Το να πω για ποιους λόγους ο Τάσος Κάκος είναι ο χειρότερος Έλληνας διαιτητής είναι μάλλον περιττό. Το μόνο σίγουρο όμως είναι ότι φέτος θα ήταν ο λόγος του μεταφυσικού φαινομένου που πήγε να πραγματοποιηθεί στην Τούμπα. Μια ομάδα πολύ χειρότερη του ΠΑΟΚ τα τελευταία 3 χρόνια να παίρνει αποτέλεσμα με κάθε πιθανό τρόπο. Πρόπερσι τυχαίο γκολ ύστερα από 2-3 κόντρες, πέρυσι χέρι του Γιάχιτς που δεν είδε ο χειρότερος Έλληνας διαιτητής καθώς και η γκέλα του Χαλκιά, φέτος το γεγονός ότι η ΑΕΚ δεν έπαιζε με 10 παίκτες από το 35′ λόγω της κλωτσιάς του Τζιμπούρ ή των 7-8 κίτρινων καρτών που δεν πήρε ο Πατσατζόγλου ή του πέναλτι που δεν δόθηκε στον Βιερίνια.

Είναι αστειότητα από την πλευρά της ΑΕΚ να διαμαρτύρεται για τον ορισμό της κόκκινης κάρτας στον Μανωλά ή για την «ζούγκλα» της Τούμπας, πάνω σε χρονικό σημείο που την βόλευε για καθυστερήσεις.

Ο χειρότερος Έλληνας διαιτητής κατάφερε, σε ένα ακόμα μεγάλο ντέρμπι να στρέψει τους προβολείς πάνω του και όχι στους παίκτες και τον κόσμο. Βέβαια την αποστολή του την βοήθησε και ο Πάμπλο Γκαρσία, που εφαρμόζοντας το μότο του «επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς» δεν έμεινε κάτω θεατρινίζοντας για να κερδίσει την αποβολή του Τζιμπούρ.

Όσον αφορά το παιχνίδι, φάνηκε για άλλη μια φορά η μεγάλη διαφορά κλάσης μεταξύ των δύο ομάδων. Βιερίνια, Ελ Ζαρ, Γκαρσία, Βιτόλο, απόντος και του Κοντρέρας, είναι παίκτες που κατάφεραν να κάνουν το γήπεδο να γέρνει και στα δύο ημίχρονα με μια μικρή εξαίρεση 20 λεπτών.

Από άποψη κερκίδας, μια Τούμπα από τα παλιά ανάγκασε τους παίκτες του ΠΑΟΚ να μην σκεφτούν ούτε λεπτό την ισοπαλία. Μία χρονιά, δύο χρονιές, στην τρίτη καίγεσαι…

Και η επόμενη μέρα; Φυσικά τίποτα καινούργιο. Ο ΠΑΟΚ θα αναγκαστεί να χάσει πάλι βαθμούς αφού στην Καβάλα και σήμερα δεν κατέστη δυνατό, με διαιτησίες όπως της Ξάνθης και του παιχνιδιού με τον Άρη. Πέναλτι που δεν θα δίνονται ούτε με αίτηση και το μότο «χαμηλά την μπάλα» του Ζαγοράκη να επισκιάζει κάθε πιθανότητα αντίδρασης. Παρολαυτα ο ΠΑΟΚ για άλλη μια φορά δείχνει ότι είναι ο λόγος που Πατέρας και Μαρινάκης θα τα βρούνε και θα μοιράσουν τα κουκιά. Έτσι όπως τους βολεύει.

Η σημερινή νίκη, μέχρι την νίκη της Δυναμό μέσα στο Μπρυζ, θεωρούνταν σαν ένα ματς – ένας όμιλος. Τελικά όμως η σημασία του ήταν πολύ ανώτερη από αυτό, αφού ήταν ένα διάλειμμα, για τον ταλαιπωρημένο από τα λάθη του Ζαγοράκη ΠΑΟΚτσή, από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το αγωνιστικό τμήμα. Ένας Ζαγοράκης που έφερε τον ΠΑΟΚ στο σημείο που είναι τώρα, να κερδίζει δηλαδή την ίσως τρίτη καλύτερη ομάδα του ισπανικού πρωταθλήματος, αλλά και έδωσε ένα ταβάνι στην φετινή πορεία της ομάδας με το γεγονός ότι την άφησε χωρίς προπονητή από τον Μαϊο. Φτάνει με αυτά όμως, αφού όπως φαίνεται και μετά την τελευταία ανακοίνωση της ΠΑΕ, αναμένονται εξελίξεις στο ιδιοκτησιακό:

Ο ΠΑΟΚ σήμερα έπαιξε πολύ καλά, απέδειξε ότι η ομάδα διαθέτει Ευρωπαϊκό μέταλλο, αφού όσο και αν ισχυρίζονται το αντίθετο οι παίκτες, δεν μπορούμε να μην δούμε την χαώδης διαφορά στην απόδοση εντός και εκτός Ελλάδας. Ο Χάβος συνεχίζει  να παίρνει πόντους όπως θα διαβάσετε και από πολλούς δημοσιογράφους, κερδίζοντας επάξια την θέση του βοηθού προπονητή στην επόμενη μέρα του ΠΑΟΚ, όταν βρεθεί ο μεγάλος-ξένος-προπονητής-για-νέο-πλάνο-τριετίας.

