[3 Σχόλια]
Ευρισκόμενος στο Μεξικό, στα πλαίσια της παρθενικής περιοδείας του στις χώρες της Λατινικής Αμερικής, ο Πάπας Βενέδικτος δήλωσε: «Στις δύσκολες αυτές ώρες που περνάει ο κόσμος μας θα ήθελα να αφιερώσω την προσευχή μου στο ξεχωριστό αυτό μπλογκ, που δίνει εδώ και καιρό την δική του, τίμια μάχη, ενάντια στις δυνάμεις της ποδοσφαιρικής συντήρησης. Για ‘σας το σομπρέρο αδέρφια! Keep the faith yo!»
Κατηγορίες: Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις
Bernardino di Betto, called Pintoricchio or Pinturicchio (1454–1513) was an Italian painter of the Renaissance. He acquired his nickname, Pintoricchio («little painter»), because of his small stature, and he used it to sign some of his works.
19 Σεπτεμβρίου 1993. Ο Τραπατόνι δίνει οδηγίες στον τεράστιο Ρομπέρτο Μπάτζιο στο εκτός έδρας παιχνίδι στη Ρετζιάνα. Λίγο πιο πέρα ο Φαμπρίτσιο Ραβανέλι αποχωρεί και δίνει τη θέση του στον ούτε καν 19χρονο Αλεσάντρο ντελ Πιέρο που έχει κάνει το ντεμπούτο του λίγες μέρες πιο πριν με τη Φότζια. Ο Άλεξ θα σκοράρει για πρώτη φορά με τη Γιουβέντους στο 0-4 της Βέκια Σινιόρα. Στο τέλος αυτής της σεζόν η Γιούβε θα είναι μετά από αρκετά χρόνια και πάλι πρώτη. Ο ντελ Πιέρο γίνεται όλο και πιο ενεργό μέλος της πρώτης ομάδας με αποκορύφωμα το 1998 όταν και φτάνει τα 21 γκολ στην Ιταλία και με άλλα 10 στο Champions League κάνει μια απίστευτη χρονιά.
Ήδη έχει γράψει τη δική του ιστορία στην ομάδα, έχει γίνει το ίνδαλμα των μπιανκονέρι και ο αγαπημένος παίκτης του Τζιοβάνι Ανιέλι. «Πιντουρίκιο» τον ονομάζει ο Ανιέλι από τον Ιταλό μικρόσωμο ζωγράφο. Ο Άλεξ τον δικαιώνει με αλλεπάλληλες στιγμές ποδοσφαιρικής μαγείας, βάζοντας πινελιές εδώ κι εκεί, σκοράροντας αξέχαστα γκολ. Ένας καλλιτέχνης της μπάλας που ξέρει να ξεσηκώνει τον κόσμο.
Η συνέχεια δεν είναι η αντίστοιχη, καθώς οι τραυματισμοί δεν τον αφήνουν να φτάσει σε υψηλό επίπεδο επηρεάζοντας αυτόν και την ίδια την ομάδα. Το 2000 και ενώ ο ντελ Πιέρο ψάχνει την καλή του φόρμα, ο Ανιέλι σε ένα φιλικό της Γιουβέντους κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας δηλώνει: «Θυμόμουν τον Πιντουρίκιο, τώρα είναι ο Γκοντό». Η αναφορά στο θεατρικό του Σάμιουελ Μπέκετ «Περιμένοντας τον Γκοντό» και στο γεγονός ότι αρχίζει να κλονίζεται η πίστη για το κατά πόσο ο ντελ Πιέρο θα επιστρέψει στις καλές εμφανίσεις, όπως και ο Γκοντό δεν εμφανίζεται στο έργο. Όπως όλες οι ποδοσφαιρικές ιδιοφυΐες ο Αλεσάντρο ταλαιπωρείται με το να παίζει σε διάφορες θέσεις ανάλογα με τις ιδέες του εκάστοτε προπονητή. Συνεργάζεται καλά με τον Τρεζεγκέ, αλλά έχει προβλήματα να κάνει το ίδιο με τον Ζλάταν. Τα πάει καλά με τον Λίπι, αλλά ο Καπέλο τον κάνει παγκίτη πολυτελείας. Συνεχείς αυξομειώσεις στην απόδοσή του που συνδυάζονται συχνά και με αυτή της ομάδας. Όταν όμως ο Άλεξ παίζει καλά, η Γιουβέντους παίρνει πρωταθλήματα και ο ίδιος τελικά γίνεται ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου. Στη συνέχεια όμως η ομάδα υποβιβάζεται με το σκάνδαλο Καλτσιόπολις.
