Τελειώνει αυτές τις μέρες, όπως τουλάχιστον διαβάζουμε, το μεγάλο deal του Παναθηναϊκού με τους «συνεταίρους» Αυτού Εξοχότης Σουλτάν Και Κάτι Άλλες Λέξεις Που Κανένας Ποτέ Δεν Θα Εκστομίσει (Εκτός Από τον Γιώργο Μίνο) και Βλάση Τσάκα και τώρα που λογικά θα αναγκαστεί να εμφανιστεί και ο πρίγκιπας για να δει τι στο διάολο αγόρασε είναι μια ιδανική ευκαιρία για να θυμηθούμε όλα όσα γράψαμε στο twitter μας από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστό το ‘φλέρτ’ μέχρι και σήμερα. (Σημείωση: Η χρησιμοποίηση της λέξης πρίγκιπας και με ‘ι’ και με ‘η’ έγινε για να καλυφτούν όλα τα ορθογραφικά γούστα.)

• Μοχάμεντ Αμπντούλ Ραχμάν Αλ- Χαρούν (ή όπως σε λένε τελικά) δεν μας νοιάζει από που κρατάει η σκούφια σου αλλά να ξέρεις ότι εδώ «πρίγκηπας» είναι μόνο ο Ντούσαν.
• Πόσο μυθική θα’ναι η στιγμή που ο Γιώργος Μίνος θα ρωτάει: «Αυτού Εξοχότης Σουλτάν Μπιν Νάσερ Αρφάν Αλ Σαούντ, ένα σχόλιο για τη διαιτησία;»
• Ο εκπρόσωπος του Άραβα πρίγκηπα σίγουρα δεν έχει παίξει κάποιον μικρό ρόλο σε ταινία του Γκάι Ρίτσι;
• 25 χρονών πιτσιρικάς ο πρίγκηπας; Πάρτι θα κάνει ο Κατσουράνης. Να δεις που θα αναλάβει και την διοίκηση της ομάδας πλέον.
• Το καλό είναι πως αν αποδειχτεί απατεώνας τελικά ο πρίγκηπας υπάρχει ήδη έτοιμο και το νέο του όνομα: «The lamogio formerly known as Prince»
• (Μετά την απελευθέρωση του Μάκαρου) Πως να είναι άραγε το «αυτό το λευκό σεντόνι γιατί το μόστραρες πάνω σου αγαπούλα» στα Αραβικά;
• Την Δευτέρα θα καταθέσει τελικά ο Τσάκας την εγγυητική επιστολή του Σαουδάραβα πρίγκηπα καθώς σήμερα, την Τρίτη και την Τετάρτη τα ταξί απεργούν.
• Η αλλαγή ιδιοκτησίας του ΠΑΟ έχει κολλήσει γιατί δεν βρίσκεται πριγκίπισσα στη Τζέντα να φιλήσει τον Τσάκα ώστε να μεταμορφωθεί σε πρίγκιπα.
• Κάπου στην Τζέντα ο Τσάκας και ο πρίγκιπας βλέπουν τη Μάντσεστερ Σίτυ και σχολιάζουν: «Έτσι κι εμείς, απλά στη θέση του Νασρί σκέψου τον Καραγκούνη».
• Πριν τον πρωθυπουργό ο εμίρης του Κατάρ, που θέλει να επενδύσει στην Ελλάδα, πέρασε απ’τα γραφεία του ΠΑΟ. Εκεί πήρε χαρτάκι με το νούμερο ’3′ κι όλα τα υπόλοιπα είναι ιστορία.
• Μάθανε ότι γαμιόμαστε, πλακώσαν και οι Αραβοεμιροσείχηδες.
• Αν σκεφτούμε ότι η Σούπερ Λιγκ μοιάζει με ριάλιτι που κάθε τρεις και λίγο αποχωρεί κάποιος ο ΠΑΟ πρέπει να σκεφτεί καλά την περίπτωση Τσάκα.
• Ο Τσάκας ζήτησε δυο φανέλες του Παναθηναϊκού για τον πρίγκιπα. Αυτοί που τον αμφισβητούν πιστεύουν ότι είναι άδικη η ανταλλαγή.
• Το «έρχομαι στην Αθήνα» του Πρίγκιπα είναι το νέο «ανακοινώνεται η χρεοκοπία της χώρας» που ήταν το νέο «τελευταία συναυλία των Πυξ Λαξ».
• Παλιά ψάχναμε στο ίντερνετ να δούμε καμιά γυμνή φωτογραφία της Βάνα Μπάρμπα. Τώρα ο κόσμος ψάχνει να βρει εικόνες του Βλάση Τσάκα με τον πρίγκιπα.
• Σκέφτομαι τον πρίγκιπα να ψάχνει στο PC να βρει stream για να δει το Ξάνθη-ΠΑΟ, ενώ ημίγυμνες τον ταΐζουν χουρμάδες.
• Αν το Σύμπαν είχε χιούμορ το πρώτο παιχνίδι που θα παρακολουθούσε από κοντά ο πρίγκιπας θα ήταν ένα Προοδευτική-Παναθηναικός στον Κορυδαλλό.
• Φαντάζομαι ήδη τον Τσάκα μπροστά σ’ένα καθρέφτη να προπονεί το «Ξέρεις ποιος είμαι εγώ; Είμαι ο αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΠΑΕ ΠΑΟ».
• Φαντάζομαι τα μούτρα των ανθρώπων της Arboris Capital όταν είδαν γραμμένο στην είσοδο των γραφείων της ΠΑΕ ΠΑΟ ένα «Tsakas was here».
• Τα Voyager στέλνουν φωτογραφίες απ’τα όρια του ηλιακού συστήματος κι εμείς ακόμα δεν έχουμε δει τη μάπα του πρίγκιπα να κουνιέται.
• Ο Σουλτάν Μπιν Νασέρ Μπιν Αμπντούλ Ραμχάν αλ Σαούντ έκλεισε τον Μαχμούντ Αμπντέλ Ραζέκ Φαντλάλα Σικαμπάλα. Για δοκίμασε τώρα να το αποστηθίσεις.
• «Δεν είµαι εκπρόσωπός του πρίγκιπα. Συνέταιροι είµαστε. Ο πρίγκιπας βάζει τα λεφτά κι εγώ τις ιδέες. Το µυαλό!» – Βλάσης Τσάκας, συνέταιρος.
• Είσαι πρίγκιπας με τα εκατομμύρια, τα λιαρ τζετ και τα όλα σου και τρεις μήνες τώρα δεν μπορείς να πεταχτείς μέχρι την Ελλάδα; Να δεις τι αγοράζεις βρε αδερφέ.
• Κρίνοντας απ’ το ποιον έστειλε για να του αγοράσει μια ομάδα, όταν ο πρίγκιπας θέλει νέα παπούτσια λογικά στέλνει τη γάτα του να τα πάρει.

95ο λεπτό: Με την Γιουνάιτεντ ανεβασμένη για ανεξήγητο λόγο μπροστά η Σίτυ βγαίνει ξανά στην κόντρα, ο Σίλβα περνάει δυο αντιπάλους και δίνει έτοιμο γκολ στον Ντζέκο που την σπρώχνει στα δίχτυα με τον αστράγαλο. 1-7, ο Μαντσίνι δεν πανηγυρίζει πλέον έξαλα αλλά χαμογελάει φορώντας το στυλ του «μεγάλου προπονητή που βλέπει στο χόρτο αυτά που θέλει».

96ο λεπτό: Η Γιουνάιτεντ εκτελεί κόρνερ, ο Ρούνει πιάνει κεφαλιά αλλά η μπάλα σταματάει στο οριζόντιο δοκάρι, η Σίτυ ξεχύνεται με παίκτες παραπάνω στην αντεπίθεση αλλά ο Ρούνει με σπριντ 87 μέτρων προλαβαίνει να κάνει σωτήριο τάκλιν στην μικρή περιοχή του Ντε Χέα.

97ο λεπτό: Τρομοκρατημένος από την εξέλιξη του ματς ο Φέργκιουσον αποφασίζει, για να αλλάξει το γούρι, να πετάξει την τσίχλα που μασάει από το 1999 συνειδητοποιώντας έκπληκτος ότι μπορεί να αναπνεύσει και χωρίς αυτήν. Με το που η τσίχλα αποχωρεί από το στόμα του όλοι οι βοηθοί του γυρνάνε και τον κοιτάνε σαστισμένοι. «Έτσι κι αλλιώς είχε χάσει τη γεύση της φράουλας εδώ και λίγο καιρό» απαντάει ο Σερ.

98ο λεπτό: Η Σίτυ εκτελεί κόρνερ, οι αμυντικοί διώχνουν άτσαλα, ο Κολάροφ κάνει νέα συρτή σέντρα στο ύψος της μικρής περιοχής, η μπάλα περνάει από έξι πόδια παικτών της Γιουνάιτεντ και αφού χτυπήσει στη φτέρνα του Ντζέκο καταλήγει στα δίχτυα για όγδοη φορά. Όσο οι φιλοξενούμενοι πανηγυρίζουν οι αμυντικοί των γηπεδούχων κοιτιούνται αποσβολωμένοι ψάχνοντας να βρουν ποιος φταίει για το γκολ. Όλοι συμφωνούν πως φταίει ο Έβανς, που είχε αποβληθεί στο 49′. Fucking Evans.

100o λεπτό: Ενώ ο αγώνας βρίσκεται σε εξέλιξη ο Μπαλοτέλι δίνει συνέντευξη σε τηλεοπτικό κανάλι. Ο ρεπόρτερ του κάνει την αναμενόμενη ερώτηση για το τι θέλει ακριβώς να πει με το μπλουζάκι που έδειξε. Ο Μπαλοτέλι γελάει και τον ενημερώνει ότι δεν έχει ιδέα και ότι το μπλουζάκι του το αγόρασε πριν χρόνια μια πρώην γκόμενα του.

102ο λεπτό: Στο home-theater «για τα ποδοσφαιρικά ματς, όχι αυτό για τις ταινίες» μιας υπερ-πολυτελέστατης βίλας ο Σεΐχης Μανσούρ, εκστασιασμένος απ’ αυτό που ζει, δίνει εντολή στον λογιστή του να κάνει αμέσως πρόταση για τον Μέσσι. 200 εκατομμύρια. Λίρες. Όλη η παρέα σκάει στα γέλια ακούγοντας το ποσό. Ο Σείχης δεν γελάει. Ο Σείχης δεν καταλαβαίνει καν προς τι το γέλιο.

105ο λεπτό: Η Σίτυ δεν δείχνει καμία διάθεση να σταματήσει το κοντέρ και ο Φέργκιουσον εκνευρισμένος φωνάζει τον Σκόουλς για να μπει «να κάνει το κομμάτι του«. Ο βοηθός του τον ενημερώνει ότι ο Σκόουλς έχει αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Ο Σερ Άλεξ βυθίζεται απογοητευμένος στο κάθισμα του ψάχνοντας να βρει που κόλλησε την τσίχλα.

107ο λεπτό: Το παιχνίδι διακόπτεται μετά από ενημέρωση από την ασφάλεια του γηπέδου ότι στα αποδυτήρια των φιλοξενούμενων έχει ξεσπάσει πυρκαγιά που επεκτείνεται σιγά-σιγά. Όλο το γήπεδο ενστικτωδώς γυρνάει προς τον πάγκο της Σίτυ να εντοπίσει τον Μπαλοτέλι. Ο Μπαλοτέλι λείπει. Στην θέση του είναι αφημένο το μπλουζάκι «Why always me?».

(16/10/2011 | Sheffield United-Sheffield Wednesday | Φωτογράφος: Tom Jenkins)

Η «Dirty Kathy».
Κανείς δεν ξέρει την ηλικία της. Οι μύθοι της περιοχής λένε ότι γεννήθηκε στο γήπεδο της Σέφιλντ Γιουνάιτεντ ένα βράδυ που έβρεχε καταρρακτωδώς και η μάνα της ήταν τόσο σκνίπα που δεν μπορούσε να καταλάβει αν γεννάει ή αν πεινάει. Στις πέντε λέξεις μιας πρότασης της οι έξι είναι βρισιές. Πάντα προσθέτει ένα συμπληρωματικό μπινελίκι μετά το τέλος της φράσης.

