«Εμείς από εδώ και πέρα κοιτάμε τα παιχνίδια σε Ελλάδα και Ευρώπη. Τώρα, αν μας πάρει τηλέφωνο ο… Μέσι, τα πράγματα αλλάζουν»
Κάρλος Φρέϊτας, τεχνικός διευθυντής του Παναθηναϊκού
Ο άνθρωπος που πήρε αμυντικό χαφ αντί για στόπερ προκειμένου να στείλει τον Κατσουράνη στα στόπερ στην περίπτωση που χτυπήσει ή κλατάρει ο Ζιλμπέρτο Σίλβα (καταλάβατε τίποτα; ) και αριστεροδέξιο εξτρέμ αντί για σέντερ φορ επειδή στην ανάγκη παίζει και πίσω απ το σέντερ φορ που αν δεν είναι ο Σισέ θα είναι ο Πετρόπουλος, τώρα είναι έτοιμος να ξαναχτυπήσει. Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες κάνουν λόγο για συμφωνία του με τον πατέρα του Λιονέλ Μέσσι. Ο δαιμόνιος Πορτογάλος σχεδιάζει να μετατρέψει τον Μέσσι σε τερματοφύλακα προκειμένου να αξιοποιήσει τον Καρνέζη σε ρόλο σέντερ φορ σε περίπτωση που πάθει χλαπάτσα ο Πετρόπουλος και σκουλαμέντο ο Σισέ. Σύμφωνα με τον Φρέϊτας ο νεαρός τερματοφύλακας έχει σωματοδομή σέντερ φορ και τσάμπα χαραμίζεται στον πάγκο του τριφυλλιού περιμένοντας να πάθει σκορβούτο ο Τζόρβας για να του πάρει τη θέση.
Το μόνο που απομένει για να κλείσει η μεταγραφή είναι να πείσει ο μπαμπάς Μέσσι την διοίκηση της Μπαρσελόνα ν αφήσει τον Λίο ελέυθερο.
Πράγμα που όπως εκτιμά ο Φρέϊτας δεν θα είναι και τόσο δύσκολο με δεδομένο το πρωτοφανές για την εποχή επίπεδο υγρασίας (καταλάβατε τίποτα; )
Τάδε έφη: EXARCHIOTIS στις 16:24, 1 Σεπτεμβρίου, 2010
Εχεις πάρει που λες αγαπητέ αναγνώστη τη λίστα για τα ψώνια απ την κυρά σου και αφού της ρίχνεις μια τελευταία ματιά προσπαθώντας να θυμηθείς απ έξω τι γράφει (πράγμα συνήθως μάταιο) εφορμάς με το καροτσάκι σου γεμάτο με άδεια μπουκάλια μπύρας για επιστροφή και κατευθύνεσαι προς τα ράφια τα οποία αν και έχεις επισκεφθεί άλλες πεντακόσιες φορές στη ζωή σου συνήθως τα μπερδεύεις. Εγώ να σας πω την αλήθεια ζαλίζομαι μόλις μπω σε σούπερ μάρκετ. Θες η αλλοπρόσαλλη κίνηση του πλήθους, θες τα πολλά χρώματα, θες το γεγονός ότι το μάτι σου τρέχει για να βρει τον διάδρομο, το ράφι και τελικά το προϊόν που αποζητάς, τα παίζω ο άνθρωπος και όταν βγαίνω έξω στον καθαρό αέρα θέλω κανένα πεντάλεπτο για να συνέλθω.
Αλλά ας μην ξεφεύγουμε απ το θέμα μας. Το χαρτί το γράφει καθαρά: σέντερ φορ για πάγκο, κεντρικός αμυντικός με στοιχειώδη ευφυία και ταχύτητα και αν περισσέψουν λεφτά ένα επιτελικό χαφ αποφλοιωμένο με θύρα WiFi.
Κοιτάς και ξανακοιτάς τη λίστα, πηγαίνεις στο διάδρομο που γράφει «σοκολάτες – ζαχαρώδη – κεντρικοί αμυντικοί» αλλά δεν μπορείς να βρεις άκρη με τίποτα. Η μια ετικέτα γράφει «στόπερ με χαμηλά λιπαρά», η άλλη «λίμπερο με φτερά», τι στο διάολο να πάρεις απ αυτά τώρα;
Μάλλον τίποτα γιατί τα κόβεις και ακριβά και εν τω μεταξύ σ έχει πιάσει κι ένα άγχος γιατί σε ένα τέταρτο το σούπερ μάρκετ κλείνει, άσε που δεν πιάνει και το ρημαδιασμένο το κινητό εκεί μέσα και δεν μπορείς να καταφύγεις στη γυναίκα σου για επιπλέον οδηγίες.
Βλαστημάς μέσα απ τα δόντια και συνεχίζεις να ψάχνεις τα ράφια με τους σέντερ φορ.
«Σέντερ φορ ευθυτενείς και ψηλόλιγνοι», «σέντερ φορ κοντοί και γρήγοροι», «σέντερ φορ της μίας επαφής», τι να διαλέξεις πάλι; Μάλλον τίποτα για τους γνωστούς λόγους και προχωράς για το τρίτο προϊόν της λίστας σου, το αποφλοιωμένο επιτελικό χαφ. Όταν φτάνεις μπροστά στο ράφι με τα επιτελικά χαφ διαπιστώνεις με έκπληξη και οργή πως δεν υπάρχει τίποτ άλλο εκτός από ένα τσαλακωμένο και ανοιγμένο σακουλάκι με ένα αμφιβόλου προελεύσεως προϊόν. Ρίχνοντας μια πιο προσεχτική ματιά ανακαλύπτεις πως η ημερομηνία λήξης έχει παρέλθει και βρίζοντας μέσα απ τα δόντια σου κατευθύνεσαι προς την έξοδο αφού μάλιστα βλέπεις τις ταμίες στα περισσότερα γκισέ να έχουν αρχίσει ήδη την καταμέτρηση της ημέρας.
Κι ενώ είσαι έτοιμος να περάσεις έξω και να πάρεις τηλέφωνο τη γυναίκα σου για να της πεις πως δεν βρήκες τίποτα και … «άλλη φορά να έρχεσαι μόνη σου, μην με ξαναανακατέψεις μ αυτές τις μαλακίες», το μάτι σου πέφτει στο ράφι με τις προσφορές.
«Ηλεκτρονικός πολυκόφτης για φασόλια γίγαντες σε έξι άτοκες δόσεις» γράφει η ταμπελίτσα κι εσύ χαζογελάς ενώ γραπώνεις χαιρέκακα την ευκαιρία προλαβαίνοντας στο τσακ ένα ναύτη που μάλλον συνόδευε την θεία του με προβλήματα καταρράκτη απ ότι κατάλαβες και χαλβάδιαζε αρκετή ώρα τον πολυκόφτη. Παραδίπλα το μάτι σου πέφτει σε μια άλλη προσφορά: επιθετικοί πολυσουγιάδες για το ξελέπισμα του κυπρίνου, πληρώνεις κάτι λίγα κι αν δεν σου κάνει, το επιστρέφεις μέσα σ ένα χρόνο και παίρνεις τα λεφτά σου πίσω.
Με τον πολυκόφτη και τον πολυσουγιά στο καροτσάκι τρέχεις τώρα να προλάβεις να ξεφορτωθείς τα άδεια μπουκάλια μπύρας.
Ουφ! Στο τσακ τα κατάφερες, αφού μπροστά σου στην ουρά ήταν μια αντιπαθέστατη Αγγλίδα απ το Λίβερπουλ που ξεφόρτωσε καμιά οχτακοσαριά μπουκάλια. Πω πω, είπες από μέσα σου, πόσο πίνουν αυτοί οι Αγγλοι …
Στο ταμείο η υπάλληλος σε κοιτάζει με νυσταγμένο και επιτιμητικό ύφος όταν ακούμπησες την πραμάτεια σου στο πάσο για να πληρώσεις. Στριφογύρισε τον πολυκόφτη για αρκετή ώρα μέχρι να βρει το barcode με την τιμή, ενώ είναι σίγουρο πως από μέσα της έλεγε «πώς διάολο αγοράζουν αυτές τις μαλακίες»
Εσύ δεν δίνεις σημασία, εισπράτεις τα λεφτά απ τα μπουκάλια και βγαίνοντας έξω βγάζεις με γρήγορες κινήσεις το κινητό απ την κωλότσεπη και παίρνεις τηλέφωνο στο σπίτι.
