Αυτή η αγωνιστική, ήταν ίσως από τις σημαντικότερες ως τώρα στην Σούπερ Λιγκ, αφού έδειξε ξεκάθαρα, ότι εδώ είναι Ελλάντα και πρωτάθλημα δεν παίρνει ο καλύτερος, αλλά ο Ολυμπιακός ή ο Παναθηναϊκός. Υπάρχει ελπίδα όμως ακόμα;

Ο ΠΑΟΚ έχει μπλέξει σε πρωτόγνωρες καταστάσεις για αυτόν, βρίσκεται ανάμεσα σε ένα αβυσσαλέο πόλεμο κόκκινων και πράσινων πρωτοσέλιδων, όπως τα σημερινά.

Το κείμενο στην φωτογραφία (δεν είναι δικό μου) λέει μια μεγάλη αλήθεια. Ο πόλεμος αυτός θα συνεχιστεί και το μόνο που θα φέρει είναι και άλλα σφυρίγματα υπέρ των δύο ομάδων.

Αλλά πραγματικά, ποια δύναμη είναι αυτή που επιθυμεί τον φετινό, χειρότερο Ολυμπιακό της 15ετιάς να πάρει το πρωτάθλημα;  Θα είναι δίκαιο; Στην τελική θα είναι… καλό για το ελληνικό ποδόσφαιρο;

Θα αντέξει ο Παναθηναϊκός, όντας ακόμα σε Κύπελλο και Europa League, να κερδίσει σε αθλητικά πλαίσια 6 παιχνίδια και να πάρει το πρωτάθλημα; Η ποδοσφαιρική λογική λέει όχι. Αν για τον Ολυμπιακό δεν υπάρχει καμία απάντηση όμως, ο Παναθηναϊκός μπορεί να κερδίσει ακόμα το πρωτάθλημα, αν καταφέρει να κερδίσει όλα τα παιχνίδια. Έτσι όμως όπως είναι το σωστό. Με δίκαιες διαιτησίες και όχι σαν της Κυριακής.

Στην ποδοσφαιρική Ελλάδα του 2010, έχουμε καταφέρει να κάνουμε εκφράσεις όπως «θα είναι καλό… για το ελληνικό ποδόσφαιρο;» και «Έτσι όμως όπως είναι το σωστό. Με δίκαιες διαιτησίες…» να φαντάζουν ανέκδοτα.

Έχει φτάσει όμως η σήψη της ποδοσφαιρικής μας πραγματικότητας τόσο χαμηλά;

Από σήμερα, φωνές σαν του (κατά τα άλλα πολύ εμπαθή προς τον ΠΑΟΚ) Αντώνη Καρπετόπουλου, δείχνουν μια άλλη πραγματικότητα. Συνθήματα όπως των Πανθήρων (διασταυρωμένο από φίλο Πανιώνιο) »Αυτό είναι σωστό, πρωτάθλημα ο ΠΑΟΚ, να βάλετε μυαλό» δείχνουν ότι υπάρχει ελπίδα.

Όσο και αν θέλουν οι Ολυμπιακοί και οι Παναθηναϊκοί να το κρύψουν και γιατί άλλωστε να το παραδεχτούν αφού είναι μέρος του συστήματος, το να πάρει πρωτάθλημα ο ΠΑΟΚ, θα είναι υγεία. Δεν ξέρω αν θα είναι γιατρειά άλλα το σοκ στο κατεστημένο του ελληνικού ποδοσφαίρου θα είναι μεγαλύτερο και από την κατάκτηση του Euro.

Ο ΠΑΟΚ έχει καταφέρει να βασίσει πάνω του τις ελπίδες όλων των φιλάθλων της Ελλάδας για κάτι διαφορετικό. Για μια κρυφή ελπίδα ότι, τουλάχιστον, μπορεί να θυμίσουμε ποδοσφαιρικά Ευρώπη. Θα αλλάξει όλες τις ισορροπίες στην ποδοσφαιρική Ελλάδα, θα δείξει ακόμα και στους οπαδούς του Άρη (που αηδιάζουν στην ιδέα του πρωταθλητή ΠΑΟΚ) ότι ίσως κάποια στιγμή, ακόμα και η ομάδα τους αν το αξίζει μπορεί να κατακτήσει το πρωτάθλημα.

Το μόνο που μένει λοιπόν, είναι το 6×6 για τον ΠΑΟΚ. Αν το καταφέρει θα είναι ο ηθικός πρωταθλητής. Δεν θα με ενδιαφέρει το πρωτάθλημα της ΕΠΟ και της ΚΕΔ, μόνο για τα χαμένα χρήματα και δόξα του Τσάμπιονς Λιγκ θα στεναχωρηθώ.  Αν όχι, δεν πειράζει, άξιζε η προσπάθεια, το ταξίδι ήταν μαγευτικό. Αρκεί να αποτελέσει βάση για τον μελλοντικό ΠΑΟΚ.