(16/10/2011 | Sheffield United-Sheffield Wednesday | Φωτογράφος: Dean Mouhtaropoulos)

Ο ‘Big Franky’.
Στις γειτονιές του Σέφιλντ λένε ότι μια φορά, που στούκαρε ξημερώματα με το αμάξι σε ένα τοίχο επειδή νόμιζε ότι ήταν το γήπεδο της Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, από μέσα του βγήκε μπύρα αντί για αίμα. Κατέχει το «Παγκόσμιο Ρεκόρ του Σέφιλντ Στην Κατανάλωση Μπύρας Χωρίς Παύση Μεγαλύτερη των Δυο Λεπτών». Ξεκίνησε να πίνει πριν ξεκινήσει ένα εκτός έδρας ματς της Σέφιλντ Γουένσντεϊ και σταμάτησε όταν το παιχνίδι είχε τελειώσει. Το ματς είχε πάει στα πέναλτι.

(16/10/2011 | West Bromwich Albion-Wolverhampton Wanderers | Φωτογράφος: Adrian Dennis)

Ο ‘Mickey the Deaf’.
Κουφός. Το νούμερο 1 εκτελεστικό όργανο των χούλιγκαν της Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον. Έχει πάρει μέρος σε περισσότερες συμπλοκές από κάθε άλλον στη δυτική Αγγλία. Κάποιοι λένε ότι γεννήθηκε κουφός, κάποιοι άλλοι ότι έχασε την ακοή του όταν από λάθος συνεννόηση βρέθηκε να κάνει πέσιμο μόνος του σ’ ένα σκηνικό μεταξύ των οπαδών της Γουέστ Χαμ και της Μίλγουολ. Έφαγε ξύλο κι απ’ τους δυο αφού κανείς δεν ήταν σίγουρος με ποιανού το μέρος είναι. Είναι τακτικός θαμώνας του τοπικού νοσοκομείου αφού ακόμα δεν έχει καταφέρει να λύσει το πρόβλημα του ότι την ώρα του καυγά δεν ακούει πότε οι ομοϊδεάτες του φωνάζουν «υποχώρηση».

(Περισσότερα είδη Άγγλου οπαδού)

ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ:
Κλέφτης Λουίζ
Κλέφτης Φελίπε
Κλέφτης Ράφαελ
Κλέφτης Φερνάντο
Μάριο Ζαγκάλο
Γυναίκα του Ζαγκάλο
Γιος του Ζαγκάλο

ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ:
(Μέσα σ’ ένα σταματημένο αμάξι, σ’ ένα στενό που οδηγεί σε αδιέξοδο, στην περιοχή Μποταφόγκο του Ρίο.)
Φερνάντο – Έχω κακό προαίσθημα για σήμερα…
Φελίπε – Γιατί;
Φερνάντο – Κατ’ αρχάς ξύνομαι στον δεξιό μου αγκώνα. Κάθε φορά που με πιάνει φαγούρα εκεί κάτι άσχημο συμβαίνει. Τελευταία φορά ήταν πριν κάτι μήνες την μέρα που μας διέσυρε η Φλουμινένσε. Και εκτός αυτού είναι Τρίτη 16. Δεν μ’ αρέσει αυτός ο συνδυασμός. Τρίτη και 16 ήταν όταν μας είχαν τσακώσει με τον Μάρκος. Δεν είναι καλός συνδυασμός.
Φελίπε – Δεν φταίει ο συνδυασμός ή η μέρα, ηλίθιε, αν εσύ πας να ανοίξεις αμάξι μπάτσου.
Φερνάντο – Δεν ήξερα ότι είναι αμάξι μπάτσου!
Φελίπε – Ήταν παρκαρισμένο στο στενό δίπλα από το αστυνομικό τμήμα.
Φερνάντο – Δεν ήξερα ότι υπάρχει αστυνομικό τμήμα από την άλλη πλευρά του δρόμου! Πρώτη φορά βρισκόμουν στην περιοχή. Ο Μάρκος με πήγε εκεί.
Φελίπε – Κι εσύ εμπιστεύτηκες τον Μάρκος. Ο Μάρκος είναι πιο κουτός κι από το κάθετο δοκάρι στο γήπεδο της Βάσκο. Είχε χάσει το αμάξι του στα ζάρια ποντάροντας ότι θα φέρει εξάρες! Αν είναι ποτέ δυνατόν…
Φερνάντο –Δεν ήταν το αμάξι του. Το είχε κλέψει την προηγούμενη από μια θεία κάπου κοντά στην Ιπανίμα.
Φελίπε – …
Φερνάντο –Δεν είναι τόσο χαζός όσο νομίζεις. Μεγάλωσα μαζί του. Στην ομάδα πάντα 10αρι έπαιζε. Ο προπονητής Φλάβιο έλεγε ότι είναι ο εγκέφαλος της ομάδας μας. Τον εμπιστευόμουν. Μου είχε πει ότι θα ήταν παιχνιδάκι η δουλειά.
Φελίπε – Ήταν. Για τον μπάτσο υπηρεσίας που βγήκε να μιλήσει στο κινητό του και γύρισε με δυο συλληφθέντες.
(Χειροκροτεί ειρωνικά)

Λουίζ – Έλα σκάστε. Δεν θα φάμε όλη την μέρα εδώ εξιστορώντας το βιογραφικό του καθυστερημένου. Ας μοιράσουμε τα όπλα. Φελίπε και Ράφαελ παίρνετε τα πιστόλια, εγώ κρατάω το πολυβόλο κι ο Φερνάντο μένει με το μαχαίρι.
Φερνάντο – Εεεε… Γιατί να μην πάρω κι εγώ το άλλο πιστόλι;
Φελίπε – Γιατί την τελευταία φορά που κουβαλούσες πιστόλι παραλίγο θα άφηνες στον τόπο τον παππού από ανακοπή και θα μας κυνηγούσε και όλη η αστυνομία του Ρίο.
Φερνάντο – Δεν φταίω εγώ. Ο κωλόγερος δεν πίστευε ότι το πιστόλι ήταν αληθινό. Νόμιζε ότι είμαι πολύ μικρός για να παίζω με όπλα. Πάλι καλά που δεν πυροβόλησα το πόδι του. Να δω μετά αν θα έκανε τέτοιες διαγνώσεις.
Φελίπε – Ηλίθιε. Αν δεν πυροβολούσες στον αέρα, δεν θα λιποθυμούσε από τον τρόμο πάνω στο τιμόνι και δεμένος με τη ζώνη, δεν θα αναγκαζόμασταν να φάμε πέντε λεπτά για να τον τραβήξουμε εκτός αμαξιού και δεν θα μαζευόταν όλη η γειτονιά. Το ότι δεν σε πυροβόλησα εκείνη την ώρα για να σωθεί η ανθρωπότητα, μαλακισμένο, οφείλεται στο ότι στις γαμημένες φλέβες σου κυλάει το αίμα της οικογένειας. Γαμώ την γκαντεμιά μου. Μια μαλακία κάνει η αδερφή σου ένα βράδυ και την πληρώνεις εσύ για την υπόλοιπη ζωή σου…
Φερνάντο – Ξέρεις ότι θα της τα πω αυτ…
Λουίζ – Σκάστε επιτέλους. Έφτασε η ώρα, έχετε το νου σας για ένα καλό στόχο.
(Το αμάξι βγαίνει στον κεντρικό δρόμο και κινείται με χαμηλή ταχύτητα).

ΠΡΑΞΗ ΔΕΥΤΕΡΗ:
Φελίπε – Ωραίο και καλοδιατηρημένο αμάξι στα δεξιά, δεν πρέπει να είναι πάνω από 5ετιας. Νομίζω είναι εξαιρετική περίπτωση, θα πληρώσει αρκετά ο Μπρούνο για ένα τέτοιο εργαλείο.
Λουίζ – Παππούς οδηγός, γιαγιά συνοδηγός κι ο πίσω με φάτσα φλώρου. Μπίνγκο. Εδώ είμαστε. Τους ακολουθώ. Να είστε έτοιμοι.
(Μερικά χιλιόμετρα πιο πέρα σε ήσυχο στενό το αμάξι των τεσσάρων μπλοκάρει το δρόμο. Και οι τέσσερις βγαίνουν από το αμάξι ταχύτατα και κυκλώνουν το αμάξι-στόχος)
Λουίζ – ΨΗΛΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΟΛΟΙ! ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΤΙΜΟΝΙ ΠΑΠΠΟΥ. ΨΗΛΑ, ΝΑ ΤΑ ΒΛΕΠΩ. ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΜΗΝ ΔΙΑΝΟΗΘΕΙΤΕ ΝΑ ΤΑ ΠΛΗΣΙΑΣΕΤΕ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΣΑΣ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΒΓΕΙΤΕ ΤΩΡΑ ΑΜΕΣΩΣ ΑΠΟ…
Φελίπε – Λουίζ.
Λουίζ – …ΤΟ ΑΜΑΞΙ ΜΕ…
Φελίπε – ΛΟΥΙΖ.
Λουίζ – ΕΛΑ. ΤΙ ΕΠΑΘΕΣ;
Φελίπε – Για τσέκαρε λίγο τον οδηγό. Έχω την εντύπωση ότι κάπου τον ξέρω…
(Ο Λουίζ πλησιάζει το παράθυρο του οδηγού. Ησυχία επικρατεί στο χώρο. Τα όπλα παραμένουν στραμμένα προς τους επιβαίνοντες. Το μαχαίρι του Φερνάντο στοχεύει στο κλειστό παράθυρο της πίσω θέσης, εκεί που δεν κάθεται κανείς)
Λουίζ – Κύριε Ζαγκάλο; Εσείς;
Ζαγκάλο – (Με τρεμάμενη φωνή) Εγώ.
(Οι τέσσερις κοιτιούνται μεταξύ τους με διαπεραστικό βλέμμα. Η σιγή παραμένει.)
Λουίζ – Εχχμμμ.. Μην κουνηθεί κανείς μέσα στο αμάξι. Δεν θα διστάσω στιγμή να πυροβολήσω. Το καταλάβατε;
(Οι τρεις επιβάτες κουνάνε αργά το κεφάλι σε ένδειξη κατανόησης)
Λουίζ – Μαζευτείτε λίγο. Ράφαελ πρόσεχε τους για λίγο.

(Οι τρεις τους σε κύκλο μερικά εκατοστά δίπλα από το παράθυρο του οδηγού)
Φελίπε – Σκατά. Τι κάνουμε τώρα;
Λουίζ – Δεν γίνεται να του κλέψουμε το αμάξι. Είναι ο Μάριο Ζαγκάλο για όνομα του Θεού. Ο Κρίστο Ρεντεντόρ (σ.σ. Χριστός Λυτρωτής) μας βλέπει από το Κορκοβάντο (σ.σ. λόφος στον οποίο βρίσκεται το άγαλμα). Απλά δεν γίνεται. Είναι ιεροσυλία. Μεγάλωσα με την αφίσα του με τη φανέλα της Μποταφόγκο πάνω απ’ το κρεβάτι που κοιμόταν ο πατέρας μου. Ο άνθρωπος έχει κατακτήσει τρία μουντιάλ με την Βραζιλία.
Ζαγκάλο – (Με σιγανή φωνή) Τέσσερα.
Λουίζ – (Ξαφνιασμένος) ΣΚΑΣΜΟΣ! Σας παρακαλώ, κάντε λίγο ησυχία… Προσπαθούμε να αποφασίσουμε εδώ πέρα.
Φελίπε – Ναι, αλλά δεν γίνεται να γυρίσουμε με άδεια χέρια. Ποιος την ακούει την Μαρία Κλάρα.
Λουίζ – Αν γυρίσω σπίτι με το αμάξι του Ζαγκάλο ο πατέρας μου θα με σκοτώσει με τις τάπες των παπουτσιών μου. Κι ας είναι 200 χρονών ετοιμοθάνατος με άχρηστα μάτια. Είμαι σίγουρος ότι θα βρει τρόπο.
Φελίπε – Πράγματι. Δεν είμαστε και τίποτα αδίστακτοι κλέφτες. Νομίζω το σωστό είναι να τον αφήσουμε να φύγει. Δεν θα αντέξω τις τύψεις μετά. Μεθαύριο έχει και ματς, είναι βέβαιο ότι δεν θα είναι καλό το συναίσθημα όταν μπω στο Ενζενιάο (σ.σ. γήπεδο της Μποταφόγκο).
Φερνάντο – Η μαμά θα θυμώσει πολύ αν γυρίσουμε χωρίς ψώνια. Το ψυγείο είναι εντελώς άδειο. Αν τους κλέβαμε τουλάχιστον λίγο ρευστό;
Λουίζ – Δεν αγγίζουμε τον Μάριο Ζαγκάλο. Τέλος της συζήτησης.
Φερνάντο – Αν ξαφρίζαμε τον πίσω τότε; Αυτός δεν είναι κανένας θρύλος. Έτσι δεν είναι; Δεν τον έχω δει ποτέ στην τηλεόραση.
(Σιγή δευτερολέπτων)
Φελίπε – Ο χαζός έχει ένα δίκαιο. Κάποια πράγματα αξίας θα κουβαλάει πάνω του. Τουλάχιστον να βγάλουμε την εβδομάδα. Μη βάλουμε κι απ’ την τσέπη μας για τις βενζίνες.