- Ελα Σούλα. Λάκης εδώ. Κοίτα Σούλα, δεν βρήκα τίποτα απ αυτά που μου έγραφες στο χαρτί … μη φωνάζεις ρε μάνα μου … ρε κάτσε να σου πω … ψώνισα ρε μανίτσα μου … αφού δεν μ αφήνεις να μιλήσω … τι πήρα; … Πήρα ένα πολυκόφτη για γίγαντες κι ένα πολυσουγιά να ξελεπίζεις ψάρια … Το ξέρω ρε Σούλα πως δεν ήθελες αυτά … αλλά τα βρήκα σε τιμή ευκαιρίας … Τι να τον κάνεις τον πολυκόφτη, αφού σου έχω αγοράσει άλλους πέντε; Ρε Σούλα, αυτός είναι άλλο πράγμα. Ευρωπαϊκός, γερή κατασκευή. Γιατί δεν παίρνεις τον άλλο που αγοράσαμε πρόπερσι απ το πανηγύρι της Πάτρας να τον βάλεις να σκουπίζει τα χαλιά; Μη φωνάζεις ρε μανίτσα μου … Μια ιδέα είπα … Τέλος πάντων ρε Σούλα, εγώ τον ψώνισα κάτι θα τον κάνουμε. Το πολύ – πολύ αν δεν σ αρέσει δώστον δανεικό του χρόνου στη θειά σου τη Θανάσαινα που μας δίνει φρέσκα αυγουλάκια για τα μικρά. Τι είναι το άλλο; Πολυσουγιάς μανίτσα μου. Επιθετικός πολυσουγιάς για ψάρια ποταμίσια. Ωραίο πράμα! Τι σημαίνει αυτό; Δεν ξέρω ρε Σούλα, όταν τον δεις ρώτα τον. Το ξέρω ρε Σούλα πως δεν ήθελες τέτοια μαλακία, αλλά δεν γίνεται να το βάλεις να ξεβουλώνει τα σιφώνια; Μια ιδέα είπα ρε μάνα μου, μη φωνάζεις … Τα μπουκάλια; Αυτά ναι. Τα ξεφορτώθηκα! Ε είδες που με αποπαίρνεις; Εκανα και μια δουλειά της προκοπής , γαμώ τα σούπερ μάρκετ μου μέσα και τις ευκαιρίες τους!
Τάδε έφη: EXARCHIOTIS στις 10:38, 1 Σεπτεμβρίου, 2010
Ο Κριστιάν Χαβιέρ «Τάνο» Νασούτι γεννήθηκε το 1982 στο Σαν Μαρτίν του Μπουένος Άιρες. Το παρατσούκλι «Τάνο» ή «Τανίτο» σημαίνει «ο Ιταλός». Έκανε ντεμπούτο στην Ατλέτικο Πλατένσε σε ηλικία 19 ετών στη Β’ Εθνική σε μια κακή σεζόν για την ομάδα η οποία τελικά υποβιβάστηκε στην Γ’ Εθνική της Αργεντινής.
Το 2003 πηγαίνει στην Ρίβερ Πλέιτ και κάνει ντεμπούτο υπό τις οδηγίες του Πελεγκρίνι παίζοντας μαζί με τους υπόλοιπους αναπληρωματικούς της Ρίβερ βασικός στα 4 τελευταία παιχνίδια της Απερτούρα καθώς οι βασικοί ξεκουράζονταν για το Κούπα Σουνταμερικάνα. Στην Κλαουζούρα της ίδιας σεζόν αγωνίζεται 11 φορές και στα 22 του χρόνια σηκώνει το πρώτο του πρωτάθλημα στην Αργεντινή με προπονητή τον Αστράδα. Παράλληλα, η Ρίβερ κάνει καλή πορεία και στο Κόπα Λιμπερταδόρες φτάνοντας ως τα ημιτελικά του θεσμού. Εκεί αντιμετωπίζει την μισητή Μπόκα και στον επαναληπτικό, και ενώ όλα μοιάζουν χαμένα, ο Νασούτι σκοράρει στις καθυστερήσεις και βάζει ένα από τα γκολ που έχουν πανηγυριστεί περισσότερο στην ιστορία της Ρίβερ στέλνοντας το ματς στα πέναλτυ, όπου τελικά η Μπόκα επικρατεί.
Ο Νασούτι αγωνίζεται και στην Απερτούρα όπου η Ρίβερ καταλαμβάνει την 3η θέση, αλλά φεύγει τον Δεκέμβριο δανεικός για το Μεξικό για ένα χρόνο αποχαιρετώντας με δάκρυα την αγαπημένη του Ρίβερ (παρ’ ότι ως παιδί ήταν οπαδός της Ιντεπεντιέντε). Η Μονάρκας Μορέλια βγαίνει πρώτη στο γκρουπ της και στη γενική βαθμολογία έχοντας την καλύτερη άμυνα, αλλά αποκλείεται στα πλέι-οφς και έτσι δεν παίρνει το πρωτάθλημα.
Στην Απερτούρα του 2005 αγωνίζεται σε 16 αγώνες συνολικά, αλλά η Μορέλια δεν τα πηγαίνει τόσο καλά. Οι Μεξικάνοι πετυχαίνουν να επεκτείνουν τον δανεισμό του και ο Νασούτι μένει και για την Κλαουζούρα 2006. Το καλοκαίρι του 2006 οι Μεξικάνοι αδυνατούν να πληρώσουν τη ρήτρα και έτσι ο Νασούτι μετά από 1,5 χρόνο επιστρέφει στη Ρίβερ του Πασαρέλα και παίζει 13 ματς στην Απερτούρα με τη Ρίβερ να βγαίνει 3η. Οι εμφανίσεις του μειώνονται σταδιακά στη Ρίβερ με αποκορύφωμα το 2ο μισό του 2008 που παίζει μόλις σε ένα ματς παρακολουθώντας από τον πάγκο την πορεία της Ρίβερ προς το πρωτάθλημα.
Έτσι, το καλοκαίρι του 2008 φεύγει για 2η φορά από τη Ρίβερ. Ενδιαφέρονται γι’ αυτόν η Ράσινγκ, η Ιντεπεντιέντε και η Σπόρτινγκ Χιχόν, αλλά τελικά πηγαίνει δανεικός στην Μπάνφιλντ όπου και παίζει συνολικά σε 29 αγώνες σε όλη τη σεζόν με πολύ καλές εμφανίσεις. Το καλοκαίρι του 2009 μετακομίζει για πρώτη φορά στην Ευρώπη και παίζει δανεικός στον Άρη.
Ο Νασούτι είναι ένα δυναμικό σέντερ μπακ που προσπαθεί να βγει πρώτο στην μπάλα. Έχει συνήθως καλές τοποθετήσεις, παίζει με πάθος και τα δίνει όλα στο γήπεδο και γι’ αυτό ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στους οπαδούς της Ρίβερ, ενώ έχει φορέσει και το περιβραχιόνιο του αρχηγού στους Μιλλιονάριος. Δεν διακρίνεται ιδιαίτερα για το ψηλό του παιχνίδι και την τεχνική του, ενώ όπως φαίνεται και από τους αριθμούς παίρνει αρκετές κίτρινες κάρτες.
Θα μπορούσε να είναι συμπαίκτης του παίκτη που θα αντικαταστήσει στην ΑΕΚ, καθώς η Βασιλεία ενδιαφέρθηκε γι’ αυτόν τον Ιανουάριο του 2008 τελευταία σεζόν του Μαϊστόροβιτς στην Ελβετία με ένα ποσό που θα έφτανε περίπου τα 2,5 εκατομμύρια.