Μεγάλη εμφάνιση από τον Φωτάκη, δείχνει να είναι ο αντι-Σορλέν που τόσο λείπει από την ομάδα, αλλά και του ηγέτη-Ινδιάνου αρχηγού της φυλής, Κοντρέρας. Τέλος, όταν χρειάστηκε, ο Κρέσιτς έδειξε ότι πλέον είναι και επίσημα ο πρώτος τερματοφύλακας της ομάδας, αποθηκεύοντας τον Χαλκιά στην ποδοσφαιρική ναφθαλίνη.

Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας αποτυχημένης μεταγραφής φαίνεται να πληρώνει (κυριολεκτικά αφού πρόκειται για το ακριβότερο συμβόλαιο αλλά και μεταφορικά) ο ΠΑΟΚ, προδομένος από το πείσμα και την βλαχονοοτροπία ορισμένων που πιστέψανε ότι παίρνοντας παίκτη από τον πρωταθλητή Παναθηναϊκό, σε κάνει εν δυνάμει πρωταθλητή. Αν αλήθευε αυτό, τότε ο ΠΑΟΚ ας έπαιρνε τον Σισέ υποσχόμενος να τον πληρώσει σε άτοκες δόσεις με έναρξη τον Σεπτέμβριο του 2011, τότε που θα ερχόντουσαν τα λεφτά του Champions League…

Σε αυτό το ποστ δεν θα αναφερθώ στις απίστευτες χαμένες ευκαιρίες που αναγκαζόμαστε να βλέπουμε – υποφέρουμε κάθε αγωνιστική, εξάλλου, αντίθετα με πολλούς συν-οπαδούς μου, έχω μνήμη και πριν το 2006, αλλά στο γεγονός ότι για να χωρέσει στην ενδεκάδα ο Σαλπιγγίδης, ο ΠΑΟΚ είναι «αναγκασμένος» να αφήνει εκτός ενδεκάδας έναν πολύ καλύτερο παίκτη στην θέση του ακραίου επιθετικού χαφ, τον Ελ Ζαρ και ακόμα χειρότερα να τοποθετεί τον καλύτερο του παίκτη, Βιερίνια, στην αντίθετη από την καλή του πλευρα.

Ο Σαλπιγγίδης, παίκτης κατ’εξοχήν του 4-4-2 αδυνατεί να προσαρμοστεί στην θέση 4-3-3, οπότε οι λύσεις είναι τρεις.

1η) Μένει εκτός ενδεκάδας (ποσοστό πιθανότητας 15%)

2η) Φεύγει από τον ΠΑΟΚ ύστερα από αποδεδειγμένα καλύτερη πρόταση που θα δεχθεί από άλλη ομάδα (ποσοστό πιθανότητας 25%)

3η) Φεύγει από τον ΠΑΟΚ, παραδεχόμενος ότι τον αποδυναμώνει με την παρουσία του, δίνοντας όραμα στους ΠΑΟΚτσήδες μέσω της εξοικονόμησης του συμβολαίου του ώστε έρθει ένας μεγάλος προπονητής (ποσοστό πιθανότητας 0%)

3η + 1) Μένει στον ΠΑΟΚ και δοκιμάζεται σε κάθε δυνατή θέση ώστε να ξεμπουκώσει. Η πληροφορία ότι ο Ντάριο Κρέσιτς τρομάζει στην ιδέα του Σαλπιγγίδη να μην σκοράρει στα επόμενα 10 παιχνίδια, κρίνεται υπερβολική (ποσοστό πιθανότητας 60%)

Το γεγονός είναι ότι ο ΠΑΟΚ σύρθηκε σε μια απίστευτα ακριβή για τα δεδομένα του μεταγραφή, πληρώνοντας την υπεραξία…της μυθικής πρότασης του Πατέρα και επιπροσθέτως αφήνοντας εκτός Τούμπας παιδιά που δεν είχαν χάσει παλιότερα παιχνίδι του ΠΑΟΚ, εντός και εκτός Ελλάδας.

Τώρα που το σκέφτομαι υπάρχει άλλη μια λύση. Για χάρη του να αλλάξει και η λογική του Ζαγοράκη και να πάρει έναν προπονητή που θα δουλέψει σε ένα νέο σύστημα. Ίσως τελικά είναι ο μόνος τρόπος να ξεφύγει ο ΠΑΟΚ από την λογική του «ζητείται-κλώνος-Πορτογάλου-ζοχαδιασμένου-προπονητή».

