Περάσαν δύο μέρες από τον πρώτο αγώνα μεταξύ Ολυμπιακού – ΠΑΟΚ και οι σκέψεις μου για το παιχνίδι, ακόμα δεν καταφέραν να μπούνε σε ένα καλούπι, ώστε να διαμορφώσω την τελική μου… «ετυμηγορία». Από την μια ο Τριτσώνης του πρώτου ημιχρόνου και από την άλλη ο ΠΑΟΚ του δευτέρου που έδωσε βοήθειες στον διαιτητή να αποφύγει το ρεζιλίκι, με κάνουν να σκέφτομαι πόσο περίεργο ήταν τελικά αυτό το αποτέλεσμα σε σχέση με την τριάρα του πρωταθλήματος.

Καταρχήν, όποτε ο ΠΑΟΚ παίζει με τον Ολυμπιακό, η διαιτησία πρέπει να είναι επιπέδου Πρέμιερ Λίγκ και στην νοοτροπία της και το σημαντικότερο, στην δικαιοσύνη της. Σε κάθε άλλη περίπτωση, δεν γίνεται ποτέ να βγάλεις από το μυαλό του ΠΑΟΚτση ότι η κόκκινη στον Αβραάμ (σε φάση που δεν δόθηκε ούτε φάουλ!) ή του Πάντελιτς, δεν ήταν «ανθρώπινα» λάθη. Δυστυχώς για άλλη μια φορά, θαυμάσαμε την Σούπερ Λιγκ σε όλο της το μεγαλείο. Διαιτησίες… αμερόληπτες, οπαδοί που θεωρούν τον αγωνιστικό χώρο «Φοντάνα ντι Τρέβι», αποδυτήρια… ησυχαστήρια, συνθήματα… πατριωτικά και επίπεδο ποδοσφαίρου Πριμέρα.

Δεν ήταν όμως όλα τόσο μαύρα, αφού από τον ΠΑΟΚ τουλάχιστον, αυτοί οι δυο παίκτες που για τους οποίους  στα παιδιά μας θα λέμε ότι κάποτε είχαμε «τον καλύτερο ξένο αμυντικό που πάτησε στην Ελλάδα» και τον «εξυπνότερο, ποιοτικότερο, cojon…ατότερο, ποδοσφαιριστή που έπαιξε αμυντικό χαφ στην Ελλάδα» αποδείξανε άλλη μια φορά το μεγαλείο της ποδοσφαιρικής τους κουλτούρας και ποιότητας. Κοντρέρας και Γκαρσία, λοιπόν μαζί με αυτόν τον ξεδιάντροπο αλήτη Βιερίνια είναι οι λόγοι που ο ΠΑΟΚ έχει μπει σε τροχιά διεκδίκησης του κυπέλλου με επανάληψη του σεναρίου του 2003, που χρειάστηκε να αποκλείσει δυο μεγάλες ομάδες προκειμένου να βρεθεί στο τελικό με μια χαμηλότερης ποιότητας και μεγέθους ομάδα με φυσικό αποτέλεσμα να σηκώσει και το κύπελλο. Κατά τ’άλλα όλα στο σύμπαν είναι δανεικά, και όπως στο πρώτο παιχνίδι η ομάδα έχασε με 3-0, έτσι τώρα κατάφερε και πήρε την ισοπαλία με συνθήκες που μόνο αυτό δεν προμήνυαν.

Τέλος θα ήθελα να πω και κάτι για τον Ολυμπιακό. Είναι κρίμα, μια τόσο ολοκληρωμένη και ποιοτική ομάδα (τώρα σοβαρά θα διώξουν τον Ζαϊρί για να πάρουν τον Χαβίτο;!) να έχει ανάγκη τον κάθε Τριτσώνη προκειμένου να περάσει τον πολύ φτωχότερο του, οικονομικά,  ΠΑΟΚ. Είναι κρίμα, να στέλνει δικηγορίσκους προκειμένου να εξασφαλίσει την τιμωρία του ΠΑΟΚ για τον επαναληπτικό. Δυστυχώς, τα λάθη του παρελθόντος για άλλη μια φορά φαίνονται να επαναλαμβάνονται, ρίχνοντας τον σύλλογο τους ακόμα πιο χαμηλά στα μάτια του Έλληνα φιλάθλου. Προτιμώντας να μην εστιάσουν στις πολύ καλές μεταγραφές τους, αλλά στις μεταγραφές των παραγόντων. Και τελικά είναι σαδομαζοχιστικό να δίνεις τόσα λεφτά για τον Ριέρα και τον κάθε Ριέρα την ώρα που την δουλεία σου μπορείς να την κάνεις φθηνότερα και όπως αποδείχτηκε ακόμα πιο αποτελεσματικά… Εκτός αν έχεις ανάγκη τελικά να τα δώσεις κάπου για να γίνεις περισσότερο… «νόμιμος».

Γνωστή και ως: «Στροφή 360°», «Κίνηση του Ζιντάν«.

Πρόλογος:

Κυρίως θέμα:

(Επίκαιρος) Επίλογος:

Προηγούμενα μαθήματα: la gambeta, la vaselina, El túnel/el puente, rabona, πέναλτι paradinha, la chilena, το βρωμόσουτο, espaldinha.

Σκεφτόμουνα καζαμίες κι έτσι την πάτησα. Έπεσα να κοιμηθώ μετά από ένα γερό φαγοπότι και… ιδού τα ολέθρια αποτελέσματα. Η ιστορία ξεκίνησε κάπως έτσι….

Τον Γενάρη ο Ερμής είναι ανάδρομος και γι’ αυτό Τέβες, Νενέ, Λισάντρο και Ινιέστα παρ’ ότι φτάνουν μέχρι την είσοδο του Ρέντη , τους παρασύρει διερχόμενη νταλίκα και εξαφανίζονται από τα μάτια μας. Ο φίλα προσκείμενος τύπος, βεβαιώνει οτι η προεδράρα έκανε τα πάντα για να τους φέρει αλλά το διεθνές κατεστημένο τον πολέμησε. Παρ’ όλα αυτά επιστρέφει ο Ντιογκο και η λαοθάλασσα στο αεροδρόμιο είναι πρωτοφανής. Παρ’ όλα αυτά δεν καταφέρνει να τον πείσει να επιστρέψει από εκεί που ήρθε. Ο γίγαντας κατσαρομάλλης δολοφόνος με το αγγελικό πρόσωπο πιάνει αμέσως δουλειά σκοράροντας ακατάπαυστα. Ο Ολυμπιακός κερδίζει με σκορ πόλο και ο Λουίς σύντομα ξεπερνάει τον Σισέ φτάνοντας στα τέλη Γενάρη τα 32 γκολ. Στο τέλος της μεταγραφικής περιόδου ανακοινώνεται και η απόκτηση των Κοβοταπαντα και Σφιξειγκολακι, Σενεγαλέζου και Κογκολέζου αντίστοιχα , μεγάλων ταλέντων εφάμιλλων των Γκατούζο και Ροναλντίνιο όπως μας διαβεβαιώνει ο πάντα έγκυρος φιλοολυμπιακός τύπος. Ο Μήτρογλου φεύγει δανεικός στην Ρεάλ Μαδρίτης απ’ όπου θα πασχίσει να πείσει ότι αξίζει φανέλα βασικού στον Ολυμπιακό. Ο Πάντελιτς τρελλός από χαρά που φεύγει ένας ανταγωνιστής πετάει τις πατερίτσες, πέφτει και χτυπάει το δεξί ξυλοπόδαρο με αποτέλεσμα να χρειαστεί μαραγκό.