Είναι στο χέρι των «υπευθύνων» να αποδείξουν αν το μέλλον του Ελληνικού ποδοσφαίρου είναι μια από τα ίδια, ή πραγματικά ελπιδοφόρο, ακριβοδίκαιο και συναρπαστικό.

Μπορεί που λέτε οι Ελληνες φιλόσοφοι να ανακάλυψαν πώς ξεκινάει ένας ποδοσφαιρικός αγώνας, αλλά με τη σέντρα γύρισαν και το έβαλαν στο τέρμα τους (εκπληκτικό γκολ πάντως, η ανάπτυξη θύμισε Μπάρσα)

Ο διαιτητής Κομφούκιος όμως μέτρησε το γκολ υπέρ τους κι έτσι στο τέλος πανηγύρισαν την κατάκτηση του κυπέλλου, ενώ οι Γερμανοί φιλόσοφοι διαμαρτύρονταν γιά οφ σάϊτ.

Αθάνατοι Μόντυ Πάϊθον. Είναι τόσο … γελαδεροί, γιατί ακόμα και στην Ελλάδα, δεν έχουμε δει (επί του παρόντος) τέτοια διαιτητική απόφαση, ούτε τέτοιες διαμαρτυρίες.

Είμαι σίγουρος πάντως πως αν προσπαθήσουμε, μπορούμε να τους ξεπεράσουμε

Ο πρωταθλητής της ΚΕΔ και της ΕΠΟ, Ολυμπιακός δείχνει να επιστρέφει στην διεκδίκηση του πρωταθλήματος. Φυσικά όχι μέσω του ποδοσφαίρου, εξάλλου για τον Ολυμπιακό who gives a shit about football, αλλά μέσω των γραφείων. Βάζοντας στο κόλπο τον γιο του «ο ολυμπιακός και το αιγάλεω να κερδάνε και οι άλλοι να πάνε να … » με μια σεμιναριακή διαιτησία ο ΟΣΦΠ δείχνει πιο έτοιμος από ποτέ. Όσον αφορά τον γιο του «ο ολυμπιακός και το αιγάλεω να κερδάνε και οι άλλοι να πάνε να … » σίγουρα θα έχει κάνει περήφανο τον πατέρα του, την ομάδα του και τα εκατομμύρια των οπαδών της ομάδας που έχει το καλύτερο ρόστερ παραγόντων και δικηγόρων.

Η συνέχεια προμηνύεται συγκλονιστική, ενώ αναμένεται και η απάντηση του Παναθηναϊκού.

Δυστυχώς όμως για να δικαιολογηθούν όλα αυτά, πρέπει να υπάρχει και ένας αντίπαλος. Και ο Εργοτέλης δεν φάνηκε συμβιβασμένος για το προαποφασισμένο αποτέλεσμα. Κρητικοί λεβέντες.

- Τι τον φώναξες πάλι αυτόν ρε; Θα μας τα πρήξει όπως χθες.

- Τι θες να κάνω; Μόνος του ήρθε. Δεν τον φώναξα εγώ. Τι να του πώ; Να φύγει;

- Τι έγινε μάγκες; Όλα καλά; Τι θα πιούμε απόψε; Εχουμε παγωμένες μπυρίτσες ή να πεταχτώ στο σούπερ μάρκετ;

- Εχουμε ρε Μήτσο. Από τότε που βγήκε αυτή η διαφήμιση με τις τσιρίδες, δεν μπορούμε να δούμε Τσάμπιονς Λιγκ χωρίς μπύρες. Μόνο που σήμερα … δεν έχουμε NOVA. Εδωσα την κάρτα σ ένα ξαδερφάκι μου. Θα δούμε μόνο τη Μπάγερν με την Φιορεντίνα

- Ναι ρε. Δεν πειράζει. Μπύρες να υπάρχουν

- Αντε γειά μας!

- Τσιν τσιν

- Παιδιά εγώ πάω κουζίνα να ψήσω τοστάκια. Μόλις δείτε πάνω από 3 σωστές πάσες φωνάξτε με!

- Πάλι άρχισες ρε Μήτσο;

- Όχι ρε. Είπαμε. Μπύρες να υπάρχουν!

- Πω πω. Τι είναι αυτό που βλέπουμε ρε; Πάλι δίκιο έχει ο Μήτσος.

- Που λέτε μάγκες, προχθές είχαμε πάει σε μια καινούργια μπυραρία, ζάχαρη. Να πάμε καμιά μέρα. Και τσάμπα ε; Φάγαμε, ήπιαμε και πληρώσαμε 10 ευρώ το άτομο.

- Αφού αντέξαμε 80 λεπτά, θα αντέξουμε άλλα δέκα. Μήτσο, φέρε μια τελευταία μπύρα ρε. Πρέπει να έχει μείνει μία στο τελευταίο ράφι στο ψυγείο, δίπλα απ τη σακούλα με τα καρότα.

