Και μη βιαστείτε να απαντήσετε στην ερώτηση του τίτλου του άρθρου…
Λέμε ότι το ποδόσφαιρο είναι αντρικό σπορ. Λέμε ότι ο άντρας παρατάει τα … πάντα (ή σχεδόν τα πάντα) για τη μπάλα, αλλιώς δέχεται την…κατακραυγή από τους υπόλοιπους. Λέμε πολλά.
Το θέμα είναι πως αντιδράμε όλοι εμείς οι ακραιφνείς ποδοσφαιρόφιλοι όταν μαθαίνουμε ότι μουντιαλικός άσος, παίκτης αρκετών «αστέρων» αποφάσισε να «προδώσει» το άθλημά μας για το … καλλιτεχνικό πατινάζ; Ναι καλά διαβάσατε. Ούτε προπονητής θελει να γίνει, ούτε σχολιαστής αγώνων ,ούτε τίποτα. Πατινέρ θέλει να γίνει…
Ο λόγος για τον γνωστό Τούρκο διεθνή Ιλχαν Μανσίζ. Στο Μουντιάλ του 2002 είχε κάνει μεγαλειώδεις εμφανίσεις, και αυτός και η Τουρκία. Τώρα είναι στα 35 του και επόμενος στόχος; Οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί αγώνες του 2012 στους οποίους φιλοδοξεί να συμμετάσχει ως αθλητής του … καλλιτεχνικού πατινάζ!!! (ήμαρτον!!!!)
Όλα ξεκίνησαν πριν από τρία χρόνια όταν ο Ιλχάν Μανσίζ πήρε μέρος στην τουρκική έκδοση του τηλεοπτικού προγράμματος «Stars on Ice». Κάτι σαν το «Χορεύοντας με τα αστέρια» ή πως στο καλό λένε το αντίστοιχο Ελληνικό σώου. Ο Τούρκος πρώην ποδοσφαιριστής των Μπεσίκτας και Χέρτα αφιέρωνε καθημερινά οχτώ ώρες για διάστημα τριών μηνών. Και ασχολήθηκε τόσο πολύ που … κόλλησε για τα καλά!
Ρε τι πάθαμε…Τώρα τι να του πεις;
Τάδε έφη: Draculas στις 14:05, 2 Σεπτεμβρίου, 2010
Μετά το πιο δύσκολο καλοκαίρι στην ιστορία του Ηρακλή οι φίλοι της ομάδας εξουθενωμένοι ψυχολογικά πήγαν χθες να παρακολουθήσουν την αγαπημένη τους ομάδας χωρίς να περιμένουν πολλά. Με οικονομικά προβλήματα, με προετοιμασία γεμάτη απρόοπτα και μια πρόσφατη αλλαγή προπονητή, με σημαντικούς παίκτες να φεύγουν και μάλιστα χωρίς οικονομικό αντίκρισμα και με καινούριους παίκτες χωρίς δικαίωμα συμμετοχής μια που η μπλε κάρτα τους έρχεται με ποδήλατο μάλλον και δεν φτάνει με τίποτα.
Απέναντί τους ο Ολυμπιακός των αρκετών προβλημάτων πέρσι, με νέα ιδιοκτησία όμως και μυριάδες μεταγραφές, τόσες που κι οι οπαδοί του Ολυμπιακού ξεχνάνε κάποιους παίκτες και λένε: «Α, έχουμε κι αυτόν στον πάγκο». Το φαβορί σίγουρο και οι προβλέψεις μάλλον εύκολες.
Και όντως, ο Ολυμπιακός ήταν καλύτερος. Καλύτεροι παίκτες, πιο ομάδα. Την ίδια στιγμή που ο Ολυμπιακός είχε Ιμπαγάσα και Ρόμενταλ στον πάγκο, ο Ηρακλής είχε τον βετεράνο Κατσαμπή και τον πιτσιρικά Κατσικά βασικούς. Ο Ολυμπιακός έκανε κάποιες φάσεις, ο Ηρακλής προσπαθούσε όπως μπορούσε και το ημίχρονο πέρασε. Το Β’ ημίχρονο ξεκινάει, ο Ιμπαγάσα μπαίνει και αρχίζει να μοιράζει μπάλες, ο δύσμοιρος Λίμα παλεύει με Φετφατζίδη και Τοροσίδη, ο Μήτρογλου χάνει το άχαστο και βάζει το δύσκολο και κάπου εκεί η σεμνή τελετή φαίνεται να λαμβάνει τέλος.
Ο Ολυμπιακός παίζει ακόμα λίγα λεπτά μπάλα, δεν βάζει δεύτερο γκολ και χαλαρώνει. Ο Ουζουνίδης παίρνει το ρίσκο και αφήνει την ομάδα χωρίς χαφ αφήνοντας τον μέτριο Παπαστεριανό μόνο του και εκεί κάπου οι περισσότεροι φοβούνται ότι ο Ηρακλής θα μαζέψει πολλά. Κι όμως… Ο Σολτάνι βοηθάει πολύ και η μεγάλη ανατροπή γίνεται. Ο Ελευθερόπουλος που έχει σώσει πολλά, βλέπει ότι η προσπάθειά του δεν πήγε χαμένη κι ο Ηρακλής πανηγυρίζει. Πανηγυρίζει λες και σήμερα επικυρώνεται η απόφαση για αδειοδότηση, λες και τώρα βγαίνει όλη αυτή η ταλαιπωρία του καλοκαιριού στο γήπεδο. Μια μεγάλη νίκη, σε έναν μαραθώνιο που έρχεται. Γιατί ποτέ μία νίκη στην πρεμιέρα δεν καθόρισε ολόκληρη τη χρονιά…
Ακόμα και οι «καλύτεροι ποδοσφαιριστές στην Ευρώπη» αυτήν την στιγμή, φτιάχνονται με την παιδική πρόκληση του να αφήσεις ξαφνικά τον φίλο σου μόνο με το σώβρακο.
Ο λατρεμένος Έντγκαρ Ντάβιντς δεν το βάζει κάτω στα 37 του και αγωνίζεται στην Κρίσταλ Πάλας. Πιθανότατα θα σέρνεται, αλλά αυτό δεν απασχολεί κανέναν. Είναι ο Έντγκαρ Ντάβιντς και αρκεί απλά να παίζει μπάλα…
Έχω την εντύπωση ότι φέτος το καλοκαίρι έχει πέσει πολύ ξύλο. Ξύλο μεταξύ γυναικών οπαδών της Βραζιλίας και της Χιλής, ξύλο σε φιλικά μεταξύ παικτών όπως έγινε με την ομάδα της ΑΕΛ, αλλά και σε ξένα φιλικά όπως το Κάλιαρι-Μπαστιά. Ξύλο στην Καλλιθέα μεταξύ οπαδών και του προπονητή της ίδιας ομάδας (!!), αλλά και ξύλο στο μπάσκετ σε φιλικό εθνικών ομάδων που χρησιμοποιήθηκε μέχρι και καρέκλα.
Είχαμε αναφερθεί και στο ξύλο που έπεσε στον τελικό του Λιμπερταδόρες μεταξύ της Ιντερνασιονάλ και της Τσίβας Γουαδαλαχάρα και παρ’ ότι πέρασαν κάποιες μέρες αξίζει να πούμε λίγο την… υπόθεση. Όλα ξεκίνησαν πριν την έναρξη του αγώνα όταν και η φιλαρμονική του Πόρτο Αλέγκρε (πλάκα κάνω, δεν ξέρω ποιοι ήταν) άρχισε να παιανίζει τους δυο ύμνους των χωρών, κάτι που δεν συνηθίζεται σε αγώνες συλλόγων στην Ευρώπη, αλλά στο Λιμπερταδόρες το βλέπουν αλλιώς.
Η μπάντα που παίζει τα πάντα εκτός από αρκετά ξεκούρδιστη έκανε και ένα μεγάλο λάθος. Έπαιξε το… radio edition του μεξικάνικου ύμνου και ούτε καν… Μετά από 22 περίπου δευτερόλεπτα του ύμνου απλά σταμάτησαν. Τώρα είτε δεν ξέρανε τη συνέχεια, είτε βαρέθηκαν, ποιος ξέρει. Αν δείτε τις φάτσες των αναπληρωματικών Μεξικάνων θα καταλάβετε. Στο καπάκι άρχισαν τον βραζιλιάνικο εθνικό ύμνο.
Οι Μεξικάνοι το θεώρησαν ως εθνική προσβολή και για αντεκδίκηση ο Μπόφο Μπαουτίστα φεύγει από την παρατεταγμένη εντεκάδα και αρχίζει να κάνει ασκήσεις ζεστάματος την ώρα που παίζει ο βραζιλιάνικος εθνικός ύμνος, κάτι το οποίο κάνουν και ορισμένοι συμπαίκτες του (κάπου στο 1.20′) ξεσηκώνοντας τους Βραζιλιάνους οπαδούς. Το ίδιο κλίμα συνεχίστηκε και μέσα στο παιχνίδι με αρκετά χτυπήματα (κυρίως από τους Μεξικάνους) και το αποκορύφωμα ήταν μετά το τέλος του αγώνα όπου έγινε ροντέο μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Οι Μεξικάνοι υποστηρίζουν ότι κάποιος φίλαθλος που μπήκε μέσα χτύπησε έναν παίκτη τους (πιθανώς να έγινε κι έτσι μια που υπάρχει φωτογραφία που το δείχνει) και αυτό ήταν η αφορμή για τα όσα ακολούθησαν:
Πρωταγωνιστής κι εδώ ο τιτανοτεράστιος Μπόφο Μπαουτίστα, που σαν τον Κρίστιτς είχε κι αυτός το δικό του φονικό όπλο μια πατερίτσα (!!). Το εντυπωσιακό είναι ότι την ζήτησε από συμπαίκτη του που αποχωρούσε για τα αποδυτήρια και έμεινε με την μία πατερίτσα με αποτέλεσμα να φύγει κάνοντας κουτσό…
Μέχρι να φύγει κι ο Αύγουστος λοιπόν, ας είμαστε λίγο προσεκτικοί γιατί το κλίμα είναι παγκοσμίως τεταμένο.
Οι τραγελαφικές καταστάσεις στο ελληνικό ποδόσφαιρο δεν έχουν τελειωμό. Το ΟΑΚΑ, το και καλά στολίδι του ελληνικού αθλητισμού που συντηρείται τα τελευταία χρόνια από τις ΠΑΕ ΑΕΚ και ΠΑΟ δεν μπορεί να φιλοξενήσει αγώνες. Ναι… Πρώτα γέμισε τρύπες λες και το έφαγε γιγάντιος σκόρος.
Αυτό ανησύχησε τους αρμόδιους, όχι φυσικά γιατί νοιάζονται για τις δυο ΠΑΕ, αλλά γιατί υπάρχει και το πανηγύρι του Μπόνο και της παρέας του το Σάββατο που μας έρχεται. Έτσι, με… απευθείας ανάθεση τα έργα ανέλαβε εταιρεία παναθηναϊκών συμφερόντων που φρόντισε σε χρόνο ρεκόρ (όπως έλεγαν τα ρεπορτάζ) να ετοιμάσει το γήπεδο και έτσι να παίξουν σερί ΑΕΚ, ΠΑΟ και ο Δι Ετζ την Πέμπτη, την Παρασκευή και το Σάββατο.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο ΠΑΟ δεν κρατιόταν να παίξει μπροστά στον κόσμο του (την ώρα που η ΑΕΚ αναγκαζόταν να τραβηχτεί στην Καλλιθέα για ένα φιλικό παρωδία στο οποίο έχασε την εσωτερική της ηρεμία, τον Γκέντσογλου με τραυματισμό και αρκετά κέρδη από ένα πιθανό φιλικό στο ΟΑΚΑ) και αποφάσισε με τις παραινέσεις της τριφυλλοεταιρείας να παίξει εκεί το φιλικό, κερδίζοντας 20.000 οπαδούς και χάνοντας τον Σισέ, μια που το γήπεδο δεν ήταν έτοιμο.
Τώρα άλλοι λένε ότι φταίει το ΟΑΚΑ και το πότισμα, άλλοι ότι φταίει η εταιρεία κ.ο.κ., αλλά το θέμα δεν αλλάζει. Το ΟΑΚΑ δεν κάνει για αγώνα και η ΑΕΚ αναγκάζεται να δώσει ευρωπαϊκό αγώνα χωρίς να ξέρει πού θα παίξει, μόλις τρεις μέρες πριν το παιχνίδι. Εδώ το φιάσκο συνεχίζεται. Ο Ολυμπιακός αρνείται να δώσει το Καραϊσκάκη, εκτός κι αν γίνει χωρίς οπαδούς το ματς, η προσφυγομάνα πατατακιοφάγα Νέα Σμύρνη ασχολείται κυρίως με το σφράγισμα επιταγών, η ΑΕΚτζήδικη Ριζούπολη από ότι λέγεται έχει χορτάρι επιπέδου ΟΑΚΑ και το Περιστέρι δεν χωράει ούτε καν τα διαρκείας. Κάπου εκεί φαίνεται να βρίσκεται η λύση της Λεωφόρου (ο ΠΑΟ δεν είναι κορόιδο σαν την ΑΕΚ να την γκρεμίσει), αλλά ο ΠΑΟ που εν μέρει ευθύνεται για την κατάσταση δείχνοντας το φιλάνθρωπο πνεύμα του αρνείται να την παραχωρήσει μήπως και χαλάσει το χορτάρι εκεί αν γίνουν 2 ματς σε 2 μέρες. Άγνωστο βέβαια γιατί τώρα δεν αλλάζει μέρα το ματς με την Ξάνθη, αφού εξ όσων γνωρίζω ο Άνταμ Κλέιτον δεν θα παίξει κι εκεί μουσική.
Έτσι λοιπόν, αυτή την στιγμή (και το τονίζω αυτό, μια που στο μπουρδέλο που λέγεται Ελλάδα κανείς δεν ξέρει) η εκπληκτική λύση είναι το γήπεδο του Ατρομήτου. Ένα γήπεδο υπερβολικά μικρό για τις ανάγκες του αγώνα. Αν από σπόντα βέβαια η ΑΕΚ έπαιζε προκριματικό για το Τσου Λου το πιθανότερο θα ήταν να παιζόταν σε άλλη χώρα το παιχνίδια, μια που δεν θα βρισκόταν στάδιο κατάλληλο. Είναι τυχερή η ΑΕΚ που κέρδισε 0-1 και φαίνεται να έχει καθαρίσει την πρόκριση. Οικονομικά βέβαια δεν το συζητάμε. Δεν χωράνε ούτε καν τα διαρκείας και ήδη έχουν πωληθεί εισιτήρια σε ανθρώπους που δεν θα μπορούν να μπουν. Τα διαφυγόντα κέρδη μιας ΑΕΚ που δεν έχει μαντίλι να κλάψει, ποιος θα τα πληρώσει άραγε;
Σήμερα τα ξημερώματα στο Πόρτο Αλέγκρε έγινε ο δεύτερος τελικός του Κόπα Λιμπερταδόρες (παλιά άρθρα εδώ και εδώ). Αντιμέτωπες η Ιντερνασιονάλ, η σταθερότερη βραζιλιάνικη ομάδα των τελευταίων ετών, και η Γουαδαλαχάρα. Οι ομάδες μπήκαν στο γήπεδο με ένα ξεκάθαρο φαβορί, την Ίντερ που στο πρώτο παιχνίδι είχε κερδίσει 1-2 στο Μεξικό, σε έναν αγώνα που οι Μεξικάνοι προηγήθηκαν ενώ η Ίντερ είχε δυο δοκάρια, αλλά τελικά η παρέα του Ντ’ Αλεσάντρο γύρισε το ματς.
Στο κατάμεστο Μπέιρα Ρίο οι Κολοράδος μπήκαν πολύ δυνατά. Έχοντας στο κέντρο την αργεντίνικη καραφλή δύναμη που ακούει στο όνομα Γκινιασού και κοντά του το μυαλό της ομάδας τον «Κεφάλα» Άντρες Ντ’ Αλεσάντρο σε συνδυασμό με την ταχύτητα των Τίνγκα και Τάισον, η Ίντερ μπήκε για να καθαρίσει το ματς. Οι Τσίβας της Γουαδαλαχάρα κυρίως προσπαθούσαν να αποφύγουν το γκολ και να κάνουν κάτι με αντεπιθέσεις. Οι Βραζιλιάνοι έχασαν ευκαιρίες για το 1-0 και όπως και στο πρώτο ματς το σκορ άνοιξαν οι Μεξικάνοι εκεί που δεν το περίμενε κανείς με καταπληκτικό γκολ του ντε Λα Μόρα.
Οι Βραζιλιάνοι επηρεάστηκαν από το 0-1 (Σημείωση: τα εκτός έδρας γκολ ΔΕΝ μετράνε, με το 0-1 η Γουαδαλαχάρα ισοφάρισε το 1-2 του πρώτου αγώνα και θα είχαμε παράταση) και ενώ διατήρησαν την υπεροχή η απόδοσή τους έπεσε. Στο ίδιο μοτίβο συνεχίστηκε περίπου και το Β’ ημίχρονο και ήταν ο Ραφαέλ Σόμπις αυτός που έδωσε την λύση μετά από σέντρα του Κλέμπερ. Το 1-1 έδωσε ξανά την ψυχολογία στην Ίντερ και οι Μεξικάνοι άρχισαν να βαράνε στο ψαχνό. Το ματς όμως είχε ήδη χαθεί γι’ αυτούς.
Το 2-1 έγινε με τον Νταμιάο που μόλις είχε περάσει να σκοράρει με ωραία ατομική προσπάθεια και ένας από τους πρωταγωνιστές αυτής της ομάδας, ο 20χρονος Ζουλιάνο (κρατήστε κάπου γραμμένο αυτό το όνομα) έγραψε το 3-1 δίνοντας τόνους θριάμβου στη νίκη. Οι Μεξικάνοι κατάφεραν και στην λήξη έκαναν το 3-2 μετά από φάουλ τούβλο του Μπαουτίστα και ριμπάουντ του Ομάρ Μπράβο, αλλά αυτό δεν χάλασε καθόλου τους 56.000 οπαδούς της Ίντερ και τους παίκτες της ομάδας που πανηγύρισαν έξαλλα τον τίτλο.
Τι μας έμεινε από αυτόν τον τελικό;
1. Το αρκετά καλό ποδόσφαιρο που παίχτηκε
2. Η ανωτερότητα της Ίντερ που οδήγησε τους Μεξικάνους στο να βαράνε αρκετά
3. Τα δάκρυα του Ντ’ Αλεσάντρο και η τεράστια ευτυχία για έναν παίκτη που έσωσε την αποτυχημένη καριέρα του στην Ευρώπη και βρήκε καταφύγιο στη Βραζιλία
4. Το φοβερό ξύλο μετά το τέλος του αγώνα με τους παίκτες να κυνηγιούνται μέσα στο γήπεδο
5. Το καταπληκτικό 0-1 της Τσίβας και τα δάκρυα του σκόρερ μετά το τέλος του αγώνα
6. Ο γραφικός Πελέ που είδε χαρά και χώθηκε για να μοιράσει τα μετάλλια με τραγικό κόκκινο σακάκι (στα χρώματα της Ίντερ).
7. Ο Κολομβιανός διαιτηταράς Ρουίς, που πρέπει να έχει κάνει διευθυντής σε αναμορφωτήριο παλιά
8. Κι επειδή γενικά γκρινιάζουμε για τις αναμεταδόσεις, να πω ότι ήταν πάρα πολύ καλή η περιγραφή από το δημοσιογράφο της Νόβα που δυστυχώς δεν θυμάμαι το όνομα. Φαίνεται ότι ξέρει και ασχολείται με το άθλημα και αυτό είναι βασικό.
Στον παράξενο κόσμο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου συμβαίνουν πολλά. Σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση, κάθε ομάδα προσπαθεί να βγάλει χρήματα όπως μπορεί. Η ιστορική Σαουθάμπτον που βρίσκεται στην League One, την αντίστοιχη Γ’ Εθνική (μόνο με καλύτερα γήπεδα και περισσότερους φιλάθλους) αποφάσισε ότι ο τρόπος να βγάλει καμιά λίρα είναι να απαγορεύσει την είσοδο στο γήπεδο στους επαγγελματίες φωτογράφους. Τα ΜΜΕ από εδώ και στο εξής θα παίρνουν τις φωτογραφίες από το ένα και μοναδικό πρακτορείο με το οποίο συνεργάζεται η ομάδα και από κανέναν άλλον.
Η τρελή αυτή απόφαση έφερε κύμα αντιδράσεων στον συμπαθή κλάδο των φωτογράφων. Πολλά από τα μεγάλα ΜΜΕ της Αγγλίας αρνήθηκαν να συνεργαστούν με αυτόν τον τρόπο και αρκετά άρθρα γράφτηκαν κατακρίνοντας την απόφαση της Σαουθάμπτον. Το θέμα όμως προχωράει και αλλιώς, με τους σπόνσορες των συλλόγων να ανησυχούν. Ήδη εκπρόσωπος της Ούμπρο (σπόνσορα της Σαουθάμπτον) δήλωσε ότι θα παρακολουθεί το θέμα, μια που λιγότερες φωτογραφίες ισοδυναμούν με μικρότερη προβολή της φανέλας.
Η τοπική Πλίμουθ Χέραλντ καλύπτοντας τον αγώνα Σαουθάμπτον-Πλίμουθ βρήκε έναν ωραίο τρόπο να αντιδράσει. Προσέλαβε έναν… καρτουνίστα που από ότι φαίνεται τα κατάφερε μια χαρά θυμίζοντας Roy of the Rovers:
Η δε Μπόρνμουθ Έκο βρήκε άλλη λύση, βάζοντας στο άρθρο της, φωτογραφίες από τον τελευταίο αγώνα των ομάδων το 1987:
Μέσα στα θετικά είναι το γεγονός ότι η εταιρεία Digital South που είχε συμφωνήσει να είναι ο επίσημος φωτογράφος της Σαουθάμπτον έκανε πίσω μόλις ενημερώθηκε για τους σκοπούς της ομάδας και επέδειξε… συναδελφική αλληλεγγύη με τον πρόεδρό της να δηλώνει ότι δεν θα μπορούσε να συμφωνήσει σε κάτι τέτοιο. Προς το παρόν πάντως, ο ιθύνων νους της ιδέας αυτής ο Ιταλός Νικόλα Κορτέζε που είναι ο γενικός κουμανταδόρος στην ομάδα έχει σοβαρότερα πράγματα να ασχοληθεί, μια που ο Ελβετός επιχειρηματίας και ιδιόκτητης της ομάδας (καλά αυτοί οι Άγγλοι έχουν καμία ομάδα με γηγενείς ιδιοκτήτες;) πέθανε στις 11 Αυγούστου. H κατάρα των φωτογράφων άραγε;
Ο Ντανιελ Ζάρκε της Εσπανιόλ έφυγε σαν χθες, έναν χρόνο πριν, από την ζωή αλλά η ανάμνηση του παραμένει ζωντανή σε κάθε ευκαιρία. Στην μπλούζα που κρατάει ο Φάμπρεγκας σ’ έναν αγώνα του Αγγλικού πρωταθλήματος, στο μπλουζάκι που φοράει ο Ινιέστα στην Νότια Αφρική, την στιγμή που στέλνει την Ισπανία στην πρώτη θέση του κόσμου, στο Trofeo Carranza που κατέκτησε εχθές η αγαπημένη του ομάδα σε φιλικό τουρνουά απέναντι στις Ατλέτικο Μαδρίτης, Σεβίλλη και Καντιθ.