«Ο Μάριο στο δωμάτιο επικοινωνίας.»
«Έλα Big PAOK, τι τέλει. Ίο νο έκει πολύ κρόνο.»
«Μάριο φεύγεις από το σπίτι του Big PAOK.»
«Μα τι λέει Τεό;»
«Big PAOK είπαμε, όχι Τεό.»
«Μα τι λέει Big PAOK; Χθές ήρτα, ούτε μια μέρα δεν έκατσα, κε κάτσο.»
«Φεύγεις λέμε. Τι ντύσιμο είναι αυτό; Τι χαϊμαλιά και αλυσίδες. Πού πας ρε έτσι; Άσε που δημιουργείς προβλήματα. Δεν σε γουστάρει ο Πάμπλο.»

«Ο Ζήσης στο δωμάτιο επικοινωνίας του Big PAOK.»
«Έλα Θοδωρή.»
«Big PAOK είπαμε. Ζήση φεύγεις κι εσύ. Μας φόρτωσες τον Ιταλό τον απατεώνα.»
«Τι λες ρε Big PAOK. Ούτε ένα ματς δεν έπαιξε ο άνθρωπος.»
«Ζήση κάνεις παρέα και με τον Φερνάντο που κέρδισε πέρσι στο Big PAOK. Συζητάς με άλλο κανάλι, το ξέρω.»
«Μου δίνουν παραπάνω εκεί Big PAOK, άμα φύγω εκεί θα πάω.»

«Ο Ηλίας στο δωμάτιο επικοινωνίας του Big PAOK.»
«Έλα  Θόδωρα, την κάνω κι εγώ.»
«Γιατί ρε φίλος; Κάτσε εδώ, μόνος θα μείνω στο τέλος.»
«Όχι φεύγω ρε. Δεν βλέπεις τι γίνεται εδώ; Άσε, δεν με παίρνει, με κράζουν σε όλες τις καφετέριες και τα προποτζίδικα. Καλό κουράγιο.»

«Ο Big PAOK στο δωμάτιο επικοινωνίας του Big PAOK.»
«Έλα ρε Θοδωρή, τι γίνεται ρε;»
«Θοδωρή πρέπει να φύγεις.»
«Πάλι να φύγω; Όλο φεύγω ρε.»
«Άντε καλά, ας κάτσουμε. Κάποιος πρέπει να φύγει όμως.»

«Ο Παύλος στο δωμάτιο επικοινωνίας του Big PAOK.»
«Έλα Big PAOK.»
«Μεταξύ μας είμαστε, Θοδωρή να με λες.»
«Θοδωρή να φύγω κι εγώ να τελειώνουμε ρε συ;»
«Ε, δε γαμείς… Άντε φύγε.»

«Ο Παντελής στο δωμάτιο επικοινωνίας του Big PAOK.»
«Ξέρω… Να φύγω κι εγώ, ε;»
«Προς το παρόν όχι, βρες κανέναν προπονητή όμως για να έχουμε κάποιον να φύγει. Γιατί αλλιώς θα πρέπει να ξαναφύγω εγώ.»

Για άλλη μια φορά φέτος, η Ελλάδα ζει την απόλυτη παράνοια στο θέμα των μετακινήσεων, όπου ένας Μπιτσαξής, έχοντας πρότυπο προφανώς έναν Παπαδόπουλο ή έναν Ιωαννίδη, αποφασίζει ποιος θα μετακινείται στην χώρα τα Σαββατοκύριακα. Σε αυτό το δράμα που ήδη ζει ένας οπαδός, ήρθε να προστεθεί και το δράμα των φιλάθλων του ΠΑΟ και ΠΑΟΚ που δεν θα μπορούν πλέον να δούνε τα παιχνίδια των ομάδων τους ούτε στις έδρες τους. Δυστυχώς, οι ΠΑΕ σαγηνεμένες από τα ευρώ του ΟΠΑΠ σύρθηκαν να υπογράψουν έναν νέο κανονισμό, στον οποίο η συγκέντρωση 200 οπαδών έξω από τα αποδυτήρια της ομάδας τους βαφτίζεται σαν επεισόδια ευρείας ή εκτεταμένης (αλλά μάλλον εντεταλμένης έτσι όπως εξελίχθησαν…) κλίμακας. Έτσι λοιπόν, ο οπαδός και φίλαθλος του ΠΑΟΚ έχει την δυνατότητα να δει την ομάδα του τον μήνα Οκτώβριο μόνο αν αποφασίσει να πεταχτεί στην Ισπανία, αφού στην Ελλάδα το ποδόσφαιρο δεν θεωρείται η ανακούφιση των 2 ωρών από την δύσκολη εβδομάδα, αλλά το ξέσπασμα του παρά-κράτους προς τους πολίτες.

