Τον Νεϊμάρ τον έχουμε μάθει από παλιά. Τον έχουμε δει να κάνει paradinha, αλλά και να αποτυγχάνει παταγωδώς. Ήρθε η ώρα να τον δούμε να τον ξεβρακώνουν οι αντίπαλοι (!!)…

Το αγγλικό πρωτάθλημα θα ήταν φτωχότερο χωρίς τον Χάρι Ρέντναπ. Ο πετυχημένος και ιδιόρρυθμος μάνατζερ είναι μια φιγούρα που δίνει ενδιαφέρον στις ζωές μας. Είτε με τις δηλώσεις του, είτε με τα διάφορα γεγονότα που τον συνοδεύουν στην πορεία του. Όταν λοιπόν έχεις κατηγορηθεί για απάτη σε σχέση με μεταγραφές και οικονομικά θέματα, τότε ο δημοσιογράφος που σε ρωτάει πρέπει να είναι προσεκτικός και να μην υπονοήσει ότι είσαι πωλητής μεταχειρισμένων αυτοκινήτων. Αλλιώς θα γίνει αυτό που βλέπουμε στο βίντεο…

Ήταν, είναι και θα είναι από τους αγαπημένους μου. Άλεξ Ντελ Πιέρο…

Εδώ στο sombrero δεν είμαστε και ιδιαίτερα τυπικοί. Αλλά φτάνουμε καμιά φορά στο σημείο να ξεχνάμε και τα αυτονόητα. Χθες είχαμε γενέθλια, σήμερα το πήραμε χαμπάρι. Δε βαριέσαι… Κι αν στον έναν χρόνο είμαστε χαρούμενοι που καταφέραμε να κάνουμε το καλοκαιρινό εγχείρημά μας να κρατήσει, στα 2 χρόνια που το μωρό έχει αρχίσει και περπατάει είμαστε ικανοποιημένοι από την πορεία που έχουμε πάρει.  Υποσχέσεις δεν δίνουμε, μεγάλα λόγια δεν λέμε, γεροί να είμαστε να μεγαλώσουμε κι άλλο. Το δώρο μας το πήραμε άλλωστε από τον Κάρλος Βέλα που έκανε τρία (!!) σομπρέρο στην ίδια φάση:

Συνεχίζοντας την καμπάνια «Σεβασμός στους μεσήλικες ποδοσφαιριστές με τους οποίους μεγαλώσαμε» το sombrero, μετά τους Γκίγκς και Ντάβιντς, σας παρουσιάζει τον επίσης 37χρονο Φίλιπο Ινζάγκι – τον πιο προικισμένο ‘άμπαλο’ της σύγχρονης ποδοσφαιρικής ιστορίας – να κάνει (στο χθεσινό φιλικό παιχνίδια με την Μπαρτσελόνα) αυτό το οποίο χρηματοδοτεί εδώ και πολλά χρόνια τα ακριβά Ιταλικά του γούστα.

Για όσους παρακολουθούν την Μπαρσελόνα, πέρα από τα μαγικά του Μέσσι, την σκέψη του Τσάβι,το μαλλί του Πουγιόλ και την ουσία του Ινιέστα υπάρχουν και άλλοι πρωταγωνιστές. Ένας από αυτούς είναι ο Ζεράρ Πικέ. Για άλλους είναι πολύ καλός ποδοσφαιριστής, για άλλους όχι, το γεγονός όμως είναι ότι πρόκειται περί βλαμμένου (με την καλή έννοια της λέξης). Και όχι δεν το λέμε εμείς που στο κάτω κάτω δεν τον ξέρουμε και τόσο καλά. Το λέει πλέον και ο Πεπ Γκουαρδιόλα, πόσο πιο επίσημο να γίνει για να πειστεί κανείς;

Ο προπονητής της Μπαρσελόνα ερωτήθηκε για το εκνευριστικό πρέσινγκ της Μπαρσελόνα στον Σεσκ Φάμπρεγκας και το καλοκαιρινό μελόδραμα που είναι πιο γλυκανάλατο και από ελληνική ταινία της δεκαετίας του 1960 και συγκεκριμένα για το γεγονός ότι ο Πικέ κι ο Πουγιόλ πήγαν να φορέσουν φανέλα της Μπαρσελόνα στον Σεσκ. Ε, τι να πει ο άνθρωπος. Ότι ο Πικέ μερικές φορές δεν πάει και πολύ καλά.