Έρχονται στιγμές στην καριέρα ενός μεγάλου ποδοσφαιριστή που πρέπει να πάρει δύσκολες εξωαγωνιστικές αποφάσεις. Αποφάσεις που μπορεί να του στοιχίσουν σε χρήματα, αλλά παράλληλα θα τον κάνουν να γράψει τη δική του ιστορία και να αγαπηθεί ακόμα περισσότερο. Αποφάσεις που ξεχωρίζουν τους μεγάλους από τις σημαίες, τους καλούς από τους αγαπημένους. Σε αντίθεση με τον Καναβάρο που φεύγει, ο ντελ Πιέρο μαζί με τον Νέντβεντ και τον Μπουφόν μένουν για να ανεβάσουν ξανά την ομάδα στην Σέριε Α. Υπομένουν όλη την ταλαιπωρία και τον χλευασμό από αντιπάλους και οδηγούν τη Γιούβε εκεί που ανήκει και πάλι. Στην επιστροφή της ομάδας ο Άλεξ σκοράρει 21 φορές και βγαίνει πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα το 2008.
25 Μαρτίου 2012. Ο Ντελ Πιέρο αγωνίζεται μάλλον για τελευταία σεζόν στην Γιουβέντους καθώς το συμβόλαιό του δεν θα ανανεωθεί. Παροπλισμένος από τον Κόντε αγωνίζεται κυρίως σαν αλλαγή σε κάποια ματς και παίζει περισσότερο στο κύπελλο όπου μεσοβδόμαδα έχει σκοράρει στην επική πρόκριση της ομάδας επί της Μίλαν. Η Γιουβέντους παίζει το ντέρμπυ με την Ίντερ σε ένα κρίσιμο ματς για να διατηρήσει τις λίγες ελπίδες της για το πρωτάθλημα. Ακόμα και φιλικό να ήταν όμως, ένα ματς με την Ίντερ είναι ένας αγώνας που η Γιούβε μετά τα γεγονότα των τελευταίων ετών θέλει να κερδίσει όσο τίποτα άλλο. Πριν λίγες εβδομάδες ο ντελ Πιέρο μένει στον πάγκο και δεν αγωνίζεται στο Μεάτσα για το τελευταίο του ντέρμπι με την Μίλαν στο πρωτάθλημα. Κανείς δεν περιμένει τον Κόντε να τον περάσει στον αγώνα.
Mε το σκορ όμως στο 0-0 ο Ντελ Πιέρο παίρνει τη θέση του Μάτρι στο 53′ και η ομάδα αμέσως ανεβάζει την απόδοσή της. Ο Κάσερες κάνει το 1-0 και η Ίντερ καταρρέει. Στο 71′ ο Βιντάλ το σκέφτεται να κάνει ένα σουτ από μακρυά, τελικά προσποιείται και βγάζει μια μπαλιά-τρύπα στον ντελ Πιέρο. Σε αντίθεση με τους συμπαίκτες του όπως π.χ. ο Βούτσινιτς ή ο Κουαλιαρέλα που χάνουν τα γκολ, ο Αλεσάντρο υποδέχεται την μπάλα με το εσωτερικό του δεξιού του ποδιού και της δίνει την απαραίτητη πορεία για να αναπαυθεί στα δίχτυα του Ζούλιο Σέζαρ. Το ματς τελειώνει κάπου εκεί και ο ντελ Πιέρο φεύγει να πανηγυρίσει όπως πάντα. Με ένα τεράστιο χαμόγελο και τη γλώσσα έξω (την κατά πάσα πιθανότητα 3η διασημότερη γλώσσα μετά από αυτή των Ρόλινγκ Στόουνς και του Αϊνστάιν), όχι για να κοροϊδέψει τους αντιπάλους, αλλά για να μοιραστεί σαν μικρό παιδί στα 37 του μια ακόμα ζωγραφιά του. 19 χρόνια ιστορίας με την ασπρόμαυρη φανέλα, 19 χρόνια ποδοσφαιρικού μεγαλείου.