Γνώρισε τη γυναίκα του το 2002 στο Σαν Κλεμέντε. Ο Νασούτι ήταν για προετοιμασία εκεί με την Πλατένσε και η γυναίκα του για διακοπές με την οικογένειά της.
Χαρακτηρίζεται ως παίκτης χαμηλών τόνων που δεν δημιουργεί προβλήματα στην ομάδα. Το 2008 ο Σιμεόνε τον είχε σχεδόν μονίμως εκτός αποστολής. Πριν από ένα παιχνίδι στο οποίο παρά τις απουσίες στην άμυνα άφησε το Νασούτι στο ξενοδοχείο, τον κάλεσε για να του εξηγήσει γιατί δεν τον βάζει. Ο Νασούτι στη συνέχεια σε δηλώσεις του είπε: «Ο προπονητής πάντα έχει δίκιο, ο ποδοσφαιριστής πρέπει να δουλεύει και να κοιτάει μπροστά». Μόνο αφού έφυγε ο Σιμεόνε ο Νασούτι δήλωσε απλά ότι ένιωσε αδικημένος και ότι ο προπονητής δεν τον σεβάστηκε.
Ο ίδιος σε συνέντευξή του έχει πει για τον εαυτό του: «Είμαι ο παίκτης που σε κάθε αγώνα δίνω το μάξιμουμ και ιδρώνω τη φανέλα. Δεν είμαι ο ποδοσφαιριστής της ποιότητας, είμαι ο ποδοσφαιριστής της θυσίας»
Λιγο μετα που αναρωτήθηκα τι θα ακολουθήσει τον Νέμεθ και τον Φούστερ (ο πρώτος ενα ταλέντο ο δεύτερος ενα … λαχείο που σε αλλους δε βγηκε) εσκασε το ονομα του Παντελιτς.
Απο τον Ηρακλή τον θυμάμαι (εστω και αν καρφώνω ηλικίες) αμυδρά. 1995-97 με 8 συμμετοχες και 4 τεμάχια, παιδάκι τότε και αυτος (και εγώ…αν και οχι τοοοοοσο παιδακι). Η συνέχειά του δεν έδειχνε τόσο καλή μέχρι που πήγε σε κάποια…Σμεντέροβο. Εκεί έκανε το ξεπέταγμά του ουσιαστικά και στη συνέχεια με Ερ.Αστέρα, Χέρτα και Άγιαξ έκανε το «όνομα». Τριανταδυάρης και βάλε πια, έρχεται στον Ολυμπιακό με τις δικές μας ελπίδες να εναποτίθενται σε επανάληψη του έργου Κοβάσεβιτς. Θα δούμε.
Πάντως εγώ θυμάμαι που γέλαγα με την πάρτη του πρόπερσι με τη Χέρτα όταν σε άδειο τέρμα κατάφερε να στείλει την μπάλα άουτ. Δε βαριέσαι αρκεί…να μην το ξανακανει.
Ακούγεται και ο Ουρτάδο. Καλή λύση θα είναι , ιδίως όταν έχεις αμυντικά χαφ τον Κατσικογιάννη και τον Παπαδόπουλο τον Γιαννάκη. Για Μαρέσκες και Ντουντούδες δε λεω κάτι, να μην κολαστώ. Εν αναμονή καθώς και ο χρόνος πλέον πιέζει. Ο Ολυμπιακός σε μια χρονιά που μας φαίνεται «ξερή» (Ευρώπη γιοκ) έχει αρκετά μάτια επάνω του. Φίλων και αντιπάλων. Περίεργη σαιζόν, έχω τη σχετική αγωνία να δω πως θα την διαχειριστεί η ομάδα.
Στην εποχή της πληροφορίας όπου με ένα πάτημα του κουμπιού βρίσκεις πολλά για πολλούς, είναι αρκετά εύκολο μερικά από τα πολλά να μην ισχύουν ή ακόμα χειρότερα μερικοί από τους πολλούς να μην υφίστανται. Οι παλαιότεροι και φανατικότεροι από εσάς ίσως θα θυμάστε την γκάφα στην οποία είχαν υποπέσει οι Times, μια καλοστημένη ιντερνετική φάρσα που διογκώθηκε από στόμα σε στόμα και από σάιτ σε σάιτ.
Κάτι παρόμοιο συνέβη ξανά, αφού από ότι φαίνεται χρειάζεται ένα πισί, μια σύνδεση στο Ίντερνετ και αρκετός ελεύθερος χρόνος. Η είδηση κυκλοφόρησε και διαδόθηκε. «Η Βιγιαρεάλ έκλεισε τον νεαρό Ουρουγουανό Νέστορ Κορατέγια για 3 εκατομμύρια Ευρώ». Ο 18χρονος παίκτης το επιβεβαίωσε στην σελίδα του στο Facebook δηλώνοντας ότι μετά από διαπραγματεύσεις η συμφωνία έκλεισε κι ο ίδιος δεν θα μπορούσε να αρνηθεί. «Συμπαίκτες, οικογένεια και οπαδοί της Ντανούμπιο, θα σας έχω πάντα μέσα στην καρδιά μου». Στην σελίδα του υπήρχε και ένα screenshot από άρθρο της εφημερίδας «Observa» το οποίο αναφερόταν στην μεταγραφή. Ο Κορατέγια γνωστός με το παρατσούκλι «το κολιμπρί» (δεν μπορείς να μην παραδεχτείς ότι έχουν φαντασία τα παιδιά) αγωνίζεται στις μικρές ομάδες της Ντανούμπιο.
Το τηλέφωνο στην εφημερίδα του Μοντεβιδέο «Observa» χτύπησε και Ισπανοί δημοσιογράφοι ήθελαν πληροφορίες για το ταλέντο που φαίνεται να τσίμπησε η Βιγιαρεάλ σύμφωνα με την είδηση που υπήρχε πλέον σε σάιτ γνωστά όπως και η ισπανική έκδοση του goal.com. Οι Ουρουγουανοί δημοσιογράφοι, προφανώς ανήμποροι να συγκεντρώσουν βασικές πληροφορίες και καθώς το «άρθρο» ήταν μαϊμού και φωτοσοπαρισμένο, επικοινωνούν με τον πρόεδρο της Ντανούμπιο που τους ενημερώνει ότι φυσικά δεν υπάρχει τέτοιος παίκτης.
Μια αναζήτηση στο γκούγκλ βγάζει πληροφορίες για τον παίκτη (βέβαια τώρα αν ψάξει κανείς θα βρει αναφορές στην ίδια την πλάκα) όπως βίντεο με γκολ του παίκτη (!!) το οποίο φυσικά είναι θολό (εντάξει είπαμε παίζει στις μικρές ομάδες) και φαίνεται αρκετά ερασιτεχνικό για να είναι πιστευτό. Οι φαρσέρ έφτιαξαν μέχρι και ένα σάιτ που υποτίθεται ασχολείται με τις μικρές ομάδες της Ντανούμπιο, φυσικά έδωσαν και πρόσωπο στον παίκτη με φωτογραφία του (αυτή που βλέπουμε) αλλά και ένα στοιχειώδες βιογραφικό που φέρνει τον Νέστορ μέχρι τις μικρές Εθνικές της Ουρουγουάης.
Ο πρόεδρος της Ντανούμπιο με τις δηλώσεις του έβαλε τέλος στο θέμα, αν και δήλωσε ότι 3 εκατομμύρια Ευρώ θα ήταν ευχής έργο για την ομάδα του, και οι φαρσέρ που προέρχονται από ένα φόρουμ ισπανικό που αν δεν κάνω λάθος ασχολείται κυρίως με αυτοκίνητα (!!) παραδέχτηκαν τον ρόλο τους και έδωσαν συγχαρητήρια στους δημοσιογράφους της «Observa».
Οταν μιά ελληνική ομάδα νικά έστω και σε φιλικό αγώνα την πρωταθλήτρια Ευρώπης και νταμπλούχο Ιταλίας, δεν μπορεί παρά να αισθάνεται ευφορία και να προσβλέπει με αισιοδοξία στο μέλλον, ακόμα κι αν η αντίπαλός της αγωνίστηκε με αρκετούς «αναπληρωματικούς», ακόμα κι αν είναι πιό ανέτοιμη σ αυτή τη φάση απ την ελληνίδα αντίπαλό της.