(Νέα σιγή. Ο Λουίζ γυρνάει απότομα και στρέφει το πολυβόλο ξανά προς το αμάξι)
Λουίζ – Λοιπόν. Κύριε Ζαγκάλο, δεν σας κλέβουμε το αμάξι. Είστε ένας θρύλος για εμάς, σας εκτιμάμε και σας ευχαριστούμε πολύ για όλα.
Ζαγκάλο – (Τρεμάμενη ακόμα φωνή) Ευχαριστώ.
Λουίζ – Εσύ ο πίσω. Βγάλε τώρα αμέσως ότι πολύτιμο έχεις. Βλέπω μια αλυσίδα, ένα χρυσό ρολόι… Πορτοφόλι; Έχεις πορτοφόλι; Όλα. Ράφαελ άνοιξε την πόρτα του και πάρε ότι βγάλει.
(Ο επιβάτης του πίσω καθίσματος αδειάζει με βιαστικές, νευρικές κινήσεις τις τσέπες του)
Λουίζ – Κάπου εδώ τελειώσαμε κύριε Ζαγκάλο. Σας ευχαριστούμε πολύ για την κατανόηση σας και πραγματικά αισθανόμαστε άσχημα για την ταλαιπωρία που σας προκαλέσαμε. Σας θαυμάζουμε απεριόριστα. Καλό σας απόγευμα.
Φερνάντο – Και προσοχή στο δρόμο, ε;
(Οι τέσσερις επιστρέφουν γρήγορα στο αμάξι, ο Λουίζ βάζει απότομα πρώτη, το αμάξι ξεκινάει, ξεμπλοκάρει το δρόμο και εξαφανίζεται σε δευτερόλεπτα από το στενό. Το αμάξι του Μάριο Ζαγκάλο παραμένει ακινητοποιημένο με την μια πίσω πόρτα ανοιχτή και τους επιβαίνοντες να κοιτάνε τρομαγμένοι ο ένας τον άλλον.)

ΠΡΑΞΗ ΤΡΙΤΗ:
(Μερικά τετράγωνα πιο πέρα το αμάξι των τεσσάρων περνάει μπροστά από το γήπεδο της Μποταφόγκο με τους τέσσερις να παραμένουν σιωπηλοί από την στιγμή της αναχώρησης από το σημείο της ληστείας)
Φελίπε – Γαμώ τη γκαντεμιά μας. Εκατό εκατομμύρια άνθρωποι στο Ρίο κι εμείς πέσαμε πάνω στον Ζαγκάλο. Τι πιθανότητες υπάρχει γι’ αυτό το πράγμα, γαμώ τη Φλαμένγκο.
Φερνάντο – Καλά, θα μπορούσε να ήταν και χειρότερα…
Φελίπε – Πως θα μπορούσε να ήταν χειρότερα;
Φερνάντο – Να πέφταμε πάνω στον Πελέ.
Λουίζ – …
Φελίπε – …
Ράφαελ – Τέλος. Αφήστε το. Εγώ θα τον σκοτώσω.

BRASILIA – Retired Brazilian soccer player and coach Jorge Mario Lobo Zagallo, who was part of four World Cup championships, was held up early Tuesday in Rio de Janeiro, but his fame saved him from having his car stolen.

Police inspector Daniela Terra said that the assault occurred in the Botafogo neighborhood as the 80-year-old Zagallo was returning home with his wife and son. Zagallo’s car, with him at the wheel, was blocked by another vehicle with four armed men inside, who then threatened the former national team coach with handguns – but when they saw who it was they chose not to steal his car. But the assailants did steal a gold chain, a watch and other personal items belonging to his son, Terra told the media.

Coincidentally, the robbery took place very near the seat of the Botafogo club, for which Zagallo played during most of his soccer career.

Πηγή: Latin American Herald Tribune (16/8/2011)

Το χθεσινοβραδινό ρεσιτάλ κακίας στο twitter κάποιου ‘ανώνυμου’ – ακόμα – blogger που αντί να βρίσκεται σε διακοπές παρακολουθούσε (χωρίς να πάρει ναρκωτικά) το ρεσιτάλ τραγωδίας της άμυνας του Παναθηναϊκού απέναντι στην Οντένσε, σε περιγραφή Παλομπαρίνι και σχολιασμό Καρούλια:

• Πίνω μπάφους και βλέπω ΠΑΟ.
• «Όχι μωρό μου, αυτό το Τζεμπά-Τζεμπά δεν είναι προστατευόμενο είδος».
• Η άμυνα του Παναθηναϊκού έχει κάνει σ’ ένα ημίχρονο περισσότερα λάθη απ’ όσα έκανε ο Παπακωνσταντίνου σ’ όλη την θητεία του στο υπουργείο Οικονομικών.
• Αν ήμουν πρόεδρος του Παναθηναϊκού μετά το ματς δεν θα έπαιρνα στο πούλμαν όλη την άμυνα της ομάδας. Θα τους έβαζα να πάρουν ταξί.
• Η Νο2 σκέψη των περισσότερων Παναθηναικών στο γήπεδο «έναν Ουτάκα δεν μπορούσαμε να βρούμε εμείς;». Η Νο1: «Σισέ μπες μέσα. Τώρα!»
• Κρίνοντας απ’ τα τρεξίματα του, ο Ουτάκα πρέπει να είναι ο μόνος Νιγηριανός στην ιστορία που δηλώνει μεγαλύτερη ηλικία απ’ την πραγματική.
• Η πρώτη πτώση του Καραγκούνη στο χόρτο σηματοδοτεί ότι το καλοκαίρι τέλειωσε και μπαίνουμε πλέον σε ρυθμούς κανονικής περιόδου.
• Σ’ ένα παράλληλο σύμπαν μετά από κάθε βουτιά του ο Καραγκούνης πηγαίνει στον διαιτητή και λέει «τιμώρησε με». Σ’ αυτό το σύμπαν θέλω να μεταφερθώ.
• Να είσαι blogger Παναθηναϊκός, να θέλεις να αραδιάσεις στο ίντερνετ όλα τα μπινελίκια του κόσμου και να πρέπει να δηλώνεις και ονοματεπώνυμο.
• Λάθος το tweet μου στο ημίχρονο. Κανένας στο τέλος με το πούλμαν της ομάδας. Να περιμένουν όλοι για ταξί.
• Τουλάχιστον είναι διαθέσιμη και η διέξοδος των ναρκωτικών…
• Επειδή την σήμερον ημέρα οι λόγοι για να χαμογελάμε είναι είδος υπό εξαφάνιση θέλω να μοιραστώ μ’ όσους την έχασαν, την ατάκα του Παλομπαρίνι: «Λαχταριστή ευκαιρία». Αν και άλλο να στη γράφω κι άλλο να την ακούς με τα ίδια σου τα αυτιά.
• Αν ήμουν γαύρος, απεργός ταρίφας θα πήγαινα πιο μετά από το ΟΑΚΑ και θα ρωτούσα στα αποδυτήρια του ΠΑΟ: «Τζάμπα κούρσα για αεροδρόμιο κανείς;»
• Αγανακτισμένοι οπαδοί του Παναθηναϊκού σκέφτονται να κλείσουν την Λ. Αλεξάνδρας διαμαρτυρόμενοι για το άνοιγμα του επαγγέλματος του πρέσβη.
• Οι γαύροι ταρίφες είναι ικανοί να αναστείλουν την απεργία τους μόνο και μόνο για την ηδονή που θα νιώσουν όταν πάρουν σε κούρσα αύριο κάποιο βάζελο πελάτη.

Κάποτε, τότε που οι ομάδες είχαν νούμερα από 1 ως το 11, μπορούσαν να πάρουν 3 ξένους και οι λέξεις overlap και 4-1-2-1-2 ήταν άγνωστες τα καλοκαιρινά φιλικά ήταν η μεγάλη ευκαιρία του απλού οπαδού για να φανταστεί και να ονειρευτεί. Όχι ότι τώρα έχει εκλείψει το φαινόμενο, αλλά όπως και να έχει οι δύσμοιροι ρεπόρτερ που καλύπτουν πλέον την προετοιμασία πρέπει να είναι πιο προσεκτικοί μια που πολλά πλέον από τα φιλικά καλύπτονται τηλεοπτικά.  Έτσι μπορεί να είσαι άτυχος οπαδός του ΠΑΟ και να βλέπεις από κοντά την ομάδα σου να έρχεται 0-0 με τον Ατρόμητο χωρίς φάση. Μπορεί όμως να είσαι και τυχερός οπαδός της ΑΕΚ που κερδίζεις κάποιους Σλοβένους Γ’ Εθνικής με 5-0 ή οπαδός του Άρεως που σκορπάς με 3 γκολ τον φιλόδοξο Παναιτωλικό. Για όλους αυτούς τους τυχερούς λοιπόν, είμαστε εδώ εμείς για να τους βοηθήσουμε στην αποκρυπτογράφηση των φιλικών, όπως κάναμε παλιότερα με το λεξικό της προετοιμασίας.

Έτσι λοιπόν αν διαβάσεις:

«Στο Β’ ημίχρονο έγιναν πολλές αλλαγές», αρχή προλόγου για να σου δείξει  ότι το παιχνίδι ήταν παρωδία χωρίς ούτε μισή φάση και πάνω από 3 σωστές πάσες σερί. Συνοδεύεται συνήθως από την δικαιολογία της κούρασης.

«Ο Χ ποδοσφαιριστής φάνηκε πιασμένος από την σκληρή προετοιμασία», ξέρεις ότι ο ποδοφαιριστής δεν άφησε μπιτς μπαρ που να μην πήγε στις διακοπές του και τώρα δεν μπορεί να πάρει τα πόδια του.

«Ο προπονητής δοκίμασε τον Χ ποδοσφαιριστή σε διαφορετικές θέσεις», ξέρεις ότι ο προπονητής έχει απογοητευτεί με την αμπαλοσύνη του και προσπαθεί να δει αν μπορεί να παίξει σωστά έστω και σε μία θέση.

«Δεν μπορούν να βγουν ασφαλή συμπεράσματα από το παιχνίδι», η ομάδα σερνόταν και πρέπει να αρχίσουμε να ανησυχούμε.

«Φάνηκε η δουλειά του Χ προπονητή», συνήθως αυτό μπαίνει σε εξώφυλλο μετά από νίκη επί μπυραρίας και είναι καλό να μην το πολυπιστεύεις. Συνοδεύεται από το γεγονός ότι οι παίκτες «αφομοίωσαν» τις οδηγίες του προπονητή. Την λέξη αφομοίωση δεν θα την ξαναδείς σε αθλητικό ρεπορτάζ για έναν ολόκληρο χρόνο, μέχρι το επόμενο καλοκαίρι.

«Έπαιξε σωστά την θέση του», ο εν λόγω παίκτης βαριόταν να κουνηθεί και έδινε πάσες στα 5 μέτρα μόνο.

«Ο νεαρός είχε άγχος», δεν θα δεις ποτέ τον νεαρό σε επίσημο παιχνίδι, πιθανόν του χρόνου τέτοια εποχή να διαβάζεις το ρεπορτάζ ότι έμεινε ελεύθερος και πήγε σε ομάδα Γ’ Εθνικής.

«Εκρηκτικός/Τούρμπο/Ταχύτατος», συνήθως πάει σε κάποιον κοντό και σχετικά ελαφρύ παίκτη που πάντα πετάει το καλοκαίρι όταν οι άλλοι είναι πιασμένοι από τις προπονήσεις. Μην ανησυχείς σε 1-2 μήνα δεν θα μπορεί να ντριμπλάρει ούτε 36χρονο σέντερ μπακ της Προοδευτικής.

