Πιθανότατα όσοι είστε παλιοί σομπρερίστας να θυμάστε το όνομα του Τζίμυ Μπούλαρντ, ο οποίος μάλλον είναι ο αγαπημένος μας Άγγλος (δεν είναι βέβαια και κατόρθωμα, καθώς δεν συμπαθούμε πολλούς Άγγλους). Αυτό το υπέροχο αγόρι αγωνίζεται πλέον με τα χρώματα της Ίπσουιτς και δεν θέλει να κακοκαρδίσει κανέναν. Έτσι αντί να το παίξει Μήτρογλου και να παίρνει την μπάλα για να μην σουτάρει κανείς το φάουλ, ο Τζίμυ φίλες και φίλοι βρήκε τη σωστή λύση για μια επαγγελματική ομάδα. Πέτρα-ψαλίδι-χαρτί και ο Κιθ Άντριουζ δεν έχει κανέναν λόγο να αισθάνεται αδικημένος. Για την ιστορία η Ίπσουιτς κέρδισε με 3-0 την Κόβεντρι.
Κωνσταντινούπολη, Τουρκία
Η Γαλατά έχει μόλις σκοράρει με τον Ελμάντερ και έχει πάρει το προβάδισμα απέναντι στην μαχητική Σαμσουνσπόρ (δεν έχω ιδέα, έτσι το φαντάζομαι όμως). Μόλις 1,5 λεπτό πιο μετά ο ελεεινός κοτσίδας τερματοφύλακας (πού πας ρε φίλε με κοτσίδα, δεν έχεις δει τον Σίμαν και τον Πίντο;) πάει να κάνει μαγκιά, ο διαιτητής δίνει το πέναλτυ και μέσα σε δυο λεπτά το ματς γυρίζει.
Kάπου στην Ισπανία
Είπαμε, η φτώχεια οδηγεί στις απομιμήσεις και στα… κινέζικα προϊόντα. Έτσι, όποιος είναι συλλέκτης αξεσουάρ ποδοσφαιρικών ομάδων έχει πλέον μια λύση παραπάνω. Το νέο υπέροχο μαϊμουδοκαπέλο της ισπανικής Λίγκας είναι 3 σε 1. Το σήμα της Μπαρσελόνα, το όνομα της Ρεάλ Μαδρίτης και τα χρώματα της Ατλέτικο Μαδρίτης. Μια νυχτερίδα μόνο του λείπει και θα ήταν το καλύτερο δώρο για γκάτζετ. Μην μας ρωτάτε, τα αποθέματα εξαντλήθηκαν.
Στοκχόλμη, Σουηδία
Άγγλος ποδοσφαιριστής. Οπαδός της Μίλγουολ. Παίζει στη Σουηδία. Μπορούμε όλοι να καταλάβουμε ότι δεν πρόκειται για κάποιον δαντελένιο χαφ. Στη γουκιπίντια λέει ότι κέρδισε και τον τίτλο του πιο βρώμικου ποδοσφαιριστή στη Σουηδία. Μετά από αυτό τη φάση είναι σίγουρο ότι πάει για repeat. Τον λένε Κένι Πέιβι και στη συγκεκριμένη φάση πρέπει να έχει κάνει γύρω στα 3 με 4 ποινικά αδικήματα σε λίγα δευτερόλεπτα.
