια στιγμή να σε μαγέψω’.
  • ‘Σε κάθε σου λάθος τρέχω να διορθώσω τη ζημιά που έκανες’.
  • ‘Συγκλίνω να έρθω κοντά σου και με πετάς στην απέναντι πλευρά’.
  • ‘Πόσες φορές αναγκάστηκα για σένα να παίξω με ανάποδο πόδι;’
  • ‘Αν ήθελες να με γνωρίσεις καλύτερα θα καταλάβαινες ότι μπορώ να κάνω κι άλλα πράγματα απ’ το να σεντράρω’.

Το σέντερ φορ:

  • ‘Παλεύω με τα θηρία για να μου δώσεις μια ευκαιρία’.
  • ‘Όσο κι αν ξεχνάς ότι υπάρχω, μπορώ να γίνω ο ήρωάς σου με μια επαφή’.
  • ‘Όσο κι αν προσπαθείς να με εκθέσεις, κάποια στιγμή θα καταλήξεις στα δίχτυα’.
  • ‘Για κάθε ευκαιρία που χάνω πιστεύω ότι θα μου δώσεις άλλη μία. Μέχρι να πετύχω’.
  • ‘Για να σε κερδίσω σκέφτομαι ότι ο αντίζηλος είναι στην απέναντι γωνία’.

Τέρμα το Γκάζα

  [Καθόλου σχόλια]

 one-night-in-turin-slideshow-pic

Εκεί που ξεκινάς τη μέρα σου έχοντας στο μυαλό σου να γράψεις κάτι που έχει υποσχεθεί στους υψηλά ιστάμενους του sombrero εδώ και δύο βδομάδες, η πρωινή σου περιήγηση σε κάνει να το βάλεις πάλι κάβα. Διότι το πρωί έπεσα στο Κυριακάτικο αφιέρωμα της καλής εφημερίδας L’Equipe στον καλύτερο ψυχάκια, τρελό και αρρωστημένα λατρεμένο ποδοσφαιριστή που έβγαλε το Νησί (σσ. Ο Μπεστ δεν πιάνεται, ήταν Βόρειο-Ιρλανδός). Ο Πωλ Γκασκόιν μας χάρισε αμέτρητες στιγμές ποδοσφαιρικής μαγείας, όσο χάρισε και στα ταμπλόιντ τροφή για δικαιολογημένα κανιβαλιστικά σχόλια. Η γαλλική εφημερίδα συγκεντρώνει όλες τις πληροφορίες που αφορούν τον τρελό Άγγλο και τις παρουσιάζει με εκπληκτική αισθητική (μην τρομάξετε, είναι σε δύο εκδόσεις, Αγγλικά και Γαλλικά):

Απολαύστε υπεύθυνα (αν και ο ίδιος θα έλεγε ανεύθυνα).

Το Αφρικανικό Φιλότιμο

  [4 Σχόλια]

Στον κόσμο του ποδοσφαίρου οι Αφρικανοί ποδοσφαιριστές έχουν διάφορες ταμπελίτσες. Ότι έχουν φοβερή μυϊκή δύναμη, τρέχουν ασταμάτητα, καταπίνουν χιλιόμετρα και ότι με τα μεγάλα τους κανιά μπορούν να πιάσουν περίεργα και πολύ δυνατά σουτ. Από την άλλη, ο επαγγελματισμός είναι άγνωστη λέξη, είναι χαβαλέδες, λουφαδόροι στις προπονήσεις, η ηλικία τους είναι πλάσμα του μύθου και όταν πάνε διακοπές παίρνουν εκτός από την κανονική άδεια και μια τιμητική από τη σημαία. Πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις όπως ο Ντρογκμπά, ο Ετό ή ο Εσσιέν να επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Αυτό το οποίο είναι ελάχιστα γνωστό, είναι ότι αν τους τσιγκλήσεις το φιλότιμο μπορείς να πάρεις πολλά πράγματα από αυτούς.