Τον Φλεβάρη χιονίζει παντού, εκτός από τα σημεία που βρίσκεται ο Ντιόγκο. Ο Ντουντού επιστρέφει και μαζί με τον αυτοκράτορα του γκολ (όπως αποκαλείται πλέον ο Λουισάντος ) συνθέτουν ένα εκπληκτικό δίδυμο που παίζει κάθε βράδυ στη σκηνή του Μετροπόλιταν στην επιτυχία «Βραζιλιάνοι χωρίς κοντρόλ». Ο Ολυμπιακός συνεχίζει να κερδίζει , ο Ντιόγκο στα τέλη του μήνα έχει φτάσει τριψήφιο αριθμό τερμάτων, ενώ ο Μαρινάκης μη μπορώντας να αγοράσει τον Τέβες, αγοράζει την Σίτι από τους Άραβες και φέρνει τον παικταρά δανεικό στον Πειραιά. Αυτομάτως ο Βαλβέρδε απειλεί με παραίτηση, καθώς προτιμάει τον Αλονθο Γκαρθία ντελ Εθπανα Τορεαδόρος υ Μανουέλ Φερναντεθ Φουστεροθκαρ , μακρινό ξάδελφο των Φούστερ και κολλητάρι του Οθκαρ Γκονδαλεθ (σκισε τις κουφαλεθ). Ο Μαρινάκης του αγοράζει μια συλλογή ποιημάτων του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα και ο Ισπανός βολεύεται.

Μπαίνει ο Μάρτης  και ο Ολυμπιακός εξασφαλίζει τον τίτλο χάρη στα γκολ του Ντιόγκο και τη στιβαρή παρουσία του Ντουντού στην μεσαία γραμμή. Προτάσεις έρχονται για παίκτες με κυριότερες της Μπάρτσα (50 εκ. και τους Μέσι-Ινιέστα-Τσάβι για τον Φετφατζίδη), της Ρεάλ (100 εκ. και δυο τονους παέγια για τον Τοροσίδη) , Μπάγιερν (60 εκ. και τον Ριμπερί για τον Ποτουρίδη) και Δράκουλα (τα δίνει όλα για την Μαρίνα τη μεταφράστρια). Απορρίπτεται πρόταση της Μάντσεστερ ύψους 200 εκ. ευρώ για τον Φουστέρ αφού ο Βαλβέρδε απειλεί με αυτοκτονία. Οι υπόλοιπες μπαίνουν στα υπ’ όψιν για μετά το τέλος της σαιζόν. Τον Ντιόγκο δεν τον ζητάει κανείς και η κατάθλιψη είναι ορατή σε όλη την εξέδρα του Καραϊσκάκη. Μ’ αυτά και μ’ αυτά ο παικταράς έχει ξεπεράσει τα 400 γκολ από το Γενάρη.

Απρίλιος. Κλασικά ο Ολυμπιακός κερδίζει τα πάντα και τους πάντες , Ντιόγκο ,Ντουντού καλούνται στην Εθνική Πακιστάν και ο Ριέρα κάνει την πρώτη του ντρίπλα στο Ελληνικό πρωτάθλημα δείχνοντας ότι το θηρίο ξυπνάει. Όλοι φυσικά τρέμουν αλλά σιγά σιγά η θερμοκρασία ανεβαίνει (άνοιξη γαρ) και τους περνάει. Ο Ριέρα αρπάζει κρύωμα και θα μείνει 8 μήνες εκτός προπονήσεων. Κρίμα καθώς έδειχνε ικανός για τα πάντα.  Ο Ντιόγκο δεν σκοράρει ούτε ένα γκολ, και ο Ντουντου γράφει στο Twiter του ότι φταίει ο Ερμής που και πάλι αναδρόμιασε. Ο Βαλβέρδε αντιδρά και στη θέση του Ντιόγκο ζητά τον πρωτοξάδερφο του Όσκαρ. Ο Φουστέρ παθαίνει την 40^η του θλάση από τα συνεχή παιγνίδια, κάτι που γιορτάζεται δεόντως καθώς ο Ερνέστο του δίνει το περιβραχιόνιο του αρχηγού για το επόμενο ματς στο οποίο θα αγωνιστεί με καροτσάκι και ενσωματωμένο σύστημα καρδιοπνευμονικής ανάνηψης.

Μάιος. Φιέστα φυσικά, στην οποία ο Ολυμπιακός θα κερδίσει τη Λάρισα 1-0 με γκολ του Μήτρογλου στο 92’. Καλύτερος παίκτης του αγώνα ο Φουστέρ ο οποίος παίζει με ζωντανή σύνδεση μέσω υπολογιστή από το σανατόριο που νοσηλεύεται. Η Λάρισα υποβιβάζεται με αυτό το αποτέλεσμα. Επειδή όμως στο μεταξύ ο Μήτρογλου έχει φύγει δανεικός από το Γενάρη και διαιτητής ήταν ο Τάσος Μητρόπουλος , ο Πηλαδάκης κάτι μυρίζεται και κάνει ένσταση ζητώντας το πρωτάθλημα, το κύπελλο, τον Τοροσίδη, τον Μέσι και τρία κιλά φέτα. Η εκδίκαση της ένστασης ορίζεται για τις 28 Μαΐου του 2083. Δεύτερος στη βαθμολογία δεν υπάρχει καθώς με τροποποίηση της Σουπερ Λιγκ ο πρωταθλητής θα παίξει και στο Τσάμπιονς Λιγκ και στο Γιουρόπα Λιγκ. Να τονίσουμε ότι πλεον τα συμβούλια της Σουπερ Λιγκ γίνονται στα γραφεία του Porto Leone, μετά από τροποποίηση του καταστατικού της.

Ιούνιος. Η ομάδα κάνει τις διακοπές της και ετοιμάζεται για τη νέα σαιζόν. Ο Σωκράτης Κόκκαλης αγοράζει ξανά την ομάδα από τον Μαρινάκη αντί πέντε κιλών παστού κρέατος και άλλων συνδρομών στα εστιατόρια του Καραϊσκάκη και απολύει τον Βαλβέρδε φέρνοντας πίσω τον Κετσπάγια. Πουλάει όλους τους παίκτες , το Καραϊσκάκη, τρεις βραχονησίδες, τα παιγνίδια του Πετράκη, τη μάνα του και τον πατέρα του, και υπόσχεται στους Ολυμπιακούς ακόμα καλύτερες μέρες. Ο φιλοολυμπιακός τύπος τονίζει ότι η ευρωπαϊκή κούπα δεν είναι πλεον μακριά τώρα που ένας νέος και φιλόδοξος άνθρωπος κάνει την αρχή του ενθουσιασμένος.

