Η Μπενφίκα πριν λίγες ημέρες επικράτησε με 1-0 της Σπόρτινγκ στο πορτογαλικό ντέρμπι και άφησε πίσω της αρκετούς βαθμούς την ομάδα της Λισαβόνας.

Λίγες ημέρες αργότερα ωστόσο βγήκε ένα απίστευτο πραγματικά βίντεο, το οποίο δείχνει τον προπονητή της Μπενφίκα, Ζοσέ Ζέσους, να πηγαίνει μέχρι την άκρη της γραμμής και να κάνει νόημα στον τερματοφύλακα του να πέσει κάτω!

Ο Αρτούρ τον… άκουσε και χωρίς κανένα απολύτως λόγο έπεσε κάτω λες και τον χτύπησε το ρεύμα!

Πηγή: Sport24

Ρετρό ιστορία, περιγράφει ο συγγραφέας-ποιητής Σωτήρης Κακίσης:

Έπαιζε η Α.Ε.Κ. μ’ εκείνη την απαίσια Ρουμανική ομάδα, τη βρωμερή Άρτζες Πιτέστι, που έκανε εκείνη την αισχρή αναφορά στην ΟΥΕΦΑ και τη θάψανε απ’ την Ευρώπη την Α.Ε.Κ. Οι Ρουμάνοι στις ομοσπονδίες είναι χειρότεροι απ’ τους Ιταλούς, άσε που νομίζουνε ότι είναι κι η ελίτ των Βαλκανίων, με κάτι τρίχες να στα πόδια τους οι σικ Ρουμάνες.

Ο ποιητής Τάσος Δενέγρης το ‘βλεπε το ματς σε μια θεία του στο Κολωνάκι, που είχε έγχρωμη τηλεόραση, κι ήτανε κι άλλες δυο-τρεις κυρίες με τη θεία, αριστοκράτισσες, καθισμένες και πίνανε τσάι γύρω του. Τους είπε μερικές κουβέντες στην αρχή, και μετά αφοσιώθηκε στον αγώνα, στο Πιτέστι.

Θυμόσαστε, βέβαια, ότι ο Ντουρονικολάε, ο μετέπειτα αποτυχών στον Π.Α.Ο.Β., είχε βρει το δικό μας Νικολάου πλάγιο μπακ και μας είχανε διαλύσει κυριολεκτικά. Δεν τους έφτανε όμως που μας ρίχνανε γκολ, ρίχνανε και καμιά καθυστέρηση σπαστική η ελίτ των Βαλκανίων, κι άντε πάλι Τσαουσέσκου, κι η μαντάμ Τσαουσέσκου, με τις μύτες κ.λ.π.

Έπεσε, λοιπόν, εκείνο το γομάρι ο τερματοφύλακάς τους κάτω κι έκανε τον πεθαμένο. Τότε σηκώθηκε όρθιος στην πολυθρόνα του ο ποιητής Τάσος Δενέγρης και φώναξε, τριγυρισμένος από γριές που πίνανε τσάϊ: «Σήκω πάνω, πουτάνα, μπαλαρίνα!».

Δεν είναι πολύς ο καιρός που είχα γράψει τις σκέψεις μου για τη φετινή ΑΕΚ. Μέσα σε δυο εβδομάδες πολλά από αυτά που είχα προβλέψει έγιναν πραγματικότητα, όχι επειδή είμαι φοβερός γνώστης του ποδοσφαίρου ή κάτι τέτοιο. Πολύ απλά γιατί γνωρίζω αυτό το χάλι που ονομάζεται ελληνική ποδοσφαιρική πραγματικότητα. Η κακή αμυντική λειτουργία της ομάδας έφερε ήττες και η κριτική για τον προπονητή έγινε δημόσια διαπόμπευση.

Το ξαναλέω, ο Χιμένεθ δεν είναι ο καλύτερος προπονητής του κόσμου. Σίγουρα όμως δεν είναι ο χειρότερος και σίγουρα δεν του αξίζει αυτή η συμπεριφορά. Είδαμε ένα σόου τις τελευταίες μέρες. Ξεκινώντας από αυτούς που υποτίθεται είναι η δουλειά τους, τους  δημοσιογράφους. Τρομερά υποτιμητικά σχόλια για τον προπονητή που όταν απέκλειε κατά σειρά ΠΑΟ, ΠΑΟΚ και κατακτούσε το κύπελλο οι ίδιοι αποθέωναν. Βρήκαν λοιπόν να κάνουν όλη αυτή την επίθεση με υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς, μετά από το παιχνίδι με την Στουρμ που μάλλον ήταν το καλύτερο φετινό και το οποίο η ΑΕΚ θα είχε κερδίσει άνετα αν ο Δέλλας δεν έκανε τη βλακεία της χρονιάς, αδικαιολόγητη για την εμπειρία του. Πράγματι, οι αλλαγές του Χιμένεθ ήταν μάλλον λανθασμένες και δεν έκανε τη σωστότερη διαχείριση, αλλά το παιχνίδι άλλαξε πολύ μετά την αποβολή και η ΑΕΚ αναγκάστηκε να παίξει με έναν πιτσιρικά για σέντερ μπακ. Οι δημοσιογράφοι άρχισαν τα δικά τους, κάποιοι επειδή δεν έχουν ιδέα από ποδόσφαιρο και η δουλειά τους είναι να φτιάχνουν επιτυχίες και καταστροφές μόνο από το αποτέλεσμα, κάποιοι επειδή έχουν τις προσωπολατρείες τους και τέλος κάποιοι άλλοι επειδή πολύ απλά κάνουν το παιχνίδι της διοίκησης. Της διοίκησης που ότι κάνει, το κάνει για να κερδίζει χρόνο. Να κερδίζει χρόνο για να μην πληρώνει, να κερδίζει χρόνο για να μην δίνει λόγο για τα εγκλήματά της, να κερδίζει χρόνο γιατί οι ιδιοκτήτες εξαφανισμένοι έχουν βάλει αυτούς μπροστά και αυτοί με τη σειρά τους βάζουν τον Χιμένεθ μπροστά, όπως είχαν βάλει τον Μπάγεβιτς προηγουμένως.

Έκανε Δ.Σ. λέει τα χαράματα ο Αδαμίδης. Να πει τι; Να πει ότι θέλει να διώξει τον Χιμένεθ και να φέρει τον Κωστένογλου. Δηλαδή με τον συμπαθή Νικόλα θα άλλαζαν τα πράγματα; Αηδίες, περίμεναν μήπως ο Χιμένεθ φιλοτιμηθεί να παραιτηθεί και γλιτώσουν μια αποζημίωση που ξέρουν ότι δεν μπορούν να πληρώσουν. Και όταν αυτό δεν έγινε, είχαν stand-by τον Κωστένογλου περιμένοντας την ομάδα να χάσει στη Νέα Σμύρνη. Μαζί με τους κολλητούς τους δημοσιογράφους που εδώ και καιρό πριονίζουν την καρέκλα του προπονητή και έχουν πείσει και αρκετό από τον κόσμο της ΑΕΚ, ότι είναι παντελώς άχρηστος και ότι απλά χρειάζεται κάποιος άλλος για να παίξει μπάλα η ομάδα. Τους δημοσιογράφους που χθες ήδη έγραφαν λίγο πριν τον αγώνα ότι ο Κωστένογλου τη Δευτέρα θα κάνει προπόνηση στα Σπάτα.

Τελικά όμως όλα χάλασαν. Με τον ίδιο κωμικοτραγικό τρόπο. Με το αποτέλεσμα. Η ΑΕΚ χθες εκτός των άλλων είχε και σοβαρά προβλήματα τραυματισμών. Έκανε ένα πολύ μέτριο παιχνίδι, στο οποίο ο ακόμα πιο κακός Πανιώνιος δεν μπόρεσε να κάνει ευκαιρίες και ήρθε ένα γκολ στο 90′ να δώσει τη νίκη. Οι άνθρωποι των αποτελεσμάτων δεν μπορούσαν να πουν τίποτα. Η ομάδα κέρδισε, έχει 3 στα 4 και πάει στο ντέρμπυ με τον Ολυμπιακό ισόβαθμη στην πρώτη θέση. Με τη δική τους λογική αν κερδίσει το ντέρμπυ θα είναι και φαβορί για πρωτάθλημα. Κάτι τέτοια δεν γράφανε και μετά την Ξάνθη; Για τέτοια άτομα μιλάμε.

