Το κακό με τις φαντασιώσεις είναι ότι σπάνια πραγματοποιούνται στο έπακρο.
Το καλό με τις φαντασιώσεις είναι ότι μερικές φορές σου προσφέρουν μια μικρή δόση απ’ αυτά που ήλπιζες, ίσα-ίσα για να φτιάξουν ένα μετριότατο βράδυ γεμάτο (κυριολεκτικά και μεταφορικά) ..πυξ λαξ.
Ως γνωστόν, σοβαρή ποδοσφαιρική διοργάνωση χωρίς την είσοδο του Jimmy Jump στον αγωνιστικό χώρο δεν υφίσταται. Ο συμπαθής Καταλανός, συμπαθέστερος εις εμάς τους Ελληνες εξ αιτίας της εισβολής του στον τελικό του Euro του 2004, όπου και περιποιήθηκε καταλλήλως τον … συμπαθέστατο εις εμέ Λουίς Φίγκο τυλίγοντάς τον με μια καταλανική σενιέρα, έκανε και χθες το ντου του στον αγωνιστικό χώρο του Soccer City επιχειρώντας να … αρπάξει το βαρύτιμο τρόπαιο. Το διάβημα ασφαλώς ήταν καταδικασμένο σε ηθελημένη αποτυχία. Ο Jimmy έγινε γρήγορα αντιληπτός και απομακρύνθηκε με συνοπτικές διαδικασίες, ενώ η πράξη του δεν έγινε ευρέως γνωστή αφού μπούκαρε πριν να αρχίσει το παιχνίδι, σε στιγμή που οι περισσότερες χώρες δεν είχαν εικόνα ή τέλος πάντων δεν ήταν τόσο υψηλή η τηλεθέαση.
Αυτό βεβαίως διόλου τον εμπόδισε να περάσει το κοινωνικό του μήνυμα. Αυτή τη φορά ενάντια στον ρατσισμό.
Τάδε έφη: EXARCHIOTIS στις 11:09, 12 Ιουλίου, 2010
Μάρτιος 2010. Ο Mario Ferri, Ιταλός οπαδός, φανατικός του Αντόνιο Κασάνο και εν δυνάμει προπονητής της εθνικής ομάδας όπως κάθε ποδοσφαιρόφιλος που σέβεται τον εαυτό του και τα τόσα χρόνια παρακολούθησης του παιχνιδιού, εισβάλει στον αγώνα Σαμπντόρια-Νάπολι και ζητάει για δεύτερη φορά (είχε προηγηθεί εισβολή του σε φιλικό της εθνικής Ιταλίας με την Ολλανδία) από τον Λίπι να καλέσει τον Κασάνο στην αποστολή για το Μουντιάλ.
Ο Λίπι δεν καταλαβαίνει. Ο Κασάνο μένει εκτός επιλογής. Η Ιταλία ξεφτιλίζεται στην Ν. Αφρική.
Ο Mario Ferri όμως δεν ξεχνάει, μπουκάρει στον προχθεσινό ημιτελικό με το ίδιο μπλουζάκι και επιπρόσθετη επική ατάκα-μήνυμα στον Λίπι: «Στο είχα πει»!
Όπως θα σχολίαζε και ο Μπάρνει Στίνσον, «This is legen-… wait for it … -dary!«
Μπορεί να μην είναι επιπέδου Oliviero Toscani είναι όμως ικανοποιητικά πετυχημένο για να αποτυπωθεί στην μνήμη σου. Οι Σλοβένοι διαφημιστές της εταιρείας Doberman Creative Company κέρδισαν επάξια το μεροκάματο τους από την FIFA δημιουργώντας μια πανέξυπνη αφίσα (κλικ στην εικόνα για super-wow μέγεθος) για το Μουντιάλ της Αφρικής με σλόγκαν: «Το νέο σπίτι του ποδοσφαίρου».