Για όσους ακόμα δεν έχουν πειστεί μπορούν να δουν το παρακάτω βίντεο που περιλαμβάνει τον Πικέ  (απίστευτη μορφή) να κάνει κωλοτούμπα στο Καμπ Νου, να κυνηγάει στα ντους τον δύσμοιρο Μπόγιαν και να κάνει βαρυσήμαντες δηλώσεις:

Ο Άνχελ ντι Μαρία σταμάτησε πλέον να σκοράρει στην Λισαβόνα και άλλαξε γειτονιά. Στο Τροφέο Σαντιάγο Μπερναμπέου και κόντρα στην ένδοξη Πενιαρόλ μπήκε σαν αλλαγή στη θέση του τραυματία Γκάγκο και με πανέμορφο γκολ άνοιξε το δρόμο για τη νίκη. Ο Μουρίνιο πλέον έχει τον δύσκολο ρόλο να χωρέσει τόσο ταλέντο στην επίθεση της ομάδας, μια που εκτός από τους παλιούς γνωστούς και τον Ντι Μαρία, στην ομάδα υπάρχει και ο Όζιλ που τελικά δεν έγινε ο… αριστερός Μέσσι.

Η κάλυψη της γερμανικής τηλεόρασης στους ποδοσφαιρικούς αγώνες είναι παράδειγμα προς μίμηση. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν εμπεριέχει και τα ρίσκα της. Η Τζέσικα Κάστροπ του γερμανικού Sky το έζησε για τα καλά…

Έχω την εντύπωση ότι φέτος το καλοκαίρι έχει πέσει πολύ ξύλο. Ξύλο μεταξύ γυναικών οπαδών της Βραζιλίας και της Χιλής, ξύλο σε φιλικά μεταξύ παικτών όπως έγινε με την ομάδα της ΑΕΛ, αλλά και σε ξένα φιλικά όπως το Κάλιαρι-Μπαστιά. Ξύλο στην Καλλιθέα μεταξύ οπαδών και του προπονητή της ίδιας ομάδας (!!), αλλά και ξύλο στο μπάσκετ σε φιλικό εθνικών ομάδων που χρησιμοποιήθηκε μέχρι και καρέκλα.

Είχαμε αναφερθεί και στο ξύλο που έπεσε στον τελικό του Λιμπερταδόρες μεταξύ της Ιντερνασιονάλ και της Τσίβας Γουαδαλαχάρα και παρ’ ότι πέρασαν κάποιες μέρες αξίζει να πούμε λίγο την… υπόθεση. Όλα ξεκίνησαν πριν την έναρξη του αγώνα όταν και η φιλαρμονική του Πόρτο Αλέγκρε (πλάκα κάνω, δεν ξέρω ποιοι ήταν) άρχισε να παιανίζει τους δυο ύμνους των χωρών, κάτι που δεν συνηθίζεται σε αγώνες συλλόγων στην Ευρώπη, αλλά στο Λιμπερταδόρες το βλέπουν αλλιώς.

Η μπάντα που παίζει τα πάντα εκτός από αρκετά ξεκούρδιστη έκανε και ένα μεγάλο λάθος. Έπαιξε το… radio edition του μεξικάνικου ύμνου και ούτε καν… Μετά από 22 περίπου δευτερόλεπτα του ύμνου απλά σταμάτησαν. Τώρα είτε δεν ξέρανε τη συνέχεια, είτε βαρέθηκαν, ποιος ξέρει. Αν δείτε τις φάτσες των αναπληρωματικών Μεξικάνων θα καταλάβετε. Στο καπάκι άρχισαν τον βραζιλιάνικο εθνικό ύμνο.

Οι Μεξικάνοι το θεώρησαν ως εθνική προσβολή και για αντεκδίκηση ο Μπόφο Μπαουτίστα φεύγει από την παρατεταγμένη εντεκάδα και αρχίζει να κάνει ασκήσεις ζεστάματος την ώρα που παίζει ο βραζιλιάνικος εθνικός ύμνος, κάτι το οποίο κάνουν και ορισμένοι συμπαίκτες του (κάπου στο 1.20′) ξεσηκώνοντας τους Βραζιλιάνους οπαδούς. Το ίδιο κλίμα συνεχίστηκε και μέσα στο παιχνίδι με αρκετά χτυπήματα (κυρίως από τους Μεξικάνους) και το αποκορύφωμα ήταν μετά το τέλος του αγώνα όπου έγινε ροντέο μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Οι Μεξικάνοι υποστηρίζουν ότι κάποιος φίλαθλος που μπήκε μέσα χτύπησε έναν παίκτη τους (πιθανώς να έγινε κι έτσι μια που υπάρχει φωτογραφία που το δείχνει) και αυτό ήταν η αφορμή για τα όσα ακολούθησαν:

