Ζούμε σε μια χώρα που δεν βαριέσαι ποτέ. Τι να μας πουν εμάς οι ξενέρωτοι οι ξένοι. Σε ποια άλλη χώρα υπάρχει ο όρος «ισχυρός άντρας» ο οποίος περιγράφει ανθρώπους που τυπικά δεν έχουν καμία σχέση με ομάδες αλλά είναι στην ουσία αφεντικά, πρόεδροι, ιδιοκτήτες, προπονητές, χρηματοδότες κτλ και τις περισσότερες των φορών πρόκειται για άτομα που έχουν παθιασμένες σχέσεις με τη δικαιοσύνη και τις λαμογιές;

Τι να μας πουν εμάς οι ξένοι, όταν οι καταδικασμένοι βγαίνουν έξω ή για να είμαστε ακριβείς δεν μπαίνουν ποτέ μέσα και κυκλοφορούν ελεύθεροι για να είναι πρώτη θέση στο γήπεδο και στις κάμερες ανάβοντας πούρα. Με τον εκάστοτε σπίκερ να λέει «ο ισχυρός άντρας της Καβάλας», την ίδια στιγμή που κυκλοφορεί η φήμη ότι από πίσω του βρίσκονταν φουσκωτές προσωπικότητες των τεχνών, των γραμμάτων και του πολιτισμού για να ελέγχουν την… εύρυθμη αναμετάδοση του αγώνα. Την ίδια στιγμή που οι «απλοί φίλοι των ομάδων» υπόσχονται πριμ εκατοντάδων χιλιάδων Ευρώ και τα μοιράζουν σε μαύρες σακούλες.

Σε ποια άλλη χώρα υπάρχει ο όρος «το πέναλτυ το κερδίζει περισσότερο ο επιθετικός» ή «ο επιθετικός κερδίζει έξυπνα το πέναλτυ» για να περιγράψει μια φάση που ο επιθετικός βουτάει μόνος του και το εκάστοτε τριτσωνοειδές υποκείμενο σφυρίζει χωρίς ντροπή πέναλτυ.

Γι’ αυτό σας λέω. Δεν βαριόμαστε ποτέ στην Ελλάδα.

ΥΓ Ντούσαν μην το κάνεις για την ΑΕΚ, κάν’το για την υστεροφημία σου.
ΥΓ2 Ο Μπομπ ο γλυκύτατος θείος από την Αμερική πιθανότατα είναι μια φούσκα. Δεν έχει όμως ευθύνη για την τωρινή κατάσταση. Για αυτή ευθύνονται οι αναμορφωτές της ΑΕΚ μετά το 2004 που σκόρπισαν στους πέντε ανέμους και αγνοούνται εδώ και έναν χρόνο.
ΥΓ3 Είχαμε συνηθίσει να μας στήνουν για την μάχη της κορυφής. Πλέον είμαστε τόσο ανυπόληπτοι που μας στήνει η κάθε Ξάνθη και η κάθε Καβάλα.

Διαβάζω με έκπληξη πως στην Καβάλα σκέφτονται να δώσουν πασαπόρτι στον Παπακώστα και βρίσκονται σε προχωρημένες επαφές με τον Μαλεζάνι (αφού πρώτα χτύπησαν και την πόρτα του Τζακερόνι). Δεν είναι λέει δυσαρεστημένοι με την δουλειά του Ελληνα τεχνικού, απλά αναζητούν κάποιον πιο έμπειρο.

Η περίπτωση να απολυθεί ο Παπακώστας μετ επαίνων, δείχνει την παθογένεια του ελληνικού ποδοσφαίρου σε όλο της το μεγαλείο. Καθώς ούτε υπομονή διαθέτουμε, ούτε την στοιχειώδη ωριμότητα να διακρίνουμε το καλό απ το καλύτερο ή απ αυτό που απλά ξέρει παραπάνω να ρίχνει μπινελίκια σε άλλες γλώσσες εκτός της ελληνικής.

Μια παροιμία λέει πως όταν το μυρμήγκι βγάζει φτερά, ψοφάει.

Γιατί μάλλον η … υπερκινητικότητα δεν είναι καλή τακτική.

Είναι δύσκολο να κάνεις δέκα σωστές κινήσεις. Πιο δύσκολο όμως είναι να έχεις την υπομονή να τις αφήσεις να αποδόσουν.

