Το να αρχίσεις να πανηγυρίζεις μετά από μια τέτοια νίκη είναι το πιο εύκολο.

Όπως επίσης εύκολο είναι να εξάρεις τον αντίπαλο που έχει να χάσει 20 αγώνες και να τονίζεις πως «στον Παναθηναϊκό δεν υπάρχει υστερήσας, όλοι έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους, ο Νιόπλιας πήρε την ταυτότητα του Ρανιέρι» κι άλλα τέτοια που σίγουρα θα διαβάσετε με το κιλό στον σημερινό τύπο και που είναι απαραίτητο συμπλήρωμα του πρωϊνού καφέ του εκάστοτε νικητή τέτοιων αναμετρήσεων.

Οπότε, μην περιμένεις να διαβάσεις κι εδώ τέτοια σαχλόγλυκα.

Εδώ θα διαβάσεις τη δική μου … μίζερη αλήθεια, αυτή δηλαδή που είδε κάποιος «ξυνός» σαν το «Μήτσο» των προηγούμενων ημερών. Στο τέλος το συμπέρασμα όμως μπορεί και να σ αρέσει.

Λοιπόν κυρίες και κύριοι, η αλήθεια είναι πως η νίκη του Παναθηναϊκού ήταν τεράστια, γιατί κατάφερε να κερδίσει και μάλιστα με επική ανατροπή τη δεύτερη του ιταλικού πρωταθλήματος με … 7 παίκτες και με τον κόσμο να κάνει κουμάντο στο πάγκο.

Εκτός αν εσείς είδατε χθες στο γήπεδο να διακρίνεται κάποιος εκ των Κατσουράνη, Καραγκούνη, Λέτο και Νίνη κι εγώ δεν το κατάλαβα.

Αθλος ήταν η νίκη του Παναθηναϊκού φίλοι μου. Το να βάζεις 3 γκολ στη Ρόμα και οι καλύτεροι παίκτες σου να είναι ο Σιμάο, ο Σαριέγκι και ο Καντέ λέει πολλά και για σένα, αλλά και για τη Ρόμα.

Μιάς και το ανέφερα, αυτή η Ρόμα είναι η ομάδα που διαψεύδει τα στατιστικά. Αν την παρακολουθείς στα παιχνίδια της, αυτά τα είκοσι συνεχόμενα που κέρδισε τέλος πάντων, θα διαπιστώσεις πως στα περισσότερα και με βάση την μορφή του αγώνα, ήταν έκπληξη που τα κέρδισε ή δεν τα έχασε.

- Κέρδισε η Ρόμα; Τι λες ρε; Μεγάλη μαγκιά!

Αυτό θα άκουγες και όχι «Κέρδισε η Ρόμα; Αναμενόμενο. Αφού είναι ομαδάρα»

Πάμε τώρα στο κεφάλαιο προπονητής.

Το ότι πάω με χίλια τον Νιόπλια είναι δεδομένο, μέχρι και πλακίτσα μου έκαναν οι … συνκονδυλοφόροι μου εδώ μέσα όταν πανηγύριζα που πήρε τη θέση του Τεν Κάτε πριν καλά-καλά κάνει τίποτα.

Ο Νικόλας λοιπόν, γραμμένο θα το είχε φυσιολογικά το χθεσινό παιχνίδι. Ούτε περίμενε να κερδίσει, ούτε πρέπει να τον πολυενδιέφερε. Λογικό θα μου πεις, αν σκεφτούμε τι παιχνίδι παίζει ο Παναθηναϊκός την Κυριακή. Αν ο Νιόπλιας είχε κερδίσει την Καβάλα, μπορεί να βλέπαμε χθες τον Χριστοδουλόπουλο βασικό ή τον Μαρίνο απ την αρχή.

