Όσο η ‘Πατρίς Sport’ συνεχίζει την μοναχική προσπάθεια της, να συνδυάσει το Ελληνικό ποδόσφαιρο με την ποίηση, τόσο εμείς θα συνεχίσουμε να την μνημονεύουμε με κάθε ευκαιρία.

Ο Μουν μητέρα έφυγε ο Μουν μητέρα πάει
Τώρα στης Τούμπας τα στενά χαμόγελο θα σκάει

Μα κι αν ο γίγας έφυγε κι εχάθη απ την Αθήνα
Ο Αντωνίου τον τηρά και δεν κουνιέται βήμα

Γιατί μπορεί να γέμισε η άμυνα κριάρια
μα στου Μαρίνου την ποδιά σφάζονται παλικάρια

Νέος και εξελίξιμος λέν όπου κι αν ρωτάω
Μα τελικά επρόλαβε και τον επήρ ο ΠΑΟ

Τι κι αν τον είδαν κυνηγοί, ψαράδες μ εμπειρία
Ο ΠΑΟ λέει πρόλαβε τον πήρε Παιανία

Το καλοκαίρι πέρασε και γύρισα με φέρρυ
Μα ο Μαρίνος έμενε εκεί στο Περιστέρι

Κάτσε Μαρίνο να χαρείς, μικρός είσαι ακόμα
Γιατί εγώ έχω Μπράϊς Μουν θα τρώνε όλοι χώμα

Τι κι αν εγράψαν πως κοιτώ Γκριγκέρα, Σεϊτάρίδη
Εγώ με Μουν θα έβγαζα εφέτος το ταξίδι

Με Μουν που λέτε ξύπναγα μ αυτόν και εκοιμόμουν
Και πως τον Μουν στα δεξιά Να δώ ετοιμαζόμουν

Πάνω που τον συνήθισα Κι είπα μ αυτόν θα μείνω
Έφυγ ο Μουν ένα πρωί Και βλέπω τον Μαρίνο

Αυτό που λέτε φίλοι μου το λένε στην Πανάθα
σχέδιο και προγραμματισμό κι όχι ότι λάχει τάχα

Κι ετσι ο Μαρίνος έκανε καλή προετοιμασία
Όπως κι ο Μουν που ίδρωνε αδέρφια στην Αυστρία

Αχός βαρύς ακούγεται εκεί στην Παιανία
Ο Αντωνίου με τον Χενκ σκοτώνουν την ανία

Τι περιμένουνε στon Πειραιά συναθροισμένοι;

Είναι οι Konica να φθάσουν σήμερα.

— Γιατί μέσα στo γήπεδο μια τέτοια απραξία;
Τι κάθοντ’ οι ερυθρόλευκοι και δεν μπορούν να τρέξουν ;

Γιατί οι Konica θα φθάσουν σήμερα.
Τι ρόλο πια θα παίζουν οι διαιτητές;
Οι Konica σαν έλθουν θα κυριαρχήσουν.

—Γιατί και ο Σωκράτης μας τόσο πρωί σηκώθη,
και κάθεται στου στάδιου την πιο μεγάλη πύλη
στον θρόνο επάνω, επίσημος, με δίπλα του τον Σάββα;

Γιατί οι Konica θα φθάσουν σήμερα.
Κι ο Σωκράτης περιμένει να δεχθεί
τον αρχηγό τους. Μάλιστα ετοίμασε
για να τον δώσει μια περγαμηνή. Εκεί
τον έγραψε τίτλους πολλούς κι ονόματα.

— Γιατί οι δυο μας οι αρχηγοί κ’ οι παίκτες όλοι εβγήκαν
σήμερα με τες κόκκινες, τες κεντημένες τόγες•
γιατί βραχιόλια φόρεσαν με τόσους αμεθύστους,
και δαχτυλίδια με λαμπρά, γυαλιστερά σμαράγδια•
γιατί να πιάσουν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια
γιατί τις τούμπες άρχισαν και τις βουτιές στο χόρτο;

Γιατί οι Konica θα φθάσουν σήμερα•
και τέτοια πράγματα θαμπώνουν τους βαρβάρους.

—Γιατί κ’ οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα
να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;

Γιατί οι Konica θα φθάσουν σήμερα•
κι αυτοί βαρυούνται θέατρα και διαιτησίες.

— Γιατί ν’ αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία
κ’ η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που εγίναν).
Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι εξέδρες κ’ η πλατέες,
κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;

Γιατί ενύχτωσε κ’ οι Konica δεν ήλθαν.
Η’ πάλι ήρθαν τρέχοντας κι ούτ ένας δεν τους είδε
Και μερικοί έφθασαν απ’ το Φάληρο,
και είπανε πως Konica πια δεν υπάρχουν.