Που αν δεν την διαθέτεις, συνήθως τις ακυρώνεις.

Προσεγγίζοντας κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακο το γήπεδο, η πρώτη σου επαφή με το ‘κλίμα αγώνα’ είναι ο πλανόδιος τύπος που πουλάει μαξιλαράκια από φελιζόλ και είναι πάντα πρόθυμος να σ’ ενημερώσει ότι «τα καθισματάκια είναι βρώμικα, παιδιά» – είναι σχεδόν δεδομένο ότι το προηγούμενο βράδυ κάθε παιχνιδιού οι ευχές σου να μην βρέξει για να μην ταλαιπωρηθείς, αντιμάχονται τα δικά του παρακάλια για λίγο νερό που θα κάνει τους επίδοξους πελάτες να σκεφτούν δυο φορές την καθαριότητα του κώλου τους.

Το Χαριλάου έχει αρκετό κόσμο, η Καβάλα έχει στο πλευρό της μερικούς μετρημένους εκδρομείς και στις σουίτες υπάρχουν εκλεκτοί καλεσμένοι όπως ο Έκτορ Ραούλ Κούπερ με τους βοηθούς του και ο Μάκης ‘Μάκαρος’ Ψωμιάδης με το πούρο του. Η παρουσία του νέου τεχνικού δεν με καθησυχάζει καθώς η παρουσία του και μόνο στις κερκίδες δεν κάνει τους έντεκα με τα κίτρινα αυτόματα ομάδα με όλη την σημασία της λέξεως, όπως έχει παρουσιαστεί μέχρι τώρα η Καβάλα.

Στο πρώτο μισάωρο υπάρχει μια τρομερή αίσθησης οικειότητας, αλλά με την αρνητική έννοια. Όλα είναι γνώριμα. Ανύπαρκτη κίνηση στον χώρο, μηδενικό πλάνο επίθεσης, κανένας ικανός να οργανώσει και να φτιάξει παιχνίδι. Η Καβάλα, στημένη αξιόλογα και χωρίς να κλειστεί πίσω ανησυχεί σε μια μόνο περίπτωση, αλλά ο Αμπρέου χάνει το τετ-α-τετ και αναγκάζει κάποιον να αναφωνήσει «σήκωσε την μόνος σου παλικάρι μου και βάλτην με το κεφάλι»! Ο Κάλατς της Μίλαν φαίνεται αδιαπέραστος και σταθερός σε κάθε προσπάθεια του Άρη. Ο Κάλατς της Καβάλας όμως για λόγους ανεξήγητους, κι ενώ η ομάδα του είναι «πιο ομάδα» στο γήπεδο, βρίσκει κάθε πιθανό τρόπο για να καθυστερεί την συνέχεια του αγώνα, πριν καν συμπληρωθούν 25-30 λεπτά παιχνιδιού. Και κάπου εκεί αρχίζουν τα ωραία, ‘κίτρινα’ και Ελληνικά…

Ο Χαβίτο αφήνει πίσω του τον Οικονόμου και βγαίνει φάτσα με το τέρμα, ο αμυντικός της Καβάλας τον ρίχνει αλλά ο οφθαλμίατρος διαιτητής Μιχάλης Κουκουλάκης, άρτι αφιχθείς από συνέδριο οφθαλμιατρικής στην Αμερική – έτσι απλά, για να υπάρχει και η σχετική ..»τραγική ειρωνεία» στο θέμα – δεν βλέπει παράβαση! Το γήπεδο ξεσηκώνεται όπως δεν έχει ξεσηκωθεί άλλη φορά φέτος και όλα αλλάζουν. Ένας νέος Άρης εμφανίζεται, ο οποίος πρεσάροντας παντού και παίζοντας με πάθος, κλείνει την Καβάλα στα καρέ της και την ‘σφυροκοπάει’ ασταμάτητα. Σε μια από τις πολιορκίες και σε μια αναμπουμπούλα μέσα στην περιοχή, η μπάλα μετά από σουτ και κατευθυνόμενη προς το τέρμα,  σταματάει σε χέρι αμυντικού της Καβάλας στο ύψος της μικρής περιοχής. Ο οφθαλμίατρος Κουκουλάκης είτε δεν βλέπει πάλι τίποτα είτε θεωρεί ότι «συμβαίνουν τέτοια μωρέ από τόσο κοντινή απόσταση, ας μην το κάνουμε θέμα» – για το καλό της επαγγελματικής του καριέρας και της βιωσιμότητας της οικογένειας του, ελπίζουμε ότι συνέβη το δεύτερο.

