Στην Τούμπα, η ατμόσφαιρα θα πρέπει να είναι καυτή. Θα πρέπει να γίνει μπουρδέλο…

- Μπρούνο Τσιρίλο

Αυτές τις ώρες, που δεν υπάρχει και τόση όρεξη για ποδοσφαιρική ανάλυση, θέλω απλά να πω ένα ΜΠΡΑΒΟ στους ποδοσφαιριστές που μας κάνανε περήφανους. Ελπίζω το λάθος που έγινε στην Τούμπα να μην ξανά γίνει. Αυτή η φουρνιά παικτών μπορεί να κερδίσει κάθε αντίπαλο αν το πιστέψει και αν μπει στο γήπεδο μόνο για την νίκη και ας είναι αυτό οδηγός για τους εγχώριους στόχους, που θα μας φέρουν πιο κοντά σε στιγμές σαν την σημερινή!

Νιώθεις ποδοσφαιρικά όμορφα, γιατί δεν συμμετείχες στο πρωτάθλημα του Γιουνανιστάν, έστω για μια αγωνιστική.

Νιώθεις χαρούμενος γιατί αυτή είναι η κορύφωση της αιτίας που νιώθεις κορόιδο για 7-8 μήνες, όσο κρατάει το Δράμα εντός συνόρων.

Νιώθεις Ευρωπαίος, κομμάτι μια ποδοσφαιρικής γιορτής.

Νιώθεις ότι ένα ταξίδι φτάνει σιγά σιγά στο τέλος του…

…νιώθεις όμως και την λαχτάρα, την ελπίδα και την ασύλληπτη τρέλα του  να γίνει αυτό που θα κάνει την καρδιά σου να σπάσει!

Νιώθεις φορέας μια ιδέας, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Ευρώπης, που για εσένα προσωπικά είναι τίτλος τιμής, σε κάνει περήφανο άνθρωπο.

Τέλος, νιώθεις λύπη, γιατί ο μόνος τρόπος για να ξανά βιώσεις ότι έζησες φέτος στην Ευρωπαϊκή σου πορεία είναι να είσαι μια ακόμα μαριονέτα στα χέρια ανθρώπων μικρών, που σε οποιοδήποτε άλλο πεδίο της ζωής τους θα είχαν αποβληθεί σαν ένας κουβάς από σκατά.

Ότι και να γίνει αύριο στην Μόσχα των -20 βαθμών δεν αμαυρώνει μια καταπληκτική πορεία στην Ευρώπη. Μάγκες μας κάνατε περήφανους και αυτό δεν αλλάζει με τίποτα. Ένα μαύρο 7 λεπτό με τον Άγιαξ μας στέρησε το όνειρο του Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά έδωσε το δικαίωμα για την μεγαλύτερη πρόκριση που θα φανταζόταν ποτέ ο οπαδός του ΠΑΟΚ: Μέσα στην γενέτειρα του.

Δεν έχουμε και πολλά να πούμε για το χθεσινό παιχνίδι του ΠΑΟΚ, υπήρχαν πράγματα που τα καταλάβαινε ακόμα και μικρό παιδί. Τραγική επιλογή 11αδας Χάβου, μπλα μπλα μπλα, κουρασμένοι παίκτες, μπλα μπλα μπλα, ομαδάρα οι Ρώσοι κλπ κλπ κλπ…

Τι μένει λοιπόν να σχολιάσουμε;

Λίγα για την Τούμπα… Ο κόσμος στάθηκε στο ύψος του, έκανε καλή κερκίδα ανά διαστήματα αλλά δυστυχώς λόγω κυρίως της πολύ καλής παρουσίας του ΠΑΟΚ πέρυσι και πρόπερσι, η Τούμπα γέμισε με φιλάθλους ξένους προς την νοοτροπία των οπαδών του ΠΑΟΚ. Είναι αυτή η νέα τάξη ΠΑΟΚτσήδων που αλλοτριωμένη από δημοσιογράφους και μη, θεωρεί το άναμμα ενός πυρσού (για να μην παρεξηγηθούμε για τα αυτονόητα, αναφέρομαι σε άναμμα και σβήσιμο στην κερκίδα και όχι… στο γρασίδι ή έστω στο ταρτάν της Τούμπας) ή ενός πανό που εκφράζει την ιδεολογική ταυτότητα του ΠΑΟΚτσή σαν έγκλημα κατά του Πλατινί… και του Modern Football. Είναι αυτή η τάξη που πρώτα θα προβλέψει ότι θα χάσουμε σίγουρα  γιατί «η ΤΣΣΚΑ είναι πολύ καλύτερη ομάδα» και μετά θα κράξει γιατί τελικά χάσαμε. Τέλος (και το σημαντικότερο) είναι αυτή η τάξη που δεν θα συμμετέχει στην διατήρηση του μύθου της Τούμπας αλλά θα κρύβεται πίσω από την απόδοση της ομάδας. Αδυνατεί να καταλάβει αυτό που όλοι οι ποδοσφαιριστές που παίξανε σαν παίκτες ή σαν αντίπαλοι του ΠΑΟΚ λένε: Ότι η καυτή Τούμπα αλλάζει την ροή και την λογική κάθε αγώνα.