Όταν στο Νησί κάνουν σέντρα, έστω και για το Charity Shield Community Shield, καταλαβαίνεις ότι σιγά-σιγά το καλοκαιράκι μας αποχαιρετάει. Επίσης όταν ακούς τον ακούραστο Αλέκο Θεοφιλόπουλο και σ’ αυτήν την περιγραφή, καταλαβαίνεις ότι δυστυχώς κατάφερε να γυρίσει από την Αφρική και επικεντρώνεις πλέον όλες τις ελπίδες σου στο να μην πρόλαβε να λάβει μέρος στην απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων.
Ο φωτισμένος νικητής, ο σκοτεινός χαμένος.
Ο 40χρονος Φαν Ντε Σάαρ και τα παιδιά του, σε ..οικογενειακή φωτογραφία.
(το αριστερό το έκανε πολύ μικρός)
Ο Φέργκιουσον, το τρόπαιο και μια τυχαία αλλά σχετική διαφήμιση των Μακντόναλντς, στο ίδιο κάδρο.
Μια που φίλοι αναγνώστες επικρατεί γενικότερη νέκρα αγωνιστική με εξαιρέση τους ευρωπαϊκούς αγώνες, ας ασχοληθούμε με κάτι χρηστικό για όσους από σας ακόμα δεν πήγαν διακοπές. Το sombrero πάντα πρωτοπόρο σε θέματα μόδας είναι εδώ για να σας δείξει τι επικρατεί φέτος στις παραλίες στα ανδρικά μαγιό. Και τι καλύτερο από τους ζάμπλουτους ποδοσφαιριστές που σίγουρα θα ντύνονται και σωστά; Ας ξεκινήσουμε λοιπόν…
Ξεκινάμε με ένα μαγιό κατάλληλο για τον μέσο Έλληνα που έχει μερικά κιλά παραπάνω. Με ειδικό σύστημα στο λάστιχο για να προσαρμόζεται στις απαιτήσεις της κοιλιάς σας, το μαγιό Ροναλντίνιο είναι πάνω από όλα άνετο. Δεν χρειάζεται πλέον να αγχώνεστε για το πόσα κιλά θα βάλετε στις διακοπές σας, το μαγιό Ροναλντίνιο αντέχει σε εφελκυστικές δυνάμεις μέχρι και 1000Ν.
Για όσους αντίθετα είναι ιδιαίτερα αδύνατοι, η τελευταία μόδα έρχεται από το Ρίο και την λανσάρει ο Μέσσι. Ναι υπάρχει κι ο Μέσσι στη φωτογραφία και όχι δεν φοράει πορτοκαλί μπικίνι.
Προχωράμε στο μαγιό κάρβουνο. Με μια ειδική τεχνολογία με μικροτσίπ, το μαγιό κάρβουνο απορροφάει τις ακτίνες του ηλίου την ίδια στιγμή που ενεργοποιεί την έκκριση μελανίνης στο σώμα δίνοντάς σας ένα υπέροχο μαύρισμα. Κυκλοφορεί σε 7 μοντέλα ανάλογα με την απόχρωση που επιθυμεί ο αγοραστής. Ο Λουίς Φίγκο επέλεξε το μοντέλο «παϊδάκι στη θράκα».
