Η σύλληψη / αφορμή : Θέση κάτω από τα δοκάρια θα έχει ο Κώστας Χαλκιάς. Στην άμυνα η μοναδική αλλαγή έχει να κάνει με την τοποθέτηση του Τζόε Μπιζέρα στη θέση του Στέλιου Μαλεζά. Ο Ουρουγουανός ξεπέρασε το πρόβλημα τραυματισμού που τον είχε θέσει νοκ άουτ για το πρώτο παιχνίδι και επιστρέφει σε θέση βασικού, όπως και στα παιχνίδια με τη Βαλερένγκα. Στο κέντρο ο Σάντος τοποθετεί τον Βίκτορ Βιτόλο σε ρόλο «κόφτη» και στις δυο πλάγιες άκρες του ρόμβου τους Πάμπλο Γκαρσία (αριστερά) και Γιώργο Φωτάκη (δεξιά), ενώ στην κορυφή τον Βλάνταν Ιβιτς. Στην επίθεση είναι οι Ζλάταν Μουσλίμοβιτς και Αντρές Βιεϊρίνια. (πηγή)
Το σχήμα του Σάντος είναι γεμάτο εκπλήξεις. Τραγική ειρωνεία; Στο ματς της χρονιάς ο ΠΑΟΚ μπορεί να πειραματίζεται, αλλά κατεβαίνει με ένα σχήμα που αρέσει στην πλειοψηφία των οπαδών του ΠΑΟΚ. Αν παίζανε 12 και χωρούσε έτσι και ο Κουτσιανικούλης μιλάμε για μια μικρή ονείρωξη.
Η προσπάθεια και το αποτέλεσμα :
Συμπεράσματα :
1. Ευτυχώς δεν είμαι προπονητής στον ΠΑΟΚ.
2. Έβαλα όσο το δυνατόν πιο προσεγγιστικό σύστημα με αυτό που διαβάζω. Αντί για Τσιρίλο έβαλα Μάρκος Αντώνιο, αντί για Βιτόλο…Ηλιάδη (λόγω σχετικά πανομοιότυπων χαρακτηριστικών, τουλάχιστον χαρακτηριστικών που προσδοκούσε ο ΠΑΟΚ από τον Ηλιάδη) και αντί για τον Φωτάκη τον Σορλέν.
3. Καλύτερα ο Σάντος να μεταθέσει τον Μπιζέρα στο κέντρο της άμυνας στην θέση του Μαλεζά και δεξιά να παίξει ο Σαβίνι. Ο Μαλεζάς ήταν και είναι εκτός κλίματος. Με φοβίζει.
4. Το κέντρο πήγε πολύ καλά, αλλά δυστυχώς δεν δημιούργησαν παιχνίδι. Προτίμησαν να το πάρουν στις πλάτες τους σκοράροντας…
5. Ο Βιερίνια δεν αντεπεξήλθε καλά στον νέο του ρόλο, ενώ ο Μουσλίμοβιτς δείχνει επηρεασμένος από τον τραυματισμό. Ίσως πρέπει να ετοιμάζεται ο Φιλομένο.
6. Καλά που δεν είμαι προπονητής στον ΠΑΟΚ.
(6α. …μήπως όμως ο προπονητής του ΠΑΟΚ να ξανασκεφτόταν το σχήμα που θα παρατάξει…; )
7. Πολύ θα ήθελα να λέγεται το ποστ «Μπορείς να προκριθείς v. 2.0 » αλλά… ο Ποπόφ (ο οποίος μου έβαλε γκολάρα από 40 μέτρα) και η παρέα του είχαν άλλη άποψη.
8. Και όμως, ο ΠΑΟΚ θα προκριθεί.