Συγνώμη αλλά κάπου εκεί ξύπνησα κάθιδρος…

Ακόμα μια χρονιά (ημερολογιακή και όχι ποδοσφαιρική) φτάνει στο τέλος της και είθισται να γίνονται «αποτιμήσεις» (έστω και αν η σωστή στιγμή για κάτι τέτοιο στον αθλητισμό είναι η λήξη της σαιζόν). Γιατί αλλιώς τι να πώ; Μπράβο στον Παναθηναϊκό για το ντάμπλ και στον Ολυμπιακό που είναι … πρώτος;

Η ουσία είναι ότι ακόμα μια χρονιά τελείωσε και μπάλα στη δύσμοιρη Ελλάδα δεν είδαμε. Εκτός κάποιες φορές που μας «επισκέφτηκαν» ξένοι για να μας δείξουν πως παίζεται το τόπι. Για ακόμα μια φορά έμεινα έκπληκτος (αν και δεν θα έπρεπε μετά από τόση… «εμπειρία») με το πόσο πιο οργανωμένες σε κάθε τομέα, εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου είναι το 95% (με μετριοπαθείς υπολογισμούς) των ξένων ομάδων, είτε παίζουν στην Πρέμιερ Λιγκ ή στην Πριμέρα , είτε αγωνίζονται στο πρωτάθλημα … Μάλτας.

Κατά τα άλλα από την χρονιά που τρέχει πιστεύω ότι η είσοδος του Μαρινάκη στα διοικητικά του Ολυμπιακού ήταν το «κυρίαρχο» για την ομάδα μου. Δυναμικό «μπάσιμο» όπως συνηθίζεται άλλωστε, για να κερδίσει τους «σκληρούς» πυρήνες των οπαδών, και μετά έχει ο θεός. Κρίνω τις μεταγραφές της πρώτης σαιζόν Μαρινάκη επιβεβλημένες μεν, ελεεινές δε, τόσο σε ονόματα παικτών όσο και σε επίπεδο κόστους-απόδοσης. Φυσικά αυτό στην πραγματικότητα θα το κρίνει η τσέπη του Βαγγέλα, οπότε δεν το πάω παραπέρα.

Ο Ολυμπιακός κατάφερε να αλλάξει προπονητή πριν … αρχίσει η σαιζόν (ναι το ξέρω , το έκαναν κι άλλοι και φυσικά θα ξαναγίνει) , κατάφερε να «ξεπεράσει» το περσινό σοκ με την αμέριστη βοήθεια των άμεσων αντιπάλων του που φρόντισαν όσο πιο καλά μπορούσαν να διαλυθούν , και αποκλείστηκε από το μεγαθήριο Μακάμπι Κατιτίς στα προκριματικά των Ευρωπαϊκών Κυπέλλων, ένα αποτέλεσμα , κατά την ταπεινή μου άποψη σωτήριο για αυτή την ομάδα, και για την υστεροφημία του Βαγγέλα.

Κατόπιν , όπως διαφαινόταν εξ’ αρχής από τα παιγνίδια που βλέπαμε , πήρε κεφάλι και τελείωσε τον πρώτο γύρο του πρωταθλήματος στην κορυφή. Ο Ολυμπιακός δεν έχει παρά να επιδείξει στιγμές φυσιολογικού (και όχι τρομερού) ποδοσφαίρου. Αυτό αρκούσε , κυρίως τη στιγμή που οι αντίπαλοί του δεν έδειχναν ούτε καν αυτό στην πορεία τους. Τους Θεσσαλονικείς, σώζει για την ώρα , και η συνέχεια στην Ευρώπη (μπράβο τους).  Το αν αυτό θα τους βγει σε καλό ή σε κακό (όπως και δείχνει η βαθμολογική τους θέση) θα το δούμε. Αντίθετα η Ευρωπαϊκή πορεία καταρράκωσε ΠΑΟ και ΑΕΚ (και θα το είχε κάνει και στον Ολυμπιακό και γι’ αυτό τα παραπάνω θετικά για τον αποκλεισμό του).

Αυτά μέχρι τώρα. Με ευχές για καλύτερο ποδόσφαιρο την νέα χρονιά (προτιμήστε κάποιο ξένο πρωτάθλημα και οι ευχές μου θα γίνουν πραγματικότητα αλλιώς την κάτσατε) και ευχές για κάθε προσωπική ευτυχία σε όλους σας.

Ως συνήθως δύο Ολυμπιακοί. Ανεκτός στο πρώτο μέρος, τραγικός στο β’ μέρος. Με αντίπαλο μια ομάδα που απέδειξε ότι δικαίως βρίσκεται στην τελευταία θέση της βαθμολογίας ο Ολυμπιακός κέρδισε δίκαια μεν, χωρίς να δείξει πλην εξάρσεων , απολύτως τίποτα.
Στο δεύτερο μερος μαλιστα, αποφάσισε να … περιμένει να λήξει το ματς απο το ξεκίνημα του β’ ημιχρόνου. Πενήντα λεπτά ξυνόταν οι αλανιάρηδές μας. Οπως είπα Λάρισα δεν υπήρχε και ευτυχώς που στις 1-2 στιγμές που είχε δεν έκανε ζημιά, αν και θεωρώ πως μπορούσε ο Ολυμπιακός να τους βαλει και δεύτερο γκολ. Την προβολή του Ουρτάδο στην περιοχή επι του Μετίν (νομιζω) την θεωρώ πέναλτι απλα επειδή κατα 99,9% είναι πέναλτι. Φυσικα δεν θα συμπασχω με οσους…

Με πέντε βαθμούς διαφορά καποιος θα επρεπε να λέει οτι το μισό πρωτάθλημα τελείωσε. Με αυτήν την απόδοση όμως και τον απίστευτο σταρχιδισμό των παικτων που βλεπω , θα πρεπει να περιμένουμε.

Κρατήστε τη νικη και τους τρεις βαθμούς, σαφώς, οσοι θέλετε. Εγω εχω «κρατήσει» μπολικα τετοια και μπουχτισα. Ωραια μπαλα είδαμε για 5 λεπτά από τον Ολυμπιακό, και όταν προηγηθήκαμε, παίξαμε 1-2 λεπτάκια καλη μπάλα και σβήσαμε τη μηχανή. Συγνώμη αλλά το να με πιάνουν έτσι ΜΑΛΑΚΑ τα παλικάρια με τα ερυθρόλευκα δεν το γουστάρω.

Αυτά για το παιγνίδι. Κατά τα άλλα παρακολουθώντας τους «κορυφαίους» συλλόγους της Ελλάδας για ακόμα μια αγωνιστική μια υπέροχη γεύση ξινίλας και εμετού πλυμμηρίζει τον ουρανίσκο μου. Σύντομα τα των παικτών. Πάρντο καλός, Τοροσίδης καλός και σαφέστατα καλύτερος αρχηγός από την υπεραιμική Τιτίκα. Ραούλ Μπράβο ζήτω ο στρατός από αριστερά, μέτριος, Μέλμπεργκ ελεεινός στα αμυντικά του καθήκοντα. Καλός ο Μπραχάμης, μέτριος ο Ιμπαγάσα καθώς οι περισσότερες μπαλιές του πήγανε στο γνωστό εκκλησιαστικό μυστήριο του Καραγκιόζη, ο Ουρτάδο κινείται με ταχύτητα νεκρής φώκιας, ο Ζαϊρί ήταν αλλού και καβαλαγε την γκαμήλα του, ο Φουστέρ ήταν ο … Φουστέρ (οτι και να σημαίνει αυτό) και ο Μιραλάς ψιλοχαμένος στο διάστημα. Τις αλλαγές δεν τις κρίνω δεν μπορώ να λεω παλιοπράγματα συνέχεια.

