Μια οικογένεια στην Οκλαχόμα, την εποχή της Μεγάλης Ύφεσης το 1930, αναγκάζεται να εγκαταλείψει το σπίτι της. Λίγο πριν την οριστική αποχώρηση της, οπλισμένη με καραμπίνες μπροστά στους ανθρώπους και το μηχάνημα που θα ισοπεδώσουν το οικόπεδο της, συνειδητοποιεί το αναπόφευκτο του πράγματος σ’ έναν απ’ τους πιο χαρακτηριστικούς, απλούς και δυστυχώς πάντα επίκαιρους διαλόγους στην ιστορία του κινηματογράφου:
Muley: You mean get off of my own land? Agent: Now don’t go to blamin’ me! It ain’t my fault.
Muley’s son (Hollis Jewell): Who’s fault is it? Agent: You know who owns the land. The Shawnee Land and Cattle Company.
Muley: And who’s the Shawnee Land and Cattle Company? Agent: It ain’t nobody. It’s a company.
Muley’s son: They got a President, ain’t they? They got somebody who knows what a shotgun’s for, ain’t they? Agent: Oh son, it ain’t his fault, because the bank tells him what to do.
Muley’s son: All right, where’s the bank? Agent: Tulsa. What’s the use of pickin’ on him? He ain’t nothin’ but the manager. And he’s half-crazy hisself tryin’ to keep up with his orders from the East.
Muley:Then who do we shoot?
«Τα σταφύλια της οργής» του Τζον Φόρντ, βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Τζον Στάινμπεκ
Συνηθίσαμε στην Ελλάδα να βλέπουμε οπαδούς σκαρφαλωμένους σε ταράτσες δίπλα στα γήπεδα να παρακολουθούν αγώνες καθώς οι γυναίκες τους φτιάχνουν ιμάμ μπαϊλντί στο από κάτω διαμέρισμα. Εδώ όμως έχουμε δημοσιογράφο στην Ισπανία να κάνει αναμετάδοση από γειτονική πολυκατοικία. Πρόκειται για σχολιαστή του Καντένα Σουρ στον αγώνα Ράγιο Βαγιεκάνο-Ρεάλ Σοσιεδάδ, καθώς η Λίγκα απαγόρευσε την είσοδο στα ραδιόφωνα που αρνήθηκαν να πληρώσουν δικαιώματα για την αναμετάδοση των αγώνων 1ης και 2ης Εθνικής στην Ισπανία .Το θέμα ξεκίνησε πριν δυο μήνες περίπου και η επίσημη δικαιολογία είναι ότι τα χρήματα χρειάζονται για να στηριχθούν μικρές ομάδες (όπως η Ράγιο και η Σοσιεδάδ) που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα. Παρόμοιοι κανονισμοί υπάρχουν σε Γερμανία και Ιταλία, αλλά και σε αγώνες της UEFA. Το ζήτημα είναι πού σταματάει το εμπορικό πανηγύρι αυτό και τι επίδραση έχει στον δόλιο φίλαθλο που ψάχνει τρόπους να δει-ακούσει έναν αγώνα λες και βρίσκεται στην Κατοχή. Σε μια εποχή που η πληροφορία παρέχεται αφειδώς, το ποδόσφαιρο γίνεται συνεχώς και πιο δυσπρόσιτο στον μέσο φίλαθλο.
Ο Μέσσι κι ο Ντάνι Άλβες δροσίζονται μετά από το πλήρως αποτυχημένο Κόπα Αμέρικα και λίγο πριν από το ξεκίνημα μιας ακόμα κοπιαστικής σεζόν με πολλούς αγώνες . Ο Λιονέλ είναι παρέα με την Αντονέλα Ροκούτσο που μεταξύ μας αν δεν ήταν ποδοσφαιριστής ο Μέσσι μάλλον θα ντρεπόταν να της μιλήσει αν την συναντούσε σε κανέναν φούρνο στο Ροζάριο απ’ όπου κατάγονται κι οι δύο. Ο δε Ντάνι Άλβες δεν ξέρουμε τι παρέα έχει, πιθανότατα με αυτή την επιλογή σε γυαλί να μην τον πλησιάζουν εύκολα.
