Καλή χρονιά αδέρφια μου, ελπίζω να σας βρίσκω όλους και όλες καλά στην υγεία σας, γιατί εγώ ψιλοταλαιπορήθηκα με μια βρωμοϊωση αλλά τελικά τα κατάφερα να επιβιώσω. Τώρα αυτό το τελευταίο δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό για την ανθρωπότητα, μάλλον αδιάφορο το κόβω, αλλά το λέω έτσι μήπως και σας συγκινήσω και ασχοληθείτε λίγο μαζί μου.
Πάμε παρακάτω τώρα, στα αγαπημένα μας ποδοσφαιρικά θέματα.
Οσο καιρό ήμουν στο κρεβάτι με το θερμόμετρο στο στόμα και την θερμοφόρα στη γκλάβα σαν τον Λογοθετίδη στο «ένα βότσαλο στη λίμνη», Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός ξαμολήθηκαν να βρουν στόπερ και αριστερά χαφ εξτρέμ. Και όχι όποιους κι όποιους παρακαλώ.
Ο ένας έψαχνε το Χαμερκίλερ που θα ήταν καλύτερος του Μέλμπεργκ και ο άλλος τον αντιΤζόλε που θα είναι καλύτερος του Λέτο.
Δύσκολο το στοίχημα φίλοι μου διότι ζούμε στην Ελλάδα. Αν ζούσαμε στην Αγγλοϊσπανία ας πούμε, τώρα θα μας απασχολούσε να βρούμε κάτι καλύτερο απ τον Τέρι και κάτι καλύτερο απ τον Ινιέστα. Επίσης δύσκολο, αλλά σε άλλο παιχνίδι. Είναι σαν να παίζει ο ένας σκάκι και ο άλλος ντάμα.
Εδώ λοιπόν, ψάχνουμε πράγματα πολύ δύσκολα και εν πολλοίς ακατόρθωτα. Διότι πού να βρεις τώρα αμυντικό καλύτερο του Μέλμπεργκ και αριστερό εξτρέμ καλύτερο του Τζόλε;
Κατά συνέπεια, αν είναι να μην βρεις αμυντικό καλύτερο του Μέλμπεργκ που να είναι και καλύτερος του Σωτήρη και αριστερό εξτρέμ καλύτερο του Τζόλε που να είναι και καλύτερος του Λέτο, διότι τέτοιοι παίχται δεν έρχονται στην Ελλάδα, μάλλον δεν πρέπει να πάρεις κανέναν, διότι αν πάρεις κάτι χειρότερο του Τζόλε και κάτι υποδεέστερο του Μέλμπεργκ τότε γιατί να μην μείνεις μ αυτούς που έχεις ή γιατί δεν τους πήρες απ το καλοκαίρι που έλεγες πως ψάχνεις κάτι καλύτερο;
Μεγάλα και δυσεπίλυτα τα βλέπω τα προβλήματα των μεγάλων ομάδων μας αδέρφια μου.
Μόνο μην τρελαθεί κανένας Ψωμιάδης και πάει και τους αγοράσει όλους τους Μπεν Νεφράδες, Ματεράτσηδες και λοιπούς μάγους χωρίς δώρα και τους κάνει δώρο στην Καβάλα για να τιμήσει την επέτειο που πρωτοκοινώνησε…
Τάδε έφη: EXARCHIOTIS στις 12:01, 5 Ιανουαρίου, 2010
Ύστερα από ένα μεγάλο διάστημα αποχής στα θέματα του ΠΑΟΚ, επανέρχομαι με ένα post λίγο από όλα. Ήταν 2-3 εβδομάδες με πολλές ειδήσεις για την ομάδα, με εξελίξεις διοικητικές, μεταγραφικά θέματα και αγωνιστικά βεβαίως.
Ας ξεκινήσουμε από τα αγωνιστικά. Ο ΠΑΟΚ έδωσε δυο συνεχόμενα παιχνίδια εκτός έδρας, με ίσως τις 2 δυσκολότερες επαρχιακές ομάδες που παίζουν αυτή την στιγμή στην Σούπερ Λιγκ (θυμίζω ότι ο ΠΑΟΚ ήταν τυχερός αρκετά να αντιμετωπίσει Πανιώνιο και Αστέρα Τρίπολης όταν ήταν στα «κάτω» τους, αλλά… άτυχος αρκετά να αδικηθεί κατάφωρα και στα 2 παιχνίδια και αντί για νίκες να γυρίσει με ισοπαλίες). Στο πρώτο παιχνίδι με τα Γιάννενα είδαμε ίσως το καλύτερο παιχνίδι του ΠΑΟΚ, ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο. Ένα γήπεδο πραγματικά να γέρνει στην περιοχή της Καβάλας, με κλασσικές χαμένες ευκαιρίες για τον ΠΑΟΚ. Από αυτό το παιχνίδι κρατάμε 3 πράγματα. Πρώτον την ατυχία του ΠΑΟΚ, δεύτερον το γεγονός ότι ο Παπάζογλου για την ώρα τουλάχιστον, ΔΕΝ μπορεί και τρίτον την απίστευτη εκδρομή του κόσμου, προφανώς η μεγαλύτερη φετινή εκδρομή με 9000 ΠΑΟΚτσήδες μέσα στο γήπεδο να μετατρέπουν το όμορφο γήπεδο της Καβάλας σε μικρή Τούμπα. Επόμενο παιχνίδι του ΠΑΟΚ, με τον Εργοτέλη στο μεγάλο αλλά ψυχρό δυστυχώς Παγκρήτιο. Μετά από ένα τραγικό πρώτο ημίχρονο, ο ΠΑΟΚ μπήκε μεταμορφωμένος στο δεύτερο ημίχρονο. Από αυτό το παιχνίδι κρατάμε άλλα τρία πράγματα. Πρώτον, ότι ο ΠΑΟΚ παρέμεινε αήττητος κοντά στις 700 μέρες (τα τελευταία 2 χρόνια του Σάντος δηλαδή) με ομάδες πέρα του ΠΟΚ, δεύτερον ότι ο Ίβιτς θυμήθηκε επιτέλους ότι είναι 10άρι και έβγαλε 2 φοβερές κάθετες πάσες που μετατράπηκαν σε γκολ και τρίτον το πανέμορφο γκολ του Αραμπατζή, του παίκτη που τόσο ταλαιπωρήθηκε από τραυματισμούς αλλά δείχνει να επιστρέφει. Παρόλο που έχει πάρει την θέση του Μπαλάφα στις καρδιές των ΠΑΟΚτσήδων.