Μετά την ήττα απ την Καβάλα όμως και τον αναβρασμό μεταξύ των φιλάθλων και των εγκρίτων δημοσιογράφων, ο Νιόπλιας έπρεπε να ικανοποιήσει κάποιες «λαϊκές» απαιτήσεις.

Ποιες είν αυτές;

- Να κάνει αλλαγή κάποιον εκ των Κατσουράνη και Καραγκούνη (Προσοχή! Όχι να μην τους ξεκινήσει. Να τους κάνει αλλαγή)

- Να μην κάνει αλλαγή τον Λέτο για να αποδείξει πως δεν έχει πρόβλημα με τους ξένους ή αν τον κάνει να έχει κάνει πρώτα κάποιον απ τους δύο παραπάνω.

- Να μην ξεκινήσει τον Σαλπιγγίδη, γιατί δεν θέλει να παίξει στη Τούμπα επειδή είναι ΠΑΟκι (και άλλα διηγήματα)

Ετσι λοιπόν κύλησε το πράγμα και το ότι κύλησε καλά, δεν σημαίνει πως είχε γίνει σχεδιασμός επί τούτου για το συγκεκριμένο παιχνίδι.

Φώναζε η δουλειά απ το ημίχρονο ότι χρειάζεται να μπει ο Σαλπιγγίδης, αλλά μπήκε πολύ αργότερα και αν το παιχνίδι κυλούσε στην ισοπαλία μπορεί να μην έμπαινε και καθόλου.

Μαγκιά του Νιόπλια ήταν η αλλαγή του Νίνη με τον Χριστοδουλόπουλο, έστω και στο 85’

Εκεί ο Νιόπλιας έδειξε να καταλαβαίνει πως έχει μια ευκαιρία να πάρει κάτι καλό απ το παιχνίδι, βάζοντας κάποιον πιο γρήγορο απ το Νίνη ουσιαστικά πίσω απ τον επίσης γρήγορο Σαλπιγγίδη. Η πλευρά αυτή έδωσε τελικά και τη νίκη, αφού ήρθε και η σέντρα στο τρίτο γκολ.

Τελευταίους άφησα τους παίκτες. Δεν ξέρω τι ακριβώς συνέβη μεταξύ τους στο ημίχρονο και μετά το τέλος του αγώνα με την Καβάλα, χθες πάντως όσοι έπαιξαν έδειξαν διάθεση και πάθος ανεξάρτητα απ το αν ήταν καλοί ή όχι.

Αυτό δεν είναι κάτι αξιοσημείωτο. Σπανίως οι παίκτες που φόρεσαν αυτή τη φανέλα αδιαφόρησαν για κάποιο ευρωπαϊκό παιχνίδι.

Και το μόνο που εύχομαι πλέον είναι να έχουν αφήσει ψυχικά και σωματικά αποθέματα για το κυριακάτικο παιχνίδι.

Γιατί όσο δεδομένο είναι το παραπάνω, άλλο τόσο είναι πως συχνά μετά από ευρωπαϊκές επιτυχίες τα «σκατώνουμε» στις εγχώριες διοργανώσεις.

Νομίζω πάντως πως το κίνητρο της κατάκτησης ενός πρωταθλήματος μετά από 6 χρόνια, είναι εξ ίσου αν όχι περισσότερο ισχυρό από μια νίκη επί της Ρόμα, που στο κάτω-κάτω ακόμα δεν μας εξασφάλισε τίποτα.

ΥΓ. Για τον Σισέ δεν θα γράψω τίποτα. Περιμένω πρώτα να σχολιάσει ο Σπυρόπουλος πως έβαλε ένα στα δύο σίγουρα και πως τέτοια ποσοστά θα είχε και ο Στράντλι …

Είναι δύσκολο αυτό το γκολ να κρίνει το πρωτάθλημα, έκρινε όμως έναν αγώνα γεμάτο νεύρα και αποβολές και έδωσε στους Γιουβεντίνους μια μεγάλη χαρά αφού το Ντέρμπι ντ’ Ιτάλια έχει αποκτήσει άλλη σημασία μετά το Calciopoli.