Σάντα Φε, Αργεντινή
Η Ράσινγκ ήταν μπροστά στο σκορ μέχρι που οι γηπεδούχοι κέρδισαν πέναλτυ. Την απόφαση να το εκτελέσει πήρε ο γκολκίπερ Ενρίκε Μπολόνια. Ο «δικός μας» Σεμπαστιάν Σάχα έκανε την απόκρουση, αλλά ο αντίπαλος τερματοφύλακας πήρε το ριμπάουντ και έδωσε τον πολύτιμο βαθμό στην ομάδα του. Μια ακόμα μάχη μεταξύ τερματοφυλάκων στην Λατινική Αμερική…
You see things in life and you’d be surprised what you see. Life… Your whole life is changes. You go through changes in your life. / Η ευθραυστότητα του ποδοσφαίρου δεν θα μπορούσε να διαφέρει απ’ αυτή της ζωής. Δεκάδες παράγοντες επηρεασμού, εσωτερικοί αλλά και εξωτερικοί, κάνουν πάρτι σε κάθε άγγιγμα της μπάλας. Δοκάρι και μέσα είσαι ήρωας, πρότυπο, μικρός Θεός, δοκάρι και έξω είσαι άχρηστος, σκράπας, παλτό. / One second, you got it made. Next second you’re down in the dumps. / Μια ‘στιγμή’ είσαι ο βασιλιάς του κόσμου όλου, το χρυσό αγόρι της Ισπανίας, μέλος της πρωταθλήτριας Ευρώπης και κόσμου, ένας ποδοσφαιριστής αξίας πολλών δεκάδων εκατομμυρίων, ένας επαγγελματίας αμειβόμενος πλουσιοπάροχα, ένας άνθρωπος που παρά τα μόλις 25 του χρόνια εμπειριών σε τούτη τη Ζωή προκαλεί ουρές στα βιβλιοπωλεία με την αυτοβιογραφία του, ένας δεινός σκόρερ που σκίζει τα αντίπαλα δίχτυα όποτε γουστάρει, μια ‘εικόνα’ που όλοι θέλουν να συνδυαστεί με την επιχείρηση τους και την επόμενη στιγμή είσαι μια αποτυχημένη μεταγραφή των 50 εκατομμυρίων λιρών, είσαι μια λανθασμένη αγοραστική επιλογή, είσαι ένας επιθετικός που χρειάζεται 903 λεπτά συμμετοχής για να πετύχει το πρώτο του γκολ, είσαι το επίκεντρο μιας παγκόσμιας διαδικτυακής ειρωνείας που πραγματοποιείται με μινιμαλιστικά σάιτ που αναρωτιούνται ένα και μόνο ένα πράγμα: «Έχει σκοράρει ο Τόρες με την Τσέλσι;» / And it goes back and forth throughout your whole life. One second you got the most beautiful girl in the world, Next second you don’t even have a girlfriend no more. And it goes back and forth and back and forth, you know? / Κι όλο αυτό το ασταμάτητο παιχνίδι συνεχίζεται ακατάπαυστα και σε μικρότερες κλίμακες κι έτσι την μια στιγμή, στο 46ο λεπτό, γίνεσαι ξανά ο παλιός, καλός Φερνάντο Τόρες που μ’ ένα ξεπέταγμα και μ’ ένα μαγικό και εντυπωσιακά απλό άγγιγμα της μπάλας την περνάς πάνω από τον εμβρόντητο τερματοφύλακα και την επόμενη στιγμή, στο 82ο λεπτό, μετά από μια τραγική κλωτσιά μπροστά σε μια άδεια εστία, μετατρέπεσαι πάλι στον καημένο ποδοσφαιριστή, στον ανήμπορο ‘εκτελεστή’, στο αντικείμενο του παγκόσμιου χλευασμού, στον άνθρωπο που πεσμένος στα τέσσερα με το κεφάλι στο χόρτο προσφέρει σαρκαστικό γέλιο στον μικρό πιτσιρικά που τον δείχνει με το δάχτυλο…
/ And this is life, man, it’s changes. This is what you gotta go through throughout your whole lifetime. «I’m going through changes». «And it goes back and forth and back and forth, you know?».
Τάδε έφη: duendes στις 12:30, 19 Σεπτεμβρίου, 2011
Κάπου στην Αμερική η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κάνει την αρπαχτή της (προετοιμασία) και αντιμετωπίζει την Νιου Ίνγκλαντ Ρεβολούσιον. Πρωταγωνιστής δεν είναι κανένας παίκτης των κόκκινων διαβόλων, αλλά ο σχιστομάτης μπόμπος που απολαμβάνει τα λίγα δευτερόλεπτα διασημότητας στη ζωή του κερδίζοντας τις εντυπώσεις από τον Βίντις και την κούπα που κρατάει. Θα το θυμάται για πάντα…
Μπράιτον, Αγγλία
Απ’ ότι λένε (δεν ξέρω, δεν είμαι ειδικός) το Μπράιτον είναι το καλύτερο μέρος στην Αγγλία για να κάνεις μπάνιο (το οποίο πιθανώς σημαίνει ότι είναι λίγο χειρότερο από την χειρότερη ελληνική παραλία). Εκτός των άλλων έχει και ποδοσφαιρική ομάδα. Η Μπράιτον λοιπόν χτίζει το καινούριο της στάδιο και οι «καθισματάκηδες» αποδείχτηκε ότι διαθέτουν χιούμορ, καθώς κάτω από τον γλάρο (σήμα της ομάδας) που κοσμεί τις κερκίδες προσέθεσαν μερικά άσπρα καθισματάκια σε στρατηγικά σημεία όπως φαίνεται και στη φωτό. Ο λόγος άγνωστος, το αποτέλεσμα επικό. Η διοίκηση της Μπράιτον δεν ενθουσιάστηκε βεβαίως και τα καθίσματα άλλαξαν θέση.
