Μια ακόμα ιστορία ποδοσφαιρικής τρέλας γράφτηκε χθες στο ποδόσφαιρο της Αργεντινής. Στα πλαίσια της Primera C Metropolitana (που για όσους αδαείς και άξεστους από σας δεν ξέρουν είναι ο «όμιλος» της Δ’ Εθνικής που περιλαμβάνει ομάδες από την περιοχή του Μπουένος Άιρες) η Κλουμπ Ατλέτικο Φεροκαρίλ Μίντλαντ (από τούδε και στο εξής Μίντλαντ) υποδεχόταν την Κλουμπ Ατλέτικο Ντεφενσόρες Ουνίδος (γνωστή και ως CADU).

Το παιχνίδι ήταν εξ αναβολής από τον Φεβρουάριο όταν και το βανάκι που μετέφερε την CADU χάλασε με αποτέλεσμα να μην μπορεί να φτάσει ποτέ στο γήπεδο. Για να μην την ξαναπατήσουν αυτή τη φορά, οι παίκτες της CADU έφυγαν από τις 11.30 το πρωί με τον αγώνα να ξεκινάει στις 15.30. Μόνο που αυτή τη φορά έπεσαν σε διαδηλώσεις (4 τον αριθμό) με τους δρόμους κλειστούς και χωρίς να μπορούν να πλησιάσουν το γήπεδο. Οι παίκτες κατέφυγαν σε διάφορες λύσεις ώστε να προλάβουν τον αγώνα. Κάποιοι πήραν ταξί και κάποιοι άλλοι… το έκοψαν με τα πόδια τρέχοντας με τις τάπες (!!) για να φτάσουν στο γήπεδο της αντιπάλου.

Ο διαιτητής έδειξε κατανόηση και περίμενε λίγη ώρα, αλλά τελικά κάτω από τις πιέσεις των γηπεδούχων αποφάσισε να ξεκινήσει το παιχνίδι στις 16.10 όταν και υπήρχαν… 8 παίκτες της CADU στο γήπεδο, εκ των οποίων4 βασικοί, 2 αναπληρωματικοί και 2 που δεν θα ήταν καν στον πάγκο και είχαν πάει ως θεατές. Ένας εξ αυτών έπαιξε με τη 2η εμφάνιση τις Μίντλαντ και μάλιστα με διαφορετικό νούμερο σε φανέλα και σορτσάκι και κανονικά παπούτσια (!!). Υπήρχε η σκέψη να μπει να παίξει και ο φυσιοθεραπευτής, αλλά τελικά έμεινε έξω. Οι 8 ήρωες έπαιξαν με σύστημα 4-3-0, αλλά μόλις στο 20′ έχαναν με 4-0. Κατά το 30′ έφτασαν αρκετοί παίκτες της ομάδας και στο 35′ η CADU αγωνιζόταν με 10 παίκτες για να κλείσει το ημίχρονο με το σκορ στο 5-0. Στο Β’ ημίχρονο η CADU αγωνίστηκε κανονικά με 11, έβαλε ένα γκολ που ακυρώθηκε και τελικά το παιχνίδι τέλειωσε με 6-0.

Οι παίκτες της CADU τα έχουν με τους ανθρώπους της Μίντλαντ που πίεζαν να ξεκινήσει το παιχνίδι. «Αν δεν θέλαμε να παίξουμε δεν θα ερχόμασταν 8 άτομα, ούτε θα τρέχαμε στους δρόμους για να προλάβουμε. Ήταν απαράδεκτη η συμπεριφορά του Οριόν (σ.Σ. πρόεδρος της Μίντλαντ και αδερφός του τερματοφύλακα της Μπόκα Αγκουστίν Οριόν). Αν θέλει να κερδίζει έτσι μπράβο του.»

Το θέμα έγινε γνωστό στην Αργεντινή τόσο πολύ που το tag #FuerzaCADU έγινε trending topic στο τουίτερ με τον κόσμο να στηρίζει τους φιλοξενούμενους και να κατηγορεί την Μίντλαντ για αντισυναδελφική συμπεριφορά. Ίσως βέβαια από την άλλη και η CADU να πρέπει να οργανωθεί κάπως καλύτερα, λέω εγώ τώρα…

«Ένα γκολ που δεν θα άλλαζα με τίποτα», έτσι δήλωσε ο Νταβίντ Τρεζεγκέ μετά το γκολ του επί της πρωτοπόρου Ινστιτούτο, ένα γκολ που έδωσε μια μεγάλη νίκη στη Ρίβερ και τη φέρνει πλέον πολύ κοντά στην επιστροφή στην μεγάλη κατηγορία. Δεν ήταν το πιο ωραίο γκολ του Τρεζεγκέ (είχε και δόση τύχης), δεν ήταν ίσως και η πιο δίκαια νίκη της Ρίβερ (παρά το γεγονός ότι έπαιξε καλά, δεν δόθηκε εις βάρος της πέναλτι), αλλά το ριπλέι με το πάθος του πανηγυρισμού και την κάμερα σταθερή που κάνει ακόμα πιο ρεαλιστική την σκηνή, η υπερπροσπάθεια αμυντικού και τερματοφύλακα να κόψουν την μπάλα, η σούπερ σλόου αφιέρωση στον κόσμο στο Μονουμεντάλ και η περιγραφή του σπίκερ σε κάνουν να νομίζεις ότι ήσουν κι εσύ στο Μονουμεντάλ.

Οι περισσότεροι όταν ακούν την ομάδα Τσακαρίτα Τζούνιορς χαμογελάνε με το «χαριτωμένο» όνομα. Δεν ξέρουν όμως ότι το παρατσούκλι της ομάδας είναι «οι νεκροθάφτες», ούτε ότι παρά το μικρό μέγεθος του συλλόγου οι οπαδοί της δεν είναι και τα καλύτερα παιδιά στην Αργεντινή. Οι οπαδοί της ομάδας έχουν εμπλακεί σε πολλές φασαρίες με σημαντικότερες όλων αυτές με τους οπαδούς της Μπόκα. Τα πιο πρόσφατα γεγονότα έγιναν στο κλάσικο (ναι στην Αργεντινή ΚΑΙ η Τσακαρίτα έχει δικαίωμα σε κλάσικο) με την Ατλάντα, το γνωστό και ως κλάσικο του Βίγια Κρέσπο.