Ο Εμάνουελ Αντεμπαγιόρ, γνωστός και ως ‘η επιθετικούρα με τη φούντα’, είχε μείνει στην απέξω από το Βίλλας-Μπόας. Με τον Πορτογάλο είχε μόνο μία συμμετοχή φέτος στο 6-0 με τη Μάντσεστερ Σίτυ. Από τότε που ο Αντρέ έφαγε τη σπιρουνιά και ανάλαβε ο Σέργουντ ο Μανώλης είναι ο βασικός επιθετικός της Τότεναμ και αν είναι να μείνει κάποιος στον πάγκο, αυτός είναι ο 30 million man Σολδάδο. Μετράει έξι γκολ σε έντεκα εμφανίσεις από την αλλαγή προπονητή και δείχνει με κάθε τρόπο ότι είναι ένα θηρίο έξω από το κλουβί. Νιώθει την ανάγκη να αποδείξει ότι είναι επιθετικούρα, να δώσει απαντήσεις στον κακό Πορτογάλο που τον είχε στην απέξω.

Μερικά χιλιόμετρα πιο Νότια, στη Βαλένθια ο Σοφιαν Φεγκουλί ενώ με τον Τζούκιτς ξεκίνησε βασικός έχασε μετά από τέσσερα ματς τη θέση του. Σε ειδικές περιπτώσεις χρησιμοποιούνταν ως αλλαγή. Αλλά επειδή ο ψυχισμός των παιχτών από το Μαγρέμπ είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος, μόλις άλλαξε και εκεί ο προπονητής του τσίγκλησε το φιλότιμο. Με τον Πίτσι δεν είναι το ένα γκολ και οι πέντε ασσίστ που έχει βγάλει, αλλά η συνολική απόδοσή του. Την Κυριακή είχε κάνει το Ζόρντι Άλμπα να διασκευάσει ένα παλιό άσμα του Λαζόπουλου: Παπαθεμελή, Παπαθεμελή, απόψε στην πλευρά μου αλωνίζει ο Φεγκουλί.

Όσο και αν σε εκνευρίζουν με τη συμπεριφορά τους στις προπονήσεις, στην εξωγηπεδική τους ζωή, αλλά και με την εμφανή τους βαρεμάρα μέσα στο γήπεδο, όταν αποκτήσουν κίνητρο βγάζουν όλο το πάθος και το ταλέντο τους στο χορτάρι. Διότι, στη Μάμα Άφρικα, η ζωή είναι ένας χορός και ένα τραγούδι. Απλώς ο καθένας πρέπει να βρει το δικό του σκοπό.

Για μια ισοπαλία αδειανή, για μια κούπα

  [Καθόλου σχόλια]

Οι φίλοι μας οι Αμερικάνοι που δεν χωνεύουν το «σόκερ» ανάμεσα στα αρνητικά που του προσδίδουν (εκτός από τα μικρά σκορ) περιλαμβάνουν το γεγονός της ύπαρξης της ισοπαλίας. Χθες εν μέρει τους κατάλαβα βλέποντας το φινάλε του αργεντίνικου πρωταθλήματος. Στο Χοσέ Αμαλφιτάνι η Βέλεζ υποδεχόταν την Σαν Λορένσο σε ένα ματς που δεν ήταν σίγουρο αν θα γίνει μέχρι την τελευταία στιγμή. Ο λόγος ότι στον έλεγχο που έκανε η αστυνομία βρέθηκαν βεγγαλικά, αλκοολούχα ποτά, και πολλά πανό που είχαν μπει κρυφά σε μια κερκίδα κατά τη διάρκεια της συναυλίας του Στίβι Γουόντερ (κρυφά-Γουόντερ, όχι δεν θα πω κάτι). Οι γηπεδούχοι ήθελαν νίκη και Χ στο άλλο ματς μεταξύ της Νιούελ’ς και της κυπελλούχου Σουνταμερικάνα Λανούς. Οι φιλοξενούμενοι με νίκη σήκωναν την κούπα και με Χ θα έπαιζαν μπαράζ αν στο άλλο ματς υπήρχε νικητής. Στο ματς που δεν έκανε σε κανέναν το Χ έγινε χαμός. Στο άλλο μας πήρε ο ύπνος.

