Η πρώτη φορά που τρως δακρυγόνα έχει όλα τα χαρακτηριστικά των διάφορων ‘πρώτων φορών’ της ζωής. Όπως και να το δεις, όσο κι αν σε χαλάσει, είναι εμπειρία. Αυτή η αόρατη δυσφορία που σε κυριεύει από το πουθενά, τα πρησμένα μάτια που γίνονται χειρότερα άμα κάνεις το λάθος να τα τρίψεις για μερικά δευτερόλεπτα πρόσκαιρης ανακούφισης, το ακατάσχετο τρέξιμο της μύτης με τα άπειρα φτερνίσματα και τα δάκρυα στον επίλογο της σκηνής. Αηδία. Αλλά εμπειρία! Ένα …μικρό παράσημο για να έχεις να διηγείσαι στους επόμενους καφέδες με ύφος ήρωα που έζησε κάτι σαν τον βομβαρδισμό της Δρέσδης. Και επέζησε.

Την δεύτερα φορά που τρως δακρυγόνα, έχεις πλέον την εμπειρία και την ικανότητα να συγκρίνεις. Αν ήταν περισσότερα. Αν ήταν πιο ‘δυνατά’. Αν ήταν ληγμένα. Αν σ’ επηρέασαν λιγότερο από την άλλη φορά. Από την τρίτη φορά και μετά, ο χαβαλές ξεφτίζει λίγο και πλέον κουράζεσαι. Κάνοντας το λάθος όμως να συνεχίσεις να πηγαίνεις στο γήπεδο, εκτίθεσαι συνεχώς στην πιθανότητα να καταλήξεις στο τέλος κανονικό πρεζάκι του χημικού, εθισμένος στο αέριο σε τέτοιο βαθμό που θα φτιάχνεις την ατζέντα σου, ανάλογα με τις διαδηλώσεις των συνδικαλιστών, απλά και μόνο για λίγη σύγκρουση με τους μπάτσους που θα σου προσφέρει την δόση σου.

Σε εποχές ζόρικες, που ο Ελληνικός τουρισμός ψάχνει σανίδα σωτηρίας, τέτοιες ευκαιρίες δεν πρέπει να πηγαίνουν χαμένες. Θέλεις χοντρομπαλά, πολιτισμένε Δυτικέ μου να κάνεις ένα διάλειμμα από την ρουτινιάρικη, μπροστά από μια οθόνη, ζωή σου; Θέλεις. Γιατί αν δεν ήθελες, δεν θα έτρεχες κάθε χρόνο στην Παμπλόνα μόνο και μόνο για την στιγμιαία έκρηξη αδρεναλίνης που προκαλείται όταν μερικοί αφηνιασμένοι ταύροι σε παίρνουν από πίσω, θέλοντας να σε ποδοπατήσουν μέχρι θανάτου γιατί κανένας δεν τους ενημέρωσε ότι στο Facebook είσαι μέλος στο γκρουπ υπέρ της προστασίας των ζώων. Η Ελλάδα, λοιπόν, είναι η χώρα σου.

Προγράμματα ταξιδιών με σημειωμένες τις ημερομηνίες των «καλών» – επίφοβων για επεισόδια – αγώνων είναι το μέλλον του εναλλακτικού μας τουρισμού, με σλόγκαν: Μυρωδιά βίας και έκρηξη αδρεναλίνης συνοδευόμενη από ποδοσφαιρική δράση, στην χώρα που γέννησε τον Ιπποκράτη και την θεραπεία «πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι». Και για τους πιο απαιτητικούς, αλλοδαπούς τουρίστες μας, που θα θέλουν πιο ενεργό ρόλο στα πεπραγμένα με τους μπάτσους, ώστε να ενισχύσουν τις μελλοντικές διηγήσεις τους, δωρεάν πλακάτ με σύνθημα απευθυνόμενο στα όργανα της αταξίας: «Κι εγώ απαίτησα να σου κόψουν το δώρο του Πάσχα».

Μια νέα μορφή τουρισμού είναι διαθέσιμη και περιμένει απλά και μόνο πως και πότε θα την εκμεταλλευτούμε. Γιατί νομίζεις άραγε ότι έκλαψε ο Νίτσε;

- Μπαμπά, θα πάμε σήμερα στην γιαγιά στα Γιάννενα που μου είχες υποσχεθεί; Θα είναι και τα υπόλοιπα ξαδέρφια μου και θα παίξουμε επιτέλους όλοι μαζί!