Στο δεύτερο ημίχρονο – παραδόξως, αν αναλογιστούμε τις έως τώρα εμφανίσεις του Άρη – τίποτα δεν αλλάζει. Η ομάδα πιέζει αρκετά, βρίσκει τρόπο να δημιουργήσει αρκετές ευκαιρίες και καταφέρνει μ’ έναν ακόμα πιο μαγικό τρόπο να τις σπαταλήσει. Δυο φορές ο Χαβίτο, δυο φορές ο Αμπρέου, μια φορά ο Φερνάντεζ, μια φορά ο Γκρασιάν, μια φορά ο Λαμπριάκος. Η μπάλα δεν μπαίνει μέσα, τα δυο δοκάρια δεν επιδοτούνται με κανέναν βαθμό και το αριθμητικό πλεονέκτημα που αποκτάει για άλλη μια φορά η ομάδα μένει πάλι ανεκμετάλλευτο. Λίγα δευτερόλεπτα πριν το τέλος, η Καβάλα των εννιά παικτών, εκείνη την στιγμή, χάνει μοναδική ευκαιρία να κάνει αυτό που στην Ελλάδα εύστοχα αποκαλούμε ‘κηδεία’, αλλά ο Ονουάτσι αστοχεί με τον ίδιο τρόπο που ‘αστοχεί’ αργότερα κάνοντας κωμικοτραγικές δηλώσεις που ξεκινούν με το «το ποδόσφαιρο είναι αντρικό άθλημα και πρέπει να παίζεται από έντεκα παίκτες σε κάθε ομάδα ώστε να υπάρχει ισορροπία» και δεν ..συνεχίζονται γιατί η λογική έχει καταρρεύσει από τα γέλια.

Ενδιάμεσα, ο οφθαλμίατρος Κουκουλάκης δεν βλέπει για άλλη μια φορά τον αμυντικό της Καβάλας, να εμποδίζει τον Χαβίτο που πάλι έχει τσιμπήσει πρώτος την μπάλα. Ο αριθμός των περιπτώσεων ανεβαίνει στα τρία  και γίνεται σχεδόν αστείος, βγαλμένος από λαϊκίστικο πρωτοσέλιδο Βορειοελλαδίτικης εφημερίδας άλλων εποχών. Το ματς τελειώνει, ο Άρης αυτήν την φορά έχει παίξει μπάλα, αλλά το αποτέλεσμα για πέμπτο συνεχόμενο παιχνίδι είναι ισοπαλία κι εσύ δεν ξέρεις αν πρέπει να ανησυχήσεις περισσότερο για την ανικανότητα στο τελείωμα των φάσεων, για τα εσωτερικά «γιατί» της ομάδας (γιατί η ομάδα δεν έπαιζε τόσο καιρό, γιατί ξεκίνησε πάλι χωρίς διάθεση και πάθος κτλ.), για το μέλλον του Ελληνικού ποδοσφαίρου και της Ελληνικής διαιτησίας γενικότερα ή για τους καημένους πελάτες με προβλήματα όρασης του κυρίου Κουκουλάκη.

