Αργούν ακόμα, αλλά ευτυχώς μπορούμε κάθε βράδυ Σαββάτου και Κυριακής να τα θυμόμαστε… Παλιότερες αφορμές εδώ και εδώ.

Συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό οι επιτυχημένες ατάκες του Νιόπλια. Μετά το ρεσιτάλ στο Χαριλάου ήρθε τώρα η σειρά της επίπληξης στον Μπουμσόνγκ που δεν έχει καταλάβει πού ήρθε (άγνωστο αν στον ΠΑΟ ξέρουν ποιον αμυντικό πήραν):

«Εσύ πρέπει να βοηθήσεις την ομάδα και όχι η ομάδα εσένα. Επαιζες στη Λιόν που εδώ και μία 10ετία είναι μεγάλη ομάδα. Ο Παναθηναϊκός, όμως, έχει μεγάλη ιστορία, 100 ετών ενώ η Λιόν 15 με 20! Έχεις έρθει σε μία μεγαλύτερη ομάδα και εσύ πρέπει να μπεις στο δικό μας κλαμπ και όχι εμείς στη δική σου φιλοσοφία. Υπάρχουν κάποιες στιγμές στο παιχνίδι που δείχνεις να μην έχεις καταλάβει πού βρίσκεσαι».

Το θέμα

«Ο Σιμάο Μάτε Τζούνιορ πήγε στη Μοζαμβίκη για το φιλικό με τη Λιβύη και επέστρεψε στην Αθήνα πέντε κιλά βαρύτερος, με το λίπος του να έχει αυξηθεί κατά 3%»

Από το gazzetta.gr

Το κουίζ (πιθανές απαντήσεις)

Α) Να φας έναν ελέφαντα

Β) Να φας μια καμήλα με τον καμηλιέρη μαζί

Γ) Να μην ζύγιζε σωστά η ζυγαριά του προηγούμενου γυμναστή

Λοιπόν φίλε αναγνώστη …

Εσύ που επιθυμείς κάποια μέρα να δεις καλύτερο ποδόσφαιρο σ αυτή τη ρημαδοχώρα

Εσύ που νομίζεις πως το κατέχεις το τόπι και που κρύβεις ένα μικρό (ή μεγάλο) προπονητή μέσα σου τι κατάλαβες απ το χθεσινό παιχνίδι της Μπάρσα με τον Παναθηναϊκό;

Αν κατάλαβες τα παρακάτω

α) Πως ο Παναθηναϊκός έπαιξε χωρίς πάθος

β) Πως παρασεβάστηκε την Μπαρσελόνα

γ) Πως ο Λέτο δεν βοηθούσε τον Βύντρα

δ) Πως ο Κατσουράνης ήταν αδιάφορος

ε) Πως η ομάδα είναι αγύμναστη και δεν έχει φυσική κατάσταση

στ) Πως χρειάστηκε να μπει ο Καραγκούνης για να ρίξει καμιά κλωτς(ι)ά και να τον νοιώσουν οι παίκτης του Γκουαρντιόλα,

είσαι στο σωστό δρόμο

Ελληνα κακομοίρη που νομίζεις πως με μερικά ψευτομερεμέτια της κακιάς ώρας θα κοντράρεις ένα ποδοσφαιρικό σύστημα θεμελιωμένο εδώ και 50 χρόνια.

Καημένε Ελληνα που χαίρεσαι γιατί τουλάχιστον δεν έφαγες 7, αλλά κι εσύ που φαντασιώνεσαι πως αν ήταν η ομάδα σου στη θέση του Παναθηναϊκού θα τα πήγαινε καλύτερα, κοίτα να βρεις ένα τρόπο να βλέπεις καλό ποδόσφαιρο κάθε βδομάδα κι όχι στη χάση και στη φέξη.

Το ξέρω πως δεν φταις μόνο εσύ.

Πως μια το Κόνεξ, μια η Νόβα, είσαι υποχρεωμένος να τα σκας για να δεις καμιά ομάδα που να αλλάζει πάνω από 5 σωστές πάσες μαζεμένες κι όχι αυτή τη μαλακία τη Σουπρολίγκα που το μόνο ενδιαφέρον που έχει είναι να μετράς κάθε βδομάδα τις πατάτες των διαιτητών.

Εχεις ξεχάσει τι σημαίνει μπάλα ρε κατακαημένε Ελληνα λεβέντη τσολιά.

Κι έτσι όπως σ έχουν καταντήσει, δεν μπορείς ούτε καν να απαιτήσεις κάτι καλύτερο απ αυτό που έχεις.

Το χειρότερο πάντως που σου συνέβη χθες το βράδυ φουκαριάρη Ελληνα φίλαθλε, είναι που γούρλωσες τα μάτια και νόμιζες πως αυτή η Μπάρσα που έβλεπες είναι διαστημική ομάδα.

Αν την παρακολουθούσες πιο συχνά κατακαημένε άτυχε Ελληνα φίλαθλε, θα καταλάβαινες πως αυτή η Μπάρσα που έβλεπες χθες το βράδυ, για τα δικά της δεδομένα, ήταν μια κακή Μπάρσα. Μια Μπάρσα με αργό ρυθμό και φλυαρία.