Λίγα για τους παίκτες… Η αλήθεια είναι ότι έχουν τραβήξει μεγάλο λούκι φέτος. Οι περισσότεροι έχουν παίξει 30-35 παιχνίδια, οι επιλογές στο ρόστερ για να ξεκουραστούν είναι μηδαμινές, δεν υποστηρίζονται από κάποιον προπονητή (και κατ’επέκταση διοίκηση) που να τους δίνει όραμα. Και όμως χθες η εικόνα ήταν θλιβερή. Πλήρης παράδοση μετά το γκολ της ΤΣΣΚΑ και καθόλου όρεξη για ανατροπή σκηνικού. Κανένα πάθος. Και κάπου εκεί πρέπει να αναζητηθεί η πραγματική ρίζα του κακού. Είναι ότι οι περισσότεροι είναι σε μεγάλη ηλικία και δεν παίζουν και λίγο για την δικιά τους προβολή όπως για παράδειγμα ο Βιερίνια; Είναι ότι έχουν πάψει να πιστεύουν ότι φέτος μπορούν να πετύχουν κάτι περισσότερο από πέρυσι; Είναι οι αναφορές στην αρχή της παραγράφου; Δεν είμαι εγώ αυτός που θα δώσω την απάντηση αλλά η διοίκηση και το τεχνικό τημ της ομάδας (…) που θα πρέπει να ψάξει τους λόγους.

Είναι χρέος όλων (ποδοσφαιριστών, διοικητικής θωράκισης, τεχνικής προετοιμασίας)  να δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους για την κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδας. Το χρωστάνε στον εαυτό τους, το χρωστάνε στον κόσμο, το χρωστάνε στον ίδιο τον ΠΑΟΚ.

Ότι όλα στο σύμπαν είναι δανεικά το έχουμε ξαναπεί. Όταν βάζεις λοιπόν 2 ομάδες να παίξουν, η μια έχοντας περάσει στα ημιτελικά του κυπέλλου ενώ ο αντίπαλος είχε 4 δοκάρια στον πρώτο αγώνα και η άλλη έχοντας αποκλειστεί στο 98 από σέντρα, το αποτέλεσμα είναι τόσο προβλέψιμο όσο η δεύτερη τσόντα της Τζούλιας. Στο τέλος θα τελειώσει μόνο ο Γκοβού…

Φυσικά, δεν είναι μόνο το σύμπαν υπεύθυνο για το γεγονός ότι ο ΠΑΟΚ έχασε στο καλύτερο παιχνίδι που έκανε τα τελευταία 3 χρόνια, σε ντέρμπι. Είναι κάτι από την ατυχία-αστοχία-κακή βραδιά των επιθετικών του, είναι κάτι από το πολύ καλά εκτελεσμένο  φάουλ του Νίνη, είναι και η βλακεία του Τσιρίλο και του Χαλκιά που αν συνδυαστεί φτάνει του Καραγκούνη, ε δεν ήθελε και πολλά περισσότερα…

Το σημαντικό για τον ΠΑΟΚ είναι να μην μείνει σε αυτό το αποτέλεσμα αλλά να προσπαθήσει να βελτιώσει την τελική προσπάθεια, γιατί με 17 – 3 τελικές στο παιχνίδι, δεν γίνεται να χάνεις. Τον Παναθηναϊκό θα τον αντιμετωπίσει άλλες 2 φορές στα play och και εκεί είναι που πρέπει να κερδίσει η ομάδα.

Και που είσαι σύμπαν, τότε να θυμηθείς αυτό το παιχνίδι…

Επικίνδυνο γιά την υγεία καθίσταται πλέον το ζάπινγκ σε ώρες αγώνων σουπρολίγκας

Περί του εαυτού μου ομιλώ και περί ορέξεως κολοκυθόπιτα

Κάνω το λοιπόν ζάπινγκ εκεί στο δεύτερο ημίχρονο του αγώνα της Τούμπας

Και πετυχαίνω τον Βιερίνια να χώνει μιά κουτρουβάλα πολύ ανώτερη απ αυτές του Μπαρμπα – Γιώργου. Είναι η κουτρουβάλα «βαρελάκι» που αν πετύχει τύφλα να χουν οι ασκήσεις των ΟΥΚ σε περίοδο διαβολοβδομάδας. Μετά βλέπω έναν με άσπρα να τον τραβοντανάνε δυό-τρεις και τελικά να του παίρνουνε τη μπάλα υπό τις ευλογίες του ρέφερι. Μετά βλέπω έναν άλλον με άσπρα να κάνει τάκλιν στη μπάλα, ο κόσμος να κραυγάζει εεεεεεεε ααααααααα ουυυυυυυυυυ και τον διαιτητή μετά από ώριμη σκέψη να σφυρίζει φρρρρρρρρ και να δείχνει κάρτα.