Τάδε έφη: Darth Soccerius στις 20:11, 26 Αυγούστου, 2009
Aντί δακρύβρεχτου «μα πώς πέρασε τόσο γρήγορα ο καιρός» ή κάτι σε στυλ «εμείς με αξιοπιστία και ειλικρίνια θα στηλιτεύουμε τα κακώς κείμενα του ελληνικού ποδοσφαίρου» ας θυμηθούμε μερικά από αυτά που μας έμειναν:
«Επιασα 358 km/h γυρνώντας από τη Θεσσαλονίκη πριν από μερικές εβδομάδες. Ο εγκέφαλος του αυτοκινήτου αποθηκεύει τη μέγιστη ταχύτητα. Δεν κατάλαβα με πόσα πήγαινα, ούτε και πρόλαβα να κοιτάξω το κοντέρ. Μόλις συνειδητοποίησα πόσο γρήγορα πήγαινα, αμέσως τράβηξα το πόδι μου από το γκάζι. Ξεκίνησε για πλάκα, όταν ένας τύπος με προσπέρασε με τη μηχανή του κάνοντας σούζα, ενώ πήγαινα με 265 χιλιόμετρα! Εκεί άρχισε μια άτυπη ‘κόντρα’, που με έκανε να ξεχαστώ».
“Οδηγούσα γρηγορότερα και γρηγορότερα. Μία στροφή μετά την άλλη γρηγορότερος και γρηγορότερος, και γρηγορότερος. Συνέχιζα να αυξάνω ταχύτητα… Ξαφνικά κατάλαβα ότι ήμουν δύο ολόκληρα δευτερόλεπτα πιο γρήγορος από τους υπόλοιπους, ακόμη και από τον ομόσταυλό μου που οδηγούσε το ίδιο αυτοκίνητο. Ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι δεν οδηγούσα το αυτοκίνητο με λογική σκέψη. Οδηγούσα με το ένστικτο. Τρομοκρατήθηκα.»
Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα στο ποδόσφαιρο – αν εξαιρέσουμε το κατενάτσιο, τις βουβουζέλες, τις σκόπιμες καθυστερήσεις και τον Θεοφιλόπουλο -, από το λασπωμένο γήπεδο. Δεν θα ξεχάσω ποτέ ένα παιχνίδι στο γήπεδο του Κορυδαλλού, πριν αρκετά χρόνια, όταν μετά από βροχή, ο αγωνιστικός χώρος ήταν τόσο χάλια, που ούτε ελικόπτερο δεν θα μπορούσε να προσγειωθεί για τις ..ανάγκες της περιοχής. Η κατάσταση ήταν τόσο τραγική, που μέχρι να με πάρει ο ύπνος τουλάχιστον, δεν είχαν αλλαχθεί πάνω από τρείς πάσες, χωρίς η μπάλα να κολλήσει στην λάσπη.
Δυστυχώς ή ευτυχώς – για τις μπάμιες και τους κατασκευαστές του Fiat Multipla – όμως, στην γη υπάρχει απίστευτη ποικιλία γούστου και κάποιοι την βρίσκουν, παίζοντας μπάλα σε λασποτόπια! Αυτές τις μέρες μάλιστα, στο εξωτικό Hyrynsalmi της Φινλανδίας, το οποίο μάλλον έχει την καλύτερη λασπούρα στο βόρειο ημισφαίριο, διεξάγεται το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Λάσπης, στο οποίο συμμετέχουν 325 ομάδες και 5000 ‘αθλητές’, από διάφορες χώρες. Αν έχεις χρόνο για χάσιμο, περισσότερες πληροφορίες για το άθλημα και τους κανόνες του, μπορείς να βρείς στην wikipedia.
Το σίγουρο είναι ότι το ‘ποδόσφαιρο λάσπης’ περνάει αυτόματα στην 3η θέση των πιο ηλίθιων ‘σπορ’, πίσω από το κέρλινγκ - στο οποίο κάτι ..νοικοκυρές, σφουγγαρίζουν τον πάγο για να γλιστρήσει ένα αντικείμενο και κάποιοι ψυχοπαθείς πληρώνουν για να το δούνε! – και το ‘ακραίο σιδέρωμα‘, το οποίο είναι ..αυτό που φαντάζεστε και το αντίστοιχο ..Μουντιάλ του, πιθανόν να περιλαμβάνει καλό σιδέρωμα ζόρικου πουκάμισου, στην μεσαία λωρίδα του περιφερειακού της Θεσσαλονίκης, σε ώρα αιχμής.