Μια Μπάρσα που για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι τρώει γκολ στην πρώτη αντεπίθεση που δέχεται.

Μια Μπάρσα η οποία ακόμα παίζει χωρίς σέντερ φορ.

Μια Μπάρσα στην οποία δεν φαίνεται να μπορεί ο Ινιέστα να παίξει δίπλα στον Τσάβι.

Μια Μπάρσα που αν δεν βελτιωθεί δεν υπάρχει περίπτωση να περάσει νικηφόρα απ το Καλντερόν και κινδυνεύει να μείνει αρκετά πίσω στην διεκδίκηση του πρωταθλήματός από πολύ νωρίς.

Απ αυτή τη Μπάρσα έφαγε 5 χθες ο Παναθηναϊκός

Από μια Μπάρσα που ακόμα δεν είναι στα καλά της και που πολύ απλά έπαιζε με μια ελληνική ομάδα με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Δεν έκανε τίποτα σπουδαίο χθες βράδυ η Μπάρσα.

Περπατώντας σου έδειξε πόσο για τα μπάζα είναι το μαλακοποδόσφαιρο που έχεις την ατυχία να «απολαμβάνεις» σ αυτή την κωλοχώρα που είχες την ατυχία να βρίσκεσαι.

Για όλους εμάς που μας αρέσει το όμορφο και θεαματικό ποδόσφαιρο, ίσως το σημερινό κείμενο να μην χρειαζόταν.

Το γράφω μόνο και μόνο γιατί από χθες το βράδυ άκουσα και διάβασα ένα σωρό μαλακίες απ αυτούς που είναι επιφορτισμένοι να διαπλάθουν ποδοσφαιρική συνείδηση στην Ελλάδα.

Άλλο ένα δείγμα της ατυχίας που μας δέρνει

Μα στο πηγάδι κατουρήσαμε;

ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ (el sombrero): Έξοδο – έστω και προσωρινή – από την Ελληνική μιζέρια πραγματοποίησε απόψε το βράδυ στο Καμπ Νου ο Παναθηναϊκός. Ο πρωταθλητής Ελλάδος, παρόλο που ταξίδεψε στην Ισπανία χωρίς τον Γιώργο Δαλούκα που ξαφνικά ανακοίνωσε σήμερα την – προσωρινή – αποχώρηση του από την ενεργό δράση για λόγους που σχετίζονται μ’ αυτό που ο ίδιος έχει στο μυαλό του ως αξιοπρέπεια, μπήκε δυνατά στο παιχνίδι, έκλεισε την Μπαρτσελόνα στα καρέ του και χτύπησε «στην αντεπίθεση», έκφραση που δεν χρησιμοποιείται μεταφορικά, καθώς κυριολεκτικά έγινε μόνο μια αντεπίθεση. Σε όλο το παιχνίδι!

Δυστυχώς γι’ αυτόν η συνέχεια ήταν αναπόφευκτα μαρτυρική αφού και ο Θεός κάποια στιγμή ξυπνάει, σε αντίθεση με τον Νίκο Νιόπλια που άφησε τον Λέτο στο παιχνίδι και στην αμυντική αδιαφορία του, αναγκάζοντας τον Λουκά τον Βύντρα να φτάσει στα όρια της τρέλας, ..νιώθοντας συνέχεια δεξιά του, αριστερά του και πίσω του επαφές και κινήσεις. Το τελικό 5-1 αποτελεί σαφέστατα μαγική εικόνα και για το ’5′ και για το ’1′, αφού οι Καταλανοί επιδόθηκαν σε οργασμό φλυαρίας και αστοχίας ακριβώς στις στιγμές εκείνες που το «πωωωωΩΩΩ» των θεατών και τηλεθεατών από τις ενέργειες που είχαν προηγηθεί, έφτανε στο ζενίθ του. Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, η μπάλα δεν μπήκε στα δίχτυα περισσότερες από 5 φορές νούμερο σχεδόν κολακευτικό με βάση την απόδοση των δυο ομάδων και τα στατιστικά ρεκόρ στις πάσες που κατέγραψαν οι μετρητές της UEFA, που παραλίγο να βγουν σε αχρηστία στην φάση του τρίτου γκολ.

Στο μοναδικό σημείο που ατύχησαν οι ‘πράσινοι’ ήταν ότι πέτυχαν τους Καταλανούς σε φάση εκτόνωσης μετά την εντός έδρας ήττα του Σαββάτου και το γκολ από το πουθενά (όπου πουθενά=εξαιρετική φαντασία του Σισέ) του Γκοβού, κατάσταση που μπορεί να παρομοιαστεί με το να δίνεις σ’ έναν πιτσιρικά Ολυμπιακό που έχει αυξήσει την μυωπία του και έχει λιώσει τα δάχτυλα του στο Playstation, να παίξει Pro μετά από αρκετό καιρό τιμωρίας κι αυτός να επιλέγει στο πιο εύκολο επίπεδο να παίξει Μπαρτσελόνα – Παναθηναϊκός. Ο κομπλεξικός.