Οχι, μην φοβάστε. Δεν θα γράψω ωδή γιά τον Παναθηναϊκό και την επική, ηρωϊκή και τιτανοτεράστια ανατροπή του σκορ.
Γιά την Καβάλα θα γράψω. Γιά την μικρή αυτή και καταφρονεμένη ομάδα που ήρθε απ την Β’ Εθνική γιά να παίξει ένα άλλο τελείως άγνωστο στην Ελλάδα ποδόσφαιρο. Αυτό του ανελέητου πρέσιγκ και της γρήγορης ανάπτυξης με τη μία που αφήνει αγάλματα τα ακριβοπληρωμένα και βραδυκίνητα τίποτα των μεγάλων ομάδων να χάσκουν και να παρακαλάνε να γίνει το λάθος ή να ακουστεί το σφύριγμα του διαιτητή γιά να ανακτήσουν την κατοχή.
Είναι η δεύτερη φορά φέτος που παρακολουθώ παιχνίδι της (μετά απ αυτό με τον Ολυμπιακό στο Καραϊσκάκη) και ομολογώ πως θα συνεχίσω να την παρακολουθώ γιατί αυτό ακριβώς είναι το ποδόσφαιρο που μ αρέσει και γιατί είναι ωραίο να βλέπεις να προσπαθεί να το παίξει κάποιος στη χώρα των «εεεεεε πλάγιοοοοοο», «εεεεεεεεε φάουυυυυυυυυυλ» και «εεεεεεεεε οφ σάϊιιιιιιιιιιιιιιιιιιιτ»
Μπράβο στον Παπακώστα γι αυτό που δημιούργησε και έχει κάθε δίκιο να διαμαρτύρεται γιά τον τρόπο που η μπάλα στο τελευταίο λεπτό έφτασε απ την μιά άκρη του γηπέδου στην άλλη.
Ελπίζω η Καβάλα να αρθεί πάνω απ την κακοδαιμονία της να την διοικεί ο …σενιόρ ντελ πούρο και να βγει στην Ευρώπη. Το αξίζει!!!

ΥΓ. Λίγο αργότερα παρακολούθησα τον αγώνα της ΑΕΚ με τον Πανθρακικό.
Ε λοιπόν αν η τελευταία ομάδα του πρωταθλήματος παίζει έτσι εκτός έδρας, τότε κάτι αλλάζει πραγματικά στον μίζερο χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Και φυσικά το γκολ του Ρομπέρ είναι μακράν το καλύτερο γιά φέτος

Χωρίς πρόεδρο κινδυνεύει να μείνει το επόμενο διάστημα η Νέα Καβάλα, αφού μετά από μια πρωτοφανή συμμαχία των 3Κ (του Κατεστημένου, του Κράτους και των Κωλο-δικαστηρίων), ανακοινώθηκε σήμερα η απόφαση φυλάκισης του Μάκη Ψωμιάδη, γνωστότερου με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο ‘Μάκαρος’, με σκοπό να χτυπηθεί η ξέφρενη, έως τώρα, πορεία στο πρωτάθλημα της Βορειοελλαδίτικης ομάδας εκεί που πραγματικά ..βρωμάει. Στο κεφάλι!

Οι κατηγορίες που βαραίνουν τον Μάκαρο, αφορούν εργασίες που όφειλε σύμφωνα με κάτι λογιστικά κωλόχαρτα να κάνει στους Θρακομακεδόνες, οι οποίες ως εκ θαύματος – το οποίο όμως δεν του αναγνωρίζει κανένας – μεταμορφώθηκαν σε πούρα Αβάνας, εκλεκτής ποιότητας και εξαίσιας γεύσης, απ’ αυτά που θα ζήλευε ακόμα και ο Μαραντόνα.

Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, από την αναφορά στους Θρακομακεδόνες, οι κατηγορίες αφορούν την περίοδο που ο Μάκης Ψωμιάδης ήταν πρόεδρος της ΑΕΚ, τότε που τον σταμάταγε ο κόσμος της ομάδας κάθε πέντε βήματα στο Κολωνάκι, όταν πήγαινε να κουρευτεί, για να τον ρωτήσει «πρόεδρε, τι θα γίνει με τον Γρηγόρη (Γεωργάτο)»;

Σύμφωνα με το δημοσιογραφικό ρεπορτάζ, μέσα στις επόμενες μέρες οι Αρχές θα αναζητήσουν τον Μάκαρο για να τον οδηγήσουν στις φυλακές, ψάχνοντας για ίχνη σε όλα τα τασάκια του νομού Καβάλας. Η προϊστορία των σχετικών αναζητήσεων πάντως, αφήνει αμφιβολίες για την επιτυχή κατάληξη τους, αφού όσες φορές τα τσακάλια της Αστυνομίας κατάφεραν να εντοπίσουν τον «ύψους 2 μέτρων, σωματώδη, με μαύρα μαλλιά και μεγάλο μουστάκι (όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ένα παλιότερο ένταλμα σύλληψης)» Ψωμιάδη, οι γιατροί αποφαινόταν πως είναι άρρωστος και δεν μπορεί να πάει φυλακή, απόφαση που γιορταζόταν με ‘κατανάλωση’ του καλύτερου πούρου της προσωπικής του συλλογής, που υπάρχει πάντα στο σπίτι για τέτοιες περιπτώσεις.

