Τελειώνει αυτές τις μέρες, όπως τουλάχιστον διαβάζουμε, το μεγάλο deal του Παναθηναϊκού με τους «συνεταίρους» Αυτού Εξοχότης Σουλτάν Και Κάτι Άλλες Λέξεις Που Κανένας Ποτέ Δεν Θα Εκστομίσει (Εκτός Από τον Γιώργο Μίνο) και Βλάση Τσάκα και τώρα που λογικά θα αναγκαστεί να εμφανιστεί και ο πρίγκιπας για να δει τι στο διάολο αγόρασε είναι μια ιδανική ευκαιρία για να θυμηθούμε όλα όσα γράψαμε στο twitter μας από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστό το ‘φλέρτ’ μέχρι και σήμερα. (Σημείωση: Η χρησιμοποίηση της λέξης πρίγκιπας και με ‘ι’ και με ‘η’ έγινε για να καλυφτούν όλα τα ορθογραφικά γούστα.)

• Μοχάμεντ Αμπντούλ Ραχμάν Αλ- Χαρούν (ή όπως σε λένε τελικά) δεν μας νοιάζει από που κρατάει η σκούφια σου αλλά να ξέρεις ότι εδώ «πρίγκηπας» είναι μόνο ο Ντούσαν.
• Πόσο μυθική θα’ναι η στιγμή που ο Γιώργος Μίνος θα ρωτάει: «Αυτού Εξοχότης Σουλτάν Μπιν Νάσερ Αρφάν Αλ Σαούντ, ένα σχόλιο για τη διαιτησία;»
• Ο εκπρόσωπος του Άραβα πρίγκηπα σίγουρα δεν έχει παίξει κάποιον μικρό ρόλο σε ταινία του Γκάι Ρίτσι;
• 25 χρονών πιτσιρικάς ο πρίγκηπας; Πάρτι θα κάνει ο Κατσουράνης. Να δεις που θα αναλάβει και την διοίκηση της ομάδας πλέον.
• Το καλό είναι πως αν αποδειχτεί απατεώνας τελικά ο πρίγκηπας υπάρχει ήδη έτοιμο και το νέο του όνομα: «The lamogio formerly known as Prince»
• (Μετά την απελευθέρωση του Μάκαρου) Πως να είναι άραγε το «αυτό το λευκό σεντόνι γιατί το μόστραρες πάνω σου αγαπούλα» στα Αραβικά;
• Την Δευτέρα θα καταθέσει τελικά ο Τσάκας την εγγυητική επιστολή του Σαουδάραβα πρίγκηπα καθώς σήμερα, την Τρίτη και την Τετάρτη τα ταξί απεργούν.
• Η αλλαγή ιδιοκτησίας του ΠΑΟ έχει κολλήσει γιατί δεν βρίσκεται πριγκίπισσα στη Τζέντα να φιλήσει τον Τσάκα ώστε να μεταμορφωθεί σε πρίγκιπα.
• Κάπου στην Τζέντα ο Τσάκας και ο πρίγκιπας βλέπουν τη Μάντσεστερ Σίτυ και σχολιάζουν: «Έτσι κι εμείς, απλά στη θέση του Νασρί σκέψου τον Καραγκούνη».
• Πριν τον πρωθυπουργό ο εμίρης του Κατάρ, που θέλει να επενδύσει στην Ελλάδα, πέρασε απ’τα γραφεία του ΠΑΟ. Εκεί πήρε χαρτάκι με το νούμερο ’3′ κι όλα τα υπόλοιπα είναι ιστορία.
• Μάθανε ότι γαμιόμαστε, πλακώσαν και οι Αραβοεμιροσείχηδες.
• Αν σκεφτούμε ότι η Σούπερ Λιγκ μοιάζει με ριάλιτι που κάθε τρεις και λίγο αποχωρεί κάποιος ο ΠΑΟ πρέπει να σκεφτεί καλά την περίπτωση Τσάκα.
• Ο Τσάκας ζήτησε δυο φανέλες του Παναθηναϊκού για τον πρίγκιπα. Αυτοί που τον αμφισβητούν πιστεύουν ότι είναι άδικη η ανταλλαγή.
• Το «έρχομαι στην Αθήνα» του Πρίγκιπα είναι το νέο «ανακοινώνεται η χρεοκοπία της χώρας» που ήταν το νέο «τελευταία συναυλία των Πυξ Λαξ».
• Παλιά ψάχναμε στο ίντερνετ να δούμε καμιά γυμνή φωτογραφία της Βάνα Μπάρμπα. Τώρα ο κόσμος ψάχνει να βρει εικόνες του Βλάση Τσάκα με τον πρίγκιπα.
• Σκέφτομαι τον πρίγκιπα να ψάχνει στο PC να βρει stream για να δει το Ξάνθη-ΠΑΟ, ενώ ημίγυμνες τον ταΐζουν χουρμάδες.
• Αν το Σύμπαν είχε χιούμορ το πρώτο παιχνίδι που θα παρακολουθούσε από κοντά ο πρίγκιπας θα ήταν ένα Προοδευτική-Παναθηναικός στον Κορυδαλλό.
• Φαντάζομαι ήδη τον Τσάκα μπροστά σ’ένα καθρέφτη να προπονεί το «Ξέρεις ποιος είμαι εγώ; Είμαι ο αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΠΑΕ ΠΑΟ».
• Φαντάζομαι τα μούτρα των ανθρώπων της Arboris Capital όταν είδαν γραμμένο στην είσοδο των γραφείων της ΠΑΕ ΠΑΟ ένα «Tsakas was here».
• Τα Voyager στέλνουν φωτογραφίες απ’τα όρια του ηλιακού συστήματος κι εμείς ακόμα δεν έχουμε δει τη μάπα του πρίγκιπα να κουνιέται.
• Ο Σουλτάν Μπιν Νασέρ Μπιν Αμπντούλ Ραμχάν αλ Σαούντ έκλεισε τον Μαχμούντ Αμπντέλ Ραζέκ Φαντλάλα Σικαμπάλα. Για δοκίμασε τώρα να το αποστηθίσεις.
• «Δεν είµαι εκπρόσωπός του πρίγκιπα. Συνέταιροι είµαστε. Ο πρίγκιπας βάζει τα λεφτά κι εγώ τις ιδέες. Το µυαλό!» – Βλάσης Τσάκας, συνέταιρος.
• Είσαι πρίγκιπας με τα εκατομμύρια, τα λιαρ τζετ και τα όλα σου και τρεις μήνες τώρα δεν μπορείς να πεταχτείς μέχρι την Ελλάδα; Να δεις τι αγοράζεις βρε αδερφέ.
• Κρίνοντας απ’ το ποιον έστειλε για να του αγοράσει μια ομάδα, όταν ο πρίγκιπας θέλει νέα παπούτσια λογικά στέλνει τη γάτα του να τα πάρει.