Μπουένος Άιρες, Αργεντινή
Ο Χούλιο Γκροντόνα, ο τελευταίος μεγάλος δικτάτορας του ποδοσφαίρου, ο ισόβιος πρόεδρος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδία της Αργεντινής (από το 1979 !!!), δείχνει πώς πρέπει να φοριέται ένα κασκόλ κατά τη διάρκεια του Κόπα Αμέρικα που διεξάγεται στη χώρα του. Σε προκαλεί να του φιλήσεις το χέρι και να του ζητήσεις να σου βαφτίσει ένα από τα παιδιά σου.
Παλαιστίνη
Το χέρι ενός μικρού πρόσφυγα στον καταυλισμό της Ράφα. Το όνειρό του να μπορεί να παίζει ελεύθερος ποδόσφαιρο στο σπίτι του.
Λίβερπουλ, Αγγλία
Οι τίτλοι τιμής για προπονητές συνεχίζονται στο νησί. Στην Ελλάδα συνήθως τους λούζουμε με βρισιές και χαρακτηρισμούς όπως «βάτραχος» και «καρπουζάς», αλλά στο Λίβερπουλ το τοπικό Πανεπιστήμιο τίμησε τον προπονητή της Έβερτον Ντέιβιντ Μόγιες για την «Εξαιρετική του συμβολή στο ποδόσφαιρο και στο ευ αγωνίζεσθαι».
Κόπα Αμέρικα, Αργεντινή
Ξεχάστε την Λαρίσα Ρικέλμε, ξεχάσατε τις Περουβιανές. Το νέο αστέρι έρχεται και πάλι από την Παραγουάη και είναι η Πατρίσια Ορούε (ή «Πάτυ» όπως επιμένει να τη φωνάζουν). Κάποτε οι διοργανώσεις ποδοσφαίρου ήταν μεγάλες ευκαιρίες για τους ποδοσφαιριστές ώστε να πάρουν μεταγραφή. Πλέον είναι ο Νο1 προορισμός για σταρλετίτσες που θέλουν να κάνουν καριέρα.
Κάποτε έλεγες «Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής» και ήσουν σίγουρος ότι πρόκειται για κάποιον μπαλαδόρο που σκοράρει κατά ριπάς. Με αυτά που βλέπουμε τον τελευταίο καιρό αρχίζουμε να αμφιβάλλουμε. Το πρωτάθλημα Βραζιλίας (το κανονικό) ξεκίνησε και σε ένα παιχνίδι ανάμεσα σε δυο ιστορικές ομάδες όπως η Κρουζέιρο και η Παλμέιρας σίγουρα θα περίμενες καλύτερο τελείωμα φάσης από τον Ανσέλμο Ραμόν.
Κάποτε συνδύαζες την Αργεντινή με το τανγκό. Περίμενες για το Κόπα Αμέρικα που θα γίνει στη χώρα του Μέσσι κάτι ανάλογο για τραγούδι. Θα πρέπει να αρκεστείς στο ξενέρωτο χατζηγιάννειο ποπ τραγουδάκι του Ντιέγκο Τόρρες με τίτλο «Πιστεύω στην Αμερική». Μετά το χωρίς έμπνευση σήμα και το χωρίς ποιότητα τραγούδι, ας ελπίσουμε να έχουμε καλή μπάλα.
