Δεν είναι πολύς ο καιρός που είχα γράψει τις σκέψεις μου για τη φετινή ΑΕΚ. Μέσα σε δυο εβδομάδες πολλά από αυτά που είχα προβλέψει έγιναν πραγματικότητα, όχι επειδή είμαι φοβερός γνώστης του ποδοσφαίρου ή κάτι τέτοιο. Πολύ απλά γιατί γνωρίζω αυτό το χάλι που ονομάζεται ελληνική ποδοσφαιρική πραγματικότητα. Η κακή αμυντική λειτουργία της ομάδας έφερε ήττες και η κριτική για τον προπονητή έγινε δημόσια διαπόμπευση.

Το ξαναλέω, ο Χιμένεθ δεν είναι ο καλύτερος προπονητής του κόσμου. Σίγουρα όμως δεν είναι ο χειρότερος και σίγουρα δεν του αξίζει αυτή η συμπεριφορά. Είδαμε ένα σόου τις τελευταίες μέρες. Ξεκινώντας από αυτούς που υποτίθεται είναι η δουλειά τους, τους  δημοσιογράφους. Τρομερά υποτιμητικά σχόλια για τον προπονητή που όταν απέκλειε κατά σειρά ΠΑΟ, ΠΑΟΚ και κατακτούσε το κύπελλο οι ίδιοι αποθέωναν. Βρήκαν λοιπόν να κάνουν όλη αυτή την επίθεση με υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς, μετά από το παιχνίδι με την Στουρμ που μάλλον ήταν το καλύτερο φετινό και το οποίο η ΑΕΚ θα είχε κερδίσει άνετα αν ο Δέλλας δεν έκανε τη βλακεία της χρονιάς, αδικαιολόγητη για την εμπειρία του. Πράγματι, οι αλλαγές του Χιμένεθ ήταν μάλλον λανθασμένες και δεν έκανε τη σωστότερη διαχείριση, αλλά το παιχνίδι άλλαξε πολύ μετά την αποβολή και η ΑΕΚ αναγκάστηκε να παίξει με έναν πιτσιρικά για σέντερ μπακ. Οι δημοσιογράφοι άρχισαν τα δικά τους, κάποιοι επειδή δεν έχουν ιδέα από ποδόσφαιρο και η δουλειά τους είναι να φτιάχνουν επιτυχίες και καταστροφές μόνο από το αποτέλεσμα, κάποιοι επειδή έχουν τις προσωπολατρείες τους και τέλος κάποιοι άλλοι επειδή πολύ απλά κάνουν το παιχνίδι της διοίκησης. Της διοίκησης που ότι κάνει, το κάνει για να κερδίζει χρόνο. Να κερδίζει χρόνο για να μην πληρώνει, να κερδίζει χρόνο για να μην δίνει λόγο για τα εγκλήματά της, να κερδίζει χρόνο γιατί οι ιδιοκτήτες εξαφανισμένοι έχουν βάλει αυτούς μπροστά και αυτοί με τη σειρά τους βάζουν τον Χιμένεθ μπροστά, όπως είχαν βάλει τον Μπάγεβιτς προηγουμένως.

Έκανε Δ.Σ. λέει τα χαράματα ο Αδαμίδης. Να πει τι; Να πει ότι θέλει να διώξει τον Χιμένεθ και να φέρει τον Κωστένογλου. Δηλαδή με τον συμπαθή Νικόλα θα άλλαζαν τα πράγματα; Αηδίες, περίμεναν μήπως ο Χιμένεθ φιλοτιμηθεί να παραιτηθεί και γλιτώσουν μια αποζημίωση που ξέρουν ότι δεν μπορούν να πληρώσουν. Και όταν αυτό δεν έγινε, είχαν stand-by τον Κωστένογλου περιμένοντας την ομάδα να χάσει στη Νέα Σμύρνη. Μαζί με τους κολλητούς τους δημοσιογράφους που εδώ και καιρό πριονίζουν την καρέκλα του προπονητή και έχουν πείσει και αρκετό από τον κόσμο της ΑΕΚ, ότι είναι παντελώς άχρηστος και ότι απλά χρειάζεται κάποιος άλλος για να παίξει μπάλα η ομάδα. Τους δημοσιογράφους που χθες ήδη έγραφαν λίγο πριν τον αγώνα ότι ο Κωστένογλου τη Δευτέρα θα κάνει προπόνηση στα Σπάτα.

Τελικά όμως όλα χάλασαν. Με τον ίδιο κωμικοτραγικό τρόπο. Με το αποτέλεσμα. Η ΑΕΚ χθες εκτός των άλλων είχε και σοβαρά προβλήματα τραυματισμών. Έκανε ένα πολύ μέτριο παιχνίδι, στο οποίο ο ακόμα πιο κακός Πανιώνιος δεν μπόρεσε να κάνει ευκαιρίες και ήρθε ένα γκολ στο 90′ να δώσει τη νίκη. Οι άνθρωποι των αποτελεσμάτων δεν μπορούσαν να πουν τίποτα. Η ομάδα κέρδισε, έχει 3 στα 4 και πάει στο ντέρμπυ με τον Ολυμπιακό ισόβαθμη στην πρώτη θέση. Με τη δική τους λογική αν κερδίσει το ντέρμπυ θα είναι και φαβορί για πρωτάθλημα. Κάτι τέτοια δεν γράφανε και μετά την Ξάνθη; Για τέτοια άτομα μιλάμε.

Τα έτοιμα κείμενα για τον μυρωδιά Χιμένεθ μπήκαν στο συρτάρι, έτοιμα να βγουν στην επόμενη αποτυχία.  Στο επόμενο στραβό αποτέλεσμα θα έχουμε μια από τα ίδια. Ξεχνώντας ότι έπαιξε δεύτερο σερί ματς ο Λαγός βασικός γεμίζοντας εφιάλτες τον ύπνο μας και απορώντας πώς αυτός ο άνθρωπος είχε φτάσει να είναι το πιο μεγάλο όνομα στο πρωτάθλημα ένα καλοκαίρι. Ξεχνώντας ότι ο Γκουντγιόνσεν είναι σαν ξένο σώμα στην ομάδα, δείχνει αδιάφορος ή ανήμπορος να βοηθήσει. Ξεχνώντας ότι ο Μπέλεκ είναι ένα παιδί με πλούσια προσόντα και τίποτα παραπάνω. Ξεχνώντας ότι πέρσι είχες τον Νάτσο να κάνει τα μαγικά του και φέτος έχεις τον σοφτ Κάρλος που έχει μια κοφτή ντρίμπλα και τίποτα άλλο. Ξεχνώντας ότι Λύμπε και Δέλλας θέλουν, αλλά δεν μπορούν. Ξεχνώντας οτι ο Αδαμίδης τολμάει να ψάχνει αντικαταστάτη ενώ αυτός μένει στην θέση του αφού άφησε την μισή ομάδα να φύγει χωρίς να πάρει σχεδόν τίποτα και έφερε με περηφάνια τον μέτριο Κωνσταντόπουλο που αποδείχτηκε ότι είχε πρόβλημα τραυματισμού.