«Πειραματίστηκε ο προπονητής», το φιλικό ήταν της πλάκας και οι παίκτες απλά μπήκαν για να περάσουν την ώρα τους και να ξεσκάσουν. Κάθε συμπέρασμα για συστήματα και παίκτες είναι εκτός τόπου.

«Αποκάλυψη ο Χ ποδοσφαιριστής», οι χολυγουντιανές ιστορίες όπου ο Μεξικάνος καθαριστής πισίνας βρίσκεται στην Αγγλία ξαφνικά και κλείνει συμβόλαιο με μεγάλη ομάδα σπάνια γίνονται πραγματικότητα. Αν δεν δείτε κουβέντα ξανά για τον ποδοσφαιριστή μέχρι να τελειώσει η προετοιμασία να ξέρετε ότι πιο πιθανή είναι η Δευτέρα Παρουσία, παρά να αποκαλυφθεί ο συγκεκριμένος παίκτης.

«Ταξίδεψε μια ώρα μέχρι το γήπεδο«, χρυσός κανόνας των φιλικών ότι η δικιά μας ομάδα κουράστηκε γιατί το προπονητικό κέντρο απέχει μεγαλύτερη απόσταση από το γήπεδο του φιλικού σε σύγκριση με τον αντίπαλο. Πιθανότατα μάλιστα οι δικοί μας παίκτες να πήγαν και με τα πόδια.

«Έδειξε στοιχεία της κλάσης του», η ατάκα που εμφανίζεται πάντα όταν αγωνίζεται το μεγάλο μεταγραφικό απόκτημα σε φιλικό. Κατά πάσα πιθανότητα δεν ξεχώρισε από την μετριότητα, αλλά έκανε ένα τακουνάκι, μία ντρίμπλα ή ένα σουτ που πέρασε δίπλα από το δοκάρι. Αυτά τα στοιχεία της κλάσης του δεν αρκούν, αλλά προς το παρόν γλιτώσαμε το «φάνηκε πιασμένος από την προετοιμασία» και μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι.

«Πρόκειται για εγκεφαλικό παίκτη», με λίγα λόγια η ομάδα πρέπει να πάρει δυο χαφ σκυλιά διπλά του γιατί ο συγκεκριμένος δεν κόβει ούτε με βαλέ. Μπορεί επειδή είναι εγκεφαλικός να το σκέφτεται, σίγουρα όμως δεν το κάνει.

«Φέτος είναι η χρονιά του», πρόκειται για παίκτη που πριν δυο καλοκαίρια διαβάζαμε ότι «φάνηκε πιασμένος από την προετοιμασία» και το περσινό καλοκαίρι ότι ήταν «αποκάλυψη». Έχει μπει η τρίτη χρονιά, το καλοκαίρι δεν μπορούσαμε να τον διώξουμε γιατί παίρνει πολλά και προσπαθούμε να πείσουμε τους εαυτούς μας ότι θα μάθει μπάλα φέτος.

«Η αντίπαλη ομάδα ξεκίνησε την προετοιμασία της νωρίτερα», το νωρίτερα μπορεί να είναι από μια βδομάδα μέχρι 2 ώρες, πάντα όμως εξηγεί γιατί φάγαμε τρία γκολ από αυτούς.

«Φωτιές έβγαζε ο Χ σκοράροντας 6 φορές και δείχνοντας ότι είναι φορ μεγάλης κλάσης, από 4 γκολ ο Υ και ο Ω», ο μεγάλος μας επιθετικός έβαλε 6 γκολ, εντάξει κάποιοι άλλοι βάλανε 4 γκολ  στην μπυραρία δεν τρέχει τίποτα γι’ αυτούς. Το βασικό είναι ότι έχουμε φορ φοβερό.

«Με κλειστά μάτια βρίσκονται ο Χ κι ο Υ», συνήθως σε κάποια φάση στον αγώνα έγινε το 1-2 μεταξύ τους (και αφού η μπάλα κόντραρε σε έναν αντίπαλο). Απαράβατος κανόνας ότι είτε ο Χ, είτε ο Υ είναι μεταγραφή. «Σαν να παίζουν χρόνια μαζί» είναι η ατάκα που συχνά συμπληρώνει το κείμενο.

Στην Καβάλα Θεσσαλονίκη πραγματοποιήθηκε προχθές η πρώτη προπόνηση της ομώνυμης ομάδας της Καβάλας εν όψει της νέας αγωνιστικής περιόδου. Οι παίκτες της ομάδας βγήκαν στον αγωνιστικό χώρο φορώντας μπλουζάκια που θύμιζαν αφίσα των ‘Αγανακτισμένων’ κατά των βουλευτών, με την φάτσα του δημάρχου της Καβάλας σε περίοπτη θέση και συνοδευτικό σπαρακτικό μήνυμα «ο δήμαρχος μας έδιωξε από την πόλη μας», μια εικόνα τόσο γραφική που χωρίς κόπο αναρριχάται στην πρώτη δεκάδα της σχετικής λίστας. Το παρών στην πρώτη συγκέντρωση έδωσε μόνο ο πρόεδρος Σταύρος Ψωμιάδης καθώς ο Μάκης Ψωμιάδης, παρ’ ότι καταζητούμενος, αγνοείται ακόμα.

Ο δικηγόρος του Μάκαρου είχε δηλώσει πριν αρκετές ημέρες ότι ο πελάτης του προτίθεται να παραδοθεί, για να μπορέσει να ξεκαθαρίσει τα πάντα στον Εισαγγελέα κι έτσι να καθαρίσει το όνομα του αδίκως κατηγορουμένου γιου του Σταύρου – κίνηση που φυσικά καταρρίπτει τα επιχειρήματα πως δεν υπάρχει ρομαντισμός και συναίσθημα στο Ελληνικό ποδόσφαιρο – αλλά όσες φορές τον έχετε δει εσείς με χειροπέδες άλλες τόσες τον έχει δει και η ανακρίτρια: Καμία. Για την ακρίβεια, η μοναδική φορά που.. «παραδόθηκε» το αφεντικό της Καβάλας ήταν όταν μια μικρή ανεψιά του έπαιζε μαζί του γαργαλώντας τον ασταμάτητα την ώρα που αυτός παρακολουθούσε τα τεκταινόμενα στο κανάλι της εκκλησίας, σκηνικό που προκάλεσε γέλια σ’ όλη την οικογένεια.

Η αναζήτηση του Μάκαρου αποδεικνύεται πολύ δύσκολη αποστολή για την Ελληνική Αστυνομία καθώς σύμφωνα με πληροφορίες κρύβεται επιμελώς κάτω από την άκρως διακριτική στολή «δίμετρου βαρύμαγκα Ελληνάρα με έντονο παχύ μουστάκι με συνοδευτικά αξεσουάρ ένα τεράστιο κομπολόι και ένα πούρο» η οποία φυσικά περνάει εύκολα απαρατήρητη και η οποία όλως τυχαίως ταιριάζει με το φυσικό του παρουσιαστικό. Τα λαγωνικά της αστυνομίας ξεψαχνίζουν κυριολεκτικά τον τόπο για να εντοπίσουν τον καταζητούμενο, ακολουθώντας πιστά το εγχειρίδιο αναζήτησης της ΕΛ.ΑΣ που περιλαμβάνει ένα και μόνο βίντεο των Μόντυ Πάιθον: Αυτό. Μέχρι σήμερα η έρευνα δεν έχει αποδώσει καρπούς, γεγονός πάντως που δεν ανησυχεί τόσο τους αστυνομικούς των οποίων μεγαλύτερος φόβος απ’ το να μην τον βρούνε παραμένει η περίπτωση του να τον βρούνε!

Σε αντίθεση με τον Ψωμιάδη, ο Αχιλλέας Μπέος φαίνεται πως την έπαθε σαν ερασιτέχνης με αποτέλεσμα αντί να περνάει το φετινό του καλοκαίρι στην παραλία στοιχηματίζοντας σε Ευρωπαϊκά παιχνίδια με συναρπαστικές ανατροπές, να κρατείται σε φυλακή στο Ναύπλιο. Το γεγονός ότι βρέθηκε επιτέλους κάποιος που κατάφερε να τον τιμωρήσει παραδειγματικά εκμεταλλεύτηκε η ΕΠΟ η οποία βρίσκοντας πρόσφορο έδαφος κι έναν αδύναμο και δεμένο με χειροπέδες Μπέο, τον οποίο δεν τολμούσε να ‘αγγίξει’ τα προηγούμενα χρόνια που έσπαγε πλάκα με τους πάντες και τα πάντα, τον τιμώρησε με 4 χρόνια απαγόρευση συμμετοχής σε οποιαδήποτε δραστηριότητα που σχετίζεται με το ποδόσφαιρο μόνο και μόνο γιατί έκανε κάποιες «δυσμενείς κρίσεις» μετά τον αξέχαστο αγώνα με τον Παναθηναϊκό κι όλοι ξέρουμε πως η ΕΠΟ πιο πολύ κι από δολοφονία ή βιασμό ανηλίκου δεν αντέχει τις «δυσμενείς κρίσεις».

Το παράδειγμα της ΕΠΟ πολύ πιθανόν να ακολουθήσουν κι άλλοι που παλιότερα δεν τολμούσαν καν να του αντιμιλήσουν γι’ αυτό μην παραξενευτεί κανείς αν αυτό το διάστημα καταφτάσουν στο σπίτι του μερικές απλήρωτες κλήσεις από την δημοτική αστυνομία, κανένα sms του Πιλάβιου που να απαντάει «ΟΧΙ!» σε κάποια χάρη που του είχε ζητήσει ο Μπέος πριν δυο χρόνια ή καμιά αναδρομική απαίτηση από τον Θοδωρή Ζαγοράκη να του επιστραφεί επιτέλους ένα 50ευρω που του είχε δανείσει πριν καιρό.

20:58. Ο Σκόκο σεντράρει στην περιοχή, ο Λυμπερόπουλος σκοράρει με κεφαλιά αλλά ο επόπτης σηκώνει το σημαιάκι του και ο Κάκος ακυρώνει το γκολ. Αγανακτισμένοι οπαδοί της ΑΕΚ μπαίνουν στο ταρτάν και φτάνουν πίσω απ’ τον επόπτη ζητώντας μεγαλύτερη διαλλακτικότητα στις επόμενες αποφάσεις αναφέροντας σαν επιχείρημα το ημιτελές βιογραφικό του Λυμπερόπουλου.

21:04. Το παιχνίδι συνεχίζει να είναι τραγικό. Ο Ατρόμητος στέκεται καλά και η ΑΕΚ αδυνατεί να κάνει ευκαιρία. Ο Σκόκο αποχωρεί τραυματίας και στις κερκίδες κάποιοι αρχίζουν να μαλώνουν για το συμβόλαιο του.

21:13. Σε μια εξαιρετική αντεπίθεση ο 36χρονος Κώστας Νεμπεγλέρας ξεκινάει από την περιοχή της ομάδας του, προσπερνάει στο σπριντ τον Ντιοπ, τον Μάκο και τον Δέλλα, νικάει με άπιαστο σουτ τον Σάχα γράφοντας το 1-0, συνεχίζει με σπριντ μέχρι τον πάγκο της ομάδας του όπου αγκαλιάζει τον Δώνη και πριν προλάβει όλη η ομάδα να γίνει ένα κουβάρι εκεί ξεκινάει νέο σπριντ προς το πέταλο των οπαδών του Ατρομήτου προσπερνώντας και δυο οπαδούς της ΑΕΚ που έχουν μπει στο χόρτο εξοργισμένοι αλλά και αναποφάσιστοι για το που πρέπει να διοχετεύσουν την οργή τους. Δυο λεπτά μετά κι ενώ δεν έχει σταματήσει στιγμή, επιστρέφει με σπριντ στο κέντρο του γηπέδου για να συνεχιστεί το παιχνίδι.

21:15. Ο Κάκος σφυρίζει την λήξη του ημιχρόνου χωρίς να παιχτούν τα 3 λεπτά που έχει υποδείξει καθώς στον στίβο του γηπέδου παρατηρείται μεγαλύτερη κινητικότητα απ’ ότι στο χορτάρι με αποτέλεσμα να ζαλίζονται οι τηλεθεατές που δεν ξέρουν που να εστιάσουν.