Η πλάκα είναι ότι αυτός ο Ολυμπιακός είναι όντως καλύτερος από τις άλλες ομάδες. Αντε βγάλε άκρη…Αντε μεχρι το επόμενο μαρτύριο καλο βραδυ.

Παρέα γάβρων παρακολουθεί το παιγνίδι Καβάλα-Ολυμπιακός , φυσικά σε καφενέ, αφού η Νόβα το έβαλε στο δεύτερο κανάλι της για να «προστατευθεί» ξερω γω τι, μπαγλαμάδες και μπουζούκια ,βάλε γράμματα χασάπη.

Ποδοσφαιριστής τις, ντριπλάρει εντος περιοχής , πέφτει κάτω, σφύριγμα , πέναλτι! Οι αντιδράσεις.

-Οχι ρε πουστη μου! Πέναλτι!

-Τι σφυρα ρεεεε! Αστο να συνεχισει! Οχι ρε γαμώτο!

-Ωχ, πεναλτι εδωσε; Γαμωτο μου…

-Πέναλτι; Και τώρα μάγκες τι; Την πουτσίσαμε!

-Τι πέναλτι ρεεεεεεε!

-Ωχ…πεναλτι… γαμωτο και το υποψιαζόμουνα ότι έτσι θα την πατησουμε.

Η δική σας δουλειά είναι απλή. Να βρείτε ποιά ομάδα κέρδισε το πέναλτι….

Νίκες τεράστιας σημασίας πέτυχαν το Σαββατοκύριακο Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός. Οι δύο μεγάλες ελληνικές ομάδες υπερέβαλαν εαυτόν και παρά τα προβλήματά τους (αγαπημένη έκφραση που κολλάει σε οποιονδήποτε κερδίζει παίζοντας άθλια) κατάφεραν να καταβάλουν την Μπαρσελόνα των Σερρών και την Καβάλα της Μαδρίτης αντίστοιχα. Οι δύο διάσημες ομάδες απ το εξωτερικό είχαν μια ανούσια υπεροχή υποχρεώνοντας τις αντιπάλους τους να αμύνονται στο μεγαλύτερο μέρος των αγώνων τους, όμως οι ερυθροπράσινοι με σωστή τακτική χτύπησαν σε αντεπιθέσεις και στημένα και κατέκτησαν δύο μεγάλες νίκες.

Στο μεταξύ αναταραχή επικρατεί στις τάξεις των Σερροκαβαλιωτών. Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες οι πρόεδροι των ομάδων είναι εξοργισμένοι και ετοιμάζονται να πάρουν τα κεφάλια των δύο προπονητών. Αυτόπτες μάρτυρες άκουσαν τον Μάκη Ψωμιάδη (τον άλλον, τον Φλορεντίνο Πέρες των Σερρών, δεν τον ξέρω) να λέει στον Μουρίνιο της Καβάλας:

«Αγαπούλα, θα σε πουλέψω. Αφού έχασες απ αυτά τα μπάζα είσαι για τα θηρία»

Μετα απο ενδελεχή μελέτη εχετε την ευκαιρία ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΣΟΜΠΡΕΡΟ να παρακολουθήσετε συνοπτική αναλυτική ανασκόπηση για το τι είπαν οι γάβροι προπονητές της εξέδρας για τον Βαλβέρδε. Ετσι επειδή μου την έδωσε.

Γιατι ρε δε βαζει τον οξω αριστερα να ορμαει, να ξεχύνεται σαν εμετος, σαν μαύρη θολούρα, να φεύγει ο παίκτουρας ο Κριέρας απο τα απόξω και να κινουνται τα μπακ, α ρε Λεμονή παικταρα, που να παρει ο διαολος τον Κετσπαγια και ρε πουστη μου να βγαλει τον Φουστερ να βαλει καναν Μπραζέου μάγο να κανει παπαδες πισω απο τον Μιραλας τον παικτούρα που θα τρέχει και θα σκιζει πλεμόνια, ασε που μετά μαγκα μου θα φέυγει σφαίρα ο υπερτιτάνας ο Μπραχαμ και θα μπαινει σφήνα ανάμεσα στα σεντερμπακια τους που θα τα εχει αναστεναξει στον εμετό ο Φετφας ο ίνδαλμας, και μετα τσουπ, πετάγεται ο φονιας , ο αντρας ο μπελαλής, ο πρόστυχος ο Μπαντελιχ και τσουπ τους το καρφώνει , ρε Βαλβιδα δε με ακούς εγώ χρόνια ρε στα πασατέμπια και στα αφρολέξια εκεί στο τσιμέντο, ρε ηλίθιε γαμπιπ τις σπουδές σου.

Ρε σου μιλάω με ακούς; Μην κοιτας τη μύτη σου ρε Ισπανέ,  που είναι σαν κουτάλα της σούπας με το χερούλι της μαζί, άκου εδώ τον γίγαντα, τον παικταρά τον Επαμεινώντα ρε που έχει φάει την εξέδρα με το κουτάλι το φυλακίσιο, το πηρουνοκούταλο για οσους ξέρουνε ρε και είναι μάγκες και ντόμπροι και αλάνηδες και τσιριμπιτζιτζάτζουλες βαρβάτοι.

Ρε είναι δυνατόνε (κατά το μινεστρόνε) ρε Μαρινάκη παιδί μου αλανιάρικο, πειραιώτικο εσύ να κάθεσαι να βλέπεις την Καρμεντσίτα να έχει φυλακισμένο άμα λάχει τον τίγρη , τον υπεργίγαντα τον Ντουντού, που σαι ρε παικταρα Μπούκοβι άμα λαχει , αχ κενωνία ξεφτελεσμένη, ρε άσε το παλικάρι να φάει σπλάχνα, πάγαινέ τον το βράδυ σε καμιά τραγουδιάρα κωλοπετσωμένη ρε να φάει το παιδί να ανοίξει το μάτι του ρε να πάρει φαλάγγι άμα λάχει και Νιέστες και Τσάβηδες , να τους πάει περπατώντας , να μην πω καμιά βαριά κουβέντα, μέχρι το δίχτυ ρε να τους παει. Ακούς ρε Βαλβίδα; Α,ρε κιαραταϊμ κιαρατά!

Κοίτα ρε αδερφάκι μου με κάτι άσχετους που μπλέξαμαν. Κι εσύ ρε κιαρατά με το όνομα το κυρία-είμαι , ρε Δράκουλα των Εξαρχείων συφοριασμένε ακου να μαθαίνεις ρε αμπαλο χτήνος, δώσε βάση ρε να μαθεις μπαλίτσα ρε από τον Παμεινώντα τον μάγκα τον ασίκη και τον καραμπουζουκλέα. Αντε μην πεσει φάπα.