Ο ΠΑΟΚ είχε και διοικητικές εξελίξεις. Ο Ζαγοράκης δείχνει να επιστρέφει σαν πρόεδρος και ο Βρύζας μετατρέπεται σε Αντιπρόεδρο. Ουσιαστικά θα διοικούν και οι δύο μαζί, απλά ο καθένας θα αναλάβει τον τομέα του. Ο Ζαγοράκης το προπονητικό κέντρο, ίσως το νέο γήπεδο και το θέμα των χρεών και ο Βρύζας το αγωνιστικό. Περαιτέρω σχόλια σχετικά με υποβιβασμό του Βρύζα κλπ δεν θα κάνω, θεωρώ υπέρ πολυτέλεια για τον ΠΑΟΚ να διοικείται από αυτούς τους δύο ανθρώπους και δεν με ενδιαφέρει καθόλου το τι λέγεται στα καφενεία. Όταν βλέπεις τι γίνεται αριστερά και δεξιά σου, όταν θυμάσαι τι έχεις περάσει με όλα τα λαμόγια που είχες διοικήση τα τελευταία 20 χρόνια, καταλαβαίνεις πόσο μικρότητα και αστειότητα είναι να ασχοληθείς με κάτι τέτοια. Είμαι οπαδός του ΠΑΟΚ, διοικούμαι από δύο ανθρώπους που εμπιστεύομαι πλήρως, το θέμα έκλεισε.
Επειδή όμως ΠΑΟΚ χωρίς προβλήματα δεν υπάρχει (ούτε άλλη ασπρόμαυρη ομάδα παγκοσμίως τώρα που το σκέφτομαι) έχουμε τα μεταγραφικά. Και αν η διοίκηση μπορεί να είναι περήφανη που έκλεισε ένα φαινομενικά καλό παίκτη (έτσι λέει το youtube!) χωρίς να έχουν ιδέα οι δημοσιογράφοι, μια άλλη μεταγραφή που είναι στα σκαριά δείχνει να διχάζει τον κόσμο του ΠΑΟΚ. Σαλπιγγίδης. Προσωπικά έχω εκφράσει την άποψη μου, δεν έχει νόημα να ξανά μπω σε αυτή την διαδικασία. Απλά να αναφέρω στους διάφορους δημοσιογράφους που παρουσιάζουν τον ΠΑΟΚ σαν να το θεωρεί μεταγραφή της δεκαετίας και γενικά ότι ο ΠΑΟΚ με αυτή την μεταγραφή θα είναι ένα χαρούμενο χωριό, ότι το χωριό αυτό δυστυχώς θα μετατραπεί σε Γαλάτικο… Τα υπόλοιπα όταν θα υπάρχει κάτι το πιο απτό.
Τάδε έφη: Darth Soccerius στις 17:05, 22 Δεκεμβρίου, 2009
Μπορεί το καλοκαίρι να πέρασε και τώρα να ήρθαν τα χιόνια, όμως μερικά πράγματα δεν αλλάζουν όπως ας πούμε η αέναη αναζήτηση αυτού του κεντρικού αμυντικού απ τον Παναθηναϊκό που θα έχει μοναδικά χαρακτηριστικά και γι αυτό άλλωστε είναι τόσο δύσκολο να βρεθεί.
Τον θέλουμε ψηλό, δυνατό, καλό χαμηλά και ψηλά, καλό τεχνίτη, καλό μαντουμαδόρο όπως θα λεγε και ο τρισμέγιστος Νικόλας ο ζαντολάστιχος, καλό χάμερ και καλόν κίλερ.
Θέλουμε λέει να είναι μάγκας και βαρβάτος, να τους καθαρίζει όλους και με το πάτημα ενός κουμπιού να πλένει και τα χαλιά.
Τώρα γιατί πρέπει να πέφτει τόση σάλτσα και τόση λεζάντα κάθε φορά που ο Παναθηναϊκός ψάχνει αμυντικό δεν το έχω καταλάβει, ή μάλλον βλέπω ένα και μόνο λόγο. Οτι μας κατατρέχει ακόμα το σύνδρομο Μέλμπεργκ και πρέπει να πείσουμε εαυτούς και αλλήλους πως εμείς ψάχναμε και ψάχνουμε κάτι καλύτερο απ τον Σουηδό.
Και όσο δεν το βρίσκουμε τόσο συνεχίζουμε να ψαχνουμε. Ούτε οι αναζητήσεις του Ερυθρού Σταυρού δεν έχουν τέτοιο τράφικ και σε λίγο βλέπω τον Αντωνίου με σηκωμένα πέτα στην καπαρτίνα και καβουράκι κατεβασμένο μέχρι τη μύτη να κραδαίνει φωτογραφία αγνώστου προσώπου (ή μήπως σκίτσο;)και να ψάχνει σ όλες τις γωνιές της γης να βρει αυτόν τον καταπληκτικό αμυντικό και να προλάβει να τον φέρει εδώ πριν μας τον κλέψει κανένα μουσείο ανθρωπογεωγραφίας.
Γιατί εδώ που τα λέμε, η περίπτωση μιά βελτιωμένη έκδοση του Πουγιόλ να είναι υπαρκτό όν δεν συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες.
Αλλά πες εσύ τώρα, πως υπάρχει αυτό το ον. Θα το βρει ο Αντωνίου;
Εδώ ο Αντωνίου πίστευε το καλοκαίρι πως αυτό το ον είναι ο Καντέ και πέρυσι ο Μελίσσης, φέτος δηλαδή τί θ αλλάξει και θα αναγνωρίσει τον Κόναν τον βάρβαρο σε ποδοσφαιρική βερσιόν;
Ασε που με τόσα κοσμιτικά επίθετα και επιθετικούς προσδιορισμούς μπορεί να μπερδευτεί και να νομίζει ότι ψάχνουμε κίλερ κατά κυριολεξία.
Ετσι όπως κατάντησε αυτό το θέμα, μου φαίνεται πως δεν ψάχνουμε κεντρικό αμυντικό, αλλά κεντρικό … κακοποιό.
Και το χειρότερο είναι, πως αυτόν τον έχουμε ανάμεσά μας και δεν τον στείλαμε πακέτο μαζί με τον επιβιώσαντα-αποβιώσαντα νικητή.
Ισως πάλι και να βιάζομαι. Ισως να μην άντεχε τόσες πολλές αλλαγές μαζεμένες η ομάδα.
Εστω. Θα κάνω κουράγιο μέχρι το καλοκαίρι.