Στην ακραία περίπτωση, που η νέα αυτή προσπάθεια φυλάκισης δεν αποβεί άκαρπη όπως οι προηγούμενες, τότε δεν αποκλείεται να μάθουμε τον λόγο που τα εισιτήρια στο γήπεδο της Καβάλας ήταν τόσο ακριβά. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, είναι πανάκριβα τα ρημάδια, τα αεροπορικά, άμα τα κλείσεις τελευταία στιγμή..

- Και δεν μου λες, πρόεντρος Μάκης. Είναι μεγάλη ομάδα η Καβάλα; Να ξέρω τι θα πω στην γιαγιά στο Πόρτο Αλέγκρε, όταν ρωτήσει.

- Νεραντζάκι, θα πάρεις παιχταρά μου;

- Όχι, ευχαριστώ κύριος Μάκης. Είναι όμως μεγάλη, ε; Ε;

- Δεν θα πιεις τίποτα αγορίνα μου; Κανένα αναψυκτικό; Πούρο; Θέλεις πουράκι;

- Λίγο νεράκι μόνο. Είναι μεγάλη τελικά;

- Εεε μεγάλη.. Δεν είναι και σαν την Πελοπόννησο!

- Tην ποιά; Δηλαδή, έχει πολύ μεγάλους στόχους, ε πρόεντρος Μάκης;

- Φυσικά, αγαπούλα μου… Φυσικά…

«Είναι μια νέα πρόκληση στην καριέρα μου, ο σύλλογος μου έδωσε την ευκαιρία και εγώ από την πλευρά μου θα κάνω τα πάντα για να πετύχουμε τους στόχους μας, που είναι η έξοδος στο Τσάμπιονς Λιγκ ή στο EUROPA League. Πλην του Παναθηναϊκού, του Ολυμπιακού και της ΑΕΚ, όλες οι άλλες ομάδες βράζουν στο ίδιο καζάνι, οπότε πιστεύω πως μπορούμε να τα καταφέρουμε».

Ντιόγκο Ρινκόν, Βραζιλιάνος, 29 χρονών, μεταγραφικό απόκτημα της Καβάλας, σε χθεσινές του δηλώσεις