Μετά μπήκε στο γήπεδο ο αυθεντικός μπαρμπα Γιώργος.

Πόσο να αντέξω ο άνθρωπος; Εκλεισα την τηλεόραση και πήγα στο κομπιούτερ μου .

Αυτή η λίγκα δεν είναι γιά μένα

Δυστυχώς …

Άλλο ένα παιχνίδι ΠΑΟΚ – Ολυμπιακού, άλλη μια σύγκρουση κόσμων. Το μεγαλύτερο κοινωνικό ντέρμπι της Ελλάδας, έρχεται να μας (απο)δείξει ότι η μπάλα είναι μόνο η αφορμή. Τυχεροί παίκτες του ΠΑΟΚ, έχουν την ιστορική ευκαιρία να μείνουν στην ιστορία για άλλη μια φορά.

Στην ιστορία θα μείνει και ο κόσμος του ΠΑΟΚ που έξω από την Τούμπα, θα φωνάξει, θα αντιδράσει. Δεν θα είναι μέσα στο γήπεδο αφού στην τραγελαφική αυτή χώρα, το άσπρο γίνεται μαύρο  και τελικά… ερυθρόλευκο σύμφωνα με τις επιταγές ανθρώπων χωρίς ήθος. Είπαμε, η μπάλα είναι μόνο η αφορμή.

Στην Ελλάδα του 2011, που οι κάτοικοι των ακριτικών νησιών πεθαίνουν περιμένοντας ένα ελικόπτερο, ενώ αυτό με μεγάλη ευκολία πετάει πάνω από την Τούμπα για την ασφάλεια του εκπρόσωπου του «κράτους», 250 χρόνια μετά τον Διαφωτισμό της Ευρώπης και την απαλλαγή της από ανθρώπους σαν αυτούς που τώρα διοικούν την Ελλάδα, οι αξίες βρίσκονται σε επίπεδο χοιροστασίου.

Ντροπή να ζεις στην χώρα, που δεν ενοχλείται από την αστυνομοκρατία και την απαγόρευση ελευθερίας, αλλά ενοχλείται από τις αξίες που βρίσκονται αντιμέτωπες με αυτήν…

Περάσαν δύο μέρες από τον πρώτο αγώνα μεταξύ Ολυμπιακού – ΠΑΟΚ και οι σκέψεις μου για το παιχνίδι, ακόμα δεν καταφέραν να μπούνε σε ένα καλούπι, ώστε να διαμορφώσω την τελική μου… «ετυμηγορία». Από την μια ο Τριτσώνης του πρώτου ημιχρόνου και από την άλλη ο ΠΑΟΚ του δευτέρου που έδωσε βοήθειες στον διαιτητή να αποφύγει το ρεζιλίκι, με κάνουν να σκέφτομαι πόσο περίεργο ήταν τελικά αυτό το αποτέλεσμα σε σχέση με την τριάρα του πρωταθλήματος.

Καταρχήν, όποτε ο ΠΑΟΚ παίζει με τον Ολυμπιακό, η διαιτησία πρέπει να είναι επιπέδου Πρέμιερ Λίγκ και στην νοοτροπία της και το σημαντικότερο, στην δικαιοσύνη της. Σε κάθε άλλη περίπτωση, δεν γίνεται ποτέ να βγάλεις από το μυαλό του ΠΑΟΚτση ότι η κόκκινη στον Αβραάμ (σε φάση που δεν δόθηκε ούτε φάουλ!) ή του Πάντελιτς, δεν ήταν «ανθρώπινα» λάθη. Δυστυχώς για άλλη μια φορά, θαυμάσαμε την Σούπερ Λιγκ σε όλο της το μεγαλείο. Διαιτησίες… αμερόληπτες, οπαδοί που θεωρούν τον αγωνιστικό χώρο «Φοντάνα ντι Τρέβι», αποδυτήρια… ησυχαστήρια, συνθήματα… πατριωτικά και επίπεδο ποδοσφαίρου Πριμέρα.

Δεν ήταν όμως όλα τόσο μαύρα, αφού από τον ΠΑΟΚ τουλάχιστον, αυτοί οι δυο παίκτες που για τους οποίους  στα παιδιά μας θα λέμε ότι κάποτε είχαμε «τον καλύτερο ξένο αμυντικό που πάτησε στην Ελλάδα» και τον «εξυπνότερο, ποιοτικότερο, cojon…ατότερο, ποδοσφαιριστή που έπαιξε αμυντικό χαφ στην Ελλάδα» αποδείξανε άλλη μια φορά το μεγαλείο της ποδοσφαιρικής τους κουλτούρας και ποιότητας. Κοντρέρας και Γκαρσία, λοιπόν μαζί με αυτόν τον ξεδιάντροπο αλήτη Βιερίνια είναι οι λόγοι που ο ΠΑΟΚ έχει μπει σε τροχιά διεκδίκησης του κυπέλλου με επανάληψη του σεναρίου του 2003, που χρειάστηκε να αποκλείσει δυο μεγάλες ομάδες προκειμένου να βρεθεί στο τελικό με μια χαμηλότερης ποιότητας και μεγέθους ομάδα με φυσικό αποτέλεσμα να σηκώσει και το κύπελλο. Κατά τ’άλλα όλα στο σύμπαν είναι δανεικά, και όπως στο πρώτο παιχνίδι η ομάδα έχασε με 3-0, έτσι τώρα κατάφερε και πήρε την ισοπαλία με συνθήκες που μόνο αυτό δεν προμήνυαν.