Συνοικιακή καφετέρια, 122 τετραγωνικών μέτρων. Επαναληπτικός ημιτελικός Κυπέλλου Ελλάδος, Άρης – ΠΑΟΚ. Πανζουρλισμός, όρθιοι ακόμα και μπροστά από τις τουαλέτες, καρέκλες τοποθετημένες μέχρι την είσοδο. Σκορ κανονικής διάρκειας και παράτασης 2-2, με τρία γκολ στα τελευταία λεπτά, έναν διαιτητή εκτός τόπου και χρόνου, αρκετές ευκαιρίες, 9 κίτρινες και 2 κόκκινες. Ο ιδιοκτήτης ήδη μετράει 6 σπασμένα ποτήρια, 3 σπασμένα μπουκάλια, δυο χαλασμένες καρέκλες και μια σερβιτόρα μείον. Διαδικασία των πέναλτι, δυο εκτελέσεις πριν το τέλος, με το σκορ πάλι ισόπαλο. Νεύρα τεντωμένα, πίεση ανεβασμένη, χέρια που τρέμουν, μπινελίκια που αιωρούνται, τηλέφωνα που χτυπάνε εκνευριστικά την λάθος στιγμή. «Βάαααλτοοοο αγόοορι μουυυ»!
Κι εκείνη την ώρα, σκάει μύτη στο μαγαζί η Δημοτική Αστυνομία, με το μπλοκάκι των κλήσεων στο χέρι…
Σε μιά μέρα που τουλάχιστον 500 εργαζόμενοι πετιούνται στο δρόμο, αφού ο Ελεύθερος Τύπος και ο ραδιοφωνικός σταθμός CITY έπαψαν να υπάρχουν.
Καλοκαιριάτικα. Με την αγορά να είναι έτοιμη γιά τα καλοκαιρινά της μπάνια. 500 άνθρωποι που την Παρασκευή έφυγαν απ τη δουλειά τους χωρίς να ξέρουν τίποτα. Και που σήμερα έμαθαν πως το μαγαζί βαράει οριστική διάλυση. Κάτι τέτοιες στιγμές σε κάνουν να αηδιάζεις περισσότερο με όλους αυτούς που σκορπάνε τα δις σαν μαρουλόφυλλα γιά τις ομαδάρες τους και τις μεταγραφάρες τους και την δημόσια εικόνα τους. Αλλά βλέπεις η κακοδιαχείριση σε μιά εφημερίδα, δεν είναι το ίδιο με την κακοδιαχείριση σε μιά μεγάλη ομάδα. Στην πρώτη περίπτωση βάζεις λουκέτο και καθαρίζεις. Στη δεύτερη, δεν χρειάζεται να βάλεις λουκέτο. Ερχεται το κράτος και ξεσκατώνει γιά σένα…
Τάδε έφη: EXARCHIOTIS στις 16:59, 22 Ιουνίου, 2009
Με νωπές τις μνήμες από το μήνυμα εγκαινίων του el sombrero, μετακομίζουμε στο δίκτυο των Monoblogs.
Είμαστε σίγουροι ότι, με λίγη κατανόηση τις πρώτες μέρες λόγω κάποιων πειραματισμών, το νεο site θα είναι βολικό για όλους μας.
Δημιουργήσαμε, επίσης, profile στο Twitter, το οποίο θα περιλαμβάνει ενημέρωση για νέες δημοσιεύσεις μας και live σχόλια για ότι μας δίνει έμπνευση, αλλά και group στο Facebook!