Ιανουάριος 1970: Το «Belfast boy» ποζάρει μπροστά από την μπουτικ ρούχων που είχε ανοίξει τρία χρόνια πριν, στην οδό Μπριτζ του Μάντσεστερ. Τόσο ανεπιτήδευτα cool, που μόνο όσοι δεν είναι cool μπορούσαν να το παρατηρήσουν.
Είσαι στο γήπεδο και βλέπεις την αγαπημένη σου ομάδα. Δεν πρόλαβες να φας στο σπίτι γιατί έφυγες σκαστός από τη δουλειά. Τσίμπησες από την καντίνα έξω από το γήπεδο. Σου φάνηκε κάπως παράξενος ο καντινιέρης. Έπιανε τα λεφτά και τα λουκάνικα με το ίδιο χέρι, κάτι μύγες κόβανε βόλτες. Δεν έδωσες σημασία. Βρώμικο είναι, τι διάολο. Τόσες φορές έχεις φάει. Εκεί κατά το ημίχρονο η κοιλιά σου αρχίζει και κάνει κάτι περίεργα. Τα περίεργα γίνονται πιο περίεργα και γίνονται πόνος και η γνωστή άσχημη στιγμή που δεν κρατιέσαι πλέον πλησιάζει.
Τι κάνεις εσύ; Πώς να πας στις τουαλέτες του γηπέδου σου; Βλέπεις έχεις 1-2 χαρτομάντιλα και το match program. Αρκούν; Μάλλον όχι. Στιγμές φίλες και φίλοι βγαλμένες από τη ζωή. Αλλά η επιστήμη και η τεχνολογία έδωσαν την λύση έξω από το Γουάιτ (κωλο)Χαρτ Λέιν στον αγώνα με την Στόουκ. Χαρτιά υγείας πωλούνται από πλανόδιο και μάλιστα με το σήμα της μισητής αντιπάλου Άρσεναλ. Win-win situation. Και καθαρός ποπός και ταπεινωμένος αντίπαλος.
Πόσο ακόμα πιο τέλειο είναι που οι «φίλοι» την φωνάζουν «the Arse»;
Ριμπεράο Πρέτο, Βραζιλία (γνωστό και ως Καλιφόρνια της Βραζιλίας)
Η Κορίνθιανς σκοράρει με πέναλτυ στον αγώνα απέναντι στην Κομερσιάλ (με παρατσούκλι Μπάφο). Το γκολ του Έμερσον Σείκ πανηγυρίζεται από τους παίκτες της ομάδας του. Στο βίντεο όμως φαίνεται ότι κι ο… Μπομπίνια (με τέτοιο όνομα πρέπει να έχει κεραυνοβόλο σουτ) να πανηγυρίζει το γκολ σφίγγοντας τις γροθιές και χειροκροτώντας. Το γεγονός ξεσήκωσε την ιντερνετική κοινότητα της Βραζιλίας, με αποτέλεσμα ο παίκτης να χρειαστεί να δικαιολογηθεί λέγοντας την οχι-και-τόσο πειστική δικαιολογία: «Χάρηκα γιατί ο τερματοφύλακάς μας μάντεψε την σωστή γωνία στο πέναλτυ». Αν ο τερματοφύλακας της Κομερσιάλ δεν έχει παρελθόν σαν του Χιώτη, τότε η δικαιολογία δεν στέκει.
