…από πολύ μακριά. Από την Ευρώπη.

A Burkina Faso supporter during the African Nations Cup soccer match against Angola at Estadio de Malabo “Malabo Stadium”, in Malabo, Equatorial Guinea, January 22, 2012 (Reuters)

Σχετικά:
Οδηγός ντυσίματος για το γήπεδο: Κεφάλαιο ‘Κιτς’
Οδηγός ντυσίματος για το γήπεδο: Κεφάλαιο ‘Ελληνίδα γυναίκα’

…

Λίγο ακόμα να σηκωθούμε.

Λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα.

Λίγο ακόμα να σηκωθούμε.

Λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα.

(Γεώργιος Σεφέρης)

Είναι πλέον δεδομένο: Έχουμε περάσει στην εποχή που στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο πιο εύκολα βρίσκεις μια κελεμπία παρά ένα καθαρό 10αρι καλό αριστερό μπακ.

(L-R) Chairman of the Paris Saint-Germain L1 football club, Nasser Al-Khelaifi of Qatar, PSG owner and Qatari Crown Prince Sheikh Tamim bin Hamad Al-Thani, and PSG sporting director Brazilian Leonardo attend a training session at the Aspire complex in the Qatari capital Doha on January 3, 2012. PSG will face Italian champions AC Milan in the Challenge Cup on January 4 in Dubai. (Photo by Franck Fife/AFP/Getty Images)

Χαζεύω τις φωτογραφίες που έχει επιλέξει ο φωτογράφος Tom Jenkins ως τις καλύτερες αθλητικές του 2011 και στέκομαι στον μικρό ξανθό Άγγλο πιτσιρικά που ενώ είναι ντυμένος με την στολή της Σουόνσι και πανέτοιμος να «αρπάξει από τα μαλλιά οποιαδήποτε ευκαιρία του δώσει ο προπονητής», οι υπόλοιποι της ομάδας τον αφήνουν εκτός του κλασσικού κύκλου πριν από ένα παιχνίδι με την Άρσεναλ.

Ξοδεύω αρκετά λεπτά προσπαθώντας να σκεφτώ τι μου θυμίζουν όλα αυτά τα δεδομένα (μικρός / ξανθός / Άγγλος / πιτσιρικάς / φανέλα ομάδας) και τελικά ο μικρός βιβλιοθηκάριος που κρύβεται μέσα μου στην φαντασία του Στέφεν Κίνγκ, μου υπενθυμίζει ένα πολύ εύστοχο μικρό σκετσάκι του Άγγλου κωμικού John Bishop που μιλάει για εκείνη την δύσκολη στιγμή που ο γιος σου, το καμάρι σου, το αίμα σου, σου λέει πως θέλει μπλούζα μιας άλλης ομάδας και όχι μιας όποιας-όποιας ομάδας, αλλά μιας εκ των μισητών αντιπάλων σου:

(Unicef photo of the year / «Waste Export to Africa» by Kai Löffelbein)

(…) Πέρασε το χέρι του στα μαλλιά του. Σκούπισε τον ιδρώτα στο μέτωπο του. Είχε ιδρώσει κι όμως δεν έκανε ζέστη.

Ο πόλεμος, η βόμβα υδρογόνου, οι αυτοκτονίες για οικονομικούς λόγους, η ‘Κοσμική Κίνησις’… Το πανόραμα της ζωής!

(…) Σκέφτηκε τη σύγχυση που επικρατεί στον κόσμο μας σήμερα. Σύγχυση στον τομέα των ιδεών, σύγχυση στον κοινωνικό τομέα, σύγχυση…

Δεν έφταιγε η εφημερίδα που έκανε τώρα αυτές τις σκέψεις. Τα σκεφτότανε όλα αυτά τον τελευταίο καιρό, πότε με λιγότερη, πότε με περισσότερη ένταση. Σκεφτότανε το σκοτεινό πρόσωπο της ζωής. Την ειρήνη, τη βαθιά τούτη λαχτάρα που κρέμεται από μια κλωστή. Σκεφτότανε τη φτώχεια, την αθλιότητα. Σκεφτότανε το φόβο που έχει μπει στις καρδιές.