Στο μεταξύ, εύχομαι ο «κακοποιός» (αλλοιώς εγκληματίας) να μην μας φορτώσει τον επόμενο Καντέ…
Τάδε έφη: EXARCHIOTIS στις 11:01, 15 Δεκεμβρίου, 2009
Ο Ζόνας παρά την τεράστια πίκρα και στενοχώρια του που δεν ήρθε στην ΑΕΚ συνεχίζει να σκοράρει κατά βούληση στο πρωτάθλημα της Βραζιλίας με τα χρώματα της Γκρέμιο. Αυτή τη φορά έδωσε το βαθμό της ισοπαλίας στον αγώνα με αντίπαλο τη Βιτόρια. Με το αποτέλεσμα αυτό η Γκρέμιο βρίσκεται στην 8η θέση της βαθμολογίας, ο δε Ζόνας στην πρώτη θέση των σκόρερ του πρωταθλήματος με 11 γκολ. Για τον λόγο αυτό πανηγύρισε με ακόμα έναν γραφικότατο τρόπο, αυτή τη φορά κάνοντας το ρομπότ όπως κι ο συνάδελφός του Πίτερ Κράουτς:
Γεννημένος στο Μπουένος Άιρες το 1987 λίγα μέτρα από το γήπεδο της Ατλάντα, της οποίας είναι και οπαδός, ο Άρσε δοκιμάστηκε στις ακαδημίες διαφόρων ομάδων και τελικά αναδείχτηκε από τις μικρές ομάδες της Σαν Λορένσο στις οποίες έπαιζε από τα 8 του χρόνια. Έκανε το ντεμπούτο του στην Α’ Εθνική πριν κλείσει τα 19 του χρόνια, στο τελευταίο παιχνίδι της Απερτούρα του 2005 στο Άρσεναλ-Σαν Λορένσο 1-2. Συμπαίκτης του ο Σεμπάστιαν Σάχα. Στην Κλαουζούρα του 2006 περνάνε 6 αγώνες για να παίξει σε μια λευκή ισοπαλία με τη Ροζάριο Σεντράλ, αλλά στη συνέχεια αγωνίζεται σε αρκετούς αγώνες σε μια χρονιά που η Σαν Λορένσο πάει μέτρια (βγαίνει 8η), αλλά αντιμετωπίζει κυρίως επιθετικά προβλήματα καθώς έχει την καλύτερη άμυνα μαζί με την πρωταθλήτρια Μπόκα δεχόμενη μόλις 14 γκολ. Οι αλλαγές προπονητή είναι συνηθισμένες και ο Όσκαρ Ρουτζέρι δεν τον εμπιστεύεται ιδιαίτερα με αποτέλεσμα να παίξει μόλις σε 4 ματς στην Απερτούρα του 2006. Με την έλευση του Ραμόν Ντίας τα πράγματα στην αρχή δεν αλλάζουν. Ο Άρσε είναι έτοιμος να ακολουθήσει την Εθνική κάτω των 20 για σειρά φιλικών, αλλά ο τραυματισμός του Μποτινέλι κάνει τον Ντίας να τον κρατήσει στην Αργεντινή. Ο Άρσε μπαίνει ως αλλαγή σε κάποιους αγώνες και τελικά παίζει βασικός και στα 6 τελευταία παιχνίδια. Η Σαν Λορένσο δέχεται μόλις 4 γκολ σε αυτά τα ματς και κατακτά το πρωτάθλημα της Κλαουζούρα του 2007.
Η επόμενη σεζόν (2007-2008) είναι μάλλον η χειρότερή του καθώς αγωνίζεται μόλις σε 2 ματς ως βασικός στην Απερτούρα και μόλις σε 1 στην Κλαουζούρα. Η αλλαγή προπονητή το επόμενο καλοκαίρι όμως και η πώληση τού Μποτινέλι θα τον φέρουν βασικό. Ο Μιγκέλ Άνχελ Ρούσο τον πιστεύει και ο Άρσε αγωνίζεται σε όλα τα ματς της Απερτούρα (18 ως βασικός και 1 ως αλλαγή). Οι δημοσιογράφοι τον χαρακτηρίζουν ως «αποκάλυψη» και η Σαν Λορένσο κάνει εξαιρετικό πρωτάθλημα και ισοβαθμεί στην πρώτη θέση μαζί με την Μπόκα και την Τίγκρε του Μάρτιν Αρουαμπαρένα. Το πρωτάθλημα παίζεται στα μπαράζ και ο Νικολάς αγωνίζεται βασικός και στα δυο ματς (μια νίκη-μια ήττα) χωρίς να καταφέρει να κατακτήσει το δεύτερο πρωτάθλημα της καριέρας του. Μάλιστα εκείνη την περίοδο είχε ακουστεί ότι τον παρακολουθούσε κι η Γιουβέντους.
Στο τελευταίο πρωτάθλημα αγωνίστηκε σε 6 αγώνες χωρίς ιδιαίτερα καλή παρουσία και προσωπική και συνολικά της ομάδας. Η Σαν Λορένσο που όπως και οι περισσότερες ομάδες στην Αργεντινή δεν βρίσκεται στην καλύτερη οικονομική κατάσταση δεν λέει όχι στο να τον δώσει. Στις αρχές του καλοκαιριού η Κάλιαρι τον θέλει δανεικό, αλλά η υπόθεση δεν προχωράει. Μετά την πώληση Κυργιάκου η ΑΕΚ ενδιαφέρεται για το νεαρό κεντρικό αμυντικό, αλλά ο Ντιέγκο Σιμεόνε δείχνει να θέλει να τον κρατήσει για αναπληρωματικό. Τελικά επικρατεί η άποψη της διοίκησης και ο Άρσε έρχεται στην Ελλάδα.
Ο Άρσε δεν είναι ηγέτης στην άμυνα. Είναι σίγουρα θετικό το γεγονός ότι οι πιο καλές του χρονιές από άποψη συμμετοχών έγιναν όταν η ομάδα κέρδισε ή διεκδίκησε μέχρι τέλους το πρωτάθλημα. Αυτό που λέγεται είναι ότι πρόκειται για καλό συμπληρωματικό παίκτη. Σε μια ομάδα καλά οργανωμένη αμυντικά και έχοντας δίπλα του κάποιον έμπειρο κεντρικό αμυντικό μπορεί να βοηθήσει. Δεν είναι ιδιαίτερα καλός με την μπάλα και γι’ αυτό δεν προωθείται ή δεν δοκιμάζει να φτιάξει παιχνίδι από πίσω. Προτιμάει τη σιγουριά της κοντινής πάσας. Αρκετά καλός όταν η ομάδα προηγείται και δέχεται πίεση πίσω μια που μπορεί να καθαρίζει φάσεις. Δεν θα προσπαθήσει να κάνει το εντυπωσιακό, θα τελειώσει τη φάση διώχνοντας την μπάλα και θα κάνει λίγα λάθη αν έχει κάποιον καλό παίκτη δίπλα του. Είναι καλός στον αέρα και ιδιαίτερα καλός στο μαν-του-μαν ειδικά παικτών στο στυλ του (π.χ. τα είχε πάει εξαιρετικά σε αγώνα που μάρκαρε τον Μάρτιν Παλέρμο) μια που είναι ψηλός παίκτης. Έχει μεγαλύτερα προβλήματα όταν αντιμετωπίζει ταχείς παίκτες σε ανοιχτό γήπεδο. Παρά το πολύ ελπιδοφόρο του ξεκίνημα, οι πιο πρόσφατες εμφανίσεις του δεν ήταν ιδιαίτερα καλές με αποτέλεσμα να μην έχει μονιμοποιηθεί στην εντεκάδα. Mε βάση αυτά τα στοιχεία στα χαρτιά φαίνεται να μην ταιριάζει πολύ με τον Μαϊστόροβιτς (όπως άλλωστε κι ο Κυργιάκος) και θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα συνεργαστούν.