Μποέδο, Μπουένος Άιρες, Αργεντινή
Η ιστορική Σαν Λορένσο αγωνίζεται για να κρατηθεί στην κατηγορία. Ο κόσμος της βράζει και έχει φτάσει στο σημείο να επιτίθεται ακόμα και σε παίκτες όπως ο Μποτινέλι λίγους μήνες πιο πριν. Το ματς με την Κολόν είναι κάτι σαν τελικός για την Σικλόν και ενώ η Σ.Λ. προηγείται με 1-0, γίνεται μια φάση στην οποία ο επόπτης σηκώνει οφσάιντ, οι παίκτες της Κολόν συνεχίζουν σχεδόν στην πλάκα τη φάση, η μπάλα μπαίνει γκολ και ο διαιτητής προς έκπληξη όλου του κόσμου το μετράει κανονικά. Το τι επακολουθεί είναι δύσκολο να περιγραφεί. Επεισόδια μέσα και έξω από το γήπεδο και ένας διαιτητής που δεν μπορούσε να αποχωρήσει, θυμίζοντας αρκετά Ελλάδα.
Τορίνο, Ιταλία
Ένα καινούριο γήπεδο, ένας ψυχάκιας τερματοφύλακας και ένας παλιός αγαπημένος. Μερικοί από τους λόγους για να γεμίζει το γήπεδο της καλής φετινής Γιουβέντους. Και όταν αυτό συνδυάζεται με μεγάλες προκρίσεις, όπως το χθεσινό 2-2 επί της Μίλαν με την γκολάρα του Βούτσινιτς στην παράταση, τότε τα πράγματα γίνονται ακόμα καλύτερα. «Πω, πω, πω, πω» όπως λέει κι ο συμπαθής σπίκερ του βίντεο του 2-2.
Βαρκελώνη, Ισπανία (για άλλους Καταλωνία)
Τα 234 γκολ έφτασε πλέον ο Λιονέλ Μέσσι με τη φανέλα της Μπαρσελόνα σπάζοντας ακόμα ένα ρεκόρ (και η αλήθεια είναι ότι λίγα έμειναν ακόμα για να σπάσει). Καλά όλα αυτά, αλλά ποιος θυμάται το πρώτο γκολ του; Ήταν πίσω στο 2005 σε έναν αγώνα με την Αλμπαθέτε με προπονητή του Φρανκ Ράικαρντ. Ο Λιονέλ πήρε τη θέση του Ετό και σκόραρε στο τέλος του αγώνα. Το εντυπωσιακό είναι ότι ένα ολόκληρο γήπεδο αποθέωνε με standing ovation τον Σαμουέλ (μέχρι κι ο Τεν Κάτε), χωρίς να μπορεί να φανταστεί ότι ο πιτσιρικάς που έμπαινε θα τον καθιστούσε σιγά σιγά ως όχι ιδιαίτερα χρήσιμο. Το πρώτο γκολ του Λιονέλ δεν ήταν και τόσο εύκολο, καθώς χρειάστηκε να σκοράρει δις, μια που ενώ σκόραρε με το που μπήκε το γκολ ακυρώθηκε ως οφσάιντ (μάλλον άδικα). Χρειάστηκε βέβαια μόλις ένα λεπτό περίπου ακόμα για να σκοράρει ξανά. Δείγμα του τι θα επακολουθούσε τα επόμενα 7 χρόνια.
Κατηγορίες: βιντεοθεραπεία · Ισπανικό πρωτάθλημα · Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις · ποδόσφαιρο Λατινικής Αμερικής 
Δεν έχω ιδιαίτερη διάθεση να ασχοληθώ με το χθεσινό παιχνίδι. Ένα άθλιο αγωνιστικά παιχνίδι με μηδενικό ενδιαφέρον που επισκιάστηκε από τις αθλιότητες που έγιναν τριγύρω. Φαντάζομαι ειδικοί και μη θα σπεκουλάρουν, θα προτείνουν, θα κατηγορούν κ.ο.κ. Ο Παναθηναϊκός θα φάει μια τιμωρία και σε λίγο καιρό θα έχει ξεχαστεί το όλο ζήτημα μέχρι το επόμενο γεγονός. Την επόμενη φασαρία, το επόμενο στημένο ματς, το επόμενο μαγαζί διαιτητή που βομβαρδίστηκε και πάει λέγοντας.