(…) Ξανάριξε μια ματιά στην εφημερίδα: η Ινδοκίνα, η ‘Κοσμική Κίνησις’, το ρεσιτάλ πιάνου, οι δυο αυτοκτονίες για οικονομικούς λόγους, οι ‘Μικρές Αγγελίες’…

ΖΗΤΕΙΤΑΙ γραφομηχανή…

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ραδιογραμμόφωνον…

ΖΗΤΕΙΤΑΙ τζιπ εν καλή κατάστασει…

ΖΗΤΕΙΤΑΙ τάπης γνήσιος περσικός…

Έβγαλε την ατζέντα του, έκοψε ένα φύλλο κι έγραψε με το μολύβι του:

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ελπίς.

«Ζητείται ελπίς» – Αντώνης Σαμαράκης (1954)

Σχετικά:
Τα χαμένα παιδιά του ποδοσφαίρου
Τα σταφύλια της οργής: Then who do we shoot?

Ο «υπέροχος λαός» του Άγιαξ ήπιε λίγο παραπάνω αυτή τη φορά. Στο λαβύρινθο του αυτιού βαράνε αλύπητα τα ντεσιμπέλ από τα ηχεία του ghetto blaster που αναπαύεται στον ώμο του LL Cool J: «Hush baby, wanna let ya know this is how its gonna go». Δεν βλέπω τίποτα, προηγούμαστε 1-0, δεν έχει σημασία, περνάω δίπλα από τους stewards. Τρέχω στον ψηλό με τα κίτρινα, είναι εύκολος στόχος. Ώπα, είναι δίφυλλη ντουλάπα ο τύπος. Δε γ@*#έται, ούτε που θα προλάβει να με δει, τι θα μου κάνει; Πηδάω, απτσάκι, μαύρο, χορτάρι στο στόμα, δύο κλωτσιές σαν βιαστικό βολέ μετά από άουτ. Su nombre es Esteban. Esteban Alvarado.

(21/12 Ajax-Alkmaar, Photo: AFP-Getty images)

«Όταν τσακώνονται τα βουβάλια, την πληρώνουν τα βατράχια». (Λαϊκή παροιμία)

A Bull Frog hops around as Carlos Costly of Honduras brings the ball up against the USA at Sun Life Stadium on October 8, 2011 in Miami Gardens, Florida. (Photo by Marc Serota/Getty Images)

Η Άρσεναλ προχώρησε στα αποκαλυπτήρια του αγάλματος του Τιερί Ανρί για τον εορτασμό των 125ων γενεθλίων της και ο Γάλλος άσος ξέσπασε σε λυγμούς κατά την ομιλία του.

Φορώντας ένα ερυθρόλευκο κασκόλ στο λαιμό και έχοντας για συνοδεία την κόρη του Τέα, ο κορυφαίος σκόρερ στην ιστορία των Λονδρέζων (226 γκολ) πήρε το λόγο μετά την αποκάλυψη του αγάλματός του έξω από το «Emirates Stadium» και τόνισε ότι η Άρσεναλ θα παραμείνει για πάντα στην καρδιά του.

«Δεν σκέφτηκα ποτέ ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα ότι θα είχα ένα άγαλμα όπως αυτό μπροστά στο στάδιο της ομάδας που αγαπώ και υποστηρίζω», ξεκίνησε  τις δηλώσεις του ο 34χρονος επιθετικός, και συνέχισε: «Η εικόνα που δείχνει το άγαλμα δίνει το τέλειο παράδειγμα για την αγάπη που έχω προς το σύλλογο. Το να έχω γονατίσει και να έχω πίσω μου το Emirates Stadium και το Χάιμπουρι είναι κάτι το εκπληκτικό.»