- Καλημέρα πρόεντρος Μάκη! Εγκώ ήρθα καιρετήσει εσένα. Φεύγκω για τερμά λουτρά στο Νταλματικές ακτές. Κάνουν πολύ καλό ρευματισμός μου
- Να πάς στο καλό αγαπούλα. Τελικά σιτεμένος μας ήρθες. Ούτε να σγούψεις δεν μπόραγες
- Ε τι περίμενες πρόεντρος Μάκη; 37 χρονώ ήρτα. Αλλοι ηλικία μου είναι πέντε κρόνια προπονητές.
- Αυτό να μου πεις αγαπούλα. Και τώρα τι λες να κάνεις; Εχει κανένα δήμο εκεί στο Ζάγκρεμπ, στη Ριέκα, στο Σπλίτ που ζητάει κηπουρό;
- Εγκώ ανοίξει σουβλατζίντικο Ζάγκρεμπ με λεφτά που έχεις να δώσεις σε μένα πρόεντρος. Πολύ μεγκάλο ανακάλυψη σούβλακος. Θα γίνει πάταγκος!
- Τι λεφτά ωρέ Ζέλικο; Πλερωμένος δεν είσαι;
- Οκι πρόεντρος. Μένουν κάτι ψιλά από κοντράτο ντικό μας
- Κοντράτο; Τι κοντράτο ωρέ;
- Να, είναι καμιά πενηνταριά κιλιάδες έουρος κροστάς εμένα
- Τι είν αυτά που λες αγαπούλα; Ο Μάκης δεν χρωστάει ποτέ και σε κανένα! Πλερωμένος είσαι αγόρι μου
- Μα όκι πρόεντρος. Κρωστάει λεφτά σε μένα. Το πε μάνατζερ ντικό μου κτες μπράντυ!
- Εγώ το μόνο μπράντυ που ξέρω είναι το Μεταξά κι αυτό το ψωνίζω σε βαρέλια και με πίστωση. Και μην μου ζαλίζεις πολύ τον έρωτα γιατί θα σου στείλω σοκολατάκια στο αεροδρόμιο σαν τον Ντάνι Βρέϊνς!
- Ποιο είν αυτό; Προηγκούμενο πορτιέρο Καβάλα;
- Τσου. Προηγούμενος που πίστευε πως του χρωστάω λεφτά. Αν δεν ξέρεις σύρε να μάθεις…
- Πρόεντρος αν δεν δώσει λεφτά μου θα πάω στο ΟΥΕΦΑ.
- Με τα πόδια θα πάς ή να φωνάξουμε ταξί;
- Κοροϊντεύει εμένα;
- Όχι βρε αγαπούλα. Απλά ακόμα το παίζω ψύχραιμος.
- Πρόεντρος πλερώσει εμένα κας!
- Ε άμα είναι να πάς και στο ΚΑΣ, να σε πλερώσω μάγκα. Μην την πατήσουμε σαν την Καλαμαριά, δε λέει. Πόσα σου χρωστάμε για να χουμε καλό ρώτημα;
- Τώρα μιλάει σωστά πρόεντρο ανοικτοκέρη! 50 κιλιάδες έουρος.
- Μάλιστα. Κάτσε ν ανοίξω τη σεντούκα
(Ανοίγει συρτάρι και μετράει λεφτά)
- Τεν…τουέντι…θέρτυ…φόρτι…φίφτι… Βουαλά αγαπούλα. Είμαστε οκέϊ;
- Ναι πρόεντρο. Φκαριστώ πολύ. Τα τυμάμαι πάντα με αγκάπη Καβάλα.
- Να πας στο καλό αγαπούλα. Πίσω κι αριστερά είναι η πόρτα
(Μετά από ένα τέταρτο)
- Πρόεντρο! Πρόεντρο!
- Τι έγινε αγαπούλα; Αναβλήθηκε η πτήση σου; Πώς από δώ;
- Πρόεντρο μόλις βγκήκα από εδώ κάποιο λήστεψε εμένα και μου πήρε όλα τα έουρος!
- Τσου…τσου…τσου… Τι λες ρε παιδί μου… Παλιανθρώποι που υπάρχουν. Να πάρουμε τελέφωνο το εκατό…
- Φκαριστώ πρόεντρος

Μ’ενα πολύ μεγάλο ντέρμπι θα ξεκινήσει το φετινό πρωτάθλημα της Super League, αφού η κλήρωση της Πέμπτης, έβγαλε το ζευγάρι Λεβαδειακός-Νέα Καβάλα, στην πρεμιέρα. Για λόγους αποφυγής της ταλαιπωρίας αρκετών ανθρώπων, οι δυο ομάδες δεν θα αναμετρηθούν με τον κλασσικό, συμβατικό, ποδοσφαιρικό τρόπο αλλά θα το παίξουν στο τάβλι. Τον Λεβαδειακό, θα εκπροσωπήσει ο πρόεδρος του, Γιάννης Κομπότης και την Καβάλα, ο δικός της, Μάκης Ψωμιάδης.

Καθώς η κληρωτίδα, έβγαλε ως γηπεδούχο τον Λεβαδειακό, ο αγώνας θα διεξαχθεί στο στέκι του Γιάννη Κομπότη, ένα παραδοσιακό ψητοπωλείο, στο κέντρο της Λιβαδειάς με το πολυδιάστατο όνομα «Σωτηρία». Το γεγονός αυτό δεν θα επηρεάσει πολλά πράγματα, καθώς το εισιτήριο θα κοστολογηθεί κανονικά στα 30 και τα 40 ευρώ, όπως συνηθίζεται στο υπερπολυτελές γήπεδο της Λιβαδιάς, με μοναδική εξαίρεση την ύπαρξη φτηνών εισιτηρίων (20 ευρώ) για όποιον θέλει να κάτσει όρθιος δίπλα στον τοίχο, αρκεί να μην ενοχλεί τα γκαρσόνια. Τα τραπέζια δίπλα απ’αυτό που θα γίνει η μάχη, θα καλυφτούν από τους κουμπάρους και τους κουμπάρους των κουμπάρων, των δυο αντιπάλων, κοινώς από τους μισούς παράγοντες του Ελληνικού ποδοσφαίρου.