Επειδή όμως η οικονομική κρίση μαστίζει τη χώρα, υπάρχουν και φτηνότερες λύσεις. Η πρώτη από αυτές είναι το σωβρακομαγιό. Ένα απλό βαμβακερό βρακί μετατρέπεται σε χαριτωμένο μαγιό όπως μας δείχνει με μοναδική φινέτσα ο Φραντσέσκο Τόττι.
Τέλος, μια ακόμα οικονομική λύση είναι το σορτσακομαγιό. Οι μεγαλύτεροι που έζησαν την δεκαετία του ‘80, σίγουρα θα θυμούνται τις χρυσές εποχές όταν ο Γκάλης και τα άλλα παιδιά φορούσαν σορτσάκια που ίσα ίσα κάλυπταν τα ευαίσθητα σημεία αφήνοντας όλο το μπούτι έξω. Όλο και κάποιο adidas θα έχει περισσέψει σε καμιά ντουλάπα, τότε που παίζαμε μπάσκετ σε ομάδες και πίναμε ΑΓΝΟ για να γίνουμε σαν τον Νικ. Αρχίστε την έρευνα και έτσι θα έχετε ένα μοδάτο μαγιό (όπως μας δείχνουν Σνάιντερ και Βίγια) χωρίς να σας στοιχίσει τίποτα.
Οσοι πίστεψαν πως ο Ροναλντίνιο θα τα βάψει μαύρα εξ αιτίας της μη κλήσης του από τον Ντούνγκα στην Εθνική Βραζιλίας για το μουντιάλ της Νότιας Αφρικής, μάλλον δεν γνωρίζουν καθόλου καλά τον Βραζιλιάνο σούπερ σταρ.
Ο Ρόνυ βρίσκεται στη Βραζιλία όπου απολαμβάνει τις διακοπές του αλλά όχι κοντά στην οικογένειά του. Τουλάχιστον όχι ακόμα. Οι παπαράτσι τον συνέλαβαν έξω απ το ξενοδοχείο Ματζέστικ της Φλοριανάπολης, του πιο σικάτου παραθεριστικού θερέτρου της Βραζιλίας παρέα με δύο κυρίες αμφιβόλου ηθικής και … αισθητικής.
Η … «Φλορίπα» είναι συνώνυμο της νυχτερινής ζωής και ο τοπικός τύπος αναφέρει πως εδώ και δύο βράδια ο Ρόνυ με μια ναυλωμένη λιμουζίνα και υπό τη συνοδεία μπράβων ξεσαλώνει στην ντίσκο ‘El Divino Lounge’. Όπως αναφέρουν … δεικτικά οι εφημερίδες τα χασμουρητά του Ρόνυ δεν προέρχονταν απ το άχρωμο παιχνίδι των «καναρινιών» εναντίον της Βόρειας Κορέας, αλλά από το γεγονός πως πηγαίνει για ύπνο τα χαράματα, περίπου δηλαδή την ίδια ώρα που ο Ντούνγκα ξυπνάει τους διεθνείςτου για να ξεκινήσει την προπόνηση. Πράγμα που αποτελούσε πάντα μια μικρή βαρβαρότητα για το πιο αδικοχαμένο ίσως ταλέντο της τελευταίας δεκαετίας …
Τάδε έφη: EXARCHIOTIS στις 08:33, 19 Ιουνίου, 2010
SOMBRERO : Όταν ένας ποδοσφαιριστής "τσιμπάει" την μπάλα πάνω από το κεφάλι ενός ανυποψίαστου αντιπάλου και την ξαναπαίρνει πηγαίνοντας από πίσω του. Σύμφωνα με τους Λατινοαμερικάνους. προέρχεται από το περίγραμμα που σχηματίζεται από την πορεία της μπάλας στον αέρα και την πορεία του παίκτη γύρω από τον αντίπαλό του. Το σχήμα ενός "σομπρέρο"!
[Καθόλου σχόλια]
Κατηγορίες: 