Τα έτοιμα κείμενα για τον μυρωδιά Χιμένεθ μπήκαν στο συρτάρι, έτοιμα να βγουν στην επόμενη αποτυχία.  Στο επόμενο στραβό αποτέλεσμα θα έχουμε μια από τα ίδια. Ξεχνώντας ότι έπαιξε δεύτερο σερί ματς ο Λαγός βασικός γεμίζοντας εφιάλτες τον ύπνο μας και απορώντας πώς αυτός ο άνθρωπος είχε φτάσει να είναι το πιο μεγάλο όνομα στο πρωτάθλημα ένα καλοκαίρι. Ξεχνώντας ότι ο Γκουντγιόνσεν είναι σαν ξένο σώμα στην ομάδα, δείχνει αδιάφορος ή ανήμπορος να βοηθήσει. Ξεχνώντας ότι ο Μπέλεκ είναι ένα παιδί με πλούσια προσόντα και τίποτα παραπάνω. Ξεχνώντας ότι πέρσι είχες τον Νάτσο να κάνει τα μαγικά του και φέτος έχεις τον σοφτ Κάρλος που έχει μια κοφτή ντρίμπλα και τίποτα άλλο. Ξεχνώντας ότι Λύμπε και Δέλλας θέλουν, αλλά δεν μπορούν. Ξεχνώντας οτι ο Αδαμίδης τολμάει να ψάχνει αντικαταστάτη ενώ αυτός μένει στην θέση του αφού άφησε την μισή ομάδα να φύγει χωρίς να πάρει σχεδόν τίποτα και έφερε με περηφάνια τον μέτριο Κωνσταντόπουλο που αποδείχτηκε ότι είχε πρόβλημα τραυματισμού.

Και έτσι η ζωή συνεχίζεται, χωρίς καμία επαφή με την πραγματικότητα…

Δεν θυμάμαι πόσο καιρό έχω να γράψω για την ΑΕΚ. Πιθανότατα πριν από τα πλέι-οφς ή κάπου εκεί της περασμένης σεζόν. Λίγο η γενικότερη κατάσταση του ελληνικού ποδοσφαίρου, λίγο τα χάλια της ομάδας και αρκετά η έλλειψη χρόνου είχαν ως αποτέλεσμα να μην ασχοληθώ για αρκετούς μήνες. Και ενώ στο χάος που λέγεται ελληνικό ποδόσφαιρο φτάσαμε στα μέσα Σεπτέμβρη και η ομάδα δεν έχει δώσει επίσημο αγώνα, έρχονται οι αγώνες των ομίλων του Γιουρόπα Λιγκ για να ξεκινήσει η σεζόν (μετά την ψυχοβγαλτική πρόκριση στην παράταση με τους Γεωργιανούς). Μόνο που τα αγωνιστικά περνάνε σε 2η και 3η μοίρα κρυμμένα κάτω από την τραγική διοικητική κατάσταση.

Ο μεν Παππάς έχει αποχωρήσει περισσότερες φορές και από τον Ζαγοράκη, αλλά είναι ακόμα εδώ (μια που έγινε γνωστό ότι οι μετοχές του δεν έχουν πάει στους Supporters ακόμα) για να γκρινιάζει κάθε τρεις και λίγο σαν drama queen για το κακό που τον βρήκε να ασχοληθεί με την ΑΕΚ. Από την άλλη ο συμπαθής Νοτιάς έχει βαλθεί να πείσει τον κόσμο ότι δεν είναι και τόσο αμερικανάκι και έχει σταματήσει να πληρώνει, ενώ δεν έχει πάρει πίσω χρήματα από το προπονητικό. Με τους δυο αυτούς ανθρώπους, τελευταίους των Μοϊκανών του πλάνου που ξεκίνησε το 2004, να μην έχουν καλές σχέσεις μεταξύ τους και να μετράνε και το κάθε σεντ που δίνουν η ΑΕΚ αγωνιά πλέον όχι για το πώς θα βγει η χρονιά, αλλά ο κάθε μήνας. Ο Αδαμίδης ενώ αρχικά είχε φανεί να προσπαθεί και να συμμαζεύει τα πράγματα, εδώ και αρκετούς μήνες κάνει το ένα μετά το άλλο τα λάθη τόσο επικοινωνιακά (με ατυχείς δηλώσεις και βερμπαλισμούς), όσο και διοικητικά. Φυσικά μιλάμε για έναν άνθρωπο που είναι απλά εκτελεστικό όργανο και όχι ιδιοκτήτης και καλό είναι αυτό να το θυμόμαστε και να μην του ρίχνουμε ευθύνες άλλων εκτός από τις πραγματικά δικές του. Γιατί εγώ δέχομαι ότι ο Χ και ο Υ μέτοχος αποφάσισε να φύγει και να μην επενδύσει, αλλά είναι ακόμα ιδιοκτήτης και είναι υποχρεωμένος να πληρώνει τους εργαζόμενους και όλα τα λοιπά έξοδα της δικής του εταιρείας και όχι να βγαίνει στη ζητιανιά και να ψάχνει από τον κόσμο λαϊκές βάσεις για να μαζευτεί κανένα εκατομμύριο. Γιατί η όλη ιστορία με τους Supporters δεν θύμιζε οργανωμένη προσπάθεια λαϊκής βάσης, αλλά επαιτεία ώστε να πάρει η ομάδα το πιστοποιητικό. Σε μια τέτοια εποχή για τη χώρα το να βγαίνεις και να εγκαλείς τον κόσμο που δεν δίνει μερικά κατοστάρικα για να γίνει Supporter και να πάρει διαρκείας το βρίσκω προσβλητικό. Ας φροντίσουν λοιπόν οι δυο μεγαλομέτοχοι να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους γιατί έχουμε φτάσει στο απίστευτο σημείο ως οπαδοί-πελάτες να μην απαιτούμε «μεταγραφές αεροδρομίου», γήπεδα κ.ο.κ. αλλά αυτονόητα πράγματα όπως το να πληρώνονται οι παίκτες.

Η σεναριολογία που έχει επικρατήσει τον τελευταίο καιρό είναι μεγάλη, αλλά όταν σε καλύτερες εποχές δεν είχαμε ενδιαφέρον για το ιδιοκτησιακό δεν έχω καμία αυταπάτη για το τι θα γίνει τώρα. Το χειρότερο όλων είναι ότι τις τελευταίες ημέρες εμφανίστηκαν επενδυτές που θυμίζουν άλλες εποχές. Ιταλικές εταιρείες με ρωσικά κεφάλαια σε ελβετικές τράπεζες (!!) και η υπόθεση βρωμάει από παντού. Ούτε ονόματα, ούτε τίποτα, μόνο σενάρια για όμιλο εταιρειών και άλλες τέτοιες ιστορίες που πείθουν μόνο όσους θέλουν να πειστούν. Οι άνθρωποι που άφησαν την ομάδα να περιέλθει σε αυτή την κατάσταση, θα πρέπει τουλάχιστον να μην της δώσουν το τελειωτικό χτύπημα παραδίδοντας την ΠΑΕ στα χέρια ανύπαρκτων επενδυτών μόνο και μόνο για να την κάνουνε με ελαφριά πηδηματάκια. Δυστυχώς η μπασκετοποίηση της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ μοιάζει αρκετή πιθανή, σε μια χώρα που σχεδόν όλες οι μεγάλες ομάδες είναι διαλυμένες, εκτός φυσικά από τον Ολυμπιακό που πέρασε αβρόχοις ποσί το σκάνδαλο των στημένων λες και δεν συνέβη τίποτα.