Τέλος θα ήθελα να πω και κάτι για τον Ολυμπιακό. Είναι κρίμα, μια τόσο ολοκληρωμένη και ποιοτική ομάδα (τώρα σοβαρά θα διώξουν τον Ζαϊρί για να πάρουν τον Χαβίτο;!) να έχει ανάγκη τον κάθε Τριτσώνη προκειμένου να περάσει τον πολύ φτωχότερο του, οικονομικά,  ΠΑΟΚ. Είναι κρίμα, να στέλνει δικηγορίσκους προκειμένου να εξασφαλίσει την τιμωρία του ΠΑΟΚ για τον επαναληπτικό. Δυστυχώς, τα λάθη του παρελθόντος για άλλη μια φορά φαίνονται να επαναλαμβάνονται, ρίχνοντας τον σύλλογο τους ακόμα πιο χαμηλά στα μάτια του Έλληνα φιλάθλου. Προτιμώντας να μην εστιάσουν στις πολύ καλές μεταγραφές τους, αλλά στις μεταγραφές των παραγόντων. Και τελικά είναι σαδομαζοχιστικό να δίνεις τόσα λεφτά για τον Ριέρα και τον κάθε Ριέρα την ώρα που την δουλεία σου μπορείς να την κάνεις φθηνότερα και όπως αποδείχτηκε ακόμα πιο αποτελεσματικά… Εκτός αν έχεις ανάγκη τελικά να τα δώσεις κάπου για να γίνεις περισσότερο… «νόμιμος».

Αυτή η έκφραση ταιριάζει καλύτερα από ποτέ στους ΠΑΟΚτσήδες που βλέπουν την ομάδα τους την μια στιγμή να τους κάνει περήφανους και τις άλλες τρεις να τους πικραίνει. Και αυτό είναι το δείγμα μιας ομάδας που δεν έχει κανέναν απολύτως προγραμματισμό, κανέναν απολύτως επικεφαλή να δείξει ποιος κάνει κουμάντο και το χειρότερο κανέναν ορατό στόχο.

Ο ΠΑΟΚ του 2011 κινείται στους ρυθμούς του Ζαγοράκη, δηλαδή χαμηλά την μπάλα, χαμηλά τους στόχους, «χαμηλό» προπονητικό τιμ και ούτως καθεξής. Την ώρα που τα αποδυτήρια ξανά γίνονται american bar, με την ευθύνη του μαθητευόμενου τεχνικού διευθυντή (και προπονητή φυσικά) ο οποίος έχει διαρρεύσει στους δημοσιογράφους-γραφεία τύπου, ότι θέλει να διώξει την μισή ομάδα. Πιο συγκεκριμένα, εδώ και 15 μέρες φεύγουν οι Φιλομένο, Μουσλίμοβιτς, Κριστιάνο, Ελ Ζαρ, Μπαλάφας, Σαβίνι, Μπουσαϊντί, Ζουέλα και πωλούνται οι Βιερίνια και Βιτόλο. Επίσης σαν νέος στόχος, ορισμένος εν μια νυκτί και από ποιόν άραγε, είναι το να αγωνιστούν όσο το περισσότερο νέοι παίκτες από τα τσικό. Και μετά από όλους αυτούς τους «επαγγελματικούς» χειρισμούς, η ομάδα καλείται να δώσει σημαντικά παιχνίδια. Νοοτροπίες φτωχομπινέδων ή χειρότερα υπόπτως ανίκανων.

Και την ώρα που η κατρακύλα στην Ελλάδα δεν έχει σταματημό και το πισωγύρισμα είναι πιο έντονο από ποτέ, ο Ζαγοράκης εξοπλίζει τον Χάβο με μεγάλο Μπάμπη Μιχαηλίδη, πρωτοπόρο και νέο μυαλό της προπονητικής ο οποίος έχει κάνει 4-5 καριέρες στον ΠΑΟΚ, όλες φυσικά πετυχημένες αφού σήκωσε πρωταθλήματα και κύπελλα… Γιατί όχι λοιπόν άλλη μια φορά;

Οικονομικά, η χρονιά των 19.000 διαρκείας, του παχυλού τηλεοπτικού, των περισσοτέρων χορηγών από κάθε άλλη χρονιά και του μποναμά της UEFA δείχνει για άλλη μια φορά να κλείνει με άνοιγμα, με παίκτες απλήρωτους και προπονητή των 100.000 ευρώ, την ώρα που 3 μήνες πριν η ΠΑΕ είχε διαρρεύσει ονόματα προπονητών με 1 εκ. ευρώ συμβόλαια.