Αντιγράφω απ το gazzetta.gr και δεν σχολιάζω καθόλου. Είναι προφανές πως όλοι αυτοί που χλεύασαν την υπόθεση του πρίγκηπος ψάχνουν ήδη τρύπα να κρυφτούν.

Η υψηλότητά του, Πρίγκιπας Σουλτάν μπιν Νασσέρ μπιν Αμπντούλ Ραχμάν Αλ Σαούντ, γεννήθηκε στις 11 Ιανουαρίου του 1986 στι Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας. Έχει πτυχίο στα Οικονομικά και τη Διοίκηση Επιχειρήσεων.

Μαζί με τα μέλη της οικογένειάς του, ο Πρίγκιπας κατέχει διάφορες εταιρείες που αφορούν τις κατασκευές, το ρίαλ εστέιτ και τη βιομηχανική ανάπτυξη του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας. Επίσης, επενδύει σε χώρες του Τρίτου Κόσμου στην Ασία και την Αφρική.

Είπε λοιπόν χθες ο Ανδρέας ο Βγενόπουλος πως θέλει την οριστική έξοδο του Βαρδινογιάννη. Είπε ακόμα πως δεν έχει πρόβλημα με τους Γιαννακόπουλους, αλλά με το βλαστάρι τους, το σπλάχνο τους, τον Δημητράκη. Είπε πως οι υπόλοιποι της ΠΕΚ δεν θέλουν ούτε να τον δουν επειδή τους έμπλεξε σ αυτή την ιστορία. Είπε ακόμα πως μόνος του δεν μπορεί να κάνει τίποτα και πως είναι υπέρμαχος της πολυμετοχικότητας. Και ομολογώ πως με μπέρδεψε. Δηλαδή αν τους μισούς δεν τους θέλει και οι άλλοι μισοί δεν τον θέλουν, με ποιόν θα την κάνει αυτή την περίφημη πολυμετοχικότητα; Δηλαδή όπως το κατάλαβα εγώ, ο Ανδρέας θέλει να ηγηθεί σχήματος λαϊκής βάσης με αυτόν να βάζει τα πολλά και τον λαό να βάζει ό,τι προαιρείται (αφού οι καιροί είναι και δύσκολοι). Και όλοι μαζί να χτίσουν την Πράσινη Πολιτεία και να βάλουν στην είσοδο κι ένα πράσινο άλογο ως έμβλημα της «αμέλειάς» τους να δίνουν συνεντεύξεις τύπου πριν και όχι μετά από μεταγραφικές περιόδους, πριν και όχι μετά το ξεπούλημα του έμψυχου δυναμικού της ομάδας …

Τόνοι μελάνης έχουν χυθεί τις τελευταίες μέρες αδέρφια γιά να εξηγηθεί η κακοδαιμονία των διοικητικών του Παναθηναϊκού.  «Προδότες», «λίγοι», «καβούριες», «κουρασμένοι», όλοι μαζί συνθέτουν ένα πολύ ενδιαφέρον παζλ που τελικά ελάχιστα θα εξηγήσει το ψυχόδραμα του παναθηναϊκού οπαδού, τουλάχιστον εκείνου που είναι προσκολημένος στις παραδοσιακές αξίες του αφέντη – πρόεδρα που κάνει το κουμάντο και τρέπει εις άτακτον φυγήν όλους τους οχτρούς. Και όσο κι αν σχολιάστηκαν σχεδόν τα πάντα γι αυτή την πρωτοφανή και απρόβλεπτη (;) κατάσταση, μιά δήλωση του Παύλου αξίζει περαιτέρω σχολιασμού. Είπε λοιπόν ο ισχυρός άνδρας της πράσινης ΚΑΕ και ουδέποτε ΠΑΕ, πως … «δεν είναι δυνατόν σε 10 εκατομμύρια Ελληνες να μην βρεθεί ΕΝΑΣ να σώσει τον Παναθηναϊκό!» Καταλάβατε τώρα φίλοι μου; Αυτή είναι η νοοτροπία που έστειλε τον σύλλογο στον Καιάδα. Οτι τόσα χρόνια ψάχναμε τον έναν μέσα στα δέκα εκατομμύρια. Ποτέ τους πολλούς που παρά τις εξαγγελίες τους κρατούσαμε και μακριά απ τον ερασιτέχνη μην τυχόν και μπουκάρουν και μας πάρουν τα όσια και τα ιερά. Ας τους τριφτούμε τώρα λοιπόν στη μάπα και ας μονολογήσουμε