Την ίδια στιγμή, το ψωμί στην Αργεντινή βγαίνει πολύ πιο δύσκολα. Παρ’ ότι στα μέσα Αυγούστου εκεί έχουμε χειμώνα και οι παίκτες δεν χρειάζεται να δροσίζονται. Ειδικά όταν πρόκειται για τον τρόπο με τον οποίο έγινε στην περίπτωση του Ρικέλμε με τον όχι και τόσο κόσμο οπαδό της Ολίμπο. Για την ιστορία, η Απερτούρα ξεκίνησε με πολλές ισοπαλίες και το βίντεο είναι από μία από αυτές: το 0-0 της Ολίμπο με την Μπόκα.
Uruguay’s Jose Caceres kicks the last penalty to win against Argentina as Uruguay’s goalie Fernando Muslera gestures in their quarter-final soccer match at the Copa America in Santa Fe, July 16, 2011. REUTERS/Marcos Brindicci
Brazilian defender Andre Santos (R) kicks the penalty spot after missing his shot in the penalty shoot-out against Paraguay during their 2011 Copa America quarter-final football match held at the Ciudad de La Plata stadium in La Plata, 59 Km south of Buenos Aires, on July 17, 2011. / Getty Images
Κάπου στην Αμερική η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κάνει την αρπαχτή της (προετοιμασία) και αντιμετωπίζει την Νιου Ίνγκλαντ Ρεβολούσιον. Πρωταγωνιστής δεν είναι κανένας παίκτης των κόκκινων διαβόλων, αλλά ο σχιστομάτης μπόμπος που απολαμβάνει τα λίγα δευτερόλεπτα διασημότητας στη ζωή του κερδίζοντας τις εντυπώσεις από τον Βίντις και την κούπα που κρατάει. Θα το θυμάται για πάντα…
Μπράιτον, Αγγλία
Απ’ ότι λένε (δεν ξέρω, δεν είμαι ειδικός) το Μπράιτον είναι το καλύτερο μέρος στην Αγγλία για να κάνεις μπάνιο (το οποίο πιθανώς σημαίνει ότι είναι λίγο χειρότερο από την χειρότερη ελληνική παραλία). Εκτός των άλλων έχει και ποδοσφαιρική ομάδα. Η Μπράιτον λοιπόν χτίζει το καινούριο της στάδιο και οι «καθισματάκηδες» αποδείχτηκε ότι διαθέτουν χιούμορ, καθώς κάτω από τον γλάρο (σήμα της ομάδας) που κοσμεί τις κερκίδες προσέθεσαν μερικά άσπρα καθισματάκια σε στρατηγικά σημεία όπως φαίνεται και στη φωτό. Ο λόγος άγνωστος, το αποτέλεσμα επικό. Η διοίκηση της Μπράιτον δεν ενθουσιάστηκε βεβαίως και τα καθίσματα άλλαξαν θέση.
Μπουένος Άιρες, Αργεντινή
Ο Χούλιο Γκροντόνα, ο τελευταίος μεγάλος δικτάτορας του ποδοσφαίρου, ο ισόβιος πρόεδρος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδία της Αργεντινής (από το 1979 !!!), δείχνει πώς πρέπει να φοριέται ένα κασκόλ κατά τη διάρκεια του Κόπα Αμέρικα που διεξάγεται στη χώρα του. Σε προκαλεί να του φιλήσεις το χέρι και να του ζητήσεις να σου βαφτίσει ένα από τα παιδιά σου.
Παλαιστίνη
Το χέρι ενός μικρού πρόσφυγα στον καταυλισμό της Ράφα. Το όνειρό του να μπορεί να παίζει ελεύθερος ποδόσφαιρο στο σπίτι του.
Λίβερπουλ, Αγγλία
Οι τίτλοι τιμής για προπονητές συνεχίζονται στο νησί. Στην Ελλάδα συνήθως τους λούζουμε με βρισιές και χαρακτηρισμούς όπως «βάτραχος» και «καρπουζάς», αλλά στο Λίβερπουλ το τοπικό Πανεπιστήμιο τίμησε τον προπονητή της Έβερτον Ντέιβιντ Μόγιες για την «Εξαιρετική του συμβολή στο ποδόσφαιρο και στο ευ αγωνίζεσθαι».