Θα σταθώ σε κάτι φαινομενικά δευτερεύον που όμως πιστεύω δείχνει τη γενικότερη υποκριτική προσέγγιση στο θέμα «ελληνικό ποδόσφαιρο». Θα σταθώ στη χθεσινή αναμετάδοση του αγώνα που ήταν ασορτί με το ίδιο το παιχνίδι. Το συνδρομητικό μας βομβάρδιζε με τις διαφημίσεις του. Tι HD, τι 3D, τι μαγικά πράγματα στην περιγραφή και υπερθέαμα. Το παιχνίδι ξεκίνησε, ο σπίκερ (ο «αντικειμενικός») εξαφανίστηκε για κανένα 5λεπτο και εμφανίστηκε μετά σαν να έκανε αναμετάδοση από την ντουλάπα στο σπίτι μου, με μηδέν ήχο από το γήπεδο. Αλλά αυτό είναι ασήμαντο, καθώς το σημαντικό ήταν η προσέγγιση στα ίδια τα γεγονότα. Το κανάλι αποφάσισε ότι ξέρει ποιο είναι το καλό μας. Αποφάσισε ότι δεν κάνει να βλέπουμε τι γίνεται γιατί δεν είναι καλό για μας και γιατί μπορεί ξάφνου να αρχίσουμε να δέρνουμε όσους είναι γύρω μας.
Με περίσσεια υποκρισία (και προφανώς μετά τις έντονες αντιδράσεις του κόσμου που έψαχνε να μάθει τι διάολο γίνεται), το συνδρομητικό έβγαλε και ανακοίνωση. Από αυτές τις περισπούδαστες ανακοινώσεις με τα μεγάλα λόγια και τις φούσκες που έχουμε συνηθίσει από υπουργούς, ομοσπονδίες, ομάδες και θεσμούς. Δεν θα προβάλουμε λέει σκηνές βίας. Έσπευσαν αρκετοί να το υπερασπιστούν: «Και στο εξωτερικό έτσι γίνεται». Γιατί ως γνωστόν έχουμε πάρει όλα τα θετικά από το εξωτερικό και τώρα ήρθε η ώρα να υιοθετήσουμε και τις μπούρδες. Γιατί τα επεισόδια γίνονται επειδή τα βλέπουμε. Λες και τη δεκαετία του ’80 δεν είχαμε επεισόδια. Λες και στα καφενεία ξύλο πέφτει όταν δείχνουν επεισόδια και όχι στα γκολ ή στα πέναλτι.
Δεν χρειάζεται να κάνεις ζουμ σε σπασμένα κεφάλια ή να μας δείξεις σε 3D τη φωτοβολίδα σαν να βλέπουμε το Avatar. Μπορείς όμως να μην κάνεις να νιώθω περισσότερο μαλάκας που σε πληρώνω για να βλέπω ελληνικό πρωτάθλημα και να μην έχεις τον σπίκερ σου να λέει στατιστικά για τον Σαραβάκο την ώρα που ακούω μπαλωθιές λες και είμαι σε κρητικό γάμο. Μπορείς να χρησιμοποιείς και τις άλλες 31 από τις 32 κάμερες και να μη βλέπω μόνο τη σέντρα του γηπέδου νομίζοντας ότι παραδίπλα σφάζονται. Μπορείς να μην βάζεις διαφημίσεις και να δείχνεις σποτάκια με bloopers και να με ενημερώνεις διάολε για το τι γίνεται. Γιατί δεν σε έκανα ποτέ υπεύθυνο για το τι είναι καλό και τι κακό για μένα. Να με ενημερώσεις με τις 32 σου κάμερες θέλω. Δεν διψάω για αίμα, να μάθω τι γίνεται θέλω.