- Ωπα! Ρουμενίγκε με Πλατινί στα επίσημα! Θυμάσαι ρε; Τι παιχταράδες ήταν αυτοί;

- Ρε μάγκες! Δεν έχει άλλη μπύρα. Θα την ήπιαμε κι αυτή.

- Δεν πειράζει Μήτσο. Ελα να δούμε το τέλος. Πιέζει η Μπάγερν. Θα αντέξουν οι Φιορεντίνοι με δέκα;

- Πω πω. Μη με αγχώνετε βραδιάτικα. Τέλειωσαν κι οι μπύρες …

- Γκολ η Μπάγερν! Ρε συ… Οφ σάϊτ δεν ήταν;

- Μόνο τρία μέτρα

- Σώπα ρε. Οι μπύρες θα φταίνε. Ηπιαμε πολλές και κάνουν πουλάκια τα μάτια μας.

- Που λέτε μάγκες, κάτι λουκανικάκια η μπυραρία, μούρλια.

- Ρε Μήτσο, πώς και δεν λες τίποτα για το παιχνίδι σήμερα;

- Ααα όλα κι όλα. Εγώ μιλάω μόνο για ποδόσφαιρο. Το λαθόσφαιρο δεν με ενδιαφέρει.

- Σωστός ο Μήτσος. Αντε καληνύχτα …

Ο 33χρονος διαιτητής Χαβιέ Εστράδα Φερνάντες απ την Γέϊδα της Καταλωνίας δεν έχει μεγάλη εμπειρία από την Primera Division, αφού φέτος είναι η πρώτη του χρονιά στην μεγάλη κατηγορία.

Σήμερα το απόγευμα κλήθηκε να διευθύνει την αναμέτρηση της Ρεάλ Μαδρίτης με την Αλμερία στο Σαντιάγκο Μπερναμπέου.

Εκεί, αφού λογικά θα δέχτηκε το καλωσόρισμα του Μεχία Ντιάβιλα, διεύθυνε έναν αγώνα που κύλησε χωρίς πολλά απρόοπτα μέχρι την ανάπαυλα.

Η Μαδρίτη έχανε ευκαιρίες, η Αλμερία δεν ξεμύτιζε πολύ απ την περιοχή της, ώσπου ο Κριστιάνο με μαγική σέντρα «σέρβιρε» έτοιμο γκολ στο κεφάλι του Σέρχιο Ράμος που δεν έχασε την ευκαιρία.

Το δεύτερο μέρος φυσιολογικά θα αποτελούσε έναν μονόλογο για την ομάδα με τα λευκά και πολλοί περίμεναν μεγάλο σκορ που θα διασκέδαζε την ήττα της προηγούμενης εβδομάδας απ την Μπαρσελόνα.

Ο Χόρχε Βαλντάνο όπως το συνηθίσει (και ο ίδιος δήλωσε στο τέλος του αγώνα) πέρασε μια βόλτα απ τα αποδυτήρια των διαιτητών να δει αν είναι ικανοποιημένοι απ την φιλοξενία.

Ο Χαβιέ Εστράδα Φερνάντες έδειξε να σκλαβώνεται απ αυτή την άψογη συμπεριφορά.

Γι αυτό και στο δεύτερο ημίχρονο, όταν οι meringues βρέθηκαν με την πλάτη στον τοίχο, αφού η ομάδα του Ούγκο Σάντσες γύρισε το παιχνίδι και προηγήθηκε με 1-2, δεν φάνηκε αχάριστος.

Ο Ιγκουαϊν με παλικαρίσια ενέργεια ισοφάρισε για την Μαδρίτη και αμέσως μετά … έπιασε δουλειά ο ρέφερι.

«Μαϊμού» πέναλτυ σε βουτιά του Κριστιάνο κι ενώ ο Ντιέγκο Αλβες έχει προλάβει να διώξει πρώτα την μπάλα αλλά επειδή ούτε αυτό έφτανε, μετά την απόκρουση του πέναλτυ του Κριστιάνο απ τον εξαιρετικό κήπερ των «ψαράδων», επέτρεψε στον Καρίμ Μπενζεμά που είχε μπει αρκετή ώρα πριν στην περιοχή, να πάρει το ριμπάουντ και να σκοράρει, δίνοντας το προβάδισμα στους γηπεδούχους.

Το παιχνίδι τελικά έληξε με 4-2 με ένα ακόμα όμορφο γκολ του Ρονάλντο, τα πολλά γκολ μπήκαν, αλλά οι οπαδοί της Μαδρίτης κάθε άλλο παρά ικανοποιημένοι έδειξαν.

Όχι τόσο γιατί χρειάστηκαν την βοήθεια του διαιτητή, όσο για το γεγονός ότι το μεγάλο τους αστέρι στο τέλος … αυτοτιμωρήθηκε για το καραγκιοζιλίκι του παίρνοντας κόκκινη κάρτα (δεύτερη κίτρινη) γιά μια κοκορομαχία του με ένα παλικάρι των Ανδαλουσιάνων.