Πρωταγωνιστής κι εδώ ο τιτανοτεράστιος Μπόφο Μπαουτίστα, που σαν τον Κρίστιτς είχε κι αυτός το δικό του φονικό όπλο μια πατερίτσα (!!). Το εντυπωσιακό είναι ότι την ζήτησε από συμπαίκτη του που αποχωρούσε για τα αποδυτήρια και έμεινε με την μία πατερίτσα με αποτέλεσμα να φύγει κάνοντας κουτσό…

Μέχρι να φύγει κι ο Αύγουστος λοιπόν, ας είμαστε λίγο προσεκτικοί γιατί το κλίμα είναι παγκοσμίως τεταμένο.

Εχω πει πολλάκις τη γνώμη μου για μερικά από τα «βόρεια» πρωταθλήματα, και το πως ακόμα και … Έλληνες , ανάγονται σε υπερσκόρερς εκεί. Ναι μιλάω για Ολλανδία, Γερμανία και συναφή, Γκέκα, Χαριστέα και λοιπούς…συγγενείς. Πάντα λοιπόν έλεγα ότι σε πρωταθλήματα που όταν το ματς λήγει 6-4, παίζουνε ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ και  οι φίλαθλοι φέυγουν δυσαρεστημένοι από το γήπεδο για την … επιθετική δυστοκία των ομάδων , σίγουρα δεν λέει πολλά το ποιός βάζει…πολλα γκολ.

Στην β’ κατηγορία Ολλανδίας πάντως …παράγινε το κακό. Η Σπάρτα Ρότερνταμ θα κέρδιζε, το ξέραμε. Ευκολο ήτανε. Ότι θα κέρδιζε όμως… 12-1 και ότι ένας παίκτης θα πετύχαινε 8 γκολ, ακόμα και αν προσπαθούσαμε να το μαντέψουμε δύσκολα θα το καταφέρναμε. Σπάρτα Ρότερνταμ – Αλμέρε Σίτι (μα που πας με τέτοιο όνομα…) 12-1 και 8 γκολ από τον κύριο Γιόχαν (όχι Κρόιφ) Βόσκαμπ. Πως λέμε βοσκάν τα πρ’ατα, σαλάγα τα σαλάγα τα; Ε,κατι τέτοιο.

Αυτοί βοσκούσανε κι ο Βόσκαμπ… έγραφε.

Ακόμα και στην … Ολλανδία το ρεκόρ θεωρείται ιστορικό. Παρακολουθήστε τα 8 γκολ του Βόσκατα (που πέρσι με τη φανέλα της … πασίγνωστης Χέλμοντ Σπόρτ έβαλε 22 γκολ σε 34 ματς , δηλαδή μέτρια πραματα για Ολλανδία) και τα 5 υπόλοιπα, αν δε βαριέστε…

Το εκπληκτικό; Στο 82′ το σκορ ειναι 12-0 και η Αλμέρε μειώνει σε 12-1. Ε,λοιπόν οι οπαδοί της … πανηγύρισαν…

Η Απερτούρα έχει ξεκινήσει στην Αργεντινή και ήδη έχουν περάσει τρεις αγωνιστικές. Το απόλυτο μέχρι στιγμής έχουν πετύχει η Βέλεζ και η Ρίβερ. Και αν για την Βέλεζ δεν είναι κάτι περίεργο, για τη Ρίβερ που τα τελευταία χρόνια σέρνεται σίγουρα είναι επιτυχία. Η ομάδα του Άνχελ Κάππα κέρδισε και την Ιντεπεντιέντε με 3-2 με τον νεαρό Μόρι να σκοράρει και πάλι, παρά το αυτογκόλ του Καρίσο με τα… μούτρα (!!). Πάντως είναι ακόμα νωρίς και υπάρχουν κι άλλες καλές ομάδες όπως η Λανούς, η Εστουδιάντες κι η Μπάνφιλντ.