Δυστυχώς μέσα σε όλα αυτά συνυπάρχει και η γενικότερα δύσκολη οικονομική κατάσταση με τα έσοδα να είναι μειωμένα σε μεγάλο βαθμό. Έτσι, το ψαλίδι που έπεσε στο μπάτζετ της ομάδας φαίνεται να μην έχει κανένα αποτέλεσμα πέρα από την πλήρη διάλυση της ομάδας. Όταν λοιπόν η περσινή ομάδα που σε γενικές γραμμές ήταν μέτρια έχει χάσει παίκτες επιπέδου Σάχα-Τζεμπούρ-Σκόκκο-Μπλάνκο-Ντιόπ-Μίτσελ δεν μπορείς να περιμένεις και πολλά. Η ενίσχυση με παίκτες επιπέδου Γ’ Εθνικής Αγγλίας όπως ο Κωνσταντόπουλος ή δανεικούς από τη Β’ ομάδα της Σεβίλλης δεν μπορεί να αναπληρώσει τις απώλειες.  Το ρόστερ είναι φτωχό, φτωχότερο από κάθε άλλη φορά. Δεν θέλω να χαλάσω τα όνειρα σε αυτούς που ελπίζουν σε μια πορεία-έκπληξη ανάλογη του 2004, αλλά τότε η ομάδα είχε σε κάθε γραμμή και έναν παίκτη που έκανε τη διαφορά. Είτε λεγόταν Μπρούνο Άλβες, είτε Ασουνσάο-Κατσουράνης στα χαφ, είτε ο κατά 7 (!!) χρόνια πιο νέος Λυμπερόπουλος. Σήμερα η ομάδα αγωνίζεται με τον υπερτιμημένο Μανωλά, τον φιλότιμο Καράμπελα, το παντοτινό ταλέντο Γκέντσογλου, τον γεννημένο βετεράνο Καφέ και πάει λέγοντας. Ο Λύμπε δεν φαίνεται να μπορεί πλέον, ο Γκουντγιόνσεν είναι πολύ μόνος, ο Κάρλος δεν είναι Νάτσο και η ομάδα πολύ απλά δεν είναι ΑΕΚ. Τα θαύματα που καλείται να κάνει ο Χιμένεθ δεν μπορούν να γίνουν. Όσο για τον Ισπανό προπονητή, σίγουρα δεν είναι ο καλύτερος του κόσμου και κάνει τα λάθη του, αλλά βλέπω έναν «περίεργο» πόλεμο που έχει αρχίσει να του γίνεται με πρωτεργάτες διάφορους μπαγεβιτσικούς δημοσιογράφους, αλλά και ξερόλες ραδιοφωνατζήδες που από μεταμεσονύχτιες συζητήσεις με ταρίφες ξαφνικά έγιναν σημαίνουσες πένες σε «ανεξάρτητες» αθλητικές εφημερίδες.Όταν γυρίζεις στον πάγκο και βλέπεις τον Κλωναρίδη σαν λύση ή αν η κριτική που σου γίνεται είναι επειδή δεν έβαλες τον Λεονάρντο βασικό (ναι, αυτόν που οι ίδιοι δημοσιογράφοι πριν λίγο καιρό τον είχαν ξεχασμένο), τα χέρια σου είναι δεμένα.

Βλέποντας την κατάσταση στην ομάδα προετοιμάζομαι για πολλές και ηχηρές αγωνιστικές σφαλιάρες (πιθανόν η αρχή να γίνει με την Άντερλεχτ) που κατά πάσα πιθανότητα θα φέρουν και τον Χιμένεθ εκτός ομάδας μέσα στο 2011 μια που η καρέκλα του έχει αρχίσει να ροκανίζεται (είναι και ακριβός). Προσωπικά δεν θα μου έκανε εντύπωση η ΑΕΚ να δώσει μάχη για να μπει στα πλέι-οφ, αν και είναι τόσο τραγικό το επίπεδο και των υπολοίπων ομάδων που ποτέ δεν ξέρεις. Παρ’ όλα αυτά, νομίζω ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι έξω από τις γραμμές του γηπέδου. Ένα πρόβλημα που για να λυθεί θα πρέπει να αποφασίσουν οι  μέτοχοι να βάλουν το χέρι στο τσέπη και να κοιτάξουν σοβαρά και χωρίς εγωϊσμούς να βρουν μια λύση καλή και για τους ίδιους, αλλά κυρίως για την ίδια την ομάδα. Μακάρι να κάνω λάθος και τα πράγματα να πάνε πολύ καλύτερα, αλλά η φετινή σεζόν φαίνεται να είναι η δυσκολότερη των τελευταίων ετών…

Αναβολή μιας εβδομάδας πήρε η εκδίκαση της υπόθεσης Ψωμιάδη, καθώς ο ισχυρός άνδρας της Καβάλας δεν παρέστη σήμερα το πρωί στα δικαστήρια της Ευελπίδων, με την αιτιολογία της… ασθένειας. Συγκεκριμένα, φίλος του Μάκη Ψωμιάδη, προσκόμισε στο δικαστήριο έγγραφο νοσηλείας, από τις 14 Μαΐου, του πρώην προέδρου της ΑΕΚ, με διάγνωση χρόνιας αναπνευστικής πνευμονοπάθειας… Στο συγκεκριμένο έγγραφο, ο θεράπων ιατρός δεν εξηγεί πότε θα δοθεί εξιτήριο στον Ψωμιάδη, ωστόσο σε κάθε περίπτωση το δικαστήριο όρισε νέα διαδικασία για τις 25 του μήνα.

Πηγή

Το ποδόσφαιρο που ονειρεύονται και συντηρούν ορισμένοι είναι εδώ…

Μπορεί το κύπελλο να έγραφε το όνομα του Νίκου Λυμπερόπουλου, που επιτέλους κατέκτησε ένα κατσαρολικό στην καριέρα του, νομίζω όμως ότι ο πιο πολύτιμος παίκτης του αγώνα ήταν άλλος. Σε ένα ματς που δεν ήταν ιδιαίτερα καλό και η ΑΕΚ ουσιαστικά επισημοποίησε αυτό που φαινόταν σίγουρο  όταν απέκλεισε ΠΑΟ και ΠΑΟΚ κατά σειρά (με εκτός έδρας νίκες) και με τον Ολυμπιακό εκτός διοργάνωσης περίμενε απλά να επικυρώσει τον πρώτο τίτλο της από το 2002. Το ξεκούραστο 3-0 μάλλον κολακεύει την ΑΕΚ που απλά εκμεταλλεύτηκε τις περισσότερες ευκαιρίες της, την στιγμή που ο Ατρόμητος είχε μόνο μία φάση σε ολόκληρο τον αγώνα, αριθμό μη ικανό για να δώσει ένα κύπελλο.

Με τον Σκόκο νοκ-άουτ από πολύ νωρίς, ο πραγματικός πρωταγωνιστής του αγώνα ήταν ο Σενεγαλέζος Πάπα Μπούμπα Ντιόπ για τον οποίο οφείλω να παραδεχτώ ότι ήμουν αρκετά επιφυλακτικός όταν ήρθε και ιδιαίτερα απογοητευμένος όταν τραυματιζόταν με μεγαλύτερη συχνότητα από τον αλήστου μνήμης μπασκετμπολίστα Άντονι Πελ (που είχε πάθει χιαστούς όταν τράκαρε το γόνατό του στην πόρτα του ασανσέρ όπως λέει ο αστικός μύθος). Ο Ντιόπ δεν είναι απλά ότι έχει καταφέρει να κυριαρχεί με την πληθωρική του παρουσία στο κέντρο του γηπέδου. Σίγουρα κόβει πολλές μπάλες, τρομάζει αντιπάλους με το φιζίκ του (όπως θα έλεγε κι ο Αλέξης) και έχει αυτή την ελεεινή σιγουριά όταν κρατάει την μπάλα με τις ώρες έξω από την περιοχή (ικανή να προκαλέσει καρδιακά όταν κάποιες φορές την πουλάει, ευτυχώς με μικρότερη συχνότητα από αυτή του Γκέντσογλου). Σίγουρα είναι καλός παίκτης, αλλά κυρίως είναι αυτός ο τύπος που σε κάνει να ψάχνεις φωτογραφίες μετά από αγώνες, βίντεο με πιθανές δηλώσεις του και άλλες… δροσερές στιγμές που μόνο οι πραγματικά άρρωστοι διαβάζουν κρυμμένες κάπου στο τέλος της σελίδας με ένα αστεράκι δίπλα τους.