Είναι λογικό να συμβαίνει αυτό, όμως λογικό και αναγκαίο είναι να μπει κάποιο φρένο στην υπεραισιοδοξία που μόνο καλός σύμβουλος δεν είναι. Διάβασα και άκουσα πολλά αυτές τις δύο μέρες και ομολογώ πως δεν πίστευα στα μάτια και στ αυτιά μου. Ο ένας δηλώνει σίγουρος πως θα ξανακατακτήσει το νταμπλ, ο άλλος ζητάει να γίνει από τώρα απονομή, ο τρίτος δηλώνει έτοιμος γιά μεγάλα πράγματα και στην Ευρώπη και γενικώς το καλάμι είναι μεγάλο και χωράει πολλούς επάνω.
Να υπενθυμίσω πάντως, πως ο Παναθηναϊκός ιστορικά έφερνε καλά αποτελέσματα με ομάδες (μεγάλες ή μικρότερες) που τον αντιμετώπιζαν ανοιχτά, που δεν ταμπουρώνονταν και δεν έπαιζαν γιά το 0 στα μετόπισθεν.
Το θέμα είναι πως γιά να κατακτήσεις τίτλους θα πρέπει να έχεις λύσεις και απέναντι σε τέτοιες … αντιτουριστικές αντιπάλους, όπου δεν θα σου αρκούν 2-3 επιτυχημένες αντεπιθέσεις γιά να καθαρίσεις την μπουγάδα.
Και όσο κι αν η εμφάνιση του Παναθηναϊκού με την Ιντερ ήταν εξαιρετική, δεν ξέφυγε απ τον κανόνα των επιτυχημένων αντεπιθέσεων. Στο θέμα της κατοχής της μπάλας και της σωστής κυκλοφορίας, ο Παναθηναϊκός δεν δείχνει ιδιαίτερα αλλαγμένος σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν. Κι αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στη λειτουργία της μεσαίας του γραμμής. Με λίγα λόγια το μεγάλο στοίχημα είναι αν ο Νίνης αντέξει φέτος στο ξύλο και αν μπορεί να τροφοδοτεί σωστά τους επιθετικούς σε κοντρόλ επιθέσεις. Τότε τα πράγματα θα είναι πιό εύκολα γιά τους πράσινους και η άλωση των … Τροπολιτσών πιό απλή. Αν όχι, τότε η προσφυγή στις παλιές και δοκιμασμένες μεθόδους των Καραγκούνιων πτώσεων και γυροβολιών φαντάζει μονόδρομος με αντιαισθητικά και αμφίβολα αποτελέσματα.
Κατά τη γνώμη μου ο Παναθηναϊκός χρειαζόταν ακόμα ένα καλό επιτελικό χαφ, αλλά αυτό θα έστελνε ακόμα πιό βαθειά στον πάγκο τον … ιστορικό αρχηγό της ομάδας.
Και έτσι προκύπτει γιά τον Νιόπλια το δεύτερο στοίχημα της φετινής σεζόν. Να πείσει τον Καραγκούνη πως γιά το καλό της ομάδας αλλά και τη δική του υστεροφημία αυτή η χρονιά θα πρέπει να είναι η τελευταία του.
Τάδε έφη: EXARCHIOTIS στις 09:37, 5 Αυγούστου, 2010
Στις ομάδες που δεν έχουν οικονομικά προβλήματα, ο ρόλος του τεχνικού διευθυντή μοιάζει με αυτόν του εκλέκτορα κάποιας εθνικής ομάδας. Εχει δηλαδή να διαλέξει παίκτες από μια τεράστια δεξαμενή και απλά πρέπει να προσέξει να πάρει τους καλύτερους για την ομάδα. Πώς δήλωσε ο Μαντσίνι μετά την απόκτηση του Κολάροφ ότι θέλει δύο παίκτες παγκόσμιας κλάσης σε κάθε θέση; Αυτό ακριβώς συμβαίνει όταν έχεις για πρόεδρο κάποιον Σαουδάραβα που το πηγαίνει το πετροδολλάριο με την κάνουλα. Όταν πάλι αφεντικό σου είναι ο Γιάννης ο σωφέρ, τότε η δουλειά σου δεν είναι τόσο να ασχολείσαι με την αγορά, αλλά με τον τύπο. Η δουλειά σου είναι να υπεραμυνθείς των μίζερων επιλογών που προκύπτουν απ το πενιχρό σου μπάτζετ.
Κατά συνέπεια, δεν έχουν τόσο μεγάλη σημασία οι ποδοσφαιρικές σου γνώσεις, όσο η ευστροφία σου, η ετοιμολογία σου και γενικά πρέπει να είσαι περισσότερο συνδικαλιστής σε αμφιθέατρο της Νομικής παρά τεχνικός διευθυντής. Στον φετινό Παναθηναϊκό φαίνεται πως τα λεφτά είναι λίγα αλλά η πολιτική περισσεύει.
Παραθέτω λοιπόν μερικά αποσπάσματα από πρόσφατη συνέντευξη του Κάρλος Φρέϊτας και σε παρένθεση βάζω τις πραγματικές τους σκέψεις την ώρα της ερώτησης.
-Με τον κεντρικό αμυντικό τι γίνεται;
«Δεν μπορούμε να λέμε όλα όσα κάνουμε στον Τύπο. Δουλεύουμε όμως κάθε μέρα για να λύσουμε αυτό το πρόβλημα με τον καλύτερο τρόπο. Αν είχαμε ένα τσεκ επιταγών και απλά μας έλεγαν να το υπογράψουμε, θα ήταν απλό να πάρουμε ακόμη και τον Τζον Τέρι. Δεν είναι έτσι όμως και πρέπει να κάνουμε την δουλειά μας όπως πρέπει».
(Με το … καρνέ επιταγών που έχουμε, ψάχνουμε κάποιον ελεύθερο, κάτω από 38 χρονών, γνωστό στο ευρύ κοινό που τουλάχιστον να μην τραυματιστεί μέχρι να φτάσει στο αεροδρόμιο)
-Τις επόμενες μέρες αισιοδοξείτε ότι θα έχουμε κάτι;
«Έτσι νομίζω. Έχουμε έναν μήνα ακόμη μπροστά μας».
(Λυσσάξατε πιά. Να τον βρείτε εσείς τον διάσημο που θα έρθει και θα μας πληρώσει κι από πάνω)
-Ναι αλλά προφανώς θέλετε τον παίκτη γρήγορα…
«Ναι. Και η Ρεάλ αυτό θέλει να κλείσει το ρόστερ της όσο το δυνατόν γρηγορότερα, αλλά αυτό δεν είναι εύκολο. Αν δείτε την αγορά δεν κινείται και πολύ. Όλοι περιμένουν τις τελευταίες δύο εβδομάδες για να κλείσουν τα ρόστερ τους. Επειδή τώρα τα μπάτζετ δεν είναι και τόσο μεγάλα. Χρειάζεται υπομονή για να κλείσουμε το θέμα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο».
(Καλά, είμαι μεγάλος γάτος. Μέχρι να κλείσει η Ρεάλ τον Μαϊκόν μπορώ να λέω μαλακίες με το κιλό)
-Έχετε περισσότερες από μία λύσεις με τις οποίες ασχολείστε;
«Υπό φυσιολογικές συνθήκες ασχολούμαστε με τρεις τέσσερις περιπτώσεις. Ξέρουμε όμως ποιος είναι αυτός που πραγματικά θέλουμε. Ο πρώτος στόχος».
(Οπου φυσιολογικές συνθήκες, σημαίνει να υπάρχουν λεφτά. Υπό … αφύσικες συνθήκες δεν ασχολούμαστε με τίποτα).
-Μπορούμε να μιλήσουμε πιο ειδικά; Για παράδειγμα για τον Γκαλάς. Έχει τελειώσει το θέμα, είναι δύσκολο;
«Τίποτα δεν έχει τελειώσει. Όμως ίσως να χρειαζόμαστε κάποιον ψηλότερο. Αν δεις το ύψος των αμυντικών μας κυμαίνεται εκεί στο 1.82-1.83».