Την ίδια στιγμή στην αντίπερα όχθη η Μπόκα κατάφερε να χάσει από τη νεοφώτιστη Ολ Μπόιζ (καμία σχέση με τη Νιούελ’ς Όλντ Μπόιζ) και έχει μόλις 1 βαθμό μετά από 3 αγωνιστικές (μαζί και οι πρωταθλητές Αρχεντίνος Τζούνιορς). Ήδη ακούγονται φήμες για αντικατάσταση του προπονητή Μπόργκι κάτι που αν γίνει θα πρόκειται για ιστορικό ρεκόρ στην ιστορία της Μπόκα.

Τέλος, στο ντέρμπυ της αγωνιστικής η Ράσινγκ που είχε δυο νίκες (μία εκ των οποίων στο Μπομπονέρα) υποχρεώθηκε στην πρώτη της ήττα από την Σαν Λορένσο (που έκανε την πρώτη της νίκη) με 1-2, σε ένα αγώνα που είχαμε το γκολ της αγωνιστικής από τον Λουγκουέρσιο, αλλά και παράπονα από τους γηπεδούχος για δύο πέναλτυ που δεν δόθηκαν (το ένα μάλλον ήταν).

Μα, ακριβώς στον βηματισμό για τελείωμα της φάσης με το καλό πόδι;
Πλάκα μας κάνεις;

Η  Νιουκάστλ επέστρεψε στα σαλόνια της Πρέμιερ Λιγκ και ορισμένοι από τους παίκτες της πήραν μια απόφαση σημαντική. Να αφήσουν μουστάκι μέχρι η ομάδα να κάνει την πρώτη της νίκη… Στο παραπάνω βίντεο βλέπουμε τα αποτελέσματα στους Σμιθ, Κάρολ, Τέιλορ και Μπάρτον με τον τελευταίο να κερδίζει τις εντυπώσεις σαν νόθο παιδί του Αδόλφου Χίτλερ. Κρίνοντας πάντως από την πρώτη εμφάνιση κόντρα στην Μάνστεστερ είναι πιθανό να τους δούμε με το λουκ του τσέλιγκα…

Σήμερα τα ξημερώματα στο Πόρτο Αλέγκρε έγινε ο δεύτερος τελικός του Κόπα Λιμπερταδόρες (παλιά άρθρα εδώ και εδώ). Αντιμέτωπες η Ιντερνασιονάλ, η σταθερότερη βραζιλιάνικη ομάδα των τελευταίων ετών, και η Γουαδαλαχάρα. Οι ομάδες μπήκαν στο γήπεδο με ένα ξεκάθαρο φαβορί, την Ίντερ που στο πρώτο παιχνίδι είχε κερδίσει 1-2 στο Μεξικό, σε έναν αγώνα που οι Μεξικάνοι προηγήθηκαν ενώ η Ίντερ είχε δυο δοκάρια, αλλά τελικά η παρέα του Ντ’ Αλεσάντρο γύρισε το ματς.

Στο κατάμεστο Μπέιρα Ρίο οι Κολοράδος μπήκαν πολύ δυνατά. Έχοντας στο κέντρο την αργεντίνικη καραφλή δύναμη που ακούει στο όνομα Γκινιασού και κοντά του το μυαλό της ομάδας τον «Κεφάλα» Άντρες Ντ’ Αλεσάντρο σε συνδυασμό με την ταχύτητα των Τίνγκα και Τάισον, η Ίντερ μπήκε για να καθαρίσει το ματς. Οι Τσίβας της Γουαδαλαχάρα κυρίως προσπαθούσαν να αποφύγουν το γκολ και να κάνουν κάτι με αντεπιθέσεις. Οι Βραζιλιάνοι έχασαν ευκαιρίες για το 1-0 και όπως και στο πρώτο ματς το σκορ άνοιξαν οι Μεξικάνοι εκεί που δεν το περίμενε κανείς με καταπληκτικό γκολ του ντε Λα Μόρα.

Οι Βραζιλιάνοι επηρεάστηκαν από το 0-1 (Σημείωση: τα εκτός έδρας γκολ ΔΕΝ μετράνε, με το 0-1 η Γουαδαλαχάρα ισοφάρισε το 1-2 του πρώτου αγώνα και θα είχαμε παράταση) και ενώ διατήρησαν την υπεροχή η απόδοσή τους έπεσε. Στο ίδιο μοτίβο συνεχίστηκε περίπου και το Β’ ημίχρονο και ήταν ο Ραφαέλ Σόμπις αυτός που έδωσε την λύση μετά από σέντρα του Κλέμπερ. Το 1-1 έδωσε ξανά την ψυχολογία στην Ίντερ και οι Μεξικάνοι άρχισαν να βαράνε στο ψαχνό. Το ματς όμως είχε ήδη χαθεί γι’ αυτούς.