Τώρα θα λείψει απ τον επόμενο κρίσιμο αγώνα της ομάδας του στο Μεστάγια.

Τα ερωτήματα πολλά.

Τώρα ποιος θα «βουτήξει»;

Κι αν βουτήξει κάποιος, θα είναι ο διαιτητής τόσο … γαλαντόμος για να δείξει την άσπρη βούλα;

Τα δεδομένα: Ο διαιτητής Κωνσταντινέας, εκ Μεσσηνίας, σφυρίζει ώστε να εκτελεστεί το κόρνερ. Ο Κάλβο εκτελεί το κόρνερ. Όσο η μπάλα είναι στον αέρα και πλησιάζει προς την μικρή περιοχή, ο Λάτκα του Πανιωνίου τραβάει με κάθε τρόπο την φανέλα του ψηλότερου Αμπρέου. Ο Κωνσταντινέας σφυρίζει να διακοπεί η φάση. Ο Κωνσταντινέας πλησιάζει τους δυο παίκτες. Ο Κωνσταντινέας δίνει κίτρινη κάρτα στον αμυντικό του Πανιωνίου για την παράβαση στην οποία, σύμφωνα πάντα με τον κανονισμό, υπέπεσε. Ο Κωνσταντινέας διατάζει την …επανάληψη του κόρνερ!

Το πρόβλημα: Αναζητείται λογική εξήγηση, σύμφωνη πάντα με το γράμμα του κανονισμού.

Πίστευα ότι τέτοιο πέναλτι δεν θα σφύριζε ούτε φανατικός Παοκτσής.
Έκανα λάθος.
Φανατικός Παοκτσής το σφύριξε!

Ζούμε σε μια χώρα που δεν βαριέσαι ποτέ. Τι να μας πουν εμάς οι ξενέρωτοι οι ξένοι. Σε ποια άλλη χώρα υπάρχει ο όρος «ισχυρός άντρας» ο οποίος περιγράφει ανθρώπους που τυπικά δεν έχουν καμία σχέση με ομάδες αλλά είναι στην ουσία αφεντικά, πρόεδροι, ιδιοκτήτες, προπονητές, χρηματοδότες κτλ και τις περισσότερες των φορών πρόκειται για άτομα που έχουν παθιασμένες σχέσεις με τη δικαιοσύνη και τις λαμογιές;

Τι να μας πουν εμάς οι ξένοι, όταν οι καταδικασμένοι βγαίνουν έξω ή για να είμαστε ακριβείς δεν μπαίνουν ποτέ μέσα και κυκλοφορούν ελεύθεροι για να είναι πρώτη θέση στο γήπεδο και στις κάμερες ανάβοντας πούρα. Με τον εκάστοτε σπίκερ να λέει «ο ισχυρός άντρας της Καβάλας», την ίδια στιγμή που κυκλοφορεί η φήμη ότι από πίσω του βρίσκονταν φουσκωτές προσωπικότητες των τεχνών, των γραμμάτων και του πολιτισμού για να ελέγχουν την… εύρυθμη αναμετάδοση του αγώνα. Την ίδια στιγμή που οι «απλοί φίλοι των ομάδων» υπόσχονται πριμ εκατοντάδων χιλιάδων Ευρώ και τα μοιράζουν σε μαύρες σακούλες.

Σε ποια άλλη χώρα υπάρχει ο όρος «το πέναλτυ το κερδίζει περισσότερο ο επιθετικός» ή «ο επιθετικός κερδίζει έξυπνα το πέναλτυ» για να περιγράψει μια φάση που ο επιθετικός βουτάει μόνος του και το εκάστοτε τριτσωνοειδές υποκείμενο σφυρίζει χωρίς ντροπή πέναλτυ.

Γι’ αυτό σας λέω. Δεν βαριόμαστε ποτέ στην Ελλάδα.

ΥΓ Ντούσαν μην το κάνεις για την ΑΕΚ, κάν’το για την υστεροφημία σου.
ΥΓ2 Ο Μπομπ ο γλυκύτατος θείος από την Αμερική πιθανότατα είναι μια φούσκα. Δεν έχει όμως ευθύνη για την τωρινή κατάσταση. Για αυτή ευθύνονται οι αναμορφωτές της ΑΕΚ μετά το 2004 που σκόρπισαν στους πέντε ανέμους και αγνοούνται εδώ και έναν χρόνο.
ΥΓ3 Είχαμε συνηθίσει να μας στήνουν για την μάχη της κορυφής. Πλέον είμαστε τόσο ανυπόληπτοι που μας στήνει η κάθε Ξάνθη και η κάθε Καβάλα.

Απ το κακό στο χειρότερο βαδίζει η φετινή Λίβερπουλ του Ράφα Μπενίτες.