Πέντε μόλις λεπτά πριν ο Ντίεγκο Μιλίτο χορέψει τους αμυντικούς της Μπάγερν κάνοντας το 2-0, ο Βραζιλιάνος Ζούλιο Σέζαρ με μια απίστευτη εκτίναξη διώχνει σε κόρνερ την μπάλα πριν αυτή καρφωθεί στο δεξί του ‘παραθυράκι’, σημείο το οποίο είχε στοχεύσει (με απίστευτη ακρίβεια όπως έδειξε το ριπλέι πίσω από το τέρμα) ο Ολλανδός Άριεν Ρόμπεν. Η Ίντερ κατακτάει το τρόπαιο, ο συναισθηματικός Μουρίνιο γίνεται πρώτος μάγκας στον πλανήτη, ο Μιλίτο γίνεται η επιτομή του ‘killer’ που αν του δώσεις μια μπάλα και μια ολόκληρη άμυνα, τα δίχτυα θα κουνηθούν όπως και να’ χει και ο Ρόμπεν αποχαιρετάει το παλιό του γήπεδο μ’ αυτήν την ξινισμένη φάτσα που λατρεύεις να βλέπεις. Η στιγμή που αντικειμενικά και αναπόφευκτα έχει αλλάξει την ροή της ζωής όλων αυτών που ήταν στο χόρτο εκείνη την ώρα (και πιθανόν όχι μόνο αυτών, αν και είναι καλύτερο να μην ανοίξουμε κι άλλο τον συλλογισμό), περνάει στα μικρά γράμματα του αγώνα, κάπου εκεί στα περιγραφικά σχόλια του δεύτερου ημιχρόνου που κανένας δεν διαβάζει γιατί η παράγραφος με τις πικάντικες δηλώσεις Μουρίνιο είναι πιο χαμηλά ή πιο ψηλά. Ίδια πορεία και ίδια (λησμονημένη) κατάληξη με την εντυπωσιακή απόκρουση του ίδιου τερματοφύλακα στον ημιτελικό του Καμπ Νου, όταν η μπάλα μετά από το – σχεδόν – τέλειο σουτ του Μέσσι ήταν πάλι έτοιμη να ‘γράψει’ και να αλλάξει την ροή των Πάντων αλλά τα δάχτυλα του Σέζαρ είχαν διαφορετική οπτική της Ιστορίας, στην οποία όμως την καλύτερη θέση στην μαρκίζα κράτησαν πάλι ο Ζοσέ με τα ..ποτιστήρια του γηπέδου και ο κακός διαιτητής.
(Στην μεγαλειώδη διαφήμιση γνωστής εταιρείας παπουτσιών, τα οποία άμα φορέσεις σαρώνεις στα κλιπάκια αλλά πατώνεις στα αληθινά γήπεδα, πήραμε μια δόση – έστω και τραβηγμένη στα άκρα του ρεαλισμού για χάρη της μόνιμα υπερβολικής τηλεοπτικής πραγματικότητας -, της προέκτασης της Θεωρίας του Χάους στο ποδόσφαιρο: μια ασυναίσθητη, στιγμιαία ενέργεια του Ρούνει είναι αρκετή ώστε μια ολόκληρη ζωή ενός βρέφους να συνδυαστεί με την προσφώνηση ‘Γουέιν’. Καθημερινά όμως και σε διάφορους αγώνες η Θεωρία είναι εκεί, πιο αυθεντικά διατυπωμένη από ποτέ, χωρίς ιδιαίτερους φωτισμούς, παύσεις, μεικ απ, πρόβες και Μεξικανούς σκηνοθέτες. Το πρόβλημα της είναι ότι αν δεν εμπλέκεται σ’ αυτήν κάποιο στοιχείο που ‘πουλάει’ – ένα γκολ, ένας παίκτης-φίρμα, ένα πέναλτι, μια πολύ εντυπωσιακή εξέλιξη όπως είναι τα 3 δοκάρια σε μια φάση – τότε αυτή περνάει στα ψιλά γράμματα των ρεπορτάζ και κατά προέκταση στην συλλογική λήθη.)