Το 2-1 έγινε με τον Νταμιάο που μόλις είχε περάσει να σκοράρει με ωραία ατομική προσπάθεια και ένας από τους πρωταγωνιστές αυτής της ομάδας, ο 20χρονος Ζουλιάνο (κρατήστε κάπου γραμμένο αυτό το όνομα) έγραψε το 3-1 δίνοντας τόνους θριάμβου στη νίκη. Οι Μεξικάνοι κατάφεραν και στην λήξη έκαναν το 3-2 μετά από φάουλ τούβλο του Μπαουτίστα και ριμπάουντ του Ομάρ Μπράβο, αλλά αυτό δεν χάλασε καθόλου τους 56.000 οπαδούς της Ίντερ και τους παίκτες της ομάδας που πανηγύρισαν έξαλλα τον τίτλο.

Τι μας έμεινε από αυτόν τον τελικό;

1. Το αρκετά καλό ποδόσφαιρο που παίχτηκε

2. Η ανωτερότητα της Ίντερ που οδήγησε τους Μεξικάνους στο να βαράνε αρκετά

3. Τα δάκρυα του Ντ’ Αλεσάντρο και η τεράστια ευτυχία για έναν παίκτη που έσωσε την αποτυχημένη καριέρα του στην Ευρώπη και βρήκε καταφύγιο στη Βραζιλία

4. Το φοβερό ξύλο μετά το τέλος του αγώνα με τους παίκτες να κυνηγιούνται μέσα στο γήπεδο

5. Το καταπληκτικό 0-1 της Τσίβας και τα δάκρυα του σκόρερ μετά το τέλος του αγώνα

6. Ο γραφικός Πελέ που είδε χαρά και χώθηκε για να μοιράσει τα μετάλλια με τραγικό κόκκινο σακάκι (στα χρώματα της Ίντερ).

7. Ο Κολομβιανός διαιτηταράς Ρουίς, που πρέπει να έχει κάνει διευθυντής σε αναμορφωτήριο παλιά

8. Κι επειδή γενικά γκρινιάζουμε για τις αναμεταδόσεις, να πω ότι ήταν πάρα πολύ καλή η περιγραφή από το δημοσιογράφο της Νόβα που δυστυχώς δεν θυμάμαι το όνομα. Φαίνεται ότι ξέρει και ασχολείται με το άθλημα και αυτό είναι βασικό.

Πόσες φορές δεν έχουμε διαβάσει «ο κόουτς έδωσε 2 μέρες ρεπό στους παίκτες ως δώρο για την εμφάνιση» ή «αύριο Κυριακή οι παίκτες έχουν ρεπό και από Δευτέρα επιστρέψουν στις προπονήσεις». Συνήθως φανταζόμαστε τους παίκτες να αράζουν σπίτι, να βλέπουν τηλεόραση, να τρώνε γύρο στα κρυφά ή κάποιοι άλλοι να βγαίνουν έξω και να ξενυχτάνε ενώ πίνουν τα άντερά τους.

Ο Γκάρι Μεντέλ όμως δεν ανήκει σε αυτούς. Ο Χιλιανός παίκτης της Μπόκα αγωνίστηκε στην εντός έδρας ήττα στο ντέρμπυ από την Ράσινγκ το Σάββατο, αλλά αυτό δεν τον επηρέασε ιδιαίτερα καθώς εκμεταλλεύτηκε το ρεπό του με τον καλύτερο τρόπο. Πήρε το αεροπλάνο, πετάχτηκε μέχρι το Σαντιάγο της Χιλής και πήγε να δει το ματς της αγαπημένης του Ουνιβερσιδάδ Κατόλικα με την Σαντιάγο Μόρνινγκ (!!). Η Ουνιβερσιδάδ κέρδισε με 2-0 και το «πίτμπουλ» το χάρηκε ιδιαίτερα ανάμεσα στους Κρουσάδος, τους μπαραμπράβας της ομάδας, χτυπώντας ο ίδιος το τύμπανο…