Πηγή: Sport24

Είναι Νοέμβριος του 2002 και η Άρσεναλ υποδέχεται στο Χάιμπουρι την αιώνια αντίπαλο της Τότεναμ, σ’ ένα ακόμα κλασσικό ντέρμπι του Βόρειου Λονδίνου. Λίγο μετά την συμπλήρωση των πρώτων δέκα αναγνωριστικών λεπτών και με το σκορ στο 0-0 ο Τιερί Ανρί υποδέχεται τη μπάλα μερικά μέτρα έξω από την περιοχή της ομάδας του, κάνει δυο μικρά τσαλιμάκια, ξεπερνάει την πίεση ενός αντιπάλου παρ’ όλο που τρέχει με τη μπάλα στα πόδια, διασχίζει όλο το γήπεδο, προσποιείται εύκολα στο ύψος της μεγάλης περιοχής και ολοκληρώνει μόνος του την φάση μ’ ένα άψογο σουτ, το οποίο στέλνει την μπάλα μ’ ένα ελαφρύ εσωτερικό φάλτσο ακριβώς δίπλα στο κάθετο δοκάρι, τελείωμα-σήμα κατατεθέν στην καριέρα του στην Άρσεναλ, τόσο κλασσικό που θα μπορούσε άνετα κάποιος ρεπόρτερ της ομάδας να ονομάσει τα τελευταία πενήντα εκατοστά δίπλα από τα κάθετα δοκάρια του Χάιμπουρι ως «σημεία Τιερί Ανρί» και ποτέ κανένας να μην τον χαρακτηρίσει «υπερβολικό».

Αφού η μπάλα έχει καταλήξει στα δίχτυα ο ‘Τιτι’ – ο ποδοσφαιριστής που έδωσε εικόνα στην έννοια «υπεροπτικός πανηγυρισμός» με το χαρακτηριστικό στυλάκι του που άγγιζε πολλές φορές τα όρια της αλαζονείας – διανύει για δεύτερη φορά όλο το γήπεδο, αυτή τη φορά προς την αντίθετη κατεύθυνση και καταλήγει με προκλητικό σύρσιμο στο χόρτο μπροστά στην κερκίδα των φιλοξενούμενων φορώντας το πιο εριστικό του βλέμμα, προσφέροντας έτσι στους φωτογράφους μια από τις πιο ωραίες και χαρακτηριστικές φωτογραφίες που έχουν τραβηχτεί στα Αγγλικά γήπεδα, μια φωτογραφία για την οποία μπορείς να χαραμίσεις χωρίς δεύτερη σκέψη πέντε λεπτά από τη ζωή σου μόνο και μόνο για να απολαύσεις με προσοχή αμέτρητα ανθρώπινα συναισθήματα αποτυπωμένα σε κλασσικές Αγγλικές φάτσες, συναισθήματα που ξεκινάνε από το θυμό και το μίσος, περνάνε από την αδιαφορία και την απόγνωση και καταλήγουν ακόμα και στην παραδοχή και τον (συγκαλυμμένο) θαυμασμό.

(Κλικ στην εικόνα για μεγαλύτερο μέγεθος)

Σχετικά:
Ωδή στον Κάρλες Πουγιόλ (επίκαιρο)
Ωδή στον Λιονέλ Μέσσι
Ωδή στον Ζινεντίν Ζιντάν
Ωδή στον Χουάν Ρομάν Ρικέλμε
Ωδή στον Πάολο Μαλντίνι
Ωδή στον Τσάβι
Ωδή στον Έντβιν Φαν Ντερ Σαρ
Ωδή στον Αντρές Ινιέστα
Ωδή στον Ράιαν Γκίγκς