Ο Πάπα Μπούμπα Ντιόπ δεν είναι ο παίκτης που θα πάρεις διαρκείας για να τον βλέπεις στο γήπεδο. Είναι ο παίκτης που θέλεις όμως να υπάρχει στην ομάδα σου γιατί το ποδόσφαιρο θέλει πάντα και λίγο καλτ μέσα του και τι καλύτερο από το καλτ να συνδυάζεται και με προσφορά στην ομάδα. Πιθανότατα ο οικονομικός κατήφορος της ομάδας που συνοδεύει τον αγωνιστικό της κατήφορο να οδηγήσει τον Ντιόπ εκτός ομάδας το καλοκαίρι. Γι’ αυτό και εμείς ως απλοί θαυμαστές του μεγαλείου του απολαμβάνουμε κάθε εικόνα του τεράστιου Σενεγαλέζου είτε μετά τα ματς, είτε στα πανηγύρια για την κατάκτηση του κυπέλλου και παρακαλάμε να μείνει εδώ κοντά μας για να ζήσουμε κι άλλες μεγάλες στιγμές.

Είναι πραγματικά δύσκολο να πρέπει να γράψεις σε μερικές γραμμές όλα όσα θέλεις μετά από αυτά που βίωσες το προηγούμενο βράδυ. Τις προηγούμενες μέρες υπήρχε έντονα στην ατμόσφαιρα η εντύπωση ότι σε περίπτωση που η ΑΕΚ δεν κερδίσει θα γίνει χαμός από τους «οργισμένους οπαδούς» της. Πίπες.  Η ΑΕΚ κέρδισε περίπατο και πάλι έγινε χαμός. Τα όσα έγιναν χθες δεν είχαν καμία σχέση με ένα πιθανό αποτέλεσμα. Θα μπορούσαν να γίνουν σε έναν αγώνα χάντμπολ, γυναικείου βόλλεϋ και οπουδήποτε αλλού θα έβρισκαν ευκαιρία για μπάχαλο.

Για να δώσω μια εικόνα του τι συνέβη χθες στο γήπεδο, δεν ήταν ότι κάποιοι χαρούμενοι από την περήφανη νίκη δεν μπορούσαν να κρατηθούν και όπως επιτάσσει το ελληνικό έθιμο (στην Ελλάδα οποιαδήποτε μαλακία γίνεται χρόνια όπως π.χ. τα βεγγαλικά στην ανάσταση και οι μπαλωθιές στους γάμους την λέμε έθιμο) μπούκαραν πριν την λήξη. Η καφρίλα ξεκίνησε όταν λίγο πριν την σέντρα έγινε η πρώτη μπούκα έτσι χωρίς λόγο. Την στιγμή που ακουγόταν ο εθνικός ύμνος είχαν μπει οπαδοί και των δύο ομάδων για να τα πουν από κοντά, να ανταλλάξουν πανό και να συνεχίσουν τον ρουκετοπόλεμο. Στη συνέχεια μπροστά από το πέταλο των οπαδών της ΑΕΚ παρέμειναν αρκετή ώρα πάρα πολλοί που απλά πετούσαν αντικείμενα και φωτοβολίδες στους αστυνομικούς. Κάποια στιγμή ψιλομαζεύτηκαν, ξαναμπήκαν στα γκολ και μετά το 70′ περίπου έκοβαν βόλτες στο γήπεδο για να λήξουν τον αγώνα μόνοι τους στο 91′.

Μέχρι στιγμής όλα φαίνονται νορμάλ. Τα κλασσικά «έκτροπα» των ελληνικών γηπέδων. Όχι, δεν νομίζω. Γιατί ο κακός χαμός έχει ξεκινήσει προ πολλού με φασαρίες χιλιόμετρα μακρυά από το γήπεδο. Με επιθέσεις σε αστυνομικό τμήμα και περιπολικό. Ενδείξεις που υπάρχουν εδώ και πολύ καιρό για την τροπή που έχει πάρει η κατάσταση μέσα στους οπαδούς της ΑΕΚ και πιθανόν και αλλού.  Δεν είναι καθόλου μα καθόλου τυχαία τα πανό που ζητούσαν ελευθερία σε άτομα που κατηγορούνται για… 7 ληστείες, ούτε τα πανό που προσέφεραν αλληλεγγύη (!!) στους αγωνιστές τρομοκρατικών οργανώσεων.

Νομίζω ότι πλέον δεν μιλάμε για παραδοσιακό χουλιγκανισμό. Μιλάμε απλά για την ηδονή της βίας, της καταστροφής, του μπάχαλου και την υποτίθεται «πολιτική»  που έχει εισχωρήσει εδώ και καιρό στους οπαδούς. Παλιά λέγανε για τα… πρεζάκια. Ναι, υπάρχουν και τέτοια. Χθες π.χ. είδα έναν την ώρα του αγώνα που η ΑΕΚ κέρδιζε το κύπελλο μετά από χρόνια, να πλησιάζει σαν κύριος τους παίκτες της ομάδας του (υποτίθεται) και να τα χώνει στον δόλιο Λεονάρντο που έκανε ζέσταμα. Λίγο πιο πέρα, ένας τελειωμένος έκανε τον επόπτη πάνω στη γραμμή. Αυτοί υπήρχαν και υπάρχουν. Δεν υπήρχαν όμως παλιότερα τα πάρα πάρα πολλά παιδάκια που μπουκάρουν μέσα και θυμίζουν όλους αυτούς που βλέπουμε να τα σπάνε σε πορείες. 16χρονια παιδάκια να κόβουν βόλτες χωρίς να ασχολούνται με το ποδόσφαιρο και να ψάχνουν να βρουν την επόμενη μαλακία που θα κάνουν. Παιδάκια που με το που έκανε ένα βήμα κάποιος αστυνομικός έτρεχαν να γλιτώσουν χάνοντας κάθε ικμάδα ψευτομαγκιάς.

Καθισμένοι μετά τον αγώνα με φίλους στις κερκίδες ψιλοξενερωμένοι, βλέπουμε έναν μπόμπο 15 χρονών, από αυτούς που στο σχολείο δεν τους θες στην ομάδα σου στην ώρα της γυμναστικής γιατί δεν ξέρει μπάλα, να ψάχνει όλη την κερκίδα και όπου βρίσκει κανένα μπουκάλι νερό να το παίρνει και να το πετάει στους αστυνομικούς από κάτω. Το κάνει μία-δύο και του φωνάζουμε. Αυτός γυρίζει, μας κοιτάει με το σπινθηροβόλο βλέμμα της αγελάδας και μας λέει αφοπλιστικά: «Δεν είδατε τι έκαναν ρε;» αναφερόμενους στους αστυνομικούς που το μόνο που έκαναν επί τρεις ώρες ήταν να παρακολουθούν παθητικά. Στην έξοδο πετυχαίνουμε άλλους πιτσιρικάδες να κουβαλάνε με καμάρι ένα μεγάλο ορθογώνιο διαφημιστικό του «Πάμε Στοίχημα» που πήραν ως σουβενίρ από το γήπεδο. «Βάλτο στο σαλόνι σου» του λέει ένας φίλος κι ο πιτσιρίκος καμαρώνει και χαμογελάει. Είναι κάποιος που πιθανώς σε μερικά χρόνια (αν δεν το κάνει ήδη) θα σπάει τζαμαρίες σε κάποια πορεία, θα πετάει πέτρες σε κάποια συναυλία και πάει λέγοντας.

