Κάποια μέρα, όχι πολύ μακρινή, ο Ντιέγκο θα έχει παραπάνω λόγους για να κοπανιέται στον πάγκο από ένα ανάποδο πλάγιο που τελικά δόθηκε σωστά.

Και τότε κάποιοι άλλοι, οι γνωστοί – άγνωστοι που χρόνια τώρα καταστρέφουν την διασκέδασή μας, θα του κάνουν νόημα.

- Τουμπεκιάσου! Κι εσύ σπρώχτηκες με το Μεξικό! Απλά τώρα ήρθε η ώρα σου

Μην ενοχλείτε τον οδηγό !

Η σημερινή μέρα θα καταγραφεί σαν μια από τις σημαντικότερες εις την σύγχρονη ιστορία του ανθρωπίνου γένους.

Ο ιστορικός του μέλλοντος θα γράψει πως σαν σήμερα, 18 Ιουνίου του 2010, οι Αμερικάνοι για πρώτη φορά αισθάνθηκαν στο πετσί τους τι σημαίνει αδικία. Δράστης ο ρέφερι Κουλιμπάλι από το Μάλι ο οποίος φρόντισε να εκδικηθεί τους αντιπαθητικούς Γιάνκηδες για όσα δεινά έχουν προκαλέσει στην ανθρωπότητα, ακυρώνοντας το πεντακάθαρο γκολ του Εντού, με το οποίο η ομάδα του θα ολοκλήρωνε ένα επικό καμ-μπακ σε βάρος της Σλοβενίας.

Δικαιοσύνη μέσα απ την αδικία δεν υφίσταται βέβαια. Και για την συγκεκριμένη αμερικανική ομάδα ήταν πραγματικά κρίμα, αφού μας προσέφερε το καλύτερο ίσως ημίχρονο ετούτου εδώ του μουντιάλ. Μια ομάδα που χτίστηκε με σταθερά βήματα και που σημειώνει διαρκή πρόοδο χωρίς να αρκείται σε πυροτεχνήματα.

Δεν ξέρω αν έχετε δει ποτέ Όστιν Πάουερς. Σε μια από τις ταινίες, ακούγεται η επική ατάκα «People never think how things affect the family of a henchman», όταν ο Μάικ Μάιερς σκοτώνει έναν ανώνυμο απλό υπάλληλο του Dr Evil. Προφανώς βασιζόμενοι σε αυτή τη σκηνή, οι Βέλγοι Λιμπόν και Ενάντ (δεν είμαι και σίγουρος για την προφορά), αποφάσισαν να γυρίσουν ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή και τη δύσκολη δουλειά των διαιτητών. Με τίτλο «Les arbitres» δηλαδή «Οι διαιτητές» (και διεθνή τίτλο στα αγγλικά «Kill the referee») η ταινία παρακολουθεί την πορεία κάποιων διαιτητών στο τελευταίο Euro και τους ακολουθεί μαζί με τις οικογένειές τους, βλέποντας την αγωνία τους να φτάσουν κι αυτοί μέχρι τον τελικό. Οι παραγωγοί πήραν άδεια από την ΟΥΕΦΑ και είχαν πρόσβαση στο σύστημα ενδοεπικοινωνίας των διαιτητών με τους βοηθούς τους, έχοντας έτσι μερικά εντυπωσιακά πλάνα.

Σε κάποια από αυτά πρωταγωνιστεί και η δική μας ομάδα στον αγώνα με τη Σουηδία. Παρακολουθούμε τον Ελβετό διαιτητή Μάσιμο Μπουζάκα (και ουχί τον Ροζέτι όπως αναγράφει το βίντεο) και βλέπουμε την ένταση με την οποία ζει τον αγώνα ένα κοράκι. Το βίντεο ξεκινάει εντυπωσιακά και όπως αρμόζει σε ένα τέτοιο ματς, με τον Μπουζάκα να έχει εκνευριστεί με τον Καραγκούνη που προφανώς κάνει το δικό του σόου. Ο Μπουζάκα του φωνάζει να σταματήσει να κάνει τις γραφικές του παντομίμες και τον απειλεί ότι θα του βγάλει κάρτα.