21:24. Εκτεταμένα επεισόδια ξεκινούν μπροστά στο πέταλο των οπαδών του Ατρομήτου όταν αυτοί φωνάζουν το σύνθημα «εεε οοο καλέστε τα ταξί να φύγουν από ‘δω». ΜΑΤ κυνηγάνε οπαδούς της ΑΕΚ που κυνηγάνε οπαδούς του Ατρομήτου που κυνηγάνε σεκιουριτάδες. Απ’ τα μεγάφωνα ο εκφωνητής ζητάει ηρεμία και σύνεση φωνάζοντας: «Σας παρακαλώ πολύ. Δεν γίνεται να κυνηγιέστε εδώ μέσα. Εδώ είναι το στάδιο ‘Σπύρος Λούης’».

21:47. Μετά από 17λεπτη καθυστέρηση το παιχνίδι ξαναρχίζει παρά τις έντονες ενστάσεις του Ατρομήτου που ζητάει να αδειάσουν τα κουλουάρ του στίβου από αυτούς που κυνηγιούνται ακόμα. Ο Τάσος ο Κάκος απαντάει πως από την στιγμή που δεν μπαίνουν στο χορτάρι δεν υπάρχει πρόβλημα και αποστομώνει τους πάντες με το επιχείρημα «και στους Ολυμπιακούς αν θυμάστε, τόσα αθλήματα ταυτόχρονα γινόταν χωρίς να υπάρχει θέμα». Μετά από έντονες πιέσεις ο Ατρόμητος συναινεί στο να συνεχιστεί το παιχνίδι.

21:55. Το δεύτερο ημίχρονο παίζεται κανονικά όταν οπαδοί της ΑΕΚ που είναι ακόμα στις κερκίδες ανάβουν καπνογόνα με αποτέλεσμα να μην βλέπει κανένας τίποτα. Σ’ αυτό το σημείο τα κυνηγητά του στίβου και το ποδοσφαιρικό παιχνίδι διασταυρώνονται για λίγα λεπτά αλλά κανένας δεν μπορεί να πει με σιγουριά ποιος τις τρώει και ποιος τις δίνει. Ο Τάσος ο Κάκος αποφασίζει να διακόψει για λίγο το ματς για να καθαρίσει η ατμόσφαιρα μόνο όταν μπροστά από την περιοχή περνάνε μερικοί οπαδοί της ΑΕΚ που κυνηγάνε με την διαφημιστική πινακίδα «Καλή τύχη» στα χέρια έναν ΜΑΤατζη που φωνάζει «καταταγείτε μας λέγανε, θα γνωρίσετε νέους κόσμους μας λέγανε», τον Νίκο Καράμπελα και τον Ανδρέα Τάτο χωρίς κανένας εκ των τριών να έχει καταλάβει αν ο στόχος είναι αυτός.

22:02. Το ματς συνεχίζεται μετά την επιστράτευση μερικών διμοιριών απ’ τα Εξάρχεια. Ο Ατρόμητος κρατάει σθεναρά το 1-0 και η ΑΕΚ οδηγείται στο σύστημα με τις γιόμες προς τον Λυμπερόπουλο αλλά τα ποσοστά του Γεωργέα είναι χειρότερα κι απ’ τα ποσοστά στις βολές του Σακίλ Ο’ Νιλ. Μετά από κάθε αποτυχημένη επιθετική ενέργεια, όλο το γήπεδο γιουχάρει. Στον στίβο το ξύλο συνεχίζεται κανονικά και παρ’ όλο που δεν είναι φιλικό, κανείς δεν κρατάει σκορ.

22:29. Την ώρα που όλη η ΑΕΚ είναι εγκατεστημένη στην αντίπαλη περιοχή χάνοντας ευκαιρίες, ο Καμαρά φεύγει μόνος του στην αντεπίθεση και κάνει το 2-0. Τα επόμενα δυο λεπτά θυμίζουν πλατεία Ταχρίρ, Βαγδάτη και Κερατέα μαζί. Έξω απ’ το ΟΑΚΑ φτάνουν σε δευτερόλεπτα δεκάδες ταξί που μυρίζονται χρήμα. Μέσα στον πανικό απ’ το γκολ στο γήπεδο εισβάλλουν οπαδοί που ρίχνουν ψιλές σε οποιονδήποτε βρουν μπροστά τους. Καθ’ όλη την διάρκεια των επεισοδίων η ΝΕΤ ζουμάρει στα επίσημα σ’ ένα παιδάκι με μπλούζα του Ατρόμητου που κουνάει μια σημαιούλα κι έτσι η μετάδοση θυμίζει ραδιοφωνική πολεμική ανταπόκριση από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Όσοι εκ των τηλεθεατών διαθέτουν δορυφορικό πιάτο ψάχνουν στα Γερμανικά κανάλια μπας και βρουν πιο διαφωτιστικά πλάνα.

22:30. Το διαιτητικό τρίτο και οι δυο ομάδες αποχωρούν στα αποδυτήρια μέχρι να ξεκαθαριστεί ο νικητής στην μάχη ‘ΜΑΤ-οπαδών’. Έξω απ’ το γήπεδο οι ταρίφες έχουν γίνει αμέτρητοι και πλακώνονται μεταξύ τους αδυνατώντας να κανονίσουν ποιος θα πάρει ποια κούρσα: Όλοι θέλουν τον Λεονάρντο γιατί ακόμα κι αν το σπίτι του είναι δυο τετράγωνα παραπέρα και τον πας μέσω Πειραιά δεν θα καταλάβει τίποτα. Κανείς δεν θέλει τον Μπλάνκο γιατί έχει βγει η φήμη ότι είναι τσίπης.

22:39. Κάποιοι φυσιολογικοί οπαδοί αρχίζουν να αποχωρούν από το γήπεδο αγανακτισμένοι. Λίγα λεπτά μετά παρατηρείται μαζική έξοδος και απ’ τους σκληροπυρηνικούς καθώς φτάνει η πληροφορία ότι οπαδοί του Παναθηναϊκού βρίσκονται απ’ έξω περιμένοντας για τον δεύτερο γύρο του ξύλου που είχε πέσει το μεσημέρι στο κέντρο.

22:45. Στο πατιρντί μπλέκεται μια πομπή με μηχανάκια Ολυμπιακών οι οποίοι είχαν βγει τσάρκα για να κάνουν «θεατρική επιθεώρηση», δηλαδή να τσεκάρουν τι έργα παίζουν τα θέατρα της πόλης Σαββατιάτικα και κάποια πούλμαν οπαδών του ΠΑΟΚ που μετά την απροσδόκητη ακύρωση της μαζικής εκδρομής στην Αθήνα που είχαν σχεδιάσει με κάθε λεπτομέρεια οργάνωσαν μια διαδήλωση στο Μαρούσι «για την διαγραφή των άδικων χρεών της ομάδας».

22:54. Μέσα στο γήπεδο οπαδοί πλακώνονται με τα ΜΑΤ, έξω απ’ αυτό οπαδοί πλακώνονται με οπαδούς. Μετά το τσουνάμι ηλιθίων όλη η περιοχή γύρω απ’ το ΟΑΚΑ εκκενώνεται από φυσιολογικούς ανθρώπους και θυμίζει Φουκοσίμα αλλά σε αντίθεση με την ραδιενέργεια εδώ δεν υπάρχουν «50 ήρωες» για να τα βάλουν με την ανθρώπινη χαζομάρα. Αγανακτισμένοι κάτοικοι καλούν την Πυροσβεστική η οποία απηυδισμένη απαντάει ότι αυτήν την στιγμή όλο της το προσωπικό είναι απασχολημένο με κάποια άλλα περιστατικά, όπως μια γιαγιά που δεν κατεβαίνει από ένα δέντρο και δυο γάτες που κλείστηκαν στο ασανσέρ.

23:09. Παίκτες και διαιτητές δεν επανεμφανίζονται στον αγωνιστικό χώρο, οι φίλαθλοι αποχωρούν προσεκτικά και συνωμοτικά από το γήπεδο κρύβοντας για καλό και για κακό τα διακριτικά μέσα στο σώβρακο, τα φώτα κλείνουν, το ‘έργο’ τελειώνει, αλλά το ξύλο συνεχίζει να πέφτει και έξω και ΜΕΣΑ στο γήπεδο, σαν άλλη ατέλειωτη παράσταση του Δημήτρη Παπαϊωάννου.

Θέμα έκθεσης: Πως πέρασες την Κυριακή σου;

Αυτή η Κυριακή ήταν μια από τις καλύτερες της ζωής μου. Η ομάδα μου ο Ολυμπιακός Βόλου, έπαιζε με τον Παναθηναϊκό κι αν κέρδιζε θα πήγαινε στα πλέι οφ. Ήμουν πολύ χαρούμενος από το μεσημέρι γιατί όλη η πόλη είχε ξεσηκωθεί και ήταν σαν να είχαμε πανηγύρι. Και τα πανηγύρια είναι τα αγαπημένα μου. Μετά τις σοκολάτες. Πήγαμε από νωρίς στο γήπεδο με τον μπαμπά γιατί με είχαν επιλέξει να είμαι μαζί με μερικά ακόμα παιδάκια μέσα στο γήπεδο για να φέρνω τις μπάλες.

Στο πρώτο ημίχρονο όλα πήγαιναν τέλεια. Με είχαν βάλει πίσω από την εστία που βαρούσαμε κι έτσι ήμουν τυχερός και είδα από κοντά το πέναλτι που βάλαμε. Στο ημίχρονο όλοι ήμασταν ενθουσιασμένοι γιατί η η ομάδα κέρδιζε. Αν δεν έβρεχε κιόλας και δεν γινόμασταν λούτσα θα ήταν όλα τέλεια, αλλά ο μπαμπάς λέει ότι δεν μπορείς να τα έχεις όλα δικά σου. Όταν ξεκίνησε το δεύτερο ημίχρονο πήγα πάλι στην θέση που βρισκόμουν και πριν αλλά πριν προλάβω καν να επιστρέψω καμία μπάλα ήρθε ο κύριος Αχιλλέας και μου είπε να τον ακολουθήσω μαζί με τα υπόλοιπα παιδάκια στα αποδυτήρια. Την ώρα που περπατούσαμε όλοι πίσω του τον ρώτησα «μα κύριε Αχιλλέα, ποιος θα φέρνει τις μπάλες τώρα πίσω» κι αυτός μου απάντησε «θα τις κυνηγάνε οι παίκτες, μην αγχώνεσαι, πόδια έχουν». Το σκέφτηκα για λίγο και μου φάνηκε λογικό. Ο κύριος Αχιλλέας τα ξέρει όλα, σαν τον μπαμπά. Ίσως και περισσότερα απ’ τον μπαμπά.

Αφού φτάσαμε σ’ ένα δωμάτιο στα αποδυτήρια μας είπε να μπούμε και να περιμένουμε εκεί πέρα κι αν μας φωνάξει κανείς να μην απαντήσουμε. «Σαν να παίζετε κρυφτό». Δεν κατάλαβα που βρήκε την όρεξη για παιχνίδια την ώρα που η ομάδα έπαιζε τόσο σημαντικό αγώνα αλλά δεν τόλμησα να αντιμιλήσω ξανά για να μην τον θυμώσω γιατί πιο πριν ο κύριος Αχιλλέας είχε λιποθυμήσει και είχε μαζευτεί γύρω του όλη η ομάδα κι έτσι καθυστέρησε το δεύτερο ημίχρονο να ξεκινήσει κι έτσι είχε νευριάσει ο διαιτητής που όπως μου είπαν τα άλλα παιδιά ήθελε όλα τα παιχνίδια να ξεκινήσουν την ίδια στιγμή. Ποτέ δεν κατάλαβα πως ξέρει ποια στιγμή ξεκινάνε τα άλλα παιχνίδια όμως. Περιμέναμε για ώρα κλεισμένοι εκεί μέσα όταν ακούσαμε όλο τον κόσμο να φωνάζει γκοοοοοολ. Ο Ολυμπιακός Βόλου μας είχε βάλει κι άλλο γκολ κι επειδή δεν το είδαμε προσπαθούσαμε να μαντέψουμε ποιος το έβαλε. Ο Γιώργος είπε πως το έβαλε ο Σολάκης. Οι περισσότεροι συμφώνησαν μαζί του. Εγώ πίστευα πως το έβαλε ο Μάρτιν. Κι ο Νικολάκης, που είναι ο πιο μικρός απ’ όλους, έλεγε ότι το έβαλε ο Ούμπιντες που είναι ο αγαπημένος του παίκτης, με δυνατό μακρινό φάουλ. Τότε του είπα ότι ο Ούμπιντες αποκλείεται να το είχε βάλει γιατί είχε χτυπήσει πιο πριν και έγινε αλλαγή. Όλοι συμφώνησαν μαζί μου κι ο Νικολάκης αναγκάστηκε να αλλάξει γνώμη. «Καλά, δεν το έβαλε με δυνατό φάουλ, το έβαλε με πλασέ».