Κάποτε νόμιζες ότι τα παιδικά σου ινδάλματα είναι υπεράνθρωποι και δεν έχουν αδυναμίες. Μετά ήρθε ο Ντιέγκο και κατάλαβες ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι. Ο… άσπονδος φίλος του Χοσέ Λουίς Τσιλαβέρτ (που όπως διαπιστώνουμε από τη φωτογραφία έχει αδυναμία στο φαγητό) επανήλθε στην κόντρα του με τον κορυφαίο παίκτη όλων των εποχών μέχρι την στιγμή που εμφανίστηκε ο Μέσσι. Ο Τσιλαβέρτ αποκάλεσε τον Μαραντόνα γυναικούλα και σχολίασε αρνητικά την συμπεριφορά του Ντιεγκίτο, αλλά και τις πρόσφατες δηλώσεις του περί ντοπαρίσματος παικτών της Αργεντινής. Με αγωνία περιμένουμε το επόμενο επεισόδιο.
Κάποτε ήσουν σίγουρος ότι πρέπει να υποστηρίζεις τις ομάδες της χώρας σου όταν παίζουν με «ξένους». Ο Στίβεν Τζέραρντ βρισκόμενος εν ευθυμία και έμπροσθεν μιας πράσινης (?) κουρτίνας δείχνει πόσα Τζαμπιονσλί έχει η Λίβερπουλ, λίγο μετά την αποτυχημένη προσπάθεια της Μάνστεστερ στον τελικό του Σαββάτου. Εκεί στο Μέρσεισάιντ δεν δείχνουν να βγάζουν μυαλό στα παιχνίδια με τα νούμερα.
Κάποτε σου είπαν ότι ο Ράιν Γκιγκς είναι Ουαλός και από τότε δεν ξανάκουσες αυτή τη χώρα και ήσουν σίγουρος ότι σου είχαν πει ψέματα. Ήρθε τώρα η Σουόνσι να κερδίσει το τελευταίο εισιτήριο για την Πρέμιερ Λιγκ και κατάλαβες ότι υπάρχουν όντως Ουαλοί ποδοσφαιριστές.
Ο Ράιαν Γκίγκς απατούσε την γυναίκα του με γνωστό πληθωρικό μοντέλο. Οι σκανδαλοθηρικές εφημερίδες το μυρίστηκαν. Ο Γκίγκς κατάφερε με απόφαση του δικαστηρίου να απαγορεύσει στα ΜΜΕ της Αγγλίας να αποκαλύψουν το όνομα του, άσχετα που στο twitter και γενικότερα στο διαδίκτυο «ο κόσμος το’χε τούμπανο». Σκοτσέζικη εφημερίδα έβγαλε την φωτογραφία του σε «αποκαλυπτικό πρωτοσέλιδο» με καλυμμένα μόνο τα ..μάτια. Στα ‘Νέα online’ μπορείς να διαβάσεις την σχετική είδηση και στο βίντεο παρακάτω μπορείς να απολαύσεις μέχρι δακρύων την αναπαράσταση όλης της ιστορίας από την θρυλική Γιαπωνέζικη Ταϊβανέζικη (τελικά) τηλεόραση:
Εκμεταλλευόμενοι την ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας οι υπεύθυνοι του Γουέμπλει ήθελαν να κάνουν κάτι ξεχωριστό στον φετινό τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας, μεταξύ της Σίτυ και της Στόουκ. Κάλεσαν λοιπόν τον φωτογράφο Jeffrey Martin, ο οποίος είναι μέλος της ομάδας 360 Cities.net η οποία διαθέτει την μεγαλύτερη συλλογή πανοραμικών φωτογραφιών αυτήν την στιγμή στον κόσμο, και του ζήτησαν να βγάλει την μεγαλύτερη ως τώρα πανοραμική ποδοσφαιρική φωτογραφία. Ο Jeffrey αποδέχτηκε την πρόκληση/πρόσκληση κι αφού πειραματίστηκε στον ημιτελικό της διοργάνωσης, κατάφερε να φτιάξει στον τελικό μια πανοραμική εικόνα 360 μοιρών αποτελούμενη από 1000 τουλάχιστον ξεχωριστές φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης, τραβηγμένες με την βοήθεια μιας ψηφιακής SLR τοποθετημένης πάνω σε ρομποτικό τρίποδο που με μικρές περιστροφικές κινήσεις κάλυψε όλο το γήπεδο.