Δεν γίνεται να λέγεσαι σοβαρή ιστοσελίδα τη σήμερον ημέρα αν στο τέλος του ημερολογιακού έτους δεν κάνεις τουλάχιστον 32 λίστες με τα καλύτερα της χρονιάς. Αυτός ο γενικός κανόνας έχει εξαπλωθεί τόσο πολύ που οι διάφορες λίστες εμφανίζονται πλέον από τον… Νοέμβριο απλά και μόνο για την μικρή αυτή ικανοποίηση της πρωτιάς, που είναι άλλωστε και μια απ’ τις κινητήριες αισθήσεις της ανθρώπινης ύπαρξης. Το γεγονός αυτό μας υποδηλώνει ουσιαστικά πως αν στο αυριανό Ρεάλ Μαδρίτης – Μπαρτσελόνα, για παράδειγμα,υπάρξει μια φωτογραφία στην οποία αποτυπώνεται ο Μέσσι υπό καταρρακτώδη βροχή να πηδάει μαζί με την μπάλα πάνω από τα πόδια του Ράμος και του Πέπε που του κάνουν ταυτόχρονα εγκληματικό τάκλιν σηκώνοντας νερό και κομμάτια λάσπης από τον βρεγμένο αγωνιστικό χώρο και στο βάθος διακρίνονται άλλοι τρεις παίκτες της Ρεάλ να ακολουθούν με αποτυπωμένο το μίσος στο πρόσωπο τους, ένα όμορφο, σκοτεινό και α λα ‘Blade Runner’ φόντο με χιλιάδες μαύρες ομπρέλες στις κερκίδες κι ένας μονόκερος να επελαύνει κι αυτός προς την περιοχή, αυτή η φωτογραφία δεν θα βρίσκεται στη λίστα με τις καλύτερες της χρονιάς με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει για όσους ζούνε για να διαβάζουν και να βλέπουν λίστες ώστε να έχουν θέματα με τα οποία θα διαφωνούν μετά με τους φίλους τους.

Το «Totally Cool Pix» λοιπόν, το οποίο έχουμε μνημονεύσει και στο παρελθόν, συγκέντρωσε σε μια, εκ των δεδομένων, χορταστική σελίδα τις 111 καλύτερες αθλητικές φωτογραφίες της χρονιάς, μέσα στις οποίες φιγουράρουν όπως είναι απολύτως λογικό και αρκετές ποδοσφαιρικές.

Σχετικά:
Οι καλύτερες φωτογραφίες του Four-Four-Two και οι Άγγλοι
Οι καλύτερες φωτογραφίες του 2010 από την Denver Post
Οι καλύτερες φωτογραφίες του 2010 από το Reuters

Λα Πλάτα, Αργεντινή

Ο Χουάν Σεμπαστιάν Βερόν επιστρέφει μετά από τραυματισμό στους αγώνες της Εστουδιάντες, αλλά τα πράγματα δεν πάνε καλά. Η Μπάνφιλντ προηγείται με 0-1 και κάποιοι από τους οπαδούς της ομάδας αρχίζουν να πετάνε κροτίδες και άλλα αντικείμενα προς τον τερματοφύλακα των φιλοξενούμενων Λουκέτι. Ο Βερόν μες στα νεύρα πάει προς το πέταλο, αλλά οι φανατικοί δεν λένε να καταλάβουν. «Κατέβα, γ..μώ το μ..νί της μάνας σου» είναι μόνο ένα από αυτά που ο Βερόν είπε μάταια. Ο αγώνας διακόπτεται, ο Βερόν στην τελευταία σεζόν του στο ποδόσφαιρο βλέπει την ομάδα του να αντιμετωπίζει προβλήματα και ο πρόεδρος της Εστουδιάντες μιλάει για οπαδούς που προσπαθούν να κάνουν πολιτική.