- Όχι παιδί μου, σήμερα απαγορεύεται να πάμε στα Γιάννενα.

- Γιατί μπαμπά;;;

- Γιατί είμαστε από Θεσσαλονίκη, και από ότι διαβάζω εδώ και εδώ απαγορεύεται για εμάς να μπούμε στα Γιάννενα.

- Μα γίνεται αυτό μπαμπά; Κάτι τέτοιο νομίζω γινόταν παλιά, στην γιορτή του Πολυτεχνείου δεν λέμε ότι κάποιοι πεθάναν για να ζούμε εμείς ελεύθερα;

- Μπα παιδί μου, εγώ θυμάμαι ακόμα και τότε να μπορώ να ταξιδεύω. Τελικά τζάμπα γίνανε όλα. Δεν πειράζει, όταν η αστυνομία μας επιτρέψει να ταξιδεύσουμε θα πάμε στην γιαγιά…

- Μα μπαμπά εγώ σήμερα ήθελα…

- Συγγνώμη παιδί μου, η Αστυνομία δεν μας αφήνει…

Σκηνή Πρώτη: Στην Καβάλα το Ελληνικό ποδόσφαιρο γίνεται ξανά θέμα στις ειδήσεις μετά από πολύ καιρό όταν εκατοντάδες τύποι κάνουν λαμπόγυαλο το γήπεδο ‘Ανθή Καραγιάννη’, μπουκάρουν στο γήπεδο, φτάνουν στις κερκίδες των γηπεδούχων, πλακώνουν αντιπάλους οπαδούς και καταλήγουν μέχρι τα αποδυτήρια. Το παιχνίδι ολοκληρώνεται κανονικά, αλλά η εικόνα του γηπέδου αφού έχει αδειάσει είναι σέξι, με την …Ανθή να έχει κάνει στριπτίζ από καρεκλάκια και λοιπά ..πολεμοφόδια. Στα Γιάννινα, ένας τύπος δεν είναι επαρκώς ενημερωμένος ότι μεταξύ των οπαδών των δυο ομάδων κυριαρχεί η αλληλοεκτίμηση και ο σεβασμός και αποφασίζει μόνος του και για λόγους αρκετά ηλίθιους για να αναλυθούν από λέξεις, να πάει να κατεβάσει ένα πανί από ένα εκ των δυο πετάλων των εκδρομέων του Άρη. Η ενέργεια του προκαλεί ένταση, Αρειανοί εισβάλουν στον χώρο μπροστά από την κερκίδα τους και τρεις τύποι καταλήγουν να δέρνονται μέσα στο χόρτο. Το ειδησεογραφικό πάρτι ξεκινάει: «Ξύλο σε όλη την Ελλάδα».

Σκηνή Δεύτερη: Σοκαρισμένο και πιεσμένο από την αγανάκτηση της κοινής γνώμης το Κράτος καταλαβαίνει ότι έχει φτάσει εκείνη η αποφράδα στιγμή που πρέπει να κάνει κι αυτό κάτι, εφόσον οι ΠΑΕ είναι ανίκανες να βρουν μια λύση μόνες τους. Και κάνει το μοναδικό πράγμα που ξέρει, την πιο κοινότυπη πλέον έκφραση στο λεξιλόγιο των εγχώριων πολιτικών αναλυτών: «Πονάει κεφάλι; Κόβει κεφάλι». Η ανικανότητα εφαρμογής σωστών τιμωριών που θα παραδειγματίσουν και θα αποτρέψουν μελλοντικές παρόμοιες καταστάσεις, ή εναλλακτικά ο φόβος του «πολιτικού κόστους» που μπορεί να επιφέρουν σαν αντίδραση, σε περίπτωση που τιμωρηθούν παραδειγματικά, κάποιες ‘δυνάμεις’ της χώρας, αντιμετωπίζεται με τον πλέον επιφανειακό τρόπο. Τρόπο παράλογο και λανθασμένο, σαν να ‘τιμωρεί’ όλους τους πολίτες με νέες φορολογίες, επειδή αδυνατεί να εντοπίσει και να τιμωρήσει αυτούς που φοροδιαφεύγουν! (Ουπς, λάθος. Κι αυτό το κάνει ήδη). Έτσι είναι η ζωή, οι εκπρόσωποι του λαού αποφάσισαν πως οι χιλιάδες άνθρωποι που τόσο καιρό ακολουθούσαν την ομάδα τους στα εκτός έδρας παιχνίδια – στις δεκαπέντε πρώτες μέρες του 2010 έγιναν περισσότερες από δέκα εκδρομές οπαδών διαφορετικών ομάδων, άλλες μεγαλύτερες κι άλλες μικρότερες – πρέπει να κάτσουν σπίτι, γιατί ως γνωστόν από το σπίτι δεν μπορείς να προκαλέσεις επεισόδια που θα αναγκάσουν το Κράτος να παρέμβει πάλι ή τουλάχιστον δεν έχει ανακαλυφτεί ακόμα κάποιος σχετικός τρόπος.

