Η απουσία του κράματος «Ζιοβάνι-Αναστόπουλου» (ναι τον είπαν κι έτσι) ήταν εμφανής. Κι έτσι ο Ολυμπιακός πέτυχε 5 γκολ για πρώτη φορά φέτος με αντίπαλο το ρημαδάκι τον Λεβαδειακό.

Καλή φάση και ο νέος Κελεσίδης Ουργκ!Ω! Πάρντο μεγάλωσε το ρεκόρ του δεχόμενος το 11ο γκολ στα 4 ματς που έχει αγωνιστεί και πείθοντας τον καθένα ότι ο Ολυμπιακός διαθέτει σκάουτερ με μάτι. Το άλλο μάτι τους αγνοείται.

Το FM που παίζει ο Δημητράκης προφανως ειναι με crack. Παρτου το οριτζιναλ ρε προεδρε να μη μπλεκει στα bugs και βλεπει τον Ντιογκο για Κακά και τον Λεονάρντο για Βραζιλιάνο…

Ρε τι παθαμε…

Ο Κόκκαλης με 12/13 και 12/14 πρωταθλήματα τώρα, έφτασε μία σαιζόν αποτυχίας για να χαρακτηριστεί συλλήβδην καραγκιόζης και αποτυχημένος από ανθρώπους που μέχρι πριν ένα μήνα τον προσκύναγαν. Είτε τον πάω είτε όχι τον Κόκκαλη , τέτοια αντίδραση μου μοιάζει γελοία. Άλλο να λες ότι έκανε λάθη ο Σωκράτης παλικάρι μου και άλλο να λες ότι είναι αποτυχημένος. Πριν λίγες μέρες τον λιβάνιζες και τώρα θες να τον θάψεις; Πριν μερικές μέρες με έβριζες που επισήμαινα τις ανακολουθίες του , τώρα θες να με ξεπεράσεις στην υπερβολή; ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΟΥΜΕ ΤΩΡΑ;

Κι εγώ βρίζω τον Κόκκαλη εδώ και σχεδόν μια δεκαετία, αλλά να τον πω αποτυχημένο; Θα πέσει λιωμένη σοκολάτα να με κάνει παστούλα να με φάει ο Λούβαρης με κουταλάκι του γλυκού. Τι λέμε τώρα ρε παιδιά;

Μακράν ο πιο επιτυχημένος πρόεδρος στο Ελληνικό ποδόσφαιρο, και άμα τον πιάσει άλλος θα πρέπει να έχει κάνει κυριολεκτικά παπάδες. Μιλάνε μερικοί (για να μιλήσω μόνο για τον Ολυμπιακό) για το Γουλανδρή και λένε ότι δεν τον έφτασε ο Κοκκαλης.

Οι αριθμοί και τα γεγονότα που είναι ψυχροί και αδιάψευστοι μάρτυρες άλλα λένε.

Καλός χρυσός, άγιος και γάβρος ο Γουλανδρής αλλά ως εκεί. Θέλετε δεν είχε το χρονο; Θέλετε ήταν άλλες εποχές; Και πέρα από τις όποιες γκρίνιες και «βέλη» αντιπάλων οι αριθμοί δείχνουν Σωκράτη. Όσο και αν δε μου αρέσει εμένα ή οποιουδήποτε άλλου. Και ο Γιώργος ο Ανδριανόπουλος έμεινε 14 σχεδόν χρόνια στην προεδρία του Ολυμπιακού και πέτυχε πράγματα και θαύματα (σε μια σαφώς πιο ρομαντική εποχή) αλλά και αυτός τα νούμερα του Σώκρατες δεν τα πιάνει ούτε στον ύπνο του.

Γιατί ξεκίνησα και γράφω όλα αυτά;

Ίσως γιατί μου αρέσει να πηγαίνω κόντρα στο ρεύμα. Ίσως επειδή η απόλυτη ισοπέδωση μου τη δίνει στα νεύρα. Όσο μου την έδινε το ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ «επιχείρημα» που έλεγε «έλα μωρέ όλα στημένα τα είχε». Ναι , ένα ολόκληρο σύστημα πεντέξι χιλιάδων ανθρώπων που άλλαζαν κατά καιρούς είχε συνωμοτήσει για να πάρει ο Κόκκαλης πρωταθλήματα, ενώ και οι κυβερνήσεις που άλλαζαν ήταν στην ουσία μαριονέτες του. Καλό βράδυ μικρό μου και όνειρα γλυκά. Οι πλούσιοι είναι πάντα με την πλευρά των κυβερνήσεων, και οι κυβερνήσεις με τους πλούσιους είτε αυτοί λέγονται Κόκκαλης είτε Βαρδινογιάννης είτε οτιδήποτε.