Παρολ’αυτά στην Γαλλία, όπου για το ντέρμπι μεταξύ Παρί Σεν Ζερμαίν και της Μαρσέιγ απαγορεύτηκε η μετακίνηση των οπαδών της Μαρσέιγ προς το Παρίσι για λόγους ασφαλείας, η Μαρσέιγ αντέδρασε με σεβασμό προς τους οπαδούς της, βγάζοντας ανακοίνωση υπογεγραμμένη από την ίδια και τους συνδέσμους της, αναφέροντας ότι εφόσον δεν μπορεί η αστυνομία να εγγυηθεί την ασφάλεια των οπαδών της, τότε δεν θα μπορεί να εγγυηθεί και την ασφάλεια της ομάδας. Απειλεί λοιπόν, ότι αν δεν συνοδευτεί από τους οπαδούς της, τότε δεν θα κατέβει η ίδια στο ντέρμπι της 7ης Νοεμβρίου. Πιο συγκεκριμένα αναφέρει μεταξύ άλλων:

«Αν δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις ασφαλείας για τους φιλάθλους μας, τότε θεωρούμε ότι δεν υπάρχουν ούτε για την ομάδα, το επιτελείο και τους επισήμους μας»

«Ο λαός της Μασσαλίας τιμωρείται αυθαίρετα και είναι άδικο να στιγματίσουν τη συμπεριφορά των φιλάθλων της Μασσαλίας, οι οποίοι είναι οι μόνοι στη Γαλλία που υποβάλλονται σε αυτό το είδος του οστρακισμού. Ο σύλλογος αποφάσισε να προσφύγει κατά της απόφασης της Λίγκας και να προσφύγει στο Δικαστήριο».

Δωρεάν μαθήματα διοίκησης από τους Γάλλους προς τις Ελληνικές ΠΑΕ…

Παραιτούμαι. Δεν παραιτούμαι. Παραιτούμαι. Δεν παραιτούμαι. Παραιτούμαι οριστικά. Ανακαλώ. Επιστρέφω. Παραιτούμαι. Δεν παραιτούμαι. Παραιτούμαι. Δεν παραιτούμαι. Παραιτούμαι. Δεν παραιτούμαι. Παραιτούμαι. Δεν παραιτούμαι. Παραιτούμαι οριστικά. Ανακαλώ. Επιστρέφω. Παραιτούμαι. Δεν παραιτούμαι. Παραιτούμαι. Δεν παραιτούμαι. Παραιτούμαι. Δεν παραιτούμαι. Παραιτούμαι. Δεν παραιτούμαι. Παραιτούμαι οριστικά. Ανακαλώ. Επιστρέφω. Παραιτούμαι. Δεν παραιτούμαι. Παραιτούμαι. Δεν παραιτούμαι. Παραιτούμαι. Δεν παραιτούμαι. Που είχα μείνει;

Είναι πολλά, πάρα πολλά τα οποία εξηγούν την σημερινή εμφάνιση. Δεν είναι η ήττα από τον συγκεκριμένο αντίπαλο ο λόγος που έφτασε ο κόμπος στο χτένι, αλήθεια, αν ο ΠΑΟΚ ήταν πρώτος και έχανε έτσι όπως έχασε σήμερα, θα έλεγε κανείς τίποτα; Θα συζητούσαμε 2-3 μέρες για τα πέναλτυ του Τσινιάρη και μετά τα κεφάλια μέσα για το ντέρμπι κορυφής με τον Παναθηναϊκό. Δυστυχώς όμως δεν είναι έτσι… Δυστυχώς ο ΠΑΟΚ ήδη έχει φέρει ισοπαλίες με Αστέρα Τρίπολης και Ολυμπιακό Βόλου και έχει χάσει από την Ξάνθη.

Δεν είμαι από αυτούς που θα κατηγορήσουν τους παίκτες. Οι παίκτες του ΠΑΟΚ ξέρουμε καλά ποιοι είναι, και αυτό το απέδειξαν τα τελευταία δύο χρόνια. Κανείς παίκτης δεν θέλει να ανήκει σε μια ομάδα που δεν θα κάνει πρωταθλητισμό, κανένας παίκτης δεν σκεφτόταν σήμερα τα λεφτά που του χρωστάει η ΠΑΕ, κανείς παίκτης δεν ήθελε να χάσει σε ένα τοπικό ντέρμπι. Το άλφα και το ωμέγα μια αγωνιστικής εμφάνισης είναι ο προπονητής και το άλφα και το ωμέγα μια συνολικής παρουσίας της ομάδας είναι ο πρόεδρος. Και εκεί δυστυχώς… επτωχεύσαμεν.