Τάδε έφη: Darth Soccerius στις 01:23, 3 Ιουνίου, 2009
Οι Άγγλοι όπως έχουμε σχολιάσει πολλάκις, είναι μια περίεργη φάρα ανθρώπων. Ιδιαίτερη. Και ο χαρακτηρισμός αυτός δεν οφείλεται μόνο στο ότι οδηγάνε στην πλευρά του δρόμου που εμείς χρησιμοποιούμε για προσπέραση, στο ότι όταν θέλουν να βρίσουν τους μπάτσους, τους ..τραγουδάνε «πόσο κακή σπατάλη των δημοτικών φόρων, το να πληρώνουμε για τα καπέλα σας» ή στο ότι έχουν δυο βρύσες στις λεκάνες τους (!), μια για ζεστό και μια για κρύο νερό.
Γενικότερα, πρόκειται για μια εθνικότητα που σου προκαλεί εκνευρισμό. Εκνευρισμό την ημέρα, όταν είναι ξεμέθυστοι και μπορούν να σεβαστούν κάποιες βασικές αξίες της ζωής, με τρόπο αδιανόητο για την δικιά σου παιδεία. Εκνευρισμό και το βράδυ, όταν μετά από αρκετές μπύρες, γίνονται ζώα και αδυνατείς να τους εξηγήσεις πως δεν είναι τόσο παράλογο ένα μικρό μπουκαλάκι νερό να κοστίζει 4 ευρώ, στην χώρα που γέννησε τον πολιτισμό.
Όταν λοιπόν αυτοί οι – 24 ώρες το 24ωρο – εκνευριστικοί και διαφορετικοί τύποι, παρεκτρέπονται και γίνονται λίγο Έλληνες, εμείς κρυφογελάμε και το απολαμβάνουμε, δείχνοντας τους με το καλαμάκι της φραπεδιάς μας. Και μια τέτοια περίπτωση είναι αυτή που συνέβη τις προηγούμενες μέρες, όταν την τοπική κοινή γνώμη, απασχόλησε το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός της χώρας, Γκόρντον Μπράουν, χρέωνε στους Άγγλους φορολογούμενους την συνδρομή του στο Sky Sports, χάρη στην οποία απολάμβανε μπαλίτσα, σαν ‘εργασιακά έξοδα’.
Στο βίντεο, τον βλέπουμε να προσπαθεί μάταια – και Ελληνικά – να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα σε σχετική ερώτηση ενοχλητικού δημοσιογράφου, σκεπτόμενοι το πόσο τυχεροί είμαστε που ο δικός μας πρωθυπουργός δεν θα χρειαστεί να φτάσει ποτέ σ’αυτήν την άβολη θέση – όσο τουλάχιστον η κρατική τηλεόραση συνεχίζει να δείχνει ελεύθερα, τα παιχνίδια της αγαπημένης του ομάδας.
Μια που οι Οικολόγοι σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις έχουν φτάσει να είναι η τρίτη πολιτική δύναμη της Ελλάδας (λέμε τώρα), δεν θα μπορούσαμε να μην ασχοληθούμε κι εμείς με το περιβάλλον εγκαινιάζοντας τη σειρά ντοκιμαντέρ του sombrero «Ποδόσφαιρο και φύση»
Ξεκινάμε με το σπάνιο χοροπηδηχτό ποντίκι του Μάνστεστερ. Εμφανίζεται τους ανοιξιάτικους μήνες και ζει κυρίως σε βοσκοτόπια, τρέφεται με γκαζόν και ζελέ για μαλλιά που πέφτει στο χορτάρι από Πορτογάλλους ποδοσφαιριστές.
Mεγάλος θηρευτής του χοροπηδηχτού ποντικιού είναι η σπάνια γάτα της Κωνσταντινούπολης. Μπορεί να μην είναι τόσο γνωστή όσο η δεύτερη ξαδέρφη της, αυτή της Αγκύρας, αλλά αποτελεί έναν εξαίρετο κυνηγό. Εντυπωσιάζει με τα άλματά της και συνήθως πλησιάζει τους ανθρώπους χωρίς φόβο. Δυστυχώς όμως οι αριθμοί του σπάνιου αυτού ζώου έχουν μειωθεί πολύ τα τελευταία χρόνια καθώς μετατρέπονται σε γευστικά εδέσματα στα βρώμικα έξω από τα γήπεδα της Πόλης.