__

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς Konica;
Οι Γάλλοι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.
Με Μίλαν δεν θα παίξουμε; Μιλάνο δεν θα δούμε;
Μήπως να εψάχναμε εμείς γιά κείνους τους Minolta;

Εφτά νομά σ ένα δωμά
Πήραν απόφαση παιδιά
Να φάνε λέει τον Ψυχομά

Το είπανε και στον Σωκρά
Τους είπε μέσα είναι γερά
Το πίστεψαν και οι εφτά

Εννιά νομά σ ένα δωμά
Με τον Σωκρά να ‘ναι μπροστά
Πήραν απόφαση παιδιά
Να μην τον φαν τον Ψυχομά

Ετσι λοιπόν ο Ψυχομά
Μάλλον θα μείνει τελικά
Μα και να φύγει ρε παιδιά
Θα έρθει άλλος Ψυχομά

Η συνάντηση έγινε σε καλό κλίμα
Της συνάντησης προηγήθηκαν χειραψίες
Την συνάντηση συνόδευσαν καφέδες και γλυκό του κουταλιού
Ω συνάντηση με τί λαχτάρα σε περίμενα!

Οι συναντήσεις είναι πάντα θετικές
Των συναντήσεων προηγούνται τηλεφωνήματα
Τις συναντήσεις τις παρακολουθούν με αγωνία οι φίλαθλοι
Ω συναντήσεις που έχουμε να φάμε στη μάπα ακόμα!!!

Παλαμάκια παίξετε
Κι ο Πατέρας έρχεται
Και μας φέρνει κάτι τί
Δυό δηλώσεις στο χαρτί

Παλαμάκια παλαμάκια
Φεύγουν τα προβληματάκια
Παλαμάκια τσαμπουκά
Τρόμαξαν όλοι παιδιά

Παλαμάκια παλαμάκια
Χαίροντ όλα τα παιδάκια
Γήπεδο θα φτιάξουμε
Θείο θα τρομάξουμε

Παλαμάκια παλαμάκια
Κάνουν όλα τα παιδάκια
Κάποιοι άλλοι χο χο χο
Βρε μας πήραν στο ψιλό

Βγήκε από τα ρούχα του αδέρφια μου ο θείος
Κι έβγαλε ανακοίνωση, γιά να τρομάξει ποίος;
Σκληρά πολύ τον παίζουνε, λέει και τον χτυπούνε
Τον Ντιόγο και την μάνα του κάποιοι τον εμισούνε

Μήπως τον δέρνει ο Αβραάμ, μην τον κλωτσάει ο Πάντος
Κάτι πρέπει να κάνουμε, δεν πάει άλλο πάντως
Να βάλουμε αδέρφια μου διαιτητές στου Ρέντη
Γιά να σφυρίζουν πέναλτυ, θα ναι μεγάλο γλέντι

Τον Ντούντου όταν θα κλωτσά ο Αντζας και όχι μόνο
Ο Παμπορίδης να σφυρά να σταματά τον φόνο
Πρέπει να δείχνει κόκκινη γιά να τους συνετίσει
Αλλοιώς ο Θείος θα εκραγεί και πάλι θα μιλήσει

Είναι αδέρφια άδικο, τον Θρύλο κυνηγούνε
Να πάρουμε τα μέτρα μας, φωνάξτε ν ακουστούμε
Δεν είν αυτό πρωτάθλημα, δεν γίνεται γυναίκα
Πρέπει όλοι οι αντίπαλοι να παίζουνε με δέκα

Μονάχα τους τα μπέναλντυ μπορεί και να μην φτάνουν
Στα αποδυτήρια κόκκινες δείξ τους γιά να πεθάνουν
Πράξτε κοράκια το σωστό και καμιά κάρτα δείξτε
Και φυσικά μαζί μ αυτό το μπέναλντυ σφυρίξτε

Τί να πούμε τί, τί να τραγουδήσουμε
Όχι γιά μπαλίτσα, λέω να μην μιλήσουμε
Ενιωσες ποτέ τόση αηδία
Μπάλα λες θα πάς να δεις, πέφτεις σε κηδεία

Τί να πούμε τί, τί να τραγουδήσουμε
Αραγε νεκρούς πόσους θα θρηνήσουμε
Είχε λέει καρδιά, ήταν να πεθάνει
Σούπερ λέει μεταγραφές θα γίνουν στο λιμάνι

Τί να πούμε τί, τί να τραγουδήσουμε
Μάλλον κάπου αλλού πάμε γιά να ζήσουμε
Μέσ τη χώρ αυτή δεν διασκεδάζεις
Μπάλα λες να πας να δεις, την βγάζεις δεν την βγάζεις

Τί να πούμε τί, δεν θα τραγουδήσουμε
Μόνο τον Θεό να ευχαριστήσουμε
Ημουνα κι εγώ χθες σ ένα παιχνίδι
Γύρισα και σπίτι μου, σύντομο ταξίδι

Τί να πούμε τί, γιά αυτόν που χάθηκε
Η ψυχή στεγνή, η λαλιά μαράθηκε
Ωρα σου καλή όπου και να είσαι
Άσ την αγωνία μας και αιώνια ζήσε!