Κακό αριστερό μπακ για παράδειγμα μπορεί να έχεις, κακό δεξί χαφ μπορεί να έχεις, αλλά όταν ξέρουν που, πως και γιατί να κινηθούν, τότε το σύνολο θα θριαμβεύσει. Αν έχεις καλό αριστερό μπακ και καλό δεξί χαφ αλλά μπουρδουκλώνονται και δεν ξέρουν που και γιατί να πασάρουν δεν πας πουθενά. Ο Δερμιτζάκης έπαιξε και έχασε… Έπαιξε με τον Τσιώλη, με τον Παράσχο και τον Κούπερ (χωρίς φυσικά να τους βάζω στην ίδια κατηγορία) και έχασε. Το γυαλί έχει σπάσει οριστικά και γυρισμός δεν υπάρχει. Οι δηλώσεις του μετά το τέλος του παιχνιδιού, αστείες, προδόσαν ακόμα και το τελευταίο του στήριγμα, τον συγκάτοικο του. Για τον ΠΑΟΚ αυτός ο προπονητής έχει τελειώσει οριστικά και όσο το γρηγορότερο το καταλάβουν οι εμπλεκόμενοι τόσο καλύτερα. Θα θυμόμαστε από αυτόν την οσκαρική αλλαγή Βιτόλο – Ελ Ζαρ την ώρα που ο ΠΑΟΚ έχει χάσει το κέντρο, τα ωραία του μάτια και κοστούμια και την ατολμία του. Και το γεγονός ότι μας υπενθύμισε με τον πλέον δεικτικό τρόπο ότι στο ποδόσφαιρο, μια ομάδα με καλύτερο προπονητή και χειρότερους παίκτες μπορεί να κερδίσει, αλλά το αντίθετο είναι πιο δύσκολο. Τα μεγάλα καράβια θέλουν μεγάλους καπετάνιους…

Και τώρα πάμε στον έτερο συγκάτοικο, Θοδωρή Ζαγοράκη. Δυστυχώς εδώ και δυο χρόνια διάλεξε τον δρόμο της διάσπασης με τον πυρήνα του λαού του ΠΑΟΚ, με τους ανθρώπους που τον φέρανε στον ΠΑΟΚ και που την πρώτη χρονιά του Σάντος, την χρονιά της σαρδέλας δηλαδή, έβαζαν την πλάτη τους για να στηρίξουν τον Σάντος επειδή ήταν επιλογή του, την ώρα που οι τρεντό-ΠΑΟΚτσήδες ζητούσαν το κεφάλι του. Αντ’αυτού ο Ζαγοράκης επέλεξε τον δρόμο του Γκαγκάτση δίνοντας καίριο πλήγμα στην υπόληψη του ΠΑΟΚ και στην μεταγραφή του Σαλπιγγίδη διασπώντας τον κόσμο για έναν παίκτη αμφιβόλου ποδοσφαιρικής και ανθρώπινης ποιότητας. Ένας παίκτης που από την στιγμή που έχει έρθει έχει αποδιοργανώσει πλήρως τον αγωνιστικό προσανατολισμό της ομάδας. Έχει παίξει τα πάντα, έχει δοκιμαστεί σε όλες τις πιθανές θέσεις και αυτό γιατί απλά πρέπει να παίξει, γιατί είναι ο παίκτης που θα φέρει το πρωτάθλημα στον ΠΑΟΚ… Δυστυχώς και σήμερα φάνηκε ότι αν έμενε έξω και ήταν στην θέση του ο Ελ Ζαρ ο ΠΑΟΚ θα είχε ίσως καλύτερη τύχη και θα έπαιρνε μια ακόμα παράταση η γκρίνια και η κλάψα.

Και τώρα τι; Το μαχαίρι και το καρπούζι το έχει ο Ζαγοράκης ο οποίος πρέπει να βρει τις καλύτερες λύσεις για να επιστρέψει η ομάδα εκεί που ήταν τα τελευταία δύο χρόνια. Εγώ απλά θα προσπαθήσω να του δώσω ένα hint, το οποίο δεν έχει στόχο την υπενθύμιση των ατόμων καθ’αυτών αλλά της ποιότητας που πρέσβευαν. Σάντος – Βρύζας – Κονσεϊσάο και Δερμιτζάκης – Κωνσταντινίδης – Κανείς… Η βαθμολογία είναι καθρέφτης των αποφάσεών σου.

«Αυτό που άλλαξε σήμερα ήταν η τακτική που εφάρμοσε ο προπονητής. Δηλαδή να περιμένουμε τον αντίπαλο και στη συνέχεια να χτυπήσουμε. Στόχος μας είναι η πρόκριση. Σε κάθε γήπεδο θα παίζουμε για να νικήσουμε. Αυτή η ομάδα που νικήσαμε κέρδισε τη Βιγιαρεάλ που ήταν το φαβορί του ομίλου. Ο αγώνας με τον Άρη είναι σημαντικός, η ομάδα θέλει να τον κερδίσει και για τους οπαδούς, αλλά και για να αποκτήσει σταθερότητα στο πρωτάθλημα».