Σκηνή Τρίτη (ασπρόμαυρη – παρελθοντική): Ιανουάριος 2008. Βουλευτής της ΝΔ εισήλθε, την ώρα του αγώνα, στον αγωνιστικό χώρο του Καυταντζογλείου και κινήθηκε εναντίον του διαιτητή. Ο ίδιος ο διαιτητής δηλώνει ότι ο βουλευτής τον αποκάλεσε «αλήτη». Ο βουλευτής της τότε κυβερνώσας παράταξης συνοδεύεται εκτός αγωνιστικού χώρου από αστυνομικούς, οι οποίοι φυσικά δεν τον συλλαμβάνουν. «Ο κ. Καράογλου είναι συντετριμμένος και το έχει μετανιώσει» δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος για το θέμα παρέχοντας πλήρη πολιτική κάλυψη στο βουλευτή. Ωστόσο, ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης είχε άλλη γνώμη και ζήτησε την άρση της ασυλίας του βουλευτή. Δυο χρόνια μετά, ΔΥΟ ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ, 193 βουλευτές-βολεμένοι του Ελληνικού κοινοβουλίου αποφασίζουν εναντίον της άρσης της ασυλίας και το θέμα κλείνει. (Από άρθρο του Σούπερ 3 το οποίο περιέχει και άλλα παρόμοια παραδείγματα)

Σκηνή Τέταρτη: Η Πρωτοβάθμια Πειθαρχική Επιτροπή εκδικάζει τις υποθέσεις των επεισοδίων και ρίχνει στο καζάνι των αποφάσεων όλα τα δεδομένα μαζί: Ένταση επεισοδίων, πυρσούς στο πρόσωπο, υπότροπες ομάδες (!), αεροβόλα και ξύλο στο Περιστέρι, άνθρωπο στο νοσοκομείο, πανιά και με κλειστά μάτια βγάζει για όλους την ίδια τιμωρία: Μια αγωνιστική χωρίς κόσμο και 70.000 ευρώ πρόστιμο! Γιατί ο ..πάνσοφος ΚΑΠ αδυνατεί να διαχωρίσει τα επεισόδια, με αποτέλεσμα είτε μπει ένας μεθυσμένος στον αγωνιστικό χώρο για να κατουρήσει στο σημαιάκι του κόρνερ, είτε μπει ένα τάνκς ή ο Ιερός Λόχος ή η στρατιά του Τζένγκις Χαν και κάψει όλο το χόρτο στο πέρασμα της, η τιμωρία θα είναι πάντα η ίδια: Μια αγωνιστική στους ..ταραξίες και αρκετές ελεύθερες πλέον Κυριακές στους χιλιάδες άλλους εκδρομείς-οπαδούς.

Είμαι έτοιμος για μια από τις μεγαλύτερες κωλοτούμπες σαν ΠΑΟΚτσής. Ακριβώς έναν γύρο μετά, ο «κουρασμένος από την ζωή Ίβιτς» έχει μετατραπεί στον απόλυτο MVP Ίβιτς. Και αν ο φετινός ΠΑΟΚ είναι αρκετά τυχερός να έχει πολλούς διακριθέντες παίκτες όπως ο Βιερίνια, Γκαρσία, Βιτόλο, Χαλκιάς, Λίνο, Αραμπατζάκος, Κοντρέρας μαζί με Τσιρίλο, σίγουρα ο ουσιαστικότερος είναι ο Ίβιτς. Clinic Striker έχει γίνει ο Σέρβος, με γκολ που δίνουν νίκες. Ασσίστ βγάζει, μαγικές πάσες δίνει, ηγετικό ρόλο έχει στην ενδεκάδα. Έχει μετατραπεί επιτέλους στο 10άρι που όλοι θέλαμε δικαιώνοντας πρώτα τον εαυτό του και μετά τον Σάντος…