Δώδεκα κι ούτ ένα τηλεφώνημα
Και το τηλέφωνο ακόμα δεν χτυπά
Και ο Σωκράτης δεν θα φάει αρακά

Δώδεκα με πνίγει το παράπονο
Αν στο τηλέφωνο θα πάρει ο Βγενό
Ποιός θα σφυρίξει Ξάνθη και Πανθρακικό

Δώδεκα, χτυπάει το τηλέφωνο
Είν ο Αντρέας απ την άκρη της γραμμής
Και ο Σωκράτης κλαίει, θα συγκινηθείς

Δώδεκα, μιλάν οι δυό τους φιλικά
Κι η αγωνία μου δεν με κρατάει πιά
Αν συμφωνήσουν γιά ΕΠΟ και τηλεοπτικά

Δώδεκα, ο Θείος κάνει χο χο χο
Και δεν θυμάται πιά «πελάτη» και «λαγό»
Ούτ ο Ανδρέας τον αιώνιο εχθρό

Δώδεκα, μας τρέλαναν στο δούλεμα
Τα μαγαζάκια τα γωνία να ν καλά
Και να τους φέρνουνε φραγκάκια με ουρά

Δώδεκα, οι εφημερίδες βγήκανε
Γήπεδο λένε πως ποτέ δεν θα κτιστεί
Αλλά θα κάνουμε κι εμείς μεταγραφή

Δώδεκα, δεν δίνουνε πολλά λεφτά
Μόνο αν βρεθεί κάτι το εξαιρετικό
Να έρθει τσάμπα στον Παναθηναϊκό

Δώδεκα, πρωτάθλημα θα πάρουμε
Μόνο αν το είπαν στο τηλέφωνο κι αυτό
Ο Θείος Σώκρατες μαζί με τον Βγενό

Δώδεκα, να πάμ όλοι στο γήπεδο
Και να τον βρίσουμε τον Ολυμπιακό
Όπως κι εκείνοι τον Παναθηναϊκό

Δώδεκα, βρισκόμαστε σε πόλεμο
Συλλαλητήριο να κάνουμε γιατί
Κάποιος την έκοψε στο τέλος την γραμμή

Δώδεκα, αδέρφια μας δουλεύουνε
Μας κοροϊδεύουν οι «προέδροι» μιά ζωή
Και στις δηλώσεις μόνο φαίνονται εχθροί

Δώδεκα, με πνίγει το παράπονο
Να μαι κορόϊδο να τους χώνω τα λεφτά
Κι από μπαλίτσα να με πνίγουν στα σκατά

Δώδεκαααααααααααα
Δώδεκαααααααααααα
(Προσεχώς δεκατρία)

Θα σε πάρω να φύγουμε σ άλλη γη σ άλλα μέρη
σε μιά χώρα παράξενη που ο Τσίπρας δεν ξέρει

Θα σε πάρω να φύγουμε μακρυά απ την Αθήνα
και το γήπεδο θα χουμε το πολύ σ ένα μήνα

Θα σε πάρω να φύγουμε και να πάμε στα ξένα
και με τσάρτερ θα έρχονται να σε βλέπουν εσένα

Θα σε πάρω να φύγουμε το πε και ο ραλίστας
γιά να χτίσουμε γήπεδο θέλουμε Ζαπατίστας

Θα με πάρω να φύγουμε σας βαρέθηκα όλους
ο Σωκράτης Βγενόπουλε σας περνά γιά χαχόλους

Αχός βαρύς ακούστηκε στης Τούμπας τα σοκάκια
Ντέρμπυ βαρβάτο έρχεται και τρέμουν τα μπατζάκια

Η αγωνία έκδηλη, θα βάλει γκολ ο Μούσλι;
Η σούπα τρέχει από το μπολ, απ το γιαούρτι, μούσλι

Μήπως θα πάρει μπρος παιδιά ο γίγαντας ο Κόκε;
Μου το πε ο Τζιφόπουλος και ο Δράμπης σαν να το πε

Μήπως ο Ιβιτς ο θρασύς άξαφνα θ αγριέψει
κι όλο το κιτρινόμαυρο κέντρο θα το χορέψει;

Μήπως θυμώσει ο Λεμπό, έχω μιά αγωνία
θα ρίξει αδέρφια μιά γροθιά ο Παμπλο ο Γκαρσία;

Μήπως θα κάνει θαύματα αυτός απ την Βαλένσια
που τον κοιτά ο Σνάουτσνερ άγρια και απαίσια;

Ο Σάντος που ν αγέλαστος θα βρει την ησυχία;
Θα βγει ο Κίκε άξαφνα απ την αταραξία;

Θα ναι ξανά χαρούμενοι Βρύζας με Ζαγοράκη
Μήπως ο Σκόρδας ο γιατρός τους βγάλει το δοντάκι;

Αυτά κι άλλα σκεφτόμουνα εψές το βράδυ αδέρφια
την ώρα που η νύστα μου μου χτύπαγε τα ντέφια

Ετσι και υποσχέθηκα να μην το ξαναζήσω
όταν θα ξαναπαίξουνε, λέω να ροχαλίσω