Παρά το γεγονός ότι για τον φόβο των επεισοδίων η Ατλάντα δεν είχε πάρει εισιτήρια, οι οπαδοί της Τσακαρίτα μπούκαραν στην θύρα που ήταν οι διοικούντες και οι λίγοι προσκεκλημένοι της Ατλάντα με ρόπαλα και μαδέρια και τους επιτέθηκαν, τραυματίζοντας ανάμεσα σε άλλους και τον πρόεδρο της Ατλάντα. Η τιμωρία της Τσακαρίτα ήταν να κλείσει το γήπεδό της για φέτος και να μην πάρει εισιτήρια για κανένα εκτός έδρας αγώνα μέχρι το τέλος της σεζόν.

Τα επεισόδια είχαν γίνει μετά το τέλος του αγώνα και συνεχίστηκαν και εκτός γηπέδου όπου τραυματίστηκαν αρκετοί αστυνομικοί, ενώ κάηκαν και περιπολικά. Όλα αυτά είχαν γίνει πριν από έναν μήνα, αλλά τελικά η τιμωρία της Τσακαρίτα δεν ήταν μόνο αυτή. Κι αυτό γιατί η Ομοσπονδία μόλις προχθές αποφάσισε τελικά να αφαιρέσει τον βαθμό της Τσακαρίτα (το παιχνίδι είχε λήξει 1-1) αυτή τη φορά όχι εξαιτίας των επεισοδίων, αλλά εξαιτίας των ρατσιστικών και ξενοφοβικών συνθημάτων των οπαδών της Τσακαρίτα. Τα καμάρια της Τσακαρίτα εμφανίζονται στο γήπεδο κρατώντας σημαίες του Ιράν και όπως φαίνεται και στο βίντεο τραγουδάνε συνθήματα εναντίον των Εβραίων. Το συγκεκριμένο είναι κατά την είσοδο της ομάδας και σε ελεύθερη μετάφραση λέει: «Να βγαίνει η «Τσάκα» από τη φυσούνα, σκοτώνει Εβραίους για να κάνει ζαμπόν». Και αν η ερώτησή σας είναι τι διάολο σχέση έχουν κάτι τύποι από μια γειτονιά του Μπουένος Άιρες με τους Εβραίους, η απάντηση είναι ότι η αντίπαλη ομάδα της Ατλάντα ιδρύθηκε από Εβραίους ρωσικής προέλευσης και έχει αρκετούς οπαδούς τέτοιας καταγωγής.

Η απόφαση για αφαίρεση βαθμών για τα ρατσιστικά συνθήματα της Τσακαρίτα αποτελεί σταθμό στο αργεντίνικο ποδόσφαιρο, καθώς γίνεται για πρώτη φορά. Μεγάλο ρόλο έπαιξε σε αυτό η αρκετά ισχυρή εβραϊκή κοινότητα της Αργεντινής και το Κέντρο Σίμον Βίζενταλ που έστειλε επιστολή στην Ομοσπονδία της Αργεντίνης. Φυσικά όπως γίνεται και στη δική μας χώρα, η συζήτηση που ξεκίνησε μετά την τιμωρία είναι «μα καλά γιατί δεν τιμωρήθηκε η τάδε ομάδα», «φοβάστε όλοι την μεγάλη Τσακαρίτα και μας πολεμάτε», «εμάς τους οπαδούς της Μπόκα μας λένε Παραγουανούς και Βολιβιανούς και δεν διακόπηκε ποτέ αγώνας» και άλλα τέτοια που τα έχουμε ζήσει και εδώ (πρόσφατα με το μπουκάλι στο Χαριλάου). Το εντυπωσιακό είναι βέβαια ότι πολύ συχνά τους οπαδούς της Τσακαρίτα τους φωνάζουν υποτιμητικά «μαύρους,» σε μια χώρα που δεν βγάζει εύκολα άκρη για το που φτάνουν τα όρια της λογικής στο ποδόσφαιρο.. Το σίγουρο πάντως είναι ότι η τιμωρία πόνεσε πολύ την «Τσάκα» στην προσπάθειά της να αποφύγει τον υποβιβασμό.

Η παραπάνω φωτογραφία είναι από το… «ιστορικό χιλιοστό γκολ του Πελέ» που σημειώθηκε στις 19 Νοεμβρίου του 1969 στο Μαρακανά σε έναν αγώνα Σάντος-Βάσκο ντα Γκάμα και με το οποίο έγινε το 2-1. Το γκολ μπήκε με πέναλτι απέναντι στον Αργεντίνο τερματοφύλακα Εντγκάρντο «Γάτα» Αντράντα που δεν αποδείχτηκε τόσο γάτος στο συγκεκριμένο σημείο. Ο αγώνας στη συνέχεια διακόπηκε από την είσοδο δημοσιογράφων, φωτογράφων και οπαδών για να πανηγυρίσουν αυτό το κοσμοϊστορικό γεγονός. Ο Πελέ συγκινημένος δήλωνε ότι ήταν θέλημα Θεού να μπει το γκολ στο ιστορικό Μαρακανά. Ο αστικός μύθος λέει ότι έβαλε και ο ίδιος ο Πελέ το χεράκι του. Πέντε μέρες πιο πριν είχε σκοράρει το γκολ 999 σε ένα ματς κόντρα στην Μποταφόγκο και το επόμενο παιχνίδι ήταν στο Σαλβαδόρ της Μπαΐα κάπου στα βορειοανατολικά της χώρας. Ο Πελέ δεν σκόραρε και έπαιξε σε μεγάλο διάστημα του αγώνα ως τερματοφύλακας μια που χτύπησε ο βασικός τερματοφύλακας της Σάντος. Οι κακές γλώσσες λένε ότι το έκανε επίτηδες για να σκοράρει στο Μαρακανά, ο ίδιος επιμένει ότι από μικρός ήταν πάντα αυτός που έπαιζε ως λύση ανάγκης στο τέρμα.

