Μαζί με το τέλος της χρονιάς, τέλειωσε και ο πρώτος γύρος του Ελληνικού πρωταθλήματος, που κυκλοφορεί με το καλλιτεχνικό παρατσούκλι Super League – οποιαδήποτε ομοιότητα με ..αρτίστριες που πριν την πίστα λέγονται Σούλα Καραμπουζουκλή και μετά κυκλοφορούν στην πιάτσα με το ψευδώνυμο ‘Κέλυ’, δεν μπορεί να είναι τυχαία. Τέσσερις μήνες και 120 παιχνίδια αργότερα, μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε, ότι το επίπεδο του, παραμένει το ίδιο όπως το ξέραμε. Χαμηλό!

Στην διάρκεια αυτών των μηνών, αρκετοί παίκτες ξεχώρισαν από την μάζα. Ψάχνοντας να βρω τον πιο ξεχωριστό, δυσκολεύτηκα αρκετά. Τον συγκεκριμένο τίτλο θα μπορούσαν να κερδίσουν αρκετοί. Θα μπορούσε να είναι ο πιο αποτελεσματικός τερματοφύλακας του πρώτου γύρου, Αντώνης Νικοπολίδης, για το γεγονός ότι δεν συμβιβάζεται εύκολα και με ψίχουλα, και ψάχνει κάθε δυνατό τρόπο να προσφέρει στην οικογένεια του, και δεύτερο μισθό, σε μια δύσκολη οικονομικά εποχή! Αλλά δεν είναι, καθώς δεν έχει αποφασίσει ακόμα αν θα δεχτεί την θέση, για την οποία ..έκανε αίτηση. Θα μπορούσε να είναι ο Νταμ Ν’ Ντόι, του ΟΦΗ, για τα 6 γκολ που έχει πετύχει, αλλά η τύχη του αγνοείται από εκείνη την αποφράδα μέρα που προσπάθησε να μπει στο πούλμαν της ομάδας για να αντιμετωπίσει τον Παναθηναικό. Θα μπορούσε να είναι ο Πατρίκ Ογκουνσότο, των 6 γκολ, αλλά και μόνο η σκέψη πως θα χρειαστεί να μιλήσει Ελληνικά για τα ‘ευχαριστώ’, προκαλεί πόνους στους κοιλιακούς και δάκρυα στα μάτια, απ’τα γέλια. Θα μπορούσε να είναι ο διεθνής Άγγελος Μπασινάς, της ΑΕΚ.. Φυσικά κάνουμε πλάκα. Δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι ο Άγγελος Μπασινάς και μόνο με την σκέψη ότι μπορεί να αρχίσει τα μπινελίκια.

Άκουσα αρκετές ακόμα προτάσεις, για λόγους ‘δημοκρατίας’, πριν ανακοινώσω την απόφαση που είχα επιλέξει εξ αρχής (αγνοώντας, για να είμαι ειλικρινής, και κάποιες καλύτερες επιλογές). Κάπως έτσι δεν είναι όλες οι δημοκρατίες του πλανήτη, άλλωστε;

Έτσι λοιπόν, με ψήφους 1 υπέρ και 0 κατά, ο τίτλος του πιο ξεχωριστού παίκτη για τον πρώτο γύρο, δίνεται σ’εναν βιρτουόζο της μπάλας, που έχει την ‘ατυχία’ να αγωνίζεται σε μια ομάδα, εκτός της ΠΟΚ-οκρατίας, που μονοπωλεί το ενδιαφέρον αυτής της χώρας και στην οποία μάλιστα, αποτέλεσε δευτερεύων όνομα στις μεταγραφές. Σ’εναν από τους απειροελάχιστους ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στην Ελλάδα και μπορούν να ντριπλάρουν χωρίς καμία ιδιαίτερη δυσκολία τον προσωπικό τους αντίπαλο, να ελιχθούν ανάμεσα σε 2-3 αμυντικούς αντί να προσπαθήσουν να βγουν από την δύσκολη κατάσταση, επιδιώκοντας ένα κερδισμένο φαουλ, να κάνουν πράξη κάθε μαγική ποδοσφαιρική φαντασίωση τους, είτε παίζουν σε γήπεδο-χαλί, είτε στο ελαττωματικό γήπέδο της Φυλής. Σ’εναν παίκτη που με την πρώτη ματιά δείχνει να ‘υποφέρει’ από έλλειψη δύναμης και ισορροπίας, αλλά με την δεύτερη σε αφήνει με το στόμα ανοιχτό, μετατρέποντας αυτήν την φαινομενική αδυναμία σε προσόν (όπως ο Γκαρίντσα με τα προβληματικά του πόδια), που του επιτρέπει να ελίσσεται ανάμεσα σε πολλούς αντιπάλους, μαζεμένους στον ίδιο χώρο, εικόνα πολύ συνηθισμένη στην Ελλάδα. Στην τελική, σ’εναν παίκτη, που μπορεί να μην έχει σκοράρει καν ακόμα, αλλά βρίσκεται μέσα σε κάθε καλή φάση της ομάδας του, έχοντας προσφέρει και 6 έτοιμα γκολ.