Κόπα Αμέρικα, Αργεντινή
Ξεχάστε την Λαρίσα Ρικέλμε, ξεχάσατε τις Περουβιανές. Το νέο αστέρι έρχεται και πάλι από την Παραγουάη και είναι η Πατρίσια Ορούε (ή «Πάτυ» όπως επιμένει να τη φωνάζουν). Κάποτε οι διοργανώσεις ποδοσφαίρου ήταν μεγάλες ευκαιρίες για τους ποδοσφαιριστές ώστε να πάρουν μεταγραφή. Πλέον είναι ο Νο1 προορισμός για σταρλετίτσες που θέλουν να κάνουν καριέρα.
Σε μια άνοστη μέχρι στιγμής διοργάνωση οι σταρλετίτσες στις κερκίδες προκαλούν περισσότερο ενδιαφέρον από τους στάρλετ τύπου Νεϊμάρ στο γήπεδο. Η διοργάνωση μέχρι τώρα ανήκει στο Περού, αφού οι Περουβιανές αψηφούν το κρύο (σε μερικά παιχνίδια το βράδυ έχουμε 4-5 βαθμούς) και… χαίρονται τον αθλητισμό:
Παρούσα είναι και η Λαρίσα Ρικέλμε, κουκουλωμένη όμως με μπουφάν και μάλλον με μερικά παραπάνω κιλά από όσα τη γνωρίσαμε. Η ίδια υποσχέθηκε ότι θα ξετσιτσιδωθεί αν σηκώσει την κούπα η Παραγουάη, αλλά στο πρώτο ματς η χώρα της δεν τα κατάφερε και μάλλον υπέφερε από το μαχητικό Εκουαδόρ:
Στη Βραζιλία ασχολούνται κυρίως με τον τσαμπουκά ανάμεσα στον Νεϊμάρ και τον προπονητή της Βενεζουέλας και όχι με το γεγονός ότι η ομάδα τους είχε τα κακά της χάλια. Αν γράφαμε εξώφυλλα τότε ο τίτλος θα ήταν «ρεζίλι των σκυλιών» με φωτογραφία του εισβολέα στον αγώνα της Σελεσάο:
Άσε που ήρθε ο καιρός να πέσει κι ο αστικός μύθος για τις πανέμορφες Βραζιλιάνες:
Τέλος, οι διοργανωτές μετά το κάζο της πρεμιέρας προσπαθούν να ηρεμήσουν. Ο κόσμος ζητάει Κουν, ο Μπατίστα θα αλλάξει μόνο τον Ρόχο με τον Σαμπαλέτα, αλλά ο Αγκουέρο υπομονετικά περιμένει την ευκαιρία του και πλέκει το εγκώμιο του Μέσσι όταν τον ρωτάνε να τον συγκρίνει με τον Νεϊμάρ. Ο δε Μέσσι, σαν μικρός Άγιος Βασιλής νιώθει όλο το βάρος της χώρας πάνω του, αλλά συνεχίζει να χαμογελάει:
Ναι είναι αλήθεια. Το μαρτύριο έλαβε τέλος. 110 χρόνια ιστορίας και ένας υποβιβασμός. Μετά την Σαν Λορένσο το 1981 και την Ράσινγκ Κλουμπ το 1983, η Ρίβερ Πλέιτ το 2011 γίνεται η τρίτη ομάδα από τους παραδοσιακούς «μεγάλους» της Αργεντινής που υποβιβάζεται. Η βασανιστική τριετία που οδήγησε στο χαμηλό συντελεστή και στα μπαράζ έφερε τελικά και την μεγαλύτερη στενοχώρια για τους Μιλλιονάριος.
Μέσα στο ιστορικό Μονουμεντάλ, η ομάδα από την οποία πέρασαν ο Σιβόρι κι ο ντι Στέφανο, ο Γκαγιέγο και ο Κέμπες, ο Κουμπίγια και ο Φραντσεσκόλι, ο Κρέσπο κι ο Αϊμάρ, ο Ντ’ Αλεσάντρο κι ο Μαστσεράνο κέρασε το τελευταίο πικρό ποτήρι στους οπαδούς της. Ο πρόεδρος Πασαρέλα συνδύασε το όνομά του με αυτή την καταστροφή, οι οπαδοί της Μπόκα συνεχίζουν να κάνουν καζούρα χωρίς τελειωμό, το σομπρέρο δεν θα χρειαστεί να γράψει αφιέρωμα για το σούπερ-κλάσικο του χρόνου και στο TyC τρίβουν τα χέρια τους καθώς έχουν τα τηλεοπτικά δικαιώματα της Β’ Εθνικής.