Κλαούντιο Μαρκίσιο και 2-1

Ανέκαθεν οι «πλάβι» είχαν αδυναμία στα μακρινά σουτ.
Ο Ντέγιαν Στάνκοβιτς δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση
Δείτε το καταπληκτικό του γκολ με απ ευθείας βολέ απ τη σέντρα χωρίς η μπάλα να σκάσει κάτω, στο άνετο 0-5 της Ιντερ επί της Τζένοα.
Βόηθησε βέβαια και το λάθος του Αμέλια, αλλά τέτοια γκολ δεν τα βάζει ο οποιοσδήποτε
Respect!

Συχνά είναι τελευταία τα συμβάντα με ποδοσφαιριστές που αντιδρούν σε απαράδεκτες συμπεριφορές οπαδών.  Και αν στην Αγγλία, ο Αντεμπαγιόρ μάλλον αντέδρασε υπερβολικά, στην Ελλάδα το ζήσαμε πρόσφατα με την περίπτωση του Σισέ και τα ρατσιστικά συνθήματα στο φιλικό με τον Ολυμπιακό Βόλου. Προσωπικά δεν θεωρώ ότι κατ’ ανάγκη αυτοί που το έκαναν στον Βόλο ήταν ρατσιστές ή έχουν υποχρεωτικά κάποιο πρόβλημα με τους μαύρους. Ο ρατσισμός δυστυχώς υπάρχει στο ποδόσφαιρο σε συγκεκριμένες χώρες ή σε οπαδούς συγκεκριμένων ομάδων ή έστω σε συγκεκριμένους οπαδούς, αλλά δεν νομίζω ότι κάθε τέτοιο περιστατικό έχει και τέτοια κίνητρα. Ο κύριος λόγος που τέτοια συμβάντα σημειώνονται είναι η ανάγκη των οπαδών να προκαλέσουν τον αντίπαλο, να τον εκνευρίσουν, να του χαλάσουν την ψυχολογία και στο τέλος να τον κάνουν να αντιδράσει. Όποια αφορμή μπορεί να τους δωθεί είναι καλοδεχούμενη. Είτε αυτό είναι το χρώμα του δέρματος, είτε κάποιο ροζ σκάνδαλο με τη γυναίκα του αθλητή, είτε το γεγονός ότι έχασε το παιδί του, είτε ο θάνατος κάποιου κοντινού του προσώπου, είτε πιο συνηθισμένα στην Ελλάδα τα συνθήματα για τις μανάδες… Κάθε γεγονός που μπορεί να ενοχλήσει και να επηρεάσει τον αθλητή χρησιμοποιείται χωρίς ντροπή και χωρίς δεύτερη σκέψη από τους οπαδούς.

Ο Ντανιέλε ντε Ρόσι είναι ένας από αυτούς τους ποδοσφαιριστές που δεν θέλεις να συναντάς απέναντί σου. Καλός παίκτης, αλλά ιδιαίτερα σκληρός, καταφεύγει πολλές φορές σε δυνατά φάουλ. Ένα τέτοιο χτύπημα έφερε και τις αντιδράσεις στο τελευταίο παιχνίδι της Ρόμα, το νικηφόρο 1-2 στη Σιένα. Οι οπαδοί των γηπεδούχων θέλοντας να πικάρουν τον διεθνή Ιταλό, ξεκίνησαν να τραγουδάνε συνθήματα για τον πεθερό του ντε Ρόσι, ο οποίος δολοφονήθηκε πέρσι σε ένα χτύπημα που φέρει τα χαρακτηριστικά της Μαφίας. Ο σκληροτράχηλος χαφ δεν άντεξε και μόλις τέλειωσε το ματς αντέδρασε. Στην αρχή άρχισε να τους φωνάζει και στη συνέχεια ξέσπασε σε λυγμούς στην αγκαλιά των συμπαικτών του.