Δεν ξέρω πόσοι από σας είχαν την τύχη να δουν το υπερθέαμα της Eurovision. Εκεί που το παλικάρι μας, το δροσερό Κρι-Κρι μας με τη φρέσκια αναπνοή έδινε την μάχη για τα ελληνικά χρώματα κάνοντας τσαλιμάκια χωρίς μπάλα και χορεύοντας πάνω σε κάτι που έμοιαζε με φέρετρο (φτου φτου) και είχε μέσα μια ελληνική σημαία. Ο Σάκης μας δεν τα κατάφερε και σίγουρα φταίνε τα συμφέροντα γι’ αυτό. Κέρδισε λέει ένας Νορβηγός με βαμμένο μαλλί απόχρωσης γύφτου σε φανάρια και μαύρο κατράμι φρύδι.
Έτυχε χθες μετά από αρκετά χρόνια να δω τη διοργάνωση αυτή και μαζί να ακούσω την αναμετάδοση των ταλαντούχων αδερφών Μαγγίρα, που κανείς δεν ξέρει ποιο είναι το ταλέντο τους εκτός από τη χαριτωμενιά. Σκεφτόμουν λοιπόν πώς θα μπορούσε το υπερθέαμα αυτό να γίνει πιο υποφερτό και βρήκα την λύση. Αθλητικοί δημοσιογράφοι κυρίες και κύριοι…
Στην κύρια μετάδοση Αλέξης Σπυρόπουλος. Θα ήταν ποτέ δυνατόν να δει ο γλωσσομαθής Αλέξης το όνομα Ινιάκι και να περιμένει να βγει μια Ισπανίδα και όχι ένας νταβραντισμένος Ισπανός; Να μην ενημερώσει ότι είναι από τη δυτική χώρα των Βάσκων; Θα είχε ποτέ ο Αλέξης το πρόβλημα να προφέρει τα ονόματα των Νορβηγών σωστά όπως οι χαριτωμένες αδερφές Κανονίδου-Λυκούδη-Μαγγίρα; Αν ο Αλέξης δεν μπορούσε τότε εναλλακτική ο Ισίδωρος Πρίντεζης αν και θα έβαζε και κανένα -ο στο τέλος κάθε λέξης. Δίπλα στον Αλέξη θα καθόταν ο Σταύρος Πετρακόπουλος της ΕΤ3. «Να πούμε εδώ Αλέξη, ότι η Γαλλία είχε να δώσει 12 πόντους στην Μεγάλη Βρετανία από το 1972 όταν και είχε στείλει τον Σαρλ Αζναβούρ με το τραγούδι «Ζε τ’ εμ» σε ενορχήστρωση Τσικ Νακασιάν. Την ίδια χρονιά το πρωτάθλημα είχε σηκώσει η Σεντ-Ετιέν κάνοντας ρεκόρ εκτός έδρας νικών». Πιο δίπλα με τον αέρα του Στρασβούργου ο αγαπημένος Μανόλο: «Ναι, ναι. Υπέροχα εδώ. Αριστερότερα ο Σάκης στον γκέι χορευτή Νο1. Βλέπουμε στις κερκίδες την Ρουβίνια χαρούμενη με το δοκάρι του Ρουβά. Δεξιά της ο διάδοχος του θρόνου της Ζανζιβάρης πρίγκηπας Ζουλιάν».