Στη συνέχεια βλέπουμε τον απίστευτο παραλία 4ο διαιτητή να χαζοχαμογελάει την στιγμή που ο Μπουζάκα  ρωτάει τον βοηθό αν είναι σίγουρος για μια κίτρινη. Ο δόλιος Μπουζάκα συνεχίζει να προσπαθεί να συνετίσει τον Καραγκούνη, την στιγμή που ο υπερ-γραφικός (περισσότερο και από τον Καραγκούνη) τέταρτος διαιτητής ενημερώνει τον διαιτητή ότι έχει καταιγίδα στην πόλη και ότι σε λίγο θα βρέξει. Ο Μπουζάκα προφανώς θέλει να πει «Στα αρκίδια μου», αλλά κρατιέται και απαντάει «Δεν είναι δικό μου πρόβλημα, σκάσε». Ο 4ος του λέει απολογούμενος «Ναι, απλά για να είσαι έτοιμος», λες και θα βγάλει ομπρέλα ο Μπουζάκα.

Το ματς τελειώνει με τον 4ο διαιτητή (πραγματικό πρωταγωνιστή και μικρό Θεούλη) να μετράει αντίστροφα το χρόνο για την λήξη του αγώνα, ξεχνώντας το «5″. Ο Μπουζάκα εξουθενωμένος κάνει τον σταυρό του κοιτάζοντας τον ουρανό και στην συνέχεια αντιμετωπίζει την πατροπαράδοτη ελληνική γκρίνια. Στην αρχή ο Τοροσίδης, λες και έχει κατεβάσει μισό ταψί ιμάμ μπαϊλντί με ξινισμένα μούτρα και στη συνέχεια, ποιος άλλος, ο μίρλας Μπασινάς. Ο Ελβετός απαντάει με ψυχραιμία: «Δεν είμαστε Θεοί, κάνουμε λάθη…» και αποχωρεί.

Η ταινία ακολουθεί και άλλους διαιτητές όπως τον Άγγλο Χάουαρντ Γουέμπ, που είχε ξεσηκώσει ολόκληρο το έθνος της Πολωνίας με τις αποφάσεις του και αν και δεν γνωρίζω αν εμφανίζεται ξανά ο Καραγκούνης έχει αρκετό ενδιαφέρον…

Στην Ελληνική αθλητική δικαιοσύνη έχουμε ακούσει και δει πολλά. Έχουμε ασχοληθεί με την ιπτάμενη καρέκλα που προσγειώθηκε στο κεφάλι του Έμπεντε, έχουμε μάθει για το ξύσιμο του Άντζα, έχουμε μάθει ότι όταν το σκορ είναι 1-1, ο παίκτης πρέπει να το κάνει κατανοητό και στους φιλάθλους συχνά πυκνά ορθώνοντας τα δυο του μεσαία (και πονηρά) δάχτυλα προς το μέρος τους, έχουμε μάθει ότι ένας ποδοσφαιρικός αγώνας μπορεί να λήξει οριστικά στο 80′ και οι οπαδοί να μην το έχουν καταλάβει και να κάνουν ντου στο γήπεδο για … αυτόγραφα. Γενικά έχουμε ακούσει πολλά ωραία που μας φέρνουν αυτό το ηλίθιο χαμόγελο όταν πίνουμε το καφέ με τον φίλο μας συνοδευόμενο από την νέο-ελληνική ατάκα (σήμα κατατεθέν) «Αυτάάά είναιαιαι, Ελλαδάάάρα φίλε» …

Χθες λοιπόν μάθαμε ότι πριν πας στο γήπεδο Κλεάνθης Βικελίδης να δεις το παιχνίδι του Άρη με μια αντίπαλο ομάδα, είναι καλό να έχεις αγοράσει πρώτα και κανά δυο κοτόπουλα, σε περίπτωση ανάγκης. Ποιος ακούει τώρα την κυρά Μαριγούλα για το αν μείνει το σπίτι χωρίς κοτόπουλο βράδυ Κυριακής. Βέβαια πάντα πρέπει να είσαι σε επιφυλακή και να τα προσέχεις, γιατί μπορεί να είναι φαινομενικά νεκρά, αλλά στις μέρες μας ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις τι είναι νεκρό και τι όχι. Για παράδειγμα, στον αγώνα Άρης – ΠΑΟΚ , 2 κοτόπουλα βρέθηκαν πεταμένα στον πάγκο του ΠΑΟΚ … Και ποίος ακούει την κυρά – Μαριγούλα που δεν θα κάνει κοτόσουπα το βράδυ…