Οι «κόκκινοι» πέταξαν άλλους δύο εντός έδρας βαθμούς στην αναμέτρηση με την Μπέρμιγχαμ, αλλά αυτό δεν είναι το χειρότερο.

Ο νεαρός και πολλά υποσχόμενος Νταβίντ Ν΄γκογκ με μια βουτιά που θα ζήλευαν πολλοί Ελληνες και αγωνιζόμενοι στην Ελλάδα εξπερ του είδους «ξεγέλασε» τον διαιτητή, ο Τζέραρντ σκόραρε απ την άσπρη βούλα και η ομάδα του πήρε τον ένα βαθμό.

Προσεγγίζοντας κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακο το γήπεδο, η πρώτη σου επαφή με το ‘κλίμα αγώνα’ είναι ο πλανόδιος τύπος που πουλάει μαξιλαράκια από φελιζόλ και είναι πάντα πρόθυμος να σ’ ενημερώσει ότι «τα καθισματάκια είναι βρώμικα, παιδιά» – είναι σχεδόν δεδομένο ότι το προηγούμενο βράδυ κάθε παιχνιδιού οι ευχές σου να μην βρέξει για να μην ταλαιπωρηθείς, αντιμάχονται τα δικά του παρακάλια για λίγο νερό που θα κάνει τους επίδοξους πελάτες να σκεφτούν δυο φορές την καθαριότητα του κώλου τους.

Το Χαριλάου έχει αρκετό κόσμο, η Καβάλα έχει στο πλευρό της μερικούς μετρημένους εκδρομείς και στις σουίτες υπάρχουν εκλεκτοί καλεσμένοι όπως ο Έκτορ Ραούλ Κούπερ με τους βοηθούς του και ο Μάκης ‘Μάκαρος’ Ψωμιάδης με το πούρο του. Η παρουσία του νέου τεχνικού δεν με καθησυχάζει καθώς η παρουσία του και μόνο στις κερκίδες δεν κάνει τους έντεκα με τα κίτρινα αυτόματα ομάδα με όλη την σημασία της λέξεως, όπως έχει παρουσιαστεί μέχρι τώρα η Καβάλα.

Στο πρώτο μισάωρο υπάρχει μια τρομερή αίσθησης οικειότητας, αλλά με την αρνητική έννοια. Όλα είναι γνώριμα. Ανύπαρκτη κίνηση στον χώρο, μηδενικό πλάνο επίθεσης, κανένας ικανός να οργανώσει και να φτιάξει παιχνίδι. Η Καβάλα, στημένη αξιόλογα και χωρίς να κλειστεί πίσω ανησυχεί σε μια μόνο περίπτωση, αλλά ο Αμπρέου χάνει το τετ-α-τετ και αναγκάζει κάποιον να αναφωνήσει «σήκωσε την μόνος σου παλικάρι μου και βάλτην με το κεφάλι»! Ο Κάλατς της Μίλαν φαίνεται αδιαπέραστος και σταθερός σε κάθε προσπάθεια του Άρη. Ο Κάλατς της Καβάλας όμως για λόγους ανεξήγητους, κι ενώ η ομάδα του είναι «πιο ομάδα» στο γήπεδο, βρίσκει κάθε πιθανό τρόπο για να καθυστερεί την συνέχεια του αγώνα, πριν καν συμπληρωθούν 25-30 λεπτά παιχνιδιού. Και κάπου εκεί αρχίζουν τα ωραία, ‘κίτρινα’ και Ελληνικά…

Ο Χαβίτο αφήνει πίσω του τον Οικονόμου και βγαίνει φάτσα με το τέρμα, ο αμυντικός της Καβάλας τον ρίχνει αλλά ο οφθαλμίατρος διαιτητής Μιχάλης Κουκουλάκης, άρτι αφιχθείς από συνέδριο οφθαλμιατρικής στην Αμερική – έτσι απλά, για να υπάρχει και η σχετική ..»τραγική ειρωνεία» στο θέμα – δεν βλέπει παράβαση! Το γήπεδο ξεσηκώνεται όπως δεν έχει ξεσηκωθεί άλλη φορά φέτος και όλα αλλάζουν. Ένας νέος Άρης εμφανίζεται, ο οποίος πρεσάροντας παντού και παίζοντας με πάθος, κλείνει την Καβάλα στα καρέ της και την ‘σφυροκοπάει’ ασταμάτητα. Σε μια από τις πολιορκίες και σε μια αναμπουμπούλα μέσα στην περιοχή, η μπάλα μετά από σουτ και κατευθυνόμενη προς το τέρμα,  σταματάει σε χέρι αμυντικού της Καβάλας στο ύψος της μικρής περιοχής. Ο οφθαλμίατρος Κουκουλάκης είτε δεν βλέπει πάλι τίποτα είτε θεωρεί ότι «συμβαίνουν τέτοια μωρέ από τόσο κοντινή απόσταση, ας μην το κάνουμε θέμα» – για το καλό της επαγγελματικής του καριέρας και της βιωσιμότητας της οικογένειας του, ελπίζουμε ότι συνέβη το δεύτερο.