Ήμουν λίγο θυμωμένος που καθόμασταν εκεί και δεν βλέπαμε το ματς αλλά φοβόμουν να βγω να πάω να δω τι γίνεται μήπως μας βρούνε αυτοί που τα φυλάνε και χάσουμε. Τότε όμως ο κύριος Αχιλλέας μας είπε να μπούμε τρέχοντας ξανά στο γήπεδο. Κανείς μας δεν πρόλαβε να πει τίποτα γιατί μας έσπρωχνε έξω από το δωμάτιο και φώναζε «γρήγορα-γρήγορα». Μάλλον κάποιος θα έκανε ‘φτου ξελευτερία’. Όταν πήγα στην παλιά μου θέση, είδα ότι το σκορ ήταν 2-2. Δεν ξέρω πως έγινε αυτό. Σίγουρα θα τους βοήθησε κάπως ο διαιτητής. Πάντα έτσι συμβαίνει. Για λίγο φοβήθηκα ότι δεν θα κερδίσουμε και στεναχωρήθηκα αλλά μετά από λίγο βάλαμε και τρίτο γκολ. Όλο το γήπεδο πανηγύριζε, εγώ δεν το είδα καλά γιατί ήμουν στο άλλο τέρμα και γι’ αυτό έτρεξα προς τους πάγκους να πανηγυρίσω με τον Γιώργο. Τότε ο κύριος Αχιλλέας μας φώναξε πάλι να πάμε να κρυφτούμε αλλά αυτήν την φορά πήγαμε πίσω από την πόρτα των αποδυτηρίων για να μπορούμε να βλέπουμε το τέλος του ματς.

Στα τελευταία λεπτά κι ενώ όλοι είχαμε πολύ άγχος οι φίλοι του κυρίου Αχιλλέα πετούσαν στο γήπεδο κι άλλες μπάλες. Εκεί μπερδεύτηκα πραγματικά. Δεν μπορούσα να καταλάβω πως θα μπορούσαν να παίξουν οι παίκτες με δυο μπάλες όταν δυσκολευόταν ακόμα και με την μια. Αυτό έγινε πολλές φορές και στεναχωρήθηκα λίγο που μας είχαν διώξει πάλι και δεν μπορούσαμε να παίξουμε κι εμείς. Λίγο μετά ο διαιτητής σφύριξε και τότε έγινε χαμός. Όλοι μπήκαν μέσα χαρούμενοι, εμείς τρέξαμε να αγκαλιάσουμε τους παίκτες, ο κόσμος στις κερκίδες τσίριζε, είχαμε κερδίσει! Εκεί που χοροπηδούσαμε όλοι μαζί ευτυχισμένοι με τον κύριο Αχιλλέα, τον σκούντηξα λιγάκι και τον ρώτησα γιατί κρυφτήκαμε και γιατί πετούσαμε κι άλλες μπάλες στο γήπεδο κι αυτός μου είπε πως είμαι μικρός και δεν θα καταλάβω αλλά σήμερα έγινα αντράκι και με πήρε στην αγκαλιά του και τους είδα όλους από ψηλά κι από εκεί χαιρέτησα και τον μπαμπά και χαμογελούσα συνέχεια. Ήταν τρομερή αυτή η Κυριακή, δεν θα την ξεχάσω ποτέ.

… το χθεσινό ντέρμπυ δεν έληγε στο 92′:

93′ – Ο Αβραάμ Παπαδόπουλος βάζει γκολ με ανάποδο ψαλίδι γράφοντας το 7-0. Ο προσκεκλημένος Ιάπωνας πρέσβης αποχωρεί και παίρνει τηλέφωνο τον Αυτοκράτορα λέγοντάς του: «Μεγαλειότατε δώστε κουράγιο στον πολύπαθο λαό μας, υπάρχουν και χειρότερα. Σκεφτείτε να ήμασταν και ΑΕΚτζήδες.»

95′ – Ο Χιμένεθ βγάζει τον Σάχα και περνάει στη θέση του έναν πορτοκαλί κώνο.

96′ – Ο κώνος αποκρούει σουτ του Μέλμπεργκ και γράφει ιστορία κάνοντας την πρώτη επέμβαση τερματοφύλακα της ΑΕΚ στον αγώνα.

100′ – Το σκορ γίνεται 8-0 και ο σπίκερ της ΝΕΤ λέει ότι αυτό είναι ευχάριστο για όλους μας, καθώς θα δούμε ανοιχτό παιχνίδι από εδώ και πέρα.

105′ – Ο Λυμπερόπουλος σουτάρει για τρίτη φορά και τραυματίζει έναν οπαδό του ΟΣΦΠ. Ο Καφές του φωνάζει γιατί δεν του έδωσε πάσα. Έντρομος ο Λύμπε του απαντάει: «Καλά ρε μαλάκα, παίζεις τόση ώρα;»

107′ – Ο Πάρντο κάνει το 9-0 με απευθείας βολέ. Ο Μιραλάς πηγαίνει στον πάγκο της ΑΕΚ φτύνει τον Γιάχιτς, ρίχνει μια αγκωνιά στον μεταφραστή και στη συνέχεια πέφτει κάτω και σφαδάζει. Ο Παμπορίδης του κάνει αυστηρές συστάσεις.

108′ – Ο σπίκερ της ΝΕΤ μας ενημερώνει για 18η φορά ότι αυτή θα είναι η πρώτη νίκη του Βαλβέρδε επί του Χιμένεθ, ΑΝ παραμείνει βέβαια το αποτέλεσμα μια που στο ποδόσφαιρο γίνονται πολλά.

109′ – Μεγάλη ευκαιρία για τον ΟΣΦΠ. Ο Ρόμενταλ ξεπερνάει την άμυνα της ΑΕΚ και πλασάρει στην κενή εστία. Η μπάλα πηγαίνει αργά προς τα δίχτυα και ο Μπαχά σπριντάρει για να την προλάβει πριν περάσει τη γραμμή. Πιο γρήγορος ο κώνος φτάνει πρώτος στην μπάλα και αποσοβεί τον κίνδυνο.

111′ – Ο Μανωλάς κάνει μια από τις γνωστές του επελάσεις από τα δεξιά και δίνει στον Μπερνς. Αυτός δεν πατάει την μπάλα και σεντράρει στην καρδιά της περιοχής όπου ο Έντερ σκοράρει γράφοντας το 9-1.

112′ – Εξαγριωμένοι οι οπαδοί του ΟΣΦΠ μπουκάρουν στον αγωνιστικό χώρο. Ο Παμπορίδης σφυρίζει άρον άρον την λήξη.

Η είδηση:

Οπαδοί χωρίς διακριτικά, φορώντας κράνη, κουκούλες έκαναν επίθεση με πέτρες, μολότοφ και φωτοβολίδες στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» το βράδυ της Παρασκευής (4/2), όπου είχε πρεμιέρα η παράσταση «Ταξιδεύοντας με τον ΠΑΟΚ, μια ιστορία του Σταθμού Λαρίσης», προκάλεσαν σημαντικές καταστροφές στο θέατρο και δύο ελαφρείς, ευτυχώς, τραυματισμούς ενός υπαλλήλου του θεάτρου και ενός θεατή!

Πηγή: Sentragoal

Ο κοινωνικός μας σχολιασμός:

• «Ναι, γεια σας. Θέατρο Τέχνης; Δεν μου λέτε, παίζει ο Μπαοκ σήμερα εκεί;
  (..) Τι ώρα ξεκινάει και πως φτάνουμε εκεί;
  (..) Λεωφορείο; Όχι, με παπάκια θα είμαστε».
• Το χειρότερο για την παράσταση είναι ότι χάρη στην επίθεση των Ολυμπιακών έμαθαν γι’ αυτήν και οι χούλιγκαν της ΑΕΚ και του Παναθηναϊκού, που δεν είχαν πάρει μυρωδιά ως τώρα τι παιζόταν.
• - «Θα βγεις πάλι γιόκα μου;»
  - «Ναι, μάνα. Θα πάω θέατρο σήμερα».
  - «Δόξα σοι ο Θεός! Επιτέλους…»
• Σώστε το Ελληνικό ποδόσφαιρο. Στείλτε τους χούλιγκαν να πλακώνονται στα θέατρα.
• - «Πήγες θέατρο εχθές ρε Μπάμπη; Σώπα! Πως κι έτσι; Πως ήταν η παράσταση;»
  - «Τα έσπασε φίλος. Τα έσπασε»!
• Να δεις που τώρα τα Παόκια θα αρχίσουν τα τηλέφωνα σ’ όλα τα θέατρα της βόρειας Ελλάδας: «Και δεν με λέτε. Παίζει κάνα έργο με τον γαύρο εκεί; Με τον Πειραιά έστω;»
• Αν το σκηνικό είχε γίνει στην Θεσσαλονίκη οι αθλητικές φυλλάδες της πόλης θα έγραφαν ότι ήταν εξαγριωμένοι φιλότεχνοι που μυρίστηκαν πως το έργο είναι αρπαχτή.
• «Ώστε έτσι είναι τα θέατρα ρε μαλάκα; Και γιατί ρε τόσα χρόνια μας πρήζανε ότι ο Αλεξανδρής κάνει θέατρο;»
• Απλά σκέψου την κινηματογραφική εικόνα:
  Ζευγάρι ηλικιωμένων βολτάρει αργά το απόγευμα. Παρέα 20 μηχανών με δικαβαλιές και κράνη σταματάει δίπλα τους. «Παππού, μια ερώτηση να κάνω. Το θέατρο Τέχνης προς τα που πέφτει;»
  Το ζευγάρι ηλικιωμένων τρομαγμένο ψελλίζει: «Δυο φανάρια πριν έπρεπε να στρίψετε δεξιά».
  Βροντερή φωνή απ’ το βάθος της κομπανίας: «Σας το λεγα μαλάκες ότι είναι στον δρόμο που’ναι το ζαντάδικο του Μάκη. Δεν μ’ ακούγατε. Τζάμπα βενζίνη».
  Παρέα 20 μηχανών με δικαβαλιές κάνει αναστροφή μαρσάροντας και χάνεται από το πλάνο.
  Ζευγάρι ηλικιωμένων κοιτιέται αποσβολωμένο. Η γιαγιά σχολιάζει με σιγανή φωνή: «Αχ καλέ τα παιδιά. Θα πηγαίνουν σε κάνα έργο απ’ αυτά τα τεντιμπόικα»…
  Τέλος σκηνής.

Σχετικά:
Το twitter ενός Νορβηγού: Βαλερένγκα δέρνουμε;
Μια τρελή, τρελή μέρα

Προβληματισμό στους ευκολόπιστους και μόνιμη στύση στους συνομωσιολόγους όλου του κόσμου έχει προκαλέσει η κωμική θεωρία της Pravda ότι τρία τεράστια διαστημόπλοια έχουν μόλις απεμπλακεί από το κυκλοφοριακό που συναντάει συνήθως κανείς τα πρωινά των καθημερινών στον Πλούτωνα και οδεύουν με ταχύτητες που οριακά ξεπερνούν τα προβλεπόμενα όρια του ΚΟΚ, προς την Γη με διαθέσεις παρόμοιες μ’ αυτές σκληροπυρηνικών αναρχικών που συναντάνε διμοιρία των ΜΑΤ έξω από το στέκι τους.