Το λυτρωτικό σφύριγμα του διαιτητή βρήκε τους πάντες στην Ελλάδα ευχαριστημένους καθώς η πλειοψηφία των αντιπάλων οπαδών (κίτρινων, κόκκινων και μαύρων) απόλαυσε την 5αρα για ευνόητους λόγους που δεν χρίζουν ανάλυσης – όπως και πέρσι με μοναδικές αλλαγές στα χρώματα -, οι απλοί και αγνοί φίλοι του ποδοσφαίρου που το Σάββατο στο Χαριλάου είδαν «ανθρώπινο λάθος» στο σφύριγμα του πέναλτι παρακολούθησαν ένα χορταστικό παιχνίδι, με αμέτρητες φάσεις και 4/5 πανέμορφα γκολ και οι φίλοι του Παναθηναϊκού έμειναν τουλάχιστον με την ικανοποίηση ότι το 5 δεν είναι 7.

Όλα φυσικά θα ήταν πολύ καλύτερα, αν το Mega-λο κανάλι έβρισκε τρόπο να μας προσφέρει μια φυσιολογική μετάδοση από τον μεγαλύτερο αγωνιστικό χώρο της Ευρώπης, χωρίς περικοπές και αλλαγές στο σήμα που μας ανάγκαζαν να φανταστούμε τι στο διάολο γίνεται πέρα από τα άκρα της τηλεόρασης μας, εκεί που αρκετές φορές βρισκόταν και η μπάλα.

Αντιγράφω κατά λέξη από σημερινό δημοσίευμα της sport24.gr

Ξαφνική συνάντηση με τον πρόεδρο του Παναθηναϊκού, Νικόλα Πατέρα, είχε το βράδυ της Δευτέρας ο διοικητικός ηγέτης του Ολυμπιακού, Βαγγέλης Μαρινάκης, με «καυτό» θέμα συζήτησης μεταξύ των δύο ανδρών τη διαιτησία.

Σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας «Φως», ο Βαγγέλης Μαρινάκης δεν έμεινε μόνο στην επίσκεψή του στα γραφεία της ΕΠΟ το απόγευμα της Δευτέρας όπου και είχε συνάντηση μίας ώρα με τον Σοφοκλή Πιλάβιο, αλλά είχε τρίωρη συνάντηση στη συνέχεια με τον ισχυρό άνδρα του Παναθηναϊκού και καλό του φίλο, Νικόλα Πατέρα.

Ο λόγος φυσικά που έγινε αυτή η συνάντηση δεν ήταν άλλος από το πολεμικό κλίμα των τελευταίων ημερών, ύστερα από τη διαιτησία του Γιώργου Δαλούκα στο «Κλεάνθης Βικελίδης» και το αμφισβητούμενο πέναλτι με το οποίο οι «πράσινοι» πήραν τους τρεις βαθμούς της νίκης κόντρα στον Άρη.

Όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ της εφημερίδας, οι δύο άνθρωποι που έχουν αυτή τη στιγμή το τιμόνι των δύο «αιωνίων» του ελληνικού ποδοσφαίρου αποφάσισαν να ακολουθήσουν κοινή γραμμή στο μέτωπο της διαιτησίας, με τον στόχο να είναι να μπουν τέλος στα κακώς κείμενα, κάτι το οποίο θα απαιτήσουν από την ΕΠΟ και τις αρμόδιες διαιτητικές αρχές.

Κατάλαβες Πιλάβιε που κάνεις του κεφαλιού σου κι έχεις καταντήσει μπουρδέλο το ελληνικό ποδόσφαιρο;

Κομμένα αυτά που ήξερες.

Τώρα έρχονται οι αδερφοί Κατσάμπα και θα σου τρίψουν τη μούρη στο χώμα

Αργήσαμε λίγο, αλλά τον βρήκαμε τον ένοχο …

«Κατά την άποψή μου ήταν πέναλτι. Μπορεί να είμαστε προκατειλημμένοι ως φίλοι του Παναθηναϊκού, αλλά στην πρώτη φάση είδαμε ότι υπήρχε επαφή πάνω στον Βύντρα.»

Και η ζωή συνεχίζεται με κατά φαντασία επαφές και εκκλήσεις για 50-50

«Νομίζω πως αισθάνθηκα μια επαφή με το σώμα και έχασα την ισορροπία μου».

Τάδε έφη Λουκάς Βύντρα, παιδί σοβαρό και μετρημένο, απαραίτητο εργαλείο στα χέρια όλων των προπονητών που έχουν περάσει απ τον Παναθηναϊκό, που σε πείσμα της εξέδρας πάντα ξεκινούσαν απ αυτόν την ενδεκάδα, αναφορικά με το χθεσινό πέναλτυ που πήρε απ τον Χαβίτο.

Εγώ τι να πω; Το μόνο που έχω να πω είναι πως θυμήθηκα ένα καλό μου φίλο που όταν θέλει να αποφύγει κάποια χαμαλοδουλειά, πετάει ένα «φίλε, νομίζω πως θ αρρωστήσω» και τη κάνει μ ελαφρά πηδηματάκια.