Στο δεύτερο ημίχρονο – παραδόξως, αν αναλογιστούμε τις έως τώρα εμφανίσεις του Άρη – τίποτα δεν αλλάζει. Η ομάδα πιέζει αρκετά, βρίσκει τρόπο να δημιουργήσει αρκετές ευκαιρίες και καταφέρνει μ’ έναν ακόμα πιο μαγικό τρόπο να τις σπαταλήσει. Δυο φορές ο Χαβίτο, δυο φορές ο Αμπρέου, μια φορά ο Φερνάντεζ, μια φορά ο Γκρασιάν, μια φορά ο Λαμπριάκος. Η μπάλα δεν μπαίνει μέσα, τα δυο δοκάρια δεν επιδοτούνται με κανέναν βαθμό και το αριθμητικό πλεονέκτημα που αποκτάει για άλλη μια φορά η ομάδα μένει πάλι ανεκμετάλλευτο. Λίγα δευτερόλεπτα πριν το τέλος, η Καβάλα των εννιά παικτών, εκείνη την στιγμή, χάνει μοναδική ευκαιρία να κάνει αυτό που στην Ελλάδα εύστοχα αποκαλούμε ‘κηδεία’, αλλά ο Ονουάτσι αστοχεί με τον ίδιο τρόπο που ‘αστοχεί’ αργότερα κάνοντας κωμικοτραγικές δηλώσεις που ξεκινούν με το «το ποδόσφαιρο είναι αντρικό άθλημα και πρέπει να παίζεται από έντεκα παίκτες σε κάθε ομάδα ώστε να υπάρχει ισορροπία» και δεν ..συνεχίζονται γιατί η λογική έχει καταρρεύσει από τα γέλια.

Ενδιάμεσα, ο οφθαλμίατρος Κουκουλάκης δεν βλέπει για άλλη μια φορά τον αμυντικό της Καβάλας, να εμποδίζει τον Χαβίτο που πάλι έχει τσιμπήσει πρώτος την μπάλα. Ο αριθμός των περιπτώσεων ανεβαίνει στα τρία  και γίνεται σχεδόν αστείος, βγαλμένος από λαϊκίστικο πρωτοσέλιδο Βορειοελλαδίτικης εφημερίδας άλλων εποχών. Το ματς τελειώνει, ο Άρης αυτήν την φορά έχει παίξει μπάλα, αλλά το αποτέλεσμα για πέμπτο συνεχόμενο παιχνίδι είναι ισοπαλία κι εσύ δεν ξέρεις αν πρέπει να ανησυχήσεις περισσότερο για την ανικανότητα στο τελείωμα των φάσεων, για τα εσωτερικά «γιατί» της ομάδας (γιατί η ομάδα δεν έπαιζε τόσο καιρό, γιατί ξεκίνησε πάλι χωρίς διάθεση και πάθος κτλ.), για το μέλλον του Ελληνικού ποδοσφαίρου και της Ελληνικής διαιτησίας γενικότερα ή για τους καημένους πελάτες με προβλήματα όρασης του κυρίου Κουκουλάκη.

Τί θα συμβεί πρώτο;

1. Θα φέρει χι και ο Παναθηναϊκός στην Λιβαδειά, θα «πνίξει» ο διαιτητής καθαρό γκολ του Κατσουράνη απ τη σέντρα

2. Θα κάνει πύρινες δηλώσεις ο Σάββας γιά την διαιτησία

3. Ο Σάββας θα δηλώσει το γνωστό: οι μεγάλες ομάδες δεν μιλάνε γιά διαιτησία

4. Θα επισκεφτεί τον Πιλάβιο ο Κόκκαλης

5. Θα εκδόσει DVD ο Μόραλης διάρκειας 3 λεπτών

6. Θα παραιτηθεί ο Τεροβίτσας

7. Θα βγάλει σωστό τον επόπτη ο Βαρούχας

8. Θα πάρει φωτιά το πατίνι του βοηθού.

9. Θα βάλει αύριο μαϊμούδες γιά πρωτοσέλιδο ο Πρωταθλητής

10. Θα απολυθεί ο Ζίκο και θα αναλάβει – επιτέλους- ο Αναστό!

Ο κάφρος μέσα μου μου λέει να χαρώ. Φωνάζει «έτσι ρε! Οπως τα κάνατε να σας τα κάνουν! Να βάζετε 3 γκολ και να μην μετράνε τα 4! Να χορτάσετε ανθρώπινα λάθη!»

Κάποια άλλη φωνή όμως, πιό ψύχραιμη, λέει πως χάθηκε άλλη μιά ευκαιρία να ξεβρωμίσει ο τόπος.

Η παράγκα απέθανε. Ζήτω η παράγκα!!!