Και έτσι η ζωή συνεχίζεται, χωρίς καμία επαφή με την πραγματικότητα…

Συνηθίσαμε στην Ελλάδα να βλέπουμε οπαδούς σκαρφαλωμένους σε ταράτσες δίπλα στα γήπεδα να παρακολουθούν αγώνες καθώς οι γυναίκες τους φτιάχνουν ιμάμ μπαϊλντί στο από κάτω διαμέρισμα. Εδώ όμως έχουμε δημοσιογράφο στην Ισπανία να κάνει αναμετάδοση από γειτονική πολυκατοικία. Πρόκειται για σχολιαστή του Καντένα Σουρ στον αγώνα Ράγιο Βαγιεκάνο-Ρεάλ Σοσιεδάδ, καθώς η Λίγκα απαγόρευσε την είσοδο στα ραδιόφωνα  που αρνήθηκαν να πληρώσουν δικαιώματα για την αναμετάδοση των αγώνων 1ης και 2ης Εθνικής στην Ισπανία . Το θέμα ξεκίνησε πριν δυο μήνες περίπου και η επίσημη δικαιολογία είναι ότι τα χρήματα χρειάζονται για να στηριχθούν μικρές ομάδες (όπως η Ράγιο και η Σοσιεδάδ) που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα. Παρόμοιοι κανονισμοί υπάρχουν σε Γερμανία και Ιταλία, αλλά και σε αγώνες της UEFA. Το ζήτημα είναι πού σταματάει το εμπορικό πανηγύρι αυτό και τι επίδραση έχει στον δόλιο φίλαθλο που ψάχνει τρόπους να δει-ακούσει έναν αγώνα λες και βρίσκεται στην Κατοχή. Σε μια εποχή που η πληροφορία παρέχεται αφειδώς, το ποδόσφαιρο γίνεται συνεχώς και πιο δυσπρόσιτο στον μέσο φίλαθλο.

Μπορεί να μην υπάρχει πλέον μια Ώρα και να είμαστε σαν το ΚΚΕ εσωτερικού και εξωτερικού, αλλά το να έχεις δύο Ώρες είναι ένα πλεονέκτημα. Δυο Ώρες = Διπλάσιες πιθανότητες γραφικών πρωτοσέλιδων. Το λέει κι ο Τσακ…

Αναμονή για τον 2ο αδερφό Μιραλάς που θα φέρει ο πρόεδρος

Μόνο η Γάτα καταλαβαίνει και αφουγκράζεται τον πόνο του Έλληνα φιλάθλου. Ναι ρε κουραστήκαμε με τα DVD και τις κασέτες. Αυτή η κασετολαγνεία είναι το πρόβλημα στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Κάθε 10 χρόνια βγαίνει κάποιος (συνήθως βουτηγμένος κι αυτός σε αμαρτίες) με αποκαλύψεις για βρωμιές. Στημένες διαιτησίες, ομάδες που ευνοούνται και πάει λέγοντας. Τώρα βέβαια τα τελευταία χρόνια έχουμε και το στοίχημα. Κάποιοι αλήτες δε από το εξωτερικό έστειλαν φακέλους με στημένους αγώνες πέρσι, αλλά ευτυχώς αυτοί μπήκαν σε συρτάρια (κατά διαβολική σύμπτωση ο δικηγόρος μιας από τις ομάδες που εμπλέκοταν και κατά σατανική σύμπτωση εμπλέκεται παλι, είχε άμεση σχέση με τον υπεύθυνο για το θέμα των στημένων). Μέχρι αυτό το σημείο έχουν φτάσει ορισμένοι επιτήδειοι που θέλουν να αμαυρώσουν το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Είναι δυνατόν να βγαίνετε ρε αλήτες και να μας κουράζετε με τέτοια θέματα (άσε που είναι και κακοήθειες). Ο πρόεδρας κάνει επενδύσεις ρε, ο μόνος που πληρώνει είναι. Ξέρεις τι είναι διακόσια χιλιάρικα για το καλό του ελληνικού ποδοσφαίρου, για να πάρει βαθμούς η χώρα μας; Για να βγαίνετε Ευρώπη ρε αλήτες και να κάνετε εκδρομές στο Μάτζιστερ. Αχάριστοι… Εμ θέλουμε να σας παίζουν 52-48, εμ μιλάτε.

Γιατί μήπως αυτά δεν γίνονται αλλού; Παντού τα ίδια γίνονται σας λέω. Απλά δεν είναι χαζοί οι ξένοι ρε. Τα κρύβουν. Θα βγει ποτέ συνομιλία του πρόεδρου της Μάλαγα να λέει ότι τον πλησίασε ο Λαπόρτας για να παίξει 52-48 το Σεβίλλη-Ρεάλ; Χαζοί είναι; Τα κρύβουν για το καλό του ποδοσφαίρου. Για να μην δηλητηριάζονται οι ψυχές μας. Παντού το μεγάλο ψάρι, τρώει το μικρό σας λέω. Αλλά εκεί ξέρουν να προστατεύουν τις επενδύσεις τους. Βάζω λεφτά κύριε, σου φέρνω Αγουέρο. Ποιος είσαι εσύ που πας με τον Εντίνιο να σωθείς; Άει τράβα στη Σεγούντα. Νομίζετε δηλαδή ότι ο πρόεδρας της Νιουκάστλ δεν βάζει επίτηδες τον Γουέμπ διαιτητή στο Μπλάκπουλ-Άρσεναλ γιατί ο Πολ δεν παίζει έδρα; Γελασμένοι είστε, σας το λέω εγώ.