Οι ΠΑΟΚτσήδες σαστισμένοι προσπαθούν να καταλάβουν πως γίνεται η ομάδα να είναι ακόμα και στους τρεις στόχους της την ώρα που στο πρωτάθλημα πάει για double score από την ομάδα που κέρδισε δυο φορές μέσα στην έδρα της λίγους μήνες πριν. Εκτός και αν ο στόχος του πρωταθλήματος λογίζεται σαν ενεργός εφόσον δεν αποβληθείς από το πρωτάθλημα πριν τον Μάιο.

Αυτός είναι ο ΠΑΟΚ του 2011 και αυτός θα είναι μέχρι ο πρόεδρος του να βάλει μυαλό, ευχή που πλέον ακούγεται σαν επίκληση για θαύμα.

Salaam Alaikum

Η σημερινή βραδιά ήταν ο καλύτερος επίλογος ενός διημέρου που θα το θυμόμαστε για καιρό. Δεν είναι τόσο η νίκη ή η πρόκριση αλλά ο τρόπος που επιτεύχθηκε. Κατά την γνώμη μου, σε αυτό το παιχνίδι πιο μουδιασμένος – «φοβισμένος» ήταν ο κόσμος παρά οι παίκτες του ΠΑΟΚ. Αυτοί ξέρανε ότι είναι καλύτερη ομάδα από την Δυναμό, ο κόσμος όμως έλεγε για την πρόκριση… «Δύσκολα». Και όμως αυτή η αντιμετώπιση επηρέασε τους παίκτες το πρώτο ημίχρονο του αγώνα, που ήταν μονόλογος των φίλων του Χίτλερ. Ευτυχώς όμως, το απίστευτο παιχνίδι του Τσιρίλο (παράδοξο 1ο) ενέπνευσε τους υπόλοιπους παίκτες και μαζί με λίγη τύχη, το πρώτο 45λεπτό πέρασε αναίμακτα.

Στο δεύτερο ημίχρονο, ευτυχώς, η ομάδα συνειδητοποίησε ότι δεν έχει να κάνει με κανένα μεγαθήριο και αν παίξει την βασική μπάλα που ξέρει μπορεί άνετα να προκριθεί. Σε αυτό βοήθησε και η μαεστρία του Χάβου (παράδοξο 2ο) που σκέφτηκε να γυρίσει τον Φωτάκη από δεξί χαφ στο κέντρο, για να δώσει βοήθεια στον άρρωστο Ταλιμπάν Γκαρσία και τον Βιτόλο με τον χτυπημένο μηνίσκο. Επίσης ανέβασε λίγο περισσότερο τον Μπουσαϊντί μετατρέποντας το σχήμα σε (περίπου) 3-5-2. Μεγάλο ρίσκο αλλά και μεγάλη δικαίωση. Ο ΠΑΟΚ ανέβηκε, δημιούργησε ευκαιρίες και σε έναν τέλειο συνδυασμό των 2 επιθετικών του , που έχουμε να δούμε πολύ – πολύ καιρό, ο Σαλπιγγίδης σκόραρε (παράδοξο 3ο)!  Με αυτό το γκολ του μάλιστα κερδίζει και από το sombrero, ένα δίμηνο ασυλίας και υπομονής για το επόμενο γκολ του.

Από εκεί και πέρα, τα τσιράκια του Κλίντον δεν μπορέσαν να κάνουν ούτε φάση, εμφανώς απογοητευμένα που δεν θα τιμήσουν το νυχτερινό κέντρο που είχε κάνει κράτηση ο Σαμίρ. 30.000 από αυτούς θα έχουν το κασκολάκι που τους έκανε η διοίκηση δώρο, ώστε να βλέπουν το σήμα του ΠΑΟΚ και να θυμούνται ποιος έβαλε τέλος στα όνειρά τους για πορεία στην Ευρώπη μετά τα Χριστούγεννα.

Κάπου εκεί ο ΠΑΟΚ με 11 βαθμούς πέρασε σαν δεύτερος στον όμιλο, με 3 νίκες, 2 ισοπαλίες με την Μπρυζ παρακαλώ και 1 μόνο ήττα, φυσιολογική από την Βιγιαρεάλ στην Ισπανία. Μάζεψε τους απαραίτητους πόντους του ώστε να είναι ισχυρός τα επόμενα χρόνια στα προκριματικά, συνέχισε να είναι πρώτο θέμα στην ιστοσελίδα της UEFA, έδωσε την ευκαιρία στον κόσμο του για ένα ακόμα ταξίδι στην Ευρώπη ώστε να μεταλαμπαδεύσει την ιδέα του ΠΑΟΚ  και το σημαντικότερο όλων, επανέφερε το όνομα του στα χείλη των ποδοσφαιρόφιλων της Ευρώπης.