Κρίμα …

Την Κυριακή έγινε ένα ακόμα «ντέρμπυ» της ελληνικής Σούπερ Λιγκ λοιπόν, ανάμεσα στον πρωταθλητή Παναθηναϊκό, που σιγά σιγά οι οπαδοί του πρέπει να το συνηθίζουν ότι έτσι ορίστηκαν τα κουκιά για φέτος, και τον ΠΑΟΚ που θέλει αλλά Δον Φερνάντε… Ντεν…

Το παιχνίδι ήταν η συνέχεια όλων των παιχνιδιών του ΠΑΟΚ του Σάντος στην Αθήνα. Είχαμε το περσινό, έχουμε και το φετινό. Τι άλλαξε σε αυτό; Την θέση του Βύντρα την πήρε ο Κατσουράνης, ενώ φέτος ο ΠΑΟΚ δεν κατέβηκε εντελώς συνονθύλευμα, αφού είχε και έναν Βιερίνια να σώσει τα προσχήματα. Ένας Βιερίνια που είναι κάθε αγωνιστική ο MVP του ΠΑΟΚ. Κατά τ’αλλα ο Σάντος συνέχισε τις επικές δηλώσεις του, μειώνοντας περαιτέρω το ρόστερ του ΠΑΟΚ, κάνοντας εκτίμηση ποιος από Ολυμπιακό ή Παναθηναϊκό θα πάρει τον πρωτάθλημα, κρίνοντας τον Κατσουράνη παιχταρά και μοιράζοντας συγχαρητήρια στον Παναθηναϊκό.

Ο Σπάθας έκανε ίσως την πιο χειρουργική διαιτησία που έχω δει ποτέ τα τελευταία χρόνια. Ήταν πραγματικά εντυπωσιακό το πως έσπρωχνε τον Παναθηναϊκό στην περιοχή του ΠΑΟΚ με απίθανα φάουλ και αντίστοιχα πόσο έκλεινε τα μάτια του στα φάουλ των παικτών του Παναθηναϊκού στους παίκτες του ΠΑΟΚ. Στο 1-1 δεν απέβαλλε τον Κατσουράνη σε καθαρή περίπτωση δεύτερης κάρτας, ενώ ανακάλυψε χέρι και κόκκινη κάρτα σε στοπάρισμα του Ίβιτς που έβγαζε τον Βιερίνια σε θέση βολής. Για την φάση της ανατροπής του Κουτσιανικούλη, είμαι απόλυτα συμβιβασμένος ότι δεν πρόκειται να πάρει ο ΠΑΟΚ ποτέ τέτοιο πέναλτυ. Σε κάθε περίπτωση διαιτητής που δίνει φάουλ σε πέσιμο του Καραγκούνη έχει δόλο. Είναι κρίμα πάντως, γιατί ο Σπάθας παρά το βεβαρημένο οικογενειακό παρελθόν του, ήταν από τους διαιτητές που είχα διακρίνει καλά στοιχεία, αλλά φυσικά απο το DNA της οικογένειας του δύσκολα να ξεφύγει. Το θέμα είναι ότι με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, η φετινή αντιμετώπιση του ΠΑΟΚ από την διαιτησία είναι ίδια με την χρονιά 2001/02, την χρονιά δηλαδή που η ομάδα σήκωσε το κύπελλο, και κάτι πρέπει να γίνει για αυτήν την φαρσοκωμωδία, που  μετράει ήδη τουλάχιστον 5 βαθμούς απωλειών από τα αγαπημένα του Πιλάβιου. (Παπασταμάτη όρισε ο αθεόφοβος για το ΟΦΗ – ΠΑΟΚ … ).

Κριτική για τις επιλογές του Σάντος δεν έχει νόημα να ξανά γίνει. Το ότι άλλαξε 3/4 την άμυνα που είχε να δεχτεί 3 ματς γκολ για παράδειγμα. Οπότε σταματάω εδώ και περιμένω το τέλος της χρονιάς για το ξεκαθάρισμα. Εξάλλου είναι πλέον φανερό ότι η σχέση ΠΑΟΚ – Σάντος είναι καθαρά σχέση παροντική… Ο ένας ανέχεται τον άλλον μέχρι να τελειώσει η χρόνια. Και δυστυχώς αυτό είναι ότι χειρότερο σε έναν κατά τ’άλλα υγιέστατο ΠΑΟΚ που σήμερα είχε έναρξη λειτουργιών στο νέο του προπονητικό κέντρο.