Και βγήκαν τώρα λέει κασέτες. Σαν δεν ντρεπόμαστε λέω εγώ. Τίποτα να μη γίνει, να μην ασχοληθεί κανείς. Μονταρισμένες ηχογραφήσεις με τον Μητσικώστα είναι. Σάμπως δεν τα ξέρουμε. Εδώ η εγκληματικότητα έχει φτάσει στα ύψη, θα πρέπει να ασχοληθεί ο εισαγγελέας με τέτοια θέματα; Εδώ σπάμε όλα τα ρεκόρ, η ομάδα παίζει σαν την Μπαρσελόνα. Δεν αμαυρώνεται αυτό το ποδόσφαιρο, αυτό το θέαμα έτσι με τέτοιες μεθόδους. Τελικό κυπέλλου φτάνουμε σε λίγο με την ομαδάρα μας.

Και να γίνει και ξανά συνεδρίαση στην Σούπερ Λίγδα άμα σας κοτάει. Και να το άλλαζα το λευκό, πάλι  τον ίδιο πρόεδρο θα ψήφιζα. Γιατί είναι πρόεδρας με αρκίδια. Γι’ αυτό σας λέω. Ψαχτείτε λίγο.

Αλλοδαπός τύπος ονόματι Brooks Peck διατηρεί εδώ και περίπου δυο χρόνια στο ποδοσφαιρικό του blog σατιρική στήλη με κεντρικό ήρωα τον τερματοφύλακα της Φιορεντίνα Άρθουρ Μπόρουτς, στην οποία ο, κάπως οξύθυμος και στην πραγματική ζωή, Πολωνός υποτίθεται ότι ξεσπάει σχολιάζοντας διάφορα τεκταινόμενα που συμβαίνουν στο Ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Ξέσπασμα που χαρακτηριστικά αποτυπώνεται σε μορφή κειμένου με την χρήση κεφαλαίων γραμμάτων και μόνο και με την συχνή παρεμβολή της καρτουνίστικης έκφρασης οργής «AHHHHHHHHHHHH» ανάμεσα στις προτάσεις.

Στο χθεσινό κομμάτι της ‘Artur Boruc’s Friday Rage List’, η οποία πάνω-πάνω έχει την υπογραφή του αρθρογράφου (δηλαδή ένα ξεκάθαρο «By Brooks Peck» που πρέπει να είσαι …δημοσιογράφος για να μην το δεις), ο φανταστικός Άρθουρ Μπόρουτς που ζει στο μυαλό του Peck και προφανώς δανείζεται χαρακτηριστικά από ήρωες όπως ο Τσακ Νόρις, αρχίζει την δημόσια ψυχοθεραπεία του αυτής της εβδομάδας με τα κάτωθι σχόλια:

AHHHHHHHH I AM ARTUR BORUC AND THIS IS A LIST OF THINGS THAT MADE ME ANGRY THIS WEEK:

1. AHHHHHHHHHHHH — AHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH!!!!!!!!!!!!!!!!!!

2. OLYMPIAKOS FANS TEARING DOWN GOALS UNLEASHING FIREBALLS AND ATTACKING PLAYERS AFTER A WIN — HOW COULD YOU BE SO CRUEL!?!?!???!?!?!?! MAKING MY DREAMS COME TRUE AND NOT INVITING ME TO TAKE PART IS INCREDIBLY MEAN AND DISHEARTENING!!!!!!!!!!! IF I WAS A PANATHINAIKOS PLAYER I WOULD HAVE FOUGHT YOUR FIREBALLS WITH A SERIES OF ROUNDHOUSE KICKS SO POWERFUL THAT THEY WOULD HAVE MADE YOU ILLITERATE!!!!!!!!!!

Μέσα στις επόμενες ώρες το θέμα, απαγκιστρωμένο από την προκλητικά εμφανή ειρωνεία του, κυκλοφορεί στα περισσότερα Ελληνικά αθλητικά portals/site σαν σοβαρή, αληθινή είδηση που σχετίζεται με τον αντίκτυπο που είχε το ντέρμπι των αιωνίων στην υπόλοιπη ποδοσφαιρική Ευρώπη με τίτλους του στυλ «Επίθεση Μπόρουτς στους οπαδούς του Ολυμπιακού», «Μπόρουτς: Αν ήμουν παίκτης του ΠΑΟ θα τους έριχνα κλωτσιές» και «Στηρίζει τους παίκτες του ΠΑΟ ο Μπόρουτς».

Κάπου στην Αμερική λογικά – και χωρίς καμία δημοσιογραφική έρευνα σχετικά με την εγκυρότητα της μεταδιδόμενης πληροφορίας – τα κόκαλα του δημοσιογράφου Edward Murrow τρίζουν…

Παλιότερα δημοσιογραφικά μαργαριτάρια:
Το twitter του Μαραντόνα
Το πουτσοσκάμπιλο του Βιειρά

Να ξεκαθαρίσω. Παράβαση κανονισμού δεν υπάρχει. Αλλά πραγματικά δεν είναι ντροπή να πετσοκόβονται τα ριπλέϊ, να μην υπάρχει κανένα σχόλιο ούτε κατά την διάρκεια της περιγραφής, ούτε το βράδυ στις αθλητικές εκπομπές;

Αναρωτιέμαι: αν ο Μπέος είχε δεχτεί γκολ από μη τήρηση του fair play απ οποιαδήποτε άλλη ομάδα δεν θα είχε χαλάσει το κόσμο απ το ημίχρονο;

Τέλος πάντων. Kαλά που υπάρχει και το youtube …

Φιλιππινέζα ο Κόντης. Λιποτάκτης και δεν ξέρω τι άλλο ο Μαρινάκης. Μαλιστα. Κι εμείς τρώμε. Τρώμε και μεγαλώνει το μίσος μας, στην Ελλάς του 2011, στην οποία δεν αλλάζει τίποτα. Απατεώνας ο Πατέρας. Υπάλληλος ο Ζαγοράκης. Τσάτσος ο Αδαμίδης. Κλέφτης ο Πηλαδάκης. Πείτε και γράψτε κι άλλα. Μας αξίζετε. Εμείς σας αποθεώσαμε. Εμείς σας κάναμε προεδράρες, παικτάρες, δημοσιογραφάρες. Πείτε, θα τα πιστέψουμε. Κοντά είμαστε στο ποθητό αποτέλεσμα. Να ανοίγουν κεφάλια στα γήπεδα για να ξεχνάμε τι μας κάνουν εκτός γηπέδων.