Στην προσωπική του ζωή απασχόλησε πρόσφατα τα κουτσομπολίστικα Μέσα της Αργεντινής. Διοργάνωσε πάρτυ μαζί με τους φίλους του Λαβέτσι και Ντένις στο οποίο είχε προσκαλέσει και τη φίλη του Ταμάρα Άλβες (γνωστή και από άλλες σχέσεις με ποδοσφαιριστές, όπως τον Άσμαν) και πλήθος άλλων στάρλετ. Οι κατακίτρινες φήμες λένε ότι εκεί άρχισε να φλερτάρει με διάφορες άλλες, με αποτέλεσμα η Ταμάρα να τα πάρει στο κρανίο και να τον χωρίσει.
Τι άλλο θα μπορούσα να επιλέξω ως πρώτο άρθρο σχολιασμού, παρά τις μεταγραφικές επιτυχίες του Ολυμπιακού που για ακόμα μια φορά συγκλόνισε σύμπασα την ποδοσφαιρική ευρώπη και το ένδοξό μας έθνος.
Μετά από σκέψη και διαλογισμό μηνών η ερυθρόλευκη αρμάδα και οι διοικούντες αυτήν κατέληξαν σε ακόμα μία απόφαση-σταθμό που αναμένεται να κλονίσει εκ βάθρων τα σαθρά θεμέλια του παγκοσμίου ποδοσφαίρου και να φέρει την άνοιξη επιτέλους , με μπροστάρηδες ποιους άλλους; Τους αιώνιους πρωταθλητές μπλαμπλαμπλα.
Το τέλος της καριέρας του Πεντραγκ Τζόρτζεβιτς (ή Τζόλε, ή Αρχηγού, ή Τοτέμ) έφερε έντονους προβληματισμούς στο Λιμάνι. Εάν κανείς περιδιάβαζε τα σοκάκια της Μυκόνου , και αντί να προσπαθεί να αποφύγει τις περιπτύξεις μυωδών αρσενικών Αφροδιτών , φρόντιζε να ακούσει τα μηνύματα που το αεράκι έφερνε, μπορεί να μην είχε πλεον την δυνατότητα να ορκιστεί στον ανδρισμό του αλλά σίγουρα θα άκουγε τα παρακάτω λόγια , που τα μετέφερε με παράπονο ο δροσερός αέρας (καλα τώρα παω για όσκαρ Λογοτεχνίας)….
Κοίτα καιρο που διάλεξε ο Σέρβος να την κάνει
που’ναι η τσέπη αδειανή , δίφραγκο πια δεν πιάνει
τώρα που ο καύσων με χτυπά που να κρυφτώ δεν ξέρω
κι οι γάβροι μου φωνάζουνε «σήκω και φύγε γέρο»
Ναι, καλά μαντέψατε ήταν το παράπονο ενος πτωχού , πλην τίμιου (ενταξει μην το παρετε τοις μετρητοίς) μεροκαματιάρη (αυτο παντως μην το παρετε τοις μετρητοίς σίγουρα) του Σωκράτη Κόκκαλη. Πονεμένος και απηυδησμένος από την αχαριστία του λαού του περιδιάβαινε με τη σειρά του τα σοκάκια της Μυκόνου έχοντας στο μυαλό του την άτιμη μοίρα που τόσο σκληρά τον χτύπησε, τον άτιμο αστακό που τόσο ύπουλα ξέφυγε από τα δίχτυα του ψαρά…
Ομως ο πτωχός πλην τίμιος (τα είπαμε αυτά) βιοπαλαιστής (εμμμ…) δεν άργησε να βρει τη λύση. Πριν λίγες ώρες με κάθε επισημότητα ανακοινώθηκε ότι μετά την κατάργηση της προσωποκράτησης στον ποινικό κώδικα, ισχύει πλέον και η κατάργηση του αριστερού χαφ στο ποδοσφαιρικό στερέωμα. Η ανακοίνωση έγινε με κάθε επισημότητα και στον μάνατζερ του βραζιλιάνου Φερεντίνιο ή καπως έτσι, ο οποίος πλέον από την απογοήτευση εγκατέλειψε το ποδόσφαιρο και πλανάται άεργος και ναρκομανής στις φαβέλες του Ρίο που δεν είναι απέναντι απο το Αντίρριο.
Πλήθος λαού και πιστών του πτωχού πλην τίμιου (καποιος θα με βαρέσει στο τέλος) σκληρά εργαζόμενου (δεν θελω ου) ανδρός , παρέστησαν στη δοξολογία κατα την οποία αφορίστηκε ο εξωλέστατος και αντιχριστος Draculas ως εχθρός του Ερυθρόλευκου γένους. Το ανάθεμα θα μελωδείται για 300 χρόνια και οι πιστοί θα φτύνουν στο άκουσμα του ονόματός του ώστε να ξαναγεμίσει η Λίμνη του Μαραθώνα (μια κοινωνική προσφορά της Intralot στον λαό της Αθήνας).
-Κι έτσι ο Ολυμπιακός καλό μου παιδί απέκτησε τον Μαρέσκα και τον Μελμπεργκ.
-Και μετά τι έγινε παππου;
-Σκάσε και τρεχα….