Κι ενώ τα χρόνια περάσανε ο Πελέ μπορεί να μην αγωνίζεται πλέον, αλλά συνεχίζει να κάνει δηλώσεις σπάζοντας τα ρεκόρ το ένα μετά το άλλο στο γραφικόμετρο. Μέσα στο 2012 μάλιστα έχει αρχίσει να ασχολείται περισσότερο με τον Μέσσι από ότι με τον… καλό του φίλο Μαραντόνα. Έτσι λοιπόν πρόσφατα είπε ότι ότι ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο είναι ο Νεϊμάρ (και ο Μαραντόνα δεν έχασε την ευκαιρία να «συμφωνήσει» λέγοντας ότι αυτό ισχύει αφού ο Μέσσι δεν είναι από τον δικό μας πλανήτη). Είχε προηγηθεί τον Ιανουάριο η δήλωση «Όταν ο Μέσσι βάλει 1283 γκολ και κερδίσει τρία Μουντιάλ θα μιλήσουμε».

Και αν τα τρία Μουντιάλ του Πελέ δεν μπορεί να τα αμφισβητήσει ούτε ο Μαραντόνα, τα 1283 γκολ του αμφισβητούνται έντονα. Η IFFHS (International Federation of Football History & Statistics) για παράδειγμα στην κατάταξη με τους πρώτους σκόρερς σε Α’ κατηγορίες έχει τον Πελέ με 541 γκολ και μάλιστα μετά το 2008 μετρώντας τα τοπικά πρωταθλήματα της Βραζιλίας Καριόκα και Παουλίστα. Αν σας θυμίζει κάτι η ιστορία, ναι μοιάζει πάρα πολύ με την ιστορία του Ρομάριο και την δική του υπερπροσπάθεια να βάλει όσο γκολ παραπάνω γίνεται. Δεν νομίζω άλλωστε ότι είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι ο Πελέ είχε αποκαλέσει τον Ρομάριο ως καλύτερό του μαθητή, καθώς απ’ ότι φαίνεται ισχύει το ρητό «με όποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράματα θα μάθεις».

Έτσι λοιπόν ο Αργεντίνος δημοσιογράφος Μαρτίν Εστέβες του ιστορικού ποδοσφαιρικού περιοδικού με το όχι πολύ πετυχημένο όνομα «El Grafico» έκανε ένα πλήρες ρεπορτάζ στο τεύχος του Απριλίου για να δει πόσα πραγματικά είναι τα γκολ του Πελέ και εντέλει ποιοι είναι οι μεγαλύτεροι σκόρερ του κόσμου σε επίσημους αγώνες. Η περίπτωση του Πελέ παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον σε σχέση με το τι έχει μετρήσει ο Πέλε για να φτάσει τα περίφημα 1283 γκολ. Σύμφωνα με τον Αργεντίνο δημοσιογράφο τα γκολ του Πελέ σε επίσημους αγώνες είναι 757. Από αυτά έχει σημειώσει τα 643 στην Σάντος, 37 στους Νιου Γιορκ Κόσμος δίπλα στον Κινάλια και 77 με τη φανέλα της Σελεσάο.

Πώς όμως ο μεγάλος Πελέ προσθέτει καμιά πεντακοσαρού ακόμα; Κατ’ αρχήν προσθέτει 446 σε ανεπίσημα φιλικά και… προπονήσεις της Σάντος, 26 σε φιλικά με τους Κόσμος, 9 με μια μικτή του Σάο Πάουλο, 6 με μια μικτή παικτών Σάντος και Βάσκο ντα Γκάμα, 18 σε «αγώνες επίδειξης» της Εθνικής Βραζιλίας, 3 με το… Συνδικάτο Αθλητών του Σάο Πάουλο (πιθανότατα σε κάποιο μπάρμπεκιου), 5 σε φιλανθρωπικούς αγώνες (αν το είχε κάνει ο Νταλάρας θα ήταν πρώτος στη σχετική λίστα) και τέλος 14 γκολ με την ομάδα του στρατού της Βραζιλίας. Τα τελευταία σε ένα τουρνουά στρατιωτικών ομάδων της Ν. Αμερικής το 1959 όπου ο Πελέ είχε κληθεί σαν γκεστ σταρ και ω ναι τα μέτρησε και αυτά.

Το σύνολο μαζί με τα επίσημα: 1284 γκολ, γεγονός που σημαίνει ότι ο Πελέ κλέβει τον εαυτό του αφού τα βγάζει 1283. Πιθανώς ως τίμιος να μην μετράει κάποιο από τα γκολ στα μπάρμπεκιου του συνδικάτου και να το θεωρεί αυτογκόλ, ποιος ξέρει. Το εντυπωσιακό είναι ότι η ΦΙΦΑ συμβολικά αναγνωρίζει τα γκολ του Πελέ, κάτι που π.χ. που δεν κάνει με τα περίφημα γκολ του Ρομάριο. Ποιος όμως είναι τελικά ο πρώτος σκόρερ; Είναι ο Πελέ ή μήπως τελικά είναι o θρυλικός Γιόσεφ Μπίτσαν που σύμφωνα με την ιστορία έχει σκοράρει 5000 φορές;

Κι όμως, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Εστέβες τελικά ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών σε επίσημους αγώνες δεν είναι άλλος από τον γερουσιαστή πλέον Ρομάριο. Τα γκολ του Ρομάριο υπολογίστηκαν από τον Εστέβες σε 768, αφήνοντας δεύτερον τον Μπίτσαν με 759, δύο μόλις παραπάνω από τον τρίτο της λίστας Πελέ. Από τους εν ενεργεία υπάρχει ο Βραζιλιάνος Τούλιο που συνεχίζει να παίζει στα 42 του στις μικρές κατηγορίες της χώρας και φυσικά ο τεράστιος Ραούλ. Η λίστα περιέχει ορισμένα ιερά τέρατα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, αλλά και αρκετούς λιγότερο γνωστούς παίκτες:

Παρασκευή 13 Απριλίου

Ο Νεϊμάρ ετοιμάζεται για την μεγάλα γιορτή, το Σεντενάριο της Σάντος. Επειδή όπως γνωρίζουμε είναι και μες την μόδα τουιτάρει και τη φωτό του λέγοντας ότι είναι έτοιμος. Το κάνει για να δείξει το τατουάζ του που έκανε ειδικά για τη γιορτή. Το τατουάζ δεν είναι κανονικό βέβαια, είναι λέει κάτι σαν κάλτσα και φοριέται από πάνω. Αυτό που δεν φοριέται ποτέ είναι ο σταυρός μαζί με το άστρο του Δαυίδ. Χιλιάδες ραβίνοι και παπάδες ανά τον κόσμο αυτοκτονούν βλέποντας τη φωτογραφία.