Θα διαβάσετε πολλές αναλύσεις φίλες και φίλοι για το χθεσινό ντέρμπυ κακοποίηση ποδοσφαίρου και ακτίδα ελπίδας για όλα τα νέα παιδιά, ότι δεν χρειάζεται να ξέρεις και πολλή μπάλα για να παίζεις στην σουφρολίγκα. Το σομπρέρο όμως είναι εδώ για να σας ανοίξει τα μάτια. Με μια πραγματική ανάλυση του χθεσινού αγώνα.

Καλύτερο αστέρι: Τρομερή τιτανομαχία μεταξύ Μιραλάς και Νάτσου Σκόκου. Νικητής ο πρώτος καθώς εκτός των άλλων έχασε και ένα τετ α τετ ολομόναχος, σε αντίθεση με τον Σκόκκο που κατάφερε να κοντραριστεί και στα 5 σουτ που πήγε να κάνει. Μιλάμε για επικό fail σε όλη την παραφιλολογία της εβδομάδας για τα δυο αστέρια που μπλα μπλα μπλα…

Καλύτερο μπακ: Μια ακόμα μεγάλη μάχη. Οι δυο από τους τρεις πιο κακοκουρεμένους μπακ του πρωταθλήματος (ο άλλος είναι ο Νέτο) έδωσαν το δικό τους σόου. Μέχρι πριν λίγο καιρό νικητής θα ήταν ο γιγάντιος εξτρέμ-μπακ χαφ-σέντερ μπακ-καντηλανάφτης από τη Βοσνία με το όνομα Σανέλ Γιάχιτς. Μόνο που το μαλλί έχει μεγαλώσει και το έγκλημα κατά της ανθρωπότητας που επιτελεί ο κουρέας του δεν είναι τόσο εμφανές. Αντίθετα ο Χόλεμπας ήταν γυαλισμένος και βγαλμένος από την σκηνή εκεί στον γκρεμό στον Τελευταίο των Μοϊκανών και κερδίζει χαλαρά.

Καλύτερος Γιουγκοσλάβος: Δεν υπάρχει ανταγωνισμός εδώ. Δεν υπάρχει τίποτα πλην του γιγάντιου Μάρκου Πάντελιτς. Ο άνθρωπος είναι ο μοναδικός εν ζωή ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΟΣ. Βγαλμένος από ταινία του Κουστουρίτσα, όπου πουλάει όπλα κρυφά σε ένα καφενείο, ο Μάρκο προστατεύεται από την ΟΥΝΕΣΚΟ. Θα μπορούσες να τον μοντάρεις σε ένα βίντεο με φάσεις από αγώνα του Ολυμπιακού όπου του πασάρει ο Τσαλουχίδης και αυτός κάνει το ένα-δύο με τον Μηνά Χατζίδη και κανείς δεν θα το καταλάβαινε. Παλιό φόρι που πέφτει, ντριμπλάρει, σουτάρει, πανηγυρίζει και σίγουρα διασκεδάζει σαν άρχοντας. Απλά έχει τύχει στον πιο ξενέρωτο Ολυμπιακό όλων των εποχών, με κάτι κολεγιόπαιδα τύπου Μιραλάς-Ριέρα-Φουστέρ που ούτε να τους βρίσεις δεν σου βγαίνει.

Καλύτερος Ισπανός προπονητής με μεγάλη μύτη: Τελικά δεν πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο. Τους είδαμε να συνυπάρχουν στον ίδιο χώρο, την ίδια στιγμή. Το μεγάλο ερώτημα όμως παραμένει. Ποιος είναι ο σωσίας του άλλου; Χιμένεθ – Βαλβέρδε σημειώσατε Χ. Ισοπαλία…

Καλύτερος στρίπερ: Λίγους μήνες πιο πριν ο Ισμαέλ Μπλάνκο είχε κάνει δηλώσεις με το βρακί μετά από παρόμοιο ματς. Χθες δεν έφτασε σε τέτοια επίπεδα απόδοσης και απλά περιφερόταν ημίγυμνος και περιχαρής. Η κυρία μεταφράστρια πρέπει να μπαίνει σε τρομερό πειρασμό…

Πιο γρήγορο κατοστάρι: Μεγάλος νικητής ο Νάτσο Σκόκκο. Στα πανηγύρια του 1-0 έχει φτάσει από τον πάγκο πρώτος στον Μπλάνκο, την στιγμή που οι συμπαίκτες του ακόμα έρχονται. Είναι άγνωστο πώς το κατάφερε…

Καλύτερος Έλληνας Μέσσι της εβδομάδας: Ο Ποτουρίδης. Για την επόμενη εβδομάδα βλέπουμε.

Καλύτερος εκτελεστής στημένων φάσεων: Ο Ντουντού μπορεί να έχασε το πέναλτυ, αλλά την μεγάλη μάχη την κέρδισε ο Λεονάρντο. Θέλει τρομερή τέχνη για να στείλεις τόσα κόρνερ εκτός μεγάλης περιοχής στο απέναντι πλάγιο.

Καλύτερο κοράκι: Συγκινητική προσπάθεια του επόπτη που με το ποσοστό επιτυχίας που είχε στο οφσάιντ σίγουρα περνούσε στο δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών. Νικητής όμως ο μεγάλος ρέφερι των 7 λεπτών καθυστέρησης, που δεν πρέπει να έστησε τείχος σε σωστή απόσταση και είχε μια περίεργη συμπάθεια στον Μοντεστό τον οποίο λυπήθηκε κανά δυο φορές να βγάλει δεύτερη κάρτα.

Καλύτερα προγνωστικά: Θαρραλέος ο Κώστας Μανωλάς που είχε προαίσθημα ότι θα σκοράρει, αλλά το επικό εξώφυλλο του Γάβρου με το ρεκόρ του Ντουντού απέναντι στην ΑΕΚ πρέπει να είναι το μεγαλύτερο βουντού από την εποχή που ο Μητσοτάκης είχε βγει σε δελτίο ειδήσεων πριν από ευρωπαϊκό αγώνα ελληνικής ομάδας (με τα γνωστά αποτελέσματα).

Καλύτερο facepalm: Κάπου υπάρχει ένα του Νικοπολίδη μετά από ένα τσαφ στην άμυνα. Αλλά ο Πάντελιτς κερδίζει κι εδώ. Μπάγεβιτς δεν είναι, αλλά μας κάνει…

Εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι στις Σέρρες το παιχνίδι διακόπηκε λόγω ομίχλης – την οποία, είναι απαραίτητο να σημειώσουμε, δεν ..έφερε ο Πέτρος Θεοδωρίδης – γλιτώνοντας με από σαράντα επιπλέον λεπτά μιας ακόμα κουραστικής, αέναης προσπάθειας του Άρη να βάλει γκολ δημιουργήσει ευκαιρία μ’ αυτήν την εκνευριστικά αδούλευτη φετινή επιθετική ανάπτυξη του που είναι πιο αργή και από την κίνηση της Αφρικής, έκατσα να απολαύσω το ντέρμπι ΑΕΚ – Ολυμπιακού, το οποίο συνοψίζω στις παρακάτω 10 παρατηρήσεις που έγιναν την ώρα του αγώνα αλλά και μετά.