«Βρε κανένας καλός; Ούτε ένας;»

Ούτε …

Είναι προφανές πως ο φετινός Παναθηναϊκός όχι μόνο δεν τρομάζει κανέναν αλλά μάλλον προκαλεί τον οίκτο όλων. Ομάδα ετοιμόρροπη, έτοιμη να σωριαστεί κάτω μ ένα απλό φύσημα του αέρα, τρομάζει τους φίλους του όταν αυτοί αναλογίζονται πόσο χαμηλά είναι ικανό να φτάσει αυτό το συνονθύλευμα.

Τον φετινό Παναθηναϊκό κανείς δεν πρόκειται να τον υπερτιμήσει.  Και αυτό είναι το μεγάλο του όπλο, εκείνο που μπορεί τελικά να τον γλυτώσει απ τον λιθοβολισμό: πως δεν πρόκειται να τον πάρει στα σοβαρά όχι μόνο ο Ολυμπιακός, η ΑΕΚ, ο ΠΑΟΚ ή οποιαδήποτε άλλη απ τις θεωρητικά μεγάλες ομάδες του ελληνικού πρωταθλήματος, αλλά και καμιά από τις θεωρητικά μικρές. Τον φετινό Παναθηναϊκό όλοι μπορούν να τον υποτιμήσουν, ακόμα και να φυλάξουν δυνάμεις εναντίον του εν όψει κάποιου κρίσιμου αγώνα κυπέλλου. Και όσο θα περνάει απαρατήρητος αυτός ο φουκαράς του ελληνικού ποδοσφαίρου τόσο και θα τη σκαπουλάρει. Γιατί αν κανένας ξεχαστεί και νομίσει πως έχει απέναντί του την πραγματική ομάδα με το τριφύλλι στο στήθος, αλλοίμονό του του «Παναθηναϊκού».

Του Κακομοίρογλου …

Το χθεσινοβραδινό ρεσιτάλ κακίας στο twitter κάποιου ‘ανώνυμου’ – ακόμα – blogger που αντί να βρίσκεται σε διακοπές παρακολουθούσε (χωρίς να πάρει ναρκωτικά) το ρεσιτάλ τραγωδίας της άμυνας του Παναθηναϊκού απέναντι στην Οντένσε, σε περιγραφή Παλομπαρίνι και σχολιασμό Καρούλια:

• Πίνω μπάφους και βλέπω ΠΑΟ.
• «Όχι μωρό μου, αυτό το Τζεμπά-Τζεμπά δεν είναι προστατευόμενο είδος».
• Η άμυνα του Παναθηναϊκού έχει κάνει σ’ ένα ημίχρονο περισσότερα λάθη απ’ όσα έκανε ο Παπακωνσταντίνου σ’ όλη την θητεία του στο υπουργείο Οικονομικών.
• Αν ήμουν πρόεδρος του Παναθηναϊκού μετά το ματς δεν θα έπαιρνα στο πούλμαν όλη την άμυνα της ομάδας. Θα τους έβαζα να πάρουν ταξί.
• Η Νο2 σκέψη των περισσότερων Παναθηναικών στο γήπεδο «έναν Ουτάκα δεν μπορούσαμε να βρούμε εμείς;». Η Νο1: «Σισέ μπες μέσα. Τώρα!»
• Κρίνοντας απ’ τα τρεξίματα του, ο Ουτάκα πρέπει να είναι ο μόνος Νιγηριανός στην ιστορία που δηλώνει μεγαλύτερη ηλικία απ’ την πραγματική.
• Η πρώτη πτώση του Καραγκούνη στο χόρτο σηματοδοτεί ότι το καλοκαίρι τέλειωσε και μπαίνουμε πλέον σε ρυθμούς κανονικής περιόδου.
• Σ’ ένα παράλληλο σύμπαν μετά από κάθε βουτιά του ο Καραγκούνης πηγαίνει στον διαιτητή και λέει «τιμώρησε με». Σ’ αυτό το σύμπαν θέλω να μεταφερθώ.
• Να είσαι blogger Παναθηναϊκός, να θέλεις να αραδιάσεις στο ίντερνετ όλα τα μπινελίκια του κόσμου και να πρέπει να δηλώνεις και ονοματεπώνυμο.
• Λάθος το tweet μου στο ημίχρονο. Κανένας στο τέλος με το πούλμαν της ομάδας. Να περιμένουν όλοι για ταξί.
• Τουλάχιστον είναι διαθέσιμη και η διέξοδος των ναρκωτικών…
• Επειδή την σήμερον ημέρα οι λόγοι για να χαμογελάμε είναι είδος υπό εξαφάνιση θέλω να μοιραστώ μ’ όσους την έχασαν, την ατάκα του Παλομπαρίνι: «Λαχταριστή ευκαιρία». Αν και άλλο να στη γράφω κι άλλο να την ακούς με τα ίδια σου τα αυτιά.
• Αν ήμουν γαύρος, απεργός ταρίφας θα πήγαινα πιο μετά από το ΟΑΚΑ και θα ρωτούσα στα αποδυτήρια του ΠΑΟ: «Τζάμπα κούρσα για αεροδρόμιο κανείς;»
• Αγανακτισμένοι οπαδοί του Παναθηναϊκού σκέφτονται να κλείσουν την Λ. Αλεξάνδρας διαμαρτυρόμενοι για το άνοιγμα του επαγγέλματος του πρέσβη.
• Οι γαύροι ταρίφες είναι ικανοί να αναστείλουν την απεργία τους μόνο και μόνο για την ηδονή που θα νιώσουν όταν πάρουν σε κούρσα αύριο κάποιο βάζελο πελάτη.