Στο παιχνίδι της Βέλεζ ο ύπνος ερχόταν σιγά σιγά. Οι φιλοξενούμενοι που δεν είναι σε καλή κατάσταση έκαναν μια δυο φάσεις στην αρχή και στη συνέχεια αποφάσισαν ότι θα πήγαιναν για το Χ, με αποτέλεσμα να μην κάνουν παιχνίδι. Οι γηπεδούχοι ήταν κατώτεροι των περιστάσεων παρά το γεγονός ότι ήθελαν μόνο νίκη και το ματς έμοιαζε με φιλικό αγώνα προετοιμασίας. Την ίδια ώρα στο Ροζάριο όπου κανείς δεν ήθελε το Χ, έπεφταν κορμιά. Το 0-0 έμενε και στα δυο γήπεδα μέχρι που η Νιούελ’ς έκανε το 1-0 και ξεκίνησε η μαγεία. Δυο ομάδες να παίζουν μόνο για τη νίκη, χωρίς καθυστερήσεις, χωρίς να ρίχνουν τον ρυθμό. Γρήγορη ισοφάριση για την Λανούς και 1-1 που έφερνε και πάλι πρωταθλήτρια την Σαν Λορένσο. Το 0-0 παρέμενε στο Αμαλφιτάνι σε ένα ματς σούπα. 2-1 για τη Νιούελ΄ς. Πανηγύρια για το μπαράζ που ερχόταν. Σχεδόν αμέσως και πάλι 2-2 η Λανούς. Και ένα ματς ροντέο με την Λανούς μάλλον καλύτερη να αγγίζει το 2-3 αρκετές φορές. Η Βέλεζ προς το τέλος έκανε ότι μπορούσε. Είχε δοκάρι, είχε και μια μεγάλη ευκαιρία σε σουτ που απέκρουσε ο Τορίκο, αλλά το ματς ήρθε τελικά 0-0.

Όσο και να μην ήθελαν το Χ στο Ροζάριο όμως, η λήξη τους βρήκε απογοητευμένους με το τελικό 2-2 να φέρνει το πρωτάθλημα στο Μποέδο, στον αρχηγό Πίπι Ρομανιόλι, στον Πάπα, στον Βίγκο Μόρτενσεν, στον Μαρσέλο Τινέλι και φυσικά στον ιστορικό αυτό οπαδό. Ένα πρωτάθλημα που το πήρε με δυο διαδοχικά 0-0 στις δυο τελευταίες αγωνιστικές, αλλά καθόλου δεν την πείραξε. Γιατί μπορεί οι ισοπαλίες να είναι πολλές φορές ξενέρωτες, αλλά όταν παίζεις για έναν τίτλο στα πανηγύρια κανείς δεν θυμάται ότι δεν σκόραρες για 180 λεπτά.

torneo-inicial-1813288w620

Το μάτι της τίγρης

  [5 Σχόλια]

It’s the eye of the tiger
It’s the thrill of the fight

Risin’ up to the challenge
Of our rival

And the last known survivor
Stalks his prey in the night

And he’s watching us all with the
Eye of the tiger

(Photos by Claudio Villa/Getty Images)

La Luna

  [Καθόλου σχόλια]