Το τέλος ήρθε όσο βασανιστικά, όσο μαρτυρικά φαντασιωνόταν κάθε οπαδός της Μπόκα. Μόλις στο 6′ ο Μαριάνο Παβόνε άνοιξε το σκορ και η Ρίβερ ήθελε ακόμα ένα γκολ για να μείνει στην Α’ Εθνική. Κι όμως… Ένα γκολ βγαλμένο από τις πιο κωμικές στιγμές μιας άμυνας έφερε το 1-1 και η πίεση έγινε αφόρητη. Η Ρίβερ προσπάθησε και άρχισε να πιέζει την Μπελγκράνο. Αποτέλεσμα να κερδίσει πέναλτυ και να φέρει την ελπίδα και πάλι στους οπαδούς της. Ο Παβόνε ανέλαβε να το εκτελέσει και να το χάσει. Εκεί κάπου όλοι κατάλαβαν τι γίνεται. Ο αγώνας τέλειωσε με κλάματα και επεισόδια, επεισόδια που συνεχίζονται στο Μπουένος Άιρες μέχρι την στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο (ελπίζω να μην έχουμε και νεκρούς). Συγκλονιστικές σκηνές με οπαδούς της Ρίβερ να κλαίνε, να πετάνε αντικείμενα, να τραγουδάνε και ταυτόχρονα να καταβρέχονται από τις μάνικες της αστυνομίας. Οι παίκτες της Ρίβερ μαζεμένοι στο κέντρο του γηπέδου να κλαίνε κι αυτοί μην μπορώντας να πιστέψουν τι έχει συμβεί.
Η Ρίβερ που εκτός των άλλων έχει και σημαντικά οικονομικά προβλήματα, θα πρέπει να επιστρέψει άμεσα στην Α’ Εθνική αν θέλει να σταματήσει τον κατήφορο που έχει πάρει. Το πόσο εύκολο είναι αυτό θα το δούμε του χρόνου. Το ίδιο θέλουν να μάθουν κι οι οπαδοί της Μπόκα στις καθιερωμένες αφίσες, όπου δυο κοτόπουλα (υποτιμητικό παρατσούκλι της Ρίβερ) αναρωτιούνται πόσο χαμηλά μπορούν να πέσουν.
Η ιστοσελίδα «Totally Cool Pix» επιβεβαίωσε αποστομωτικά τον χαρακτηρισμό ‘cool’ του τίτλου της, παρουσιάζοντας σήμερα μια συλλογή με 47 φωτογραφίες από εισβολές οπαδών/φιλάθλων/επιδειξιών/ψυχοπαθών/γυμνιστών σε διάφορα γήπεδα όλου του κόσμου. Η συλλογή είναι τόσο απολαυστική που αν δεν καταφέρεις να χαμογελάσεις, έστω, με αρκετές απ’ τις φωτογραφίες τότε τα πράγματα είναι πολύ άσχημα…
Ένας διαφορετικός τελικός για το Κόπα Λιμπερταδόρες έρχεται να ταράξει την ησυχία μας. Δυο ιστορικές ομάδες του παγκοσμίου ποδοσφαίρου έρχονται αντιμέτωπες. Από την μία η Πενιαρόλ η κιτρινόμαυρη ομάδα από το Μοντεβιδέο της Ουρουγουάης. Η ιστορική ομάδα των «καρβουνιάρηδων» με 5 κατακτήσεις του Λιμπερταδόρες, γεγονός που τη φέρνει τρίτη στη σχετική κατάταξη πίσω από την Ιντεπεντιέντε και την Μπόκα. Μετά από μια περίοδο παρακμής, όχι μόνο σε λατινοαμερικάνικο επίπεδο, αλλά ακόμα και σε εθνικό καθώς κατέκτησε το πρωτάθλημα Ουρουγουάης για πρώτη φορά μετά από 7 χρόνια, η Πενιαρόλ έκανε μια εκπληκτική πορεία για να φτάσει στον τελικό. Σίγουρα την ευνόησε και η τύχη σε κάποια σημεία (όπως π.χ. με το χαμένο πέναλτυ του Σίλβα στον ημιτελικό με τη Βέλεζ), αλλά πρόκειται για μια αξιόλογη ομάδα που με το σπαθί της είναι φιναλίστ.