Τάδε έφη: Draculas στις 20:17, 3 Σεπτεμβρίου, 2009
H επίσημη τοποθέτηση του Νίκου Θανόπουλου που στάλθηκε με sms στους ρεπόρτερ ΑΕΚ πριν μερικά λεπτά ήταν η εξής: «Το Δ.Σ της Γκρέμιο αποφάσισε να μην δώσει τον παίκτη παρά την πολύ καλή πρόταση που υποβάλλαμε μαζί με τον όμιλο των επενδυτών, δηλαδή περίπου 3.000.000 ευρώ και 10% από μεταπώληση. Το θέμα δεν ήταν οικονομικό αλλά ότι θα έμεναν χωρίς σέντερ φορ λόγω του τραυματισμού του Μάξι Λόπεζ. Ο παίκτης θέλει σαν τρελός να έρθει και η συμφωνία είναι ότι μπορούμε να τον κλείσουμε από τώρα για να τον αποκτήσουμε τον Δεκέμβριο. Και τώρα προσήλωση στους στόχους μας…»
Μέσα σε 5 γραμμές μεστές συμπερασμάτων μπορούμε να πούμε τα εξής:
Ο πρόεδρος δεν κοιμάται ποτέ και ενημερώνει τον κόσμο για το ΔΣ της Γκρέμιο στο Πόρτο Αλέγκρε, στην άλλη άκρη της γης
Ακόμα και αν ο πρόεδρος κοιμάται, είναι όταν νυχτώνει στην Λατινική Αμερική και δεν μπορούν να γίνουν μεταγραφές εκείνη την ώρα
Δεν ξεχωρίζουμε τους δημοσιογράφους σε παιδιά και αποπαίδια.
Ο Μάξι Λόπες, γνωστός και ως Καμπάνταης της Αργεντινής, χάλασε την μεταγραφή της ΑΕΚ
Ο Ζόνας ως νέος Ντέμης Νικολαΐδης κάνει τα πάντα για να φορέσει τη φανέλα της αγαπημένης του ομάδας.
Ο πρόεδρος είναι αρρωστάκι και στο τέλος του SMS περνάει και το οπαδικό του μήνυμα.
Η συμφωνία με την Cosmote δεν ήταν τυχαία, γιατί με τόσο μεγάλο μήνυμα και τόσους αποδέκτες δεν θα μας έφταναν τα χρήματα του Κυργιάκου για να πληρώσουμε τον λογαριασμό.
Χωρίς τον Νέμεθ λόγω υποχρεώσεων με την Ουγγαρία και με τον Τζεμπούρ να μην δηλώνεται στην λίστα, πάλι καλά που έμεινε ο Παυλής.
Όταν η μεταγραφική περίοδος για τις άλλες ομάδες τελειώνει, η ΑΕΚ συνεχίζει μέσα στον δικό της χωροχρόνο να παίρνει παίκτες.
Ομολογώ πως δεν το είχα σκεφτεί, αλλά όταν το κουβάρι άρχισε να ξετυλίγεται ήταν προφανές. Είναι αρκετά μακιαβελικό για να μην είναι αληθινό άλλωστε. Ο πολυμήχανος/ευθυτενής/αήττητος στο τάβλι και ποδοβόλλεϋ προπονητής της ΑΕΚ κατεβάζει την ομάδα της ΑΕΚ στο χωράφι του Περιστερίου υπό αφόρητη ζέστη. Ξεκινάει τον αγώνα με τον σταθερά αρνητικό Χουανφράν που παίζει σαν βετεράνος στο 5Χ5 και μπροστά του βάζει τον φοβερό στο μαρκάρισμα-βασκανία (γνωστό και ως μαρκάρισμα-μάτιασμα γιατί γίνεται μόνο με τα μάτια) Γκουστάβο Μαντούκα. Ο νεαρός και συνάμα φέρελπις Μαρίνος, γνωστός στους δημοσιογραφικούς κύκλους και ως Μαρίνης, παίρνει όλη την πλευρά μόνος του και αλωνίζει ωσάν το άτι, με τη βοήθεια πάντα του Μπέκαμ της Θεσσαλίας (κλεμμένο) Κώστα Νεμπεγλέρα, γνωστού και ως Νέμπε.
Την επομένη, οι τριφυλλοφόροι (που εννοείται ότι παρακολουθούν τον αγώνα) αφήνουν το πιο αξιόλογό τους δεξί μπακ (σαν να λέμε «την πιο πνευματώδη ταινία του Στάθη Ψάλτη») Μουν να ανηφορίσει στη Θεσσαλονίκη, ενώ αυτοί παίρνουν τον νεαρό Μαρίνο για να καλύψει τη θέση. Είναι όμως ήδη αργά, καθώς έχουν πέσει στην παγίδα που τους έστησε ο δαιμόνιος σερβονίκης πολυέλληνας.
Και ο Άγιαξ ψώνισε τον Μάρκο Πάντελιτς, παλιό καλό γνωστό μας. Ο φορ της ολλανδικής ομάδας έκανε τις πρώτες του δηλώσεις κερδίζοντας από νωρίς τις εντυπώσεις με τις γουστόζικες ενδυματολογικές του προτιμήσεις. Γυαλί, μαλλί, καδένα και προφορά βγαλμένη από ταινία Κουστουρίτσα. Κορυφή το «hope to see in the Ajax dress»
Αρκεί να μην αντικατασταθεί από τον Γιολ, γιατί το παιδί δεν τα πάει καλά με τις αλλαγές…
Οταν πρωτοέγραψα γιά την περίπτωση του Ολεγκέρ, δεν υπήρχε ακόμα επίσημο ενδιαφέρον από την ΑΕΚ. Πολλοί έσπευσαν να με χλευάσουν, εν ολίγοις με αποκάλεσαν και «άμπαλο», αλλά ατυχώς γιά μένα (ή γι αυτούς) όπως φαίνεται σύντομα θα διαπιστώσουμε από πρώτο χέρι τί ψάρια πιάνει ο Καταλανός στόπερ. Επί ελληνικού εδάφους!
Είχε προηγηθεί βέβαια το σχόλιό μου γιά τον Αντουρίθ της Μαγιόρκα (αρχές καλοκαιριού) αλλά βέβαια τί εμπιστοσύνη να δείξεις σε τέτοιο άγνωστο όνομα και τέτοια μύτη…
Σήμερα θα συνεχίσω λοιπόν, αφού ξέρω πλέον πως κάποιοι στα ενδότερα των ομάδων μας διαβάζουν.
Γιά τον Ραούλ Ταμούδο θα μιλήσω. Τον τριανταδυάχρονο Καταλανό επιθετικό και επί σειρά ετών «σημαία» της Εσπανιόλ.
Κάποια στιγμή ακούστηκε γιά τον Παναθηναϊκό, αλλά μετά το ενδιαφέρον ατόνισε, ίσως επειδή δεν ήταν ο τύπος του επιθετικού που έψαχνε ο Αντωνίου (και το λέω χωρίς ειρωνία).