Λίγο πριν την λήξη του ημιχρόνου στον προημιτελικό Ολλανδία-Βραζιλία, ο Κακά σημαδεύει το αριστερό ‘παραθυράκι’ του Μάρτεν Στεκέλεμπουργκ. Η μπάλα παίρνει πορεία προς τα δίχτυα, το σκορ παίρνει πορεία προς το 2-0 και η Βραζιλία παίρνει πορεία προς τον ημιτελικό που αρμόζει στην ιστορία της. Ο Ολλανδός όμως μ’ ένα τρομερό πέταγμα καταφέρνει να της αλλάξει πορεία και να κρατήσει το σκορ στο ‘ρευστό’ 1-0. Οι ‘οράνιε’ γυρίζουν το παιχνίδι στο δεύτερο ημίχρονο εκμεταλλευόμενοι τις τρύπες της άμυνας των Βραζιλιάνων και την ηλιθιότητα ενός μυαλού και το πρόσωπο του Γουέσλει Σνάιντερ φιγουράρει στην σελίδα της FIFA κάτω από τον τίτλο του MVP του αγώνα. Ο Ολλανδός Στεκέλεμπουργκ χάρη στην στιγμή εκείνη, είναι πλέον τερματοφύλακας μιας ομάδας που πιθανόν σε λίγες μέρες θα διεκδικήσει το μεγαλύτερο κύπελλο του κόσμου με ότι αυτό συνεπάγεται για το μέλλον της, ο Ολλανδός Ρόμπεν που βλέπει την φάση από μερικά μέτρα απόσταση είναι πλέον από την πλευρά των χαρούμενων ενώ ο Βραζιλιάνος Ζούλιο Σέζαρ από την άλλη πλευρά του γηπέδου αδυνατεί ακόμα να αντιληφθεί ότι αυτή η γνώριμη σκηνή μετά από δυο ώρες θα τον αναγκάσει να ξεσπάσει σε λυγμούς μπροστά στην κάμερα και να γυρίσει σπίτι σαν χαμένος που ‘πρόδωσε’ έναν ολόκληρο, ποδοσφαιρικά τρελαμένο, λαό.
Η Σάρα τελικά δεν είναι η αιτία για τις μέτριες εμφανίσεις της Ισπανίας… Το… αγόρι της χθες μέχρι και πέναλτυ έπιασε. Αυτό που με απασχολεί τώρα είναι τι μπορεί να σκέφτεται ο Άγιος Ίκερ. Γιατί το τι σκέφτεται η Σάρα, όλοι μπορούμε να το υποθέσουμε…
Ο Πολ το χταπόδι συνεχίζει να ενυπωσιάζει με τις μαντικές του ικανότητες, Αγγλοι και Αργεντίνοι ήδη συμβουλεύονται το … octopustravel γιά τις διακοπές τους και η κοπέλα της φωτογραφίας αισιοδοξεί
Πριν την ιστορική στιγμή που ο Λουις Σουάρεζ υπέγραψε έμμεσα την είσοδο του στο τεράστιο βιβλίο του Hall of fame των Παγκοσμίων Κυπέλλων, ο χθεσινός προημιτελικός μας πρόσφερε μερικές ακόμα εκπληκτικές εναέριες εικόνες, συμπεριλαμβανομένης της φάσης που ο Prince – The Footballer Formerly Known as Boateng – προσπαθεί να σκοράρει με ψαλιδάκι, ο αμυντικός προσπαθεί να πάρει μια σωτήρια κεφαλιά μετατρέποντας το σώμα του σε ζωντανό αιωρούμενο backslash και ο τερματοφύλακας κοιτάει εμβρόντητος έτοιμος για το καλύτερο ή το χειρότερο. (Και ο χειριστής της σούπερ-ντούπερ-wow-very-slow-motion κάμερας μας προσφέρει το πιο τέλειο και καλλιτεχνικό ριπλέι της διοργάνωσης.)
Τοποθεσία: Esplanadas dos Ministerios, Μπραζίλια, Βραζιλία Αριστερή φωτογραφία: 15 Ιουνίου, 50 λεπτά πριν την σέντρα του Βραζιλία-Β. Κορέα Δεξιά φωτογραφία: 15 Ιουνίου, την ώρα του Βραζιλία-Β. Κορέα
SOMBRERO : Όταν ένας ποδοσφαιριστής "τσιμπάει" την μπάλα πάνω από το κεφάλι ενός ανυποψίαστου αντιπάλου και την ξανά παίρνει περνώντας την από πίσω του. Σύμφωνα με τους Λατινοαμερικάνους ο όρος προέρχεται από το περίγραμμα που σχηματίζεται από την πορεία της μπάλας στον αέρα και την πορεία του παίκτη γύρω από τον αντίπαλό του. Το σχήμα ενός "σομπρέρο"!