Για αντίπαλο θα ήθελα μια μεγάλη ομάδα, αφού και ο ΠΑΟΚ έχει αποδείξει ότι με αυτές τα καταφέρνει πολύ καλύτερα. Δεν θα αντέξω πάλι μια Ολλανδική, αλλά θα δεχτώ με χαρά μια Γερμανική.

Τέλος να ευχηθώ καλή επιτυχία στον συμπολίτη, θα είναι πραγματικά απολαυστικό να συνεχίσουν στην Ευρώπη οι 2 ομάδες της Θεσσαλονίκης, την ώρα που οι 3 της Αθήνας θα βρίσκονται στον καναπέ. Ας με συγχωρέσει η ΑΕΚ για αυτό, αλλά στην τελική δεν αποφασίζω εγώ ποιος θα περάσει, αλλά το αν η Ζενίτ χτυπήσει ή όχι το παιχνίδι.

Μπαλάφας, Αραμπατζής, Ηλιάδης.

Τα μωρά του Κωστίκου επιστρέφουν, πιο άγρια από ποτέ. Τούμπα, 19.30. Να είστε εκεί με δικιά σας ευθύνη, γιατί τόσο ταλέντο, δεν αντέχεται!

Σε μια πόλη (και όχι γήπεδο όπως σωστά με διόρθωσαν… οι κακεντρεχείς!) που ο Κλάους Αθανασιάδης είχε σκοράρει πριν 3 χρόνια ένα πανέμορφο γκολ, ήρθε σήμερα να υπενθυμίσει σε όποιους το χρειάζονται, αυτά που κάποιοι τα λέμε καιρό, ότι τους καλούς επιθετικούς δεν τους κάνουν ούτε οι αμοιβές τους, ούτε ο ντόρος γύρω από το όνομά τους αλλά η αποτελεσματικότητα τους. Και σε όσα παιχνίδια είχαμε την τύχη να δούμε τον Αθανασιάδη, ήταν εξαιρετικά αποτελεσματικός… Ότι δεν είναι δηλαδή ο επαγγελματίας (δεν-πρόλαβε) Δημήτρης Σαλπιγγίδης, με το ασύλληπτο ρεκόρ του να διευρύνεται και να έγινε: Μια, άντε δυο, ίσως τρεις (!) τελικές προσπάθειες σε 6 παιχνίδια. Είναι ίσως ο μοναδικός επιθετικός, που πλέον δεν κρίνεται από τα γκολ του, αφού πλέον όλοι έχουν αποδεχτεί ότι δεν υπάρχουν και ίσως να μην υπάρξουν ποτέ (σαν τους ντεμέκ εξωγήινους της NASA!) αλλά από τις τελικές του προσπάθειες. Τέλος, επειδή σίγουρα καταντάω κουραστικός και για κάποιους ίσως και ενοχλητικός, θέλω να εκφράσω μια απορία. Αν πριν 4 χρόνια, ο λόγος που έφυγε, όπως έλεγε δηλαδή, ήταν ότι δεν μπορούσε όντας αυτός πληρωμένος να δει στα μάτια τους απλήρωτους συμπαίκτες του, τώρα, όντας πληρωμένος με 800.000 ευρώ τον χρόνο πως αντικρίζει τους συμπαίκτες του με συμβόλαια μέσου όρου τα 200.000 ή 300.000 ευρώ; Τι ρωτάει τώρα ο μπερδεμένος ρετσινοπνίχτης…

Κατά τ’άλλα, στο όμορφο νέο γήπεδο της Λάρισας (μου θύμισε κάτι από τα γήπεδα της Championship στην Αγγλία!) είδαμε τον αρχηγό Πάμπλο Κοντρέρας να κάνει ένα ακόμα καταπληκτικό παιχνίδι, σκοράροντας και προσπαθώντας να περισώσει ότι μπορεί από το τρίγωνο της καταστροφής Τσιρίλο – Σακελλαρίου και Χαλκία. Για τον οποίο μάλιστα σε προηγούμενο ποστ μου ζήτησα να πάρει μια ευκαιρία να τον δούμε. Εύγε. Προφανώς δεν θα με εμπιστευόσασταν για το Τζόκερ! Αν και για να είμαι δίκαιος, ο Χαλκιάς έκανε 2-3 καλές αποκρούσεις σε τετ-α-τετ. Είδαμε επίσης άλλη μια άθλια εμφάνιση του ΠΑΟΚ που παρόλαυτα μετουσιώθηκε σε νίκη. Ίσως το υπερβολικό άγχος τον παικτών της Λάρισας για νίκη στο νέο γήπεδο, ίσως αυτό που λέμε βαρύτητα φανέλας, ίσως η τύχη, το αποτέλεσμα πάντως ήταν θετικό για τον ΠΑΟΚ.