Και εις ανώτερα Λουκά. Την επόμενη φορά εύχομαι να μη νομίζεις. Να είσαι σίγουρος …

Σ ένα παιχνίδι που δεν προσέφερε πολλές συγκινήσεις αφού οι δύο ομάδες προσπαθούσαν περισσότερο να μη χάσουν παρά να κερδίσουν, ο Παναθηναϊκός επικράτησε του Αρη με 0-1 στο Κλεάνθης Βικελίδης και σημείωσε την πρώτη του νίκη στο φετινό πρωτάθλημα. Για να τα καταφέρει χρειάστηκε ένα πέναλτυ που δεν θα σφύριζε ούτε ο Νικόλας Πατέρας. Ο Δαλούκας κατάφερε για μια φορά ακόμη να στρέψει όλα τα βλέμματα και την δικαιολογημένη οργή του Αρη επάνω του. Εκτιμώ πως η φάση ήταν πολύ εύκολη και αν ένας διαιτητής ξεγελιέται από μια τέτοια βουτιά καλό είναι να κρεμάσει τη σφυρίχτρα του και ν αφήσει ήσυχο το δόλιο αυτό άθλημα.

Στο δεύτερο ημίχρονο, πληροφορούμενος προφανώς για την «πατάτα» του, άρχισε να σφυρίζει ακατάπαυστα φάουλ, τα περισσότερα υπέρ του Αρη, εφαρμόζοντας κανονισμούς μπάσκετ περί … σωματικής επαφής.

Το αποτέλεσμα ήταν ένα άθλιο θέαμα με χιλιάδες διακοπές κι ένα διαρκή εκνευρισμό που διαπερνούσε το γήπεδο και τις εξέδρες. Με λίγα λόγια ένα παιχνίδι που θα ξεχαστεί γρήγορα, αφού στο αγωνιστικό κομμάτι λίγα θα έχουμε να θυμόμαστε

Ο Παναθηναϊκός ήταν ένα κλικ καλύτερος απ τον Αρη αφού απέφυγε τα χοντρά λάθη, κυκλοφόρησε καλύτερα τη μπάλα και είχε πιο γεμάτο κέντρο.

Ο Αρης μου φάνηκε πολύ άτολμος επιθετικά, χωρίς εμπνεύσεις και οργάνωση απ τον άξονα με τους Χαβίτο και Νέτο να προσπαθούν χωρίς κανείς όμως να μπορεί να ολοκληρώσει τις προσπάθειές τους.

Πάντως η νέα εποχή του 50 – 50 ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις κι αν συνεχίσουμε έτσι, στο τέλος θα μιλάμε για την καλύτερη ΕΛΛΗΝΙΚΗ λίγκα όλων των εποχών.

Εδώ και δυο εβδομάδες έχουν λυσσάξει τα φιλο-ολυμπιακά ΜΜΕ επειδή τόλμησε ο Ηρακλής να κερδίσει τον Ολυμπιακό. Ξεκίνησαν με την γκρίνια του Μώραλη και έφτασαν σε σημείο κάθε μέρα να ασχολούνται με τον διαιτητή που δεν έδωσε κάτι πέναλτυ που δεν δίνονται ούτε στο πρωτάθλημα του Ιράκ υπέρ της ομάδας του Σαντάμ. Ξεσηκώθηκε το ολυμπιακό σύστημα για να διασφαλίσει τα φαλτσοσφυρίματα στα επόμενα ματς.

Την ίδια στιγμή πανηγυρίζουν τα φιλο-παναθηναϊκά ΜΜΕ γιατί επέστρεψε ο πατερούλης που πέρσι προστάτεψε την ομάδα και κατέκτησε το νταμπλ. Και τώρα εμείς θα πιστέψουμε ότι τα Φιλαράκια (δεν ξέρω ποιος από τους δύο είναι η Τζένιφερ Άνιστον) θα δώσουν τα χέρια για το καλό του ποδοσφαίρου (πόσες τέτοιες συμφωνίες δεν έχουμε δει τα τελευταία χρόνια;).

Εγώ πάντως πιστεύω ότι το εξώφυλλο της Goal λέει την αλήθεια. Απλά θέλει μια δεύτερη ανάγνωση. Το 50 θα είναι πράσινο και το άλλο 50 κόκκινο. Για τις άλλες ομάδες δεν περισσεύει κάτι…

Η χειρότερη φωτογραφία της χρονιάς.
(μαζί μ’ αυτήν)

Σαν κεραυνός εν αιθρία έσκασε χθες αδέρφια μου η απόφαση του Τζίγγερ να παραχωρήσει το 25% των μετοχών της οικογένειας Βαρδινογιάννη στο μπλοκ Πατέρα – Βγενόπουλου και να κάτσει στη γωνία. Ο Γιάννης τελικά δεν πουλάει αλλά χαρίζει καθώς τα παλιά τα τζάκια, τα αρχοντικά και γαλαζοαίματα όταν τους πατήσεις το κάλο γυρίζουν το κεφάλι από την άλλη και σε περιφρονούν. Όπως έλεγε και η αείμνηστη Μαρίκα Νέζερ, «λεφτά, έχουμε», να μη μας βρίζουν θέλουμε.