Αυτά φυσικά δεν γίνονται αλλού, γίνονται στην Ελλάδα. Τα εισιτήρια του τελικού είχαν πεδίο για να συμπληρώσεις τα στοιχεία. Αυτό δεν χρειάστηκε ποτέ. Υποτίθεται ότι γινόταν προέλεγχος πριν φτάσεις στις κερκίδες. Εγώ μπήκα χωρίς να κοιτάξει κανείς αν έχω εισιτήριο. Έξω από τη θύρα μόνο είδαν το εισιτήριό μου. Έλεγχος; Τι είπατε;  Ουδείς ασχολήθηκε. Οι 2-3 αστυνομικοί μου χαμογέλασαν και με άφησαν να περάσω. Έτσι πέρασαν και αρκετοί άλλοι με μερικές εκατοντάδες φωτοβολίδες. Το μόνο που έκαναν ήταν να σου πουν να πετάξεις το καπάκι από το μπουκάλι του νερό. Μπορούσες να βάλεις ένα μίνι-Ούζι μέσα, αλλά το νερό σου δεν θα το έπαιρνες ποτέ με καπάκι. Όσο για την αστυνόμευση μέσα; Ειλικρινά δεν ξέρω για ποιον λόγο βρίσκονταν στο γήπεδο. Ακίνητα ανθρωπάκια να έχουν μπροστά τους όλη την αλητεία να τους βρίζει, να τους κάνει χειρονομίες, να τους πετάει πάνω τους φωτοβολίδες και αυτοί να μην αντιδρούν. Το γήπεδο θα μπορούσε να αδειάσει από όλους αυτούς μέσα σε 3-4′ αν έκαναν κάποια προσπάθεια. Όχι όμως. Εκεί με ιώβεια υπομονή να κινδυνεύουν σωματικά κι οι ίδιοι και να αφήνουν ανενόχλητους τους κοπρίτες.

Πρόληψη καμία, καταστολή καμία. Τι διάολο ρόλο βαράει η ΕΠΟ; Τι ρόλο βαράει η Αστυνομία; Δεν μπορούν να καταφέρουν τίποτα; Στο μπάσκετ ο τελικός του κυπέλλου αναβλήθηκε εκατό φορές και στο τέλος θα γίνει με τα εισιτήρια να πηγαίνουν μόνο στα ΚΑΠΗ ή σε νήπια. Κανείς δεν ενοχλείται από όλα αυτά; 35.000 άνθρωποι πήγαν να χαρούν για την ομάδα τους και έφυγαν ξενερωμένοι επειδή κάποια κοπρόσκυλα χάλασαν τη γιορτή τους. Μπροστά μου είχα πατέρα με τη γυναίκα του και δυο μικρά παιδάκια. Τι θα λένε αυτά τα παιδάκια σήμερα; Μήπως απλά συμφέρει να πολλαπλασιάζονται οι μπούκες σε γήπεδα (φετινές από οπαδούς ΑΕΚ, ΠΑΟ, Άρη, ΠΑΟΚ, ΟΣΦΠ) για μην πολλαπλασιάζονται οι φασαρίες στους δρόμους; Να ξεδίνουν εκεί τα καθυστερημένα, από το να ξεδίνουν αλλού κι αλλιώς;

Όσες τιμωρίες και να πέσουν στις ΠΑΕ-ΚΑΕ, όσοι από μας και να στερηθούμε να δούμε τις ομάδες μας από κοντά, δεν θα αλλάξει τίποτα. Και το επαναλαμβάνω. Σε μεγάλο βαθμό έχουμε ξεπεράσει τους παλιούς καλούς «χρηματοδοτούμενους στρατούς» που τους χάιδευαν οι πλούσιοι παράγοντες. Οι περισσότερες ομάδες φυτοζωούν και χρωστούν της Μιχαλούς. Έχουμε περάσει φοβάμαι σε εποχές που το κράτος χαϊδεύει κάποιους αφήνοντάς τους να ξεσπάνε εκεί που το πονάει λιγότερο. Μόνο που για κάποιους από μας, αυτό μας πονάει πολύ περισσότερο γιατί κάποιοι μας γαμάνε τη διασκέδαση.

Αναμφισβήτητα το γεγονός της αγωνιστικής ήταν η προσέλευση των παικτών της ΑΕΚ με ταξί στο ΟΑΚΑ. Το sombrero.gr πάντα στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας κατάφερε να εντοπίσει τον ταξιτζή της φωτογραφίας που μετέφερε τους παίκτες της ΑΕΚ. Ο δαιμόνιος ρεπόρτερ μας Τοσοδούλι Βλεφαράκι πήρε συνέντευξη από τον Σίμο:

- Κύριε Σίμο, καλησπέρα σας. Είμαστε από το sombrero.gr.
- Καλησπέρα παλικάρι μου. Σας παρακολουθάω ανελλιπώς, καθότι είμαι γάβρος παρακολουθάω περισσότερο τον Δράκουλα. Ωραία τα λέει αλλά λίγο απαισιόδοξος είναι.
- Μάθαμε ότι είστε ένας από τους ταξιτζήδες που μετέφεραν τους παίκτες της ΑΕΚ. Θα θέλαμε να μας πείτε για την εμπειρία σας.
- Βασικά μόνο εγώ τους μετέφερα.
- Τι εννοείτε; Με ένα ταξί πήγαν όλοι;
- Ναι αγόρι μου, έκανα απανωτές κούρσες. Εγώ βασικά μόλις είχα αφήσει μια κυρία από Άλιμο μεριά, βλέπω έναν μαυρούκο να μου κάνει νόημα. Λέω κάτσε εδώ είμαστε. Πήρα ένα φοβερό Bulgari ρολόι τις προάλλες σαν αυθεντικό. Νόμιζα ήθελε να μου πουλήσει.
- Και τελικά;
- Τελικά ήταν ο Νταμπαντούμπα Ντιόπ που έψαχνε ταξί. Με το που φρενάρω μπαίνει μέσα ένας γιάπης με αξυρισιά 1,5 ημέρας. Μου λέει ο Αδαμίδης είμαι. Πόσα θες να πας τους παίκτας στο ΟΑΚΑ; Τεσπά να μην στα πολυλογώ τα βρήκαμε στα λεφτά και άρχισα να τους πηγαίνω.
- Τι σας προσέφερε ο Αδαμίδης;
- 150 Ευρώ και τον Λεονάρντο δανεικό για 6 μήνες. Κοίτα τα χρήματα δεν ήταν καλά, αλλά ο Λεονάρντο μπορεί να με βοηθήσει, έχω κάτι μερεμέτια στο εξοχικό στο Ζούμπερι να κάνω.
- Πώς τους είδατε τους παίκτες; Είχαν σοκαριστεί;
- Κοίτα στην πρώτη κούρσα πήρα τις παλιοσειρές. Ο Καφές κάθισε πίσω ήρεμος και διάβαζε Ντομπροβόλσκι.
- Ντοστογέφσκι εννοείτε;
- Ε κάτι τέτοιο σοβιετικό τεσπά. Ο Λυμπερόπουλος ας’ ούμε που κάθισε μπροστά ήταν ευγενικός. Του προσέφερα λίγο χοτ-ντογκ που είχα αγοράσει, αλλά μου είπε ότι νηστεύει. Ο Φούλης ο Γεωργέας πείραζε συνέχεια τον Καφέ, μέχρι που του σκασε μια φάπα αυτός.
- Οι ξένοι;
- Κοίτα εγώ δεν τα μιλάω τα σπανιόλικα ας’ ούμε. Αλλά καθόσον κλαίω για το νέτο που κάνει μεταφράσεις στον Βαλβέρδε, έχω μάθει 2-3 κουβέντες. Αυτός ο Σκόκκο μέσα στη ζοχάδα και τα πουταμάδρε ήταν. Τον Ματέο τον πήρε τηλέφωνο ο Μουρίνιο εκείνη την ώρα, ακουγόταν εκνευρισμένος που χάσανε. Το θυμήθηκα κι εγώ κι ήμουν μέσα στα νεύρα, έκλεινα παρολί με Ζούλτε Βάρεγκεμ, Τολούκα και Βρωμαποϊκάρνα. Χάνεις ρε Ρεάλ από τη Χιχόν; Πού πας; Πού πας;
- Ας επανέλθουμε στο θέμα μας κύριε Σίμο. Έγινε κανένα άλλο απρόοπτο;
- Ναι φίλε μου. Δεν χωρούσαν όλοι. Τον Γκερέιρο τον αφήσανε να έρθει με τα πόδια. Ένα καλοκαίρι έκανε προπόνηση με τις μπουλντόζες και δεν παραπονέθηκε το παιδί.
- Ο Χιμένεθ πώς σας φάνηκε;
- Ωραίος τυπάς. Είχε ένα βιβλίο της ιστορίας της ΑΕΚ μαζί του. Μου έδειχνε την τελευταία μεγάλη ήττα της ΑΕΚ από τον Ολυμπιακό. Μετά μου έδειξε και το κεφάλαιο με τον χαμένο τελικό με τον Πανιώνιο του Εμβολιάδη. Ο μεταφραστής μου είπε ότι σκοπεύει να το σπάσει κι αυτό το ρεκόρ ο Μανόλο με τον Ατρόμητο.
- Κύριε Σίμο σας ευχαριστούμε, υπήρξατε χείμαρρος.
- Τίποτα αγόρι μου. Να είστε καλά όλοι εκεί στην ιστιοσελίδα σας.