Θέμα έκθεσης: Πως πέρασες την Κυριακή σου;

Αυτή η Κυριακή ήταν μια από τις καλύτερες της ζωής μου. Η ομάδα μου ο Ολυμπιακός Βόλου, έπαιζε με τον Παναθηναϊκό κι αν κέρδιζε θα πήγαινε στα πλέι οφ. Ήμουν πολύ χαρούμενος από το μεσημέρι γιατί όλη η πόλη είχε ξεσηκωθεί και ήταν σαν να είχαμε πανηγύρι. Και τα πανηγύρια είναι τα αγαπημένα μου. Μετά τις σοκολάτες. Πήγαμε από νωρίς στο γήπεδο με τον μπαμπά γιατί με είχαν επιλέξει να είμαι μαζί με μερικά ακόμα παιδάκια μέσα στο γήπεδο για να φέρνω τις μπάλες.

Στο πρώτο ημίχρονο όλα πήγαιναν τέλεια. Με είχαν βάλει πίσω από την εστία που βαρούσαμε κι έτσι ήμουν τυχερός και είδα από κοντά το πέναλτι που βάλαμε. Στο ημίχρονο όλοι ήμασταν ενθουσιασμένοι γιατί η η ομάδα κέρδιζε. Αν δεν έβρεχε κιόλας και δεν γινόμασταν λούτσα θα ήταν όλα τέλεια, αλλά ο μπαμπάς λέει ότι δεν μπορείς να τα έχεις όλα δικά σου. Όταν ξεκίνησε το δεύτερο ημίχρονο πήγα πάλι στην θέση που βρισκόμουν και πριν αλλά πριν προλάβω καν να επιστρέψω καμία μπάλα ήρθε ο κύριος Αχιλλέας και μου είπε να τον ακολουθήσω μαζί με τα υπόλοιπα παιδάκια στα αποδυτήρια. Την ώρα που περπατούσαμε όλοι πίσω του τον ρώτησα «μα κύριε Αχιλλέα, ποιος θα φέρνει τις μπάλες τώρα πίσω» κι αυτός μου απάντησε «θα τις κυνηγάνε οι παίκτες, μην αγχώνεσαι, πόδια έχουν». Το σκέφτηκα για λίγο και μου φάνηκε λογικό. Ο κύριος Αχιλλέας τα ξέρει όλα, σαν τον μπαμπά. Ίσως και περισσότερα απ’ τον μπαμπά.

Αφού φτάσαμε σ’ ένα δωμάτιο στα αποδυτήρια μας είπε να μπούμε και να περιμένουμε εκεί πέρα κι αν μας φωνάξει κανείς να μην απαντήσουμε. «Σαν να παίζετε κρυφτό». Δεν κατάλαβα που βρήκε την όρεξη για παιχνίδια την ώρα που η ομάδα έπαιζε τόσο σημαντικό αγώνα αλλά δεν τόλμησα να αντιμιλήσω ξανά για να μην τον θυμώσω γιατί πιο πριν ο κύριος Αχιλλέας είχε λιποθυμήσει και είχε μαζευτεί γύρω του όλη η ομάδα κι έτσι καθυστέρησε το δεύτερο ημίχρονο να ξεκινήσει κι έτσι είχε νευριάσει ο διαιτητής που όπως μου είπαν τα άλλα παιδιά ήθελε όλα τα παιχνίδια να ξεκινήσουν την ίδια στιγμή. Ποτέ δεν κατάλαβα πως ξέρει ποια στιγμή ξεκινάνε τα άλλα παιχνίδια όμως. Περιμέναμε για ώρα κλεισμένοι εκεί μέσα όταν ακούσαμε όλο τον κόσμο να φωνάζει γκοοοοοολ. Ο Ολυμπιακός Βόλου μας είχε βάλει κι άλλο γκολ κι επειδή δεν το είδαμε προσπαθούσαμε να μαντέψουμε ποιος το έβαλε. Ο Γιώργος είπε πως το έβαλε ο Σολάκης. Οι περισσότεροι συμφώνησαν μαζί του. Εγώ πίστευα πως το έβαλε ο Μάρτιν. Κι ο Νικολάκης, που είναι ο πιο μικρός απ’ όλους, έλεγε ότι το έβαλε ο Ούμπιντες που είναι ο αγαπημένος του παίκτης, με δυνατό μακρινό φάουλ. Τότε του είπα ότι ο Ούμπιντες αποκλείεται να το είχε βάλει γιατί είχε χτυπήσει πιο πριν και έγινε αλλαγή. Όλοι συμφώνησαν μαζί μου κι ο Νικολάκης αναγκάστηκε να αλλάξει γνώμη. «Καλά, δεν το έβαλε με δυνατό φάουλ, το έβαλε με πλασέ».