Σάββατο 14 Απριλίου

Η Σάντος γιορτάζει τα 100 της χρόνια. O Νεϊμάρ ξέρει ότι σήμερα θα έχει μια δύσκολη ημέρα στο να τραβήξει τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του. Θα αντιμετωπίσει τον Πελέ (που λίγες μέρες πιο πριν σε μια από τις κλασικές γελοίες του δηλώσεις χρίζει τον Νεϊμάρ ως καλύτερο του Μέσσι, άσχετα αν ο Φέντερερ δεν τον ξέρει), έναν άνθρωπο που ξέρει να δίνει σόου εδώ και 30 χρόνια. Το πρώτο σετ ανήκει στον έμπειρο Πελέ που σαν μεγάλη περσόνα καταφτάνει στο γήπεδο της Σάντος με… ελικόπτερο και βγαίνει κρατώντας το Λιμπερταδόρες του 2011.

Ο Νεϊμάρ χαριεντίζεται λίγο με τον Πελέ που φοράει κάτι σαν κορδέλα Μις Τουρισμός και περνάει στην αντεπίθεση. Ελικόπτερο εσύ, ε; Κάπως πρέπει να το ξεπεράσω αυτό. Τι αγαπάει ο κόσμος; Τα παιδάκια και τα κουταβάκια. Κουταβάκια δεν έχουμε, έχουμε όμως πολλά παιδάκια:

Ο Νεϊμάρ με τους συμπαίκτες του λοιπόν, τα βάζει με 100 παιδάκια. Ο Νεϊμάρ ντριμπλάρει και τα 100…

Κυριακή 15 Απριλίου

Η Σάντος αντιμετωπίζει για το πρωτάθλημα Παουλίστα την Καταντουβένσε. Πρόκειται για έναν αγώνα χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς είναι η τελευταία αγωνιστική πριν αρχίσουν τα πλέι-οφ. Η Σάντος είναι 3η και η δόλια Καταντουβένσε 19η. Όχι στην Βραζιλία, στην επαρχία του Σάο Πάουλο λέμε. Η Σάντος κάνει το καθήκον της και κερδίζει με 5-0. Είμαστε στο 88′. Όλοι περιμένουν να πάνε στα σπίτια τους. Ειδικά οι καημένοι ποδοσφαιριστές της Καταντουβένσε. Αλλά όχι. Ο Νεϊμάρ πρέπει να κάνει το κομμάτι του. Πρέπει να ξεφτιλίσει τους αντιπάλους. Το κάνει με τα χέρια στην μέση και διάφορα τσαλιμάκια. Τρώει μια κλωτσιά. Σωριάζεται κάτω. Εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο ευχαριστούν από μέσα τους τον αμυντικό που αποβλήθηκε και κανείς δεν ασχολείται με το αν χτύπησε ο Νεϊμάρ.

Ένα ακόμα δύσκολο Π/Σ/Κ για τον Νεϊμάρ τελειώνει…

Το βράδυ της 24ης Ιανουαρίου του 2010 ο Παραγουανός Σαλβαδόρ Καμπάνιας ήταν ένας πετυχημένος διεθνής επιθετικός που έβγαινε για ένα ποτό με τη γυναίκα του λίγους μήνες πριν από το μουντιάλ της Ν. Αφρικής και σε μια περίοδο που συζητιόταν έντονα η πιθανή μεταγραφή του στην Αγγλία. (One second, you got it made. Next second you’re down in the dumps.) Τα ξημερώματα της 25ης Ιανουαρίου ήταν ένας άνθρωπος στο χειρουργείο ενός νοσοκομείου με μια σφαίρα σφηνωμένη στο πίσω μέρος του κεφαλιού του μετά από μια μικρο-συμπλοκή στη τουαλέτα ενός μπαρ.

Παρά το ακραίο της κατάστασης του ο Καμπάνιας όχι μόνο επιβίωσε ως εκ θαύματος, όχι μόνο επανέκτησε όλες τις αισθήσεις του αλλά κατάφερε δυο χρόνια και μερικούς μήνες μετά να επιστρέψει στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο παίζοντας το Σάββατο για 40 λεπτά με τη φανέλα της πρώτης του ομάδας, της 12 de Octubre που αγωνίζεται στην τρίτη κατηγορία της Παραγουάης. Και μπορεί οι γιατροί να φοβήθηκαν να αφαιρέσουν τη σφαίρα από το κεφάλι του αφήνοντας την εκεί για πάντα, ο ίδιος πάντως, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, δεν δίστασε καθόλου να χρησιμοποιήσει το κεφάλι του στις σέντρες των συμπαικτών του αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά ότι η θέληση ξεπερνάει αρκετές φορές καταστάσεις που στην αρχή φαίνονται ανίατες.

Αυτή είναι η απλή περιγραφή για το χθεσινό ελ κλάσικο του Αβεγιανέδα μεταξύ της γηπεδούχου Ιντεπεντιέντε και της Ράσινγκ. Μόνο που αυτά τα παιχνίδια ακόμα και φιλικά να είναι, πάντα έχουν ενδιαφέρον και μέσα και έξω από το γήπεδο. Έτσι και χθες μεγαλοσαββατιάτικα (για μας) όποιος είδε το παιχνίδι δεν το μετάνιωσε. Ένα παιχνίδι που ξεκίνησε με την Ιντεπεντιέντε να έχει την μπάλα, αλλά να μην απειλεί και την Ράσινγκ να είναι επικίνδυνη στις αντεπιθέσεις λόγω της ποιότητας που έχει στην επίθεση.