(Κάποιον ψηλότερο που να έρθει με κάτι … ψιλά)
-Δηλαδή περίπου 1.85;
«Ψηλότερο. Να είναι καλός στον αέρα».
(Ψηλότερο ρε. Σαν τον Φασούλα ένα πράγμα)
-Ο Κρις όμως είναι 1.83 αλλά πολύ καλός στον αέρα…
«Πολύ καλός ναι. Αλλά πολλά παιχνίδια κρίνονται στις στημένες φάσεις. Μερικές φορές χρειάζεσαι αυτά τα χαρακτηριστικά».
(Πολύ καλός, αλλά ακριβός. Για τις στημένες φάσεις θέλεις κάτι φτηνότερο. Πόσο κάνει ένας τοίχος ας πούμε;)
-Πότε θα τελειώσει το θέμα;
«Όποτε αυτό είναι δυνατό. Έχουμε να κάνουμε με πολλά πράγματα. Όταν θες καλούς παίκτες είναι πιο δύσκολο να τους πάρεις. Θέλει υπομονή».
(Όταν θέλεις καλούς παίκτες χωρίς λεφτά χρειάζεται μεγάλη υπομονή. Πόση; Εχει ο μεγαλοδύναμος. Μπορεί και 40-50 χρόνια)
-Σε ποιο επίπεδο έχετε εμπλακεί σε όλα αυτά τα θέματα, επειδή είστε λίγο καιρό στην ομάδα;
«Από την πρώτη μέρα. Δεν είμαι εδώ για να βλέπω, είμαι εδώ για να δουλέψω. Ασχολούμαι λοιπόν και με αυτούς που θα έρθουν, αλλά και με αυτούς που θα φύγουν».
(Από την πρώτη στιγμή κατάλαβα με τι μαγαζάκι έχω να κάνω)
-Με αυτούς που θα φύγουν τι γίνεται;
«Δουλεύουμε πάνω σ’ αυτό. Αν κοιτάξετε το ρόστερ, υπάρχουν πολλά νέα παιδιά. Είναι σημαντικό να αισθανθούν την ομάδα. Όταν πάμε το επόμενο ταξίδι θα είναι μικρότερος ο αριθμός».
(Μπορεί να μην έχουμε να πληρώσουμε αεροπορικά για όλους)
-Πόσο δύσκολο είναι να παραχωρηθούν ποδοσφαιριστές που δεν αγωνίστηκαν πολύ τα τελευταία χρόνια;
«Το είπες μόνος σου. Είναι πολύ δύσκολο. Όπως είπα τις τελευταίες δύο εβδομάδες η αγορά θα είναι διαφορετική».
(Πολύ δύσκολο. Δεν υπάρχουν πολλές ομάδες σαν τον Παναθηναϊκό που ψάχνει ακριβώς τέτοιους παίκτες)
-Αν έρθει πρόταση για κάποιο μεγάλο όνομα τι θα κάνετε;
«Για μας αυτοί οι παίκτες είναι κλειδιά. Είναι στην ομάδα και θα είναι την ερχόμενη σεζόν».
(Δεν πρόκειται να έρθει, αλλά αν έρθει θα τον πουλήσουμε πανηγυρίζοντας!!! )
-Είναι σοφό να δώσεις σε κάποιον δύο φορές τα λεφτά που αξίζει, ή είναι σοφό να περιμένεις για να κάνεις το σωστό deal;
«Το σοφό είναι να βρεις την καλύτερη λύση με το χαμηλότερο δυνατό κόστος».
(Σοφό είναι να μην κάνεις ηλίθιες ερωτήσεις. Λες και δεν ξέρεις εσύ ότι δεν υπάρχει σάλιο)
-Πέρα από κεντρικό αμυντικό ψάχνεται και σε άλλες θέσεις; Μέσο για παράδειγμα ή επιθετικό;
«Έχουμε ανοιχτό μυαλό. Θέλουμε την καλύτερη ποιότητα και θα ξοδέψουμε μέχρι το τελευταίο ευρώ που διαθέτουμε γι’ αυτό. Ακόμη και την τελευταία μέρα των μεταγραφών κάτι μπορεί να γίνει».
(Μόλις το είπα, Μετά τον κεντρικό αμυντικό θα μας μείνει ένα ευρώ για τις υπόλοιπες μεταγραφές. Εχει ο Θεός …)
-Ο Μπορντόν πήγε στο Κατάρ επειδή βρήκε καλύτερο συμβόλαιο. Πως μπορεί ο Παναθηναϊκός να αποφύγει περιπτώσεις παικτών που ψάχνουν απλά τα χρήματα;
«Δεν μπορώ να εξηγήσω τους σκοπούς κάθε παίκτη ξεχωριστά. Ίσως κάποιος στα 34 του να ψάχνει να βρει ένα καλό συμβόλαιο επειδή είναι το τελευταίο της καριέρας του. Γνωρίζουμε την νοοτροπία του καθενός και τους στόχους του. Για τον Μπορντόν σας ρωτάω: Είναι αλήθεια ότι είχε πρόταση από τον Παναθηναϊκό;».
(Κι εγώ στη θέση του Μπορντόν το ίδιο θα κανα)
-Θεωρείτε ότι ο Κρις χρησιμοποίησε τον Παναθηναϊκό;
«Δεν θέλω να μιλήσω με αυτούς τους όρους. Είναι λογικό έναν παίκτη σαν τον Κρις να τον θέλουν πολλοί. Και η ομάδα του να τον κρατήσει».
(Θεωρώ πως εμείς χρησιμοποιήσαμε τον Κρις για να μην μας τα σκοτίζουν για μια –δυό βδομάδες και να κάνουμε καμιά βουτίτσα)
-Μιλάτε αρκετά για τα χρήματα…
«Δεν μιλάω για τα λεφτά αλλά με τη λογική. Το να ξοδεύεις δεν σημαίνει ότι θα φτιάξεις και την καλύτερη ομάδα. Αν ίσχυε αυτό η Πόρτο δεν θα έπαιρνε το Champions League και η Ελλάδα το Euro».
(Μιλάμε με τις εξαιρέσεις επειδή ο κανόνας δεν μας συμφέρει)
-Για τον αμυντικό μέχρι πόσα χρήματα μπορείτε να δώσετε;
«Δεν είναι χρηματικό το θέμα. Πρέπει να βρούμε την καλύτερη λύση. Έχει να κάνει με θέμα νοοτροπίας, αθλητικά προσόντα και τι θέλει να κάνει στην καριέρα του».
(Λεφτά έχουμε. Την καλύτερη λύση ψάχνουμε. Απλά λείπει ακόμα σε διακοπές ο Πουγιόλ)
-Ο Κρις και ο Γκαλάς δεν είναι ψηλοί. Εσείς μας είπατε για άλλα χαρακτηριστικά, έναν ψηλό στόπερ. Άρα είναι καλό να ασχολείστε μαζί τους αφού δεν έχουν αυτά που ψάχνετε;
«Μιλάτε για σημαντικά ονόματα. Όταν πρόκειται για τόσο σημαντικά ονόματα μπορεί να έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά».
(Κάτσε ντε. Αυτό με τους ψηλούς σήμερα το σκεφτήκαμε σαν δικαιολογία)
-Ένα από τα πρώτα χαρακτηριστικά είναι το αν είναι ηγέτης;
«Το βασικό είναι ποιος θα έρθει να πάρει τη φανέλα αμέσως και να βοηθήσει».
(Αν τη βλέπει τη φανέλα, γιατί όταν είσαι υπερήληξ μπορεί να έχεις και κανένα πρόβλημα όρασης)
-Έχετε καλές σχέσεις με άλλες ομάδες όπως η Μίλαν και η Μπαρτσελόνα. Έχετε μιλήσει μαζί τους;
«Αυτό είναι κάτι που θέλω να κάνω μετά την πρώτη Σεπτέμβρη. Ο χρόνος τώρα είναι πολύτιμος. Όταν έρχεσαι στη μέση της μεταγραφικής περιόδου πρέπει να λύσεις συγκεκριμένα προβλήματα».