Λονδίνο, Αγγλία

Οπαδός της Σίτι, όχι άσπρου χρώματος, σηκώνει ένα μικρό πανό με μήνυμα προς τον κύριο Μπλάτερ. Αφορμή οι ρατσιστικές επιθέσεις ποδοσφαιριστών άλλων ομάδων όπως ο Τέρρι κι ο Σουάρες που κυριαρχόυν τον τελευταίο καιρό. Σε ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο θέμα όπως αυτό του ρατσισμού κάποιες φορές τα όρια είναι δυσδιάκριτα και οι υπερβολές από όλες τις πλευρές μεγάλες.

Κάλι, Κολομβία

Μια άγνωστη ομάδα κάνει προετοιμασία. Είναι οι… Ρέγκιας FC και διαφέρουν από όποια άλλη ομάδα ξέρετε. Ο λόγος; Πρόκειται για μια ομάδα αποτελούμενη αμιγώς από τραβεστί. Ιδρύθηκε το 1992 με μοναδικό στόχο την μάχη ενάντια στις διακρίσεις, αυτή τη φορά απέναντι στο… κοινωνικό σύνολο των τραβεστί.  Μπορεί αυτό να φαίνεται λίγο γραφικό, αλλά στην Κολομβία αρκετές δεκάδες τρανσέξουαλ το χρόνο δολοφούνται. Οι Ρέγκιας συνήθως αγωνίζονται σε φιλικούς αγώνες απέναντι σε ομάδες γυναικών και έχουν γίνει ιδιαίτερα δημοφιλείς. Παρά την παντελή έλλειψη ποδοσφαιρικών ικανοτήτων (όπως φαίνεται στο βίντεο), δεν χάνουν το κέφι τους, καθώς το κίνητρο της συμμετοχής στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου των γκέι είναι μεγάλο.

Αγία Πετρούπολη, Ρωσία

Ο Μπουσουφά κάνει αυτό που θέλουμε εμείς ως οπαδοί πολλές φορές. Παίρνει φόρα, βάζει δύναμη, σουτάρει και σκοράρει. Πετυχαίνει τον διαιτητή και βγάζει το άχτι του. Ναι παίρνει και μια κόκκινη. Μικρό το κακό.

Λονδίνο, Αγγλία

Ο τίτλος θα μπορούσε να είναι «κοντρόλ με το γόνατο», αλλά ο Αντεμπαγιόρ σκόραρε δις στον αγώνα την Τότεναμ με την Άστον Βίλα και έδωσε τρεις ακόμα πολύτιμους βαθμούς στην ομάδα του Χάρι Ρέντναπ. Η Τότεναμ κάνει καταπληκτική πορεία, εκμεταλλεύεται τα προβλήματα των άλλων Λονδρέζων αλλά και της Λίβερπουλ και πάει φουλ για μια από τις θέσεις που οδηγούν στο Τσάμπιονς Λιγκ.

Γίνε η μόδα που θέλεις να δεις στον κόσμο.

A Colombian supporter cheers his team before the start of the FIFA WC Brazil 2014 South American qualifier match against Venezuela on November 11, 2011 in Barranquilla, Colombia. AFP PHOTO / Raul Arboleda

Ο Ρολάντο Σκιάβι έφτασε αισίως τα 38 του χρόνια, αλλά δεν λέει να σταματήσει το ποδόσφαιρο. Μάλιστα είναι βασικός στην Μπόκα που κατά όπως φαίνεται θα κατακτήσει την φετινή Απερτούρα. Ο ίδιος έχοντας προφανώς αίσθηση του χιούμορ, όπως έχουμε δει στο παρελθόν στο ρεπορτάζ νεαρής άτυχης σταρλετίτσας, δεν διστάζει να φωτογραφηθεί με μια μαγκούρα κάνοντας πλάκα για τα πολλά (ποδοσφαιρικά του χρόνια).