Η Ελλάδα καίγεται, η Ελλάδα βουλιάζει και οι άρχοντες της αθλητικής μας «αυτοκρατορίας» παίζουν με τα (μη) μυαλά κάποιων και τα νεύρα των άλλων. Ο διαχωρισμός των Ελλήνων σε «τάξεις» και «χρώματα» δεν είναι καινούριο παιγνιδάκι. Είναι παμπάλαιο, αφού ως ράτσα μπορεί να έχουμε πολλά καλά, αλλά η μ…κια μας είναι διαχρονική. Ξεπερνάει σύνορα, εποχές, καταστάσεις, ηγεσίες, πολέμους, καταστροφές. Ακόμα και την καταστροφή του 2012 των Μάγιας θα την ξεπεράσει το Εθνικό μας σπορ. Θα επιζήσει.

Αναρωτιέμαι τι να γράψεις για όλα αυτά; Αξίζει τον κόπο; Πόσοι και ποιοι θα τα διαβάσουν; Πόσοι έχουν φανταστεί ποτέ ένα Ελληνικό πρωτάθλημα που ένας Ολυμπιακός επιπέδου Μάντσεστερ θα τα βάζει με έναν Παναθηναϊκό επιπέδου Τσέλσι , έναν Αρη τύπου Ρεάλ, έναν ΠΑΟΚ τύπου Μπαρτσελόνα (το διάλεξα για να καλοπιάσω τον darth), μια ΑΕΚ τύπου Άρσεναλ; Ναι ξέρω διεστραμμένο όνειρο. Με τη μόνη διαφορά οτι δεν είναι όνειρο. Απλά επιλογή. Έχω βαρεθεί να το γράφω και θα το γράψω άλλες τόσες φορές, έχουμε τον αθλητισμό (και κατ’ επέκταση τη χώρα, την οικονομία κτλ) που ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ. Εμείς το θέλουμε και αυτό έχουμε. Γιατί αν με τα τόσα κινήματα και «ξεσπάσματα» που κυριαρχούν στη χώρα σε αυτή τη χρυσή εποχή του ΔΝΤ , των πολιτικών και των δημοσιογράφων καταφέρνουν ακόμα μερικοί κακομοίρηδες να μας σέρνουν τον έναν ενάντια στον άλλον , με τις υγείες μας και καλή σας νύχτα.

Συγνώμη για το «μη αμιγώς αθλητικό» της ανάρτησης. Απλά μου ήρθε.

Συνεχίζουμε μετά από καιρό το αφιέρωμά μας στα διαμάντια της ελληνικής δημοσιογραφίας. Απλούς ήρωες της καθημερινότητας που μπορεί να μην είναι γνωστοί στο ευρύ κοινό, αλλά σε μας που το ψάχνουμε είναι μικροί Θεοί και μας βοηθάνε να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες της ζωής. Δεν έχει μόνο η συμπρωτεύουσα τέτοια ταλέντα όπως ο γιγάντιος Σάκης Γκίνας. Στην Αθήνα ή πιο σωστά στον Πειραιά υπάρχουν εξίσου υψηλές προσωπικότητες.

Για τους λάτρεις του καλού κρασιού και του παστουρμά το όνομα Θέμης Σινάνογλου δεν είναι άγνωστο. Είναι ο άνθρωπος στον οποίο οφείλουμε μερικές από τις ποιοτικότερες συνεντεύξεις σε ελληνική εφημερίδα, τις οποίες μόνο ξεπερνάνε οι μαϊμού συνεντεύξεις του Λάλα στο Βήμα. Μιλάω για τις συνεντεύξεις του τεράστιου Νίκου Αλέφαντου. Πολλοί νομίζουν ότι απλά ο Νικόλας παίρνει το μικρόφωνο/τηλέφωνο και αρχίζει και μιλάει μόνος. Όχι… Αν δεν υπάρχει ένας Θέμης να κάνει τις καίριες ερωτήσεις, να κάνει τον συνομιλητή να νιώθει σαν στο σπίτι του με τις χνουδωτές παντόφλες του, τότε συνέντευξη δεν γίνεται. Ο Θέμης Σινάνογλου αυτή τη φορά συνεντευξιάζει το νέο σούπερ-ταλέντο της Ελλάδας (ευτυχώς δεν τον έχουν πει Μέσσι των ακανέδων ακόμα) τον Γεωργιάδη των Σερρών, που όπως κάθε σωστό ταλέντο στην Ελλάδα γίνεται στόχος πολλών ομάδων και ένας πρόεδρος τρίβει τα χέρια του γιατί θέλει να τον πουλήσει και να φύγει για Μπαχάμες με τα κέρδη.

Ο Θέμης δεν μασάει. Ξεκινάει με μια πατρική συμβουλή. Οι φήμες που λένε ότι ο Γεωργιάδης είναι ΑΕΚτζής δεν αρέσουν.

-Διαβάζω κάτι δημοσιεύματα και την «ομάδα της καρδιάς σου» και κάτι τέτοια. Να σου δώσω μια συμβουλή; Αυτά με τις ομάδες της καρδιάς μπορεί να σε χαντακώσουν.
(προσοχή στο «κάτι δημοσιεύματα» ώστε να δείξουμε ότι είναι της πλάκας… ξεκινάμε έτσι και μετά με την τεράστια εμπειρία μας συμβουλεύουμε τον μικρό)

-Τίποτα, εγώ δεν υποστηρίζω καμία ομάδα! Είμαι 6 χρόνια στις Σέρρες, δεν έχω ομάδα της καρδιάς που να με κάνει να προτιμάω ή όχι μεταγραφή, διαφωνώ κάθετα με αυτά. Είμαι επαγγελματίας.
(ο Θέμης τρίβει τα χέρια του, έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη του παιδιού… ήρθε η ώρα όμως να κάνει δημοσιογραφία, να κάνει έρευνα…)

-Αληθεύει ότι σε πλησίασε η ΑΕΚ;

-Δεν θα ήθελα να μιλήσω.
(ποτέ μην αρνηθείς να πεις κάτι στον Θέμη Σινάνογλου, είναι σαν να αρνείσαι στον Τόνι Σοπράνο)

-Μόνο αυτό πες μου.
(ο ρεπόρτερ δεν μασάει, ο ρεπόρτερ δεν σταματάει, ο ρεπόρτερ μπορεί να πέσει στα πόδια να παρακαλέσει αρκεί να βγάλει την είδηση)

-Μου μεταφέρθηκε προσωπικά το θερμό ενδιαφέρον της ΑΕΚ και μάλιστα του προπονητή της, κάτι που με τιμάει. Είναι σημαντικό να σε θέλει  ο προπονητής μιας μεγάλης ομάδας και να σε θέλει για πρώτη επιλογή.
(ο Θέμης λυγίζει και τα σίδερα, ο Γεωργιάδης αναγκάζεται να μιλήσει… πιθανώς ξέρει ότι δεν θα τελειώσει ποτέ η συνέντευξη και φοβάται μη χάσει την προπόνηση… «πιτσούλα ο Άλκης Στέας» που θα λεγε και ο Χάρυ Κλυν)

- Σίγουρα. Όμως αν πας σε ένα καράβι που βουλιάζει, όσο καλός και αν είσαι, θα σε πάρει το καράβι στον βυθό μαζί του…Επίσης, στον Ολυμπιακό, πλέον, δίνονται ευκαιρίες σε «ελληνόπουλα», βλέπεις ότι παίζουν ο Ποτουρίδης και ο Φετφατζίδης που είναι πολύ μικροί. Είδες και ο Τοροσίδης με τον Αβραάμ, ήρθαν νέοι στον Ολυμπιακό και τι εξέλιξη πήραν. Η καλύτερη θέση σου;
(Ο Θέμης ξέρει από καλές μεταγραφές. Ξέρει και από καράβια. Έχει δει παίκτες και παίκτες να πνίγονται και θέλει να σώσει τον μικρό Γεωργιάδη. Αν δεν τον πείσει θα του πει ότι το γρασίδι στο Καραϊσκάκη είναι το καλύτερο, ότι η Κηφισίας έχει πολλή κίνηση και ότι τα κόκκινα πάνε με τα μάτια του. Προσέχουμε επίσης ότι όσα λέει ΔΕΝ είναι ερώτηση. Είναι τοποθέτηση. Κολλάμε και μια ερώτηση στο τέλος. Αντί για την καλύτερη θέση θα μπορούσε να είναι «τι ζώδιο είσαι;» ή «σου αρέσει ο μπακλαβάς;»)

-Δεξί χαφ. Στον Πανσερραϊκό, όμως, παίζω πιο πολύ αριστερά λόγω επιλογής του προπονητή μου, επειδή έχουμε δεξιά τον Μπέλιτς. Μου αρέσει και αριστερά το ίδιο.
(Ο Γεωργιάδης απλά απαντάει στην ερώτηση. Ξέρει ότι έχει μόνο μια επιλογή για την καριέρα του πλέον…)

-Έχεις και τα δύο πόδια;
(ερώτηση βαρύνουσας σημασίας, ερώτηση που ο απλός ρεπόρτερ δεν θα έκανε ποτέ και θα κοιτούσε ένα βίντεο από αγώνα Πανσερραϊκού… ο Θέμης δεν πιστεύει στα βίντεο, θέλει αποδείξεις…)

-Ναι, Βέβαια είμαι δεξιοπόδαρος. Αλλά δεν έχω πρόβλημα να σεντράρω και να σουτάρω με το αριστερό.

-Το ότι έχεις και τα δύο πόδια το δούλεψες ή το είχες από μικρός;
(αμφιδεξιότητα – κληρονομικό χάρισμα ή επίκτητο αντακλαστικό;)

-Το είχα από μικρός.

-Οι θέσεις που μπορείς να παίξεις; Οι θέσεις που έχεις παίξει;
(δεν έχει σημασία που το ξαναρωτήσαμε, ο καλός ρεπόρτερ επιβεβαιώνει τις πληροφορίες του ΠΑΝΤΑ)

-Και τις πέντε θέσεις μπροστά τις έχω παίξει! Όμως μία θέση από αυτές μου ταιριάζει.

-Για πες μου.
(ΔΕΝ έχει σημασία ότι μας το έχει πει… )

-Έχω παίξει δεξιά, έχω παίξει αριστερά, έχω παίξει στον άξονα στο κέντρο, έχω παίξει πίσω από τον φορ, έχω παίξει και φορ. Το μόνο που δεν μου αρέσει είναι να παίζω μόνος μου στην κορυφή, ως φορ. Δεν είμαι σέντερ φορ.
(ο μικρός Γεωργιάδης εξηγεί επακριβώς ποιες είναι οι 5 θέσεις… θα πείσει άραγε τον ρεπόρτερ;)

-Θεωρείς πιο καλή σου θέση δεξί χαφ;
(όχι, δεν τον έπεισε)

-Ναι, επειδή είναι πιο καλό το δεξί μου πόδι.

Στη συνέχεια ακολουθούν και κάποιες άλλες ερωτήσεις αλλά τα συμπεράσματα βγήκαν ήδη φίλες και φίλοι. Ο Γεωργιάδης δεν θα βυθιστεί με το καράβι και στην παιδική του καρδούλα δεν υπάρχει ομάδα. Υπάρχει μια ασάφεια για την καλύτερή του θέση, ίσως ο Θέμης θα έπρεπε να επιμείνει λίγο ακόμα, αλλά δεν βαριέσαι. Οι αναγνώστες του Φωτός νιώθουν υπερήφανοι… Αξία εφημερίδας: 1 Ευρώ. Αξία να διαβάζεις Σινάνογλου: Ανεκτίμητη.

Αντε και πες ότι είσαι πορωμένος με το ποδόσφαιρο. Αντε και με μία ομάδα. Αναρωτιέμαι παρα πολύ έντονα τον τελευταίο καιρό γιατί δε δίνω δεκάρα ενώ κάποτε γούσταρα πολύ. Τελικά είμαι πεπεισμένος σε ποσοστό μεγαλύτερο του 110% ότι φταίνε οι φυλλάδες.

Κάθε φορά μετά από αγώνες που διαβάζω στα πεταχτά τα πρωτοσέλιδα μου δημιουργείται η εντύπωση πως η «συμπαθέστατη» (τα εισαγωγικά απαραίτητα και βάλε) τάξη των δημοσιογράφων έχει ανάγει σε σκοπό της ζωής της το να παρασύρει την χώρα σε έναν εμφύλιο πόλεμο κατά τον οποίο οι αντιμαχόμενες παρατάξεις θα στρίβουν σε πατροπαράδοτα ελληνικά κοκορέτσια τα άντερα των αντιπάλων και θα τα καταναλώνουν σε επιτόπια μπάρμπεκιου-πάρτι-φιέστες ενώ η δαιμόνια αυτή ράτσα (των δημοσιογράφων ντε…) θα μειδιάζει από τον Όλυμπο της θεϊκής της μακαριότητας.