… ο οποίος συνεχίζει να δίνει στον ΠΑΟΚ αυτό που μπορεί. Την σιγουριά του αποτελέσματος εναντίον των μικρότερων ομάδων. Αυτό το «από εσένα ΔΕΝ χάνω ΟΤΙ και να γίνει» βλέμμα που βλέπεις στα μάτια των παικτών του ΠΑΟΚ είναι καθαρά έργο Σάντος. Έργο όμως που δυστυχώς μετατρέπεται σε τραγωδία στα ντέρμπυ. Σάντος… κάνε μας την χάρη, δείξε χαρακτήρα στα ντέρμπυ του δεύτερου γύρου και των play offs και μετά ανανέωση μέχρι το 2100.

Το παιχνίδι γενικότερα, όπως τα περισσότερα της Σουουουουουπερ Λίγκ, ήταν κακό. Ο διαιτητής όμως ήταν απρόσμενα καλός. Ο ΠΑΟΚ ήταν μέτριος,αλλά ουσιαστικός. Λίγο προσεκτικότερος να ήταν ο Βιερίνια στα δύο τετ-α-τετ το παιχνίδι θα είχε τελειώσει νωρίτερα. Ο Λεβαδειακός ήταν λίγο πιο διαβασμένος από τις υπόλοιπες μικρομεσαίες ομάδες που αντιμετώπισαν τον ΠΑΟΚ. Πλήρως συμβιβασμένος ότι δεν θα μπορέσει να δημιουργήσει παιχνίδι λόγω των Γκαρσία (άρχοντας) , Βιτόλο (μηχανάκι) δοκίμαζε σουτ από μακριά και εκμεταλλευόμενος μάλιστα την ποιότητα του Σερτζίνιο και Γκονζάλεζ (δανεικός από Βαλένθια) προσπάθησε για το γκολ. Αλλά μάταιος κόπος. Γιατί ότι περνάει από Γκαρσία – Βιτόλο, έχει να αντιμετωπίσει τον Χαλκιά.

Ποίος ο λόγος να εκθειάζω τόσο τους μεσοαμυντικούς – αμυντικούς και τερματοφύλακα του ΠΑΟΚ; Μα φυσικά το γεγονός ότι ο ΠΑΟΚ έχει την δεύτερη καλύτερη άμυνα στην Ευρώπη, μετά την Λέγκια. Ένα ασύλληπτο ρεκόρ για τον ΠΑΟΚ, των 35+ γκολ παθητικό πριν δύο χρόνια.

Τέλος μια αναφορά στην Ελληνική Αστυνομία. Μάλλον θα πρέπει να υπάγεται σε διαφορετικό υπουργείο από το «Προστασίας του Πολίτη»γιατί αλλιώς γελάει και η μικρή Αννούλα με τα κατορθώματά τους. Χουντικά φερόμενοι, ντάηδες, κάτω από την εντολή του Σερίφη τους, συλλαμβάνουν οδηγούς, απειλούν οπαδούς, επιστρέφουν λεωφορεία. Αλλά τι έκπληξη; Η αγάπη και πάλι θριαμβεύει του μίσους και 3000 ΠΑΟΚτσήδες τραγουδούσαν στο γήπεδο. «Εμείς, μαζί για μια ζωή…»

Ο μεγαλύτερος εφιάλτης σου όταν διασχίζεις την Εγνατία Οδό, για να φτάσεις στην Κομοτηνή, δεν βρίσκεται ούτε στον βρεγμένο δρόμο, ούτε στους επικίνδυνους τύπους που πιάνουν τα 358 χλμ/ωρα χωρίς να το καταλάβουν! Βρίσκεται μέσα στο αμάξι, ανάμεσα στα πόδια σου. Αν σε πιάσει κατούρημα, αφού έχεις αφήσει τον Λαγκαδά, είσαι καταδικασμένος. Το μεγαλύτερο σύγχρονο έργο της Βόρειας Ελλάδας έχει κάνει την απόσταση Θεσσαλονίκη – Κομοτηνή υπόθεση δυο ωρών, αλλά κανένας απ’ ότι φαίνεται, δεν σκέφτηκε να φτιάξει ένα, έστω, πάρκινγκ στην διαδρομή. Εκεί, στον άνετο προστατευόμενο και σύγχρονο δρόμο με  τα καλαίσθητα τούνελ, απλά παρακαλάς για μια μόνο στιγμή να επιστρέψεις στο πρόσφατο παρελθόν, που μπορούσες να σταματήσεις στο ξένο χωράφι και να σημαδέψεις το χώμα με το στίγμα σου. «Πέρασα κι εγώ από εδώ».