Ερχονται αγριεμένοι

Προσδεθείτε και μην καπνίζετε!

Το να τα βάλει με έναν άλλον προπονητή είναι κάτι συνηθισμένο για τον Ζοζέ Μουρίνιο.
Όμως τώρα, τα έβαλε με ολόκληρο θρησκευτικό δόγμα, πράγμα που ξεσήκωσε «ιερό πόλεμο» στην Ιταλία.
Με αφορμή την αντικατάσταση του Γκανέζου Sulley Muntari στο 30ο λεπτό του αγώνα κόντρα στην Μπάρι, ο Μουρίνιο δήλωσε:
- Ο Μουντάρι έχει κάποια προβλήματα με το Ραμαζάνι. Το Ραμαζάνι δεν είναι ό,τι καλύτερο για έναν ποδοσφαιριστή ειδικά κάτω από υψηλές θερμοκρασίες.
Η δήλωση αυτή όπως ήταν φυσικό ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων απ την μεριά της μουσουλμανικής κοινότητας στην Ιταλία.
Ο πρόεδρος της ένωσης κοινοτήτων και ισλαμικών οργανώσεων στην Ιταλία (UCOII) Mohamed Nour Dachan, επιτέθηκε με σφοδρότητα στον Πορτογάλο τεχνικό:
- Ο Μουρίνιο θα πρέπει να μιλάει λιγότερο. Η ιατρική έχει κατά καιρούς εξάρει την ευεργετική επίδραση της θρησκείας στην πνευματική σταθερότητα και την καλή ψυχολογία των αθλητών.

Ωστόσο οι ειδικοί μάλλον συντάσσονται με τις απόψεις του εκκεντρικού τεχνικού.
Ο διατροφολόγος Giulio Scala που έχει εργαστεί για πολλά χρόνια σε αθλητικούς συλλόγους αλλά και για λογαριασμό μεμονομένων αθλητών, δήλωσε στο goal.com.
«Μια μείωση ενός τοις εκατό στην υδάτωση μπορεί να έχει επιπτώσεις στην αντοχή ενός αθλητή μέχρι και 20 τοις εκατό.
Οι αποδόσεις του θα μειωθούν λόγω της αφυδάτωσης όπως για παράδειγμα η αερόβια ικανότητα και η δύναμη.
Η κατάσταση γίνεται πιο δύσκολη τις βραδινές ώρες δεδομένου ότι ο μουσουλμάνος αθλητής θα έχει μείνει επάνω από 12 ή περισσότερες ώρες χωρίς καθόλου τροφή και υγρά. Αυτός σημαίνει μια μείωση στην ενέργεια και τα επίπεδα γλυκογόνου.
Επίσης η διανοητική ικανότητα ενός αθλητή αλλά και η φυσική του κατάσταση μειώνεται μέσα στα 90 λεπτά ενός αγώνα εξ αιτίας της ανεπαρκούς διατροφής»
Φυσικά το πρόβλημα με το Ραμαζάνι δεν είναι καινούργιο για τον χώρο του ποδοσφαίρου.
Απλά οι υπόλοιποι το αντιμετωπίζουν χωρίς δηλώσεις

Το έχουμε ξαναπεί και επιμένουμε, αυτός ο άνθρωπος απλά γεννήθηκε για να είναι προπονητής στην Αγγλία όπου οι προπονητές σεληνιάζονται να αλληλοκαρφώνονται. Είναι απλά στο αίμα του αγγλικού ποδοσφαιρικού λαού. Γουστάρει mind games. Δεν γουστάρει καθωσπρεπισμό. Γουστάρει μπηχτές. Δεν γουστάρει ντεμέκ δηλώσεις «ας κερδίσει ο καλύτερος».