Ήταν άκυρο το γκολ του Άρη; Ω,ναι. Ω, όχι. Οι δύο πιθανές απαντήσεις. Το ζήτημα δεν είναι αν ήταν άκυρο το γκολ του Άρη, αν δεν δόθηκαν οκτώ πέναλτι στην Κέρκυρα, ή αν τα οκτώ από τα τρία γκολ της ΑΕΚ ήταν οφσάιτ. Να μη μιλήσουμε για τα δεκατέσσερα ανάποδα πλάγια που δόθηκαν υπέρ του ΠΑΟΚ και πάει λέγοντας. Το ζήτημα είναι ΓΙΑΤΙ οι Έλληνες ασχολούνται ακόμα με συμπλοκές τοπικού χαρακτήρα, οι οποίες έχουν και ελάχιστα θύματα; Γιατί εξακολουθούν να ασχολούνται με το ΔΝΤ και τέτοια παρεμφερή θεματάκια της πλάκας και δεν πειθαρχούν στα κελεύσματα της ανώτερης φυλής (είπαμε…των δημοσιογράφων) παίρνοντας τα όπλα, τα λάβαρα και τις αγαπημένες τους φανέλες και βγαίνοντας στους δρόμους ομαδικά και σε κάθε γωνιά της χώρας για να γευτούν το αίμα των ποταπών αντιπάλων τους;

Θλίβεται κανείς βλέποντας τον κόπο των προικισμένων αυτών λειτουργών της αλήθειας και της δικαιοσύνης (ρε παιδιά τους δημοσιογράφους εννοώ είπαμε…) να πηγαίνουν στράφι. Κι όμως έχουν προσπαθήσει πάρα πολύ. Εδώ και τώρα ανένδοτος αγώνας για ακόμα πιο σιχαμένα πρωτοσέλιδα.

Και αν κάποιος ρωτήσει γιατί τους βάζω σε ένα ντορβά όλους αφού η λογική προστάζει ότι όπως υπάρχουν καλοί και κακοί ηλεκτρολόγοι, βαφείς, ηλεκτρονικοί, σουβλατζήδες και νταβατζήδες έτσι θα υπάρχουν και στις τάξεις των λατρευτών και λατρεμένων, μαγευτικών και μαγικών δημοσιογράφων η απάντηση είναι απλή. Γιατί κι αυτοί με βάζουν στον ίδιο ντορβά με τα υπόλοιπα θύματά τους.

Αφορμή γι’ αυτό το κείμενο δε στάθηκε κανέναν άρθρο κανενός εκλεκτού, ταγμένου στην μάχη για την αντικειμενικότητα Α.Ρ.Δ.

1. Ο Αδαμίδης θα προσφύγει στον αθλητικό εισαγγελέα για τα «αίσχη» του ΟΑΚΑ; Δικαιολογείται σε φάση του 90′ παίκτης να πρέπει να ντριπλάρει και φωτοβολίδα;

2. Η NOVA ψωνίζει σπήκερ από τον ίδιο Σ.Φ. Ολυμπιακού που ψωνίζει και η ΝΕΤ;

3. Πόσο κοστίζει ένα ακόμα replay; Θέλει extra χρέωση για να καταλάβουμε αν υπάρχει ή όχι πέναλτι σε αμφισβητούμενες φάσεις;

3+1. Μέχρι πότε θα υποχρεωνόμαστε σε τέτοιο «θέαμα» στα ελληνικά ντέρμπι;

Λέμε για τις δικές μας φυλλάδες, αλλά δεν πάνε πίσω στην Ισπανία. Η Μάρκα έχει πάρει υπό την προστασία της την πορνοστάρ Μαρία Λαπιέρδα και της δίνει βήμα ώστε να τα χώσει στον Λαπόρτα. «Με κοιτούσε με πόθο ο Λαπόρτα και τώρα με διώχνει» λέει με παράπονο η Μαρία που έριξε έτσι πρόχειρα πάνω της μια φανέλα της Μπάρσα για να μην κρυώνει το στήθος της. Τέτοιος κιτρινισμός ούτε στη Sun. Επίσης υπάρχει και βίντεο της Μαρίας που κάνει χαριτωμενιές με καταλανικές σημαίες έξω από το Μπερνμπεόυ και τραγουδάει φάλτσα για τον Πεπ και τα παιδιά του.

Την ίδια στιγμή η Ελ Μούντο Ντεπορτίβο απαντάει με πιο καταλανικό τρόπο, λιγότερο χυδαίο αλλά με στόχο τον Μουρίνιο. Έφτιαξε στην σελίδα της τον… Μουρινιζαδόρ όπου μπορεί κανείς να μπει και να ακούσει ηχογραφημένες μερικές από τις γραφικές ατάκες του Special One, όπως το «ρώτησε τον πατέρα σου» και το «δεν προκαλώ» (!!).

«Επειδή έχουν γίνει ανάλογες παρεξηγήσεις στο παρελθόν, με τους δημοσιογράφους να μεταφέρουν αλλιώς τα λεγόμενά μου έχω σταματήσει επί τούτου να τους μιλάω. Κάνω δηλώσεις μόνο μετά τα παιχνίδια και φαίνεται πως ακριβώς επειδή δεν τους μιλάω άρχισαν πάλι τα ίδια. Θέλω να δω όταν με παίρνουν και τους απαντάω ‘fuck u’ θα γράφουν πάλι ότι η απάντησή μου σημαίνει πως έχω πρόβλημα με την ομάδα και όχι μαζί τους;»

Sentragoal.gr

Τα παραπάνω λόγια του Τζεμπούρ δεν αφορούν στους Έλληνες δημοσιογράφους, αλλά στους Αλγερινούς. Θα μπορούσαν όμως κάλλιστα να πρόκειται και για τα δικά μας καμάρια. Η ποιότητα της ελληνικής αθλητικής δημοσιογραφίας είναι χειρίστου επιπέδου. Πέρα από την ασχετοσύνη ακόμα και σε απλούς κανόνες συντακτικού και ορθογραφίας, πέρα από την ασχετοσύνη περί των αθλητικών, το χειρότερο είναι ότι έχουν μαλώσει με την αλήθεια και ότι συχνά παίζουν διάφορα παιχνίδια.