Μάθαμε και κάτι άλλο, ότι ο Ζαγοράκης όποτε είναι δυσαρεστημένος από διαιτητές, κατεβαίνει στα αποδυτήρια τους και με ειλικρινής απορία ρωτάει τους διαιτητές «Είσαι Μαλάκας;». Μπορεί ο Σπάθας να έκανε ότι μπορούσε σε εκείνο το παιχνίδι για να λύσει τέτοιου είδους απορίες, αλλά ο πρόεδρος «φαίνεται» είχε ακόμα τις αμφιβολίες του…

Τέλος, μάθαμε ότι η κοπέλα που έχασε τα δάχτυλα της στο ντέρμπυ Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός, τελικά απλά έβγαλε το νύχι της. Σε αυτή την περίπτωση δεν έχω καμία διάθεση για χιούμορ, απλά απορώ με το πόσο χαμηλά μπορούν να πέσουν ιστορικοί σύλλογοι για να δικαιολογήσουν τους οπαδούς τους. Το θέμα της υγείας το θεωρούσα σαν ένα όριο που δεν μπορεί να ξεπεραστεί.  Δυστυχώς διαψεύστηκα λόγω μιας ποταπής απολογίας του Παναθηναϊκού.

Μέχρι σήμερα, θεωρούσα τις διαιτησίες του Κασναφέρη και Παπαπέτρου, ως το χειρότερο δείγμα διαιτητικής σφαγής. Από σήμερα, με τον πιο χυδαίο τρόπο, ο Σπάθας, απέδειξε το αυτονόητο. Ποτέ ομάδα της Ελλάδας πλην Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού δεν θα πάρει πρωτάθλημα. Χρησιμοποιώντας τον κομπλεξισμό του Άρη σαν Δούρειο Ίππο, ο Σπάθας κατάφερε και ξέκοψε από τον ΠΑΟΚ το πρωτάθλημα, 4 αγωνιστικές πλην το τέλος. Γιατί… πολύ παρατράβηξε το αστείο.

Κίτρινη στον Γκαρσία στο 1′ λεπτό, 5 κίτρινες μέχρι το 20 λεπτό, μη αποβολή του Κάμπορα και του Κάλβο, αναίτια αποβολή του Σνάουτσερ δείχνουν τον νέο τρόπο σφαγής στο ελληνικό πρωτάθλημα. Δεν χρειάζονται ούτε τα πέναλτι πλέον, ούτε τα οφσάιντ. Με κίτρινες κάρτες, διακριτικά, μπορείς να καταστρέψεις το παιχνίδι οποιαδήποτε ομάδας. Αντιστρέφω την ατάκα του Ζαγοράκη … «Αν έκανα μια ομάδα, εγώ ο Βρύζας ο Κονσεϊσάο και ο Ποικιλίδης θα σας κέρδιζα σήμερα με αυτόν τον διαιτήτη» και θα πω ότι ούτε η Μπαρτσελόνα δεν θα κέρδιζε σήμερα τον Άρη με αυτό το έκτρωμα της διαιτησίας.

Οι ευθύνες του Ζαγοράκη είναι τεράστιες. Δεν αφήνεις το παιχνίδι της δεκαετίας, το παιχνίδι που κρίνει πρωτάθλημα και 20 εκ. ευρώ να στο κλέψουν. Δεν αφήνεις τον ΠΑΟΚ να πάει σαν πρόβατο επί σφαγής. Δεν αφήνεις να σε σφυρίξει ένας διαιτητής που εμπλέκεται σε φάκελο για στημένα παιχνίδια και παράνομο στοίχημα και να σου κρίνει αν μπορείς ακόμα να διεκδικήσεις τον τίτλο. Οι συγγνώμες δεν αγγίζουν κανέναν. Εκμεταλλεύσου επιτέλους τον κόσμο και άφησέ τον να προστατεύσει την ομάδα. Νιώσε και προσπάθησε. Στην χώρα της στιαςπου δεν μπορείς να αγωνιστείς πολιτισμένα.

Ο Άρης μπορεί να χαίρεται σήμερα για την νίκη του, αλλά να μην ξεχάσει, ότι το σημερινό γραμμάτιο θα χρειαστεί να το ξεπληρώσει.

Και μια ειλικρινής απορία/ανησυχία. Αν τα κλεμμένα πρωταθλήματα της δεκαετίας του 70 δημιούργησαν την γενιά χουλιγκανισμού των δεκαετιών 80 – 90, αυτό το πρωτάθλημα τι θα δημιουργήσει; Επειδή είμαι σε θέση να γνωρίζω, δυστυχώς, κάτι θα δημιουργήσει…

Αυτή η αγωνιστική, ήταν ίσως από τις σημαντικότερες ως τώρα στην Σούπερ Λιγκ, αφού έδειξε ξεκάθαρα, ότι εδώ είναι Ελλάντα και πρωτάθλημα δεν παίρνει ο καλύτερος, αλλά ο Ολυμπιακός ή ο Παναθηναϊκός. Υπάρχει ελπίδα όμως ακόμα;

Ο ΠΑΟΚ έχει μπλέξει σε πρωτόγνωρες καταστάσεις για αυτόν, βρίσκεται ανάμεσα σε ένα αβυσσαλέο πόλεμο κόκκινων και πράσινων πρωτοσέλιδων, όπως τα σημερινά.

Το κείμενο στην φωτογραφία (δεν είναι δικό μου) λέει μια μεγάλη αλήθεια. Ο πόλεμος αυτός θα συνεχιστεί και το μόνο που θα φέρει είναι και άλλα σφυρίγματα υπέρ των δύο ομάδων.

Αλλά πραγματικά, ποια δύναμη είναι αυτή που επιθυμεί τον φετινό, χειρότερο Ολυμπιακό της 15ετιάς να πάρει το πρωτάθλημα;  Θα είναι δίκαιο; Στην τελική θα είναι… καλό για το ελληνικό ποδόσφαιρο;

Θα αντέξει ο Παναθηναϊκός, όντας ακόμα σε Κύπελλο και Europa League, να κερδίσει σε αθλητικά πλαίσια 6 παιχνίδια και να πάρει το πρωτάθλημα; Η ποδοσφαιρική λογική λέει όχι. Αν για τον Ολυμπιακό δεν υπάρχει καμία απάντηση όμως, ο Παναθηναϊκός μπορεί να κερδίσει ακόμα το πρωτάθλημα, αν καταφέρει να κερδίσει όλα τα παιχνίδια. Έτσι όμως όπως είναι το σωστό. Με δίκαιες διαιτησίες και όχι σαν της Κυριακής.

Στην ποδοσφαιρική Ελλάδα του 2010, έχουμε καταφέρει να κάνουμε εκφράσεις όπως «θα είναι καλό… για το ελληνικό ποδόσφαιρο;» και «Έτσι όμως όπως είναι το σωστό. Με δίκαιες διαιτησίες…» να φαντάζουν ανέκδοτα.

Έχει φτάσει όμως η σήψη της ποδοσφαιρικής μας πραγματικότητας τόσο χαμηλά;

Από σήμερα, φωνές σαν του (κατά τα άλλα πολύ εμπαθή προς τον ΠΑΟΚ) Αντώνη Καρπετόπουλου, δείχνουν μια άλλη πραγματικότητα. Συνθήματα όπως των Πανθήρων (διασταυρωμένο από φίλο Πανιώνιο) »Αυτό είναι σωστό, πρωτάθλημα ο ΠΑΟΚ, να βάλετε μυαλό» δείχνουν ότι υπάρχει ελπίδα.

Όσο και αν θέλουν οι Ολυμπιακοί και οι Παναθηναϊκοί να το κρύψουν και γιατί άλλωστε να το παραδεχτούν αφού είναι μέρος του συστήματος, το να πάρει πρωτάθλημα ο ΠΑΟΚ, θα είναι υγεία. Δεν ξέρω αν θα είναι γιατρειά άλλα το σοκ στο κατεστημένο του ελληνικού ποδοσφαίρου θα είναι μεγαλύτερο και από την κατάκτηση του Euro.

Ο ΠΑΟΚ έχει καταφέρει να βασίσει πάνω του τις ελπίδες όλων των φιλάθλων της Ελλάδας για κάτι διαφορετικό. Για μια κρυφή ελπίδα ότι, τουλάχιστον, μπορεί να θυμίσουμε ποδοσφαιρικά Ευρώπη. Θα αλλάξει όλες τις ισορροπίες στην ποδοσφαιρική Ελλάδα, θα δείξει ακόμα και στους οπαδούς του Άρη (που αηδιάζουν στην ιδέα του πρωταθλητή ΠΑΟΚ) ότι ίσως κάποια στιγμή, ακόμα και η ομάδα τους αν το αξίζει μπορεί να κατακτήσει το πρωτάθλημα.

Το μόνο που μένει λοιπόν, είναι το 6×6 για τον ΠΑΟΚ. Αν το καταφέρει θα είναι ο ηθικός πρωταθλητής. Δεν θα με ενδιαφέρει το πρωτάθλημα της ΕΠΟ και της ΚΕΔ, μόνο για τα χαμένα χρήματα και δόξα του Τσάμπιονς Λιγκ θα στεναχωρηθώ.  Αν όχι, δεν πειράζει, άξιζε η προσπάθεια, το ταξίδι ήταν μαγευτικό. Αρκεί να αποτελέσει βάση για τον μελλοντικό ΠΑΟΚ.

Είναι στο χέρι των «υπευθύνων» να αποδείξουν αν το μέλλον του Ελληνικού ποδοσφαίρου είναι μια από τα ίδια, ή πραγματικά ελπιδοφόρο, ακριβοδίκαιο και συναρπαστικό.

Μπορεί που λέτε οι Ελληνες φιλόσοφοι να ανακάλυψαν πώς ξεκινάει ένας ποδοσφαιρικός αγώνας, αλλά με τη σέντρα γύρισαν και το έβαλαν στο τέρμα τους (εκπληκτικό γκολ πάντως, η ανάπτυξη θύμισε Μπάρσα)

Ο διαιτητής Κομφούκιος όμως μέτρησε το γκολ υπέρ τους κι έτσι στο τέλος πανηγύρισαν την κατάκτηση του κυπέλλου, ενώ οι Γερμανοί φιλόσοφοι διαμαρτύρονταν γιά οφ σάϊτ.

Αθάνατοι Μόντυ Πάϊθον. Είναι τόσο … γελαδεροί, γιατί ακόμα και στην Ελλάδα, δεν έχουμε δει (επί του παρόντος) τέτοια διαιτητική απόφαση, ούτε τέτοιες διαμαρτυρίες.

Είμαι σίγουρος πάντως πως αν προσπαθήσουμε, μπορούμε να τους ξεπεράσουμε

Ο πρωταθλητής της ΚΕΔ και της ΕΠΟ, Ολυμπιακός δείχνει να επιστρέφει στην διεκδίκηση του πρωταθλήματος. Φυσικά όχι μέσω του ποδοσφαίρου, εξάλλου για τον Ολυμπιακό who gives a shit about football, αλλά μέσω των γραφείων. Βάζοντας στο κόλπο τον γιο του «ο ολυμπιακός και το αιγάλεω να κερδάνε και οι άλλοι να πάνε να … » με μια σεμιναριακή διαιτησία ο ΟΣΦΠ δείχνει πιο έτοιμος από ποτέ. Όσον αφορά τον γιο του «ο ολυμπιακός και το αιγάλεω να κερδάνε και οι άλλοι να πάνε να … » σίγουρα θα έχει κάνει περήφανο τον πατέρα του, την ομάδα του και τα εκατομμύρια των οπαδών της ομάδας που έχει το καλύτερο ρόστερ παραγόντων και δικηγόρων.

Η συνέχεια προμηνύεται συγκλονιστική, ενώ αναμένεται και η απάντηση του Παναθηναϊκού.

Δυστυχώς όμως για να δικαιολογηθούν όλα αυτά, πρέπει να υπάρχει και ένας αντίπαλος. Και ο Εργοτέλης δεν φάνηκε συμβιβασμένος για το προαποφασισμένο αποτέλεσμα. Κρητικοί λεβέντες.

- Τι τον φώναξες πάλι αυτόν ρε; Θα μας τα πρήξει όπως χθες.

- Τι θες να κάνω; Μόνος του ήρθε. Δεν τον φώναξα εγώ. Τι να του πώ; Να φύγει;

- Τι έγινε μάγκες; Όλα καλά; Τι θα πιούμε απόψε; Εχουμε παγωμένες μπυρίτσες ή να πεταχτώ στο σούπερ μάρκετ;

- Εχουμε ρε Μήτσο. Από τότε που βγήκε αυτή η διαφήμιση με τις τσιρίδες, δεν μπορούμε να δούμε Τσάμπιονς Λιγκ χωρίς μπύρες. Μόνο που σήμερα … δεν έχουμε NOVA. Εδωσα την κάρτα σ ένα ξαδερφάκι μου. Θα δούμε μόνο τη Μπάγερν με την Φιορεντίνα

- Ναι ρε. Δεν πειράζει. Μπύρες να υπάρχουν

- Αντε γειά μας!

- Τσιν τσιν

- Παιδιά εγώ πάω κουζίνα να ψήσω τοστάκια. Μόλις δείτε πάνω από 3 σωστές πάσες φωνάξτε με!

- Πάλι άρχισες ρε Μήτσο;

- Όχι ρε. Είπαμε. Μπύρες να υπάρχουν!

- Πω πω. Τι είναι αυτό που βλέπουμε ρε; Πάλι δίκιο έχει ο Μήτσος.

- Που λέτε μάγκες, προχθές είχαμε πάει σε μια καινούργια μπυραρία, ζάχαρη. Να πάμε καμιά μέρα. Και τσάμπα ε; Φάγαμε, ήπιαμε και πληρώσαμε 10 ευρώ το άτομο.

- Αφού αντέξαμε 80 λεπτά, θα αντέξουμε άλλα δέκα. Μήτσο, φέρε μια τελευταία μπύρα ρε. Πρέπει να έχει μείνει μία στο τελευταίο ράφι στο ψυγείο, δίπλα απ τη σακούλα με τα καρότα.

- Ωπα! Ρουμενίγκε με Πλατινί στα επίσημα! Θυμάσαι ρε; Τι παιχταράδες ήταν αυτοί;

- Ρε μάγκες! Δεν έχει άλλη μπύρα. Θα την ήπιαμε κι αυτή.

- Δεν πειράζει Μήτσο. Ελα να δούμε το τέλος. Πιέζει η Μπάγερν. Θα αντέξουν οι Φιορεντίνοι με δέκα;

- Πω πω. Μη με αγχώνετε βραδιάτικα. Τέλειωσαν κι οι μπύρες …

- Γκολ η Μπάγερν! Ρε συ… Οφ σάϊτ δεν ήταν;

- Μόνο τρία μέτρα

- Σώπα ρε. Οι μπύρες θα φταίνε. Ηπιαμε πολλές και κάνουν πουλάκια τα μάτια μας.

- Που λέτε μάγκες, κάτι λουκανικάκια η μπυραρία, μούρλια.

- Ρε Μήτσο, πώς και δεν λες τίποτα για το παιχνίδι σήμερα;

- Ααα όλα κι όλα. Εγώ μιλάω μόνο για ποδόσφαιρο. Το λαθόσφαιρο δεν με ενδιαφέρει.

- Σωστός ο Μήτσος. Αντε καληνύχτα …

Ο 33χρονος διαιτητής Χαβιέ Εστράδα Φερνάντες απ την Γέϊδα της Καταλωνίας δεν έχει μεγάλη εμπειρία από την Primera Division, αφού φέτος είναι η πρώτη του χρονιά στην μεγάλη κατηγορία.

Σήμερα το απόγευμα κλήθηκε να διευθύνει την αναμέτρηση της Ρεάλ Μαδρίτης με την Αλμερία στο Σαντιάγκο Μπερναμπέου.

Εκεί, αφού λογικά θα δέχτηκε το καλωσόρισμα του Μεχία Ντιάβιλα, διεύθυνε έναν αγώνα που κύλησε χωρίς πολλά απρόοπτα μέχρι την ανάπαυλα.

Η Μαδρίτη έχανε ευκαιρίες, η Αλμερία δεν ξεμύτιζε πολύ απ την περιοχή της, ώσπου ο Κριστιάνο με μαγική σέντρα «σέρβιρε» έτοιμο γκολ στο κεφάλι του Σέρχιο Ράμος που δεν έχασε την ευκαιρία.

Το δεύτερο μέρος φυσιολογικά θα αποτελούσε έναν μονόλογο για την ομάδα με τα λευκά και πολλοί περίμεναν μεγάλο σκορ που θα διασκέδαζε την ήττα της προηγούμενης εβδομάδας απ την Μπαρσελόνα.

Ο Χόρχε Βαλντάνο όπως το συνηθίσει (και ο ίδιος δήλωσε στο τέλος του αγώνα) πέρασε μια βόλτα απ τα αποδυτήρια των διαιτητών να δει αν είναι ικανοποιημένοι απ την φιλοξενία.

Ο Χαβιέ Εστράδα Φερνάντες έδειξε να σκλαβώνεται απ αυτή την άψογη συμπεριφορά.

Γι αυτό και στο δεύτερο ημίχρονο, όταν οι meringues βρέθηκαν με την πλάτη στον τοίχο, αφού η ομάδα του Ούγκο Σάντσες γύρισε το παιχνίδι και προηγήθηκε με 1-2, δεν φάνηκε αχάριστος.

Ο Ιγκουαϊν με παλικαρίσια ενέργεια ισοφάρισε για την Μαδρίτη και αμέσως μετά … έπιασε δουλειά ο ρέφερι.

«Μαϊμού» πέναλτυ σε βουτιά του Κριστιάνο κι ενώ ο Ντιέγκο Αλβες έχει προλάβει να διώξει πρώτα την μπάλα αλλά επειδή ούτε αυτό έφτανε, μετά την απόκρουση του πέναλτυ του Κριστιάνο απ τον εξαιρετικό κήπερ των «ψαράδων», επέτρεψε στον Καρίμ Μπενζεμά που είχε μπει αρκετή ώρα πριν στην περιοχή, να πάρει το ριμπάουντ και να σκοράρει, δίνοντας το προβάδισμα στους γηπεδούχους.

Το παιχνίδι τελικά έληξε με 4-2 με ένα ακόμα όμορφο γκολ του Ρονάλντο, τα πολλά γκολ μπήκαν, αλλά οι οπαδοί της Μαδρίτης κάθε άλλο παρά ικανοποιημένοι έδειξαν.

Όχι τόσο γιατί χρειάστηκαν την βοήθεια του διαιτητή, όσο για το γεγονός ότι το μεγάλο τους αστέρι στο τέλος … αυτοτιμωρήθηκε για το καραγκιοζιλίκι του παίρνοντας κόκκινη κάρτα (δεύτερη κίτρινη) γιά μια κοκορομαχία του με ένα παλικάρι των Ανδαλουσιάνων.

Τώρα θα λείψει απ τον επόμενο κρίσιμο αγώνα της ομάδας του στο Μεστάγια.

Τα ερωτήματα πολλά.

Τώρα ποιος θα «βουτήξει»;

Κι αν βουτήξει κάποιος, θα είναι ο διαιτητής τόσο … γαλαντόμος για να δείξει την άσπρη βούλα;

Τα δεδομένα: Ο διαιτητής Κωνσταντινέας, εκ Μεσσηνίας, σφυρίζει ώστε να εκτελεστεί το κόρνερ. Ο Κάλβο εκτελεί το κόρνερ. Όσο η μπάλα είναι στον αέρα και πλησιάζει προς την μικρή περιοχή, ο Λάτκα του Πανιωνίου τραβάει με κάθε τρόπο την φανέλα του ψηλότερου Αμπρέου. Ο Κωνσταντινέας σφυρίζει να διακοπεί η φάση. Ο Κωνσταντινέας πλησιάζει τους δυο παίκτες. Ο Κωνσταντινέας δίνει κίτρινη κάρτα στον αμυντικό του Πανιωνίου για την παράβαση στην οποία, σύμφωνα πάντα με τον κανονισμό, υπέπεσε. Ο Κωνσταντινέας διατάζει την …επανάληψη του κόρνερ!

Το πρόβλημα: Αναζητείται λογική εξήγηση, σύμφωνη πάντα με το γράμμα του κανονισμού.

Πίστευα ότι τέτοιο πέναλτι δεν θα σφύριζε ούτε φανατικός Παοκτσής.
Έκανα λάθος.
Φανατικός Παοκτσής το σφύριξε!

Ζούμε σε μια χώρα που δεν βαριέσαι ποτέ. Τι να μας πουν εμάς οι ξενέρωτοι οι ξένοι. Σε ποια άλλη χώρα υπάρχει ο όρος «ισχυρός άντρας» ο οποίος περιγράφει ανθρώπους που τυπικά δεν έχουν καμία σχέση με ομάδες αλλά είναι στην ουσία αφεντικά, πρόεδροι, ιδιοκτήτες, προπονητές, χρηματοδότες κτλ και τις περισσότερες των φορών πρόκειται για άτομα που έχουν παθιασμένες σχέσεις με τη δικαιοσύνη και τις λαμογιές;

Τι να μας πουν εμάς οι ξένοι, όταν οι καταδικασμένοι βγαίνουν έξω ή για να είμαστε ακριβείς δεν μπαίνουν ποτέ μέσα και κυκλοφορούν ελεύθεροι για να είναι πρώτη θέση στο γήπεδο και στις κάμερες ανάβοντας πούρα. Με τον εκάστοτε σπίκερ να λέει «ο ισχυρός άντρας της Καβάλας», την ίδια στιγμή που κυκλοφορεί η φήμη ότι από πίσω του βρίσκονταν φουσκωτές προσωπικότητες των τεχνών, των γραμμάτων και του πολιτισμού για να ελέγχουν την… εύρυθμη αναμετάδοση του αγώνα. Την ίδια στιγμή που οι «απλοί φίλοι των ομάδων» υπόσχονται πριμ εκατοντάδων χιλιάδων Ευρώ και τα μοιράζουν σε μαύρες σακούλες.

Σε ποια άλλη χώρα υπάρχει ο όρος «το πέναλτυ το κερδίζει περισσότερο ο επιθετικός» ή «ο επιθετικός κερδίζει έξυπνα το πέναλτυ» για να περιγράψει μια φάση που ο επιθετικός βουτάει μόνος του και το εκάστοτε τριτσωνοειδές υποκείμενο σφυρίζει χωρίς ντροπή πέναλτυ.

Γι’ αυτό σας λέω. Δεν βαριόμαστε ποτέ στην Ελλάδα.

ΥΓ Ντούσαν μην το κάνεις για την ΑΕΚ, κάν’το για την υστεροφημία σου.
ΥΓ2 Ο Μπομπ ο γλυκύτατος θείος από την Αμερική πιθανότατα είναι μια φούσκα. Δεν έχει όμως ευθύνη για την τωρινή κατάσταση. Για αυτή ευθύνονται οι αναμορφωτές της ΑΕΚ μετά το 2004 που σκόρπισαν στους πέντε ανέμους και αγνοούνται εδώ και έναν χρόνο.
ΥΓ3 Είχαμε συνηθίσει να μας στήνουν για την μάχη της κορυφής. Πλέον είμαστε τόσο ανυπόληπτοι που μας στήνει η κάθε Ξάνθη και η κάθε Καβάλα.

Απ το κακό στο χειρότερο βαδίζει η φετινή Λίβερπουλ του Ράφα Μπενίτες.

Οι «κόκκινοι» πέταξαν άλλους δύο εντός έδρας βαθμούς στην αναμέτρηση με την Μπέρμιγχαμ, αλλά αυτό δεν είναι το χειρότερο.

Ο νεαρός και πολλά υποσχόμενος Νταβίντ Ν΄γκογκ με μια βουτιά που θα ζήλευαν πολλοί Ελληνες και αγωνιζόμενοι στην Ελλάδα εξπερ του είδους «ξεγέλασε» τον διαιτητή, ο Τζέραρντ σκόραρε απ την άσπρη βούλα και η ομάδα του πήρε τον ένα βαθμό.