Φαμπιάν Εστογιανόφ, σ’ευχαριστούμε που επέλεξες τον Πανιώνιο και την Ελλάδα, για να συνεχίσεις την, ήδη πετυχημένη, καριέρα σου.

Συνηθίσαμε τόσα χρόνια την ξύλινη γλώσσα των παραγόντων του ποδοσφαίρου, τα σαρδάμ, την ασυνταξία, την αγραμματοσύνη, μα πάνω απ όλα την υποκρισία τους.
Ελάχιστοι λένε αυτά που σκέφτονται, σαν τον Χριστόφορο Μαυρόπουλο, παραιτηθέντα πρόεδρο της ΠΑΕ Πανιώνιος με θητεία μίας ημέρας.
Με ανακοίνωσή του ο τέως πρόεδρος και διευθύνοντας σύμβουλος της κυανέρυθρης ΠΑΕ δείχνει να αδιαφορεί γιά το τί…θα πει ο κόσμος και κάνει κατάθεση ψυχής.
Ειδικά το σύνθημα στο τέλος της ανακοίνωσης αλλά και το πρώτο υστερόγραφο δείχνουν πως κάποιοι παράγοντες έχουν και ψυχή.
Ισως γιατί δεν είναι τόσο φουσκωμένο το πορτοφόλι τους…

«Όταν ξεκινήσαμε το καλοκαίρι του 2006 μία ομάδα τριών ανθρώπων να λειτουργήσουμε αυτό το σύλλογο λίγοι ήταν αυτοί που πίστευαν πως θα υπάρξει αυτή η ραγδαία επιτυχία. Το να υπηρετώ τον ΠΑΝΙΩΝΙΟ από οποιοδήποτε πόστο αλλά πολύ περισσότερο από αυτό του Διευθύνοντος Συμβούλου για δυόμιση χρόνια όπως και η έστω μία ημέρα προεδρίας μου στον Σύλλογο, κατόπιν της εμπιστοσύνης που μου έδειξε το Διοικητικό Συμβούλιο, είναι υπέρτατη τιμή για μένα.

Χριστόφορος Μαυρόπουλος

Όλοι μας έχουμε κατά καιρούς ζηλέψει παίκτες και προπονητές άλλων ομάδων. Στον ΠΑΟΚ όμως των χιλίων διοικητικών προβλημάτων έχει τύχει να ζηλέψουμε και επενδυτές άλλων μικρότερων ομάδων. Και αν στο μπάσκετ αποκαταστάθηκε η τάξη με την έλευση του Δημήτρη Δρόσου από το Σπόρτιγκ και την ανύπαρκτη μπασκετικά ΑΕΚ, στο ποδόσφαιρο ακόμα υφίσταται αυτή η «αδικία¨. Γιατί μπορεί επιτέλους να έχουμε πρόεδρο απόλυτης κοινής αποδοχής και στήριξης αλλά δεν έχουμε επενδυτή. Και για να προχωρήσουν τα όνειρα μας για έναν ΠΑΟΚ που θα είναι δύναμη στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο χρειάζεται ο επενδυτής. Πολύ θα ήθελα αυτός να είναι ο Κωνσταντίνος Τσακίρης.

ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΜΠΟΡΙΔΗ: «Είναι κρίμα. Η Τούμπα είναι ένα γήπεδο που μας αρέσει να παίζουμε. Έχει φοβερή ατμόσφαιρα. Έχουμε καλή σχέση με τους ΠΑΟΚτζήδες. Εγώ, προσωπικά, χρόνια όποτε έρχομαι στην Τούμπα, περπατάω με «κυανέρυθρα» δεν με ενοχλεί κανείς, ούτε κανένα άλλο παιδιά. Χειροκρότησαν τον Ρεκόμπα. Δύο καλές ομάδες, όλες οι προϋποθέσεις.