Ήμουν λίγο θυμωμένος που καθόμασταν εκεί και δεν βλέπαμε το ματς αλλά φοβόμουν να βγω να πάω να δω τι γίνεται μήπως μας βρούνε αυτοί που τα φυλάνε και χάσουμε. Τότε όμως ο κύριος Αχιλλέας μας είπε να μπούμε τρέχοντας ξανά στο γήπεδο. Κανείς μας δεν πρόλαβε να πει τίποτα γιατί μας έσπρωχνε έξω από το δωμάτιο και φώναζε «γρήγορα-γρήγορα». Μάλλον κάποιος θα έκανε ‘φτου ξελευτερία’. Όταν πήγα στην παλιά μου θέση, είδα ότι το σκορ ήταν 2-2. Δεν ξέρω πως έγινε αυτό. Σίγουρα θα τους βοήθησε κάπως ο διαιτητής. Πάντα έτσι συμβαίνει. Για λίγο φοβήθηκα ότι δεν θα κερδίσουμε και στεναχωρήθηκα αλλά μετά από λίγο βάλαμε και τρίτο γκολ. Όλο το γήπεδο πανηγύριζε, εγώ δεν το είδα καλά γιατί ήμουν στο άλλο τέρμα και γι’ αυτό έτρεξα προς τους πάγκους να πανηγυρίσω με τον Γιώργο. Τότε ο κύριος Αχιλλέας μας φώναξε πάλι να πάμε να κρυφτούμε αλλά αυτήν την φορά πήγαμε πίσω από την πόρτα των αποδυτηρίων για να μπορούμε να βλέπουμε το τέλος του ματς.

Στα τελευταία λεπτά κι ενώ όλοι είχαμε πολύ άγχος οι φίλοι του κυρίου Αχιλλέα πετούσαν στο γήπεδο κι άλλες μπάλες. Εκεί μπερδεύτηκα πραγματικά. Δεν μπορούσα να καταλάβω πως θα μπορούσαν να παίξουν οι παίκτες με δυο μπάλες όταν δυσκολευόταν ακόμα και με την μια. Αυτό έγινε πολλές φορές και στεναχωρήθηκα λίγο που μας είχαν διώξει πάλι και δεν μπορούσαμε να παίξουμε κι εμείς. Λίγο μετά ο διαιτητής σφύριξε και τότε έγινε χαμός. Όλοι μπήκαν μέσα χαρούμενοι, εμείς τρέξαμε να αγκαλιάσουμε τους παίκτες, ο κόσμος στις κερκίδες τσίριζε, είχαμε κερδίσει! Εκεί που χοροπηδούσαμε όλοι μαζί ευτυχισμένοι με τον κύριο Αχιλλέα, τον σκούντηξα λιγάκι και τον ρώτησα γιατί κρυφτήκαμε και γιατί πετούσαμε κι άλλες μπάλες στο γήπεδο κι αυτός μου είπε πως είμαι μικρός και δεν θα καταλάβω αλλά σήμερα έγινα αντράκι και με πήρε στην αγκαλιά του και τους είδα όλους από ψηλά κι από εκεί χαιρέτησα και τον μπαμπά και χαμογελούσα συνέχεια. Ήταν τρομερή αυτή η Κυριακή, δεν θα την ξεχάσω ποτέ.

Djibril – Takis

Σχετικά:
Η φωτογραφία του ντέρμπι του πρώτου γύρου

• Ο Γιάχιτς στο βιογραφικό του δίπλα στο χαρακτηριστικό «Θέση» γράφει ‘Παντού και Πουθενά’. Και το εννοεί.
• Όταν ο Σιμάο επιχειρεί πάσα καταλαβαίνεις ότι βάζει όλο του το Είναι σ’ αυτήν. Κι αυτό δεν είναι κομπλιμέντο.
• Αν δεν υπήρχε Γιώργος Καραγκούνης θα έπρεπε να τον εφεύρουμε.
• Αυτές είναι οι μέρες του μήνα που ο Φερέιρα γίνεται ξανά «μεγάλος προπονητής»;
• Αν ο Σκόκο πληρωνόταν με το ματς και όχι με ετήσιο συμβόλαιο, θα έκανε ήδη καριέρα στην Ισπανία.
• Galanis Sports Data αν έχεις κατανόηση και αγάπη μέσα σου αυτό το γκολ θα το προσμετρήσεις στον Δέλλα στα συνολικά της καριέρας του.

Το τελευταίο δευτερόλεπτο πριν η κινούμενη μπάλα ακουμπήσει το πόδι του Σισέ, εκείνες οι στιγμές που ο Γάλλος ‘μετράει’ το μέγεθος των βημάτων του και το εναρμονίζει με την ταχύτητα της μπάλας έχοντας πλήρη επίγνωση στο μυαλό του για το τι πρέπει να κάνει, το σωστό πάτημα του βοηθητικού ποδιού που προσφέρει σωστή ισορροπία παρά την έλλειψη στατικότητας στην φάση και το κατάλληλο σουτ που προσπερνάει αμυντικό και τερματοφύλακα παρά την δύσκολη γωνία βολής είναι η ιδανικότερη οπτικοποίηση που μπορεί να βρει κάποιος για να παρουσιάσει τον διεθνή ποδοσφαιρικό όρο «killer επιθετικός«.