Victor Vitolo

Δεν θυμάμαι πότε ήταν τελευταία φορά, που άκουσα μια δήλωση ποδοσφαιριστή με ουσία. Αυτή όμως είχε, και η αξία του να επιβεβαιώνεται αυτό που βλέπεις από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές, είναι πολύ μεγάλη. Σήμερα είδαμε στην Τούμπα τον περσινό ΠΑΟΚ, όχι σαν ποιότητα εμφάνισης φυσικά, αφού αυτή ήταν μέτρια λόγω πολλών παραγόντων, αλλά από τακτική προσέγγιση. Ένας ΠΑΟΚ που περίμενε τον αντίπαλο, σε βαθμό εκνευριστικό, όχι τόσο όμως που να ξεπερνάει τον εκνευρισμό ενός κακού αποτελέσματος. Άρα ο στόχος επιτεύχθηκε και οι ΠΑΟΚτσήδες σήμερα είναι χαρούμενοι. Έγραφα στο ποστ μετά το παιχνίδι με την Μπρυζ:

Μπροστά στην απαξίωση, εγώ διαλέγω την αισιοδοξία και μάλιστα πιστεύω ότι θα δούμε μια επανάληψη των περσινών play off όπου το αποτέλεσμα στο ΟΑΚΑ με την ΑΕΚ (0-0) είχε φέρει απίστευτη γκρίνια, αλλά το τελικό αποτέλεσμα των play off τους διέψευσε όλους. Στην πραγματικότητα, πιο πολύ στεναχωριέμαι που ο ΠΑΟΚ έχασε βαθμούς στην ευρωπαϊκή του συνολική συγκομιδή, παρά για το αποτέλεσμα καθαυτό.

Κρατάμε λοιπόν από την σημερινή βραδιά στην Τούμπα το νικηφόρο αποτέλεσμα, τους πόντους στην βαθμολογία του ομίλου και της ΟΥΕΦΑ, την ωραία ατμόσφαιρα στην Τούμπα και την επιστροφή της χαμένης αυτοπεποίθησης.

Δυστυχώς το σοκ του Λίνο θα κοστίσει οδυνηρά στον ΠΑΟΚ, πολύ περισσότερο από έναν τραυματισμό ενός επιθετικού παίκτη, για παράδειγμα του Σαλπιγγίδη. Ο Λίνο, προσέθετε έναν παίκτη στην επίθεση και κάλυπτε ποιοτικότατα μια θέση που στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο είναι δύσκολο να καλυφθεί. Μακάρι ο Σακελλαρίου να μπορέσει να σηκώσει το βάρος της φανέλας του ΠΑΟΚ, σε μια θέση που πολύ Έλληνες παίκτες προσπάθησαν, αλλά όλοι φύγαν… ντροπιασμένοι.

Τέλος, οφείλω να ζητήσω συγγνώμη από έναν ποδοσφαιριστή, που έχει ακούσει πολλά και από εμένα, αλλά σε αυτόν τον μήνα της απουσίας του και ειδικότερα με την σημερινή του εμφάνιση απέδειξε ότι ξέρει όση μπάλα ξέρουν όλοι οι «αντικαταστάτες» του μαζί. Ένα σύγχρονο φορ που μπορεί να μην σκοράρει συχνά, αλλά αποτελεί αναπόσπαστο κρίκο στην αλυσίδα που έχει δημιουργήσει ο ΠΑΟΚ τα τελευταία 3 χρόνια:

Πριν τον αγώνα του ΠΑΟΚ, η μόνη μου σχέση με το Μπρυζ ήταν η πάρα πολύ καλή ταινία In Bruges, και η προτροπή ενός φίλου, μόλις βρεθώ εκεί να φάω μια καροτόσουπα. Δυστυχώς δεν μπόρεσα να την γευτώ, αλλά η Bolognese τους ήταν καταπληκτική. Εξ’ου και η παραποίηση του συνθήματος σε ΠΑΟΚ, Bolognese, Ναρκωντικά…

Μετά τον αγώνα, το Μπρυζ θα έχει να μου θυμίζει αρκετά σαν πόλη. Επίσης θα μου υπενθυμίζει την χαοτική διαφορά νοοτροπίας του Έλληνα με τον Βόρειο ή αν προτιμάτε Δυτικό Ευρωπαίο. Όσον αφορά τον αγώνα, θα μου θυμίζει ότι ο ΠΑΟΚ, ακόμα και όταν παίζει πολύ μέτρια, μπορεί να πάρει καλά αποτελέσματα στην Ευρώπη.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή όμως… Το Μπρύζ είναι μια πανέμορφη πόλη που συνιστάται για μια 2ήμερη, άντε 3ήμερη εκδρομή. Όχι παραπάνω. Έχει καταπληκτική Μεσαιωνική αρχιτεκτονική, έχει ωραία κανάλια, έχει γλυκές Βελγίδες, αλλά έχει και μικρά μπουκαλάκια νερού που κοστίζουν 2.50 Ευρώ και είχε και τον πύργο (ή καμπαναριό) της πόλης στα χρώματα του ΠΑΟΚ!