Ο μέχρι πέρυσι αρχηγός των «παπαγάλων» είναι ένας επιθετικός «δολοφόνος» Δεν έχει το εκτόπισμα, αλλά ξέρει πολύ καλά να τρυπώνει στις αντίπαλες άμυνες και να σκοράρει κατά βούληση, ενώ είναι φαρμάκι και στις αντεπιθέσεις. Πλασάρει εξαιρετικά και με τα δύο πόδια, ενώ λόγω της άριστης τεχνικής του κερδίζει και πολλά φάουλ κοντά στην μεγάλη περιοχή.
Βέβαια είναι 32 χρονών και προέρχεται από δύο χρονιές με αρκετούς τραυματισμούς. Πάντως σε 24 συμμετοχές του στο φετινό πρωτάθλημα, πρόλαβε να σκοράρει 7 φορές.
Τα παραπάνω χαρακτηριστικά μπορεί να μην λένε πολλά πράγματα αν δεν συνδιαστούν και με το «πόσο τιμάται»
Με 2 λοιπόν εκατομμύρια, αγοράζεις έναν εξαιρετικό και έμπειρο Ευρωπαίο επιθετικό που μάλιστα έχει και δικαίωμα συμμετοχής σε ευρωπαϊκές αναμετρήσεις.
Τί λέτε; Αξίζει τον κόπο;
Τάδε έφη: EXARCHIOTIS στις 10:22, 28 Αυγούστου, 2009
Γκρινιάζουμε για τις ομάδες μας και τις μεταγραφές τους, αλλά τι να πουν κι οι οπαδοί της ιστορικής Ρίβερ Πλέιτ. Μπορεί οι πιτσιρικάδες της να αποδεικνύονται εξαιρετικά μάχιμοι, αλλά η πρώτη ομάδα φαίνεται ότι ποντάρει σε κάτι κουρασμένα παλικάρια. Πρώτα ήταν η επιστροφή του Αριέλ Ορτέγκα που πήρε το νούμερο 10 και έγινε δεκτός με συγκίνηση από τους οπαδούς της Ρίβερ. Για τους μη γνωρίζοντες, ο 35χρονος πλέον Ορτέγκα είχε δοθεί δανεικός στην… Ιντεπεντιέντε Ριβαντάβια (πρώτη ομάδα του Αραούχο) με τον όρο να πηγαίνει και για αποτοξίνωση από το αλκόολ παράλληλα. Οι ιθύνοντες της ομάδας, τελικά δεν άντεξαν τον «Μπουρίτο» και τον έστειλαν πακέτο πίσω στο Μπουένος Άιρες πριν ολοκληρωθεί ο δανεισμός του. Στη Ρίβερ τώρα ξεκινάει τη σεζόν σαν ηγέτης της ομάδας…
Ο Ορτέγκα πάντως είναι τουλάχιστον, στα χαρτιά έστω, εν ενεργεία ποδοσφαιριστής. Γιατί το νέο μεταγραφικό απόκτημα της Ρίβερ Πλέιτ είναι βετεράνος. Σύμφωνα λοιπόν με τα αργεντίνικα ΜΜΕ, η Ρίβερ Πλέιτ είναι πολύ κοντά στην απόκτηση του Ματίας Αλμέιδα. Ναι, αυτός είναι. Αυτός με την κοτσίδα που έπαιζε στην Πάρμα και την Ίντερ κάποτε. Αν αναρωτιέστε τι κάνει αυτή η ψυχή, σας ενημερώνουμε ότι είχε αφήσει το ποδόσφαιρο το 2005. Μετά από 2 χρόνια επέστρεψε στην ενεργό δράση με τα χρώματα της… Νορβηγικής Λιν στην οποία έπαιξε (απ’ ότι λένε οι θρύλοι) σε 2 αγώνες και μετά από 2 ακόμα χρόνια συνταξιοδότησης πήγε φέτος και έπαιξε στην ερασιτεχνική Φένιξ (Δ’ Εθνική). Eνδιάμεσα έπαιζε μαζί με τον Μαραντόνα σε πρωταθλήματα Showbol που είναι κάτι σαν ποδόσφαιρο σάλας (ομολογώ ότι δεν ξέρω παραπάνω). Το καλοκαίρι του το πέρασε στο πρωτάθλημα Super 8, στο οποίο μαζεύονται βετεράνοι και κάνουν ένα πρωταθληματάκι για να ξεπιάνονται και να φεύγουν τα άλατα. Εκεί διέπρεψε πλάι σε ονόματα όπως ο Έντζο Φραντζεσκόλι και ο Φερνάντο Ρεντόντο (τουλάχιστον αυτοί δεν επέστρεψαν στη Ρίβερ).
Η Ρίβερ που χάνει με τραυματισμό τον Όσκαρ Αουμάδα φαίνεται λοιπόν ότι καταλήγει στην λύση του Ματίας Αλμέιδα για αμυντικό χαφ. Αν τελικά ολοκληρωθεί η μεταγραφή και δεν πρόκειται απλά για φήμη θα είναι η 3η επιστροφή του παίκτη στην ενεργό δράση (και η 2η σε επαγγελματικό επίπεδο).
Εμαθα πως στο φιλικό της ΑΕΚ με την Μαγιόρκα και οι τυφλοί είδαν ποιός είν αυτός ο Αντουρίθ με την στραβή τη μύτη που ήταν στην τελευταία αράδα του μπακαλοτέφτερου του Αντωνίου.
Εγώ πάντως επειδή αγαπάω τον Κωστάκη και συμπάσχω μαζί του με τους γρίφους που τον βάζει να λύσει ο Τεν Κάτε ζητώντας του κατά καιρούς στόπερ που να παίζουν και δεξιά θα του μαρτυρήσω απόψε πως αυτό που ψάχνει ο γεννημένος νικητής προπονητής του, υπάρχει στην τηλεφωνική του ατζέντα και μπορεί να έρθει εύκολα κοντά του.
Πλάκα του κάνει ο Σουριναμέζος του τελειόφοιτου του Πολιτικού της Νομικής αγαπητοί μου φίλοι. Αφού από πέρυσι θα μπορούσε να φέρει στον Παναθηναϊκό ένα δικό του παιδί, τον Ολεγκέρ Πρέσας Ρενόμ. Ομως πέρυσι ο Τεν Κάτε έψαχνε στόπερ που να παίζει και αριστερά κι έτσι η ιδέα απόκτησης του Καταλανού αμυντικού εγκαταλήφθηκε.