Στην Ελλάδα ζούμε. Πέραν του αυταπόδεικτου ότι δεν είναι όλα αγγελικά πλασμένα έχουμε και το κλασικό σύνδρομο του καχύποπτου Έλληνα. Που αν ο Παναθηναϊκός φέτος φτάσει και κατακτήσει το ΟΥΕΦΑ θα λέει ότι το έστησε ο …. Πατέρας. Που στο Wembley τον έστειλε … μόνο η Χούντα.. Ε, έτσι ακριβώς και ο Σωκράτης. Ήρθε, αγόρασε όλη την Ελλάδα και την υποχρέωσε να βγάζει τον Ολυμπιακό πρωταθλητή. Στο τέλος της προβολής σερβίρουμε και βανίλια υποβρύχιο , προχωρήστε , στο βάθος κήπος.

Απόλυτο δεν είναι τίποτα. Ούτε άγγελος ήταν ο Κόκκαλης (αν ήταν δεν θα τον ήξερε κανείς) ούτε η προσωποποίηση του κακού και η «μάστιγα» του Ελληνικού ποδοσφαίρου.

Τέλος πάντων. Φαίνεται να φτάνει το τέλος του κύκλου καθώς ο Κόκκαλης άρρωστος και κοντά και στο φυσικό τέλος, πέρα από το παραγοντικό του τελείωμα, πρόσφερε όσα είχε, έκανε τα λάθη που του αναλογούσαν, πούλησε, αγόρασε, πάλεψε.

Τον κυνήγαγα όσο ήταν ψηλά και όλοι υποκλινότανε. «Κυνήγαγα» σχήμα λόγου καθώς το ίντερνετ και τα άρθρα του δεν είναι δα και … καρφί στο μάτι του Κόκκαλη, ούτε σκόνη στα πέτα του δεν είναι. Πιο πολύ θα ταίριαζε να πω ότι λογόφερνα με αυτούς που τον είχαν τοποθετήσει στο βάθρο των θεών. Και τώρα οι ίδιοι ακριβώς ορμάνε να φάνε τις σάρκες του

Ε, εγώ πεσμένους δε βαράω. Βρήκανε οι κόρακες την ευκαιρία και το παίζουνε τιμητές των πάντων τώρα. Ο Κόκκαλης χάραξε μια λαμπρή προσωπική πορεία στη ζωή του απ’ όπου και να το δει κανείς. Και έπεσε στο σφάλμα όλων των πλούσιων και μεγάλων, δεν φρόντισε για τα «τελειώματα» του. Νόμιζε πως θα είναι αιώνιος.

Δεν πειράζει. Η ιστορία που σβήνει όλες τις μικρότητες και τις προσωπικές αντιπάθειες θα τον κατατάξει ξερά και χωρίς συναισθήματα στους μεγάλους. Ότι και να σημαίνει αυτό.

Η Π.Α.Ε ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ανακοινώνει ότι αποσύρει το ενδιαφέρον για την μετεγγραφή του ποδοσφαιριστή της Μαρσέιγ Χατέμ Μπεν Αρφά, καθώς μέχρι σήμερα δεν έχει λάβει συγκεκριμένη απάντηση για την πώληση ή μη του παίκτη.

Εμίλησε, ω του θαύματος ο Ολυμπιακός. Και είπε αυτό που οι περισσότεροι περίμεναν εδώ και κανα μήνα. Ότι δηλαδή κάποιοι ρίχνουνε στάχτη στα μάτια του κόσμου.

Κατα τα άλλα στο Ελληνικό γίνανε τα γνωστά στο μπάσκετ. Μερικοί έδειραν αλλήλους έτσι για να περνάει η ώρα και πλάκα θα έχει να δούμε αν και πως θα αντιδράσει η αθλητική δικαιοσύνη. Μπασκετικό αυτό αλλα  μια πουτανα φεραμε….

Η μεταγραφική ενίσχυση του Ολυμπιακού , αυτή ντε που θα είχε ολοκληρωθεί πριν την έλευση του νέου έτους (ακούς Μώραληηηηη;;;; ) εχει … ολοκληρωθεί για την ώρα στο πρόσωπο του … Λούα Λούα, και κάποιος να ανάψει το μάτι να ζεσταθεί τουλάχιστον πάλι η σούπα. Και κατά τα άλλα εμείς περιμένουμε με «αγωνία» να δούμε ποιος θα πάρει το πρωτάθλημα λες και δεν τα έχουνε κανονίσει οι υμέτεροι και ημέτεροι σωτήρες.