Και αν πιστεύετε σε προλήψεις, παραδόσεις, σημάδια και οτιδήποτε άλλο θα σημειώσουμε εδώ ότι την τελευταία φορά που κέρδισε το Λιμπερταδόρες η Πενιαρόλ, το μακρινό 1987, ποδοσφαιριστής ήταν ο σημερινός της προπονητής και παλιός μας γνώριμος Ντιέγκο Αγκίρε. Και για να είμαστε πιο σαφείς, όχι απλά ήταν παίκτης, αλλά ήταν αυτός που έδωσε το κύπελλο με ένα από τα πιο ιστορικά γκολ του θεσμού. Οι Ουρουγουανοί είχαν χάσει στην Κολομβία με 2-0 από την Αμέρικα ντε Κάλι και στον επαναληπτικό κέρδισαν με 2-1. Τότε όμως δεν μετρούσαν τα γκολ, αλλά οι βαθμοί (!!) στον τελικό και έτσι με μία νίκη η κάθε ομάδα πήγαμε σε τρίτο αγώνα. Ο αγώνας έγινε στη Χιλή και ήταν 0-0 μέχρι το 120′, οπότε και χτύπησε ο Αγκίρε και έδωσε τη νίκη και το τελευταίο κύπελλο στη «Μάνυα». Η αναμετάδοση έχει μείνει ιστορική (για όσους είναι αρκετά άρρωστοι, υπάρχει το αντίστοιχο με τον Κολομβιανό σπίκερ που μόλις μπαίνει το γκολ αρχίζει να λέει «γιατί Θεέ μου, γιατί να συμβαίνει αυτό πάντα» καθώς η Αμέρικα ντε Κάλι έχανε για τρίτη συνεχομένη φορά τελικό Λιμπερταδόρες (!!) ένα μοναδικό επίτευγμα στο οποίο ήρθε να προστεθεί ακόμα ένας χαμένος τελικός το 1996) και μπορείτε να δείτε και να ακούσετε στο παρακάτω βίντεο:
Αντίπαλός της η περίφημη Σάντος του… Πελέ, μια ομάδα που μεταξύ μας δεν είναι και τόσο ιστορικό μέγεθος στη Βραζιλία αλλά ξαφνικά βρέθηκε να μετράει 8 πρωταθλήματα αντί για 2 μέσα σε μια μέρα και πλέον θεωρείται η πιο επιτυχημένη μαζί με την Παλμέιρας. Η Σάντος που επέζησε από το πατατράκ των Βραζιλιάνων στο θεσμό είναι η ομάδα που έχει στη σύνθεσή της το μεγαλύτερο όνομα από τις δυο φιναλίστ. Ο Νεϊμάρ τον οποίο περιμένω πώς και πώς να περάσει τον Ατλαντικό ώστε να αποκτήσει αντίπαλο ο Κριστιάνο Ρονάλντο στην απέχθειά μου, είναι σίγουρα το πιο μεγάλο όνομα. Ικανός για το καλύτερο και το χειρότερο, θεαματικός μέχρι σημείου γραφικότητας, ακροβατώντας στο να χαρακτηριστεί νέος Ρομπίνιο ή Ντενίλσον, ο Νεϊμάρ είναι ένας παίκτης που μπορεί να κάνει τη διαφορά. Η κλωτσιά αναμένεται να πέσει σύννεφο και με λίγα λόγια θα φάει η μύγα σίδερο και το κουνούπι ατσάλι. Μιλάμε για Ουρουγουάη – Βραζιλία, όχι για φιλικό. Και αν η Πενιαρόλ μπορεί να μιλάει για τον Αγκίρε, η Σάντος μπορεί να λέει ότι από τα δύο Λιμπερταδόρες που έχει κατακτήσει το ένα το κέρδισε κόντρα στην τωρινή της αντίπαλο. Ήταν το πρώτο της το σωτήριο έτος 1962, πήρε ακόμα ένα το 1963 και από τότε έφτασε μόνο μια φορά ακόμα σε τελικό το 2003 όπου έχασε από την Μπόκα. Επίσης, ένα τεράστιας σημασίας γεγονός είναι η δήλωση του Master Card Πελέ που όπου γάμος και χαρά εμφανίζεται κι αυτός. Πηγαίνοντας στην προπόνηση της Σάντος, ο Πελέ ζήτησε από το Νεϊμάρ το κύπελλο και μάλιστα είπε ότι ο Νεϊμάρ αντέγραψε το κούρεμά του από το μακρινό 1958 (!!). Το ρεσιτάλ γραφικότητας δεν σταμάτησε εκεί, αφού ο Πελέ είχε φέρει μαζί του και αφίσα για να αποδείξει του λόγου το αληθές. Αφού λοιπόν μάθαμε από πού ξεπατίκωσε το αστείο του κούρεμα ο Νεϊμάρ, θα περιμένουμε να δούμε αν θα μοιάσει στον Πελέ και μέσα στον αγωνιστικό χώρο.