Τα ωραία ξεκίνησαν από νωρίς, αφού μόλις στο 8′ ο προπονητής της Ιντεπεντιέντε διαμαρτύρηθηκε για μια κίτρινη κάρτα και αποβλήθηκε περνώντας το υπόλοιπο ματς στην κερκίδα καπνίζοντας και μιλώντας στο… γουόκι τόκι του. Η Ράσινγκ ήταν αυτή που προηγήθηκε όταν ο Μιλίτο έκανε εγκληματικό λάθος στην άμυνα, ο Άουτσε το εκμεταλλεύτηκε και έδωσε σίγουρο γκολ στον Κολομβιανό Τεόφιλο Γκουτιέρες.

Η Ιντεπεντιέντε επανήλθε στο 35′ όταν μετά από φάση διαρκείας στην περιοχή της Ράσινγκ, ο γνωστός μας Φακούντο Πάρα κεραυνοβόλησε τον Σάχα για να γράψει το 1-1. Η Ράσινγκ με τη σέντρα έπιασε στον ύπνο την Ιντεπεντιέντε, αλλά ο Άουτσε έχασε απίστευτο τετ-α-τετ και κάπου εκεί τα πράγματα πήραν άλλον δρόμο. Η Ιντεπεντιέντε κερδίζει πέναλτι και μαζί την απευθείας κόκκινη του Ζουκουλίνι (ίσως υπερβολική) και ο Πάρα γράφει το 2-1. Με παίκτη λιγότερο πλέον η Ράσινγκ κυνηγάει και στο σκορ, αλλά οι ελπίδες της θα λιγοστέψουν ακόμα περισσότερο όταν ο Τεόφιλο θα κάνει μια ακόμα βλακεία στην καριέρα του, θα πει κάτι στον διαιτητή και θα αποβληθεί. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι τον είπε «caron» που στην Κολομβία σημαίνει ξεδιάντροπος και ο διαιτητής άκουσε «cagon» που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει χεσμένος.

Ο Σάχα μαζεύει τους συμπαίκτες του και προσπαθεί να τους ηρεμήσει και πράγματι η Ράσινγκ τα πάει αρκετά καλά με τους 9 παίκτες της και σε δυο φάσεις αγγίζει το 2-2, η πρώτη με τον Πελετιέρι απίστευτη. Όταν είσαι όμως με δυο παίκτες λιγότερους και χάνεις τέτοιες ευκαιρίες, δεν έχεις και πολλές ελπίδες και οι κόκκινοι στις καθυστερήσεις σκοράρουν (όπως το συνηθίζουν) δις και μετατρέπουν την αγχωτική νίκη σε περήφανο θρίαμβο. Το 4-1 πανηγυρίζεται για ώρα στο γήπεδο αφού κανείς δεν φεύγει και η γαλάζια πλευρά της πόλης του Αβεγιανέδα πέφτει σε περισυλλογή.

Τα αποδυτήρια της Ράσινγκ όμως βράζουν με αρκετούς παίκτες να τα έχουν με τον Τέο. Μεταξύ τους κι ο αρχηγός Σάχα με τον οποίο ο Κολομβιανός έρχεται στα χέρια. Ο Μορένο πάει να τους χωρίσει και τελικά τρώει μια αδέσποτη και οι φήμες λένε ότι το περιστατικό καταλήγει με τον πειραγμένο Τεό να βγάζει ένα πιστόλι του paintball. Οι παίκτες της Ράσινγκ δεν επιβεβαιώνουν τίποτα, αλλά το σίγουρο είναι ότι ο Τέο έφυγε μόνος με ταξί από το γήπεδο. Την ίδια ώρα ο Κόκο Μπαζίλε αποτελεί κατά πάσα πιθανότητα παρελθόν από τον πάγκο της Ράσινγκ, με το όνομα του Ζουμπελντία να παίζει έντονα.

 Φυσικά η καζούρα από τους νικητές έχει ξεκινήσει από χθες:

Με καλύτερη αυτή που κάνει λογοπαίγνιο με το όνομα του Τεό και λέει: «Σε ξέχασαν στο Αβεγιανέδα»

Η Φλαμένγκο μετά το κάζο της περασμένης εβδομάδας αντιμετώπιζε την αδιάφορη Λανούς με το ραδιοφωνάκι στο χέρι, καθώς ήθελε το Χ σε ένα ματς που κι οι δυο ομάδες (Ολίμπια και Έμελεκ) με νίκη έπαιρναν το πολύτιμο δεύτερο εισιτήριο. Οι Βραζιλιάνοι έκαναν τα πράγματα εύκολα από νωρίς, καθώς μόλις από το 17′ πήραν προβάδισμα με τον Γουέλιντον και μέχρι το 49′ είχαν κάνει το σκορ 3-0 με τον Ντέιβιντ και τον Λουίζ Αντόνιο. Από εκεί και πέρα το άγχος είχε μεταφερθεί στο αποτέλεσμα του άλλου αγώνα.

Σε έναν αγώνα που έγινε χαμός, με ανατροπές. Η Ολίμπια προηγήθηκε στο 45′ και η Έμελεκ ισοφάρισε με τον Μάρκος Μονταΐνι για να δώσει ελπίδες στους ηρωικούς εκδρομείς της. Κάπου εκεί στην Φλαμένγκο άρχισαν να παίρνουν θάρρος, και να ζουν μια νύχτα που δεν θα ξεχάσουν εύκολα. Όλα πήγαιναν κατ’ ευχήν για τους Βραζιλιάνους μέχρι που στο 87′ ο Άνχελ Μένα έκανε το 1-2 παγώνοντας τους Βραζιλιάνους και σκορπώντας ευτυχία στους οπαδούς της Έμελεκ. Οι εναλλαγές όμως δεν είχαν τελειώσει εκεί. Ενώ οι παίκτες της Φλαμένγκο άλλαζαν φανέλες και αποχωρούσαν στενοχωρημένοι, μετά από κόρνερ ο Πάμπλο Σεμπάγιος έγραψε το 2-2 στο 91′ με τους παίκτες της Φλαμένγκο να αρχίζουν να πανηγυρίζουν την πρόκριση και τους οπαδούς να χορεύουν στις κερκίδες.

