ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ (el sombrero): Χωρίς να αντιμετωπίσει ιδιαίτερα προβλήματα, ο Άρης επικράτησε εχθές της Λάρισας, στο γήπεδο Χαριλάου, με σκορ 2-0. Το παιχνίδι δεν αντέχει κριτικής, καθώς μερίμνησε γι’ αυτό ο ποδοσφαιριστής της Λάρισας με το καλλιτεχνικό παρατσούκλι ‘Rade’, που αργότερα έμαθα ότι βγαίνει από το κακόηχο Ραντοσαβλίεβιτς, ο οποίος κατάφερε να αποβληθεί από το 16ο λεπτό, με δυο κίτρινες κάρτες δίπλα στην γραμμή του κέντρου.

Τα γκολ του Άρη σημείωσαν ο Ναφτί, ένας εκ των ποιοτικότερων αμυντικών χαφ στην Ελλάδα – ο οποίος όμως δεν μπορεί να συγκριθεί, ακόμα, με τον ..Ινιέστα (inside joke) – και ο συνήθης ύποπτος, Κάμπορα που είναι πλέον δεδομένο και από τον πιο άμπαλο εκ των φιλάθλων, ότι βρισκόταν στην ίδια σειρά που περίμενε και ο Ινζάγκι, την τρίτη μέρα της Ποδοσφαιρικής Δημιουργίας. Στην σειρά αυτή, αντιθέτως, είναι αποδεδειγμένο πως δεν βρισκόταν ο Χαβίτο γεγονός που στο, ελλειπέστατο από ποδοσφαιρική παιδεία, μυαλό του …πολύπειρου οπαδού του Άρη είναι εγκληματικό και άξιο χλευασμού.

Πριν την έναρξη του αγώνα υπήρξαν διάφορα happenings, με αφορμή την συμπλήρωση ενός ημερολογιακού χρόνου από την τελευταία φορά που ο Άρης κέρδισε πέναλτι. Ακριβέστερα, αποδόθηκε μια τούρτα στην βούλα του πέναλτι και ακολούθησε θεατρικό σκετσάκι με ανατροπές μέσα στην περιοχή.

(5 προτάσεις για το Pre-game show, που δεν υλοποιήθηκαν:

1. Ξεκίνημα με ομιλία διακεκριμένου καθηγητή διαιτησίας. Να αναγνωσθεί αργά και καθαρά ο ορισμός του ‘πέναλτι’ από κάποιο γνωστό Αγγλικό λεξικό και όλος ο σχετικός κανονισμός καταλογισμού του, από τα εδάφια της FIFA.
2. Προβολή στο μάτριξ του γηπέδου της φάσης του περσινού πέναλτι – φυσικά σε ασπρόμαυρη εκδοχή με μελό μουσική από πίσω. Με την ευκαιρία, να προβληθούν και τυχαία πέναλτι από την ιστορία του Άρη. Όσο παλιότερα τόσο το καλύτερο, για να προσομοιωθεί και η αγωνία του κόσμου για το αν θα μπει ή όχι.
3. Βράβευση του Τιάγκο Ζεντίλ (που κέρδισε το τελευταίο πέναλτι), του Κάμπορα (που το εκτέλεσε εύστοχα) και του αμυντικού του Θρασύβουλου (που το έκανε) και δηλώσεις αμέσως μετά για το πως βίωσαν την φάση. Φανέλα του Άρη με τις υπογραφές και των τριών να πωλείται από την μπουτίκ, με τον αριθμό 11 από πίσω.
4. Κλήρωση, με βάση το εισιτήριο του γηπέδου, ώστε 10 υπέρ-τυχεροί να μπούνε μέσα, να κερδίσουν και να εκτελέσουν πέναλτι.
5. Συμβολική αφαίρεση της βούλας του πέναλτι από την περιοχή στην οποία θα κάνει επίθεση ο Άρης στο πρώτο ημίχρονο.)