Οι δυο αντίπαλοι επικοινώνησαν άμεσα μετά το τέλος της κλήρωσης, για όλα τα σχετικά, όπως συνηθίζεται στις κληρώσεις των Ευρωπαϊκών διοργανώσεων. Στο πλαίσιο της ιδιαίτερα τυπικής αυτής διαδικασίας, αντάλλαξαν φακέλους με στοιχεία των ομάδων τους και ρύθμισαν τις τελευταίες λεπτομέρειες του αγώνα. Ο φάκελος του Λεβαδειακού περιλάμβανε μόνο έναν χάρτη της πόλης, με σαφείς οδηγίες πως να βρει κάποιος το ψητοπωλείο, χωρίς να χρειαστεί να ψάξει κάποιον στον δρόμο να ρωτήσει, Κυριακάτικα. Ο αντίστοιχος της Καβάλας, περιείχε ένα απ’τα διαδικαστικά χαρτιά που είχε μοιράσει η Super League κατά την κλήρωση, στο οποίο από πίσω είχε γραφτεί στο πόδι, τι ήθελε στα σάντουιτς του ο Μάκης Ψωμιάδης, με διπλή υπογράμμιση στην λέξη τζατζίκι.

Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, οι δυο πλευρές συμφώνησαν να παιχτούν όλα τα παιχνίδια κανονικά, με μοναδική εξαίρεση το «Φεύγα», που θα παίζεται δυο φορές σε κάθε κύκλο, γιατί το όνομα του αρέσει πολύ στον Μάκαρο. Με απλά λόγια, η σειρά καθορίστηκε: Πόρτες, πλακωτό, φεύγα, φεύγα, πόρτες, πλακωτό κ.ο.κ.

Πριν την έναρξη του αγώνα, οι δυο αποστολές θα ανταλλάξουν τα αντιπροσωπευτικά τους λάβαρα, όπως επιτάσσει το βιβλίο του Χρήστου Ζαμπούνη για το σαβουάρ βιβρ, στο κεφάλαιο «Δημόσιες σχέσεις σε βρώμικους κύκλους». Η αποστολή του Μάκη Ψωμιάδη θα δωρίσει ένα κουτί φτηνά πούρα Αβάνας ενώ αυτή του Γιάννη Κομπότη, μια μερίδα σουβλάκια με μπόλικο κρεμμύδι.

Για λόγους αδιαφάνειας, το παιχνίδι θα μεταδοθεί μόνο ραδιοφωνικά. Την περιγραφή του, θα αναλάβει έκτακτα ο Αλέξανδρος Θεοφιλόπουλος, ο οποίος λόγω συνήθειας, θα αποκαλεί ένα απ’τα πούλια της Καβάλας, «Ρομάριο».

Η Κομοτηνή που μέχρι πρόπερσι ήταν ποδοσφαιρικά άγνωστη στο ευρύ κοινό θα έχει από του χρόνου όπως φαίνεται 2 ομάδες στην Σούπερ Λιγκ. Εκτός λοιπόν από τον Πανθρακικό η ιστορική Καβάλα ζήτησε να χρησιμοποιήσει ως έδρα της το γήπεδο της Κομοτηνής. Η ομάδα του μεγάλου παράγοντα του ελληνικού ποδοσφαιρού Μάκη Ψωμιάδη που επιστρέφει στην μεγάλη κατηγορία, δεν τα βρήκε με το  Δήμο Καβάλας για τις απαραίτητες εργασίες στο Δημοτικό Στάδιο Καβάλας και ζήτησε από το Δήμο Κομοτηνής να χρησιμοποιεί το γήπεδο του Πανθρακικού. Ο Δήμος Κομοτηνής συμφώνησε και έτσι ο Α.Ο.Κ. ζήτησε όπως ήταν λογικό και κλειδάριθμο από την Σούπερ Λιγκ για την αυριανή κλήρωση. Έτσι απλά λοιπόν, ξεσπιτώνεται η ομάδα την ίδια στιγμή που στα ρεπορτάζ αναφέρεται ότι ο Μάκαρος είναι αγανακτισμένος με την κατάσταση που επικρατεί και ότι η ομάδα του δεν μπορεί να πουλήσει διαρκείας… Ο κόσμος της ομάδας από την μία τα βάζει με τις τοπικές αρχές, από την άλλη βέβαια δεν έχει και εμπιστοσύνη στον ισχυρό άντρα της ομάδας. Καλά ξεμπερδέματα…