Σήμερα η ΑΕΚ ανακοίνωσε την ανανέωση του συμβολαίου του Νάτσο Σκόκκο, γεγονός πολύ σημαντικό για την ομάδα αν υπάρχει όραμα ώστε να ορθοποδήσει. Αν κάτσει κανείς και ψάξει λίγο το τι έχει γραφεί εδώ και έναν χρόνο περίπου θα πεθάνει στα γέλια. Ξεκινάμε από τον περασμένη Γενάρη περίπου με τον Σκόκκο να είναι αγκαλιά με τον ΟΣΦΠ, συνεχίζουμε το καλοκαίρι με τον Σκόκκο να είναι αγκαλιά με τον ΠΑΟ. Διαβάσαμε πριν από αγώνα ότι ο παίκτης κερνούσε ποτά γιατί λέει υπέγραψε στον ΠΑΟ. Μέχρι και φωτοσοπαρισμένα πρωτοσέλιδα είδαμε. Ακούσαμε και θεωρίες συνωμοσίας όταν τραυματίστηκε στο Βέλγιο, ότι το έκανε και καλά για να μην παίξει στο ντέρμπυ με τον ΠΑΟ.

Τις τελευταίες μέρες διαβάσαμε και από τον «έγκυρο» Κάρπετ ότι ο Μαρινάκης θύμωσε με τον Αδαμίδη και επειδή είναι μάγκας του ετοιμάζει χουνέρι με τον Σκόκκο. Προφανώς μέσα στην όψιμη προσπάθεια του δημοσιογράφου να τα έχει καλά με τον νέο ισχυρό άντρα του ΟΣΦΠ (όποιος παρακολουθεί λίγο καλύτερα, θα θυμάται το γλύψιμο που έριχνε και στον MIG όταν φαινόταν ότι ο Κόκκαλης δεν έχει δύναμη πια) γράφουμε και καμιά σάλτσα παραπάνω.

Και δεν είναι μόνο το θέμα του Σκόκκο που έτσι κι αλλιώς τράβηξε πολύ καιρό και έδινε το περιθώριο στους δημοσιογράφους να κάνουν την σπέκουλά τους. Αντίστοιχο θέμα υπάρχει και με τον Έκτορ Ραούλ Κούπερ εδώ και καιρό. Λες και δεν έχει συμβόλαιο με τον Άρη, έγραφαν τα δικά τους οι έγκυροι δημοσιογράφοι όταν έτριζε η καρέκλα του Νιόπλια. Τα ίδια και με τον Βιερίνια που προς τιμήν του βγήκε και έκανε δηλώσεις ότι δεν βλέπει τον λόγο να φύγει από τον ΠΑΟΚ τη δεδομένη στιγμή. Αυτή η αλαζονεία και το παραμύθι ώστε να χαϊδέψουμε τα αυτιά των δυο «αιωνίων» και παράλληλα να δημιουργήσουμε προβλήματα στους αντιπάλους έχει ξεφύγει. Δεν ξέρω αν είναι προσπάθεια εκδούλευσης ή παροχή υπηρεσιών, αλλά αντικατοπτρίζει πλήρως το πρωτάθλημα που έχουμε.

Τέλειωσε λοιπόν ένα ακόμα ντέρμπυ μεταξύ των δύο αιωνίων του κακόμοιρου ελληνικού ποδοσφαίρου. Οι νικητές καμαρώνουν, οι ηττημένοι ψάχνουν δικαιολογίες και η ζωή συνεχίζεται. Ο ΠΑΟ πρέπει να αισθάνεται πολύ ικανοποιημένος που πήρε το ματς. Πρώτον γιατί είναι σε κακή κατάσταση και δεύτερον γιατί η εμφάνισή του ήταν τραγική. Ειδικά στο πρώτο ημίχρονο δεν μπορούσε να αλλάξει δεύτερη πάσα. Και άντε, παίκτες τύπου Βύντρα-Μπουμσόνγκ έχουν το ακαταλόγιστο στην δύσκολη επιστήμη της ανταλλαγής πάσας. Το αόρατο τείχος και ο κορυφαίος Έλληνας Κατσουράνης είναι δυνατόν να μην μπορούν να δώσουν την μπάλα στα 5 μέτρα;
Ο Σισέ όπως και στο ματς με την ΑΕΚ έδειχνε τρομερή ζωντάνια και πάθος, είναι εντυπωσιακό ένας παίκτης με αυτό το όνομα που μέχρι πριν 2 χρόνια δεν ήξερε τι είναι Πανατινάικος να τα δίνει όλα και να παίζει με τέτοιο πάθος. Μάθημα προς διάφορους άλλους ποδοσφαιριστές μικρότερης αξίας που το παίζουν φίρμες. Η μπάλα όμως δεν έφτανε με τίποτα σε αυτόν και κατά συνέπεια ο ΠΑΟ ήταν ακίνδυνος στο 1ο ημίχρονο.

Από την άλλη ο Ολυμπιακός στεκόταν κάπως καλύτερα. Όχι ότι μάγευε, αλλά μια κυκλοφορία την είχε, έναν Ιμπαγκάσα να δίνει καμιά πάσα τον είχε και φαινόταν και πιο καλός στην άμυνα. Έβαλε ένα πολύ όμορφο γκολ και φαινόταν να ελέγχει το παιχνίδι. Το τι έγινε στα αποδυτήρια στο ημίχρονο θα λέγεται για χρόνια στου Ρέντη και διάφορες ιστορίες θα ακούγονται όπως τότε για τον Τιτανικό και το παγόβουνο.
Ο Ολυμπιακός βγήκε σαν να κέρδιζε 0-3 και σαν να έπαιζε φιλικό με την Ξάνθη. Μπορεί στα αποδυτήρια οι παίκτες να συζητούσαν ποιος θα είναι ο αντικαταστάτης του Νιόπλια, την τακτική για το ματς με την Ηλιούπολη, δεν ξέρω τι άλλο. Δεν ξέρω αν και και κατά πόσο βοήθησαν οι αλλαγές του Νιόπλια, ο Χριστοδουλόπουλος εμφανίστηκε καλύτερος σίγουρα κι ο ΠΑΟ βρήκε χώρους. Και χώροι+Σισέ σημαίνει κίνδυνος. Αυτό το εκμεταλλεύτηκαν πλήρως και η ανατροπή μοιάζει απόλυτα φυσιολογική με τον Ολυμπιακό να μην αντιδρά.