Για το sombrero.gr, Τοσοδούλι Βλεφαράκι

… το χθεσινό ντέρμπυ δεν έληγε στο 92′:

93′ – Ο Αβραάμ Παπαδόπουλος βάζει γκολ με ανάποδο ψαλίδι γράφοντας το 7-0. Ο προσκεκλημένος Ιάπωνας πρέσβης αποχωρεί και παίρνει τηλέφωνο τον Αυτοκράτορα λέγοντάς του: «Μεγαλειότατε δώστε κουράγιο στον πολύπαθο λαό μας, υπάρχουν και χειρότερα. Σκεφτείτε να ήμασταν και ΑΕΚτζήδες.»

95′ – Ο Χιμένεθ βγάζει τον Σάχα και περνάει στη θέση του έναν πορτοκαλί κώνο.

96′ – Ο κώνος αποκρούει σουτ του Μέλμπεργκ και γράφει ιστορία κάνοντας την πρώτη επέμβαση τερματοφύλακα της ΑΕΚ στον αγώνα.

100′ – Το σκορ γίνεται 8-0 και ο σπίκερ της ΝΕΤ λέει ότι αυτό είναι ευχάριστο για όλους μας, καθώς θα δούμε ανοιχτό παιχνίδι από εδώ και πέρα.

105′ – Ο Λυμπερόπουλος σουτάρει για τρίτη φορά και τραυματίζει έναν οπαδό του ΟΣΦΠ. Ο Καφές του φωνάζει γιατί δεν του έδωσε πάσα. Έντρομος ο Λύμπε του απαντάει: «Καλά ρε μαλάκα, παίζεις τόση ώρα;»

107′ – Ο Πάρντο κάνει το 9-0 με απευθείας βολέ. Ο Μιραλάς πηγαίνει στον πάγκο της ΑΕΚ φτύνει τον Γιάχιτς, ρίχνει μια αγκωνιά στον μεταφραστή και στη συνέχεια πέφτει κάτω και σφαδάζει. Ο Παμπορίδης του κάνει αυστηρές συστάσεις.

108′ – Ο σπίκερ της ΝΕΤ μας ενημερώνει για 18η φορά ότι αυτή θα είναι η πρώτη νίκη του Βαλβέρδε επί του Χιμένεθ, ΑΝ παραμείνει βέβαια το αποτέλεσμα μια που στο ποδόσφαιρο γίνονται πολλά.

109′ – Μεγάλη ευκαιρία για τον ΟΣΦΠ. Ο Ρόμενταλ ξεπερνάει την άμυνα της ΑΕΚ και πλασάρει στην κενή εστία. Η μπάλα πηγαίνει αργά προς τα δίχτυα και ο Μπαχά σπριντάρει για να την προλάβει πριν περάσει τη γραμμή. Πιο γρήγορος ο κώνος φτάνει πρώτος στην μπάλα και αποσοβεί τον κίνδυνο.

111′ – Ο Μανωλάς κάνει μια από τις γνωστές του επελάσεις από τα δεξιά και δίνει στον Μπερνς. Αυτός δεν πατάει την μπάλα και σεντράρει στην καρδιά της περιοχής όπου ο Έντερ σκοράρει γράφοντας το 9-1.

112′ – Εξαγριωμένοι οι οπαδοί του ΟΣΦΠ μπουκάρουν στον αγωνιστικό χώρο. Ο Παμπορίδης σφυρίζει άρον άρον την λήξη.

Στην Τούμπα, η ατμόσφαιρα θα πρέπει να είναι καυτή. Θα πρέπει να γίνει μπουρδέλο…

- Μπρούνο Τσιρίλο

• Ο Γιάχιτς στο βιογραφικό του δίπλα στο χαρακτηριστικό «Θέση» γράφει ‘Παντού και Πουθενά’. Και το εννοεί.
• Όταν ο Σιμάο επιχειρεί πάσα καταλαβαίνεις ότι βάζει όλο του το Είναι σ’ αυτήν. Κι αυτό δεν είναι κομπλιμέντο.
• Αν δεν υπήρχε Γιώργος Καραγκούνης θα έπρεπε να τον εφεύρουμε.
• Αυτές είναι οι μέρες του μήνα που ο Φερέιρα γίνεται ξανά «μεγάλος προπονητής»;
• Αν ο Σκόκο πληρωνόταν με το ματς και όχι με ετήσιο συμβόλαιο, θα έκανε ήδη καριέρα στην Ισπανία.
• Galanis Sports Data αν έχεις κατανόηση και αγάπη μέσα σου αυτό το γκολ θα το προσμετρήσεις στον Δέλλα στα συνολικά της καριέρας του.

Το τελευταίο δευτερόλεπτο πριν η κινούμενη μπάλα ακουμπήσει το πόδι του Σισέ, εκείνες οι στιγμές που ο Γάλλος ‘μετράει’ το μέγεθος των βημάτων του και το εναρμονίζει με την ταχύτητα της μπάλας έχοντας πλήρη επίγνωση στο μυαλό του για το τι πρέπει να κάνει, το σωστό πάτημα του βοηθητικού ποδιού που προσφέρει σωστή ισορροπία παρά την έλλειψη στατικότητας στην φάση και το κατάλληλο σουτ που προσπερνάει αμυντικό και τερματοφύλακα παρά την δύσκολη γωνία βολής είναι η ιδανικότερη οπτικοποίηση που μπορεί να βρει κάποιος για να παρουσιάσει τον διεθνή ποδοσφαιρικό όρο «killer επιθετικός«.

Η αλήθεια είναι ότι κανονικά θα έπρεπε να είμαι πολύ πιο χαρούμενος μετά από μια τέτοια once-in-a-lifetime (που θα λεγε κι ο Αλέξης Σπυρόπουλος) πρόκριση της ομάδας μου. Πράγματι, στο γκολ φώναξα, πανηγύρισα, αλλά μετά για κάποιον λόγο δεν ένιωθα τόσο «γεμάτος» από την πρόκριση. Κυρίως γιατί μέσα στη διάρκεια του αγώνα ένιωσα ένα σύνολο συναισθημάτων πολύ γνώριμο στους φετινούς αγώνες της ΑΕΚ.

Η ΑΕΚ μπήκε πολύ δυνατά στο χθεσινό παιχνίδι, νομίζω έκανε το καλύτερό της ξεκίνημα στο πρώτο 20λεπτο από τότε που ήρθε ο Χιμένεθ. Ήρθε και το γκολ και κάπου εκεί λογικά πιστεύεις ότι η ομάδα δεν κινδυνεύει. Κι όμως μετά το 1-1 επήλθε πλήρης κατάρρευση. Μιλάμε επί της ουσίας για σκορ 3-1 υπέρ σου και εσένα να έχουν κοπεί τα πόδια σου. Όσο αλλοπρόσαλλη είναι η ομάδα, άλλο τόσο ψυχολογικά ευάλωτη είναι δυστυχώς. Οι πολλές απρόσμενες σφαλιάρες (τελευταία αυτή με την ομάδα του… συμπαθούς Μπέου) έχουν φέρει στα πρόθυρα κλονισμού τον κόσμο και παράλληλα έχουν φορτώσει με ανεξήγητο βάρος τους παίκτες της ομάδας.