Το ξενύχτι αρχίζει, το Κόπα Λιμπερταδόρες τελειώνει με το καλύτερο (ελπίζω) για μας δυνατό τρόπο
Η Βέλεζ είναι από χθες πρωταθλήτρια Αργεντινής αφού επικράτησε εκτός έδρας της Ουρακάν με 0-2 και σε συνδυασμό με την ήττα της Λανούς κατέκτησε το 8ο πρωτάθλημα της ιστορίας της. Η ομάδα του Ρικάρντο Γκαρέκα ήταν η πιο σταθερή και παρά το γεγονός ότι έφτασε μια ανάσα από τον τελικό του Λιμπερταδόρες κατάφερε να μην έχει προβλήματα στο πρωτάθλημα δείχνοντας πόσο σοβαρή είναι.
Κι όμως, αυτό δεν ήταν το γεγονός της ημέρας. Μερικά χιλιόμετρα πιο μακρυά, το ποδόσφαιρο της Αργεντινής αποχαιρετούσε έναν από τους μεγαλύτερους παίκτες που έβγαλε ποτέ. Ίσως όχι τόσο ποιοτικός, σίγουρα όμως πολύ ουσιαστικός και κυρίως ένας σοβαρός άνθρωπος που αγαπήθηκε όσο λίγοι στον απαιτητικό ναό του ποδοσφαίρου που λέγεται Μπομπονέρα. Σεμνός, λιγότερο παράξενος από τον άσπονδο φίλο του Ρικέλμε, ο Τιτάνας ήταν αρκετά αγαπητός και ανάμεσα στους οπαδούς άλλων ομάδων. Ο Μαρτίν Παλέρμο με δάκρυα στα μάτια αγωνίστηκε για τελευταία φορά στο γήπεδο που γνώρισε μεγάλες χαρές. Δεν είναι τυχαίο ότι η Μπόκα τον αποχαιρέτισε με τον εθνικό ύμνο της Αργεντινής, δεν είναι τυχαίο ότι εκτός από τον Παλέρμο που δεν μπορούσε να συγκρατήσει τα δάκρυά του ήταν κι οι οπαδοί της Μπόκα που δάκρυζαν. Δεν είναι τυχαίο ότι κι ο τρελο-Ντιέγκο βρέθηκε στις κερκίδες για να τον αποχαιρετίσει, εκεί κάπου που ήταν οι γονείς του και τα δυο παιδιά του.
Όλα αυτά είχαν ξεκινήσει από πολύ νωρίς. Περίπου 5.000 οπαδοί της ομάδας βρέθηκαν στο ξενοδοχείο της ομάδας και συνόδευσαν τον Παλέρμο και τους άλλους στο γήπεδο. Μέσα στο γήπεδο όπου και να κοιτούσες έβλεπες κάτι για τον Παλέρμο. Από τα πολλά χαρτιά που κρατούσαν οι οπαδοί και έγραφαν «Σε ευχαριστούμε Μαρτίν», από τα μπαλόνια σε σχήμα 9, από το γκολ του 1-0 που ο Κολάσο αφιέρωσε στον συμπαίκτη του μέχρι τα συνεχή πλάνα της τηλεόρασης. Ο Παλέρμο δεν τους χάλασε το χατίρι και φόρεσε την κάπα του… Σούπερ-Μαρτίν στα χρώματα της Μπόκα που του δώρισαν. Τα δώρα όμως δεν έμειναν εκεί, καθώς η Μπόκα του χάρισε την μια εστία (!!) του γηπέδου, μια εστία που είχε φιλοδωρήσει με αρκετές δεκάδες γκολ. Ο Παλέρμο αν και δήλωσε ότι δύσκολα θα χωρέσει στο σπίτι του, την αποδέχτηκε και στη συνέχεια έκανε το γύρο του θριάμβου μέσα στο δεύτερό του σπίτι για το μεγάλο αντίο.