Ο κόσμος του, ένα μείγμα Φλαμανδών, Γάλλων και Γερμανών φαίνεται πως έχει πάρει όλα τα κλασσικά τους στοιχεία. Κατά την διάρκειας της κατάληψης της πόλης τους, κοιτούσαν τους ΠΑΟΚτσήδες με την γνωστή πλέον έκφραση απορίας, θαυμασμού και ζήλιας. Το σαράκι του «πως γίνεται ρε γαμώτο να έχουν τόση ενέργεια και αυθορμητισμό» πάντα θα τους τρώει αλλά ευγενική ράτσα, ποτέ δεν το δείχνει. Για την ακρίβεια δείχνουν μόνο την πλευρά του θαυμασμού, μέσω των ατελείωτων φωτογραφιών τους! Στον αγώνα, υπήρχαν Βέλγοι οι οποίοι, πραγματικά, δεν βλέπανε καθόλου το παιχνίδι άλλα τον κόσμο του ΠΑΟΚ. Βέβαια τα κοινά στοιχεία του ανθρώπινου είδους κάνουν παντού την εμφάνιση τους, μετατρέποντας τον θαυμασμό προς τον κόσμο στο πικάρισμα μέσω της κλασσικής αντρικής χειρονομίας επίδειξης ανδρισμού, μετά το γκολ της Μπρυζ.

Όσον αφορά τον αγώνα, έχουν γραφτεί ήδη πολλά. Για το συγκεκριμένο παιχνίδι, δεν θα ρισκάρω μια κρίση του, αφού η άποψη μου όντας μέσα στο γήπεδο είναι κάθετα αντίθετη με την άποψη αυτών που είδαν το παιχνίδι στην τηλεόραση. Ναι συμφωνώ ότι δεν παίξαμε καλά, ναι δεν μου άρεσε η αρχική νοοτροπία της ομάδας, ναι ο Δερμιτζάκης άργησε να βάλει τον θετικότατο Ελ Ζαρ και να βγάλει τον αρνητικότατο Παπάζογλου, αλλά το αποτέλεσμα δεν με χαλάει. Μπροστά στην απαξίωση, εγώ διαλέγω την αισιοδοξία και μάλιστα πιστεύω ότι θα δούμε μια επανάληψη των περσινών play off όπου το αποτέλεσμα στο ΟΑΚΑ με την ΑΕΚ (0-0) είχε φέρει απίστευτη γκρίνια, αλλά το τελικό αποτέλεσμα των play off τους διέψευσε όλους. Στην πραγματικότητα, πιο πολύ στεναχωριέμαι που ο ΠΑΟΚ έχασε βαθμούς στην ευρωπαϊκή του συνολική συγκομιδή, παρά για το αποτέλεσμα καθαυτό.

Κι ο Πανίκας σκοράρει ξανά στο πρωτάθλημα γραφικής φωτογραφίας

«Βγες και μίλα» ήταν η μόνιμη προτροπή των οπαδών του ΠΑΟΚ προς τον Ζαγοράκη την εποχή που κάθε πικραμένος  δημοσιογράφος – ρεπόρτερ του ΠΑΟΚ εκτελούσε χρέη γραφείο τύπου. Τα θέματα ήταν πολλά αλλά φυσικά, σε μια ομάδα σαν τον ΠΑΟΚ που ο μοναδικός χρηματοδότης είναι ο κόσμος του, το κυρίαρχο θέμα ήταν η οικονομική κατάσταση της ΠΑΕ. Ύστερα από πολλές Σ.Τ. επιτέλους ο Ζαγοράκης κέρδισε πίσω τους αμφισβητίες του.

Από την άλλη πλευρά ο Βιολίδης φάνηκε αρκετά αδιάβαστος σε ορισμένα σημεία, ιδιαίτερα στα οικονομικά οφέλη του Europa League, που μπέρδεψε τα αυγά με τα πασχάλια, εξομοιώνοντας  το bonus συμμετοχής στους ομίλους και το bonus αγώνων με το μάρκετ πουλ που δίνεται στο τέλος και είναι ένα ποσό που εξαρτάται από πολλούς παράγοντες.  Θεωρώ το λάθος αυτό αθώο, όσο περίεργο και να ακούγεται, και εύχομαι τα λεφτά που θα προκύψουν από το μάρκετ πουλ τελικά να είναι όντως εκτός προϋπολογισμού.

Ακόμα μιλάνε στην Τουρκιά για το έπος της Πόλης και για τον τσαμπουκά και την λεβεντιά των Ελλήνων…
Η Μετροσπόρ πάντα κοντά στα γεγονότα μας ενημερώνει με το πρωτοσέλιδό της

Νέο στυλ παιχνιδιού προσπαθεί να προμοτάρει ο ΠΑΟΚ στην Ελλάδα, με το μότο «άσε τον κοντό να τρέχει».

Βιερίνια – Σαλπιγγίδης – Ελ Ζαρ και Βιτόλο, ίσως από τους τέσσερις πιο κοντούς παίκτες της Super League, θα είναι φέτος οι παίκτες κλειδιά του ΠΑΟΚ.

Όπως έδειξε όμως ο Βιερίνια στο γκολ της Τουρκίας, σημασία δεν έχει το μέγεθος… αλλά πόσο καλά πηδάς.

Και οι τέσσερις κοντοί του ΠΑΟΚ θα πηδάνε πολύ καλά!