Η Τίγκρε του προπονητή πλέον Αρουαμπαρένα έπαιζε ένα δύσκολο ματς απέναντι στους πρωτοπόρους Νιούελ’ς Ολντ Μπόιζ. Ο «Φονιάς» όπως είναι το παρατσούκλι της ομάδας από το Μπουένος Άιρες αντιμετώπιζε τους «Λεπρούς» από το Ροζάριο. Η μεγάλη νίκη με 3-1 είχε διπλή σημασία, καθώς η Τίγκρε έχει διπλό στόχο φέτος. Να πάρει το πρωτάθλημα και να αποφύγει τον υποβιβασμό. Με τη νίκη της με 3-1 επί των Λεπρών από το Ροζάριο κατάφερε να τους περάσει και να βρίσκεται πλέον πρώτη στη φετινή Κλαουζούρα. Την ίδια στιγμή βέβαια βρίσκεται στην τρίτη από το τέλος θέση της ειδικής βαθμολογίας και αν το πρωτάθλημα τέλειωνε σήμερα θα έπαιζε μπαράζ για να σωθεί.

Το παιχνίδι ήταν ένα σόου του Κάρλος Λούνα που στην τρίτη του θητεία στην Τίγκρε κάνει και πάλι αισθητή την παρουσία του. Ο «Κινέζος» σημείωσε και τα τρία γκολ της ομάδας του (το τρίτο με chilena), έφτασε τα 10 συνολικά και είναι πρώτος σκόρερ στην Αργεντινή.

 

Πονάνε οι παλιές αγάπες

  [Καθόλου σχόλια]

Η ταλαιπωρημένη φέτος Ράσινγκ που μάχεται για να γλιτώσει τον υποβιβασμό ταξίδεψε στα νότια για να αντιμετωπίσει την Λανούς που κάνει μια μέτρια χρονιά. Το παιχνίδι είχε όμως αρκετές ιδιαιτερότητες, καθώς προπονητής της Ράσινγκ (μετά την ήττα στο ντέρμπυ) είναι ο Ζουμπελντία που το όνομά του είναι συνυφασμένο με την Λανούς. Μαζί του όμως επέστρεψαν και ο φυσιοθεραπευτής Πάμπλο Σάντσες και ο «δικός μας» Αγκουστίν Πελετιέρι που κι αυτός έχει χρόνια καριέρας στην Λανούς.

Η Γκρανάτε μην ξεχνώντας τους, φρόντισε να τους τιμήσει πριν τον αγώνα με πλακέτες, ενώ ο κόσμος τους αποθέωνε. Μόνο που ένας ακόμα άγραφος νόμος του ποδοσφαίρου (τόσο άγραφος που μερικές φορές νομίζω ότι μόνο εγώ τον πιστεύω) λέει ότι όποτε τιμάται κάποιος που είναι πλέον αντίπαλος το αποτέλεσμα είναι η ομάδα του να χάνει.

Σατανικό σχέδιο ή σύμπτωση δεν ξέρω, πάντως η Λανούς πλήγωσε και τα τρία τιμώμενα πρόσωπα καθώς κέρδισε πολύ εύκολα την Ράσινγκ με 3-1 και την έβαλε σε ακόμα μεγαλύτερους μπελάδες. Ένα γκολ κεφαλιά, ένα ωραίο τελείωμα του Παβόνε και μια vaselina του Ρομέρο έδωσαν μια σχετικά αδιάφορη νίκη για το φετινό πρωτάθλημα στην Λανούς του Σούρερ, αλλά τρεις ακόμα βαθμούς για την ειδική βαθμολογία.

Καλοκαιρινά φιλικά, θερινές ονειρώξεις

  [2 Σχόλια]