Ότι όλα στο σύμπαν είναι δανεικά το έχουμε ξαναπεί. Όταν βάζεις λοιπόν 2 ομάδες να παίξουν, η μια έχοντας περάσει στα ημιτελικά του κυπέλλου ενώ ο αντίπαλος είχε 4 δοκάρια στον πρώτο αγώνα και η άλλη έχοντας αποκλειστεί στο 98 από σέντρα, το αποτέλεσμα είναι τόσο προβλέψιμο όσο η δεύτερη τσόντα της Τζούλιας. Στο τέλος θα τελειώσει μόνο ο Γκοβού…

Φυσικά, δεν είναι μόνο το σύμπαν υπεύθυνο για το γεγονός ότι ο ΠΑΟΚ έχασε στο καλύτερο παιχνίδι που έκανε τα τελευταία 3 χρόνια, σε ντέρμπι. Είναι κάτι από την ατυχία-αστοχία-κακή βραδιά των επιθετικών του, είναι κάτι από το πολύ καλά εκτελεσμένο  φάουλ του Νίνη, είναι και η βλακεία του Τσιρίλο και του Χαλκιά που αν συνδυαστεί φτάνει του Καραγκούνη, ε δεν ήθελε και πολλά περισσότερα…

Το σημαντικό για τον ΠΑΟΚ είναι να μην μείνει σε αυτό το αποτέλεσμα αλλά να προσπαθήσει να βελτιώσει την τελική προσπάθεια, γιατί με 17 – 3 τελικές στο παιχνίδι, δεν γίνεται να χάνεις. Τον Παναθηναϊκό θα τον αντιμετωπίσει άλλες 2 φορές στα play och και εκεί είναι που πρέπει να κερδίσει η ομάδα.

Και που είσαι σύμπαν, τότε να θυμηθείς αυτό το παιχνίδι…

Επικίνδυνο γιά την υγεία καθίσταται πλέον το ζάπινγκ σε ώρες αγώνων σουπρολίγκας

Περί του εαυτού μου ομιλώ και περί ορέξεως κολοκυθόπιτα

Κάνω το λοιπόν ζάπινγκ εκεί στο δεύτερο ημίχρονο του αγώνα της Τούμπας

Και πετυχαίνω τον Βιερίνια να χώνει μιά κουτρουβάλα πολύ ανώτερη απ αυτές του Μπαρμπα – Γιώργου. Είναι η κουτρουβάλα «βαρελάκι» που αν πετύχει τύφλα να χουν οι ασκήσεις των ΟΥΚ σε περίοδο διαβολοβδομάδας. Μετά βλέπω έναν με άσπρα να τον τραβοντανάνε δυό-τρεις και τελικά να του παίρνουνε τη μπάλα υπό τις ευλογίες του ρέφερι. Μετά βλέπω έναν άλλον με άσπρα να κάνει τάκλιν στη μπάλα, ο κόσμος να κραυγάζει εεεεεεεε ααααααααα ουυυυυυυυυυ και τον διαιτητή μετά από ώριμη σκέψη να σφυρίζει φρρρρρρρρ και να δείχνει κάρτα.

Μετά μπήκε στο γήπεδο ο αυθεντικός μπαρμπα Γιώργος.

Πόσο να αντέξω ο άνθρωπος; Εκλεισα την τηλεόραση και πήγα στο κομπιούτερ μου .

Αυτή η λίγκα δεν είναι γιά μένα

Δυστυχώς …

Η αδυναμία των διοικήσεων του Παναθηναϊκού να κατασκευάσουν ένα γήπεδο γιά την ομάδα εδώ και τριάντα χρόνια, οδηγεί τον Σισέ να παλεύει μόνος του γιά την κατάκτηση της δεύτερης θέσης του πρωταθλήματος, με πιθανότερο σενάριο να ξενερώσει ως το καλοκαίρι. Στο μεταξύ ο Πολέμης παραμένει Αδαμάντιος και δεν θα γίνει ποτέ ο Διαμαντής το καραβόσκυλο με την αμύθητη περιουσία και την αφελή διάθεση να ανέβει κολυμπώντας σ ένα καράβι που βουλιάζει. Είπαμε. Ο καπετάνιος εγκαταλείπει τελευταίος το σκάφος, αρκεί να ήταν από πριν κυβερνήτης του σκάφους. Μαλακίες καπεταναίων δεν παιδεύουν άλλους καπεταναίους …

Δεν ήταν «τεχνικό το πρόβλημα» που παρουσιάστηκε στη διάρκεια της μετάδοσης του αγώνα Παναθηναϊκού-Καβάλας, μόλις ο ΠΑΟ πήρε το πέναλτι, με τον Σισέ να κάνει το 3-2.

Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης είχε «μπουκάρει» στο μπουθ της συνδρομητικής τηλεόρασης, διαμαρτυρόμενος στον σπίκερ Άγγελο Στυλιάδη, ο οποίος είχε εκφράσει την άποψή ότι δεν υπήρχε ανατροπή στον Νίνη!