Η πιθανότητα το Τέλος όλων μας να επέλθει μέσα στον Δεκέμβρη του 2012 έχει τρομοκρατήσει, όπως είναι ανθρωπίνως φυσιολογικό, όλους τους πολίτες του κόσμου εκτός από τους μετόχους της ΠΑΕ ΑΕΚ που, εφαρμόζοντας την θεωρία «ψάξε για κάτι αισιόδοξο σε όλες τις τραγωδίες της ζωής», βλέπουν στην εξέλιξη αυτή «περικοπή των εξόδων» και τον Μάκη τον Ψωμιάδη, που κατά πάσα πιθανότητα θα βρει έναν μόρτικο τρόπο να κάνει μπίζνες και με τους εξωγήινους – χωρίς να πληρώσει και ΦΠΑ.

Όπως είναι αναμενόμενο, η εξέλιξη αυτή θα επηρεάσει ριζικά και το πρωτάθλημα, καθώς για πρώτη φορά ο πρωταθλητής χειμώνα θα μπορεί άνετα να αυτοχαρακτηριστεί και πρωταθλητής της χρονιάς. Κρίνοντας μάλιστα από την άπειρη ειρωνεία που κρύβεται στα κουαρκ του σύμπαντος, το πιθανότερο είναι ότι η εισβολή θα γίνει την περίοδο που στο Ελληνικό ποδόσφαιρο θα συντελούνται κοσμοϊστορικές αλλαγές. Στον Παναθηναϊκό θα υπάρχει επιτέλους ομοψυχία και οι μέτοχοι σαν ένα ενωμένο παρεάκι θα γυρνάνε αγκαλιασμένοι στα επίσημα ένα τσιγαράκι πούρο. Στον Ολυμπιακό ένας προπονητής θα κλείσει επιτέλους 2,5 ολόκληρα χρόνια ακλόνητος. Ο Άρης θα έχει μόλις σκαρφαλώσει στην κορυφή της βαθμολογίας, έχοντας παίξει και όλα τα ντέρμπι εκτός έδρας. Στην ΑΕΚ θα έχει τοποθετηθεί το πρώτο τούβλο για το νέο γήπεδο, τούβλο που θα έχουν κουβαλήσει χέρι με χέρι ο Ντούσαν Μπάγεβιτς, ο Δημήτρης Χατζηχρήστος και ο Γιάννης Γρανίτσας. Στον ΠΑΟΚ θα επιτευχθεί μετά από ατέλειωτες συζητήσεις προφορική συμφωνία με τους Άραβες για το αν το νέο γήπεδο θα έχει ονομασία γραμμένη στα Ελληνικά ή στα Αραβικά. Και όλοι οι διαιτητές θα έχουν δώσει όρκο αίματος πως για πρώτη φορά θα σφυρίζουν ότι ακριβώς βλέπουν, εξαιρουμένου του οφθαλμίατρου Κουκουλάκη που είναι αποδεδειγμένο πως δεν βλέπει.

Στο άρθρο της Pravda αναφέρεται ακόμα ότι η άφιξη υπολογίζεται πως θα γίνει κοντά στην 21η Δεκεμβρίου, γεγονός που κάποιοι συνδυάζουν με τις πανάρχαιες προβλέψεις και θεωρίες των Μάγιας, σύνδεση τελείως άστοχη αφού όλοι κατά βάθος γνωρίζουμε ότι οι εξωγήινοι έρχονται για να πάρουν μαζί τους τον Ολυμπιακό Βόλου, που όπως υποστηρίζει ο Αχιλλέας ο Μπέος θα έπρεπε να παίζει στο διάστημα.

Η μεγαλύτερη έκπληξη πάντως που θα πανικοβάλει τον πληθυσμό, περισσότερο κι απ’ όσο είχε τρομάξει τους Αμερικάνους ο Όρσον Ουέλς μέσω της ξακουστής ραδιοφωνικής του εκπομπής, θα λάβει χώρα όταν γίνει η πρώτη οπτική επαφή με τους μακρινούς επισκέπτες μας και ανακαλύψει όλος ο κόσμος ότι η δύσμορφη εμφάνιση τους που όλοι φαντάζονται είναι ουσιαστικά το σουλούπι του Μήτρογλου με το παπάκι ενσωματωμένο στα κάτω άκρα.

Ήταν 9 ακριβώς το πρωί όταν ο Σεΐχης Mansour bin Zayed Al Nahyan άνοιξε τα μάτια του υπό τους ήχους του προσωπικού του ξυπνητηριού, ενός μελωδικού παραδοσιακού κομματιού των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων το οποίο, όπως κάθε πρωί την ίδια ώρα, τραγουδούσε ζωντανά από την άκρη της κρεβατοκάμαρας του νεαρός Ιταλός τενόρος, ο οποίος είχε επιλεγεί γι’ αυτήν την καλοπληρωμένη δουλειά μεταξύ 2319 ακόμα καλλίφωνων τραγουδιστών, μέσω μιας ακρόασης που ο ίδιος ο Σεΐχης είχε αποκαλέσει χιουμοριστικά ‘The Sheikh-Factor’, έμπνευση που του είχε φανεί μεγαλειότατη. (Η αρχική ιδέα να τραγουδάει το παραδοσιακό άσμα ο ίδιος ο συνθέτης του εγκαταλείφτηκε όταν οι αυλικοί κατάφεραν, μετά κόπων και βασάνων, να πείσουν τον Σεΐχη ότι είναι αδύνατον να τραγουδήσουν οι νεκροί, όσο μεγάλο κι αν είναι το καθημερινό φιλοδώρημα).

Αφού παραμέρισε τα μεταξένια σεντόνια του κρεβατιού, φόρεσε τις χρυσαφένιες παντόφλες του, φίλησε ευλαβικά την υπογεγραμμένη αφίσα του Σον Ράιτ Φίλπς πάνω από το κρεβάτι και κατευθύνθηκε στην τουαλέτα για την τελετουργική πρωινή αφόδευση, ανθρώπινη λειτουργία που παραμένει κοινή και εξίσου βρωμερή σ’ όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως του εκκαθαριστικού τους. Λίγο πριν εγκαταλείψει το μοναδικό μέρος που ακόμα και οι σεΐχηδες πηγαίνουν μόνοι τους, ξέπλυνε τα χέρια του στον διαμαντένιο νεροχύτη ο οποίος συνδυαζόταν εξαιρετικά μ’ έναν τεράστιο καθρέφτη, έντεχνα διακοσμημένο στις άκρες με μικρά ρουμπίνια και ευφάνταστα πλαισιωμένο από ξεθωριασμένη, πέτρινη επιγραφή η οποία έλεγε «Νίψον ανομήματα μη μόναν όψιν», την οποία είχε χρυσοπληρώσει πριν αρκετά χρόνια σε μια δημοπρασία στην Κωνσταντινούπολη για χάρη της τότε γυναίκας του η οποία είχε ενθουσιαστεί με την ιδέα ότι μπορεί να διαβαστεί και ανάποδα.

Με πλυμένα πλέον τα χέρια, ο Σεΐχης χώθηκε στην δερμάτινη πολυθρόνα του για να τσεκάρει τα e-mails του. Προσπερνώντας τα καθημερινά spam mail με τις διάφορες προσφορές για επιμήκυνση του πέους του, συμβουλές για φτηνούς τρόπους διασκέδασης εν μέσω παγκόσμιας κρίσης και τον Νιγηριανό που ψάχνει απεγνωσμένα κάποιον στο εξωτερικό για να του κρατήσει για λίγο μερικά εκατομμύρια, η προσοχή του επικεντρώθηκε στο παρακάτω μήνυμα με αποστολέα τον Ρομπέρτο Μαντσίνι:

«Καλημέρα Σεΐχη μου,

Σου αποστέλνω συνημμένο αρχείο με όλες τις πληροφορίες (σχετικά βίντεο στο youtube και την σελίδα του στο transfermarkt) σχετικά με τον Έντιν Τζέκο, που όπως σου έλεγα τις προάλλες πιστεύω ότι είναι αυτό που χρειαζόμαστε για να σηκώσουμε επιτέλους την κούπα κι έτσι το όνομα σου να γραφτεί με χρυσά γράμματα στην ιστορία της ομάδας.

Ο Αλλάχ να’ χει καλά κι εσένα και το πετρέλαιο σου»

Με την ιδέα της αιώνιας υστεροφημίας να σκιαγραφείται πάνω του με μορφή ‘χαμόγελου ως τα αυτιά’, ο Mansour bin μπλα-μπλα-μπλα σήκωσε αμέσως το κινητό του τηλέφωνο-υπολογιστή-ατζέντα-κάμερα-καθρεφτάκι και πάτησε την ταχεία κλήση ’1′, μέσω της οποίας επικοινωνεί με τον σημαντικότερο άνθρωπο της ζωής του, τον λογιστή του. Πριν καν προλάβει ο λογιστής να προσφωνήσει ολόκληρο το όνομα του, ο Σεΐχης μίλησε γρήγορα και κοφτά: «Σου στέλνω το όνομα ενός ποδοσφαιριστή. Επικοινώνησε με όποιον πρέπει να επικοινωνήσεις και φρόντισε να είναι σύντομα στην ομάδα». «Αν η ομάδα του δεν δεχτεί την πρόταση μας;». «Να κάνεις μια πρόταση την οποία να μην μπορεί να αρνηθεί». «Όπως θέλετε. Παρεμπιπτόντως αυτήν την φράση νομίζω ότι κάπου την έχω ξανακούσει». «Την έχεις ξανακούσει. Στην είχα πει όταν σου ζήτησα να κλείσεις τον Τέβεζ».

***

Κάπου στην Θεσσαλονίκη ο μικρός Γιαννάκης συμπλήρωνε, μετά από πέντε ώρες στους δρόμους λέγοντας τα κάλαντα, 51,12 ευρώ, 4 καραμέλες, ένα μανταρίνι και αρκετές αγανακτισμένες προτροπές «να πας να τα πεις στον Παπανδρέου/στον Καραμανλή/στο ΔΝΤ/στον Πάγκαλο/στο διάολο». Γεμάτος ενθουσιασμό κατευθύνθηκε στο σπίτι του και με το ζόρι έσυρε τον πατέρα του προς τα γραφεία της Λέσχης Φίλων Άρη ώστε να μπορέσει επιτέλους να γραφτεί σαν δόκιμο μέλος και την επόμενη να έχει κάτι για να περηφανεύεται στο σχολείο. Περιμένοντας το λεωφορείο και χαζεύοντας τις αθλητικές εφημερίδες στο περίπτερο το βλέμμα και των δυο τράβηξε  ο βαρύγδουπος τίτλος «35 εκατομμύρια ευρώ δίνει η Μάντσεστερ Σίτυ για να ενισχύσει την επίθεση της με τον Τζέκο». Χωρίς δεύτερη σκέψη, ο μπαμπάς του μικρού Γιαννάκη γύρισε προς το μέρος του και με χαρακτηριστική χαλαρότητα και απάθεια σχολίασε: «Είδες που στα ‘λεγα; Έχουν χεστεί πάνω τους…»

ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗ (el sombrero): Στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στο γήπεδο του Ολυμπιακού διεξήχθη φέτος το παγκόσμιο happening με την ονομασία «φιλικό κατά της φτώχειας» που μπορεί να περιγραφεί ως εξής: Συνεστίαση για μπαλίτσα κάποιων εκατομμυριούχων (και πολυεκατομμυριούχων) ‘φίλων’, παρουσία – έναντι εισιτηρίου – μικροαστών, τα χρήματα των οποίων θα δοθούν από τον ΟΗΕ και την Εκκλησία σε ανθρώπους που τα έχουν ανάγκη – ή τουλάχιστον αυτό ..προσευχόμαστε να συμβεί. Με λίγα λόγια μια απλή προσομοίωση της σύγχρονης Ελληνικής πραγματικότητας: «Λεφτά υπάρχουν» αλλά το χέρι στην τσέπη βάζουν πάλι οι λάθος άνθρωποι.

Το concept του φιλικού περιλαμβάνει συνήθως αγώνα μεταξύ των ‘Φίλων του Ζιντάν‘ και των ‘Φίλων του Ρονάλντο’, ιδέα που κρίθηκε όμως αντιεμπορική για τα Ελληνικά δεδομένα αφού εκτιμήθηκε ότι είναι σχεδόν απίθανο να πουληθούν όλα τα εισιτήρια χωρίς να υπάρχει κάποιο οπαδικό ενδιαφέρον – παρά την έτσι κι αλλιώς δεδομένη απουσία λογικής, παραμένει ακραία άκυρο ακόμα και για τον αρρωστημένο οπαδό το να πάει στο γήπεδο για να βρίσει τον Παναθηναϊκό βλέποντας σε φιλικό τον Φαν Μπρόνκχορστ να μαρκάρει τον Ντιαρά. Εκτός αυτού, όλοι συμφώνησαν ότι είναι προτιμότερο να μην εμφανιστεί στο χόρτο ο Ρονάλντο με ποδοσφαιρική ένδυση, καθώς τα κιλάκια που έχει βάλει τα τελευταία χρόνια θα αποτελούσαν τρομερή πρόκληση για κάθε φτωχό στο Πακιστάν, καταστρέφοντας έτσι το image του φιλικού.