Εκτός αυτού, αφήνοντας πίσω σου την Καβάλα με τις εντυπωσιακές στροφές και την ωραία θέα της πόλης δίπλα στην θάλασσα στο δεξιό σου παράθυρο, αφήνεις πίσω και το …ταξιδιωτικό ενδιαφέρον. Αυτός που έγραψε πρώτη φορά το «σημασία δεν έχει ο προορισμός, αλλά το ταξίδι» είναι σίγουρο ότι δεν έκανε ποτέ την διαδρομή Καβάλα – Κομοτηνή! Μιλάμε για έναν ίσιο ατελείωτο δρόμο, χαραγμένο λογικά με χάρακα, σε μια αδιάφορη και μονότονη πεδιάδα – και το χειρότερο είναι ότι δεν μπορείς να ..κατηγορήσεις κανέναν γι’ αυτό! Κάθε αγάπη για την οδήγηση, αυτοκτονεί σ’ αυτόν τον δρόμο, πριν καν φτάσεις στην Ξάνθη.

Προσπερνώντας όλα τα παραπάνω, χάρη στην καλή παρέα και την διάθεση «πάμε να πάρουμε το διπλό» που επικρατεί, φτάνεις στον προορισμό σου γρηγορότερα απ’ ότι είχες φανταστεί και ψάχνεις να βρεις ένα καλό μαγαζί για να χαραμίσεις τις ώρες μέχρι τον αγώνα. Ο καιρός είναι χάλια, αλλά το φαΐ καλό και η ώρα περνάει γρήγορα. Δεν γνωρίζω ποια είναι η άποψη των ντόπιων για τους αντιπάλους εκδρομείς, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι ο τζίρος που κάνουν σε 2-3 ώρες σε μια ταβέρνα, 50 μαντράχαλοι οπαδοί δεν γίνεται σε ολόκληρη μέρα, ούτε σε εθνική αργία, τότε που ο Έλληνας φοράει τα καλά του και βγαίνει να φάει έξω, αυτά που τις υπόλοιπες μέρες παραγγέλνει σπίτι.

Φτάνοντας στο γήπεδο μια ώρα πριν, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με το υπέροχο θέαμα της κερκίδας που θα μας φιλοξενήσει, η οποία αποκαλείται «θύρα 6″. Πρόκειται για σίδερο-κατασκευή, αμφιβόλου σταθερότητας και ιδιαίτερης αισθητικής, η οποία συνοδεύεται απ’ το ..τίποτα. Το κυλικείο θεωρείται πολυτέλεια, απ’ αυτές που έχουν μόνο στο εξωτερικό, ενώ η τουαλέτα είναι αχρείαστη, όταν υπάρχει τόσος διαθέσιμος χώρος κάτω από την κερκίδα! Ευτυχώς η χημική αντίδραση του κάτουρου με το υλικό κατασκευής της σκαλωσιάς, δεν έχει αποδειχτεί προβληματική, γιατί αλλιώς το πεταλάκι δεν θα έβγαζε χρόνο ζωής. Το μαγευτικό αυτό «πακέτο», κοστολογείται μόνο 25 ευρώ και πραγματικά απορώ πως δεν έχει γίνει γνωστό και στα πρακτορεία ταξιδίων του εξωτερικού.

Κατά την είσοδο, ο αρμόδιος κύριος των σωμάτων ασφαλείας, αναγκάζει κάποιον δίπλα μου να αφήσει την ομπρέλα του εκεί, διότι αποτελεί «επικίνδυνο αντικείμενο». Η ομπρέλα! Η στιχομυθία γίνεται εν ώρα ψιχάλας, αλλά αυτό μάλλον περνάει απαρατήρητο. Το πολιτισμικό σοκ ξεπερνιέται άμεσα όταν συνειδητοποιώ ότι μεταξύ της κερκίδας και του γηπέδου υπάρχει προστατευτικό πλέγμα, ύψους 5 μέτρων. Σκέφτομαι ότι αν μπορεί η ομπρέλα να πεταχτεί σε τέτοιο ύψος και στο κατέβασμα να χτυπήσει κάποιον παίκτη, θα πρέπει πραγματικά να το αξίζει! Παρά την αντίδραση του κατόχου η ομπρέλα τελικά μένει εκεί, αλλά στην θέση της περνάνε με κάθε πιθανό τρόπο, οπαδοί χωρίς εισιτήρια. Στο απέναντι πέταλο, των γηπεδούχων, υπάρχουν αμέτρητες κενές θέσεις και για πρώτη φορά συλλογιέμαι ότι ίσως ήταν καλύτερα να βρισκόμουν εκεί, δίπλα στον τύπο με την εκνευριστική κόρνα, που προσπαθεί απεγνωσμένα να ‘καπελώσει’ την κερκίδα των εκδρομέων, προκαλώντας ηχορύπανση.