Ο πρώην πρόεδρος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός έπιασε την κουβέντα με τον δημοσιογράφο, αλλά τελικά με την παρέμβαση των υπόλοιπων παραγόντων των «πρασίνων», αποχώρησε από τα δημοσιογραφικά θεωρεία.

Ο ήχος «διακόπηκε» και επανήλθε λίγα λεπτά αργότερα. Όταν δηλαδή είχε βγει από τα μπουθ ο «καπετάνιος».

Πηγή: Sport24

Την τελευταία φορά που ο Γιώργος Βαρδινογιάννης εκνευρίστηκε από κάποια ‘υπηρεσία’ του συνδρομητικού καναλιού, το πολυδιαφημισμένο τότε Virtual Replay εξαφανίστηκε από προσώπου γης πιο άμεσα και αποτελεσματικά από μάρτυρα κατηγορίας που μόλις έχει κατονομάσει δημόσια αρχηγό της σικελικής μαφίας έχοντας προηγουμένως μιλήσει υποτιμητικά για τον αδερφό του και επαινετικά για τα προσόντα της κόρης του.

Αν ήμουν σπίκερ θα ανησυχούσα για το μέλλον του κλάδου μου…

Και πριν έρθει πρωί εμείς μένομεν ρέστοι …

…bonne nuit pour demain, καληνύχτα δι αύριον τουτέστι

Ετσι λέει ένα παλιό τραγουδάκι της ελληνικής επιθεώρησης και στην περίπτωσή μας πάει «γάντι».

Τώρα λοιπόν που η κρίση μαίνεται, τώρα που το γήπεδο το έφαγαν οι κορμοράνοι, η Μπιρμπίλω και οι μάνι-μάνι Κακλαμάνηδες, τώρα που η ομάδα ΔΕΝ πάει για πρωτάθλημα, οι «επενδυτές» πηδάνε στη θάλασσα και τη κάνουν με γρήγορες απλωτές δίνοντας ένα σκληρό μάθημα στους χαχόλους-φιλάθλους που πιστεύουν χρόνια τώρα πως υπάρχουν λεφτάδες με αγνά αισθήματα που θα τα σμπρώξουν προκειμένου αυτοί να περνάνε ευχάριστα μια-δυό φορές την εβδομάδα. Φουκαράδες μου … Ακόμα και τώρα που όλοι σας εγκαταλείπουν, εσείς πλακώνεστε για το ποιος είναι ο μεγαλύτερος προδότης. Ακόμα να καταλάβετε πως μπίζνες και αγνά αισθήματα δεν συνυπάρχουν, ακόμα να συνειδητοποιήσετε πως αν δεν ενδιαφερθείτε εσείς για την ομάδα σας κανένας δεν θα το κάνει. Τώρα που ο Ανδρέας πούλησε το ένα εκατομμύριο πράσινες καρδιές, τώρα που ο καπετάνιος Πατέρας έπεσε σε ξέρα, τώρα που ο Τζίγγερ αποφάσισε να … κρατήσει το λόγο του, τώρα που οι Παυλοθανάσηδες ανακάλυψαν πως ο κόσμος δεν αρρωσταίνει με τους ρυθμούς που υπολόγιζαν, τώρα που ο μπαμπάς Πολέμης δεν θέλει και ο υιός δεν μπορεί ή το αντίστροφο, τώρα που ο Νίκας δεν πουλάει αρκετά σαλάμια και πάριζες, τώρα που ο ερασιτέχνης διαλύθηκε και δεν του φτάνει ούτε ο έρανος απ τα SMS για να επιβιώσει την επόμενη εβδομάδα, τώρα ήρθε η ώρα να καταλάβετε γιατί κανένας δεν ξέρει το όνομα του προέδρου του Αρη.

Αγαπητοί χαχόλοι, πάρτε το χαμπάρι. Η εποχή που ζούμε (για να μη σας πω κάθε εποχή και τρομάξετε) επιβάλει να δίνουν λίγα οι πολλοί και όχι πολλά οι λίγοι. Αντί λοιπόν να τσακώνεστε για το ποιος σας πούλησε περισσότερο, απαιτήστε να πάρετε την κατάσταση στα χέρια σας. Αυτές τις μέρες θα ανοίξει μια συζήτηση σχετικά με το θεσμικό πλαίσιο περί επαγγελματικού ποδοσφαίρου, αφού πλέον ο νόμος του ’79 περί ανωνύμων εταιριών (ΠΑΕ), είναι ανάλογος των ανεκδότων του Τοτού, με πιο ξεκαρδιστικό το ανέκδοτο «ο Τοτός πρόεδρος στη Β’ και τη Γ’ Εθνική». Οργανωθείτε, συζητήστε και πηγαίνετε στον Μπιτσαξή. Μαζί σας μπορεί να έρθουν και άλλοι πολλοί που έχουν παρόμοια προβλήματα (σχεδόν όλοι). Ζητήστε να έρθει ένας καινούργιος νόμος που να σας δίνει την δυνατότητα (έστω και εναλλακτικά) να διοικείτε ΕΣΕΙΣ την ομάδα σας. Αν «φάτε πόρτα» ή βαριέστε, τότε ψάξτε να βρείτε πως λέγεται ο πρόεδρος του Αρη. Ισως εκείνος σας δώσει μια λύση στο πρόβλημά σας. Μπασκλασαρία θα μου πεις και μικρή ομάδα ο Αρης, αλλά τι να κάνουμε; Θυμηθείτε εκείνη την παλιά καλή ελληνική ταινία με τον ξεπεσμένο αριστοκράτη, τον κόμη Δελατσίμπιλα, που τον τάϊζε παϊδάκια ο χασάπαρος ο Φωτόπουλος. Εναλλακτικά οι πιο παλιοί (για να μην πω αρχαίοι) μπορεί να θυμηθούν μερικούς ακόμα στίχους από την ελληνική επιθεώρηση