Μέχρι να τα ξαναζήσει αυτά όμως ο μαθητής του Σάντος, Μουρίνιο, πρέπει να εφεύρει αντίπαλους σε χαρτογιακάδες Ιταλούς, που απλά τολμάνε να εκφράσουν την άποψη τους. Ένας από αυτούς έτυχε να είναι και ο Μαρσέλο Λίπι.

«Η Γιουβέντους πιστεύω ότι θα πάρει το πρωτάθλημα» είπε ο ομοσπονδιακός προπονητής της Ιταλίας. Αυτό ήταν. Το αγγλικό life style του Μουρίνιο χτύπησε κόκκινο.

«Ο Λίπι έβγαλε ετυμηγορία στην τηλεόραση το προηγούμενο βράδυ. Ο Καπέλο ποτέ δεν θα έκανε το ίδιο για την Αγγλία. Ούτε ο Ντελ Μπόσκιε στην Ισπανία. Όχι, είναι πολύ περισσότερο έξυπνοι για να το κάνουν αυτό. Δε θέλω να ξοδέψω άλλη ώρα απατώντας στον Ιταλό ομοσπονδιακό προπονητή.»

και συνεχίζει…

«Δουλεύω κάθε μέρα για την ομάδα  μου, στο γήπεδο και στα αποδυτήρια. Δεν ξοδεύω την ώρα μου περιμένοντας στην γύρα για ένα παιχνίδι που έρχεται όποτε του καπνίσει» (οκ, εδώ θέλει το αγγλικό για όποιον δεν εμπιστεύεται την ελεύθερη μου μετάφραση “I work every day for my club, on the field and in the locker room, with my team. I do not spend my time waiting around for a match to come around every now and then.”)

Ένα από τα σίριαλ του καλοκαιριού τελειώνει. Ο Μουρίνιο μπορεί να έχασε τον Ζλάταν με τον οποίο είχε μία παράξενη σχέση μίσους-αγάπης, αλλά η Ίντερ (που συνήθως είναι η ομάδα που την πιάνουν κορόιδο) πέτυχε μια εξαιρετική συμφωνία. Ανεξάρτητα από το τι πιστεύει ο καθένας στην σύγκριση Ιμπραϊμοβιτς με Ετό, το να παίρνεις τον Καμερουνέζο και μερικά δεκάδες εκατομμύρια είναι σίγουρα μια πολύ καλή συμφωνία. Από την άλλη, η Μπαρσελόνα πιθανότατα γλίτωσε από τις παραξενιές του Ετό, αλλά δεν απέκτησε και το καλύτερο παιδί του κόσμου, πήρε έναν ακόμα ιδιόρρυθμο χαρακτήρα.

Στα χαρτιά δυο από τους κορυφαίους επιθετικούς του κόσμου άλλαξαν ομάδες, μόνο που στα ταμεία η μια ομάδα κέρδισε κατά πολύ και η άλλη έχασε κατά πολύ. Στο γήπεδο θα φανεί κατά πόσο θα επηρεαστούν από αυτές τις αλλαγές…