Μόνο που το παιχνίδι δεν είχε τελειώσει ακόμα. Μέσα σε 30 δευτερόλεπτα η Έμελεκ κέρδισε κόρνερ και ο Κινιόνες έγραψε το 2-3 δίνοντας οριστικά την πρόκριση στην ομάδα του Εκουαδόρ και φέρνοντας πλέον δάκρυα στους Βραζιλιάνους. Τα πλάνα με τις παράλληλες μεταδόσεις είναι πραγματικά συγκλονιστικά και αν δεν σας αρκούν, κάποιοι όχι-και-τόσο-φίλοι της Φλαμένγκο τα μάζεψαν όλα σε ένα βίντεο που κανείς οπαδός της Φλαμένγκο δεν θα ήθελε να δει.

Ο Γκαμπριέλ Ουτσίδα είναι ένας δημοσιογράφος/φωτογράφος που έχει αφοσιωθεί στο ποδόσφαιρο και πιο συγκεκριμένα στους πιο σημαντικούς ανθρώπους μετά τους 22 ποδοσφαιριστές, τους οπαδούς. Μέσα από το μπλογκ του έχουν παρελάσει διάφοροι τρελαμένοι Βραζιλιάνοι οπαδοί, καθώς ο Ουτσίδα ασχολείται συχνά με μέλη των διαφόρων τορσίδας της Βραζιλίας, αλλά και απλός κόσμος όπως παιδιά που πηγαίνουν στο γήπεδο. Η τελευταία του σοδειά φωτογραφιών ήταν από τους οπαδούς της Τιμάο, της ιστορικής Κορίνθιανς.

Η καλύτερη από αυτές είναι αυτό το πονεμένο χέρι που κρατάει τα κάγκελα, με τον γύψο γραμμένο με συνθήματα υπέρ της ομάδας από συνάρρωστους οπαδούς.

Η Μπόκα δείχνει να έχει επιστρέψει δυναμικά τόσο στις εγχώριες, όσο και στις διεθνείς διοργανώσεις. Πήρε μια σπουδαία νίκη στη Βραζιλία επί της Φλουμινένσε σπάζοντας το δεύτερο μεγαλύτερο ρεκόρ στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου μετά από αυτό του απόρθητου Χαριλάου αήττητο της Φλου σε εντός έδρας αναμετρήσεις εδώ και 27 χρόνια χωρίς ήττα (σε 32 αγώνες). Η Φλουμινένσε που μπορεί να μην έχει κερδίσει κανένα κατσαρόλι, είχε καταφέρει να μην χάσει από το 1985 όταν και οι Αρχεντίνος Τζούνιορς είχαν περάσει νικηφόρα. Με τη νίκη αυτή η Μπόκα εξασφάλισε μαζί με την Φλου την πρόκριση για τον επόμενο γύρο.

Την πρόκριση και την 1η θέση εξασφάλισε και η Βέλεζ που μέσα στην Γουαδαλαχάρα κέρδισε με 0-2 και έδειξε ότι είναι ιδιαίτερα υπολογίσιμη. Οι Μεξικάνοι έμειναν τελευταίοι στον όμιλο και όλα θα κριθούν την επόμενη αγωνιστική καθώς δίνεται μάχη με τις Κίτο και Ντεφενσόρ Σπόρτινγκ.

Και αν η Μπόκα και η Βέλεζ ήταν λογικό να περάσουν, η ευχάριστη έκπληξη είναι η Ουνιόν Εσπανιόλα, η ομάδα των Ισπανών μεταναστών της Χιλής. Οι «κόκκινοι» κέρδισαν με 2-1 την Μπολιβάρ, στον μάλλον πιο αδύνατο όμιλο της διοργάνωσης, και έτσι άφησαν να παλέψουν για τη 2η θέση οι Βολιβιανοί με τους άλλους Χιλιανούς του ομίλου την Ουνιβερσιδάδ Κατόλικα.

Το ταξίδι της Ρίβερ Πλέιτ στη Β’ Εθνική συνεχίζεται και μαζί οι δύσκολες στιγμές. Παρά κάποιες εκλάμψεις, η ομάδα του Μπουένος Άιρες συνεχίζει να παίζει άσχημα και να μην σιγουρεύει την άνοδό της στην μεγάλη κατηγορία. Οι οπαδοί των Μιλλιονάριος έκαναν μαύρο Πάσχα μετά την ήττα με 1-0 από την Ατλάντα με την γκολάρα του Λορεφίσε. Οι οπαδοί της Ατλάντα πήραν εκδίκηση μετά το 7-1 του πρώτου γύρου τραγουδώντας το μεγαλύτερο σουξέ της σεζόν: «Vos sos de B», το οποίο έχουν βαρεθεί να το ακούν σε όλα τα γήπεδα οι φίλοι της Ρίβερ.

Με την ήττα αυτή η Ρίβερ βρίσκεται στη 2η θέση μαζί με την Κίλμες, 3 βαθμούς λιγότερους από την Ινστιτούτο που έχει και ένα ματς λιγότερο, ενώ στην 4η θέση είναι η Ροζάριο Σεντράλ και απέχει μόλις 2 βαθμούς. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, το Ίντερνετ γέμισε με νέες αφίσες, που είχαν θέματα από τον γνωστό παππού μέχρι το Πάσχα:

Δεν ζητάω 28 πάσες συνεχόμενες, όπως η Ατλάντα. Ζητάω 3.

Ξεκίνησε χάνοντας, τελείωσε κερδίζοντας (σ.Σ. αναφέρεται στο τελευταίο ματς της Μπόκα)
Ξεκίνησε χάνοντας, τελείωσε χάνοντας.
Μέχρι και το Πάσχα σου λείπουν τα αυγά ΡίΒερ.