Πολύ κουβέντα έγινε χθες το βράδυ γιά την διαιτησία του Σπάθα στο ΟΑΚΑ. Μιά γνώμη ακόμα δεν βλάπτει, ας την πω και ρίξτε την κάτω.
Δύο φάσεις ήταν οι πλέον επίμαχες του αγώνα. Η μιά αφορά την περίπτωση ανατροπής του Κουτσιανικούλη και η άλλη το χέρι (;) του Ιβιτς.
Εχω την εντύπωση πως κανείς διαιτητής δεν έχει την πολυτέλεια να ψυρίζει την μαϊμού και να μετράει το μανίκι του Περικλή Βασιλάκη. Τα πράγματα είναι απλά: σφυρίζει ό,τι βλέπει και όχι ότι υποθέτει πως πρέπει να έγινε και όλα καλά (τουλάχιστον γιά μένα).
Στην περίπτωση λοιπόν του Σαριέγκι με τον Κουτσιανικούλη, ο διαιτητής βλέπει το χέρι του Βάσκου στον ώμο του παίκτη του ΠΑΟΚ. Εχει καμιά δουλειά εκεί το χέρι του Γιοσού; Στηρίχτηκε γιά να μην πέσει; Οχι βέβαια. Κατά συνέπεια τιμωρεί την λάθος κίνηση του αμυντικού και δεν εξετάζει αν η επαφή ήταν εκείνη που υποχρέωσε τον επιθετικό να πέσει. Οι βλακείες πρέπει να τιμωρούνται γιατί δείχνουν πρόθεση. Βλακώδη πρόθεση μεν, αλλά πρόθεση!
Στην περίπτωση του Ιβιτς τώρα, ο διαιτητής βλέπει τη φάση από πίσω αφού μόνο αν ήταν τερματοφύλακας θα μπορούσε να την δει από μπροστά.
Βλέπει ένα χέρι να ανοίγει στην έκταση, μετά να κλείνει προς το στήθος και την μπάλα να σηκώνεται κατακόρυφα. Τί να υποθέσει τώρα; Οτι είναι ώμος που ξεκινάει πάνω απ τη βάτα του Περικλή Βασιλάκη, ενάμιση μέτρο πάνω απ το μπατζάκι του;
Χέρι θα δώσει Περικλή μου και να με συγχωρείς που θα στο πω αλλά κι εσύ χέρι θα έδινες και οποιοσδήποτε άλλος «συνάδελφός» σου

Ο επόπτης Αντώνης Καρατζίκας, ακυρώνει το γκολ του Ολυμπιακού στον αγώνα με την Καβάλα, υποδεικνύοντας τον Ντιόγκο σε θέση παθητικού οφσάιντ.  Το Καραΐσκάκη σοκάρεται! Έχει να σοκαριστεί τόσο από την μέρα που εκείνος ο αλλοδαπός τόλμησε να ακυρώσει γκολ του Τοροσίδη, βοηθώντας στην καταστροφή του αήττητου σερί της ομάδας στο συγκεκριμένο γήπεδο, σερί για το οποίο μόχθησαν αρκετοί και ‘θυσιάστηκαν’ περισσότεροι. Το παιχνίδι λήγει – ανέλπιστα – ισόπαλο, ο Μάκαρος φεύγει από τον Πειραιά με βαθμό. Ο Σάββας Θεοδωρίδης διαιτησία για διαμαρτύρεται την! (Οι ίδιες οι λέξεις κηρύσσουν συντακτική επανάσταση, για το γελοίο και κωμικοτραγικό του νοήματος της πρότασης).

Μετά τις πρώτες αναλύσεις των ειδικών-άσχετων η υπόδειξη χαρακτηρίζεται σωστή και ο επόπτης δικαιώνεται. Λίγες μέρες αργότερα όμως, φανατικοί εργασιομανείς με γυαλάκια και σώβρακο Σούπερμαν, που έχουν αφιερώσει την ζωή τους στην αποσαφήνιση κάθε διαιτητικού μπερδέματος σ’ αυτήν την βρόμικη κοινωνία, χτυπώντας υπερωρίες στα γραφεία της ΚΕΔ ανακαλύπτουν μια ντιρεκτίβα της ΟΥΕΦΑ, η οποία αναφέρει ότι όταν ένας παίκτης προσπαθεί να αποφύγει την μπάλα, δεν επηρεάζει την φάση! Ο Καρατζίκας μπαίνει ‘άμεσα’ στο ψυγείο και τίθεται εκτός των πινάκων των διεθνών διαιτητών.

Σαν κερασάκι στην τούρτα, και σχεδόν έναν μήνα αργότερα, πιάνουν τόπο και οι …κατάρες των φίλων του Ολυμπιακού και επιστρέφοντας από τον αγώνα ερασιτεχνικού πρωταθλήματος, Γαλάτσι – Περιστέρι, βρίσκει την μηχανή του καμμένη!

Το πλέον σίγουρο είναι ότι την επόμενη φορά θα είναι πιο προσεκτικός στο σήκωμα του χεριού του. Κι αν όχι αυτός, θα είναι σίγουρα ο επόμενος «Καρατζίκας». Γιατί ο συγκεκριμένος μάλλον εισχώρησε ήδη στον ..κύκλο των χαμένων διαιτητών του Ολυμπιακού.

Oh uncle, my uncle…