Η φετινή χρονιά αναμένεται να είναι απ τις πιο ζόρικες στην σύγχρονη ιστορία της Μίλαν. Η ομάδα της Λομβαρδίας που τα τελευταία χρόνια έχει απωλέσει τα εγχώρια σκήπτρα απ την συμπολίτισσα Ιντερ, καλείται να ξαναγίνει ανταγωνιστική χωρίς τον φυσικό της ηγέτη, τον Βραζιλιάνο Κακά, ο οποίος μετανάστευσε στην Μαδρίτη του Φλορεντίνο Πέρες.
Σε μια προσπάθεια ανύψωσης του πεσμένου ηθικού, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι προσγειώθηκε την Κυριακή με το ελικόπτερό του στο Μιλανέλο, το αθλητικό κέντρο της ομάδας και συνομίλησε με τους ποδοσφαιριστές. Τους τόνισε πως τους θεωρεί ποιοτικότερους απ την Ιντερ, ενώ για αρκετή ώρα είχε τετ-α-τετ διάλογο με την μεγάλη του αδυναμία τον Ροναλντίνιο απ τον οποίο ζήτησε να φανεί φέτος πιο επαγγελματίας. Απ την μεριά του ο Βραζιλιάνος σούπερ σταρ διαβεβαίωσε τον πρόεδρο πως φέτος θα κάνει ό,τι πρέπει για να έχει μια μεγάλη χρονιά, να κατακτήσει τίτλους και να τους αφιερώσει στον ίδιο. Τον άνθρωπο άλλωστε που για χατήρι του ήρθε σε ρήξη με τον σχεδόν … μόνιμο προπονητή της ομάδας Κάρλος Αντσελότι.
Μένει λοιπόν να δούμε αν ο Ρόνυ θα τηρήσει την υπόσχεσή του και θα περιορίσει τα … μεσημεριανά του ξενύχτια.

Ο Ζοζέ Μουρίνιο ως γνωστόν δεν είναι και το καλύτερο παιδί του κόσμου. Παρ όλ αυτά, κατόρθωσε (γιατί περί κατορθώματος πρόκειται) να διατηρήσει το γάμο του επί 20 συναπτά έτη. Φαίνεται όμως πως τώρα εξάντλησε την υπομονή της συζύγου του Matilde η οποία του ζήτησε διαζύγιο μετά την διαπίστωση πως διατηρεί σχέση στο Μιλάνο με κάποια Ιταλίδα αγνώστων (προς το παρόν) λοιπών στοιχείων.
Ο Μου δεν έφερε αντίρρηση και εντός των ημερών πρόκειται να επιληφθούν του θέματος οι δικηγόροι τους
Ενδεικτικό της υπομονής και ανεκτικότητας της Ματθίλδης είναι το γεγονός πως «κατάπιε» τη δήλωση – ομολογία της Elsa Sousa σε βρεττανικά μέσα τον Οκτώβρη του 2007 ότι διατηρούσε διετή σχέση με τον Πορτογάλλο τεχνικό από το 2001 όταν ο Ζοζέ προπονούσε ακόμη την Uniao Leiría.
Το ζεύγος έχει αποκτήσει δύο παιδάκια την Matilede και τον José Mario, 12 και 8 χρόνων αντίστοιχα.

Την πιθανότητα «τράμπας» Ιμπραήμοβιτς και Ετό φαντάζομαι πως οι περισσότεροι εδώ την γνωρίζετε. Αυτό που δεν ξέραμε μέχρι σήμερα το πρωί είναι τι ακριβώς συζήτησαν οι δύο ισχυροί άνδρες της Μπάρσα και της Ιντερ κατά την πρόσφατη συνάντησή τους στην πρωτεύουσα της Καταλωνίας.
Σύμφωνα λοιπόν με δηλώσεις του ίδιου του Μοράτι στην σημερινή Gazzetta dello Sport ο Λαπόρτα τον…αρώτηξε αν είναι καλός χαρακτήρ ο Ζλάταν επειδή είχε ακούσει τα χειρότερα.
Ο Μοράτι του είπε λέει την αλήθεια (ψέμματα θα του λεγε;) πως ο ΒοσνιοΣουηδός είναι παιδί μάλαμα και άψογος επαγγελματίας.
Αντίστροφα ο Μοράτι ρώτησε τον…συμπέθερο, συγγνώμη τον Λαπόρτα, για τον χαρακτήρα του Ετό και ο Γιάν έδωσε μια πιό … διπλωματική απάντηση. Πως όξω απ το γήπεδο είναι ολίγον ιδιόρρυθμος αλλά μέσα σ αυτό είναι καταπληκτικός (κοινώς, δεν γουστάρει πολύ τις δουλειές του σπιτιού, αλλά στο κρεβάτι…ταύρος!!!)
Η βραδιά ολοκληρώθηκε με βερμουτάκι και γλυκό του κουταλιού (μελιτζανάκι συγκεκριμένα).
Και εις άλλα με υγεία…