Όμως η δύναμη της κρατικής τηλεόρασης έρχεται μετά το τέλος των αγώνων. Γιώργος Μίνος σε μυστική αποστολή να κυνηγάει τον Σάκη παντού: «Μα μετά τα προκριματικά κάνατε δηλώσεις στους θεατές της κρατικής τηλεόρασης. Μια κουβέντα για τον τελικό. Οι φίλοι του ΠΑΟΚ διαμαρτύρονται για το 12αρι του Αζερμπαϊτζάν που πήγε στη Νορβηγία.» και αργότερα «Και συνεχίζει η ανακοίνωση του Ηλία Ψινάκη. Το σημερινό αποτέλεσμα αποτελεί καθρέφτη της ευρωπαϊκής κοινωνίας…». Κάπου εκεί παρεμβαίνει ο πουροπουπού και αρχίζει η ανάλυση των επίμαχων φάσεων με τον πρόεδρο-καθηγητή-διδάκτορα Παναγιώτη Βαρούχα. «Εδώ. Βλέπουμε την Ουκρανή που της βγαίνει το βυζί έξω. Εδώ, εδώ ακριβώς. Είναι καθαρή η φάση» και ο ευφράδης Παύλος θα απαντούσε: «Έτσι, έτσι πρόεδρε». Γκεστ σταρ ο Αλέκος Θεοφιλόπουλος με τον καταγγελτικό του λόγο: «Τα λέγαμε εμείς ότι αυτό το τραγούδι δεν είναι καλό, αλλά κάποιοι στην Ελλάδα μας χλευάζανε. Γινόμασταν κακοί τότε. Απορώ τι κάνει ο Φωκάς Ευαγγελινός, είναι προφανές ότι υπάρχει πρόβλημα με τους χορευτές».
Χαμός γίνεται αγαπητοί μου τις τελευταίες ημέρες με την συγκρότηση των ψηφοδελτιών των κομμάτων μας για τις ευρωεκλογές. Ο Γιωργάκης – αλλάζω σαμπρέλα στο ποδήλατο εν κινήσει- Παπανδρέου, συναντήθηκε λέει με τον Γιώργαρο τον Καραγκούνη που έβαλε αυτή την γκολάρα στην Τούμπα και του πρότεινε να ενταχθεί στο ευρωψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ, καθώς του είπε πως «είμαστε όλοι πράσινοι» Το έμαθε ο Κωστάκης – ισχύει και ισχύει στο δεκαδικό – Καραμανλής και δεν έμεινε με διπλωμένη την κοιλιά. Επικοινώνησε με τον Ντρογκμπά που πέταγε «φωτιές» προχθές στο γήπεδο των Εμιράτων και του μετέφερε την επιθυμία του να τον εντάξει στο ψηφοδέλτιο της κυβερνητικής παράταξης «Είμαστε όλοι μπλε», φέρεται να είπε στον Ιβοριανό άσσο, ο Ελλην πρωθυπουργός που αν δεν εισπράξει θετική απάντηση είναι έτοιμος να στραφεί στον – έχω και φαν κλαμπ, πάμε μια βόλτα – Τζον Τέρι.
Σε μιά μέρα που το ποδόσφαιρο αποθέωσε την ιταλική τακτική των πάλαι ποτέ αθάνατων ομάδων της δεκαετίας του ’70 και εντεύθεν, εγώ θα στρέψω το βλέμα μου αλλού. Αφήνοντας κατά μέρος τα 4 αμυντικά χαφ, τα τρία δεξιά μπακ και ό,τι άλλο μας προσέφερε απλόχερα σήμερα ο Γκους Χίντιγκ, ξετρύπωσα ένα βιντεάκι από ένα κονσέρτο. Πρόκειται γιά τον Lluis Llach και το ταξίδι του στην Ιθάκη. Κι εκεί κάπου στο 2.25, θα δείτε ανάμεσα στο πλήθος μιά γνώριμη φιγούρα, να τραγουδά και να διασκεδάζει όπως όλος ο απλός κόσμος. Ο Πεπ μπορεί να μην φτάσει φέτος στην Ιθάκη που ονειρεύτηκε, όμως όπως έλεγε κι ένας άλλος αγαπημένος του, ο Καβάφης, σημασία δεν έχει ο προορισμός μα το ταξίδι. Και σε ότι αφορά εμάς τους…συνταξιδιώτες του, φέτος πραγματικά το απολαύσαμε. Ο,τι και να γίνει από εδώ και πέρα. Απλά ευχαριστούμε γι αυτό που είδαμε, γι αυτό που δεν φανταζόμασταν ότι θα δούμε ποτέ!