Next what? Σενάρια αν θα βάλουν λεφτά οι Άραβες, αναμονή για προπονητή που θα εξαρτηθεί από το αν βάλουν λεφτά οι Άραβες, συζήτηση για μεταγραφές που θα εξαρτηθεί από το αν βάλουν λεφτά οι Άραβες. Κοινώς, όπως τα είπαμε και στο προηγούμενο ποστ. Automatic Pilot…

Θέλω με αυτό το κειμενάκι να δώσω τα συγχαρητήριά μου στον Άρη πρωτίστως, για την τεράστια νίκη του στην Ισπανία, την ΠΡΩΤΗ νίκη Ελληνικής ομάδας εκεί μέσα, εξαιρούμενης της Εθνικής. Παρ’ όλο που δεν διαχειρίστηκε το παιγνίδι πολύ καλά οταν προηγήθηκε, πήρε τσαμπουκαλίδικη και πανάξια νίκη. Μένει να αποδείξει ότι δεν είναι ομάδα φωτοβολίδα, νικώντας την Ρόζεμποργκ, πράγμα που του το εύχομαι.

Κατόπιν στις αλλες δύο εκπροσώπους μας που άφησαν τους Μπίλιες προέδρους των δύο μεγάλων να τσακώνονται ποιος την έχει πιο μεγάλη (την κοιλιά) χωρίς να εχουν συνηδειτοποιήσει ότι τα εκατομμύριά τους βλέπουν τους άλλους από τον … καναπέ. Εύχομαι καλή πρόκριση και στην ΑΕΚ και στον ΠΑΟΚ . Την ΑΕΚ που ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ κατάλαβε ότι τους μικρότερους σε δυναμικότητα αντιπάλους πρέπει να τους κερδίζει. Τον ΠΑΟΚ που την πάτησε κλασσικά Ελληνικά , αφού από ενα σημείο και μετά έπαιξε το Ελληναράδικο «ωχ μωρέ αδερφέ ληχτο επιτέλους να παμε σπίτι, κερδίσαμε». Δεν πειράζει, έχει στα χέρια του την πρόκριση.

Αυτά μόνο κυρίως ορμώμενος από τον Άρη. Αυτή η ομάδα έχει τον τρόπο της να με κάνει τη μία να μένω με ανοικτό στόμα και την άλλη να απορώ μαζί της αλλά τι να γίνει…

Και πίσω στη δική μας μούχλα που λέγεται Σουπαλίγκα. Εκεί που ο Άρης , ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ γίνονται Έλληνες και θυμούνται «άλλα κόλπα».

Ναι, η Μπρυζ είναι μια μικρομεσαία ομάδα (αγωνιστικά) στο Βέλγιο, παρά την μεγάλη της ιστορία (…στο Βέλγιο),

Ναι, η Μπρυζ πιθανότατα θα ήταν στις τελευταίες 5-6 θέσεις του Ελληνικού πρωταθλήματος.

Ναι, ο ΠΑΟΚ πάει αγωνιστικά στον αυτόματο πιλότο χωρίς προπονητή.

Ναι, ο ΠΑΟΚ πάει και διοικητικά στον αυτόματο πιλότο με έναν πρόεδρο που αρνείται πεισματικά να πάρει πρωτοβουλίες.

Ναι, ο ΠΑΟΚ έχει αλλεργία με το 2ο γκολ.

Ναι, ο Κρέσιτς όσο καλός και αν είναι κάτω από τα δοκάρια, δεν οργανώνει καθόλου καλά την άμυνα.

Ναι, ο Ίβιτς μάλλον είναι εκτός κλίματος… οριστικά για φέτος.

Ναι, ο Σαλπιγγίδης είναι η χειρότερη μεταγραφή από άποψη κόστους – απόδοσης τα τελευταία πολλά…πολλά χρόνια.

Ναι, χάθηκαν πολύ σημαντικοί βαθμοί για τον ΠΑΟΚ στην ευρωπαϊκή του συνολική συγκομιδή.

Ναι, αυτήν την στιγμή δεν υπάρχει όραμα, πλάνο, μέλλον για την ομάδα. Όλοι περιμένουν καρτερικά την πώληση του Βιερίνια σε μεγάλο ευρωπαϊκό club και την επικείμενη απόσυρση των μεγάλων κεφαλαίων όπως Γκαρσία, Κοντρέρας, Ίβιτς.

Ναι, ο ΠΑΟΚ είναι γεννημένος για μεγάλα ευρωπαϊκά παιχνίδι και η πρόκριση δεν έχει χαθεί.

paok – brugge 1-0
Ανέβηκε από pantrak1. – Ανακαλύψτε τα πιο καινούρια και καλύτερα αθλητικά βίντεο.