Ο Γιάννης λοιπόν βαρέθηκε, αηδίασε κι αυτός και το σόϊ του απ τον διαρκή πόλεμο που τους έχει κηρύξει μια μεγάλη μερίδα των οπαδών της ομάδας και ετοιμάζεται να τη κάνει μετά από 31 ολόκληρα χρόνια. Τόσο εύκολο ήταν τελικά; Αρκούσαν δηλαδή μερικά μπινελίκια στο φιλικό με τη Τζένοα και κάτι πανό για να φύγει ο … «δυνάστης των ονείρων μας»;

Δηλαδή, θέλετε να μου πείτε πως τόσο καιρό ο Γιάννης δεν καταλάβαινε ότι τον φτύνουν αλλά νόμιζε ότι βρέχει; Και τώρα ξαφνικά που το κατάλαβε είπε να χαρίσει; Τώρα που πέρασε ένα καλοκαίρι χωρίς αύξηση μετοχικού κεφαλαίου και με ένα δάνειο να τρέχει για να καλύψει τις ανάγκες της ΠΑΕ;

Εσένα τώρα αγαπητέ αναγνώστη αν έρθει κάποιος και σου πει ότι σου χαρίζει μια Ρολς Ρόϋς, δεν θα πετάξεις απ τη χαρά σου; Μην πεις το αντίθετο. Η πρώτη σκέψη θα είναι όχι απλά θετική, κωλοτούμπες θα κάνεις. Μετά θα σκεφτείς τα έξοδα συντήρησης, τα τέλη κυκλοφορίας, κάτι επισκευούλες που πρέπει να κάνεις, τη φύλαξή της να μη στη φάνε κουλουπού κουλουπού κουλουπού.

Ο Γιάννης λοιπόν χαρίζει μια Ρολς Ρόϋς και για μπόνους σου παρέχει και γκαράζ για δύο χρόνια. Με την προϋπόθεση να μην πουλήσεις κανένα απ τα ακριβά αξεσουάρ που έχει μέσα το αυτοκίνητο. Αυτό που δεν μας είπε ο Γιάννης είναι τι θα κάνει στην περίπτωση που οι Πατεροβγενόπουλοι πουλήσουν τελικά κάποιο … ακριβό γρανάζι της μηχανής (αν και είναι πολύ γενικό αυτό το «να μην πουλήσετε»). Θα μπορεί να πάρει τις μετοχές του πίσω απ τη στιγμή που θα τις έχει μεταβιβάσει;

Όχι βέβαια. Αυτό που θα μπορεί να κάνει θα είναι να το χρησιμοποιεί ως πρόσχημα για να μην συμμετέχει στις αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου. Κι εδώ που τα λέμε, κοντά 30% δεν είναι και λίγο. Ποιος θα το καλύπτει αυτό το ποσό; Κι από κοντά θα είναι και οι «σύμμαχοι» Παυλοθανάσηδες που δεν θέλουν σπατάλες και διασπάθιση του παναθηναϊκού χρήματος με Μελίσσηδες και Χριστοδουλόπουλους, γιατί εκείνοι ήταν γατόνια όταν τους φόρτωνε ο Μπαλτάκος, ο κουμπάρος του Ιωαννίδη του Γιάννη ντε, τους Σταυρακόπουλους, τους Μυριούνηδες και τους Βουρτζούμηδες με τον … προϋπολογισμό του κράτους.

Ο δρόμος προς την ελευθερία λοιπόν είναι σπαρμένος με … κωλοδάχτυλα. Κι όσο κι αν κάποιοι πιστεύουν ότι πρόκειται για αλλαγή σελίδας, εγώ μια απ τα ίδια βλέπω να έχουμε, μια πολυμετοχικότητα της τελευταίας διετίας, απλά θα εναλλάσονται τα ίδια πρόσωπα στο ρόλο των καλών και των κακών. Διότι εδώ που τα λέμε, οι «καλοί» βαφτίστηκαν έτσι επειδή κατάφεραν να πάρουν ένα νταμπλ απ τον «ημιθανή» Κόκκαλη. Αν ο … καβλωμένος Μαρινάκης αποδειχθεί «υγιέστερος» του προκατόχου του και αποφύγει τα χοντρά λάθη που εκ των πραγμάτων θα προκύψουν λόγω της απειρίας του (αν και νομίζω ότι κάποια δεν τα απέφυγε), ο «καπετάνιος στο πλοίο της καρδιάς μας» μπορεί να μετατραπεί σε … κολλητάρι του οχτρού και να σημαδεύεται με βελάκια στο νταρτς του οπαδικού δωματίου μας.

Για τέλος παραθέτω αυτούσια μια ενδιαφέρουσα άποψη αναγνώστριας του gazzetta.gr που προσωπικά ασπάζομαι απόλυτα.