• Βλέπεις τον Μιραλάς δραστήριο, μπουκαδόρο, τεχνίτη, αλανάκι και σου λέει μετά «είναι Βέλγος»! Τι Βέλγος ρε; Έτσι είναι οι Βέλγοι;
• Όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, το Ελληνικό ποδόσφαιρο ψάχνει αυτήν την «ΜΙΑ μεγάλη φάση» που θα κρίνει το ματς.
• Προσπαθώ εδώ και ώρα να αποφασίσω αν είναι πιο βαρετό το ντέρμπι ή το να μετράω τα δάχτυλα μου.
• Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν η πολυδιαφημισμένη μετάδοση σε HD μεταμορφώνει το παιχνίδι σε ματσάρα κι εγώ το χάνω.
• Μπαίνουν σ’ ένα μπαρ ο Κωστίκας, ο Γιωρίκας και ο Λεονάρντο…
• Έλα Λεονάρντο, πες επιτέλους την αλήθεια στον κόσμο. Δεν έχεις ιδέα που σκατά στον χάρτη είναι η Βραζιλία, ε;
• Τα πέναλτι είναι τόσο αχρείαστα στον φετινό Ολυμπιακό που από εδώ και πέρα θα εφαρμόζει τον κανόνα «στα 3 πέναλτι – 1 κόρνερ»!
• Σίγουρα υπάρχει μια σκηνή στο παιχνίδι που δεν μας έδειξαν οι κάμερες κατά την οποία ο Καράμπελας πλησιάζει τον Ντουντου μετά το πέναλτι και του σιγοψιθυρίζει: «Σε νιώθω».
• Η τραγωδία δεν είναι ότι ο Δέλλας είναι πλέον πιο αργός κι απ’ την σκιά του. Η τραγωδία είναι ότι επιθετικοί του Ολυμπιακού αδυνατούν να το εκμεταλλευτούν.
• Μια ολόκληρη Μαύρη Τρύπα χωρούσε άνετα στην τρύπα που είχε η άμυνα του Ολυμπιακού στην φάση του γκολ.

1. Ο Αδαμίδης θα προσφύγει στον αθλητικό εισαγγελέα για τα «αίσχη» του ΟΑΚΑ; Δικαιολογείται σε φάση του 90′ παίκτης να πρέπει να ντριπλάρει και φωτοβολίδα;

2. Η NOVA ψωνίζει σπήκερ από τον ίδιο Σ.Φ. Ολυμπιακού που ψωνίζει και η ΝΕΤ;

3. Πόσο κοστίζει ένα ακόμα replay; Θέλει extra χρέωση για να καταλάβουμε αν υπάρχει ή όχι πέναλτι σε αμφισβητούμενες φάσεις;

3+1. Μέχρι πότε θα υποχρεωνόμαστε σε τέτοιο «θέαμα» στα ελληνικά ντέρμπι;

Για τσάμπα ήττα μιλάει στο αρθρο του ο φίλος μου ο Darth και ίσως να μην έχει και πολύ άδικο. Σίγουρα οι απουσίες πλήγωσαν τον ΠΑΟΚ, αλλά σίγουρα και ο Ολυμπιακός χωρίς Τοροσίδη, Ιμπαγάσα, Μελμπεργκ και κανα δυο ακόμα δεν είναι αυτός που πρέπει να είναι. Ντέρμπι λαβωμένων χθες στο Καραϊσκάκη. Θα μίλαγα κι εγώ για τσαμπα απώλειες αν δε καθόταν καλά το ματς ίσως. Που θα μπορούσε στην τελική αφού όντως μέχρι περίπου την πρώτη ώρα του αγώνα ο ΠΑΟΚ δεν φαινόταν να έχει πρόβλημα (αρχικά στο να μη δεχτεί γκολ και μετά να ισοφαρίσει). Ένα χοντρό λάθος αρκούσε στον παίκτη των 2,5 μόλις μυρίων (που τον … παζαρεύουνε κιόλας οι δικοί μας μπας και γλυτώσουνε κανα χιλιαρικο, έλεος!) για να κάνει τη διαφορά. Γιατί κατ’ εμέ η διαφορά έγινε στο γκολ του Μιραλάς και την αποβολή του Ιβιτς φυσικά , στο β’ μέρος.

Παρ’ ότι ο Θεοσκυλοσκυλος και ο Καρεκλανίδης βλέπανε μπάλα επιπέδου Τσάμπιονς Λιγκ (!!!!!!!!) στο α’ μέρος, εγώ έβλεπα μόνο μετάδοση επιπέδου Θεοσκυλοσκυλου και τίποτα άλλο. Αλεχάντερ το ότι η μπάλα απλά τσουλάει πάνω κάτω δεν είναι μπαλάρα. Δουλειά της ειναι, είναι σφαιρική και δεν σκαλώνουνε οι γωνίες κάπου να σταματήσει. Ξύπνα ρε αγόρι μου και τράβα να παίξεις σε κανα Big Brother να γελάνε οι κολλημένοι με αυτά.Επιπλέον κάποιος να μου πει πότε έγινε η μεταγραφή του Κρέσιτς στον Ολυμπιακό γιατί εγώ το όνομα Πάρντο δεν το ακουσα το ρημάδι… Και το να ακούς ότι ο Κρέσιτς αποκρούει κεφαλιά του Φωτάκη, ιδίως όταν είσαι οπαδός του ΠΑΟΚ ακούγεται κάπως σουρρεαλιστικό.Τόσα λεφτά παίρνετε ρε κρατικοδίαιτα ρεμάλια, τουλάχιστον μην κάνετε λάθη στα πιο απλά πράγματα! Έλεος! Και να μιλάει και για αντικειμενικότητα ποιος; Ο Θεοτετοιόπουλος. Ήμαρτον.