Κάποτε, τότε που οι ομάδες είχαν νούμερα από 1 ως το 11, μπορούσαν να πάρουν 3 ξένους και οι λέξεις overlap και 4-1-2-1-2 ήταν άγνωστες τα καλοκαιρινά φιλικά ήταν η μεγάλη ευκαιρία του απλού οπαδού για να φανταστεί και να ονειρευτεί. Όχι ότι τώρα έχει εκλείψει το φαινόμενο, αλλά όπως και να έχει οι δύσμοιροι ρεπόρτερ που καλύπτουν πλέον την προετοιμασία πρέπει να είναι πιο προσεκτικοί μια που πολλά πλέον από τα φιλικά καλύπτονται τηλεοπτικά.  Έτσι μπορεί να είσαι άτυχος οπαδός του ΠΑΟ και να βλέπεις από κοντά την ομάδα σου να έρχεται 0-0 με τον Ατρόμητο χωρίς φάση. Μπορεί όμως να είσαι και τυχερός οπαδός της ΑΕΚ που κερδίζεις κάποιους Σλοβένους Γ’ Εθνικής με 5-0 ή οπαδός του Άρεως που σκορπάς με 3 γκολ τον φιλόδοξο Παναιτωλικό. Για όλους αυτούς τους τυχερούς λοιπόν, είμαστε εδώ εμείς για να τους βοηθήσουμε στην αποκρυπτογράφηση των φιλικών, όπως κάναμε παλιότερα με το λεξικό της προετοιμασίας.

Έτσι λοιπόν αν διαβάσεις:

«Στο Β’ ημίχρονο έγιναν πολλές αλλαγές», αρχή προλόγου για να σου δείξει  ότι το παιχνίδι ήταν παρωδία χωρίς ούτε μισή φάση και πάνω από 3 σωστές πάσες σερί. Συνοδεύεται συνήθως από την δικαιολογία της κούρασης.

«Ο Χ ποδοσφαιριστής φάνηκε πιασμένος από την σκληρή προετοιμασία», ξέρεις ότι ο ποδοφαιριστής δεν άφησε μπιτς μπαρ που να μην πήγε στις διακοπές του και τώρα δεν μπορεί να πάρει τα πόδια του.

«Ο προπονητής δοκίμασε τον Χ ποδοσφαιριστή σε διαφορετικές θέσεις», ξέρεις ότι ο προπονητής έχει απογοητευτεί με την αμπαλοσύνη του και προσπαθεί να δει αν μπορεί να παίξει σωστά έστω και σε μία θέση.

«Δεν μπορούν να βγουν ασφαλή συμπεράσματα από το παιχνίδι», η ομάδα σερνόταν και πρέπει να αρχίσουμε να ανησυχούμε.

«Φάνηκε η δουλειά του Χ προπονητή», συνήθως αυτό μπαίνει σε εξώφυλλο μετά από νίκη επί μπυραρίας και είναι καλό να μην το πολυπιστεύεις. Συνοδεύεται από το γεγονός ότι οι παίκτες «αφομοίωσαν» τις οδηγίες του προπονητή. Την λέξη αφομοίωση δεν θα την ξαναδείς σε αθλητικό ρεπορτάζ για έναν ολόκληρο χρόνο, μέχρι το επόμενο καλοκαίρι.

«Έπαιξε σωστά την θέση του», ο εν λόγω παίκτης βαριόταν να κουνηθεί και έδινε πάσες στα 5 μέτρα μόνο.

«Ο νεαρός είχε άγχος», δεν θα δεις ποτέ τον νεαρό σε επίσημο παιχνίδι, πιθανόν του χρόνου τέτοια εποχή να διαβάζεις το ρεπορτάζ ότι έμεινε ελεύθερος και πήγε σε ομάδα Γ’ Εθνικής.

«Εκρηκτικός/Τούρμπο/Ταχύτατος», συνήθως πάει σε κάποιον κοντό και σχετικά ελαφρύ παίκτη που πάντα πετάει το καλοκαίρι όταν οι άλλοι είναι πιασμένοι από τις προπονήσεις. Μην ανησυχείς σε 1-2 μήνα δεν θα μπορεί να ντριμπλάρει ούτε 36χρονο σέντερ μπακ της Προοδευτικής.

«Πειραματίστηκε ο προπονητής», το φιλικό ήταν της πλάκας και οι παίκτες απλά μπήκαν για να περάσουν την ώρα τους και να ξεσκάσουν. Κάθε συμπέρασμα για συστήματα και παίκτες είναι εκτός τόπου.