ΥΓ. Περιμένω συνέντευξη του προέδρου της Λίβερπουλ αναφορικά με την μεγάλη συμβολή του Παντελή Κωνσταντινίδη στην μεταγραφή του Μαροκινού πουλέν.

Για όλους του ΠΑΟΚτσήδες, αυτός ο μήνας ήταν ίσως από τους πιο έντονους που θα μπορούσαν να ζήσουν. Μέσα σε τριάντα μέρες, ο ΠΑΟΚ έδωσε τέσσερις τελικούς, αφήνοντας μια γλυκόπικρη αίσθηση για το τέλος. Για να μπει στους ομίλους του Europa League, έπρεπε να αντιμετωπίσει δυο ομάδες επιπέδου Champions League. Ευτυχώς η κατάληξη ήταν ευχάριστη, αν και η πίκρα του αποκλεισμού από τον Άγιαξ πάντα θα παραμένει. Δεν πειράζει, ας συμβιβαστούμε και φέτος με το Europa!

Όσον αφορά το χθεσινό ιστορικό παιχνίδι, ο ΠΑΟΚ απέδειξε ότι έχει κερδίσει με την αξία του τον χαρακτηρισμό σαν μια πολύ υπολογίσιμη ομάδα στην Ευρώπη. Η ομάδα, έσπρωξε τον κόσμο, που αρχικά μουδιασμένος από την κλήρωση με τον Άγιαξ, αυτή την φορά δεν έπεσε στην παγίδα της… ονοματολογίας και αντιμετώπισε την κλήρωση με την Φενέρ σαν μια μάχη ίσου προς ίσου και μάλιστα ευκαιρία ο ΠΑΟΚ να επιστρέψει στην γη των ιδρυτών του.

Ειδική μνεία πρέπει να αποδοθεί στον Δερμιτζάκη, ο οποίος ως τώρα έχει κλέψει τις εντυπώσεις. Απίστευτα πετυχημένες αλλαγές, όχι μόνο θέσεων αλλά και εσωτερικών αλλαγών. Δεν φοβήθηκε να βάλει τον ξεχασμένο Κουτσιανικούλη, χωρίς να περάσει έξω όμως τον Βιερίνια, που όντας καταπληκτικός θα ήταν αμαρτία να βγει απλά για να μπει ένας πιο φρέσκος παίκτης. Στην φάση του γκολ, η κεφαλιά του Βιερίνια στο κέντρο του γηπέδου απέδειξε πόσο σωστή ήταν η τοποθέτησή του εκεί που αγωνιζόταν ο Φωτάκης.

Οι δυο Πάμπλο της ομάδας, εκπληκτικοί για ένα ακόμα παιχνίδι, σηκώσαν την ομάδα στην πλάτη τους. Θα το λέω συνέχεια ότι η γενιά των ΠΑΟΚτσήδων που έχει την τύχη να βλέπει αυτούς τους δύο παίκτες, θα μιλάει για αυτούς στα παιδιά της όπως μας μιλάνε οι πατεράδες μας για την γενιά του ’70.

Ο Μουσλίμοβιτς απέδειξε ότι παρά τα όσα του έχουν καταλογιστεί, έχει το κρύο αίμα για τέτοια παιχνίδια, αλλά και την τρέλα που γουστάρει ο ΠΑΟΚτσής. Highlight ο πανηγυρισμός του.

Αυτή η ομάδα δεν πρέπει να επαναπαυτεί στην επιτυχία της πρόκρισης, αφού έδειξε ότι με αυτές τις εμφανίσεις μπορεί να προχωρήσει στην Ευρώπη δίνοντας μας την ευκαιρία για εκδρομές σαν την χθεσινή, αλλά σε συνθήκες πιο Ευρωπαϊκές…

Από αντιπρόεδρος της ΠΑΕ ΠΑΟΚ σε νεροκουβαλητή και κωνομάχο.

Από προϊστάμενος του Σάντος, σε υφιστάμενος του.

Από θύμα του προέδρου της ΕΠΟ ελέω Σπάθα, σε υπάλληλό του.

Από διευθυντικό στέλεχος και εργαζόμενο στον ΠΑΟΚ, σε δημόσιο υπάλληλο!

Δεν ξέρω αν οι προσδοκίες του κόσμου του ΠΑΟΚ τελικά ήταν πολλές για τον Βρύζα ή οι δικές του προσδοκίες ήταν μικρές για τον λαό του ΠΑΟΚ αλλά το αποτέλεσμα παραμένει. Παρόλαυτα ο κόσμος του ΠΑΟΚ πρέπει να τον ευχαριστήσει για όσα προσέφερε, για τους παίκτες που γουστάρει να βλέπει στο γήπεδο και για το ότι ήταν ίσως το σημαντικότερο γρανάζι στο 3ετές, πετυχημένο πλάνο της ΠΑΕ.

Και μια πρόβλεψη: Με το καλό να πάρει εμπειρίες που θα του δώσουν την δυνατότητα να οδηγήσει την Ξάνθη σε λίγα χρόνια.