Ο Ολεγκέρ κατέληξε στον Αγιαξ όπου δεν πολυχρησιμοποιήθηκε απ τον Φαν Μπάστεν. Οσο γιά φέτος, ο καινούργιος προπονητής του Αίαντα Μάρτιν Γιόλ δεν τον έχει χρησιμοποιήσει καθόλου στις 3 πρώτες αγωνιστικές της Eredivisie.
Βέβαια, δεν πρόκειται γιά κάτι σπουδαίο. Ενα στόπερ της σειράς είναι, όχι σαν τον Καντέ, είναι και μεγάλος στα 29 του χρόνια, όσο γιά δεξιά κατέκτησε ένα Champions League το 2006 παίζοντας εκεί στη θέση του μόνιμα τραυματία Μπελέτι.
Σίγουρα δεν θα βρίσκεται ούτε καν στην πρώτη σελίδα του μπακαλοτέφτερου του Κωστάκη …
Τάδε έφη: EXARCHIOTIS στις 03:47, 19 Αυγούστου, 2009
Όταν ο ανύπαρκτος ποδοσφαιρικά Ρατίνιο σε δουλεύει ψιλό γαζί, όταν η κυρα-Σορεντίνα κάνει κουμάντο στο ρόστερ σου, όταν ο Ριβάλντο σε παρατάει στα κρύα του λουτρού, σημαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά. Τα συμβόλαια στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο διασφαλίζουν τόσο τους ποδοσφαιριστές, όσο και τις ΠΑΕ. Στην υπερ-δημοκρατική ΑΕΚ όμως, όποιος γουστάρει και όποτε γουστάρει μπορεί να φύγει. Όταν λοιπόν έχεις ένα τέτοιο βεβαρυμένο παρελθόν πώς θα μπορέσεις να πεις στον Κυργιάκο να μην πάει να δει αν τα κότερα κουνιούνται στο Λίβερπουλ; Πώς θα του αρνηθείς την μεταγραφή σε μια τόσο μεγάλη ομάδα; Και φυσικά, συνεχίζοντας αυτή την παράδοση πώς θα κόψεις το βήχα και στον επόμενο παίκτη που μια ωραία πρωία θα σηκωθεί να φύγει;
Πολλά μπορούν να ειπωθούν. Η ουσία είναι μία όμως. Μόλις δυο μέρες πριν το δύσκολο (κι όμως είναι) ματς για τα πλέι-οφς του Εουρόπα Λιγκ η ομάδα μένει χωρίς βασικό κεντρικό αμυντικό. Μόλις πέντε μέρες πριν την πρεμιέρα του πρωταθλήματος (με ντέρμπι μάλιστα) η ομάδα χάνει ένα από τα καλύτερα στελέχη της. Αποδυναμώνεται σε μια θέση που έστω και στα χαρτιά είχε δυο καλούς βασικούς και τώρα τρέχει για να προλάβει. Τα χρήματα είναι σημαντικά και δίνουν τη δυνατότητα να έρθουν ακόμα και δύο καλοί παίκτες. Μόνο που αυτά δεν γίνονται τέλη Αυγούστου και δεν γίνονται με αυτόν τον τρόπο. Σε άλλη χρονική στιγμή τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά, τώρα όμως όχι. Το υποτιθέμενο πλεονέκτημα της ομοιογένειας της ΑΕΚ δεν υφίσταται πια, ενώ το σοκ στους οπαδούς που είχαν πάρει έστω και για λίγο τα πάνω τους με την απόκτηση ενός δεξιού μπακ είναι πολύ μεγάλο. Ομάδα που 3 από τους βασικούς της (Λεονάρντο, Αραούχο και το επόμενο σέντερ μπακ) θα τους έχει χωρίς προετοιμασία μόνο οργάνωση δεν δείχνει.
Αυτή την στιγμή τα δύο πρώτα παιχνίδια είναι ιδιαίτερα κρίσιμα. Η ομάδα πρέπει να κερδίσει τον απαραίτητο χρόνο ούτως ώστε να γίνουν διορθωτικές κινήσεις προτού να έχει γίνει το κακό (ειδικά στην Ευρώπη, καθώς στο πρωτάθλημα υποθετικά δεν χάνεται τίποτα από την πρώτη αγωνισιτκή). Την ίδια στιγμή θα πρέπει να βρεθούν παίκτες (μια που λογικά θα αποκτηθεί και ένας χαφ ή ίσως ένας επιθετικός που άγνωστο γιατί θέλει τόσο πολύ ο Μπάγεβιτς) κατάλληλοι για να κάνουν τη διαφορά. Για μια ακόμα φορά το καλοκαίρι τελειώνει με άγχος και αγώνα δρόμου. Και φυσικά με τις πιθανότητες να μην είναι υπέρ της ΑΕΚ…
Ο Κάρλος Λουσιάνο Αραούχο, γνωστός κι ως… Πίπι, γεννήθηκε στις 19/11/1981 στην Μεντόζα της Αργεντινής. Ξεκίνησε την καριέρα του στην τοπική ομάδα της Ιντεπεντιέντε Ριβαντάβια στην οποία και αγωνίστηκε για δυο σεζόν στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής. Το 2002 μετακομίζει στην Ατλέτικο Ραφαέλα στην οποία αποτελεί έναν από τους καλύτερούς της παίκτες. Αγωνίζεται σε 38 αγώνες, κερδίζει το πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής και φυσικά την άνοδο στην μεγάλη κατηγορία. Παραμένει στην ομάδα και την επόμενη σεζόν, αλλά η Ραφαέλα χάνει την παραμονή της στα μπαράζ από την Ουρακάν. Οι εμφανίσεις του Αραούχο όμως του δίνουν ένα συμβόλαιο στη Ράσινγκ Κλουμπ. Αγωνίζεται βασικός στην Απερτούρα του 2004 και παίζει στα μισά ματς της Κλαουζούρα στην οποία η Ράσινγκ κατακτά την 3η θέση.
Το καλοκαίρι του 2004 μετακομίζει στην Εστουδιάντες Λα Πλάτα. Στους Πιντσαράτας συναντά τον Καρντόσο του Αστέρα Τρίπολης και για πρώτη φορά τον Κάρλος Αράνο του Άρη. Η παρουσία του Μάρκος Ανχελέρι όμως, καθιστά τον Αραούχο αναπληρωματικό και κάνει τη σεζόν αυτή με τις λιγότερες εμφανίσεις στην καριέρα του. Έτσι, αλλάζει και πάλι ομάδα πηγαίνοντας στο Ροζάριο και τη Νιούελ’ς Ολντ Μπόιζ, στην οποία και παίζει σε 24 αγώνες σκοράροντας 2 φορές. Η Νιούελ’ς όμως είναι σε άσχημη περίοδο και παραπαίει στο πρωτάθλημα. Ο Αραούχο για μια ακόμα φορά αλλάζει ομάδα και το καλοκαίρι του 2007, την στιγμή που ο Μπλάνκο μετακομίζει από την Ολίμπο στην ΑΕΚ, πηγαίνει στη νεοφώτιστη Ολίμπο. Η Ολίμπο πάει σχετικά καλά στο πρωτάθλημα, αλλά εξαιτίας της ιδιαιτερότητας του συστήματος στην Αργεντινή δεν συγκεντρώνει υψηλό Μ.Ο. βαθμών και υποβιβάζεται.