Η ιστορία της Σαν Λορένσο είναι γεμάτη επιτυχίες, αλλά και αποτυχίες όπως κάθε ιστορική ομάδα. Αυτό όμως που την κάνει να ξεχωρίζει από πολλές ομάδες είναι το παρασκήνιο με το παλιό της στάδιο, το μυθικό Γκασόμετρο. Το «παλιό» Γκασόμετρο ήταν ένα από τα ιστορικότερα γήπεδα της Αργεντινής μαζί με το Μονουμεντάλ, το Μπομπονέρα και το Ελ Σιλίντρο και η Σαν Λορένσο αγωνίστηκε εκεί από το 1916 ως το 1979. Το 1979 ο δήμαρχος του Μπουένος Άιρες και παλιός Ταξίαρχος της αεροπορίας Οσβάλντο Κακιατόρε αποφάσισε να ξεκινήσει την ανάπλαση ορισμένων αστικών περιοχών. Ο Κακιατόρε ήταν δήμαρχος στα χρόνια της Χούντας της Αργεντινής και ήταν από τους υπεύθυνους για την διοργάνωση του Μουντιάλ που έγινε στη χώρα ένα χρόνο πιο πριν, καθώς είχε ασχοληθεί με τα απαραίτητα έργα που απαιτούνταν στα γήπεδα της πόλης.

Το πλάνο ήταν να ανοίξουν νέοι δρόμοι και να κατασκευαστούν νέες κατοικίες στην περιοχή του Μποέδο και ο νόμος που πέρασε τότε είχε ως στόχο κάποιες περιοχές να αποκτηθούν από το κράτος. Στο νόμο αυτό υπήρχε ρητή αναφορά ότι απαγορευόταν η κατασκευή σούπερ-μάρκετ στα οικόπεδα αυτά. Το γήπεδο έκλεισε οριστικά το 1979 μετά από έναν αγώνα με την Μπόκα και αγοράστηκε κάτω από πιέσεις σε σκανδαλώδη χαμηλή τιμή (στο ύψος των $900.000) από μία εταιρεία φάντασμα που είχε συσταθεί λίγες μέρες πιο πριν. Η εταιρεία αυτή δεν προχώρησε σε κανένα έργο και φυσικά δεν έφτιαξε καμία κατοικία. Μέχρι που το 1983 πέρασε ένας νέος νόμος που ακύρωνε την απαγόρευση για κατασκευή σούπερ-μάρκετ. Ως δια μαγείας ο χώρος του Γκασομέτρο πουλήθηκε στη γνωστή αλυσίδα Καρφούρ για περίπου 8 εκατομμύρια δολάρια. Από τότε υπάρχει ένα μεγάλο πολυκατάστημα στον χώρο εκείνο.

Η Σαν Λορένσο έζησε ως πρόσφυγας για πολλά χρόνια (η απώλεια της έδρας συνέπεσε και με κακή αγωνιστική πορεία) παίζοντας σε διάφορες έδρες μέχρι που 14 χρόνια μετά ξαναβρήκε το σπίτι της στο Εστάδιο Πέδρο Μπιντεγκάιν. Το «νέο» Γκασόμετρο, όπως το αποκαλούν πολλοί, είναι μικρότερο από το παλιό γήπεδο (45.000 αντί για τους 70.000 του παλιού γηπέδου) και ένα άκρως εντυπωσιακό στάδιο που όταν είναι γεμάτο έχεις την αίσθηση ότι θα ξεχειλίσει. Παρά όμως το γεγονός ότι η Σαν Λορένσο έχει γήπεδο και έχει και άλλα πιο σοβαρά προβλήματα να αντιμετωπίσει, οι οπαδοί της ομάδας δεν έχουν ξεχάσει το παλιό τους γήπεδο. Έτσι, έχουν οργανωθεί σε διάφορες ομάδες και πιέζουν ώστε να δικαιωθεί η ομάδα τους από τις αρχές. Το 2007 κατάφεραν τον νόμο της «Ιστορικής Αποκατάστασης» με τον οποίο ένα γειτονικό οικόπεδο επιστράφηκε στην ομάδα, αλλά ο μεγάλος στόχος είναι να επιστραφεί ο χώρος του παλιού γηπέδου. Για τον λόγο αυτό έχουν γίνει αρκετές πορείες και εκδηλώσεις από τον κόσμο της Σαν Λορένσο με στόχο η απόφαση που θα παρθεί το καλοκαίρι από τους αρμόδιους να είναι υπέρ του πλάνου που έχουν παρουσιάσει. Το αρκετά πετυχημένο βίντεο που βλέπετε, είναι από το κάλεσμα στους οπαδούς της Σαν Λορένσο να είναι όλοι εκεί στην μεγάλη συγκέντρωση της Πλάσα ντελ Μάγιο που έγινε πριν έναν μήνα. O στόχος των 100.000 ατόμων κατά τους ίδιους επιτεύχθηκε τελικά και η προσπάθεια για επιστροφή στην Τιέρρα Σάντα συνεχίζεται:

Είσαι ποδοσφαιρόφιλος. Η ομάδα σου είναι η ζωή σου. Ή έστω μεγάλο κομμάτι αυτής. Α, ναι. Έχεις και μια γυναίκα/κοπέλα/γκόμενα. Σε έχει πρήξει γιατί δεν την πας πουθενά. Ναι είναι ψέμματα. Μόλις πριν 8 μήνες την είχες πάει για μπριΤζόλες. Τι θέλει πια; Τέλος πάντων. Κάπου πρέπει να την πας.

Πριν από σένα το σκέφτηκε η Μπόκα Τζούνιορς καθώς πλέον το Hotel Boca Juniors άνοιξε τις πόρτες του και σε περιμένει μετά από περίπου 4 χρόνια από την στιγμή που ανακοινώθηκε. Το ξενοδοχείο των 5 αστέρων υποστηρίζει ότι είναι το πρώτο θεματικό ξενοδοχείο ποδοσφαιρικής ομάδας στον κόσμο (μέχρι στιγμής αγαπημένε αναγνώστη είχες συνδυάσει τα θεματικά ξενοδοχεία με αυτά των ΧΧΧ κάπου στην εθνική οδό) και προσφέρει τρομερές ανέσεις. Για την Μ. Εβδομάδα (των καθολικών) η προσφορά είναι 4 μέρες και 3 νύχτες με μόλις $2000. Αν πάλι σου φαίνονται πολλά, να ξέρεις ότι το δίκλινο στοιχίζει $180 και αν αποφασίσεις να ενδώσεις στις πιέσεις της και να την στεφανωθείς να ξέρεις ότι το νυφικο σου το κρεβάτι θα στοιχίσει γύρω στα $2400.