Στα ‘καλά’ συνθήματα η κερκίδα πάλλεται, αλλά αυτήν την φορά το ρήμα δεν χρησιμοποιείται μεταφορικά, όπως σε όλες τις κλισέ περιγραφές αγώνων! Οι σκάλες είναι αποκλεισμένες από τον κόσμο και η θέση μου είναι θέση και του διπλανού μου. Η κοινοκτημοσύνη είναι εδώ, στο οπαδικό πέταλο. Η πλευρά των φιλάθλων του Πανθρακικού είναι ..εκκλησία και για δεύτερη φορά – όσο απίστευτο κι αν ακούγεται – η έκφραση χρησιμοποιείται κυριολεκτικά! Αυτός που έφτιαξε το γήπεδο δίπλα ακριβώς σε εκκλησία – ή το αντίθετο – έχει πραγματικά διεστραμμένη άποψη του χιούμορ. Αντίθετα, αυτός που έχτισε πολυκατοικίες, δίπλα ακριβώς στο γήπεδο και σε σημείο που δεν υπάρχει καν κερκίδα μπροστά, με αποτέλεσμα να έχεις από το μπαλκόνι σου καλύτερη ορατότητα απ’ ότι έχει η κεντρική κάμερα του γηπέδου, έχει σίγουρα επιχειρηματικό μυαλό.

Το παιχνίδι στο μεγαλύτερο μέρος του είναι σούπα και μάλιστα υπό βροχή. Ο Άρης δεν κερδίζει και παίρνουμε ξανά την Εγνατία για τον δρόμο της επιστροφής, πικραμένοι και αμίλητοι. Κοντά στην Καβάλα ξεκινάει νέα βροχή που καταλήγει σε απίστευτη καταιγίδα. Το νερό πέφτει ασταμάτητα και οι υαλοκαθαριστήρες δουλεύουν στα όρια τους. Και, ως γνωστόν, τόσο νερό μόνο δυο πράγματα μπορεί να προκαλέσει: ατύχημα και κατούρημα. Τουλάχιστον δεν τρακάραμε…

Χωρίς πρόεδρο κινδυνεύει να μείνει το επόμενο διάστημα η Νέα Καβάλα, αφού μετά από μια πρωτοφανή συμμαχία των 3Κ (του Κατεστημένου, του Κράτους και των Κωλο-δικαστηρίων), ανακοινώθηκε σήμερα η απόφαση φυλάκισης του Μάκη Ψωμιάδη, γνωστότερου με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο ‘Μάκαρος’, με σκοπό να χτυπηθεί η ξέφρενη, έως τώρα, πορεία στο πρωτάθλημα της Βορειοελλαδίτικης ομάδας εκεί που πραγματικά ..βρωμάει. Στο κεφάλι!

Οι κατηγορίες που βαραίνουν τον Μάκαρο, αφορούν εργασίες που όφειλε σύμφωνα με κάτι λογιστικά κωλόχαρτα να κάνει στους Θρακομακεδόνες, οι οποίες ως εκ θαύματος – το οποίο όμως δεν του αναγνωρίζει κανένας – μεταμορφώθηκαν σε πούρα Αβάνας, εκλεκτής ποιότητας και εξαίσιας γεύσης, απ’ αυτά που θα ζήλευε ακόμα και ο Μαραντόνα.

Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, από την αναφορά στους Θρακομακεδόνες, οι κατηγορίες αφορούν την περίοδο που ο Μάκης Ψωμιάδης ήταν πρόεδρος της ΑΕΚ, τότε που τον σταμάταγε ο κόσμος της ομάδας κάθε πέντε βήματα στο Κολωνάκι, όταν πήγαινε να κουρευτεί, για να τον ρωτήσει «πρόεδρε, τι θα γίνει με τον Γρηγόρη (Γεωργάτο)»;

Σύμφωνα με το δημοσιογραφικό ρεπορτάζ, μέσα στις επόμενες μέρες οι Αρχές θα αναζητήσουν τον Μάκαρο για να τον οδηγήσουν στις φυλακές, ψάχνοντας για ίχνη σε όλα τα τασάκια του νομού Καβάλας. Η προϊστορία των σχετικών αναζητήσεων πάντως, αφήνει αμφιβολίες για την επιτυχή κατάληξη τους, αφού όσες φορές τα τσακάλια της Αστυνομίας κατάφεραν να εντοπίσουν τον «ύψους 2 μέτρων, σωματώδη, με μαύρα μαλλιά και μεγάλο μουστάκι (όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ένα παλιότερο ένταλμα σύλληψης)» Ψωμιάδη, οι γιατροί αποφαινόταν πως είναι άρρωστος και δεν μπορεί να πάει φυλακή, απόφαση που γιορταζόταν με ‘κατανάλωση’ του καλύτερου πούρου της προσωπικής του συλλογής, που υπάρχει πάντα στο σπίτι για τέτοιες περιπτώσεις.

Στην ακραία περίπτωση, που η νέα αυτή προσπάθεια φυλάκισης δεν αποβεί άκαρπη όπως οι προηγούμενες, τότε δεν αποκλείεται να μάθουμε τον λόγο που τα εισιτήρια στο γήπεδο της Καβάλας ήταν τόσο ακριβά. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, είναι πανάκριβα τα ρημάδια, τα αεροπορικά, άμα τα κλείσεις τελευταία στιγμή..

Οι σκληροπυρηνικοί οπαδοί της Ραπίντ Βιέννης «Tornados» δεν ξεχνούν το παιδί που κανείς μας δεν πρέπει να ξεχάσει…

Εκδρομείς που κάνουν 1000 χιλιόμετρα σε λιγότερο από 24 ώρες για να δούνε ένα 90λεπτό παιχνίδι ποδοσφαίρου, στοιβάζονται, ελέγχονται από 10 τουλάχιστον μπλόκα, εξευτελίζονται ακούγοντας τους αστυνομικούς να τους αποκαλούν Βούλγαρους και τελικά συλλαμβάνονται.
Οδηγοί που απλά βγάζουν το μεροκάματό τους συλλαμβάνονται.
Κείμενα απο forums οπαδών του ΠΑΟΚ :

«Ουτε οι ιδιοι δεν μπορουσαν να συννενοηθουν μεταξυ τους.. Διναμε το εισιτηριο το εσκιζαν, περνουσαμε και οι αλλοι μπατσοι δεν μας αφηναν να περασουμε γιατι το εισητηριο ηταν σκισμενο. Η κοροιδια σε ολη της την ξεφτυλα. Αρχισαμε να αντιδραμε, να φωναζουμε και φυσικα για να μας κλεισουν το στομα ξεκιναει η αδικαιολογητη χρηση δακρυγονων και χημικων. Αντρες, γυναικες, παιδια να κλαινε και να μην μπορουν να αναπνευσουν.
Ρε εξουσια ερχομαστε με το εισιτηριο στο χερι γιατι και αυτο ΕΣΥ μας το ζητησες. Επειδη φορας στολη νομιζεις οτι μπορεις να μας φερεσαι οπως θελεις?»

«Ραγισμένο χέρι, μαυρισμένο μάτι, μελανιασμενα ποδιά και χτύπημα στο κεφάλι και όλα αυτά γιατί κατέβηκα από το λεωφορείο να κατουρησω!!! Να τρως γκλοπ από παντου και να μην ξέρεις τι να κάνεις και που να πας. Μπηκα στο πρώτο λεωφορείο που βρήκα και ευτυχώς ήταν της Νεάπολης (αυτο που ήμουν δηλαδή). Μας επιτέθηκαν στα καλά καθούμενα… Και ειδα κάτι που δεν πρόκειται να το ξεχάσω ποτέ όσο και αν θέλω. Ένας αδερφός μας να είναι κάτω πεσμένος και από πανω να τον βαράνε 4. Τι να πω ρε π…η μου!!!;;»

ΥΓ. Οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες στο 15ο λεπτό του αγώνα…