Αίσθηση προκάλεσε στους απανταχού κύκλους της φιλανθρωπίας η απουσία από την εκδήλωση του Μπόνο, ο οποίος όμως είχε δηλώσει εκ των προτέρων την αδυναμία του να παρευρεθεί καθώς την ίδια ακριβώς ώρα είχε κάνει κράτηση σε πασίγνωστο Γαλλικό εστιατόριο τριών αστεριών Michelin για να δειπνήσει με εξέχουσες πολιτικές προσωπικότητες του κόσμου, τσιμπολογώντας άσπρη τρούφα και συζητώντας για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Τανζανοί με την εκμετάλλευση της πέρκας του Νείλου.

Με βάση την πορεία της Ελληνικής οικονομίας πάντως και την ραγδαία εξάπλωση της φτώχειας στην χώρα είναι πολύ πιθανόν του χρόνου το ματς να γίνει σε γηπεδάκια 6Χ6, εκτός κι αν φιλοτιμηθούν οι ακριβοπληρωμένοι σταρ και δώσουν μόνοι τους το αντίστοιχο ποσό που θα μαζευόταν από τα εισιτήρια, βγάζοντας το από την τσέπη τους, την οποία τόσο γενναιόδωρα γεμίζουν (ή γέμιζαν στο παρελθόν) άμεσα και έμμεσα οι οπαδοί/φίλαθλοι σ’ όλο τον κόσμο.

Σχετικά κείμενα:
Ελλάδα-Αργεντινή: Κάνα δανεικό παίζει;
O Ρομάριο σε φιλικό ‘Φίλων Ζίκο’-'Φίλων Φαλκάο’
Ο θεούλης Μάγκνουσον σε φιλικό για την Αϊτή

Το να βρεθείς απλά και μόνο στο Σαν Σεμπαστιάν είναι λόγος για να αισθάνεσαι τυχερός. Το να βρεθείς στο Σαν Σεμπαστιάν την μέρα που διεξάγεται το μεγαλύτερο ντέρμπι των Βάσκων μεταξύ της ομάδας της πόλης, δηλαδή της Ρεάλ Σοσιεδάδ και της Αθλέτικ του Μπιλμπάο και μάλιστα για πρώτη φορά από την περίοδο 06-07′ (αφού τα επόμενα χρόνια η Ρεάλ έπαιζε στην δεύτερη κατηγορία) είναι λόγος για να αισθάνεσαι πιο τυχερός κι απ’ τον Γκαστόνε. Το να μην βρεις εισιτήριο για το παιχνίδι είναι απλά το αναμενόμενο απογοητευτικό αντιστάθμισμα για να επιστρέψεις σε κλασσικές μοιρολατρικές κοσμοθεωρίες του στυλ «η ζωή είναι ρουφιάνα».

Αρκετές ώρες πριν την σέντρα του αγώνα κατευθύνομαι προς το Ανοέτα για να αγοράσω ένα εισιτήριο για το παιχνίδι για το οποίο ζει κυριολεκτικά όλη η πόλη από το πρωί. Καθ’ όλη την διάρκεια της διαδρομής μέχρι το γήπεδο, μετράω λεκτικές ‘χυλόπιτες’ για κανένα περισσευούμενο εισιτήριο από οπαδούς και των δυο ομάδων – απ’ όσους τουλάχιστον είχαν την στοιχειώδη γνωστική ικανότητα να αναγνωρίσουν κάποιες βασικές Αγγλικές λέξεις όπως «game», «tickets», «tonight», «stadium» (Στην Ισπανία συνειδητοποιείς ότι η Ελλαδίτσα, αυτό το συνονθύλευμα απολίτιστων σταρχιδιστών, σε σχέση με πολλές ‘πολιτισμένες’ χώρες αποτελεί γλωσσικό παράδεισο όπου κουτσά-στραβά, με λίγη καλή διάθεση μπορείς να συνεννοηθείς έστω στα Αγγλικά: «Η γλώσσα κόκαλα δεν έχει, μα κόκαλα τσακίζει, με yes και sorry και λοιπά και με σπασμένα Αγγλικά..»).

Στα εκδοτήρια ένας νεαρός με πληροφορεί ότι τα εισιτήρια που είχε στην διάθεση του έχουν εξαντληθεί. Τον ρωτάω αν υπάρχει περίπτωση να βρω κάπου αλλού γιατί θέλω πολύ να δω το ματς και… ως εκ θαύματος – όπως θα σκεφτόταν η αγαθή γιαγιά που καθόταν τότε δίπλα μου στο Χαριλάου – ανακαλύπτει ένα τελευταίο κάπου εκεί γύρω στο γραφείο του. Διστακτικά-διστακτικά ρωτάω την τιμή του. «Nineteen euros». Ευτυχία! Όλο το σύμπαν έχει συνωμοτήσει για να γραφτεί αυτό το ταξίδι στο Hall of fame των ταξιδιών. Ο επαγγελματίας μπουρδολόγος Κοέλιο έπεσε για πρώτη φορά μέσα. «Νineteen;» τον ρωτάω για επιβεβαίωση ενώ ήδη ετοιμάζομαι να βγάλω τα λεφτά. «Oh, no, no. Sorry, my fault. Ninety!» μου απαντάει κι όλη η συμπάθεια που έτρεφα για τους Βάσκους τόσα χρόνια κλονίζεται μέσα σε μια στιγμή. 90 ευρώ; Χέσε μας ρε Κοέλιο.

Μακριά από το Ανοέτα και τους κερδοσκόπους του, στα στενά σοκάκια της παλιάς πόλης οπαδοί και των δυο ομάδων τα πίνουν (με συνοδεία πάντα των ντόπιων μεζέδων, που εκεί αποκαλούνται pintxos) από το πρωί κυριολεκτικά δίπλα-δίπλα. Το Βάσκικο ντέρμπι πρέπει να είναι το μοναδικό ντέρμπι σ’ όλη την υφήλιο που δεν περιτριγυρίζεται από μίσος. Πάνω απ’ όλα και οι δυο είναι Βάσκοι κι αυτή η τοπικιστική αγάπη υπερισχύει της ποδοσφαιρικής αντιπαλότητας. Η πρώτη έκπληξη έρχεται όταν βλέπεις παρέες αποτελούμενες από ανθρώπους που φοράνε και μπλε και κόκκινα. Η δεύτερη έρχεται όταν βλέπεις ζευγάρια ή οικογένειες που κυκλοφορούν στον δρόμο φορώντας ο καθένας τα διακριτικά της δικιάς του ομάδας. Η τρίτη όταν βλέπεις δυο γιαγιάδες να βολτάρουν στην πόλη, η μια φορώντας την μπλούζα της Ρεάλ και η άλλη με την σημαία της Αθλέτικ στο χέρι (εικόνα που αυτόματα αναρριχάται στην δεύτερη θέση των πιο γραφικών στιγμών του ταξιδιού στην Ισπανία, πίσω μόνο από τον μικρό θεούλη λαχειοπώλη κάπου σ’ ένα στενό στην Μαδρίτη που φορώντας γυαλιά ηλίου, παρά το γεγονός ότι έβρεχε καταρρακτωδώς, πουλούσε τα λαχεία του ακούγοντας, σχεδόν στην διαπασών από κασετόφωνο συλλεκτικής αξίας, Πίνκ Φλόιντ – και παραδόξως όχι το «Money»). Και η τέταρτη και ισοπεδωτική, που σε κάνει πλέον να διαγράψεις το συγκεκριμένο ματς από την λίστα των κλασσικών ντέρμπι, όταν βλέπεις νεαρό να κυκλοφορεί με μπλούζα Αθλέτικ αλλά καπελάκι και κασκόλ Ρεάλ! Άβυσσος η ψυχή του Βάσκου…

Στο ίδιο σοκάκι εκατοντάδες οπαδοί και των δυο ομάδων, στριμωγμένοι σε βαθμό που δεν μπορείς να περάσεις ανάμεσα τους, φωνάζουν σε συνεργασία κάποια Βασκικά συνθήματα και στην συνέχεια μπαίνουν σε μια άτυπη κόντρα του ποιος θα φωνάξει πιο δυνατά το όνομα της ομάδας του. «Ρεάλ» – «Αθλέτι» (ειπωμένο έτσι, που το ‘θ’ σχεδόν δεν ακούγεται). Οι φωνές του ενός κατ’ ευθείαν μέσα στον εγκέφαλο του άλλου! Ο Βασκικος ποδοσφαιρικός πολιτισμός στο ύψιστο σημείο του, τόσο ψηλό που θέλεις να σπάσεις εσύ κάτι, μόνο και μόνο για να επέλθει ισορροπία και να μην γείρει ο πλανήτης από το πολύ savoir vivre. Αναπόφευκτα φαντάζομαι μια παραλλαγή της εικόνας που βλέπω με οπαδούς δυο Ελληνικών (και όχι μόνο) ομάδων, στο ίδιο ακριβώς στενάκι: Η αστυνομική αναφορά της ημέρας, γραμμένη με συντομογραφία, θα έφτανε το μέγεθος μιας εγκυκλοπαίδειας.

Λίγο πριν παρατήσουν το κέντρο για να κατηφορίσουν με λεωφορεία προς το γήπεδο, πιάνω κουβέντα με κάποιους οπαδούς της Αθλέτικ που με ρωτάνε από που είμαι. «Από Ελλάδα» τους απαντώ. «Ολυμπιακός ή Παναθηναϊκός» πετάγεται αμέσως ένας εξ αυτών εξαφανίζοντας αμέσως το χαμόγελο του ευτυχισμένου-τουρίστα-που-γνωρίζει-τον-κόσμο που είχα ως τότε. (Σε αντίθεση με άλλους, αυτόν δεν μπορώ να τον κατηγορήσω για την χρόνια κατάσταση στο Ελληνικό ποδόσφαιρο, ειδικά όταν λίγες μόλις μέρες πριν ένα απ’ τα μεγαλύτερα διπλά στην ιστορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου δεν ήταν καν πρώτο θέμα σε αρκετές αθλητικές εφημερίδες, γιατί απλά δεν το έκαναν ο Ολυμπιακός ή ο Παναθηναϊκός!) «Άρης» ανταποκρίνομαι και χαμογελάει με έκπληξη. «Atleti – Aris, dos – tres» μου λέει κουνώντας το κεφάλι δείχνοντας εντυπωσιασμένος. Ντος-τρες, σκέφτομαι ευτυχισμένα και αμέσως τον νιώθω σαν αδερφό κι ας συνεννοούμαστε με διάσπαρτες λέξεις στα Αγγλικά και τα Ισπανικά, χωρίς ίχνος σωστής γραμματικής ή συντακτικής συνέπειας, με τέτοιο τρόπο που αν μας άκουγε ένας Άγγλος ή Ισπανός Μπαμπινιώτης θα έκοβε τις φλέβες του με ότι έβρισκε μπροστά του.

Ελάχιστα πριν αποχαιρετιστούμε, ένας άλλος απ’ την παρέα με ρωτάει όλο ενθουσιασμό αν γνωρίζω τον Σαριέγκι. Του απαντάω καταφατικά και μ’ ενημερώνει όλο περηφάνια ότι μικρός έμενε δίπλα του σ’ ένα χωριό κάπου στην χώρα των Βάσκων. «Great player;» ρωτάει ξανά μ’ εκείνο το χαρούμενο και σίγουρο βλέμμα που απλά ζητάει επιβεβαίωση αυτού που ρωτάς. Χαμογελάω διστακτικά και σκεπτόμενος την εικόνα ενός μικρού παιδιού την ώρα που κάποιος το ενημερώνει ότι δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης, συμφωνώ μαζί του: «Yes, yes, great player». Φεύγει χαμογελαστός…