Αυτό φάνηκε σήμερα όπου η ομάδα από το 1-1 ως το 1-3 εξαφανίστηκε και αποφάσισε ξαφνικά να θυμηθεί ότι μπορεί να κάνει φάσεις όταν ήταν με την πλάτη στον τοίχο. Βαθιά άρρωστη ομάδα… Όχι φυσικά ότι είναι απλά ψυχολογικό το θέμα. Δεν γίνεται να παραβλέψει κανείς την ΤΕΡΑΣΤΙΑ απουσία του κορυφαίου παίκτη της ΑΕΚ φέτος Τραϊανού Δέλλα. Ο Νασούτι που δυο φορές φέτος είχε σβήσει τον Σισέ, χωρίς τη σιγουριά του Τράι φαινόταν σαν 15χρονο παιδάκι που πάσχιζε να κερδίσει έστω μια μονομαχία από τον δαιμονισμένο Γάλλο. Ο Μανωλάς αλλού πατούσε κι αλλού βρισκόταν. Οι δυο τους μαζί δεν μπορούν, είναι προφανές. Δεν ξέρω αν ο Ματέος είναι αντι-Δέλλας, αλλά θα ήταν καταπληκτικό να μπορούσε να κατευθύνει την άμυνα.

Δεν γίνεται επίσης να μην παρατηρήσει κανείς ότι η ΑΕΚ έφαγε δυο γκολ με ΑΚΡΙΒΩΣ τον ίδιο τρόπο (και παραλίγο και ένα τρίτο) με κόρνερ και κεφαλιά στο πρώτο δοκάρι. Παιδικές ασθένειες που τείνουν να γίνουν ανίατες. Αμυντικά κενά αδικαιολόγητα, τα οποία βέβαια εν μέρει οφείλονται και στην κακή μέρα των χαφ. Ο Μάκος πολύ κακός, ο Καφές δεν υφίσταται φέτος και έμεινε ο Ντιόπ με τα αρκετά του σήμερα λάθη να κόβει. Πέραν τούτου ένας άοσμος Σκόκκο και ένας Λαγός που πλην του γκολ λίγα πράγματα έκανε.

Με αυτά και με αυτά η ΑΕΚ όδευε για δεύτερη φορά μέσα σε λίγο καιρό για εξευτελιστικό αποκλεισμό σε ματς που πήγαινε για δυο αποτελέσματα. Μια μικρογραφία της φετινής της χρονιάς ο σημερινός αγώνας και η αιτία που με απογοήτευσε τόσο πολύ. Ποδοσφαιρική νύχτα της μαρμότας. Ίσως αυτό που μου λείπει στη φετινή ΑΕΚ είναι μια… νυσταλέα σιγουριά τύπου Σάντος. Τότε που ήξερα ότι θα ζοριστώ να κερδίσω, αλλά δύσκολα θα χάσω. Η φετινή ΑΕΚ είναι των άκρων. Πιθανότατα διασκεδαστική για κάποιον τρίτο, αλλά εξουθενωτική για τον ΑΕΚτζή οπαδό. Θα είμαι ψεύτης αν πω ότι η ομάδα δεν έκανε φάσεις στο τέλος και δεν πίεσε. Το έκανε όμως με γιόμες, χωρίς πλάνο και με έναν αντίπαλο που ταμπουρώθηκε. Μόνο ο τεράστιος Σάχα σήμερα έμοιαζε να το πιστεύει μέχρι το τέλος. Και αν δεν ήταν ο Καρνέζης πιθανότατα η ΑΕΚ δεν θα είχε προκριθεί… Με λίγα λόγια και με ένα χιλιοχρησιμοποιημένο κλισέ: «Κρατάμε την πρόκριση μόνο». Πιθανότατα δεν θα κρατήσουμε και πολλά ακόμα φέτος.

Κλείνοντας, δυο πραγματάκια ακόμα. Πρώτον, οι γελοίες πράσινες διαιτητικές φωνές. Προκαλεί λύπηση αυτό που συμβαίνει και η προσπάθεια να γίνει το άσπρο μαύρο. Ο Βύντρα θα μπορούσε να είχε αποβληθεί δις στο πρώτο ημίχρονο και ο Λέτο μια φορά και ο ΠΑΟ διαμαρτύρεται. Μου φαίνεται πολύ χαμηλό πραγματικά όλο αυτό το θέατρο του παραλόγου από παίκτες-προπονητές και διοικούντες.

Δεύτερον, η ανίκητη ηλιθιότητα κάποιων που θέλουν να λέγονται φίλοι της ΑΕΚ. Προσωπικά δεν θα κρυφτώ πίσω από δάχτυλό μου. Ούτε προβοκάτσια ήταν, ούτε εξωγήινοι, ούτε προκλήθηκαν από κάπου. Πρόκειται περί ανόητων πλασμάτων που δυστυχώς κανείς δεν θα μαζέψει και στο μέλλον θα κάνουν το ίδιο σε κάποιον αγώνα μπάσκετ, βόλλεϋ, χάντμπολ ή επιδαπέδιας μπιρίμπας. Θα είναι παγκόσμια πρωτοτυπία πάντως αν οι δυο ημιτελικοί γίνουν αμφότεροι χωρίς οπαδούς. Συγχαρητήρια…

Το θέμα Τζεμπούρ έκλεισε για την ΑΕΚ με τον χειρότερο δυνατό τρόπο. Αφήνοντας τον παίκτη 6 μήνες πριν λήξει το συμβόλαιό του, χωρίς να πάρει δραχμή, να πάει στον Ολυμπιακό. Πολλά γράφτηκαν και ειπώθηκαν όλον αυτόν τον καιρό. Προσωπικά δεν μπορώ να ξέρω τι έχει συμβεί και για μεγάλο διάστημα δεν ήμουν σίγουρος τι έχει συμβεί. Το τέλος της υπόθεσης φαίνεται να ξεδιαλύνει πολλά από τα σύννεφα που υπήρχαν στην υπόθεση.

Η ΑΕΚ και ο Τζεμπούρ τα είχαν βρει αρκετούς μήνες πριν και ας βγήκε πρόσφατα ο Ραφίκ να το διαψεύσει. Ο ίδιος έγραφε πανηγυρικά σε μπλογκ που διατηρεί ότι συμφώνησε με την ΑΕΚ και ότι απομένουν κάποιες λεπτομέρειες. Το ίδιο έλεγε κι η ΠΑΕ ΑΕΚ. Συνεπώς έχουμε πριν 4 μήνες περίπου συμφωνία μεταξύ των δύο πλευρών.

Η συμφωνία αυτή ποτέ δεν γίνεται επίσημη. Εδώ υπάρχουν κάποιες ασάφειες. Έχουν ακουστεί/ειπωθεί πολλά και πιθανόν κάποια από αυτά να είναι αληθινά. Ειπώθηκε ότι ο Ραφίκ περίμενε μήπως έχει καμία καλύτερη πρόταση από το εξωτερικό. Ειπώθηκε ότι στράβωσε όταν ο Σκόκκο συμφώνησε με περισσότερα χρήματα και ζήτησε τα ίδια. Ειπώθηκε ότι περίμενε πρώτα η ΑΕΚ να του εξοφλήσει όσα του χρωστούσε (κάτι που δεν έγινε μέχρι πριν λίγο καιρό) και γι’ αυτό δεν υπέγραφε. Ειπώθηκε τέλος, ότι ο Ραφίκ ήθελε η συμφωνία να ισχύσει από φέτος (αύξηση συμβολαίου επί της ουσίας για τον τελευταίο χρόνο του) και η ΑΕΚ δεν ήθελε.