Πολλά από αυτά στο παρακάτω βίντεο (όποιος δεν συγκινηθεί έστω και λίγο είναι κακός άνθρωπος):
Players of the Iranian women’s national soccer team react after withdrawing from their qualifying match against Jordan for the 2012 London Olympic Games in Amman June 3. The Iranian team were banned from the match on Friday in the second round of qualifiers in protest against guidelines on their veil. The FIFA woman’s association requires that any covering used does not cover the neck and ears. In Iran all women are required to cover their hair in public to conform to the Islamic dress code. (Photo: Ali Jarekji / Reuters)
Κάποτε έλεγες «Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής» και ήσουν σίγουρος ότι πρόκειται για κάποιον μπαλαδόρο που σκοράρει κατά ριπάς. Με αυτά που βλέπουμε τον τελευταίο καιρό αρχίζουμε να αμφιβάλλουμε. Το πρωτάθλημα Βραζιλίας (το κανονικό) ξεκίνησε και σε ένα παιχνίδι ανάμεσα σε δυο ιστορικές ομάδες όπως η Κρουζέιρο και η Παλμέιρας σίγουρα θα περίμενες καλύτερο τελείωμα φάσης από τον Ανσέλμο Ραμόν.
Κάποτε συνδύαζες την Αργεντινή με το τανγκό. Περίμενες για το Κόπα Αμέρικα που θα γίνει στη χώρα του Μέσσι κάτι ανάλογο για τραγούδι. Θα πρέπει να αρκεστείς στο ξενέρωτο χατζηγιάννειο ποπ τραγουδάκι του Ντιέγκο Τόρρες με τίτλο «Πιστεύω στην Αμερική». Μετά το χωρίς έμπνευση σήμα και το χωρίς ποιότητα τραγούδι, ας ελπίσουμε να έχουμε καλή μπάλα.
Κάποτε νόμιζες ότι τα παιδικά σου ινδάλματα είναι υπεράνθρωποι και δεν έχουν αδυναμίες. Μετά ήρθε ο Ντιέγκο και κατάλαβες ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι. Ο… άσπονδος φίλος του Χοσέ Λουίς Τσιλαβέρτ (που όπως διαπιστώνουμε από τη φωτογραφία έχει αδυναμία στο φαγητό) επανήλθε στην κόντρα του με τον κορυφαίο παίκτη όλων των εποχών μέχρι την στιγμή που εμφανίστηκε ο Μέσσι. Ο Τσιλαβέρτ αποκάλεσε τον Μαραντόνα γυναικούλα και σχολίασε αρνητικά την συμπεριφορά του Ντιεγκίτο, αλλά και τις πρόσφατες δηλώσεις του περί ντοπαρίσματος παικτών της Αργεντινής. Με αγωνία περιμένουμε το επόμενο επεισόδιο.
Κάποτε ήσουν σίγουρος ότι πρέπει να υποστηρίζεις τις ομάδες της χώρας σου όταν παίζουν με «ξένους». Ο Στίβεν Τζέραρντ βρισκόμενος εν ευθυμία και έμπροσθεν μιας πράσινης (?) κουρτίνας δείχνει πόσα Τζαμπιονσλί έχει η Λίβερπουλ, λίγο μετά την αποτυχημένη προσπάθεια της Μάνστεστερ στον τελικό του Σαββάτου. Εκεί στο Μέρσεισάιντ δεν δείχνουν να βγάζουν μυαλό στα παιχνίδια με τα νούμερα.