Καλή μας χρονιά.

Δεν τον πήγαινα τον καραφλό ήλιο στον πάγκο του Ολυμπιακού.

Δεν τον γουσταρα ρε παιδι μου πως να το κανουμε. Ίσως επειδη καταφερνε να έχει λιγότερα μαλλιά για λούσιμο. Ίσως επειδή έλαμπε περισσότερο. Ίσως επειδή είμαι προκατειλημμένος με τον ηγέτη και επανιδρυτή του Ολυμπιακού που φόρτωσε στην ομάδα τον Γεωργιανό Τεν Κάτε. Πολλά ίσως. Αλλα όταν εχεις κοουτς τον Σωκράτη, οι ελπίδες λιγοστεύουν. Εννοω οτι πρεπει να στηριζουμε μπλαμπλαμπλα, για το καλο της ομαδας μπλαμπλαμπλα, και για να μη μας βρει καμια αδεσποτη… Οπότε…τελος παντων εκανες υπομονή.

Μετά από ένα καλοκαίρι που το «αποφασιζομεν και διατασσομεν» μεταμόρφωσε μια ομάδα που είχε ελπίδες για κάτι καλύτερο σε μια ομάδα «ζητείται ελπίς», κι εκεί που νομίζεις ότι τα πράγματα είναι απελπιστικά, έρχεται ο Σωκράτης Κόκκαλης να σου δώσει ένα μάθημα ζωής. «Πάντα υπάρχουν χειρότερα παιδί μου , χοχοχο…»

Κι ενώ οι θλάσεις διαδεχόταν η μία την άλλη (ο Γκαλέτι στο δεξί αυτί, ο Νταρμπισιρ στους προσαγωγούς του … σβέρκου, ο Ντουντού στον νωτιαίο…σπασαρχιδισμό), ενώ οι παικτες καλημέριζαν το πρωί τον προπονητή τους με απείρου κάλλους ελληνικές λέξεις, ο δε κοουτς φρόντιζε να υπενθυμίζει σε κάθε παίκτη την πλήρη καταγωγή του κάθε μέρα, μέσα σε όλη αυτή την όμορφη ατμόσφαιρα, όλα έμοιαζαν ονειρικά…

Και ξαφνικά η μαμά μας σκούντηξε και … ξυπνήσαμε από το «όνειρο»

Μια μέρα πριν από ένα κρίσιμο παιγνίδι, εν μέσω ενός προγράμματος «φωτιά» , ο Άγιος Σωκράτης κάνει το θαύμα του. Τοις κείνων ρήμασι πειθόμενος (άτιμες φυλλάδες που κατακρίνετε τον πρόεδρο…) ξηλώνει τον προπονητή που ο ίδιος στήριζε πριν 3 ημέρες (άτιμη χολέρα…) και δεν είναι μόνο αυτό…

Βάζει στη θέση του τον παγκοσμίως γνωστό Μπόζινταρ Μπάντοβιτς. Αν μη τι άλλο με εξιτάρει η ιδέα να αποθεώνω τον προπονητή του Ολυμπιακού μετα απο επιτυχίες φωνάζοντας ρυθμικά «Μπόζο-Μπόζο»… Ερχεται λέει ο Ζίκο… Ας μην μπω στον κόπο να γράψω ποιος και τι ειναι ο Ζίκο, αν έρθει άλλωστε και αυτός θα μάθει πολύ συντομα τι … αυτοϊκανοποιητική δουλειά έκανε.

Και το αποτέλεσμα; Φυσικά ο πρόεδρος «έλυσε» το πρόβλημα. Και όποιος λέει το αντίθετο , δημόσιο απαγχονισμό έξω από τη θύρα 20, να φαίνεται και από το σταθμό του τρένου. Το ζήτημα είναι ότι κανείς δεν μας είπε ΠΟΙΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ το πρόβλημα. Όταν το σύμπαν φώναζε ότι οι κινήσεις που γίνονται είναι από γελοίες ως βλακώδεις, οι «αγνοί» φίλαθλοί σε κοίταζαν με βλέμμα-μαχαίρι όταν τόλμαγες να το πεις. Τώρα αγαπητοί ομοϊδεάτες απλά καλή σας όρεξη. Τα πράγματα φωνάζουν εδώ και μια πενταετία και βάλε. Αλλωστε το παραδειγμα της ομάδας μπάσκετ είναι «ορόσημο». Οποιοι δεν θέλουν να δουν απλα δε βλέπουν.

Ας αναφωνήσουμε ομού παρέα. Ευχαριστούμε πρόεδρε! Τα χρόνια της χολέρας πέρασαν! Μπεεεεεεεε….