Οκ το κόβω. Μια γρήγορη ματιά στους παίκτες του Ολυμπιακού. Πάρτος. Δεν περίμενα να το πω ποτέ αλλά στάθηκε αξιοπρεπώς. Όταν τα άλατα του Αντώνη έχουν φτάσει σε σημείο να ακούγονται από την εξέδρα , είναι λογικό φυσικά. Θα κριθεί συνολικά στο τέλος, φαίνεται ότι βρίσκει πάντως ρυθμό με τους συνεχείς αγώνες ο Πάρτος (όχι δεν ξεχνάω γράμματα). Μοδέστο. Αν αυτός είναι ακραίο μπακ, τότε να μου τρυπήσετε τη μύτη. Βόγγηξε ο μαύρος ο Σακελλαρίου που η πλάτη και τα πισινά του πρέπει να είναι μελανιασμένα από τις «σέντρες ακριβείας» του Λε Φλερ Μοδέστο. Αψογη σκέψη Σενιορ Βαλβέρδε.Ιδίως ο Βιερίνια θα πρέπει να ευγνωμονεί τον Ισπανό. ΓιαΟυρτάδο. Αλλη μια άψογη σκέψη. Και μόνο η αντίδρασή του στη φάση μετα το γκολ (στο σουτ του Ιβιτς) δείχνει ότι μπορεί να παίξει ΠΑΝΤΟΥ εκτος από σεντερ μπακ. Βλαστήμαγε ο Μπραχάμης την ώρα και τη στιγμή που τον είχε δίπλα του.Στο β’ μερος που προωθήθηκε στο κέντρο καπως καλύτερα. Ανασαναμε λιγάκι.Μπραχάμης. Καλός. Ετρεξε αρκετά αλλά ως κλασικός Μπραχάμης αναρωτιόμουνα μήπως έχει φυλάξει καμια «καλή» γκέλα για το τέλος. Χολέρας. Μακρια απο μας. Και πολλά είπα. Ντουντού. Γειά σου Τιτίκα , όλα καλά; Εντάξει τα λέμε αλλη φορά.Τρεις Βραζιλιάνοι στον πλανήτη δεν ξέρουνε να κάνουνε κοντρόλ, δύο πήραμε εμείς και έναν η Μπανάθα. Γιαννάκης. Δεν θα γίνει Γιάννης ποτέ. Πλην της ασίστ στο γκολ του Μπιραλάχ καμία επαφή. Χαίρετε. Φετμπαγάσας. Κακιστος. Προσωπικά πολύ θα ήθελα να τον δω εκεί που παίζει ο Οσκαρ Νο 2. Κριέρα. Γριέρα, Γραβιέρα, Μπυριέρα και Φρυγανιέρα. Ρε ουστ.Δον Αλφόνσο ντε λος Καλαμπαλίκος υ Ταξύνος ντον ντε λα Πρηξεϊρα Ριέρα. ΤΡΑΚΟΣΑ ΧΙΛΙΑΡΙΚΑ ΤΟ ΜΗΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΡΕ ΚΕΡΑΤΑ! Φουστέρ. Φτου σου ρε φουστερ μου… Αυτος εχει μπει στην 11αδα , έχει κολλήσει με ψαρόκολλα και δεν βγαίνει ούτε για πλύσιμο.Να χεσω τη βρώμικη δουλειά. Τι δουλειά έχει ένα … αμυντικό χαφ πίσω από τον σεντερ φορ πανάθεμα ωρε Ερνέστε; Μπιραλάχ. Βαγγέλα διώχτον και αυτόν και το μανατζέρ του που μας κάνουνε το βαρύ πεπόνι. Εμείς μόνο σε Γριέρες μασάμε και ακουμπάμε εικοσάρες. Μα διόμισι μύρια για τον τίποτα; Χαμογελάκης. Αλλαξε την εικόνα της ομάδας οταν μπήκε. Καλός όταν έχει κενους χώρους μπροστά του, αντίθετα με τον Φετφα , κατάφερε να κάνει σε ελαχιστη ώρα την καλύτερή του εμφάνιση με τον Ολυμπιακό. Τυρίτσιος. Και μόνο που τον έβαλε ο Βαλβέρδε αποτελεί είδηση. Ποτουρίδης. Ευχάριστη έκπληξη (το ότι δεν του έχω παρατσούκλι ακόμα). Δεδομένων των συνθηκών στάθηκε αξιοπρεπώς. Δεν μπορεί να κριθεί.

Οοοοοχι δεν θα μιλησω για τα 30 πεναλτι. Ούτε για το κορέο. Να μην πω καλυτερα τη γνωμη μου για το δεύτερο γιατι δεν κανει κιολας. Αυτά. Τελεψε. Παμε για φρεσκα. Μπάλα είναι όχι πόλεμος.

Σήμερα ο ΠΑΟΚ, ήταν καλύτερη ομάδα επί 55 λεπτά, άξιζε τουλάχιστον το Χ αφού και το λάθος του Βιτόλο μέρος του παιχνιδιού ήταν, αλλά ο Ίβιτς στέρησε από τους συμπαίκτες του και τον κόσμο της ομάδας μια πιθανή μεγάλη ανατροπή.

Καταρχήν ο ΠΑΟΚ φέτος ήταν, μέχρι την αποβολή, καλύτερος και από τα δυο περσινά παιχνίδια που κέρδισε τον Ολυμπιακό μέσα στο Καραΐσκάκη. Δυστυχώς όμως, το γνωστό ρητό για την μπάλα έκανε την εμφάνισή του, και σε μια φάση από το πουθενά, ο Ολυμπιακός προηγήθηκε. Και όμως φάνηκε ότι θα μπορούσε να το ανατρέψει. Η έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου έδειξε ότι η ισοφάριση ήταν θέμα χρόνου αλλά και πάλι στην μια περίπτωση με τον Σαλπιγγίδη (πόσα voodoo post θέλεις για να παίξεις …) και στην άλλη με τον Βιερίνια δεν εκμεταλλεύτηκε τις φάσεις του. Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω αν υπήρχαν ή όχι περιπτώσεις πέναλτι αλλά αυτό που σίγουρα μπορώ να καταλάβω είναι ότι δεν υπάρχει μια περίπτωση στο εκατομμύριο να πάρει αντίπαλη ομάδα τέτοια πέναλτι μέσα στο Καραϊσκάκη. Μόνο ο Ολυμπιακός. Οπότε πάμε παρακάτω…

Ίβιτς όπως Χαλκιάς αν θέλετε την άποψη μου. Το επίπεδο του ΠΑΟΚ άλλαξε και νοοτροπίες χωριού (χωρίς όμως την αντίστοιχη ποιότητα μπάλας) δεν χωράνε. Ο Ίβιτς, μάλλον είχε μείνει σε παλαιότερες εμφανίσεις και δεν κατάλαβε ότι ο ΠΑΟΚ ήταν καλύτερη ομάδα στον αγωνιστικό χώρο και αργά ή γρήγορα, θα ισοφάριζε. Με ένα τάκλιν χωρίς λόγο, χωρίς αιτία, χωρίς μυαλό αποβλήθηκε, πέρα ως πέρα δίκαια και από εκεί και πέρα κωλοχανείο. Το θέμα όμως είναι η επόμενη μέρα, και οι εμφανίσεις Φωτάκη (εξαιρουμένης της σημερινής που έπαιζε όμως σε άλλη θέση) δείχνουν ότι μπορούμε να δούμε επανάληψη του σκηνικού Χαλκιάς – Κρέσιτς.

Όσον αφορά την άμυνα, ο ΠΑΟΚ χωρίς Κοντρέρας και Λίνο είναι άλλη ομάδα. Δυστυχώς αυτές οι απουσίες καθορίζουν πάρα πολύ τους αγώνες και οι Τσιρίλο – Μαλεζάς (σαν να λέμε ο Κανείς και ο Τίποτας) και σε δεύτερη φάση ο Σακελλαρίου δεν μπορούν.

Τέλος, ο Χάβος. Φυσικά δεν έχω διάθεση να τον κατηγορήσω για την σημερινή ήττα αφού όπως είπα, η ομάδα έπαιξε μπάλα και αυτός δεν είναι κανονικός προπονητής. Από εκεί και πέρα είναι αξιοσημείωτο ότι δυστυχώς αυτό το παιχνίδι ήταν το πρώτο που το χειρίστηκε σαν πρώτος προπονητής και όχι σαν υπηρεσιακός. Το αποτέλεσμα ήταν να αργήσει υπερβολικά, μάλλον φοβούμενος, να κάνει δυο κινήσεις που φωνάζανε ότι έπρεπε να γίνουν. Μουσλίμοβιτς αντί του τραγικού Σαλπιγγίδη (μεγάλο λάθος η προτίμηση της μεταγραφής αυτής αντί του Ρομενταλ, την εποχή που υπήρχε το δίλημμα -ναι υπήρχε) και Ελ Ζαρ αντί Ίβιτς, πριν αποβληθεί, ή Φωτάκη.