Κάποτε σου είπαν ότι ο Ράιν Γκιγκς είναι Ουαλός και από τότε δεν ξανάκουσες αυτή τη χώρα και ήσουν σίγουρος ότι σου είχαν πει ψέματα. Ήρθε τώρα η Σουόνσι να κερδίσει το τελευταίο εισιτήριο για την Πρέμιερ Λιγκ και κατάλαβες ότι υπάρχουν όντως Ουαλοί ποδοσφαιριστές.
Ο Steve McCurry, ένας απ’ τους πιο διάσημους φωτορεπόρτερ του κόσμου κι ένας απ’ αυτούς τους ανθρώπους που σίγουρα έχεις δει κάποιο έργο του αλλά δεν γνώριζες το όνομα του – γιατί σε αντίθεση με τους περισσότερους καλλιτέχνες τα ονόματα των περισσότερων φωτογράφων παραμένουν μια δυσδιάκριτη λεζάντα που δεν παρατηρεί κανείς – έκανε εικόνα κάπου στην Μιανμάρ το 1994 τον ένα, μοναδικό και ομορφότερο κανόνα του παιχνιδιού που αποκαλείται ποδόσφαιρο: «Για να παίξεις μπάλα, το μόνο πράγμα που χρειάζεσαι είναι …μια μπάλα!».
Εκμεταλλευόμενοι την ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας οι υπεύθυνοι του Γουέμπλει ήθελαν να κάνουν κάτι ξεχωριστό στον φετινό τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας, μεταξύ της Σίτυ και της Στόουκ. Κάλεσαν λοιπόν τον φωτογράφο Jeffrey Martin, ο οποίος είναι μέλος της ομάδας 360 Cities.net η οποία διαθέτει την μεγαλύτερη συλλογή πανοραμικών φωτογραφιών αυτήν την στιγμή στον κόσμο, και του ζήτησαν να βγάλει την μεγαλύτερη ως τώρα πανοραμική ποδοσφαιρική φωτογραφία. Ο Jeffrey αποδέχτηκε την πρόκληση/πρόσκληση κι αφού πειραματίστηκε στον ημιτελικό της διοργάνωσης, κατάφερε να φτιάξει στον τελικό μια πανοραμική εικόνα 360 μοιρών αποτελούμενη από 1000 τουλάχιστον ξεχωριστές φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης, τραβηγμένες με την βοήθεια μιας ψηφιακής SLR τοποθετημένης πάνω σε ρομποτικό τρίποδο που με μικρές περιστροφικές κινήσεις κάλυψε όλο το γήπεδο.
Το ‘πείραμα’ δεν σταμάτησε όμως εδώ, αφού ο φωτογράφος έχει ανεβάσει την επεξεργασμένη τελική εικόνα στην ιστοσελίδα του Γουέμπλει και δίνει την δυνατότητα σε όποιον εκ των 90.000 φιλάθλων βρισκόταν στο γήπεδο εκείνη την μέρα (ή σε οποιονδήποτε δει έναν γνωστό του σε κάποιο σημείο του γηπέδου) να εντοπίσει τον εαυτό του με τα κατάλληλα ζουμ και να τον κάνει tag μέσω του facebook – ελπίζοντας πάντα πως το κλικ του φωτογράφου δεν τον βρήκε σε ζόρικη ή ..παράνομη στιγμή -, επιλογή που ήδη χρησιμοποίησαν 13.327 άτομα, ανοίγοντας ουσιαστικά τον δρόμο στην εισχώρηση όλων των καινούργιων στοιχείων που αφορούν την διαχείριση των προσωπικών δεδομένων και στο ποδόσφαιρο και διευκολύνοντας οποιονδήποτε ψάχνει να βρει πως λεγόταν η γκόμενα που καθόταν μερικές θέσεις πιο μακριά του.
SOMBRERO : Όταν ένας ποδοσφαιριστής "τσιμπάει" την μπάλα πάνω από το κεφάλι ενός ανυποψίαστου αντιπάλου και την ξανά παίρνει περνώντας την από πίσω του. Σύμφωνα με τους Λατινοαμερικάνους ο όρος προέρχεται από το περίγραμμα που σχηματίζεται από την πορεία της μπάλας στον αέρα και την πορεία του παίκτη γύρω από τον αντίπαλό του. Το σχήμα ενός "σομπρέρο"!