Στα παράδοξα του αγώνα τοποθετείται και η φάση του δεύτερου γκολ, όταν ο Κάμπορα περνάει τον τερματοφύλακα της Λάρισας, αυτός τον ανατρέπει αλλά ο Αργεντινός πεσμένος στο χόρτο προλαβαίνει να σπρώξει την μπάλα στα δίχτυα. Ο Σταθόπουλος κατοχυρώνει το γκολ αλλά οι παίκτες της Λάρισας πέφτουν πάνω του, ζητώντας του να το ακυρώσει και να σφυρίξει την παράβαση! Πρόκειται για μια ομολογουμένως περίεργη επιλογή, αν αναλογιστεί κανείς ότι η υπόδειξη του πέναλτι θα σήμαινε και την αποβολή του τερματοφύλακα, δηλαδή την συνέχιση του αγώνα με 9 παίκτες για 55 λεπτά (και έχοντας μόνο μια αλλαγή διαθέσιμη πλέον) και με τον Άρη να έχει την μεγάλη ευκαιρία, με το πέναλτι, να κάνει το σκορ 2-0 έτσι κι αλλιώς! Μια μέρα αργότερα και ακόμα δεν μπορώ να αποφασίσω αν η ενέργεια τους αυτή λέει πολλά, που δεν αντιλαμβάνομαι, ή τίποτα.

1. Το 53% των ψηφοφόρων πάνε γιά μπάνια αλλά τα κόμματα δεν ανησυχούν γιατί οι βουλευτικές εκλογές δεν θα γίνουν καλοκαίρι. Αυτοί στο τέλος θα μας κάνουν χειμερινούς κολυμβητές…
2. Ο Αντωνίου πηγαίνει στο Παρίσι γιά να πάρει δανεικό τον Πουϊγκρενιέ (ξέρετε, αυτόν που έχει την ίδια καράφλα με τον Μαϊστόροβιτς αλλά είναι 20% χειρότερος) και ο τελευταίος βαρεμένος απ τη ζέστη αποφασίζει πως του αρέσει περισσότερο η δροσιά της Ρωσίας
3. Ο Μπόμπος είναι κλεισμένος, αλλά ο πρόεδρος της Μπεσικτάς γυρίζει απ τις διακοπές του απ όπου φαίνεται πως «άδειασε» την πιστωτική του κάρτα και το παίζει…Κινέζος. Δεν σφίξαν τόσο πολύ οι ζέστες γιά να πάρεις τόσο εύκολα παίκτη απ την Τουρκία…
4. Ο Φλορεντίνο θέλει να αγοράσει Κακά, Ριμπερί, Ρονάλντο, Σίλβα, Βίγια και Ιμπραήμοβιτς. Και το χειρότερο; Mπορεί να το κάνει κιόλας!
5. Ο Λαπόρτα δηλώνει πως ο Βαλντές είναι ο καλύτερος τερματοφύλακας στον κόσμο
6. Ο έγκυρος ελληνικός τύπος μας πληροφορεί πως ο Παναθηναϊκός θέλει τον Γκραφίτε απ την Βόσφσμουργκ. Τί θα δουν τα μάτια μας φέτος: Αριστερά Ντρέντε και φουνταριστούς Γκραφίτε και Ρουντ. Τρέμε Μπάρσα!!!
7. Ενα τσούρμο άγνωστοι σε μάς αλλά διάσημοι στο ποδόσφαιρο του νησιού της Αφροδίτης προσπαθούν να μας πείσουν πως ο Κετσπάγια είναι Καπέλο στο πιό καραφλό του
8. Δίπλα απ την είδηση της μεταγραφής του Αμπουχατζέιρα στη Λάρισα υπάρχει και θαυμαστικό. Ποιός να το πίστευε αλήθεια…
9. Διαβάζεις πως ο Ντάρμπισάϊρ θέλει απελπισμένα να παίξει στον Ολυμπιακό. Μην κάνει καμιά τρέλλα το παλλικάρι. Ας απομακρύνουν τα μαχαίρια και τα ξυραφάκια από κοντά του…
10. Aρχίζεις να διακρίνεις ποιός είναι ο πρώτος υποψήφιος γιά υποβιβασμό την επόμενη σεζόν. Βρε καλώς τον Μπάμπη τον Τεννέ…