Κρίμα για την ήττα, κρίμα για το μέγεθος της ήττας, κρίμα και για το γεγονός ότι η μόνη ομάδα που θα μπορούσε να σπάσει το κατεστημένο της δυαρχίας στο ελληνικό ποδόσφαιρο, αυτή την περίοδο αφού και η ΑΕΚ δεν δικαιολογεί με τις εμφανίσεις της κάτι αντίστοιχο, δείχνει τελικά αδύναμη σε … σκήνιο και παρασκήνιο για να το καταφέρει. Το θέμα είναι να μάθει ο ΠΑΟΚ από αυτή την ήττα, να γίνουν 2-3 κινήσεις που δείχνουν απαραίτητες και μετά κλασσικά, play ωχ…

7 σκέψεις μέχρι 140 χαρακτήρες που παρήχθησαν το απόγευμα, σχολιάζοντας στο twitter και χαζεύοντας τον ημιτελή αγώνα πόλο Εργοτέλης – Ολυμπιακός.

• Γίνετε ball-boys στον Εργοτέλη, μας λέγανε. Θα γνωρίσετε από κοντά μεγάλους παίκτες, μας λέγανε.
• Στο Παγκρήτιο υπό βροχή έχει πιο πολλές γκόμενες απ’ ότι στην Αριστοτέλους με ανοιξιάτικο καιρό!
• Σκούπες υπάρχουν.
• Να είσαι ball-boy του Εργοτέλη. Να γυρίσεις σπίτι το βράδυ πτώμα στην κούραση και να φωνάξει η μάνα σου: «Το δωμάτιο σου το καθάρισες;»
• Ο πολιτισμός μας καταρρέει με μια διακοπή ρεύματος. Το ποδόσφαιρο μας καταρρέει με μια βροχή.
• Πως πέθανε το τελευταίο ball-boy του Εργοτέλη; Αυτοκτόνησε όταν του είπε ο υπεύθυνος: «Παιδιά όπως καταλάβατε, αύριο πάλι εδώ την ίδια ώρα».
• Παλιά πριν τα μεγάλα ματς ευχόμασταν να μην γίνουν επεισόδια. Πλέον πρέπει να προσευχόμαστε να μην πιάσει καμιά μπόρα…

Με κάθε συμπάθειο συνεχίζω το προηγούμενο ποστ, αφού δεν πήγε ο έτσι να βρει την Κάρμεν θα έρθει αυτή εδώ. Πλακα. Οκ.

Και ενταξει ο Βαλβίδας έκανε λάθη και μοιάζει λίγο να κοιμάται (θέλω να υπενθυμίσω ότι κανει θραύση η συγκεκριμένη μουτσούνα στας κερίας, αμα δε με πιστεύετε ρωτήστε, να μην πω για το μεγεθος της μύτης και σας παω σε «αλλα»). Ναι οντως εχει τα στραβά του. Μήπως μπορει να μου πει κανεις καποιον προπονητή που δεν έχει , πλην του τιτανομεγιστοτεράστιου Νικόλα Ταπανταόλα;

Στα θετικά του πρέπει να συμπεριληφθεί ότι ο Ολυμπιακός δεν παίζει το περσινό γιούργια στον ντορβά με τα κουλούρια, ένα σύστημα που πολλάκις είχε υμνήσει ο φίλτατος «Πρωταθλητής» ονομάζοντας το «επιθετική διάθεση» ενώ στην πραγματικότητα ήταν κάτι σαν «θα δώσεις τη μπαλα ρε ή θα το πω στον μπαμπα μου που είναι πιο ψηλός από τον δικό σου»; Ε,αυτά τα έκοψε ο Βαλβέρδας και ο Ολυμπιακός εχει ένα σύστημα. Οντως.

Θα μου πεις αμα στραβώσει η δουλειά , aka ΟΑΚΑ (για να κανω και στιχάκι) δεν πρέπει να προσαρμόζεται το σύστημα. Εντάξει μέσα είσαστε. Ε, αφου δεν θέλει/δεν μπορεί ο άνθρωπας τι να του κάνουμε; Αν στην τελική ήταν τόσο ταλεντάρα σίγουρα δεν θα έβγαζε το ταπεινότατο παντεσπάνι του στας Ψωροκώσταινας, αλλά κάπου αλλού.  Εγώ τον πάω τον Βαλβίδα. Είναι κύριος, είναι θλιμμενόφατσα αλλά όχι αυτή που σου ερχεται να του πεις ΙΣΑ ΓΑΜΩΤΟ ΣΕ ΒΑΡΕΘΗΚΑ (να φερω τα παραδείγματα των αξιότιμων κυρίων Μαρκαριάν – Ματζουράκη), κάτι νογάει από προπονητική (σίγουρα περισσότερα από μένα αν και δεν θα το παραδεχτώ ποτέ ως γνήσιος απόγονος του Θεμιστοκλέους (γνωστού για την προπονητική τακτική του επί των Περσών σε γήπεδο-βούρκο που απέφερε περιφανή νίκη- οχι ρε Elaith μη συγχίζεσαι δε λεω τον Ντεμί-Θέμη )

To κακό όμως στη χώρα οπου ανθεί φαιδρά (φαιδρότατη) πορτοκαλέα, όπως αναφέρει και το άζμα που εντέχνως έκλεψε δικός μας ποιητής απο Προβηγκιανό και το παρουσίασε ως δικό του κατά την Ελληνικότατην συνήθειαν της διαρπαγής, είναι ότι δεν αφήνουμε προπονητή να στεριώσει. Γιατί γίνεται αυτο; Μα είναι απλό. Πριν καν ο εκάστοτε προπονητής πατήσει στην Ελλάδα ξέρουμε τα πάντα γι’ αυτόν. Παρακαλώ τους συγγράφοντες εις την σελίδαν τούτην , αξιοτίμους αντιπάλους , να μου παραθέσουν το παραμικρό που δεν γνωρίζουν ήδη από κουβέντες με ομοϊδεάτες τους για τους προπονητές των ομάδων τους. Εξαιρείται ο Darth που ακόμα δεν ξέρει αν … έχει προπονητή. Δεν ξέρετε τι τρώνε; Τι ώρα κανουνε μπανιο; Τι σύστημα ακολουθούνε; Τι στραβά έχουνε; Τι κολλήματα έχουνε;

Ε,αφού ξέρουμε τα πάντα τι τον θέμε τον προπονητή; Ετσι τον αλλάζουμε κάθε χρόνο γιατι η αλλαγή κάνει καλό στην επιδερμίδα

ΣΠΑΣΤΑ ΟΛΑ ΡΕ ΕΡΝΕΣΤΕ! Για μία Κάρμεν τα τραβάμε όλοι!