(Από Σεπτέμβρη θ αρχίσω τα ταξιδάκια στην Ευρώπη. Τώρα με τις ζέστες μια χαρά είναι η Ελλάδα).
-Αυτή την περίοδο δηλαδή δεν θα δούμε κάποια νέα παιδιά από την Μπαρτσελόνα για παράδειγμα;
«Όχι. Μιλάμε για νέα παιδιά που έχουν να κάνουν με τη δική του στρατηγική».
(Θα δείτε. Αν πάτε στη Βαρκελώνη.)
-Ο Παναθηναϊκός έχει καλή ακαδημία. Βλέπετε τον Μαυρία για παράδειγμα…
«Όταν υπάρχει ταλέντο, πρέπει να δίνεις χώρο για να το δείξουν».
(Απ τους πιτσιρικάδες της Μπαρσελόνα στον Μαυρία, όσο να ναι, απότομα αλλάξαμε θέμα … )
-Όταν όμως υπάρχουν νέα παιδιά δεν είναι δύσκολο να πάρεις τον τίτλο; Επειδή υπάρχει η πίεση…
«Αν δείτε την Μπαρτσελόνα έχει τον Μπόγιαν και άλλα παιδιά και είναι πρωταθλητές. Ίσως το κάνει μόνο η Μπαρτσελόνα αλλά υπάρχει το παράδειγμα».
(Ξέχασα να πω και το Μέσσι και το Πέδρο. Σ άλλη συνέντευξη θα το θυμηθώ να το ξεφουρνίσω κι αυτό)
-Πως είναι η συνεργασία σας με τον προπονητή;
«Πολύ καλή μέχρι τώρα. Δουλεύει σκληρά, θέλει τίτλους, έχει καλή σχέση με τους παίκτης».
(Δηλαδή, σου λέω τι κάνει με τους άλλους, όχι μαζί μου …)
-Είστε κοντά στον τρόπο σκέψης, στην νοοτροπία;
«Θεωρώ ότι οι Πορτογάλοι και οι Έλληνες πάνω κάτω έχουμε την ίδια νοοτροπία. Είμαστε Μεσόγειοι».
(Και ξέρουμε και από καλό λάδι …)
-Για τα μεταγραφικά συμφωνείτε μαζί του; Για παράδειγμα ακούγετε ότι ο προπονητής ήθελε τον Κρις. Μας είπατε ότι ο Κρις δεν είναι αρκετά ψηλός…
«Σας το έχει πει συγκεκριμένα; Θέλει το καλύτερο για την ομάδα κι εγώ το ίδιο. Συμφωνήσαμε ότι θέλουμε κάποιον ψηλό».
(Παραμύθι που τρώει κι αυτός ο δόλιος …)
-Αυτός ο παίκτης που θα είναι η ιδανική επιλογή, θα είναι σημαντικό όνομα ή κάποιο νέο παιδί;
«Θα είναι σημαντικό μέλος της ομάδας. Σέβομαι τους προπονητές και όλους τους Έλληνες. Δεν ήρθα εδώ για να περάσω τη δική μου νοοτροπία. Σας παρακαλώ όμως σεβαστείτε ότι μερικές φορές μπορούμε να κάνουμε καλύτερα πράγματα με διαφορετικό τρόπο. Τι είναι ο διάσημος παίκτης; Πρέπει να είναι 35 ετών; Ή να είναι 20; Οι παίκτες πρέπει να έχουν φρέσκα μυαλά και να βοηθούν την ομάδα».
(Τι είν αυτό που το λένε αγάπη; Αυτές τις μαλακίες να περιγράφεις τον ιδανικό παίκτη όταν δεν θέλεις να πεις ότι θα αγοράσεις τον Μπίαρσμιρ, έμαθα πως τις πρωτοεφάρμοσε ο Τεν Κάτε με τον Αντωνίου. Δεν πήγαν κι άσχημα. Πέρασε το καλοκαίρι …)
-Οι οπαδοί όμως σας είπαν ότι θέλουν καλό όνομα…
«Ήταν ευγενικοί. Και θέλουν να κερδίζουν όπως κι εγώ».
(Ελπίζω όταν αγριέψουν να είμαι μακριά)
-Ναι αλλά η ομάδα ψάχνει χρόνια κεντρικό αμυντικό και θα προτιμούσαν κάποιο καλό όνομα…
«Ο Μπεκενμπάουερ δεν παίζει αυτή την εποχή».
(Και ο Μαλντίνι. Και ο Μπαρέζι. Μπουαχαχάααααααααααα)
-Ο Γκαλάς όμως είναι καλό όνομα…
«Αυτό που εγγυόμαστε είναι πως οι παίκτες που κοιτάμε θα έρθουν εδώ και θα βοηθήσουν την ομάδα. Θα την κάνουν πιο δυνατή. Διαφορετικά δεν είναι χρήσιμο να τους φέρουμε».
(Δηλαδή σου λέω τώρα πως ο Γκαλάς θα την αποδυνάμωνε την ομάδα, αλλά εσύ είσαι τόσο μαλάκας που δεν το κατάλαβες)
-Αν η κορυφαία σας επιλογή έχει συμβόλαιο με άλλη ομάδα, υπάρχει δυνατότητα να πληρώσει ο Παναθηναϊκός για να κάνει την μεταγραφή;
«Το θέμα δεν είναι αν μιλάμε για ελεύθερη μεταγραφή ή να πληρώσουμε λεφτά. Δεν έχουμε τέτοια όρια. Το θέμα είναι πόσοι παίκτες στην αγορά είναι ικανοί να βοηθήσουν τον Παναθηναϊκό. Είναι μια ομάδα που νικάει. Δεν ξέρω πολλούς που θα έρθουν και θα βοηθήσουν άμεσα».
(Να που σου το ξεφούρνισα! Αυτός που θα έρθει μην περιμένεις να βοηθήσει άμεσα. Το πιασες το υπονοούμενο μεγάλε μεγάλε;;; )
-Ναι αλλά έχετε οικονομικό όριο…
«Αν η Ρεάλ έχει τέτοια όρια, όλα τα άλλα κλαμπ έχουν τα ίδια προβλήματα».
( Πότε θ αρχίσει πάλι να ξοδεύει ο Πέρες, να δούμε τι παράδειγμα θα λέω μετά. Α! Ότι δανείστηκε ο Ροσέλ!!! )
-Μπορούμε να ρωτήσουμε για ονόματα…
«Όχι δεν μιλάω. Σέβομαι τον Τύπο, υπήρξα δημοσιογράφος, αλλά πρέπει να σεβαστείτε κι εσείς την δουλειά μου. Όταν τελειώσουν οι υποθέσεις να μιλήσουμε κανένα πρόβλημα».
(Ούτ εγώ δεν ξέρω ονόματα βρε άνθρωπε. Τι να σου πω; Ανοιξε κανέναν τηλεφωνικό κατάλογο. Εχει πολλά ονόματα εκεί)
-Λένε ότι γνωρίζετε καλά την αγορά της λατινικής Αμερικής…
«Επίσης γνωρίζω της Κορέας και της Ιαπωνίας. Μου αρέσουν και βελτιώνονται».
(Επίσης ξέρω να μαγειρεύω βακαλάου σούπα)
-Πόσοι παίκτες πρέπει να υπάρχουν στο ρόστερ; 24 ή 25 για παράδειγμα;
«Είναι ένας λογικός αριθμός».
(Ιδέα δεν έχω, αλλά όποιο νούμερο και να μου έλεγες, λογικό θα το έβρισκα)
-Υπάρχουν τέσσερις τερματοφύλακες χωρίς να βάζουμε τον Ραντοβάνοβιτς. Θα φύγει κάποιος;
«Μετά την Αυστρία θα μιλήσουμε με τον προπονητή και τον αντιπρόεδρο για να πάρουμε την απόφαση».
(Εχουμε παίκτη Ραντοβάνοβιτς; Μπασκετμπολίστας δεν ήταν αυτός;)
-Ποιος παίκτης θεωρείτε ότι έχει την μεγαλύτερη αξία στην αγορά αυτή τη στιγμή;
«Η ομάδα το δείχνει αυτό. Στο ποδόσφαιρο πλέον δεν υπάρχουν Πελέ και Μαραντόνα. Μόνο η ομάδα δημιουργεί ονόματα».
(Οποιον και να θεωρώ, δεν μας αφορά. Αυτοί που έχουν μεγάλη αξία, εχουν μεγάλη αξία, δηλαδή δεν τους παίρνεις τσάμπα. Αρα; )
- Τον λόγο έχει ο συνάδερφος Κωνσταντόπουλος και να ετοιμάζεται ο συνάδερφος Γόντικας!
Τάδε έφη: EXARCHIOTIS στις 11:01, 26 Ιουλίου, 2010
Τον Ριέρα τον παρακολουθούσα αρκετά όταν ήταν στην Εσπανιόλ. Για κάποιο λόγο και πριν γίνει ιδιαίτερα γνωστός, το όνομά του είχε ακουστεί για την ΑΕΚ επί Φερρέρ. Μετά φυσικά ήρθε η σούπερ πορεία της Εσπανιόλ και ο Ριέρα έγινε περιζήτητος στην Ευρώπη. Βλέποντάς τον τότε και χωρίς να έχω μεγάλη επαφή με την μετέπειτα πορεία του τον θεωρώ σούπερ-μεταγραφή για τον Ολυμπιακό. Ίσως υπερβολή να πηγαίνει τόσος κόσμος να τον υποδεχτεί, όπως το ίδιο έγινε και με τον Ντιόπ, αλλά σίγουρα μια κίνηση που μπορεί να βοηθήσει πολύ την ομάδα του Πειραιά.
Στο νησί βέβαια δεν υπάρχει η ίδια άποψη. Γενικά δεν πολυεμπιστεύομαι την κρίση των Άγγλων που μπορεί να έχουν για θεό τον Σάμι Χίπια και να βγάζουν άχρηστο τον Ντιέγκο Φορλάν, αλλά επειδή το να παρακολουθώ τη Λίβερπουλ είναι τόσο ευχάριστο για μένα όσο το να ακούω το νέο cd του Χατζηγιάννη δεν μπορώ να πω ότι έχω προσωπική άποψη. Οι οπαδοί της Λίβερπουλ υποδέχτηκαν με τρομερή ανακούφιση την πώληση του Ριέρα. Τόσο για αγωνιστικούς λόγους καθώς θεωρούν ότι ο Ισπανός δεν προσέφερε τίποτα, όσο και για την συμπεριφορά του παίκτη που τα έβαλε με τον Μπενίτεθ, κακολόγησε τον σύλλογο, ενώ είχε και κακές σχέσεις με συμπαίκτες του. Οι ίδιοι μάλιστα τον παρομοιάζουν (η αλήθεια είναι ότι φέρνει λίγο) με τον Quagmire έναν από τους χαρακτήρες της δημοφιλούς σειράς καρτούν Family Guy. Η «αγάπη» τους είναι τέτοια δε, που ετοίμασαν και το παρακάτω:
Τώρα για να πω την αλήθεια εγώ την είχα καταλάβει τη δουλειά όταν διάβασα πως η Μαγιόρκα ζητούσε 1,5 εκατομμύρια ευρώ για τον Ιβάν Ραμίς και το ποσό κρίθηκε υπερβολικό απ τη διοίκηση του Παναθηναϊκού.
Δηλαδή σου ζητάνε 1,5 εκατομμύριο ευρώ για τον 26χρονο βασικό στόπερ της πέμπτης ομάδας της περσινής Primera Division κι εσύ λες πως είναι πολλά.
Δεν χρειάστηκε να διαβάσω κάτι άλλο. Κατάλαβα πως το μπάτζετ φέτος «λαχάνιασε» με την μεταγραφή του Γκοβού και από κει και πέρα πάμε με πορδές να βάψουμε αυγά.
Το εγχείρημα της πολυμετοχικότητας το πήρε ο διάολος νωρίς, η επιστροφή στις παραδοσιακές αξίες της οικογενείας Βαρδινογιάννη έλαβε χώρα με συνοπτικές διαδικασίες και τώρα οι περιπτώσεις Μίτου και Ζντρ(βάλτε δίπλα όσα άλλα σύμφωνα θέλετε)αν Αντριτς φαντάζουν πολύ πιο κοντινές, απ αυτές του Ζιλμπέρτο και του Σισέ.
Την ώρα που ο Μαρινάκης έχει τινάξει τη μπάνκα στον αέρα κατεβάζοντας ό,τι απ το πάνω ράφι μπορεί να καταναλωθεί στην Ελλάδα, εσύ τρως τα μούτρα σου προτείνοντας στον Κρις και τον Γκαλάς να έρθουν στην Ελλάδα με τα μισά απ όσα ξόδεψες για τον Μελίσση. Με γουρλωμένα μάτια γεμάτα απορία δεν μπορείς να συνειδητοποιήσεις την κατάσταση και συνεχίζεις να τρως το χρόνο σε ανέφικτους στόχους. Είναι σαν να έχεις 5 χιλιάρικα στο πατελόνι και ψάχνεις μάντρα να αγοράσεις μεταχειρισμένη αλλά ατρακάριστη Πόρσε Καγιέν.
Λοιπόν Γιαννάκη για να τελειώνουμε, επειδή πρέπει να είμαστε και ρεαλιστές, λεφτά δεν έχεις για σπρώξιμο, το καταλάβαμε, δύο πράγματα σου μένουν να κάνεις.
Το ένα είναι να πουλήσεις. Μην φοβάσαι. Δεν το εννοώ όπως αυτοί που σε κράζουν. Να πουλήσεις παίκτη εννοώ. Κι όταν λέω παίκτη, δεν αναφέρομαι στον Κλέϊτον και τον Γκάμπριελ. Εννοώ παίκτη απ αυτούς που ενδιαφέρουν κάποια ομάδα που μπορεί να σου δώσει εκείνα τα 2-3 εκατομμύρια ευρώ που σου λείπουν για να πάρεις ένα στόπερ της προκοπής και τον Ούγκο Βιάνα.
Η άλλη λύση είναι να πας σε πιο … γήϊνες επιλογές στόπερ και να ξανασκεφτείς τον κύριο της παρακάτω φωτογραφίας. Ξέρω βέβαια πως ο Φρέϊτας δεν τον γνωρίζει καθότι μεγάλωσε μέσα στους Αντερσον Πόλγκα και Ενακαρίρε.
Αλλά ας κάνει μια προσπάθεια. Γιατί απ ότι κατάλαβα ήρθε στην ομάδα για να πάρει δανεικό τον Φερνάντες και ελεύθερο τον Ιωαννίδη. Αυτά όμως Γιάννο μου τα έκανε και ο Αντωνίου …
Τάδε έφη: EXARCHIOTIS στις 01:35, 23 Ιουλίου, 2010
«Ο 27χρονος κεντρικός μέσος (και 26 φορές διεθνής με την Εθνική Πορτογαλίας) πληροί τις προϋποθέσεις και τα χαρακτηριστικά που έχει εισηγηθεί στη διοίκηση ο Νιόπλιας για τον μέσο box to box που εξετάζουν οι Πράσινοι, καθώς κινείται στην αριστερή πλευρά του άξονα της μεσαίας γραμμής και μπορεί μάλιστα εάν χρειαστεί να αγωνιστεί στο αριστερό «φτερό» της ομάδας»
Τα παραπάνω αφορούν τον Ούγκο Βιάνα και γράφτηκαν στα prasinanea.gr
Κι εγώ καταλαβαίνω πως ψάχνουμε ένα παίκτη που θα μπορεί στην … ανάγκη να παίξει και αριστερό φτερό. Γιατί αλλοιώς δεν βλέπω λόγο να αποκτηθεί. Σιγά τώρα μη ψάχνουμε παίκτη να παίζει στη θέση του Γιώργη του Καραγκούνη του τοτέμ της ομάδας.