Κάπως έτσι κύλησε το μεγάλο ντέρμπυ. Με λίγη μπάλα και τρία γκολ. Ακόμα χειρότερο από το θέαμα των δυο ανήμπορων ομάδων το Σάββατο ήταν ότι ακολούθησε από την πλευρά των ηττημένων. Αυτοί που έβγαζαν όλη την εβδομάδα τα απαράδεκτα εξώφυλλα με τον Μιραλάς και τον Βύντρα και τα ψαλίδια στη γλώσσα του Πατέρα, άρχισαν μια γκεμπελική προπαγάνδα περί διαιτησίας. Με την αρχή να γίνεται από τον μεγάλο Βαγγέλα, τον πρόεδρα της Σούπερ Λίγδας που σύμφωνα με το έγκυρο Φως μπούκαρε λέει στα αποδυτήρια και όποιον έβρισκε του φώναζε: «Αλλοίωσες το αποτέλεσμα». Στη συνέχεια ανέλαβαν τα ένδοξα ΜΜΕ προσπαθώντας να κάνουν το άσπρο-μαύρο. Αυτοί που χωρίς ίχνος ντροπής έγραφαν τις προηγούμενες μέρες ότι το περσινό πρωτάθλημα ήταν το πιο βρώμικο όλων των εποχών (λες και προσγειώθηκαν από τον Σείριο πέρσι το καλοκαίρι στην Ελλάδα), άρχισαν και πάλι το παραμύθι της διαιτησίας.

Δυο ήττες έχει κάνει φέτος ο Ολυμπιακός στην μια διοργάνωση που παίζει, σε δυο ματς που κέρδιζε με 1-0 και ήταν καλύτερος. Την μια με τον Ηρακλή και τη δεύτερη με τον Παναθηναϊκό. Και αντί να δουν τι φταίει γι’ αυτή τη διαβολική σύμπτωση γελοιοποιούνται με το να μιλάνε για τη διαιτησία.

Η είδηση: Λίγες ώρες αφού ο Πολ ο Χταπόδης εγκατέλειψε τα εγκόσμια, αρκετές ξένες σελίδες δημοσίευσαν την πληροφορία ότι ο Μαραντόνα σχολίασε στον λογαριασμό που διατηρεί στο twitter πως χάρηκε για τον θάνατο του διασημότερου ζώου του πλανήτη για το 2010 επειδή πιστεύει πως αυτό ευθύνεται για τον αποκλεισμό της Αργεντινής. Σε περίπτωση που δεν το ..πληροφορηθήκατε ζούμε στην εποχή της πληροφορίας κάτι που αυτόματα σημαίνει πως μέσα στα επόμενα λεπτά το θέμα έφτασε και στην Ελλάδα. Αθλητικά portals, ενημερωτικές σελίδες, εφημερίδες και blogs το αναδημοσίευσαν και έτσι η πληροφορία ακολουθώντας την κλασσική διαδρομή της έγινε θέμα συζήτησης και λόγος νέου χλευασμού της γραφικότητας του Ντιέγκο.

Η είδηση ακούγεται εξ αρχής υπερβολική αλλά όταν μιλάς για τον Μαραντόνα, ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος. Παρ’ όλα αυτά, με μια απλούστατη αναζήτηση στο google μπορείς να εντοπίσεις κι εσύ, αθώε παθητικέ αναγνώστη, την πηγή της. Ο λογαριασμός twitter με το όνομα του Μαραντόνα υπάρχει. Και περιλαμβάνει ..ακριβώς όσα θα περίμενες να διαβάσεις από τον Ντιέγκο: 22 tweets (=μηνύματα) στα οποία ο Ντιεγκίτο χρησιμοποιεί τα smileys πιο συχνά κι από 15χρονη εθισμένη στα social networks και τελειώνει όλες τις προτάσεις (που είναι γραμμένες πάντα στα Αγγλικά για να καταλαβαίνει και ο τελευταίος των καθυστερημένων) με θαυμαστικό, συνήθεια που λογικά αντέγραψε από τον Τσαλίκη.

Το περιεχόμενο δε των tweets εκτείνεται από ενημερωτικά θέματα, όπως το ότι ο Ρούνει ανανέωσε με την Γιουνάιτεντ (πληροφορία που συνοδεύεται με smiley γιατί προφανώς ο Ντιέγκο αγαπάει τον Γουέιν ή την Γιουνάιτεντ ή την επαγγελματική σχέση μεταξύ τους), μέχρι φιλανθρωπική δράση σύμφωνα με την οποία αν γράψεις κάτι και το προωθήσεις στους φίλους σου, η Paypal θα προσφέρει 50 σέντς για την εξάλειψη του καρκίνου. Με απλά λόγια, όταν δεν μαλώνει με τον Πελέ ή με δημοσιογράφους, ο Μαραντόνα φοράει τις ζεστές του παντόφλες και το ανθρωπιστικό του χαμόγελο, κάθεται στην καρέκλα του υπολογιστή του και γίνεται ‘κάτι’ σαν τους ..Νιγηριανούς εγκλωβισμένους απατεώνες των γνωστών e-mail που θέλουν να σε κάνουν πλούσιο απλά γιατί μπορούν ή τους άλλους – άγνωστης εθνικότητας – που σου ζητάνε να προωθήσεις ένα μήνυμα για να σωθεί ένα είδος υπό εξαφάνιση κάπου σ’ ένα τροπικό δάσος στην Ινδονησία.

Δεν νομίζω να συνεχίζει να αμφιβάλλει κανένας για την εγκυρότητα του λογαριασμού και κατ’ επέκταση της είδησης…

Ένα ακόμα εμπεριστατωμένο ‘ρεπορτάζ’ πέρασε στην ιστορία των Ελληνικών και ξένων media. Αύριο θα τσεκάρουμε τις αντιδράσεις άλλων διάσημων για τον θάνατο του Πολ. Όπως του Φέρεντς Πούσκας…

Σχετικά:
Πως να σπάσεις πλάκα με τον κόσμο aka το πουτσοσκάμπιλο του Βιειρά
Όταν ο Μουρίνιο έκλαψε μπροστά στις κάμερες