«Αποκάλυψη ο Χ ποδοσφαιριστής», οι χολυγουντιανές ιστορίες όπου ο Μεξικάνος καθαριστής πισίνας βρίσκεται στην Αγγλία ξαφνικά και κλείνει συμβόλαιο με μεγάλη ομάδα σπάνια γίνονται πραγματικότητα. Αν δεν δείτε κουβέντα ξανά για τον ποδοσφαιριστή μέχρι να τελειώσει η προετοιμασία να ξέρετε ότι πιο πιθανή είναι η Δευτέρα Παρουσία, παρά να αποκαλυφθεί ο συγκεκριμένος παίκτης.

«Ταξίδεψε μια ώρα μέχρι το γήπεδο«, χρυσός κανόνας των φιλικών ότι η δικιά μας ομάδα κουράστηκε γιατί το προπονητικό κέντρο απέχει μεγαλύτερη απόσταση από το γήπεδο του φιλικού σε σύγκριση με τον αντίπαλο. Πιθανότατα μάλιστα οι δικοί μας παίκτες να πήγαν και με τα πόδια.

«Έδειξε στοιχεία της κλάσης του», η ατάκα που εμφανίζεται πάντα όταν αγωνίζεται το μεγάλο μεταγραφικό απόκτημα σε φιλικό. Κατά πάσα πιθανότητα δεν ξεχώρισε από την μετριότητα, αλλά έκανε ένα τακουνάκι, μία ντρίμπλα ή ένα σουτ που πέρασε δίπλα από το δοκάρι. Αυτά τα στοιχεία της κλάσης του δεν αρκούν, αλλά προς το παρόν γλιτώσαμε το «φάνηκε πιασμένος από την προετοιμασία» και μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι.

«Πρόκειται για εγκεφαλικό παίκτη», με λίγα λόγια η ομάδα πρέπει να πάρει δυο χαφ σκυλιά διπλά του γιατί ο συγκεκριμένος δεν κόβει ούτε με βαλέ. Μπορεί επειδή είναι εγκεφαλικός να το σκέφτεται, σίγουρα όμως δεν το κάνει.

«Φέτος είναι η χρονιά του», πρόκειται για παίκτη που πριν δυο καλοκαίρια διαβάζαμε ότι «φάνηκε πιασμένος από την προετοιμασία» και το περσινό καλοκαίρι ότι ήταν «αποκάλυψη». Έχει μπει η τρίτη χρονιά, το καλοκαίρι δεν μπορούσαμε να τον διώξουμε γιατί παίρνει πολλά και προσπαθούμε να πείσουμε τους εαυτούς μας ότι θα μάθει μπάλα φέτος.

«Η αντίπαλη ομάδα ξεκίνησε την προετοιμασία της νωρίτερα», το νωρίτερα μπορεί να είναι από μια βδομάδα μέχρι 2 ώρες, πάντα όμως εξηγεί γιατί φάγαμε τρία γκολ από αυτούς.

«Φωτιές έβγαζε ο Χ σκοράροντας 6 φορές και δείχνοντας ότι είναι φορ μεγάλης κλάσης, από 4 γκολ ο Υ και ο Ω», ο μεγάλος μας επιθετικός έβαλε 6 γκολ, εντάξει κάποιοι άλλοι βάλανε 4 γκολ  στην μπυραρία δεν τρέχει τίποτα γι’ αυτούς. Το βασικό είναι ότι έχουμε φορ φοβερό.

«Με κλειστά μάτια βρίσκονται ο Χ κι ο Υ», συνήθως σε κάποια φάση στον αγώνα έγινε το 1-2 μεταξύ τους (και αφού η μπάλα κόντραρε σε έναν αντίπαλο). Απαράβατος κανόνας ότι είτε ο Χ, είτε ο Υ είναι μεταγραφή. «Σαν να παίζουν χρόνια μαζί» είναι η ατάκα που συχνά συμπληρώνει το κείμενο.