Επειδή εδώ και αρκετό καιρό έχει αναπτυχθεί μια ολόκληρη συζήτηση στο sombrero και αλλού σχετικά με το τι είναι ο φετινός ΠΑΟΚ, αδικημένος, ανίκανος και τα δύο ή κάτι άλλο, θα επιχειρήσω σήμερα να πω την γνώμη μου κρατώντας σχετικές αποστάσεις απ αυτή την φιλολογία και καταθέτοντας μια άποψη λίγο διαφορετική απ τα όσα έχουν ειπωθεί μέχρι σήμερα.
Ας ξεκινήσουμε από κάτι αδιαμφισβήτητο: ο ΠΑΟΚ είναι ο δευτεραθλητής της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος. Και επειδή σ ένα πρωτάθλημα δεν κρίνεται η θέση σου απ το αν κέρδισες όλους τους από κάτω σου αλλά από την διάρκεια και την συνολική σου συνέπεια, ο ΠΑΟΚ δικαιότατα βγήκε δεύτερος στην super league. Δεν μου λέει τίποτα αν δεν κέρδισε κανένα ντέρμπυ, το πρωτάθλημα δεν έχει 4 ομάδες αλλά πολύ περισσότερες.
Από άποψη υλικού τώρα, ο ΠΑΟΚ κατά την γνώμη μου δεν υπερτερεί όλων των ομάδων που βρέθηκαν από κάτω του στην βαθμολογία. Ισως κάποιοι παίκτες του να έχουν υπερεκτιμηθεί απ τους οπαδούς της ομάδας λόγω αποτελεσμάτων, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως ατομικά υπερέχουν του συνόλου των παικτών της ΑΕΚ ή του Παναθηναϊκού για παράδειγμα.
Εδώ όμως έρχονται να προστεθούν κάποιοι άλλοι πολύ σημαντικοί παράγοντες που καθορίζουν τη θέση μιάς ομάδας στο πρωτάθλημα όπως είναι το κίνητρο, η ομαδική δουλειά και η έδρα.
Ας αφήσουμε τα δύο τελευταία στα οποία έτσι κι αλλοιώς ο ΠΑΟΚ παίρνει καλό βαθμό και ας επικεντρωθούμε στο πρώτο: το κίνητρο.
Ποιος αλήθεια είχε το μεγαλύτερο κίνητρο να βγει δεύτερος στο πρωτάθλημα; Η ΑΕΚ, «ηθική» πρωταθλήτρια της περσινής χρονιάς δεν μπορεί παρά λογικά φέτος να είχε στόχο ξανά την πρώτη θέση.
Ο πολυμετοχικός Παναθηναϊκός του υψηλού μπάτζετ και των συνεχόμενων «καρπαζιών» απ τον αιώνιο αντίπαλο, ασφαλώς δεν μπορεί να έχει άλλο στόχο απ το πρωτάθλημα.
Ο ΠΑΟΚ όμως, που πέρυσι ολοκλήρωσε μια απ τις χειρότερες χρονιές της ιστορίας του δεν θα μπορούσε παρά να βλέπει σαν «ταβάνι» την δεύτερη θέση.
Οσο οι άλλοι δύο ξενέρωναν γιατί απομακρύνονταν απ το ρετιρέ της βαθμολογίας, τόσο ο ΠΑΟΚ «φτιαχνόταν» γιατί τους κόντραρε και τους περνούσε.
Για τον ΠΑΟΚ η φετινή χρονιά είναι αναμφίβολα επιτυχημένη ό,τι κι αν συμβαίνει στα play offs.
Για τον ένα εκ των άλλων δύο θα είναι απλώς σωμένη με την έξοδο στο Champions League αλλά σε καμιά περίπτωση επιτυχημένη. Να λέμε την αλήθεια δηλαδή, για να μην τρελλαθούμε…
Τα play offs τώρα, που δεν θα εξετάσω αν καλώς ή κακώς γίνονται, αυτό αποτελεί αντικείμενο μιάς άλλης συζήτησης, είναι μια διαφορετική υπόθεση.
Εκεί έχουμε ένα μίνι πρωτάθλημα με υψηλό κίνητρο και στο οποίο καλώς ή κακώς φαίνονται αυτά που επιμελώς κρύβει η κανονική διάρκεια με την παρουσία όλων των ομάδων. Επειδή δηλαδή όλα κρίνονται στις…μετωπικές συγκρούσεις 4 ομάδων, εκεί ναι! Παίζει ρόλο το ότι ο ΠΑΟΚ δεν μπορεί να κερδίσει ντέρμπυ. Και αν σε πολλές περιπτώσεις έχει δίκιο να φωνάζει για την διαιτησία, δεν έχει καταφέρει σε κανένα μέχρι σήμερα παιχνίδι να μας δείξει ότι θέλει την νίκη πιο πολύ απ τον εκάστοτε αντίπαλό του (πλην Λάρισας). Σε όλα σου δίνει την εντύπωση πως απλά παίζει για να μην χάσει ή για να μην συντριβεί και να μπορεί μετά να μιλήσει για τις μία, δύο ή περισσότερες φάσεις που κατά την γνώμη του αδικήθηκε.
Ετσι λοιπόν θα ήταν άδικο η ομάδα με την πιο επιτυχημένη χρονιά στο ελληνικό πρωτάθλημα με βάση τους στόχους και την περσινή της κατάσταση να μείνει σε μια δαιμονολογία που μπορεί δημαγωγικά να βολεύει αλλά δεν κάνει τίποτε άλλο απ το να κρύβει την αλήθεια.
Αν ο ΠΑΟΚ βγήκε δεύτερος φέτος, του χρόνου πρέπει να έχει τους ίδιους ή και μεγαλύτερους στόχους. Και για να τα καταφέρει δεν αρκεί μόνο ο Γκαγκάτσης ή η δαιμονοποίηση του Κάκου.
Θα πρέπει να ψάξει με μεγάλη προσοχή το ρόστερ του, να δεί τι πραγματικά πρέπει να διορθώσει και να βελτιώσει και να χτίσει μια ομάδα ικανή αν όχι να τους κερδίζει όλους, τουλάχιστον να το πιστεύει.

Τώρα που η Ανάσταση έγινε, η μαγειρίτσα καταναλώθηκε, το αρνί σουβλίστηκε, τα διόδια τα κονόμησαν και οι σόδες απ’τα ψυγεία εξαφανίστηκαν, μπορούμε να αναφερθούμε σε δυο αναπάντεχα γεγονότα που συνέβησαν αυτές τις μέρες, στο Ελληνικό ποδόσφαιρο. Δυο ‘θαύματα’, διαφορετικά απ’αυτά που έχουμε συνηθίσει αλλά όχι λιγότερο αξιοσημείωτα. Γιατί όπως τονίζει και ο Τζιμάκος, τα θαύματα δεν είναι προνόμιο της Ορθοδοξίας μας.

Την Μεγάλη Πέμπτη αρχικά, έντρομοι οι άνθρωποι της ΠΑΕ Άρης ανακάλυψαν αύξηση του ποσού του τραπεζικού τους λογαριασμού. Επρόκειτο για τα λεφτά που δικαιούταν η ομάδα εδώ και καιρό και για τα οποία η Κρατική Τηλεόραση κατηγορήθηκε ότι αμελούσε να στείλει – γιατί ένα μυαλό το έχει κι αυτή, τι να πρωτοθυμηθεί να κάνει. Σύμφωνα όμως με τις Νέες Γραφές, τα λεφτά ξεκίνησαν κανονικά από τα γραφεία της ΕΡΤ στην Αγία – δεν είναι τυχαίο – Παρασκευή τον Δεκέμβριο του 2008 με καμήλες και ακολουθώντας το Αστέρι της Θεσσαλονίκης, βγήκαν στην εθνική οδό, συνοδευόμενα από τον Σπύρο Παπαδόπουλο και τους καλεσμένους του. Της εκπομπής των Χριστουγέννων!
Αφού ξεπέρασαν το εμπόδιο του μποτιλιαρίσματος της Πρωτοχρονιάς, τα μπλόκα των αγροτών, το μποτιλιάρισμα του Πάσχα κι αφού έκαναν στάση στην Λαμία, για να επιστρέψει ο Σπύρος Παπαδόπουλος στον Πειραιά για να δει το Ολυμπιακός-Σεντ Ετιεν, τα λυτρωτικά, για την ΠΑΕ Άρης, πακέτα, έφτασαν δυο μόλις μέρες πριν την 2009η Ανάσταση του Κυρίου κι αφού ενδιάμεσα η ΕΡΤ θα έπρεπε να καταβάλλει και δεύτερη δόση, την οποία όλοι αναμένουν πλέον λίγο πριν τον Δεκαπενταύγουστο.
Σαν δεύτερο, μικρότερο, θαύμα, μπορούμε να θεωρήσουμε το γεγονός ότι σε απίστευτα μικρό χρονικό διάστημα από την άφιξη τους, τα νούμερα αυτά στον τραπεζικό λογαριασμό της ομάδας, από χρήματα μεταλλάχθηκαν σε βενζίνη για τις Πόρσε των ποδοσφαιριστών.

Τα θαύματα των ημερών όμως δεν τελειώνουν εδώ, καθώς λίγο μετά το Πάσχα, εξαφανίστηκε από το κουπόνι του ΟΠΑΠ, το παιχνίδι Λεβαδειακός – Λάρισα. Χάθηκε! Σύμφωνα με έγκυρες εσωτερικές πηγές, αυτές που έντεχνα αποκαλούμε ‘ρουφιάνους’, το κουπόνι βρισκόταν στα γραφεία του ΟΠΑΠ, κλειδωμένο στο μικρότερο χρηματοκιβώτιο του Οργανισμού, εκεί που φυλάσσονται τα διάφορα έγγραφα, τα διαφημιστικά των σουβλατζίδικων και τα ψιλά – δηλαδή μερικά εκατομμύρια ευρώ. Στην θέση του εξαφανισμένου αγώνα, βρέθηκαν δυο τενεκέδες τυρί και 12 σουβλάκια. Έτσι, κι επειδή η Αστυνομία αρνήθηκε να ερευνήσει άμεσα το θέμα γιατί δεν κρίνει ότι σχετίζεται άμεσα με την Σούλα του Παλαιοκώστα, το κουπόνι του Σαββατοκύριακου κυκλοφόρησε στα πρακτορεία, χωρίς τον επίμαχο αγώνα με αποτέλεσμα όλοι οι ψυλλιασμένοι παίκτες του Στοιχήματος να αναγκαστούν να στραφούν στο ΚΙΝΟ αυτές τις μέρες.

Για καλή τύχη του Οργανισμού, στον Άρη δεν σκοπεύουν να ασχοληθούν με το θέμα, όπως θα περίμενε κανείς, καθώς ακολουθώντας πιστά το ανθρωπιστικό πνεύμα των ημερών, αγαπάνε τους εχθρούς τους και σφάζονται μεταξύ τους. Γιατί, ως γνωστόν, η καρέκλα της εξουσίας έχει πολύ μέλι. Κάθε εξουσίας και κάθε είδους μέλι…