Και πριν πει κάποιος: «Μα καλά αυτό είναι το σημαντικό από όλα όσα έγιναν;». Όχι δεν είναι το σημαντικό αυτό, το σημαντικό είναι όμως πόσο υποκριτικά λειτουργεί και το συνδρομητικό κανάλι. Όπως πριν λίγο καιρό όταν σκέφτηκε την τσέπη του, κόβοντας λεφτά από τις ομάδες γιατί υποβάθμιζαν το προϊόν του (μετά από τα προηγούμενα επεισόδια), αλλά δεν έκοψε λεφτά και από τους συνδρομητές του για το υποβαθμισμένο προϊόν που προσφέρει. Γιατί τα κροκοδείλια δάκρυα και οι ανακοινώσεις για το καλό του ποδοσφαίρου δεν μου λένε τίποτα, αν εδώ και 10 μέρες διαφημίζεις ότι το ντέρμπυ θα έχει και σπέσιαλ περιγραφή για όσους θέλουν να βλέπουν φορώντας πράσινα ή κόκκινα γυαλιά. Για ποιο καλό του ποδοσφαίρου μιλάμε όταν δίνεις βήμα σε αυτούς που φανατίζουν τον κόσμο μέσα από τις φυλλάδες τους και τους επισημοποιείς; Οπότε αγαπητό συνδρομητικό, προτού αποφασίσεις τι θέλω να βλέπω φρόντισε να μην φέρνεις στο σαλόνι μου μερικούς από τους ηθικούς αυτουργούς της κατάντιας του ελληνικού ποδοσφαίρου. Αυτό ναι είναι το σημαντικό…
Bielsa famously once said: «There are 36 different forms of communicating through a pass».
So which of Bielsa’s 36 forms of communication did Aurtenetxe use with that 50-yard pass? I think the message was buenas noches ingleses!
- The Guardian
Παλαιότερα κείμενα και σκέψεις για την Αθλέτικ Μπιλμπάο:
Μια φανέλα γεμάτη Βασκωνία
Όταν ο duendes έκανε τουρισμό
Ο Ετσεμπερία δεν παίζει πια εδώ
Μάθατε τον Μουνιαίν πρώτοι
Για να κερδίσεις, πρέπει να μάθεις να χάνεις
Αγαπάμε την Μπιλμπάο γιατί είμαστε Έλληνες
Walk on walk on with hope in your heart
And you’ll never walk alone
You’ll never walk alone
«Aλλ’ οι προσμένοντες τον Κύριον θέλουσιν ανανεώσει την δύναμιν αυτών· θέλουσιν ανάβη με πτέρυγας ως αετοί· θέλουσι τρέξει και δεν θέλουσιν αποκάμει· θέλουσι περιπατήσει και δεν θέλουσιν ατονήσει»
Ησαΐας 40:31
οι δρόμοι γεμίζουν
τελειώνει το ματς
This photo was taken by Optickarma, one of our Flickr group users, at the end of the England versus Holland soccer match at the Wembley Stadium on Feb 29. The photo is a long exposure shot of around 80,000 fans emptying the stadium after the match and heading towards the subway station. The mounted police regulate the crowd to prevent overcrowding in the station.
Κατηγορίες: Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις 
Ειρήνη. Αγάπη. Ομπρέλες. Glenn Medeiros.
Κατηγορίες: Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις 
…από πολύ μακριά. Από την Ευρώπη.
A Burkina Faso supporter during the African Nations Cup soccer match against Angola at Estadio de Malabo “Malabo Stadium”, in Malabo, Equatorial Guinea, January 22, 2012 (Reuters)
Σχετικά:
Οδηγός ντυσίματος για το γήπεδο: Κεφάλαιο ‘Κιτς’
Οδηγός ντυσίματος για το γήπεδο: Κεφάλαιο ‘Ελληνίδα γυναίκα’
Κατηγορίες: Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις 
…
Λίγο ακόμα να σηκωθούμε.
Λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα.
Λίγο ακόμα να σηκωθούμε.
Λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα.
Είναι πλέον δεδομένο: Έχουμε περάσει στην εποχή που στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο πιο εύκολα βρίσκεις μια κελεμπία παρά ένα καθαρό 10αρι καλό αριστερό μπακ.
(L-R) Chairman of the Paris Saint-Germain L1 football club, Nasser Al-Khelaifi of Qatar, PSG owner and Qatari Crown Prince Sheikh Tamim bin Hamad Al-Thani, and PSG sporting director Brazilian Leonardo attend a training session at the Aspire complex in the Qatari capital Doha on January 3, 2012. PSG will face Italian champions AC Milan in the Challenge Cup on January 4 in Dubai. (Photo by Franck Fife/AFP/Getty Images)
Κατηγορίες: Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις 