«Ποτέ δεν το χα πάθει αυτό το ρεζιλίκι

να ξημερώνει τ’ Αγιοβασιλιού με δίχως χαρτζιλίκι»

Ο Βύντρα και ο Ρουίς έρχονται σε, αναγκαστική λόγω της φύσης των στημένων φάσεων, σωματική επαφή εφάμιλλη χιλιάδων άλλων σωματικών επαφών στα γήπεδα όλου του πλανήτη… Φρρρ. Η εικόνα του Βύντρα στο έδαφος να κοιτάει τον διαιτητή αρχίζει να μου γίνεται τόσο οικεία που πιθανόν στο μέλλον και με ακραία δόση μαζοχισμού να μην μπορώ να ζήσω χωρίς… Φρρρ. Η Ελλάδα της επαφής, η Ελλάδα των φλώρικων πεσιμάτων, η Ελλάδα των 47 σφυριγμάτων σ’ ένα ήρεμο παιχνίδι μπάσκετ, η Ελλάδα του Βύντρα, η Ελλάδα του Βανγκέλι που πέφτει αργά, θεαματικά και για σιγουριά και με τα χέρια ανοιχτά σ’ ένα τάκλιν στο κέντρο, η Ελλάδα των βολικών φάουλ που προκαλούνται από την επαφή του επιτιθέμενου με τον αμυνόμενο και όχι από την επαφή του αμυνόμενου με τον επιτιθέμενο, η Ελλάδα των εκκολαπτόμενων βουτηχτών, η Ελλάδα των οπαδών που εθίζονται στον ήχο της σφυρίχτρας και βγαίνοντας από τον μικρόκοσμο τους, στο πρώτο Ευρωπαϊκό παιχνίδι, σοκάρονται με την ..ανυπαρξία της τσιρίζοντας στον αλλοδαπό διαιτητή ότι «έχει κάνει το γήπεδο αρένα με το ..σκληρό και βίαιο παιχνίδι που επιτρέπει», η Ελλάδα των παικτών που τρέχουν απλά για να κερδίσουν μέτρα στο σημείο που θα στηθεί η… Φρρρ. Σκέφτομαι τον Μέσσι να προσπαθήσει να επιτεθεί σε αγώνα Ελληνικού πρωταθλήματος και με πιάνουν τα… Φρρρ. Διαιτητές ανίκανοι να αντιληφθούν την σημασία του ρυθμού στο παιχνίδι, ανίκανοι να διαχωρίσουν την υπερβολική πτώση από την αναγκαστική πτώση, ανίκανοι και χεσμένοι να ακολουθήσουν ένα γρήγορο τέμπο παιχνιδιού που στο νεοελληνικό μυαλό τους θεωρούν ότι θα τους αναγκάσει να χάσουν τον έλεγχο, βολεμένοι με το «γράμμα του κανονισμού» που στην χειρότερη περίπτωση θα τους δώσει τηλεοπτικά όλα τα ελαφρυντικά του «υπάρχει επαφή άρα με βάση τον κανονισμό…», διαιτητές πλημμυρισμένοι από σύγχρονο Ελληνικό… Φρρρ. Και δυστυχώς εδώ δεν ισχύει το κλασσικό «το δικαίωμα σου να σφυρίζεις όποτε γουστάρεις δεν περιλαμβάνει την υποχρέωση μου να σε πάρω στα σοβαρά». Φρρρ. Ένα ακόμα κρίσιμο σφύριγμα, ένας νέος κύκλος δικομματικής διαμάχης, δεκάδες γραφικά πρασινοκόκκινα πρωτοσέλιδα που εναλλάσσονται στον ρόλο του ‘καλού’ και του ‘κακού’ σε βαθμό που η προοπτική της χρεοκοπίας κάποιων συμπολιτών σου να μην φαίνεται τόσο κακόψυχη σκέψη στο μυαλό σου, χιλιάδες επιλεκτικές πρασινοκόκκινες μνήμες που… Φρρρ.

Σε κάποια τυχαία φάση στο κέντρο του γηπέδου, ο Σταθόπουλος σφυρίζει φάουλ υπέρ του Κατίδη σε μια επαφή του σώματος του με σώμα αντιπάλου. Η κάμερα ζουμάρει στον Κατσουράνη που αγανακτισμένος – και χειρονομώντας τόσο χαρακτηριστικά που και γιαγιά με καταρράκτη πάνω στο τηλεοπτικό ζάπινγκ θα καταλάβαινε τι θέλει να πει – φωνάζει στον διαιτητή κάτι του στυλ «έλεος, όλο φρρρ και φρρρ, άσε μας να παίξουμε». Δεν νομίζω ότι μπορούσε να το εκφράσει με… Φρρρ.