Το ‘πείραμα’ δεν σταμάτησε όμως εδώ, αφού ο φωτογράφος έχει ανεβάσει την επεξεργασμένη τελική εικόνα στην ιστοσελίδα του Γουέμπλει και δίνει την δυνατότητα σε όποιον εκ των 90.000 φιλάθλων βρισκόταν στο γήπεδο εκείνη την μέρα (ή σε οποιονδήποτε δει έναν γνωστό του σε κάποιο σημείο του γηπέδου) να εντοπίσει τον εαυτό του με τα κατάλληλα ζουμ και να τον κάνει tag μέσω του facebook – ελπίζοντας πάντα πως το κλικ του φωτογράφου δεν τον βρήκε σε ζόρικη ή ..παράνομη στιγμή -, επιλογή που ήδη χρησιμοποίησαν 13.327 άτομα, ανοίγοντας ουσιαστικά τον δρόμο στην εισχώρηση όλων των καινούργιων στοιχείων που αφορούν την διαχείριση των προσωπικών δεδομένων και στο ποδόσφαιρο και διευκολύνοντας οποιονδήποτε ψάχνει να βρει πως λεγόταν η γκόμενα που καθόταν μερικές θέσεις πιο μακριά του.
Ο Γοέην Ρούνεϊ βρήκε αυτόν τον πρωτότυπο γιά όλους τους ανθρώπους πλην Βρεττανών ενδεχομένως, τρόπο γιά να πανηγυρίσει την κατάκτηση του 19ου τίτλου της Μαν Γιού, τίτλου που έχει ξεχωριστή σημασία αφού έδωσε την πρωτοπορεία στην εγχώρια κόντρα με την Λίβερπουλ που έχει ξεμείνει εδώ και χρόοοοοοονια στους 18.
ΥΓ. Οχι δεν είναι τατού. Ξούρισμα είναι όλου του στήθους εκτός του … τριχωτού 19 που βλέπετε
Στις 6 Φλεβάρη του 1958 ένα αεροπλάνο της British Airways συνετρίβη στο χιονισμένο αεροδρόμιο του Μονάχου μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια απογείωσης. Ανάμεσα στα 44 άτομα που βρισκόταν στην πτήση ήταν και η ποδοσφαιρική ομάδα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ που επέστρεφε από έναν Ευρωπαϊκό αγώνα στο Βελιγράδι. 23 άνθρωποι άφησαν την τελευταία τους πνοή εκείνη την μέρα και τις επόμενες στο νοσοκομείο (8 ποδοσφαιριστές – μέλη μιας εκ των πιο υποσχόμενων γενιών της εποχής, γνωστής και σαν «τα μωρά του Ματ Μπάσμπι» -, 3 μέλη του τεχνικού τιμ, 8 δημοσιογράφοι και 2 ακόμα επιβάτες) στιγματίζοντας για πάντα την ιστορία της ομάδας.
Το BBC, διαχρονικά γνωστό για τις εξαιρετικές παραγωγές του σε όλα τα επίπεδα (Monty Python’s Flying Circus, Planet Earth, Top Gear και αμέτρητα ακόμα παραδείγματα από διαφορετικούς τομείς) πρόβαλε στις 24 του Απρίλη ένα 90λεπτο τηλεοπτικό δράμα βασισμένο στην τραγωδία του Μονάχου με τον λιτό τίτλο ‘United‘ το οποίο και απέσπασε αρκετές θετικές κριτικές στην Αγγλία. Η ταινία είναι διαθέσιμη σε εξαιρετικά χαμηλή τιμή στο Amazon (αλλά και στα υπόλοιπα γνωστά παράνομα διαδικτυακά στέκια ανταλλαγής αρχείων, πληροφορία που όμως δεν διάβασες σ’ εμάς και η οποία θα ζήσει και θα πεθάνει μέσα σ’ αυτήν την παρένθεση) και πραγματικά αξίζει ακόμα και για τις μικρές λεπτομέρειες που σκιαγραφούν μια αδιανόητη, για τα σημερινά δεδομένα, ποδοσφαιρική πραγματικότητα, όπως το πλάνο κατά το οποίο ο αρχηγός της Γιουνάιτεντ Μάρκ Τζόουνς – που ήταν ανάμεσα στα θύματα – περπατάει στο τούνελ του γηπέδου καπνίζοντας άνετος και χαλαρός την πίπα του.