Ο Αραούχο μετακομίζει και πάλι, αυτή τη φορά σε ομάδα του Μπουένος Άιρες, την Ουρακάν, στην οποία και συναντά πάλι τον Αράνο. Εκεί θα κάνει και την καλύτερη ίσως σεζόν της καριέρας του. Η Ουρακάν κάνει εντυπωσιακή Κλαουζούρα παίζοντας πολύ όμορφο ποδόσφαιρο και διεκδικώντας το πρωτάθλημα μέχρι τέλους. Τελικά την τελευταία αγωνιστική το χάνει από τη Βέλεζ, σε ένα ματς για το οποίο έχει σοβαρά παράπονα από τη διαιτησία. Όπως συνηθίζεται στις μικρές ομάδας που πάνε καλά στην Αργεντινή, τα πράγματα παίρνουν την κάτω βόλτα γρήγορα καθώς οι κορυφαίοι παίκτες (Ντε Φεντερίκο-Παστόρε) γίνονται στόχοι μεγάλων συλλόγων και τα οικονομικά των ομάδων δεν επιτρέπουν να τους κρατήσουν.
Με το φίλο του Κάρλος Αράνο στην προετοιμασία της Ουρακάν
Ο Αραούχο δεν ανήκει στην Ουρακάν αλλά σε μάνατζερ. Η διοίκηση τον διαβεβαιώνει ότι θα βρει τα χρήματα που χρειάζονται για να αγοράσει το 50% των δικαιωμάτων του. Την ίδια στιγμή η Μπόκα που φαίνεται να χάνει το ιστορικό δεξί της μπακ Ιμπάρρα ενδιαφέρεται γι’ αυτόν. Τελικά μετά από διαπραγματεύσεις ο Ιμπάρρα ανανεώνει. Ο Αραούχο ξεκινάει προπονήσεις με την Ουρακάν μετά τις 20 Ιουλίου, χωρίς όμως να είναι παίκτης της ομάδας και περιμένοντας τη διοίκηση να βρει τα χρήματα. Κάπου εκεί μπλέκεται κι η ΑΕΚ που καταλήγει σε αυτόν για να καλύψει τη θέση του δεξιού μπακ.
Αναλυτικά τα στατιστικά στοιχεία της καριέρας του (σε παρένθεση αγώνες που μπήκε αλλαγή):
Ο Αραούχο ξεκίνησε την καριέρα του ως κεντρικό χαφ, αλλά ο προπονητής του στην Ατλέτικο Ραφαέλα τον έκανε δεξί μπακ κάτι που δεν άρεσε καθόλου στον Πίπι. Είναι δεξί μπακ που του αρέσει να προωθείται και γι’ αυτό έκανε τόσο καλή χρονιά στην Ουρακάν. Η «Γκλόμπο» έπαιζε το περίφημο… «τίκι-τίκι» ποδόσφαιρο (καμία σχέση με το τσούκου-τσούκου μπολ) και ο προπονητής Άνχελ Κάπα του έδινε την ελευθερία να προωθείται. Τα αργεντίνικα μέσα παρομοίαζαν αυτόν και τον Αράνο ως «Βραζιλιάνους» πλάγιους μπακ, καθώς ανέβαιναν συχνά. Μάλιστα άλλαξαν το παρατσούκλι του σε Ζε Πίπι για να μοιάζει περισσότερο βραζιλιάνικο. Ο Αραούχο αρέσκετα στο να κουβαλάει την μπάλα και να συνεργάζεται με τους συμπαίκτες του σε κοντινές αποστάσεις. Η σέντρα του δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Είναι αρκετά κοντός και όπως είναι λογικό είναι γρήγορος. Αμυντικά πέρσι έκανε καλή σεζόν, αλλά αρκετές φορές είναι παραπάνω ενθουσιώδης απ’ όσο πρέπει με αποτέλεσμα να παίρνει συχνά κάρτες. Είναι γενικά σοβαρός χαρακτήρας και καθώς ήταν σε μια νεανική ομάδα πέρσι, είχε από τον προπονητή του την ελευθερία να καθοδηγεί τους πιτσιρικάδες συμπαίκτες του. Δεν έχει κάνει κάποια σπουδαία καριέρα και είναι γεγονός ότι έχει αλλάξει πολλές ομάδες, πάντως με εξαίρεση την Εστουδιάντες σε όλες τις ομάδες είχε αρκετά παιχνίδια. Το κατά πόσο θα είναι αυτός που θα λύσει το χρόνιο πρόβλημα της ΑΕΚ στη θέση του δεξιού μπακ θα φανεί στο χορτάρι.
Τα 4 γκολ που έχει σημειώσει στην μεγάλη κατηγορία:
Σήμερα η έγκριτη Ώρα των Σπορ κάνει ακόμα μία συνταρακτική αποκάλυψη. Όπως μας ενημερώνει στο εξώφυλλό της ο ΠΑΟ πήρε τον αθλητή Μαρίνη αγνώστων λοιπόν στοιχείων και όχι τον Μαρίνο του Ατρόμητου όπως γράφουν οι υπόλοιπες ανίδεες φυλλάδες. Επειδή όμως δυστυχώς δεν πρόλαβε να βάλει και φωτογραφία του παίχτου, σας την προσφέρουμε εμείς σε αποκλειστικότητα (φαίνεται λιγουλάκι σιτεμένος, αλλά κάτι θα ξέρει ο Τεν Κάτε).
SOMBRERO : Όταν ένας ποδοσφαιριστής "τσιμπάει" την μπάλα πάνω από το κεφάλι ενός ανυποψίαστου αντιπάλου και την ξαναπαίρνει πηγαίνοντας από πίσω του. Σύμφωνα με τους Λατινοαμερικάνους. προέρχεται από το περίγραμμα που σχηματίζεται από την πορεία της μπάλας στον αέρα και την πορεία του παίκτη γύρω από τον αντίπαλό του. Το σχήμα ενός "σομπρέρο"!
[Καθόλου σχόλια]
Κατηγορίες: 