Πολλές φορές στην Ελλάδα κατακρίνουμε τους οπαδούς των ομάδων ότι δεν περιορίζονται στα οπαδικά τους καθήκοντα, αλλά μέσω της πίεσης που ασκούν, προσπαθούν να διοικήσουν. Τελικά είναι αυτό μόνο ελληνική αποκλειστικότητα;

Σαφώς και όχι, αφού χθες το βράδυ πραγματοποιήθηκε πορεία των οπαδών της Μίλαν που αντιδράνε στην πώληση του Κακά. Οι ροσσονέρι κατηγορούν τον αντιπρόεδρο της ομάδας και όχι τον Μπερλουσκόνι για αυτήν την πώληση, για λόγους άγνωστους σε εμένα, ενώ για να τον πικάρουν λένε και το κλασσικό και παραδοσιακό, «πούλα και τον γιο σου»…

Ο Αντριάνο Γκαλιάνι πάντως ξεκαθαρίζει ότι η πώληση είναι τελειωμένη, προσπαθώντας φυσικά να ρίξει μερίδιο ευθύνης και στον Κακά, κατηγορώντας τον ότι θέλει να πάει στην Μαδρίτη και ότι δεν σκέφτηκε το καλό του συλλόγου αποδεχόμενος της πρόταση της Μάντσεστερ  Σίτυ που ήταν πολύ καλύτερη. Άλλα λόγια να αγαπίομαστε δηλαδή για τους Μιλανέζους. Όσον αφορά την αντίδραση των οπαδών; «Λυπάμαι για τους οπαδούς. Και εγώ οπαδός είμαι, αλλά έτσι είναι η ζωή.»

Σπάνια οι δηλώσεις του Σίλβιο Μπερλουσκόνι περνάνε απαρατήρητες.

Ο πρωθυπουργός της Ιταλίας και πρόεδρος της Μίλαν σε δηλώσεις του στα ιταλικά ΜΜΕ απέδωσε την φετινή απογοητευτική χρονιά των «ροσονέρι» στον Αντσελότι.

«Δεν ακολούθησε καθόλου τις οδηγίες μου. Μιά φορά παίξαμε όπως του είπα, στο τελευταίο παιχνίδι με την Φιορεντίνα και πήραμε το εισιτήριο γιά το Τσάμπιονς Λιγκ» επισήμανε ο εκκεντρικός πολιτικός, γιά να προσθέσει

«Δεν είναι σωστό να πληρώνει ο κόσμος εισιτήριο γιά να βλέπει τον Ροναλντίνιο κι εσύ να τον βάζεις μέσα στα τελευταία 20 λεπτά. Αν παίζει καλά 20 λεπτά, μπορεί και 90″.

Ο Πάολο Μαλντίνι, ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα τον Ιανουάριο του 1985, όταν ακόμα η ζωή ήταν ασπρόμαυρη και οι τερματοφύλακες μπορούσαν να πιάσουν την μπάλα στα γυρίσματα των αμυντικών τους και την τερματίζει αυτές τις μέρες, τον Μάιο του 2009, με την ζωή να καταγράφεται πλέον σε High-Definition και τον τελευταίο Κινέζο να έχει την δυνατότητα να βρει στο ίντερνετ άμεσα, πόσα βήματα έχει κάνει κάθε παίκτης, σ’ενα γήπεδο στην βόρεια Ιταλία.

Καθ’ολη την διάρκεια αυτής της ποδοσφαιρικής ζωής, ένα πράγμα δεν άλλαξε – πέρα απ’την τεράστια αποδοχή που είχε στις γκόμενες. Η φανέλα της Μίλαν.