Ο Νταβίντ Λουίζ είναι το τελευταίο όχι φτηνό απόκτημα της Τσέλσι από την Μπενφίκα. Ο Βραζιλιάνος αμυντικός με την καούκα σε στυλ Πουγιόλ-Κολοτσίνι έχει κερδίσει αρκετές συμπάθειες στο Λονδίνο καθώς πέτυχε γκολ σε κρίσιμα ματς. Ο ίδιος όμως μάλλον δυσκολεύεται να συνεννοηθεί, καθώς τα αγγλικά του είναι σε νηπιακό επιπέδο. Όταν λοιπόν καλείται σε συνέντευξη μαζί με την παλιοσειρά Φρανκ Λαμπάρντ και τον άσφαιρο Φερνάντο Τόρρες έχει μόνο μία επιλογή: να κουνάει συγκαταβατικά το κεφάλι του…
Σ’ ένα απ’ τα πρώτα επεισόδια του ‘Life on Mars‘, μιας εξαιρετικής Αγγλικής αστυνομικής σειράς του BBC1 που ακολουθεί την ζωή ενός αστυνομικού του Μάντσεστερ του 2006 που μετά από ένα ατύχημα ξυπνάει σαν αστυνομικός του 1973, το τμήμα του πρωταγωνιστή αναλαμβάνει την εξιχνίαση μιας δολοφονίας ενός οπαδού της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Το επεισόδιο ολόκληρο αποτελεί μια ιδανική ευκαιρία για να παρακολουθήσει κάποιος από διαφορετικές οπτικές (χαρακτηριστική η ατάκα του επιθεωρητή του ήρωα – που είναι μεγάλη μορφή – και οπαδού της Σίτυ όταν ανακαλύπτουν δίπλα στο πτώμα ένα κασκόλ της Γιουνάιτεντ: «United. Well, whoever did it – at least he had a decent motive.») την οπαδική ζωή του Μάντσεστερ εκείνης της εποχής, να απολαύσει το φίλαθλο ξέσπασμα του πρωταγωνιστή προς τον φανατισμένο οπαδό-ύποπτο…
Sam Tyler: I used to go to football with my dad. United and City fans used to walk to the match together. Our next door neighbour, he had a City flag up in his window. Kids used to play together in the street – red and blue. But then people like you came along and you took it away from us. Pete Bond: A good punch up’s all part of the game. It’s about pride. Pride in your team. Being the best. Sam Tyler: No it isn’t. This is how it starts and then it escalates. It gets on the telly and in the press and then other fans from other clubs start trying to out do each other. And then it becomes about hate and then it’s nothing to do with football any more. It’s about gangs and scumbags like you roaming the country seeing who can cause the most trouble. And then we overreact, and we have to put up perimeter fences and we treat the fans like animals. Forty, fifty thousand people herded into pens. And then how long before something happens, eh? How long before something terrible happens and we are dragging bodies out?
…και στο τέλος να συγκρίνει με την κατάσταση που επικρατεί σήμερα, όπως αυτή απεικονίζεται χαρακτηριστικότατα στην φωτογραφία αυτή που τραβήχτηκε πριν λίγες μέρες κατά την προσέλευση των οπαδών στο Γουέμπλει, λίγο πριν από τον ημιτελικό του κυπέλλου Αγγλίας μεταξύ των δυο μισητών αντιπάλων.
SOMBRERO : Όταν ένας ποδοσφαιριστής "τσιμπάει" την μπάλα πάνω από το κεφάλι ενός ανυποψίαστου αντιπάλου και την ξανά παίρνει περνώντας την από πίσω του. Σύμφωνα με τους Λατινοαμερικάνους ο όρος προέρχεται από το περίγραμμα που σχηματίζεται από την πορεία της μπάλας στον αέρα και την πορεία του παίκτη γύρω από τον αντίπαλό του. Το σχήμα ενός "σομπρέρο"!
[1 Σχόλιο]
Κατηγορίες: 