Τάδε έφη: EXARCHIOTIS στις 02:14, 29 Απριλίου, 2009
Έκτακτες ειδήσεις:
Ο Ολυμπιακός αποφασίζει να τιμήσει τον Γκαγκάτση για την προσφορά του στο ποδόσφαιρο! Ο Παναθηναϊκός ανακοινώνει την απόκτηση των Χριστοδουλόπουλου και Μελίσση έναντι αρκετών εκατομμυρίων. (Ο Μελίσσης κλείνει το τηλέφωνο στον πρώτο φίλο του που του το ανακοινώνει ενημερώνοντας τον πως ποτέ δεν του άρεσαν οι χοντροκομμένες πλάκες). Ο Ντούσαν Μπάγεβιτς επιστρέφει ΞΑΝΑ στην ΑΕΚ! Ο διαιτητής Ποντίκης βγαίνει δημόσια και μιλάει για στημένα παιχνίδια στην Ελλάδα.
Χαλαρώστε… Είναι πρωταπριλιά!
(Πόσο αχρείαστο είναι για την Ελλάδα να υπάρχει μια μέρα που λέμε ψέματα. Είναι σαν να ορίζουμε μια μέρα που αναπνέουμε.
Πιο ενδιαφέρον θα ήταν να υπήρχε μια μέρα που θα λέμε μόνο αλήθειες. Η οποία άμεσα λόγω ..ασυμβίβαστου θα μετατρεπόταν σε επίσημη αργία!)
Σαν σήμερα, το 1914, σ’ενα καφενείο στην περιοχή του Βότση, στην Θεσσαλονίκη, ιδρύθηκε ο Άρης από 5 μέλη, του ‘Γυμνασίου Θεσσαλονίκης’ που λειτουργούσε κοντά στην Καμάρα. Ενενήντα πέντε χρόνια αργότερα, στις 25 Μαρτίου 2009, χιλιάδες άνθρωποι διαφορετικών πολιτικών, θρησκευτικών και ιδεολογικών πεποιθήσεων, τραγουδάνε «Χρόνια πολλά, αγάπη μου γλυκιά και στα 100 θα’μαι πάλι εδώ, να στο τραγουδώ«.
Όσα χρόνια κι αν περάσουν, όσα μυαλά κι αν απασχοληθούν με την προσπάθεια κατανόησης τους, κάποια πράγματα στην ζωή θα παραμείνουν ανεξήγητα. Η οπαδική αγάπη είναι ένα εξ αυτών. Είναι ένα απ’τα λίγα μέρη, στα οποία η λογική τρώει πόρτα. Στα μούτρα και άγαρμπα! Είναι ένα απ’τα πράγματα, τα οποία δεν μπορείς να περιγράψεις με λέξεις, σε κάποιον που δεν τα έχει νιώσει. Είναι συλλογή στιγμών, κοινότυπων για τον αστοιχείωτο, αλλά ιδιαίτερων για τον οπαδό. Η προσέγγιση του γηπέδου, μια Κυριακή μεσημέρι. Ένα ολόκληρο γήπεδο να τραγουδάει ένα σύνθημα. Ένας πιτσιρικάς στον δρόμο με την φανέλα της ομάδας. Μια αγκαλιά ευτυχίας στην κερκίδα μετά από σημαντικό γκολ, μ’ έναν παντελώς άγνωστο τύπο που έτυχε να κάθεται δίπλα σου.
Ο οπαδισμός είναι μια ιδέα υποτιμημένη και στιγματισμένη, λόγω των ακραίων τρόπων έκφρασης της, από κάποιους ελάχιστους, που έχουν προσδώσει στην λέξη μια αρνητική χροιά, στα αυτιά των μη οπαδών. Μια χροιά τόσο άδικη, όσο το να θεωρήσει κάποιος τον έρωτα και την αγάπη κακές έννοιες, επειδή εξαιτίας τους, κάποιος ‘άρρωστος’ μπορεί για παράδειγμα να ξυλοφορτώσει μέχρι θανάτου την κοπέλα που τον χώρισε.