Μέχρι και ο καιρός ήταν καλός. Και τελικά ασχολούμαστε με τον κ. Παμπορίδη. Είχα πει δεν θα μιλήσω, αλλά ο μόνος λόγος που μιλάω είναι γιατί εν τέλει γελοιοποιήθηκε. Και το λέω ανοικτά. Γιατί εκτός από αυτά που έγιναν με τα πέναλτι στο πρώτο ημίχρονο, τουλάχιστον μετά ας παίξει μετά 50-50%. Αλλά να παίζει μετά 80-20% υπέρ του Πανιώνιου. Με βγάζει έξω από τα ρούχα μου, τελείως. Έρχεται ένας διαιτητής και διαλύει ένα παιχνίδι».
ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΕΦΕΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗΣ: «Είναι ακατάλληλος τελείως ο άνθρωπος αυτός. Πέρσι με τον Ολυμπιακό, με εμάς, ήταν αστείος. Δεν κάνει αυτός ο άνθρωπος. Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος που ασχολείται με διαιτησία στην ΕΠΟ ή οπουδήποτε αλλού, που να μην τον βλέπει και να τον βάζει σε τέτοια παιχνίδια.

Είναι ηλίου φαεινότερο τι πρόκειται να γίνει. Είναι κρίμα γιατί πραγματικά το ματς για όλους τους θεατές, θα μπορούσε να είναι γιορτή, να είναι κάτι πολύ ωραίο. Και οποιοσδήποτε ουδέτερος κάθισε να το δει, αλλά τελικά τι να δει, τι να δει… Το διέλυσε το παιχνίδι!

Και νομίζει ότι με το να σφυρίζει τον Πανιώνιο 80-20% στο δεύτερο μέρος εμείς θα χαρούμε, ή θα πούμε το έφερε στα ίσια. Δεν θέλουμε κάτι τέτοιο, θέλουμε να μην ασχολούμαστε με αυτούς τους ανθρώπους. Αυτό θέλουμε κι εμείς κι οποιοσδήποτε αγαπάει το ποδόσφαιρο».

Η φωτογραφία της ημέρας, από το Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ-Χαλ 4-3.

Το γκολ της ημέρας, προσφορά του αστείρευτου ταλέντου του Ντιέγκο, από το Βέρντερ Βρέμης-Χέρτα Βερολίνου 5-1.

«Δεν αναθεωρώ την απόφασή μου. Δύσκολα ξεπερνάω το γεγονός ότι κάποιος με έβρισε την ώρα που ήταν το παιδί μου δίπλα, και πιο πολύ την αντίδραση των γύρω.»

Κώστας Τσακίρης, 2/9/2008

Πρόσφατα ο Κώστας Τσακίρης, ιδιοκτήτης της ΠΑΕ Πανιώνιος, ανακοίνωσε την απόφαση του να αποσυρθεί απ’το Ελληνικό ποδόσφαιρο.
Ένας άνθρωπος που, κατά δήλωση του, δεν γεννήθηκε Πανιώνιος, αλλά έγινε στην πορεία! Ένας άνθρωπος, που φανατίστηκε με την ομάδα όσο λίγοι. Που επένδυσε κάποια απ’τα δικά του χρήματα, σ’ ένα πρωτάθλημα σάπιο και ολιγαρχικό, σε μια ομάδα εκτός της ελίτ! Που παρ’ όλα αυτά, βίωσε το πόσο εύκολα ξεπερνιέται από κάποιους οπαδούς, η καταραμένη λεπτή γραμμή, μεταξύ του υπέρμετρου πάθους για την ομάδα και της αχαριστίας, προς κάποιους που προσφέρουν σ’αυτήν!

Ο Τσακίρης, αποσύρθηκε απ’την ενεργή ενασχόληση του με το ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά ακόμα και την ύστατη στιγμή, απάντησε στην αχαριστία κάποιων, μ’ ένα δώρο ‘καθαρής αγάπης’. Πρόσφερε στον Πανιώνιο και το ελληνικό πρωτάθλημα, έναν παίκτη, που όσο κακόβουλος κι αν είσαι, δεν θα μπορούσες ποτέ να χαρακτηρίσεις ‘αδιάφορο’!

Γιατί ένας Ουρουγουανός ‘El Chino’, που δηλώνει, έστω και με χιουμοριστική διάθεση, σε παλιότερη συνέντευξη του, «όποιος δεν αγαπάει τον El Chino, δεν αγαπάει το ποδόσφαιρο», μόνο αδιάφορος δεν μπορεί να είναι…

«Όταν ήμουν 6 χρονών είχα πάει στο παιχνίδι με την Καβάλα και οι γονείς μου με έψαχναν! Μάλιστα είχαμε κερδίσει. Γενικότερα με την Καβάλα έχουμε μόνο καλά αποτελέσματα γι’ αυτό θα ήταν καλό να ξανανέβει!»

Φάνης Γαλλής, νέος πρόεδρος ΠΑΕ νέου Πανιώνιου.

Οταν η μεταγραφή του Αλφάρο Ρεκόμπα, δώρο του απερχόμενου Κωνσταντίνου Τσακίρη, ανοίγει την όρεξη, δεν υπάρχουν όρια!