Και αν εξακολουθούν να σου φαίνονται πολλά φίλε οπαδέ της Μπόκα Τζούνιορς μην ξεχνάς τι μπορείς να έχεις. Προσωπικό μπάτλερ, spa, γυμναστήριο, φωτογραφίες των αγαπημένων σου παικτών μέσα στο δωμάτιο, έπιπλα στα χρώματα της Μπόκα, δυνατότητα να παρακολουθήσεις την προπόνηση της Μπόκα και να γνωρίσεις από κοντά τους παίκτες της, επισκέψεις με ξεναγό στο μουσείο της Μπόκα και φυσικά «καλά» εισιτήρια για το Μπομπονέρα. Το κατά πόσο θα πετύχει θα το μάθουμε στο μέλλον.

Συνολικά το ξενοδοχείο διαθέτει 85 σουίτες χωρισμένες σε 4 κατηγορίες και όπως γίνεται αντιληπτό από τις τιμές απευθύνεται περισσότερο σε… executive πελάτες και όχι σε αυτούς που ταξιδεύουν χιλιόμετρα για να δουν την ομάδα να αγωνίζεται στη Χουχούι. Τα δωμάτια δεν θα έχουν νούμερα, αλλά τα ονόματα παικτών και φυσικά καταλαβαίνει κάποιος ότι το καλύτερο θα είναι το Μαραντόνα. Εμφανισιακά το ξενοδοχείο είναι πανέμορφο και σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Κάρλος Οτ.

Στο πιο πλούσιο παιχνίδι αυτής της εβδομάδας στο Κόπα Λιμπερταδόρες η Λανούς διέλυσε την Ολύμπια με 6-0. Η ομάδα από τα νότια του Μπουένος Άιρες πήρε μια σημαντική νίκη για τη συνέχεια του θεσμού με μεγάλο πρωταγωνιστή τον Παβόνε. Για την ομάδα του «δικού μας» Γκαμπριέλ Σούρερ αγωνίστηκαν και οι πρώην «δικοί μας» Ρεγκέιρο (σκόραρε) και Αραούχο. Το Κόπα Λιμπερταδόρες βρίσκεται στη φάση των ομίλων και τα πράγματα σιγά σιγά αρχίζουν να ξεκαθαρίζουν.

Παρ΄ όλα αυτά το θέμα που επικρατεί στις ειδήσεις της αγαπημένης Αργεντινής είναι η πρόσληψη του επίσης αγαπημένου Καρούσο Λομπάρντι από την Σαν Λορένσο. Ο μυστακιοφόρος – μαλλιοφυτεμένος κόουτς παράτησε την Κίλμες για να αναλάβει για μια ακόμα φορά το δύσκολο έργο της σωτηρίας μιας ομάδας. Το 2007 σε μια παρόμοια κατάσταση παράτησε την Τίγκρε (που τελικά ανέβηκε) για να αναλάβει τους Αρχεντίνος Τζούνιορς. Ο αλενατόρε Καρούσο έχει αποκτήσει ειδικότητα στο να σώζει ομάδες, καθώς μετά τους Αρχεντίνος (στους οποίους είχε προταθεί από τον Μαραντόνα) έκανε το ίδιο με τους Νιούελ’ς. Μάλιστα σε εκείνη την περίοδο της θητείας του είχε κάνει ορισμένες μεγάλες νίκες, αλλά είχε πλακωθεί και με τον Ρολάντο Σκιάβι. Μια κόντρα που συνεχίζεται μέχρι και τώρα με τον Σκιάβι να κατηγορεί τον Καρούσο ότι τα παίρνει από παίκτες για να τους βάζει να παίζουν και τον Καρούσο να απαντάει με ανάλογα σχόλια.

Τη σωτηρία όμως ο Καρούσο την πέτυχε στη συνέχεια και με τη Ράσινγκ στην οποία έχασε μόνο 1 από τα 15 παιχνίδια όταν την ανέλαβε. Η συνέχεια όμως δεν ήταν ανάλογη και παρά το γεγονός ότι η διοίκηση τον ήθελε, η κακή πορεία στο επόμενο πρωτάθλημα τον έκανε να παραιτηθεί. Τώρα επιστρέφει σε μια ομάδα που οι οπαδοί κυνηγάνε και χτυπάνε τους παίκτες (!!), που οι παίκτες δεν έχουν καλές σχέσεις μεταξύ τους και η διαιτησία κάνει θαύματα εναντίον της. Το έργου του γραφικού, πλην δουλευταρά, κόουτς φαίνεται δυσκολότερο από ποτέ…

«Λοιπόν παιδιά πρέπει να ισοφαρίσουμε. Χάνουμε τον τίτλο του πρωταθλητή Σερζιπάνο. Αν μέχρι το τέλος είναι 1-0 θα βγούμε όλοι μπροστά. Κι εσύ Αλμπέρτου Σόουζα ντε Ολιβέιρα Φαρίας.»

«Μα κόουτς είμαι ο τερματοφύλακας.»

«Πάψε ανόητε, στην ιστορική Ασοσιασάο Ατλέτικο Γκουαρανί παίζεις, πάμε για νίκη. Φουλ επίθεση.»

«Μα κόουτς ποιος θα προστατέψει την εστία αν βγούμε όλοι μπροστά και η Σερζίπε κλέψει την μπάλα;»

«Όλα είναι υπολογισμένα παιδιά. Θα παίξουμε με βάθος στην άμυνα. Θα καλύπτει ο πιτσιρικάς ο Αλμπερτίνιο Τζούνιορ. Τον πιστεύω…»