“Ο ΟΠΑΠ, λοιπόν, βγάζει στο σφυρί το Βίντεο Λόττο, το Στοίχημα και τις Slot Machines. Γιατί έτσι μόνο το δημόσιο θα πάρει άμεσα χρήματα. Και εδώ ξεκινάει η σύγκρουση των ισχυρών. Με την προϋπόθεση να μην έχουν καμία ποδοσφαιρική ή μπασκετική ομάδα στην ιδιοκτησία τους. Εδώ και τρεις μήνες ο Μελισσανίδης συνεταιρίσθηκε με την ιταλική εταιρία Lottomatica και την Newrosoft του Μάκη Αγγελόπουλου για να χτυπήσουν τον διαγωνισμό των Slot Machines («φρουτάκια» – «κουλοχέρης»), διαθέτοντας το μεγάλο πλεονέκτημα να εγκατασταθούν στα πρατήρια διανομής υγρών καυσίμων που διαθέτει σε όλη την χώρα. Από εκεί και πέρα, ο Μελισσανίδης θα επιδιώξει να εμπλακεί στο Ιντερνετικό Στοίχημα μαζί με την Lottomatica, εκεί όπου αποφάσισαν να έχουν δυνατή παρουσία ο Κόκκαλης με την Ladbrokes, o Κοντομηνάς με την William Hill, η οικογένεια Βαρδινογιάννη που θα χτυπήσει και το Β’ιντεο Λόττο, η Sporting bet της Οντόνι, η Bwin και η Betfair και η οικογένεια Κοπελούζου αντιπροσωπεύοντας την ιρλανδική Pady Power. Ήδη το σχέδιο νόμου κατατέθηκε σε διαβούλευση και ο ΟΠΑΠ θα διενεργήσει διαγωνισμό για να διαθέσει το Βίντεο Λόττο σε τρεις πάροχους, τρεις πάροχοι θα είναι για τα φρουτάκια, με τον Κοντομηνά να θέλει να συνεργασθεί με εταιρίες κινητής τηλεφωνίας , όπου εκεί θα τοποθετηθούν (τα μηχανήματα) και τον Βαρδινογιάννη να θέλει να τοποθετήσει «φρουτάκια» στα πλοία της ΑΝΕΚ. Στο Ιντερνετικό Στοίχημα άδειες θα παίρνουν όσοι επιχειρηματίες θα μπορούν να καταθέσουν «τοις μετρητοίς» 15.000.000€ και θα παρακρατείται ένα ποσοστό της τάξης του 20% επί των μικτών κερδών.Εξυπακούεται ότι έξω από το παιγνίδι δεν θα μείνει ο Μπόμπολας που θα συνεργασθεί είτε με έναν από τους Κόκκαλη, Βαρδινογιάννη είτε και οι τρεις μαζί.Γι’ αυτό, λοιπόν, έφυγε ο Κόκκαλης, γι’ αυτό φεύγει ο Τζίγκερ, γι’ αυτό και δεν έρχεται ο Μελισσανίδης.”

ΥΓ. Το σπάσιμο της ρήτρας θεωρείται πώληση κύριε Γιάννη;

«Εμείς από εδώ και πέρα κοιτάμε τα παιχνίδια σε Ελλάδα και Ευρώπη. Τώρα, αν μας πάρει τηλέφωνο ο… Μέσι, τα πράγματα αλλάζουν»

Κάρλος Φρέϊτας, τεχνικός διευθυντής του Παναθηναϊκού

Ο άνθρωπος που πήρε αμυντικό χαφ αντί για στόπερ προκειμένου να στείλει τον Κατσουράνη στα στόπερ στην περίπτωση που χτυπήσει ή κλατάρει ο Ζιλμπέρτο Σίλβα (καταλάβατε τίποτα; ) και αριστεροδέξιο εξτρέμ αντί για σέντερ φορ επειδή στην ανάγκη παίζει και πίσω απ το σέντερ φορ που αν δεν είναι ο Σισέ θα είναι ο Πετρόπουλος, τώρα είναι έτοιμος να ξαναχτυπήσει. Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες κάνουν λόγο για συμφωνία του με τον πατέρα του Λιονέλ Μέσσι. Ο δαιμόνιος Πορτογάλος σχεδιάζει να μετατρέψει τον Μέσσι σε τερματοφύλακα προκειμένου να αξιοποιήσει τον Καρνέζη σε ρόλο σέντερ φορ σε περίπτωση που πάθει χλαπάτσα ο Πετρόπουλος και σκουλαμέντο ο Σισέ. Σύμφωνα με τον Φρέϊτας ο νεαρός τερματοφύλακας έχει σωματοδομή σέντερ φορ και τσάμπα χαραμίζεται στον πάγκο του τριφυλλιού περιμένοντας να πάθει σκορβούτο ο Τζόρβας για να του πάρει τη θέση.

Το μόνο που απομένει για να κλείσει η μεταγραφή είναι να πείσει ο μπαμπάς Μέσσι την διοίκηση της Μπαρσελόνα ν αφήσει τον Λίο ελέυθερο.

Πράγμα που όπως εκτιμά ο Φρέϊτας δεν θα είναι και τόσο δύσκολο με δεδομένο το πρωτοφανές για την εποχή επίπεδο υγρασίας (καταλάβατε τίποτα; )

Εχεις πάρει που λες αγαπητέ αναγνώστη τη λίστα για τα ψώνια απ την κυρά σου και αφού της ρίχνεις μια τελευταία ματιά προσπαθώντας να θυμηθείς απ έξω τι γράφει (πράγμα συνήθως μάταιο) εφορμάς με το καροτσάκι σου γεμάτο με άδεια μπουκάλια μπύρας για επιστροφή και κατευθύνεσαι προς τα ράφια τα οποία αν και έχεις επισκεφθεί άλλες πεντακόσιες φορές στη ζωή σου συνήθως τα μπερδεύεις. Εγώ να σας πω την αλήθεια ζαλίζομαι μόλις μπω σε σούπερ μάρκετ. Θες η αλλοπρόσαλλη κίνηση του πλήθους, θες τα πολλά χρώματα, θες το γεγονός ότι το μάτι σου τρέχει για να βρει τον διάδρομο, το ράφι και τελικά το προϊόν που αποζητάς, τα παίζω ο άνθρωπος και όταν βγαίνω έξω στον καθαρό αέρα θέλω κανένα πεντάλεπτο για να συνέλθω.

Αλλά ας μην ξεφεύγουμε απ το θέμα μας. Το χαρτί το γράφει καθαρά: σέντερ φορ για πάγκο, κεντρικός αμυντικός με στοιχειώδη ευφυία και ταχύτητα και αν περισσέψουν λεφτά ένα επιτελικό χαφ αποφλοιωμένο με θύρα WiFi.

Κοιτάς και ξανακοιτάς τη λίστα, πηγαίνεις στο διάδρομο που γράφει «σοκολάτες – ζαχαρώδη – κεντρικοί αμυντικοί» αλλά δεν μπορείς να βρεις άκρη με τίποτα. Η μια ετικέτα γράφει «στόπερ με χαμηλά λιπαρά», η άλλη «λίμπερο με φτερά», τι στο διάολο να πάρεις απ αυτά τώρα;

Μάλλον τίποτα γιατί τα κόβεις και ακριβά και εν τω μεταξύ σ έχει πιάσει κι ένα άγχος γιατί σε ένα τέταρτο το σούπερ μάρκετ κλείνει, άσε που δεν πιάνει και το ρημαδιασμένο το κινητό εκεί μέσα και δεν μπορείς να καταφύγεις στη γυναίκα σου για επιπλέον οδηγίες.

Βλαστημάς μέσα απ τα δόντια και συνεχίζεις να ψάχνεις τα ράφια με τους σέντερ φορ.

«Σέντερ φορ ευθυτενείς και ψηλόλιγνοι», «σέντερ φορ κοντοί και γρήγοροι», «σέντερ φορ της μίας επαφής», τι να διαλέξεις πάλι; Μάλλον τίποτα για τους γνωστούς λόγους και προχωράς για το τρίτο προϊόν της λίστας σου, το αποφλοιωμένο επιτελικό χαφ. Όταν φτάνεις μπροστά στο ράφι με τα επιτελικά χαφ διαπιστώνεις με έκπληξη και οργή πως δεν υπάρχει τίποτ άλλο εκτός από ένα τσαλακωμένο και ανοιγμένο σακουλάκι με ένα αμφιβόλου προελεύσεως προϊόν. Ρίχνοντας μια πιο προσεχτική ματιά ανακαλύπτεις πως η ημερομηνία λήξης έχει παρέλθει και βρίζοντας μέσα απ τα δόντια σου κατευθύνεσαι προς την έξοδο αφού μάλιστα βλέπεις τις ταμίες στα περισσότερα γκισέ να έχουν αρχίσει ήδη την καταμέτρηση της ημέρας.

Κι ενώ είσαι έτοιμος να περάσεις έξω και να πάρεις τηλέφωνο τη γυναίκα σου για να της πεις πως δεν βρήκες τίποτα και … «άλλη φορά να έρχεσαι μόνη σου, μην με ξαναανακατέψεις μ αυτές τις μαλακίες», το μάτι σου πέφτει στο ράφι με τις προσφορές.

«Ηλεκτρονικός πολυκόφτης για φασόλια γίγαντες σε έξι άτοκες δόσεις» γράφει η ταμπελίτσα κι εσύ χαζογελάς ενώ γραπώνεις χαιρέκακα την ευκαιρία προλαβαίνοντας στο τσακ ένα ναύτη που μάλλον συνόδευε την θεία του με προβλήματα καταρράκτη απ ότι κατάλαβες και χαλβάδιαζε αρκετή ώρα τον πολυκόφτη. Παραδίπλα το μάτι σου πέφτει σε μια άλλη προσφορά: επιθετικοί πολυσουγιάδες για το ξελέπισμα του κυπρίνου, πληρώνεις κάτι λίγα κι αν δεν σου κάνει, το επιστρέφεις μέσα σ ένα χρόνο και παίρνεις τα λεφτά σου πίσω.

Με τον πολυκόφτη και τον πολυσουγιά στο καροτσάκι τρέχεις τώρα να προλάβεις να ξεφορτωθείς τα άδεια μπουκάλια μπύρας.

Ουφ! Στο τσακ τα κατάφερες, αφού μπροστά σου στην ουρά ήταν μια αντιπαθέστατη Αγγλίδα απ το Λίβερπουλ που ξεφόρτωσε καμιά οχτακοσαριά μπουκάλια. Πω πω, είπες από μέσα σου, πόσο πίνουν αυτοί οι Αγγλοι …

Στο ταμείο η υπάλληλος σε κοιτάζει με νυσταγμένο και επιτιμητικό ύφος όταν ακούμπησες την πραμάτεια σου στο πάσο για να πληρώσεις. Στριφογύρισε τον πολυκόφτη για αρκετή ώρα μέχρι να βρει το barcode με την τιμή, ενώ είναι σίγουρο πως από μέσα της έλεγε «πώς διάολο αγοράζουν αυτές τις μαλακίες»

Εσύ δεν δίνεις σημασία, εισπράτεις τα λεφτά απ τα μπουκάλια και βγαίνοντας έξω βγάζεις με γρήγορες κινήσεις το κινητό απ την κωλότσεπη και παίρνεις τηλέφωνο στο σπίτι.

- Ελα Σούλα. Λάκης εδώ. Κοίτα Σούλα, δεν βρήκα τίποτα απ αυτά που μου έγραφες στο χαρτί … μη φωνάζεις ρε μάνα μου … ρε κάτσε να σου πω … ψώνισα ρε μανίτσα μου … αφού δεν μ αφήνεις να μιλήσω … τι πήρα; … Πήρα ένα πολυκόφτη για γίγαντες κι ένα πολυσουγιά να ξελεπίζεις ψάρια … Το ξέρω ρε Σούλα πως δεν ήθελες αυτά … αλλά τα βρήκα σε τιμή ευκαιρίας … Τι να τον κάνεις τον πολυκόφτη, αφού σου έχω αγοράσει άλλους πέντε; Ρε Σούλα, αυτός είναι άλλο πράγμα. Ευρωπαϊκός, γερή κατασκευή. Γιατί δεν παίρνεις τον άλλο που αγοράσαμε πρόπερσι απ το πανηγύρι της Πάτρας να τον βάλεις να σκουπίζει τα χαλιά; Μη φωνάζεις ρε μανίτσα μου … Μια ιδέα είπα … Τέλος πάντων ρε Σούλα, εγώ τον ψώνισα κάτι θα τον κάνουμε. Το πολύ – πολύ αν δεν σ αρέσει δώστον δανεικό του χρόνου στη θειά σου τη Θανάσαινα που μας δίνει φρέσκα αυγουλάκια για τα μικρά. Τι είναι το άλλο; Πολυσουγιάς μανίτσα μου. Επιθετικός πολυσουγιάς για ψάρια ποταμίσια. Ωραίο πράμα! Τι σημαίνει αυτό; Δεν ξέρω ρε Σούλα, όταν τον δεις ρώτα τον. Το ξέρω ρε Σούλα πως δεν ήθελες τέτοια μαλακία, αλλά δεν γίνεται να το βάλεις να ξεβουλώνει τα σιφώνια; Μια ιδέα είπα ρε μάνα μου, μη φωνάζεις … Τα μπουκάλια; Αυτά ναι. Τα ξεφορτώθηκα! Ε είδες που με αποπαίρνεις; Εκανα και μια δουλειά της προκοπής , γαμώ τα σούπερ μάρκετ μου μέσα και τις ευκαιρίες τους!

Σε οποιαδήποτε προηγμένη ποδοσφαιρικά χώρα, η δική μας πρώτη αγωνιστική θα χαρακτηριζόταν απολύτως φυσιολογική. Καθώς ούτε ντροπή είναι, ούτε η συντέλεια του κόσμου να μην κερδίσει ο «μεγάλος» τον «μικρό». Ισα – ίσα που κάτι τέτοιο θα έπρεπε να μας γεμίζει με αισιοδοξία γιά το μέλλον, αφού φαίνεται πως το πρωτάθλημα μπορεί να γίνει πιό ανταγωνιστικό. Στον καταραμένο αυτό τόπο όμως, όταν ο Γολιάθ δεν νικά τον Δαυίδ τότε έρχεται η συντέλεια του κόσμου. Το μαστίγωμα και το αυτομαστίγωμα πάνε σύννεφο, η υψηλή κριτική και η αγανάκτιση έχουν την τιμητική τους, ενώ στο παιχνίδι εισέρχονται (αν και δεν έλειψαν ποτέ) πύρινες δηλώσεις γιά την διαιτησία που με το καλημέρα ξεκίνησε άσχημα γιά τα γούστα μας.

Τον χορό σύρουν τα ΜΜΕ, ευτυχισμένα και τυχερά καθώς βρήκαν δουλειά γιά κανένα μήνα, αν υπολογίσουμε πως παρεμβάλονται και οι υποχρεώσεις της Εθνικής ομάδας.

Ειδικά οι ραδιοφωνικές εκπομπές με παρεμβάσεις ακροατών ετοιμάζουν … χαρτόκουτες γιά να υποδεχτούν τα … κέρματα των φιλάθλων ένθεν κακείθεν που θα τηλεφωνούν γιά να διατρανώσουν την πίστη τους πως η ομάδα τους δεν είναι χειρότερη απ τις άλλες, ενώ βεβαίως δεν θα λείψουν κι εκείνοι που θα γκρινιάξουν γιά τις μεταγραφές, τους προπονητές και τους προέδρους.

C’ est la vie στην Ελλάδα του ποδοσφαιρικού μεσαίωνα, εκεί όπου το Χ του απαράδεκτου Παναθηναϊκού χαρακτηρίζεται … πλάτη με το καλημέρα έναντι του αιώνιου αντιπάλου που μπορεί να έχασε, αλλά ήταν μιά κλάση καλύτερος ως ομάδα.

Ας χαρούμε λοιπόν και ας απολαύσουμε τη στιγμή.

Το πανηγύρι άρχισε!