Μιλάει για το πέναλτυ που έχασε την Κυριακή στο ντέρμπυ κόντρα στη Βέλεζ (σε έναν αγώνα που έληξε 0-0), αλλά κυρίως απαντάει στο κρίσιμο ερώτημα που είναι πότε θα σταματήσει να παίζει ποδόσφαιρο. Με απόλυτη ειλικρίνεια απαντάει: «Πολύς κόσμος μου ζητάει να συνεχίσω, από οπαδούς μέχρι την κυρά μου. Δεν με θέλει στο σπίτι. θέλει να συνεχίσω. Φαίνεται περνάει καλά τα Σαββατοκύριακα.» Και όσο το οικογενειακό δράμα συνεχίζεται, οι οπαδοί της Μπόκα θα απολαμβάνουν τον έμπειρο σέντερ μπακ στο Μπομπονέρα…

A streker makes an apperance during the German first division Bundesliga football match FC Augsburg vs FC Bayern Munich in the southern German city of Augsburg on November 6, 2011. (Photos: Getty Images)

Παλιότεροι εισβολείς:
Η μούρλα πάει στα γήπεδα
Ο εισβολέας που δεν πέρασε την γραμμή
Έκτακτο δελτίο
Jimmy Jump: And so the story goes…

Δεκέμβριος 1989.
Ο Άλεξ Φέργκιουσον συμπληρώνει τρία χρόνια χωρίς καμία σοβαρή επιτυχία στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η ομάδα χάνει με 5-1 από τη Μάντσεστερ Σίτυ στην αρχή της περιόδου, στη συνέχεια κάνει ένα σερί 8 αγώνων με 6 ήττες και 2 ισοπαλίες και στο Όλντ Τράφορντ σηκώνεται το παραπάνω – μετέπειτα θρυλικό – πανό που εκφράζει την απόγνωση κάποιων οπαδών.

Νοέμβριος 2011.
Ο Άλεξ Φέργκιουσον συμπληρώνει 25 υπερ-επιτυχημένα χρόνια στην ομάδα, βλέπει μια θύρα του γηπέδου να παίρνει το όνομα του και γνωρίζει την αποθέωση από παίκτες και αντιπάλους καθώς εισέρχεται για πολλοστή φορά στο Όλντ Τράφορντ.

Ο Κάρλος Μπιλάρδο είναι μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του αργεντίνικου ποδοσφαίρου όλων των εποχών. Τρομερά επιτυχημένος τόσο όσο παίκτης (της κορυφαίας Εστουδιάντες όλων των εποχών), όσο και προπονητής (έχοντας την τύχη να έχει τον Ντιέγκο υπό τις οδηγίες του). Φυσικά η καριέρα του είναι γεμάτη από περίεργες ιστορίες για το τζάκι με κάποιες από τις οποίες θα ασχοληθούμε στο μέλλον.

Ένας άνθρωπος γεννημένος να κερδίζει με οποιονδήποτε τρόπο, κορυφαίο χαφ σε μια από τις πιο βρώμικες ομάδες που βγήκανε ποτέ από την Λατινική Αμερική. Μέσα σε όλα τα άλλα όμως ο Μπιλάρδο σπούδασε και γιατρός και μάλιστα εξάσκησε το επάγγελμα για κάποιον καιρό. Όταν λοιπόν η Ομοσπονδία της  Αργεντινής κατά του διαβήτη αποφάσισε να ξεκινήσει την καμπάνια της, δεν θα μπορούσε να βρει καλύτερο πρόσωπο. Όχι μόνο γιατί ο Μπιλάρδο είναι αναγνωρίσιμος ή γιατί ήταν και γιατρός. Αλλά γιατί το θέμα της καμπάνιας αυτής είναι το πόσο εύκολο είναι να εξεταστεί κάποιος και να διαγνωστεί, καθώς αρκεί μόνο ένα τσίμπημα. Και ο Μπιλάρδο τόσο ως γιατρός, αλλά κυρίως ως παίκτης ήξερε πολύ καλά τι σημαίνει να τσιμπάς: