Το μουντιάλ τελειώνει αδέρφια και σιγά-σιγά θα πρέπει και πάλι να προσαρμοστούμε στην ευχάριστη ελληνική πραγματικότητα, η οποία εδώ που τα λέμε δεν σ αφήνει να πλήξεις ποτέ.

Ο μεταγραφικός σχεδιασμός των ομάδων είναι σε εξέλιξη, τα ονόματα όπως κάθε χρόνο πολλά και οι βλακείες που ακούμε και διαβάζουμε ακόμα περισσότερες.

Το κακό είναι πως τις περισσότερες τις αφήνουμε να περνάνε από δίπλα μας και δεν τις παίρνουμε ούτε χαμπάρι.

Όπως για παράδειγμα αυτή η τελευταία μπόμπα που έσκασε και θέλει τον Ολυμπιακό να δίνει 30 εκατομμύρια για τρία χρόνια στον Ροναλντίνιο, χωρίς να υπολογίζουμε πόσα θα πρέπει να δώσει και στον Μπερλουσκόνι.

Και βγαίνει ο καθένας και λέει το κοντό του και το μακρύ του.

Αν αξίζει λέει η επένδυση κι αν μ αυτά τα λεφτά φτιάχνεις δύο ομάδες κι άλλα τέτοια συγκλονιστικά.

Κι εγώ κάθομαι κι απορώ: ποιος σας είπε ρε παιδιά πως έχει την διάθεση ο Μαρινάκης να φτιάξει … δύο ομάδες με καμιά 40αριά εκατομμύρια ευρώ; Δηλαδή εσείς πιστεύετε πως αν δεν πάρει τον Ροναλντίνιο θ ανοίξει το πουγκί και θα τα σπρώξει να πάρει καμιά δεκαριά Νενέδες;

Γι αυτό αφήστε τις φιλοσοφίες και μην ξυνίζεστε πολύ. Αν του έχει κάτσει του προέδρου να πάρει τον Ροναλντίνιο ας τον πάρει. Ο,τι σου προσφέρουν ευχαριστώ να λες. Γιατί δεν θα πρέπει να ξεχνάς και την παλιά καλή τακτική των μεγάλων ελληνικών ομάδων: αραδιάζουμε δέκα ονοματάρες στις μεταγραφές, παλεύουμε τον έναν, ακουμπάμε τον άλλον, δεν παίρνουμε τίποτα και μετά βγαίνουμε και λέμε, χτυπήσαμε απ το πάνω ράφι αλλά αφού δεν μπορέσαμε ν αγοράσουμε κανέναν, τι να κάνουμε τώρα; Να τη βγάλουμε με κατιμάδες;

Δεν θα ψωνίσουμε καθόλου.

Το Μουντιάλ μπορεί να συνεχίζεται και οι μεταγραφές να περνάνε σε 2η μοίρα, αλλά κάποιοι άνθρωποι δουλεύουν μέρα νύχτα για να σας ενημερώνουν και να σας προσφέρουν εγκυρότητα σε αυτή την ενημέρωση. Στον ελληνικό αθλητικό τύπο την μάχη της εγκυρότητας έχει κερδίσει με το σπαθί της στο παρελθόν η μεγάλη Ώρα των σπορ. Με μεγάλες αποκλειστικότητες όπως αυτή ή και αυτή, αλλά ποιος μπορεί να ξεχάσει και τα μαθήματα γεωγραφίας ή αυτή την μεγάλη είδηση.

Σήμερα έρχεται να μας κάνει ακόμα μία αποκάλυψη. Η ΑΕΚ λοιπόν πήρε σειρά, προφανώς έκοψε νούμερο, για τον Ρόμενταλ. Όχι αυτή δεν είναι η αποκάλυψη. Η μαϊμουδοείδηση κυκλοφόρησε από χθες και είναι αναμετάδοση από κάποιο ξένο σάιτ. Η αποκάλυψη είναι ότι ο Ρόμενταλ δεν είναι αυτός που ξέραμε. Όχι φίλοι αναγνώστες, δεν είναι αυτός που σκόραρε με τη Δανία κόντρα στο Καμερούν. Ο Ρόμενταλ έχει αλλάξει φάτσα και πλέον κυκλοφορεί με την μουτσούνα του Πάντελιτς  (συμπαίκτη του στον Άγιαξ).

Ενας λαός σε παραλήρημα. Οι Γερμανοί απολαμβάνουν ηδονικά τις στιγμές που τους χαρίζει αυτό το παγκόσμιο κύπελλο. Δύο τεσσάρες, πειστικό ποδόσφαιρο και «εκδίκηση» γιά το 1966 είναι τα καλύτερα «συνοδευτικά» των ατέλειωτων μπυροποσιών. Από το επίκεντρο των συζητήσεων δεν θα μπορούσαν φυσικά να απουσιάζουν οι μεγάλοι πρωταγωνιστές της ομάδας, οι ίδιοι οι παίκτες, αν και γιά να είμαστε δίκαιοι ένα είναι το όνομα που μονοπωλεί το ενδιαφέρον: αυτό του Μεσούτ Οζίλ γιά τον οποίο στάζουν μέλι οι πάντες. Οι εμφανίσεις του τουρκικής καταγωγής αριστερού μεσοεπιθετικού είναι τέτοιες που επιτρέπουν στον τεχνικό διευθυντή της Βέρντερ Κλάους Αλοφς να τον συγκρίνει ευθέως με τον Λιονέλ Μέσσι, τονίζοντας μάλιστα πως σε αυτή την διοργάνωση είναι καλύτερος απ τον Αργεντίνο σούπερ σταρ. Δίκαιο ή άδικο (νομίζω δίκαιο σε ό,τι αφορά το μουντιάλ) η ουσία είναι πως το συμβόλαιο του Οζίλ με την Βρέμη εκπνέει το καλοκαίρι του 2011 και παρ ότι ο γερμανικός σύλλογος επιθυμεί σφόδρα να του το ανανεώσει, ο ίδιος απ ότι ακούγεται έχει άλλα σχέδια. Από την Ισπανία πληροφορίες αναφέρουν πως έχει έρθει σε συμφωνία με τον νέο πρόεδρο της Μπαρσελόνα Σάντρο Ροσέλ και πως το αργότερο μέχρι του χρόνου το καλοκαίρι θα φορέσει τα blaugrana. Η Μπάρσα έτσι κι αλλοιώς ψάχνει έναν παίκτη γιά τα αριστερά της επίθεσής της και η περίπτωση του … Τουρκογερμανού φαντάζει ιδανική και αρκετά οικονομική.

Προς το παρόν οι φίλαθλοι θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν τη Παρασκευή μιά μεγάλη κόντρα: Λίο και Μεσούτ θα τεθούν αντιμέτωποι σ ένα παιχνίδι χωρίς αύριο. Γιά τους πιστούς των δύο ομάδων η αγωνία χτυπάει … κόκκινο. Γιά κάτι … ουδέτερους οπαδούς της Μπαρσελόνα σαν κι εμένα είναι απλά μιά καλή ευκαιρία να … φανταστώ τί θα μπορεί να κάνει μελλοντικά η ομάδα μου έχοντας δύο τέτοιους παιχταράδες στα άκρα της.

Καθένας με τα ζόρια του αδέρφια …

Ποτέ δεν ήμουν φανατικός οπαδός του Λύμπε, δεν είναι το στυλ του παίκτη που μου αρέσει παρ’ ότι αντικειμενικά είναι καλός ποδοσφαιριστής. Ήμουν όμως μεγάλος φαν του ανθρώπου Νίκου Λυμπερόπουλου που κατάφερε να γίνει αγαπητός από όλον τον κόσμο της ΑΕΚ παρά το πράσινο παρελθόν του. Ένα παιδί που τα δίνει πάντα όλα, χωρίς να προκαλεί και προσφέρει αυτά που ξέρει και μπορεί. Το πέρασμά του από την ΑΕΚ ήταν άκρως επιτυχημένο, έστω και αν η κατάρα που τον κυνηγάει και είναι μαλωμένος με τους τίτλους συνεχίστηκε. Το διώξιμό του από την πρωταθλήτρια ΑΕΚ που έχασε το πρωτάθλημα στα χαρτιά ήταν ένα έγκλημα από τον Ντέμη Νικολαϊδη, ένα έγκλημα που μαζί με τα υπόλοιπα εκείνου του καλοκαιριού (πωλήσεις παικτών, πρόσληψη Δώνη κτλ.) ευθύνονται σε μεγάλο ποσοστό (για το υπόλοιπο ευθύνεται η διοικητική κατάσταση) για την σημερινή κατάντια της ΑΕΚ.

Ο Νίκος Λυμπερόπουλος είναι από σήμερα και πάλι παίκτης της ΑΕΚ. Σε μια ΑΕΚ που τη βρίσκει σε πολύ χειρότερη κατάσταση από εκείνη που την άφησε. Και ένας Λυμπερόπουλος αρκετά μεγαλύτερος από την εποχή που έφυγε. Το αν θα βοηθήσει αγωνιστικά είναι άγνωστο και προσωπικά κρατάω μικρό καλάθι (αν και πάντα ήταν σοβαρός επαγγελματίας και έκανε σωστή ζωή). Το σίγουρο είναι ότι ένα λάθος αναγνωρίστηκε και διορθώθηκε και μόνο που ο Λύμπε γύρισε για να κλείσει την καριέρα του στην ΑΕΚ είναι ένα ευχάριστο γεγονός…

Η αγωνιστική περίοδος φτάνει στο τέλος της – ομιλώ εγχωρίως – τα play offs και ο τελικός κυπέλλου μας έμειναν μόνο, οπερ σημαίνει πως έχουμε ήδη εισέλθει σε μια … εν δυνάμει μεταγραφική περίοδο που θα μας απασχολήσει επί μακρόν.

Τα πρώτα ονόματα έκαναν ήδη την εμφάνισή τους και σίγουρα η συνέχεια θα είναι πολύ … καλύτερη και «αρβυλότερη».

Αν κάτι φαίνεται πως θα κυριαρχήσει και θα φορεθεί πολύ φέτος, είναι οι κολλητοί μεγάλων παικτών που παίζουν στην Ελλάδα και που άλλο καημό δεν έχουν απ το να ψήνουν τους επιστήθιους φίλους τους να έρθουν στην Ελλάδα και στις ομαδάρες μας.

Ξεροσταλιάζει φίλοι μου πάνω απ τη τηλέφωνο ο Ζιλμπέρτο Σίλβα, προκειμένου να πείσει τον Ροναλντίνιο να εγκατασταθεί μόνιμα στη Μύκονο και να πετάγεται με το ελικοπτεράκι του στην Παιανία.

Καλά ο Λέτο κι ο Γκαλέτι, δεν το συζητάω, δεν αφήνουν το Σκόκο να κοιμηθεί το βράδυ. Μόνο στο ίδιο κρεβάτι δεν αράζουν και οι 3 για να μην παρεξηγηθούν. Και δώστου αγκαλιές και σε μας να έρθεις για να πάρεις κούπες και να παίξεις Τσου Λου, όχι σ έμάς που φέτος απλά κάναμε ένα διάλλειμα και θα επανέλθουμε δριμύτεροι, ούτε στην τουαλέτα δεν αφήνουν τον θλιμένο σκόρερ να πάει μόνος του.

Μετά από τέτοια πλύση εγκεφάλου πού να βρει πρόσφορο έδαφος και ο φουκαράς ο Αδαμίδης ; Ψάχνει να βρει κι αυτός κανένα Αργεντίνο και πέφτει πάνω στον Αρτσε που τον έδιωξε απ την προπόνηση ο Ντούσαν γιατί είχε κομάρες.

Μετά είναι ο Σισέ που απ ότι φαίνεται φαγώθηκε να παίξει με την Εθνική Γαλλίας για να ψήσει όλους τους πρωτοκλασάτους τρικολόρ να έρθουν στην Πανάθα.

Και Γκογού και Μπουμσόγκ και Γκαλάς ψήνει καθημερινά ο Τσιβρίλαρος, ενώ δεν διστάζει να ρίξει και κανένα δίχτυ μέσω μέσεντζερ και στον Ζιουλί. Ετσι που το πάει ούτε το νέο μέλος της οικογένειας δεν θα προλαβαίνει να χαρεί και τη βλέπω την ξυνομούρα να ξεσκατίζει και να ζεσταίνει γάλατα όλη μέρα, διότι τι να σου κάνουν και τα 4 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο, ούτε ένα τζοκεράκι σε εικοσαπλό τζακ πότ δεν πιάνουν.

Στην ΑΕΚ τα λεφτά δεν είναι πολλά (γιά να μη πούμε πως δεν είναι καθόλου), οπότε το ενδιαφέρον στρέφεται μοιραία σε ακριτικές σκανδιναβικές περιοχές, ενώ δεν ξέρω αν υπάρχει και πιγκουίνος – συνεργάτης – κατάσκοπος – σκάουτερ του Γκρέταρσον στη Γροιλανδία. Οι κολλητοί του Ισλανδού βεβαίως δεν είναι γνωστά ονόματα, αλλά σίγουρα θα είναι πολυσύλλαβα.

Στον ΠΑΟΚ περισσεύει το πορτογαλικό στοιχείο. Προς Θεού δεν εννοώ πως περισσευέι ο Βιερίνια! Με Σέρχιο και Σάντος είναι λογικό αυτό το καλοκαίρι να ακούσουμε ξανά σενάρια για τον Νούνουυυυυ (μεγάλη μου συμπάθεια) και άλλους αστέρες του πρόσφατου παρελθόντος μηδέ του Φίγκουυυυυ (άλλη μου μεγάλη συμπάθεια) εξαιρουμένου.

Στον Αρη το … βάμος έχει καθιερωθεί, άρα έξις δευτέρα φύσις. Η Μπόκα και η Ρίβερ παραπέουν, κατά συνέπεια μη δούμε τίποτις Γκαγιάρδους και Παλέρμους και άλλους παιδικούς ήρωες του Elaith στην Παπαναστασίου και βουλιάξουν τα τσιμέντα στο αεροδρόμιο. Τι διάολο; Δεν έχει κολλητούς ο Μασούτης, ο Αράνος kai o Εκτορας;

Για τους υπόλοιπους έχει ο Θεός.

Ούτε αυτούς θα τους αφήσει παραπονεμένους η γάτα και τα λοιπά ζωντανά των ΜΜΕ.

Καλό καλοκαίρι!

Καλή χρονιά αδέρφια μου, ελπίζω να σας βρίσκω όλους και όλες καλά στην υγεία σας, γιατί εγώ ψιλοταλαιπορήθηκα με μια βρωμοϊωση αλλά τελικά τα κατάφερα να επιβιώσω. Τώρα αυτό το τελευταίο δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό για την ανθρωπότητα, μάλλον αδιάφορο το κόβω, αλλά το λέω έτσι μήπως και σας συγκινήσω και ασχοληθείτε λίγο μαζί μου.

Πάμε παρακάτω τώρα, στα αγαπημένα μας ποδοσφαιρικά θέματα.

Οσο καιρό ήμουν στο κρεβάτι με το θερμόμετρο στο στόμα και την θερμοφόρα στη γκλάβα σαν τον Λογοθετίδη στο «ένα βότσαλο στη λίμνη», Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός ξαμολήθηκαν να βρουν στόπερ και αριστερά χαφ εξτρέμ. Και όχι όποιους κι όποιους παρακαλώ.

Ο ένας έψαχνε το Χαμερκίλερ που θα ήταν καλύτερος του Μέλμπεργκ και ο άλλος τον αντιΤζόλε που θα είναι καλύτερος του Λέτο.

Δύσκολο το στοίχημα φίλοι μου διότι ζούμε στην Ελλάδα. Αν ζούσαμε στην Αγγλοϊσπανία ας πούμε, τώρα θα μας απασχολούσε να βρούμε κάτι καλύτερο απ τον Τέρι και κάτι καλύτερο απ τον Ινιέστα. Επίσης δύσκολο, αλλά σε άλλο παιχνίδι. Είναι σαν να παίζει ο ένας σκάκι και ο άλλος ντάμα.

Εδώ λοιπόν, ψάχνουμε πράγματα πολύ δύσκολα και εν πολλοίς ακατόρθωτα. Διότι πού να βρεις τώρα αμυντικό καλύτερο του Μέλμπεργκ και αριστερό εξτρέμ καλύτερο του Τζόλε;

Κατά συνέπεια, αν είναι να μην βρεις αμυντικό καλύτερο του Μέλμπεργκ που να είναι και καλύτερος του Σωτήρη και αριστερό εξτρέμ καλύτερο του Τζόλε που να είναι και καλύτερος του Λέτο, διότι τέτοιοι παίχται δεν έρχονται στην Ελλάδα, μάλλον δεν πρέπει να πάρεις κανέναν, διότι αν πάρεις κάτι χειρότερο του Τζόλε και κάτι υποδεέστερο του Μέλμπεργκ τότε γιατί να μην μείνεις μ αυτούς που έχεις ή γιατί δεν τους πήρες απ το καλοκαίρι που έλεγες πως ψάχνεις κάτι καλύτερο;

Μεγάλα και δυσεπίλυτα τα βλέπω τα προβλήματα των μεγάλων ομάδων μας αδέρφια μου.

Μόνο μην τρελαθεί κανένας Ψωμιάδης και πάει και τους αγοράσει όλους τους Μπεν Νεφράδες, Ματεράτσηδες και λοιπούς μάγους χωρίς δώρα και τους κάνει δώρο στην Καβάλα για να τιμήσει την επέτειο που πρωτοκοινώνησε…

Ύστερα από ένα μεγάλο διάστημα αποχής στα θέματα του ΠΑΟΚ, επανέρχομαι με ένα post λίγο από όλα. Ήταν 2-3 εβδομάδες με πολλές ειδήσεις για την ομάδα, με εξελίξεις διοικητικές, μεταγραφικά θέματα και αγωνιστικά βεβαίως.

Ας ξεκινήσουμε από τα αγωνιστικά. Ο ΠΑΟΚ έδωσε δυο συνεχόμενα παιχνίδια εκτός έδρας, με ίσως τις 2 δυσκολότερες επαρχιακές ομάδες που παίζουν αυτή την στιγμή στην Σούπερ Λιγκ (θυμίζω ότι ο ΠΑΟΚ ήταν τυχερός αρκετά να αντιμετωπίσει Πανιώνιο και Αστέρα Τρίπολης όταν ήταν στα «κάτω» τους, αλλά… άτυχος αρκετά να αδικηθεί κατάφωρα και στα 2 παιχνίδια και αντί για νίκες να γυρίσει με ισοπαλίες). Στο πρώτο παιχνίδι με τα Γιάννενα είδαμε ίσως το καλύτερο παιχνίδι του ΠΑΟΚ, ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο. Ένα γήπεδο πραγματικά να γέρνει στην περιοχή της Καβάλας, με κλασσικές χαμένες ευκαιρίες για τον ΠΑΟΚ. Από αυτό το παιχνίδι κρατάμε 3 πράγματα. Πρώτον την ατυχία του ΠΑΟΚ, δεύτερον το γεγονός ότι ο Παπάζογλου για την ώρα τουλάχιστον, ΔΕΝ μπορεί και τρίτον την απίστευτη εκδρομή του κόσμου, προφανώς η μεγαλύτερη φετινή εκδρομή με 9000 ΠΑΟΚτσήδες μέσα στο γήπεδο να μετατρέπουν το όμορφο γήπεδο της Καβάλας σε μικρή Τούμπα. Επόμενο παιχνίδι του ΠΑΟΚ, με τον Εργοτέλη στο μεγάλο αλλά ψυχρό δυστυχώς Παγκρήτιο. Μετά από ένα τραγικό πρώτο ημίχρονο, ο ΠΑΟΚ μπήκε μεταμορφωμένος στο δεύτερο ημίχρονο. Από αυτό το παιχνίδι κρατάμε άλλα τρία πράγματα. Πρώτον, ότι ο ΠΑΟΚ παρέμεινε αήττητος κοντά στις 700 μέρες (τα τελευταία 2 χρόνια του Σάντος δηλαδή) με ομάδες πέρα του ΠΟΚ, δεύτερον ότι ο Ίβιτς θυμήθηκε επιτέλους ότι είναι 10άρι και έβγαλε 2 φοβερές κάθετες πάσες που μετατράπηκαν σε γκολ και τρίτον το πανέμορφο γκολ του Αραμπατζή, του παίκτη που τόσο ταλαιπωρήθηκε από τραυματισμούς αλλά δείχνει να επιστρέφει. Παρόλο που έχει πάρει την θέση του Μπαλάφα στις καρδιές των ΠΑΟΚτσήδων.

Ο ΠΑΟΚ είχε και διοικητικές εξελίξεις. Ο Ζαγοράκης δείχνει να επιστρέφει σαν πρόεδρος και ο Βρύζας μετατρέπεται σε Αντιπρόεδρο. Ουσιαστικά θα διοικούν και οι δύο μαζί, απλά ο καθένας θα αναλάβει τον τομέα του. Ο Ζαγοράκης το προπονητικό κέντρο, ίσως το νέο γήπεδο και το θέμα των χρεών και ο Βρύζας το αγωνιστικό. Περαιτέρω σχόλια σχετικά με υποβιβασμό του Βρύζα κλπ δεν θα κάνω, θεωρώ υπέρ πολυτέλεια για τον ΠΑΟΚ να διοικείται από αυτούς τους δύο ανθρώπους και δεν με ενδιαφέρει καθόλου το τι λέγεται στα καφενεία. Όταν βλέπεις τι γίνεται αριστερά και δεξιά σου, όταν θυμάσαι τι έχεις περάσει με όλα τα λαμόγια που είχες διοικήση τα τελευταία 20 χρόνια, καταλαβαίνεις πόσο μικρότητα και αστειότητα είναι να ασχοληθείς με κάτι τέτοια. Είμαι οπαδός του ΠΑΟΚ, διοικούμαι από δύο ανθρώπους που εμπιστεύομαι πλήρως, το θέμα έκλεισε.

Επειδή όμως ΠΑΟΚ χωρίς προβλήματα δεν υπάρχει (ούτε άλλη ασπρόμαυρη ομάδα παγκοσμίως τώρα που το σκέφτομαι) έχουμε τα μεταγραφικά. Και αν η διοίκηση μπορεί να είναι περήφανη που έκλεισε ένα φαινομενικά καλό παίκτη (έτσι λέει το youtube!) χωρίς να έχουν ιδέα οι δημοσιογράφοι, μια άλλη μεταγραφή που είναι στα σκαριά δείχνει να διχάζει τον κόσμο του ΠΑΟΚ. Σαλπιγγίδης. Προσωπικά έχω εκφράσει την άποψη μου, δεν έχει νόημα να ξανά μπω σε αυτή την διαδικασία. Απλά να αναφέρω στους διάφορους δημοσιογράφους που παρουσιάζουν τον ΠΑΟΚ σαν να το θεωρεί μεταγραφή της δεκαετίας και γενικά ότι ο ΠΑΟΚ με αυτή την μεταγραφή θα είναι ένα χαρούμενο χωριό, ότι το χωριό αυτό δυστυχώς θα μετατραπεί σε Γαλάτικο… Τα υπόλοιπα όταν θα υπάρχει κάτι το πιο απτό.

Μπορεί το καλοκαίρι να πέρασε και τώρα να ήρθαν τα χιόνια, όμως μερικά πράγματα δεν αλλάζουν όπως ας πούμε η αέναη αναζήτηση αυτού του κεντρικού αμυντικού απ τον Παναθηναϊκό που θα έχει μοναδικά χαρακτηριστικά και γι αυτό άλλωστε είναι τόσο δύσκολο να βρεθεί.

Τον θέλουμε ψηλό, δυνατό, καλό χαμηλά και ψηλά, καλό τεχνίτη, καλό μαντουμαδόρο όπως θα λεγε και ο τρισμέγιστος Νικόλας ο ζαντολάστιχος, καλό χάμερ και καλόν κίλερ.

Θέλουμε λέει να είναι μάγκας και βαρβάτος, να τους καθαρίζει όλους και με το πάτημα ενός κουμπιού να πλένει και τα χαλιά.

Τώρα γιατί πρέπει να πέφτει τόση σάλτσα και τόση λεζάντα κάθε φορά που ο Παναθηναϊκός ψάχνει αμυντικό δεν το έχω καταλάβει, ή μάλλον βλέπω ένα και μόνο λόγο. Οτι μας κατατρέχει ακόμα το σύνδρομο Μέλμπεργκ και πρέπει να πείσουμε εαυτούς και αλλήλους πως εμείς ψάχναμε και ψάχνουμε κάτι καλύτερο απ τον Σουηδό.

Και όσο δεν το βρίσκουμε τόσο συνεχίζουμε να ψαχνουμε. Ούτε οι αναζητήσεις του Ερυθρού Σταυρού δεν έχουν τέτοιο τράφικ και σε λίγο βλέπω τον Αντωνίου με σηκωμένα πέτα στην καπαρτίνα και καβουράκι κατεβασμένο μέχρι τη μύτη να κραδαίνει φωτογραφία αγνώστου προσώπου (ή μήπως σκίτσο;)και να ψάχνει σ όλες τις γωνιές της γης να βρει αυτόν τον καταπληκτικό αμυντικό και να προλάβει να τον φέρει εδώ πριν μας τον κλέψει κανένα μουσείο ανθρωπογεωγραφίας.

Γιατί εδώ που τα λέμε, η περίπτωση μιά βελτιωμένη έκδοση του Πουγιόλ να είναι υπαρκτό όν δεν συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες.

Αλλά πες εσύ τώρα, πως υπάρχει αυτό το ον. Θα το βρει ο Αντωνίου;

Εδώ ο Αντωνίου πίστευε το καλοκαίρι πως αυτό το ον είναι ο Καντέ και πέρυσι ο Μελίσσης, φέτος δηλαδή τί θ αλλάξει και θα αναγνωρίσει τον Κόναν τον βάρβαρο σε ποδοσφαιρική βερσιόν;

Ασε που με τόσα κοσμιτικά επίθετα και επιθετικούς προσδιορισμούς μπορεί να μπερδευτεί και να νομίζει ότι ψάχνουμε κίλερ κατά κυριολεξία.

Ετσι όπως κατάντησε αυτό το θέμα, μου φαίνεται πως δεν ψάχνουμε κεντρικό αμυντικό, αλλά κεντρικό … κακοποιό.

Και το χειρότερο είναι, πως αυτόν τον έχουμε ανάμεσά μας και δεν τον στείλαμε πακέτο μαζί με τον επιβιώσαντα-αποβιώσαντα νικητή.

Ισως πάλι και να βιάζομαι. Ισως να μην άντεχε τόσες πολλές αλλαγές μαζεμένες η ομάδα.

Εστω. Θα κάνω κουράγιο μέχρι το καλοκαίρι.

Στο μεταξύ, εύχομαι ο «κακοποιός» (αλλοιώς εγκληματίας) να μην μας φορτώσει τον επόμενο Καντέ…

Ο Ζόνας παρά την τεράστια πίκρα και στενοχώρια του που δεν ήρθε στην ΑΕΚ συνεχίζει να σκοράρει κατά βούληση στο πρωτάθλημα της Βραζιλίας με τα χρώματα της Γκρέμιο. Αυτή τη φορά έδωσε το βαθμό της ισοπαλίας στον αγώνα με αντίπαλο τη Βιτόρια. Με το αποτέλεσμα αυτό η Γκρέμιο βρίσκεται στην 8η θέση της βαθμολογίας, ο δε Ζόνας στην πρώτη θέση των σκόρερ του πρωταθλήματος με 11 γκολ. Για τον λόγο αυτό πανηγύρισε με ακόμα έναν γραφικότατο τρόπο, αυτή τη φορά κάνοντας το ρομπότ όπως κι ο συνάδελφός του Πίτερ Κράουτς:

Γεννημένος στο Μπουένος Άιρες το 1987 λίγα μέτρα από το γήπεδο της Ατλάντα, της οποίας είναι και οπαδός, ο Άρσε δοκιμάστηκε στις ακαδημίες διαφόρων ομάδων και τελικά αναδείχτηκε από τις μικρές ομάδες της Σαν Λορένσο στις οποίες έπαιζε από τα 8 του χρόνια. Έκανε το ντεμπούτο του στην Α’ Εθνική πριν κλείσει τα 19 του χρόνια, στο τελευταίο παιχνίδι της Απερτούρα του 2005 στο Άρσεναλ-Σαν Λορένσο 1-2. Συμπαίκτης του ο Σεμπάστιαν Σάχα. Στην Κλαουζούρα του 2006 περνάνε 6 αγώνες για να παίξει σε μια λευκή ισοπαλία με τη Ροζάριο Σεντράλ, αλλά στη συνέχεια αγωνίζεται σε αρκετούς αγώνες σε μια χρονιά που η Σαν Λορένσο πάει μέτρια (βγαίνει 8η), αλλά αντιμετωπίζει κυρίως επιθετικά προβλήματα καθώς έχει την καλύτερη άμυνα μαζί με την πρωταθλήτρια Μπόκα δεχόμενη μόλις 14 γκολ. Οι αλλαγές προπονητή είναι συνηθισμένες και ο Όσκαρ Ρουτζέρι δεν τον εμπιστεύεται ιδιαίτερα με αποτέλεσμα να παίξει μόλις σε 4 ματς στην Απερτούρα του 2006. Με την έλευση του Ραμόν Ντίας τα πράγματα στην αρχή δεν αλλάζουν. Ο Άρσε είναι έτοιμος να ακολουθήσει την Εθνική κάτω των 20 για σειρά φιλικών, αλλά ο τραυματισμός του Μποτινέλι  κάνει τον Ντίας να τον κρατήσει στην Αργεντινή. Ο Άρσε μπαίνει ως αλλαγή σε κάποιους αγώνες και τελικά παίζει βασικός και στα 6 τελευταία παιχνίδια. Η Σαν Λορένσο δέχεται μόλις 4 γκολ σε αυτά τα ματς και κατακτά το πρωτάθλημα της Κλαουζούρα του 2007.

Η επόμενη σεζόν (2007-2008) είναι μάλλον η χειρότερή του καθώς αγωνίζεται μόλις σε 2 ματς ως βασικός στην Απερτούρα και μόλις σε 1 στην Κλαουζούρα. Η αλλαγή προπονητή το επόμενο καλοκαίρι όμως και η πώληση τού Μποτινέλι θα τον φέρουν βασικό. Ο Μιγκέλ Άνχελ Ρούσο τον πιστεύει και ο Άρσε αγωνίζεται σε όλα τα ματς της Απερτούρα (18 ως βασικός και 1 ως αλλαγή). Οι δημοσιογράφοι τον χαρακτηρίζουν ως «αποκάλυψη» και  η Σαν Λορένσο κάνει εξαιρετικό πρωτάθλημα και ισοβαθμεί στην πρώτη θέση μαζί με την Μπόκα και την Τίγκρε του Μάρτιν Αρουαμπαρένα. Το πρωτάθλημα παίζεται στα μπαράζ και ο Νικολάς αγωνίζεται βασικός και στα δυο ματς (μια νίκη-μια ήττα) χωρίς να καταφέρει να κατακτήσει το δεύτερο πρωτάθλημα της καριέρας του. Μάλιστα εκείνη την περίοδο είχε ακουστεί ότι τον παρακολουθούσε κι η Γιουβέντους.

Στο τελευταίο πρωτάθλημα αγωνίστηκε σε 6 αγώνες χωρίς ιδιαίτερα καλή παρουσία και προσωπική και συνολικά της ομάδας. Η Σαν Λορένσο που όπως και οι περισσότερες ομάδες στην Αργεντινή δεν βρίσκεται στην καλύτερη οικονομική κατάσταση δεν λέει όχι στο να τον δώσει. Στις αρχές του καλοκαιριού η Κάλιαρι τον θέλει δανεικό, αλλά η υπόθεση δεν προχωράει. Μετά την πώληση Κυργιάκου η ΑΕΚ ενδιαφέρεται για το νεαρό κεντρικό αμυντικό, αλλά ο Ντιέγκο Σιμεόνε δείχνει να θέλει να τον κρατήσει για αναπληρωματικό. Τελικά επικρατεί η άποψη της διοίκησης και ο Άρσε έρχεται στην Ελλάδα.

2005-2006 Apertura 1 / Clausura 10(1), 1 κίτρινη

2006-2007 Apertura 2(2) / Clausura 6(4)

2007-2008 Apertura 2 / Clausura 1

2008-2009 Apertura 18, 1 κίτρινη, Τriangular (μπαράζ) 2 / Clausura 5(1), 2 κίτρινες

Ο Άρσε δεν είναι ηγέτης στην άμυνα. Είναι σίγουρα θετικό το γεγονός ότι οι πιο καλές του χρονιές από άποψη συμμετοχών έγιναν όταν η ομάδα κέρδισε ή διεκδίκησε μέχρι τέλους το πρωτάθλημα. Αυτό που λέγεται είναι ότι πρόκειται για καλό συμπληρωματικό παίκτη. Σε μια ομάδα καλά οργανωμένη αμυντικά και έχοντας δίπλα του κάποιον έμπειρο κεντρικό αμυντικό μπορεί να βοηθήσει. Δεν είναι ιδιαίτερα καλός με την μπάλα και γι’ αυτό δεν προωθείται ή δεν δοκιμάζει να φτιάξει παιχνίδι από πίσω. Προτιμάει τη σιγουριά της κοντινής πάσας. Αρκετά καλός όταν η ομάδα προηγείται και δέχεται πίεση πίσω μια που μπορεί να καθαρίζει φάσεις. Δεν θα προσπαθήσει να κάνει το εντυπωσιακό, θα τελειώσει τη φάση διώχνοντας την μπάλα και θα κάνει λίγα λάθη αν έχει κάποιον καλό παίκτη δίπλα του. Είναι  καλός στον αέρα και ιδιαίτερα καλός στο μαν-του-μαν ειδικά παικτών στο στυλ του (π.χ. τα είχε πάει εξαιρετικά σε αγώνα που μάρκαρε τον Μάρτιν Παλέρμο) μια που είναι ψηλός παίκτης. Έχει μεγαλύτερα προβλήματα όταν αντιμετωπίζει ταχείς παίκτες σε ανοιχτό γήπεδο.  Παρά το πολύ ελπιδοφόρο του ξεκίνημα, οι πιο πρόσφατες εμφανίσεις του δεν ήταν ιδιαίτερα καλές με αποτέλεσμα να μην έχει μονιμοποιηθεί στην εντεκάδα. Mε βάση αυτά τα στοιχεία στα χαρτιά φαίνεται να μην ταιριάζει πολύ με τον Μαϊστόροβιτς (όπως άλλωστε κι ο Κυργιάκος) και θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα συνεργαστούν.

Στην προσωπική του ζωή απασχόλησε πρόσφατα τα κουτσομπολίστικα Μέσα της Αργεντινής. Διοργάνωσε πάρτυ μαζί με τους φίλους του Λαβέτσι και Ντένις στο οποίο είχε προσκαλέσει και τη φίλη του Ταμάρα Άλβες (γνωστή και από άλλες σχέσεις με ποδοσφαιριστές, όπως τον Άσμαν) και πλήθος άλλων στάρλετ. Οι κατακίτρινες φήμες λένε ότι εκεί άρχισε να φλερτάρει με διάφορες άλλες, με αποτέλεσμα η Ταμάρα να τα πάρει στο κρανίο και να τον χωρίσει.

Τι άλλο θα μπορούσα να επιλέξω ως πρώτο άρθρο σχολιασμού, παρά τις μεταγραφικές επιτυχίες του Ολυμπιακού που για ακόμα μια φορά συγκλόνισε σύμπασα την ποδοσφαιρική ευρώπη και το ένδοξό μας έθνος.

Μετά από σκέψη και διαλογισμό μηνών η ερυθρόλευκη αρμάδα και οι διοικούντες αυτήν κατέληξαν σε ακόμα μία απόφαση-σταθμό που αναμένεται να κλονίσει εκ βάθρων τα σαθρά θεμέλια του παγκοσμίου ποδοσφαίρου και να φέρει την άνοιξη επιτέλους , με μπροστάρηδες ποιους άλλους; Τους αιώνιους πρωταθλητές μπλαμπλαμπλα.

Το τέλος της καριέρας του Πεντραγκ Τζόρτζεβιτς (ή Τζόλε, ή Αρχηγού, ή Τοτέμ) έφερε έντονους προβληματισμούς στο Λιμάνι. Εάν κανείς περιδιάβαζε τα σοκάκια της Μυκόνου , και αντί να προσπαθεί να αποφύγει τις περιπτύξεις μυωδών αρσενικών Αφροδιτών , φρόντιζε να ακούσει τα μηνύματα που το αεράκι έφερνε, μπορεί να μην είχε πλεον την δυνατότητα να ορκιστεί στον ανδρισμό του αλλά σίγουρα θα άκουγε τα παρακάτω λόγια , που τα μετέφερε με παράπονο ο δροσερός αέρας (καλα τώρα παω για όσκαρ Λογοτεχνίας)….

Κοίτα καιρο που διάλεξε ο Σέρβος να την κάνει

που’ναι η τσέπη αδειανή , δίφραγκο πια δεν πιάνει

τώρα που ο καύσων με χτυπά που να κρυφτώ δεν ξέρω

κι οι γάβροι μου φωνάζουνε «σήκω και φύγε γέρο»

Ναι, καλά μαντέψατε ήταν το παράπονο ενος πτωχού , πλην τίμιου (ενταξει μην το παρετε τοις μετρητοίς) μεροκαματιάρη (αυτο παντως μην το παρετε τοις μετρητοίς σίγουρα) του Σωκράτη Κόκκαλη. Πονεμένος και απηυδησμένος από την αχαριστία του λαού του περιδιάβαινε με τη σειρά του τα σοκάκια της Μυκόνου έχοντας στο μυαλό του την άτιμη μοίρα που τόσο σκληρά τον χτύπησε, τον άτιμο αστακό που τόσο ύπουλα ξέφυγε από τα δίχτυα του ψαρά…

Ομως ο πτωχός πλην τίμιος (τα είπαμε αυτά) βιοπαλαιστής (εμμμ…) δεν άργησε να βρει τη λύση. Πριν λίγες ώρες με κάθε επισημότητα ανακοινώθηκε ότι μετά την κατάργηση της προσωποκράτησης στον ποινικό κώδικα, ισχύει πλέον και η κατάργηση του αριστερού χαφ στο ποδοσφαιρικό στερέωμα. Η ανακοίνωση έγινε με κάθε επισημότητα και στον μάνατζερ του βραζιλιάνου Φερεντίνιο ή καπως έτσι, ο οποίος πλέον από την απογοήτευση εγκατέλειψε το ποδόσφαιρο και πλανάται άεργος και ναρκομανής στις φαβέλες του Ρίο που δεν είναι απέναντι απο το Αντίρριο.

Πλήθος λαού και πιστών του πτωχού πλην τίμιου (καποιος θα με βαρέσει στο τέλος) σκληρά εργαζόμενου (δεν θελω ου) ανδρός , παρέστησαν στη δοξολογία κατα την οποία αφορίστηκε ο εξωλέστατος και αντιχριστος Draculas ως εχθρός του Ερυθρόλευκου γένους. Το ανάθεμα θα μελωδείται για 300 χρόνια και οι πιστοί θα φτύνουν στο άκουσμα του ονόματός του ώστε να ξαναγεμίσει η Λίμνη του Μαραθώνα (μια κοινωνική προσφορά της Intralot στον λαό της Αθήνας).

-Κι έτσι ο Ολυμπιακός καλό μου παιδί απέκτησε τον Μαρέσκα και τον Μελμπεργκ.

-Και μετά τι έγινε παππου;

-Σκάσε και τρεχα….

Αντιγράφω από το site aek365.gr:

H επίσημη τοποθέτηση του Νίκου Θανόπουλου που στάλθηκε με sms στους ρεπόρτερ ΑΕΚ πριν μερικά λεπτά ήταν η εξής: «Το Δ.Σ της Γκρέμιο αποφάσισε να μην δώσει τον παίκτη παρά την πολύ καλή  πρόταση που υποβάλλαμε μαζί με τον όμιλο των επενδυτών, δηλαδή περίπου 3.000.000 ευρώ και 10% από μεταπώληση. Το θέμα δεν ήταν οικονομικό αλλά ότι θα έμεναν χωρίς σέντερ φορ λόγω του τραυματισμού του Μάξι Λόπεζ. Ο παίκτης θέλει σαν τρελός να έρθει και η συμφωνία είναι ότι μπορούμε να τον κλείσουμε από τώρα για να τον αποκτήσουμε τον Δεκέμβριο. Και τώρα προσήλωση στους στόχους μας…»

Μέσα σε 5 γραμμές μεστές συμπερασμάτων μπορούμε να πούμε τα εξής:

1. Ο πρόεδρος δεν κοιμάται ποτέ και ενημερώνει τον κόσμο για το ΔΣ της Γκρέμιο στο Πόρτο Αλέγκρε, στην άλλη άκρη της γης
2. Ακόμα και αν ο πρόεδρος κοιμάται, είναι όταν νυχτώνει στην Λατινική Αμερική και δεν μπορούν να γίνουν μεταγραφές εκείνη την ώρα
3. Δεν ξεχωρίζουμε τους δημοσιογράφους σε παιδιά και αποπαίδια.
4. Ο Μάξι Λόπες, γνωστός και ως Καμπάνταης της Αργεντινής, χάλασε την μεταγραφή της ΑΕΚ
5. Ο Ζόνας ως νέος Ντέμης Νικολαΐδης κάνει τα πάντα για να φορέσει τη φανέλα της αγαπημένης του ομάδας.
6. Ο πρόεδρος είναι αρρωστάκι και στο τέλος του SMS περνάει και το οπαδικό του μήνυμα.
7. Η συμφωνία με την Cosmote δεν ήταν τυχαία, γιατί με τόσο μεγάλο μήνυμα και τόσους αποδέκτες δεν θα μας έφταναν τα χρήματα του Κυργιάκου για να πληρώσουμε τον λογαριασμό.
8. Χωρίς τον Νέμεθ λόγω υποχρεώσεων με την Ουγγαρία και με τον Τζεμπούρ να μην δηλώνεται στην λίστα, πάλι καλά που έμεινε ο Παυλής.
9. Όταν η μεταγραφική περίοδος για τις άλλες ομάδες τελειώνει, η ΑΕΚ συνεχίζει μέσα στον δικό της χωροχρόνο να παίρνει παίκτες.
10. Παντού υπάρχει ένας όμιλος.

Ομολογώ πως δεν το είχα σκεφτεί, αλλά όταν το κουβάρι άρχισε να ξετυλίγεται ήταν προφανές. Είναι αρκετά μακιαβελικό για να μην είναι αληθινό άλλωστε. Ο πολυμήχανος/ευθυτενής/αήττητος στο τάβλι και ποδοβόλλεϋ προπονητής της ΑΕΚ κατεβάζει την ομάδα της ΑΕΚ στο χωράφι του Περιστερίου υπό αφόρητη ζέστη. Ξεκινάει τον αγώνα με τον σταθερά αρνητικό Χουανφράν που παίζει σαν βετεράνος στο 5Χ5 και μπροστά του βάζει τον φοβερό στο μαρκάρισμα-βασκανία (γνωστό και ως μαρκάρισμα-μάτιασμα γιατί γίνεται μόνο με τα μάτια) Γκουστάβο Μαντούκα. Ο νεαρός και συνάμα φέρελπις Μαρίνος, γνωστός στους δημοσιογραφικούς κύκλους και ως Μαρίνης, παίρνει όλη την πλευρά μόνος του και αλωνίζει ωσάν το άτι, με τη βοήθεια πάντα του Μπέκαμ της Θεσσαλίας (κλεμμένο) Κώστα Νεμπεγλέρα, γνωστού και ως Νέμπε.

Την επομένη, οι τριφυλλοφόροι (που εννοείται ότι παρακολουθούν τον αγώνα) αφήνουν το πιο αξιόλογό τους δεξί μπακ (σαν να λέμε «την πιο πνευματώδη ταινία του Στάθη Ψάλτη») Μουν να ανηφορίσει στη Θεσσαλονίκη, ενώ αυτοί παίρνουν τον νεαρό Μαρίνο για να καλύψει τη θέση. Είναι όμως ήδη αργά, καθώς έχουν πέσει στην παγίδα που τους έστησε ο δαιμόνιος σερβονίκης πολυέλληνας.

Και ο Άγιαξ ψώνισε τον Μάρκο Πάντελιτς, παλιό καλό γνωστό μας. Ο φορ της ολλανδικής ομάδας έκανε τις πρώτες του δηλώσεις κερδίζοντας από νωρίς τις εντυπώσεις με τις γουστόζικες ενδυματολογικές του προτιμήσεις. Γυαλί, μαλλί, καδένα και προφορά βγαλμένη από ταινία Κουστουρίτσα. Κορυφή το «hope to see in the Ajax dress»

Αρκεί να μην αντικατασταθεί από τον Γιολ, γιατί το παιδί δεν τα πάει καλά με τις αλλαγές…

Οταν πρωτοέγραψα γιά την περίπτωση του Ολεγκέρ, δεν υπήρχε ακόμα επίσημο ενδιαφέρον από την ΑΕΚ. Πολλοί έσπευσαν να με χλευάσουν, εν ολίγοις με αποκάλεσαν και «άμπαλο», αλλά ατυχώς γιά μένα (ή γι αυτούς) όπως φαίνεται σύντομα θα διαπιστώσουμε από πρώτο χέρι τί ψάρια πιάνει ο Καταλανός στόπερ. Επί ελληνικού εδάφους!

Είχε προηγηθεί βέβαια το σχόλιό μου γιά τον Αντουρίθ της Μαγιόρκα (αρχές καλοκαιριού) αλλά βέβαια τί εμπιστοσύνη να δείξεις σε τέτοιο άγνωστο όνομα και τέτοια μύτη…

Σήμερα θα συνεχίσω λοιπόν, αφού ξέρω πλέον πως κάποιοι στα ενδότερα των ομάδων μας διαβάζουν.

Γιά τον Ραούλ Ταμούδο θα μιλήσω. Τον τριανταδυάχρονο Καταλανό επιθετικό και επί σειρά ετών «σημαία» της Εσπανιόλ.

Κάποια στιγμή ακούστηκε γιά τον Παναθηναϊκό, αλλά μετά το ενδιαφέρον ατόνισε, ίσως επειδή δεν ήταν ο τύπος του επιθετικού που έψαχνε ο Αντωνίου (και το λέω χωρίς ειρωνία).

Ο μέχρι πέρυσι αρχηγός των «παπαγάλων» είναι ένας επιθετικός «δολοφόνος» Δεν έχει το εκτόπισμα, αλλά ξέρει πολύ καλά να τρυπώνει στις αντίπαλες άμυνες και να σκοράρει κατά βούληση, ενώ είναι φαρμάκι και στις αντεπιθέσεις. Πλασάρει εξαιρετικά και με τα δύο πόδια, ενώ λόγω της άριστης τεχνικής του κερδίζει και πολλά φάουλ κοντά στην μεγάλη περιοχή.

Βέβαια είναι 32 χρονών και προέρχεται από δύο χρονιές με αρκετούς τραυματισμούς. Πάντως σε 24 συμμετοχές του στο φετινό πρωτάθλημα, πρόλαβε να σκοράρει 7 φορές.

Τα παραπάνω χαρακτηριστικά μπορεί να μην λένε πολλά πράγματα αν δεν συνδιαστούν και με το «πόσο τιμάται»

Με 2 λοιπόν εκατομμύρια, αγοράζεις έναν εξαιρετικό και έμπειρο Ευρωπαίο επιθετικό που μάλιστα έχει και δικαίωμα συμμετοχής σε ευρωπαϊκές αναμετρήσεις.

Τί λέτε; Αξίζει τον κόπο;