Σήμερα ο ΠΑΟΚ, ήταν καλύτερη ομάδα επί 55 λεπτά, άξιζε τουλάχιστον το Χ αφού και το λάθος του Βιτόλο μέρος του παιχνιδιού ήταν, αλλά ο Ίβιτς στέρησε από τους συμπαίκτες του και τον κόσμο της ομάδας μια πιθανή μεγάλη ανατροπή.

Καταρχήν ο ΠΑΟΚ φέτος ήταν, μέχρι την αποβολή, καλύτερος και από τα δυο περσινά παιχνίδια που κέρδισε τον Ολυμπιακό μέσα στο Καραΐσκάκη. Δυστυχώς όμως, το γνωστό ρητό για την μπάλα έκανε την εμφάνισή του, και σε μια φάση από το πουθενά, ο Ολυμπιακός προηγήθηκε. Και όμως φάνηκε ότι θα μπορούσε να το ανατρέψει. Η έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου έδειξε ότι η ισοφάριση ήταν θέμα χρόνου αλλά και πάλι στην μια περίπτωση με τον Σαλπιγγίδη (πόσα voodoo post θέλεις για να παίξεις …) και στην άλλη με τον Βιερίνια δεν εκμεταλλεύτηκε τις φάσεις του. Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω αν υπήρχαν ή όχι περιπτώσεις πέναλτι αλλά αυτό που σίγουρα μπορώ να καταλάβω είναι ότι δεν υπάρχει μια περίπτωση στο εκατομμύριο να πάρει αντίπαλη ομάδα τέτοια πέναλτι μέσα στο Καραϊσκάκη. Μόνο ο Ολυμπιακός. Οπότε πάμε παρακάτω…

Ίβιτς όπως Χαλκιάς αν θέλετε την άποψη μου. Το επίπεδο του ΠΑΟΚ άλλαξε και νοοτροπίες χωριού (χωρίς όμως την αντίστοιχη ποιότητα μπάλας) δεν χωράνε. Ο Ίβιτς, μάλλον είχε μείνει σε παλαιότερες εμφανίσεις και δεν κατάλαβε ότι ο ΠΑΟΚ ήταν καλύτερη ομάδα στον αγωνιστικό χώρο και αργά ή γρήγορα, θα ισοφάριζε. Με ένα τάκλιν χωρίς λόγο, χωρίς αιτία, χωρίς μυαλό αποβλήθηκε, πέρα ως πέρα δίκαια και από εκεί και πέρα κωλοχανείο. Το θέμα όμως είναι η επόμενη μέρα, και οι εμφανίσεις Φωτάκη (εξαιρουμένης της σημερινής που έπαιζε όμως σε άλλη θέση) δείχνουν ότι μπορούμε να δούμε επανάληψη του σκηνικού Χαλκιάς – Κρέσιτς.

Όσον αφορά την άμυνα, ο ΠΑΟΚ χωρίς Κοντρέρας και Λίνο είναι άλλη ομάδα. Δυστυχώς αυτές οι απουσίες καθορίζουν πάρα πολύ τους αγώνες και οι Τσιρίλο – Μαλεζάς (σαν να λέμε ο Κανείς και ο Τίποτας) και σε δεύτερη φάση ο Σακελλαρίου δεν μπορούν.

Τέλος, ο Χάβος. Φυσικά δεν έχω διάθεση να τον κατηγορήσω για την σημερινή ήττα αφού όπως είπα, η ομάδα έπαιξε μπάλα και αυτός δεν είναι κανονικός προπονητής. Από εκεί και πέρα είναι αξιοσημείωτο ότι δυστυχώς αυτό το παιχνίδι ήταν το πρώτο που το χειρίστηκε σαν πρώτος προπονητής και όχι σαν υπηρεσιακός. Το αποτέλεσμα ήταν να αργήσει υπερβολικά, μάλλον φοβούμενος, να κάνει δυο κινήσεις που φωνάζανε ότι έπρεπε να γίνουν. Μουσλίμοβιτς αντί του τραγικού Σαλπιγγίδη (μεγάλο λάθος η προτίμηση της μεταγραφής αυτής αντί του Ρομενταλ, την εποχή που υπήρχε το δίλημμα -ναι υπήρχε) και Ελ Ζαρ αντί Ίβιτς, πριν αποβληθεί, ή Φωτάκη.

Κρίμα για την ήττα, κρίμα για το μέγεθος της ήττας, κρίμα και για το γεγονός ότι η μόνη ομάδα που θα μπορούσε να σπάσει το κατεστημένο της δυαρχίας στο ελληνικό ποδόσφαιρο, αυτή την περίοδο αφού και η ΑΕΚ δεν δικαιολογεί με τις εμφανίσεις της κάτι αντίστοιχο, δείχνει τελικά αδύναμη σε … σκήνιο και παρασκήνιο για να το καταφέρει. Το θέμα είναι να μάθει ο ΠΑΟΚ από αυτή την ήττα, να γίνουν 2-3 κινήσεις που δείχνουν απαραίτητες και μετά κλασσικά, play ωχ…