Στην ανάγκη λοιπόν παίζει και αριστερά ο Βιάνα
Μην μπερδεύεστε! Στην ανάγκη δεν σημαίνει όταν δεν θα μπορεί ο Λέτο. Στην ανάγκη σημαίνει όταν δεν θα μπορεί ο Λάζαρος.
Το μουντιάλ τελειώνει αδέρφια και σιγά-σιγά θα πρέπει και πάλι να προσαρμοστούμε στην ευχάριστη ελληνική πραγματικότητα, η οποία εδώ που τα λέμε δεν σ αφήνει να πλήξεις ποτέ.
Ο μεταγραφικός σχεδιασμός των ομάδων είναι σε εξέλιξη, τα ονόματα όπως κάθε χρόνο πολλά και οι βλακείες που ακούμε και διαβάζουμε ακόμα περισσότερες.
Το κακό είναι πως τις περισσότερες τις αφήνουμε να περνάνε από δίπλα μας και δεν τις παίρνουμε ούτε χαμπάρι.
Όπως για παράδειγμα αυτή η τελευταία μπόμπα που έσκασε και θέλει τον Ολυμπιακό να δίνει 30 εκατομμύρια για τρία χρόνια στον Ροναλντίνιο, χωρίς να υπολογίζουμε πόσα θα πρέπει να δώσει και στον Μπερλουσκόνι.
Και βγαίνει ο καθένας και λέει το κοντό του και το μακρύ του.
Αν αξίζει λέει η επένδυση κι αν μ αυτά τα λεφτά φτιάχνεις δύο ομάδες κι άλλα τέτοια συγκλονιστικά.
Κι εγώ κάθομαι κι απορώ: ποιος σας είπε ρε παιδιά πως έχει την διάθεση ο Μαρινάκης να φτιάξει … δύο ομάδες με καμιά 40αριά εκατομμύρια ευρώ; Δηλαδή εσείς πιστεύετε πως αν δεν πάρει τον Ροναλντίνιο θ ανοίξει το πουγκί και θα τα σπρώξει να πάρει καμιά δεκαριά Νενέδες;
Γι αυτό αφήστε τις φιλοσοφίες και μην ξυνίζεστε πολύ. Αν του έχει κάτσει του προέδρου να πάρει τον Ροναλντίνιο ας τον πάρει. Ο,τι σου προσφέρουν ευχαριστώ να λες. Γιατί δεν θα πρέπει να ξεχνάς και την παλιά καλή τακτική των μεγάλων ελληνικών ομάδων: αραδιάζουμε δέκα ονοματάρες στις μεταγραφές, παλεύουμε τον έναν, ακουμπάμε τον άλλον, δεν παίρνουμε τίποτα και μετά βγαίνουμε και λέμε, χτυπήσαμε απ το πάνω ράφι αλλά αφού δεν μπορέσαμε ν αγοράσουμε κανέναν, τι να κάνουμε τώρα; Να τη βγάλουμε με κατιμάδες;
Το Μουντιάλ μπορεί να συνεχίζεται και οι μεταγραφές να περνάνε σε 2η μοίρα, αλλά κάποιοι άνθρωποι δουλεύουν μέρα νύχτα για να σας ενημερώνουν και να σας προσφέρουν εγκυρότητα σε αυτή την ενημέρωση. Στον ελληνικό αθλητικό τύπο την μάχη της εγκυρότητας έχει κερδίσει με το σπαθί της στο παρελθόν η μεγάλη Ώρα των σπορ. Με μεγάλες αποκλειστικότητες όπως αυτή ή και αυτή, αλλά ποιος μπορεί να ξεχάσει και τα μαθήματα γεωγραφίας ή αυτή την μεγάλη είδηση.
Σήμερα έρχεται να μας κάνει ακόμα μία αποκάλυψη. Η ΑΕΚ λοιπόν πήρε σειρά, προφανώς έκοψε νούμερο, για τον Ρόμενταλ. Όχι αυτή δεν είναι η αποκάλυψη. Η μαϊμουδοείδηση κυκλοφόρησε από χθες και είναι αναμετάδοση από κάποιο ξένο σάιτ. Η αποκάλυψη είναι ότι ο Ρόμενταλ δεν είναι αυτός που ξέραμε. Όχι φίλοι αναγνώστες, δεν είναι αυτός που σκόραρε με τη Δανία κόντρα στο Καμερούν. Ο Ρόμενταλ έχει αλλάξει φάτσα και πλέον κυκλοφορεί με την μουτσούνα του Πάντελιτς (συμπαίκτη του στον Άγιαξ).
Ενας λαός σε παραλήρημα. Οι Γερμανοί απολαμβάνουν ηδονικά τις στιγμές που τους χαρίζει αυτό το παγκόσμιο κύπελλο. Δύο τεσσάρες, πειστικό ποδόσφαιρο και «εκδίκηση» γιά το 1966 είναι τα καλύτερα «συνοδευτικά» των ατέλειωτων μπυροποσιών. Από το επίκεντρο των συζητήσεων δεν θα μπορούσαν φυσικά να απουσιάζουν οι μεγάλοι πρωταγωνιστές της ομάδας, οι ίδιοι οι παίκτες, αν και γιά να είμαστε δίκαιοι ένα είναι το όνομα που μονοπωλεί το ενδιαφέρον: αυτό του Μεσούτ Οζίλ γιά τον οποίο στάζουν μέλι οι πάντες. Οι εμφανίσεις του τουρκικής καταγωγής αριστερού μεσοεπιθετικού είναι τέτοιες που επιτρέπουν στον τεχνικό διευθυντή της Βέρντερ Κλάους Αλοφς να τον συγκρίνει ευθέως με τον Λιονέλ Μέσσι, τονίζοντας μάλιστα πως σε αυτή την διοργάνωση είναι καλύτερος απ τον Αργεντίνο σούπερ σταρ. Δίκαιο ή άδικο (νομίζω δίκαιο σε ό,τι αφορά το μουντιάλ) η ουσία είναι πως το συμβόλαιο του Οζίλ με την Βρέμη εκπνέει το καλοκαίρι του 2011 και παρ ότι ο γερμανικός σύλλογος επιθυμεί σφόδρα να του το ανανεώσει, ο ίδιος απ ότι ακούγεται έχει άλλα σχέδια. Από την Ισπανία πληροφορίες αναφέρουν πως έχει έρθει σε συμφωνία με τον νέο πρόεδρο της Μπαρσελόνα Σάντρο Ροσέλ και πως το αργότερο μέχρι του χρόνου το καλοκαίρι θα φορέσει τα blaugrana. Η Μπάρσα έτσι κι αλλοιώς ψάχνει έναν παίκτη γιά τα αριστερά της επίθεσής της και η περίπτωση του … Τουρκογερμανού φαντάζει ιδανική και αρκετά οικονομική.
Προς το παρόν οι φίλαθλοι θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν τη Παρασκευή μιά μεγάλη κόντρα: Λίο και Μεσούτ θα τεθούν αντιμέτωποι σ ένα παιχνίδι χωρίς αύριο. Γιά τους πιστούς των δύο ομάδων η αγωνία χτυπάει … κόκκινο. Γιά κάτι … ουδέτερους οπαδούς της Μπαρσελόνα σαν κι εμένα είναι απλά μιά καλή ευκαιρία να … φανταστώ τί θα μπορεί να κάνει μελλοντικά η ομάδα μου έχοντας δύο τέτοιους παιχταράδες στα άκρα της.
Καθένας με τα ζόρια του αδέρφια …
Τάδε έφη: EXARCHIOTIS στις 09:47, 30 Ιουνίου, 2010
SOMBRERO : Όταν ένας ποδοσφαιριστής "τσιμπάει" την μπάλα πάνω από το κεφάλι ενός ανυποψίαστου αντιπάλου και την ξαναπαίρνει πηγαίνοντας από πίσω του. Σύμφωνα με τους Λατινοαμερικάνους. προέρχεται από το περίγραμμα που σχηματίζεται από την πορεία της μπάλας στον αέρα και την πορεία του παίκτη γύρω από τον αντίπαλό του. Το σχήμα ενός "σομπρέρο"!