Ο μεγάλος Στέφεν Κίνγκ, σε μια γενικότερη θεώρηση των σημαντικών πραγμάτων, που κρύβει ο καθένας μέσα του, προσέγγισε με τον ιδανικότερο τρόπο το σκεπτικό ενός οπαδού:
«Τα πιο σπουδαία πράγματα είναι και δυσκολότερο να ειπωθούν. Εκείνα που σε κάνουν ακόμα και να ντρέπεσαι, επειδή όταν τα λες οι λέξεις μειώνουν την σημασία τους – νοήματα που όταν τα είχες στο μυαλό σου περιλάμβαναν τα πάντα, οι λέξεις τα συρρικνώνουν δίνοντας τους μια καθημερινή συνηθισμένη διάσταση…
Αλλά υπάρχει και κάτι ακόμα, έτσι δεν είναι; Τα πιο σπουδαία πράγματα είναι που δείχνουν το δρόμο προς τα μύχια της ψυχής, σαν σημάδια πάνω σε χάρτη θησαυρού που οι εχθροί σου θα ‘θελαν να βάλουν στο χέρι.
Κι έρχονται φορές που εκμυστηρεύεσαι πράγματα που σου κοστίζουν πολύ, μόνο και μόνο για να δεις τους άλλους να σε κοιτάνε παράξενα, μη καταλαβαίνοντας τίποτα από όσα τους είπες ή το λόγο για τον οποίο τα θεώρησες τόσο σημαντικά ώστε παραλίγο να δακρύσεις την ώρα που τα έλεγες…»
«Εμείς στη Θεσσαλονίκη έχουμε μάθει ότι το ποδόσφαιρο παίζεται μέσα στο γήπεδο, όχι με επιστολές εντυπωσιασμού και παρασκήνιο. Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τον υποβιβασμό του Απόλλωνα Καλαμαριάς με την εμπλοκή του Ολυμπιακού, τις συνεχείς αδικίες σε βάρος του Ηρακλή, τη σφαγιαστική διαιτησία κατά του Άρη στο ματς με τον Ολυμπιακό πριν από τρεις εβδομάδες και την τελευταία κατάφωρη αδικία σε βάρος του ΠΑΟΚ. Όμως οι φίλαθλοι της Θεσσαλονίκης έχουν αποδείξει ότι ξέρουν να συμπεριφέρονται στο γήπεδο, ακόμη και σε δύσκολες στιγμές, όταν πράγματι η ομάδα τους έχει αδικηθεί. Ως νομάρχης και ως άνθρωπος του αθλητισμού, απευθύνω έκκληση να επικρατήσει και πάλι ήρεμο κλίμα γιατί οφείλουμε όλοι, αθλητές και φίλαθλοι, να περιφρουρήσουμε την αθλητική μας αξιοπρέπεια».
Από gazzetta.gr
Aυτά δήλωσε ο Παναγιώτης Ψωμιάδης, νομάρχης, τραγουδιστής, μαϊντανός των καναλιών και τιμητής των πάντων. Και βέβαια, εκλογές έρχονται φροντίζουμε να «χαϊδεύουμε» όλους τους ψηφοφόρους. Να συμπληρώσω μόνο πως και ο Μακεδονικός όταν αγωνιζόταν στην πάλαι ποτέ Πρώτη Εθνική είχε αδικηθεί κατάφορα. Τί διάολο; Δεν έχει ψηφοφόρους στην Νεάπολη;
SOMBRERO : Όταν ένας ποδοσφαιριστής "τσιμπάει" την μπάλα πάνω από το κεφάλι ενός ανυποψίαστου αντιπάλου και την ξανά παίρνει περνώντας την από πίσω του. Σύμφωνα με τους Λατινοαμερικάνους ο όρος προέρχεται από το περίγραμμα που σχηματίζεται από την πορεία της μπάλας στον αέρα και την πορεία του παίκτη γύρω από τον αντίπαλό του. Το σχήμα ενός "σομπρέρο"!
[Καθόλου σχόλια]
Κατηγορίες: 