Αυτά είναι εικασίες και προς το παρόν δεν ξέρουμε. Το θέμα ήταν ότι ακούγαμε «θα υπογράψει μετά από την τάδε εθνοσωτήριο επέτειο», «θα υπογράψει μετά από τον τάδε αγώνα», «θα υπογράψει μόλις μεταφραστεί το συμβόλαιο στα σουαχίλι», «θα υπογράψει μόλις βρεθεί Μον Μπλαν στυλό που να γράφει μπορδοροδοκόκκινο» και διάφορα άλλα. Σε όλο αυτό το διάστημα, τόσο η διοίκηση της ΑΕΚ, όσο κι ο Τζεμπούρ ήταν καθησυχαστικοί.

Ο καιρός περνούσε όμως και φτάσαμε στις γιορτές να μην έχουμε ακόμα υπογραφές. Τότε ακούστηκε και για μια συνάντηση που ο Ραφίκ αρνήθηκε να γίνει. Εκεί για τους καχύποπτους (και οι ΑΕΚτζήδες είναι πολύ καχύποπτοι) φάνηκε ότι κάτι δεν πάει καλά. Στη συνέχεια είχαμε το επεισόδιο με τον Χιμένεθ. Ο Τζεμπούρ που εκθείαζε τον προπονητή του σε όλες τις συνεντεύξεις έφτασε να τον κατηγορεί ότι ήταν μέσα στο κόλπο σε ένα στημένο σκηνικό. Γνωρίζοντας τον Τζεμπούρ και το παρελθόν του, κανείς δεν ξέρει. Έγινε μεγάλο επεισόδιο όπως βγήκε αρχικά; Προσπάθησε η ΠΑΕ να το μεγαλοποιήσει; Έστησε ο ίδιος ο Χιμένεθ το επεισόδιο (μου φαίνεται υπερβολή); Απλά ο ζοχαδιασμένος Τζεμπούρ (που είχε μπει με νεύρα και στο ματς του Κυπέλλου με την ΑΕΛ) έκανε αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα; Άγνωστο.

Εκεί κάπου έρχεται το τέλος του Τζεμπούρ από την ΑΕΚ, που ξαφνικά θυμήθηκε ότι είναι επαγγελματίας (ξεχνώντας τότε που πονούσε το δόντι του, τότε που μάλωνε με τον προπονητή του, τότε που πλάκωσε στο ξύλο συμπαίκτη του) και ένιωσε θιγμένος. Προφανώς καλά δασκαλεμένος από τον (καθόλου τυχαίο για όσους τον ψάξουν) δικηγόρο που τον ανέλαβε. Η συνέχεια λίγο πολύ γνωστή με την απειλή για προσφυγή και τελικά την λύση του συμβολαίου του παίκτη.

Μέχρι αυτό το σημείο κανείς δεν ξέρει τι έχει γίνει. Πιθανότατα η ΑΕΚ δεν έχει χρήματα να τον πληρώσει, δεν μπορεί να τηρήσει την συμφωνία της και γι’ αυτό στήνει ένα επεισόδιο για να τον εκδιώξει και να μην πάρει ο κόσμος στο κυνήγι τους διοικούντες.  Η συνέχεια της ιστορίας μας όμως δείχνει άλλα πράγματα. Ο Ραφίκ τα βρίσκει με τον Ολυμπιακό και πηγαίνει εκεί. Αυτό από μόνο του δεν είναι παράξενο. Σίγουρα όμως έρχεται να δώσει μια άλλη ερμηνεία ο μέχρι και σήμερα μάνατζερ του Τζεμπούρ:

Όλα είναι θέμα τιμής και αξιοπρέπειας. Θέλω να το ξεκαθαρίσω αυτό. Συνεργαζόμαστε πολλά χρόνια με τον Ραφίκ. Από τότε που έπαιζε στην Εθνικό Αστέρα. Όλοι γνωρίζουν ποιος είμαι. Όταν μας κάλεσε η ΑΕΚ για να ανανεώσουμε κάποια πράγματα δεν ήταν ξεκάθαρα. Η ΑΕΚ έκανε τα πάντα από την πλευρά της και ο κ. Αδαμίδης για να κρατήσει τον παίκτη. Έγινε μία κουβέντα, υπήρξε συμφωνία, αλλά μετά χάλασε. Φτάσαμε σε μία προφορική συμφωνία. Έπειτα από αυτή την εξέλιξη, δεν θέλω να έχω καμία σχέση με τον κ. Τζεμπούρ. Δεν τον εκπροσωπώ πια, αφού με δική του πρωτοβουλία μίλησε με τον Ολυμπιακό. Μόνος του ή με κάποιον άλλο έκανε τη διαπραγμάτευση. Με τον Ραφίκ, όπως σας είπα, συνεργαζόμασταν από τότε που ήταν στον Εθνικό Αστέρα. Και είχαμε πιο στενή συνεργασία, όχι μόνο επαγγελματική. Αντιλήφθηκα, λοιπόν, κάποια πράγματα και δεν είχα άλλη επιλογή. Εκτέθηκα απέναντι στην ΑΕΚ. Ούτε στις συζητήσεις με τη Χόφενχαιμ ήμουν παρών. Κινήθηκε μόνος του κι εκεί»

Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι η ΑΕΚ έχασε μέσα από τα χέρια της έναν παίκτη για τον οποίο ξόδεψε ένα υπέρογκο ποσό (δίνοντας στον Τσακίρη 3,2 εκατομμύρια Ευρώ) για να πάει ο ίδιος ελεύθερος σε έναν αντίπαλό της. Απίστευτο αυτογκόλ για μια διοίκηση που ενώ συμφωνεί δεν μπορεί να κάνει πράξη αυτή τη συμφωνία, τρενάροντας ένα θέμα για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Τρομερή ανικανότητα να μην μπορεί να κρατήσει ή έστω να πουλήσει έναν από τους καλύτερους παίκτες στο πρωτάθλημα. Ακόμα και αν δεχτούμε (και είναι αρκετά πιθανό) ότι ο ίδιος ο Ραφίκ χάλασε τη συμφωνία, η ΠΑΕ δεν θα έπρεπε ποτέ να κινηθεί έτσι και να χάσει με αυτόν τον τρόπο τον παίκτη.

Φυσικά υπάρχει και ο παράγων Τζεμπούρ. Προσωπικά με απογοήτευσε με την στάση του στο τέλος. Ποτέ δεν είχα τρομερή συμπάθεια γι’ αυτόν ως άτομο, αλλά ειλικρινά πίστευα ότι τιμάει τον λόγο του.  Μετά τις δηλώσεις του μάνατζέρ του είναι προφανές ότι έπαιξε και αυτός διπλό παιχνίδι. Δεν ήταν ποτέ του ΑΕΚτζης για να γίνει «προδότης», δεν τον θεώρησα ποτέ κάτι παραπάνω από έναν πάρα πολύ καλό παίκτη, αλλά τελικά το παραχάιδεμα για την διαφορετικότητά του μόνο σε καλό δεν βγήκε. Το ότι ο Μαρινάκης θα ήθελε να χτυπήσει την ΑΕΚ μετά τους καβγάδες με τον Αδαμίδη ήταν προφανές και γι’ αυτό κινήθηκε παρασκηνιακά εδώ και έναν μήνα ώστε να πάρει τον παίκτη. Το ότι ο Ραφίκ όμως είχε αυτή την συμπεριφορά τον εκθέτει απέναντι στον κόσμο της ΑΕΚ που του συμπεριφέρθηκε άψογα.

Τελείωσε ο πρώτος γύρος και η ΑΕΚ κατάφερε κάτι σπάνιο. Έκλεισε έχοντας το δεύτερο καλύτερο εντός έδρας ρεκόρ με 6-1-0, κερδίζοντας τα δυο εντός έδρας ντέρμπυ με ΠΑΟ και ΟΣΦΠ, ενώ το μοναδικό στραβοπάτημα ήταν αυτό με τον Αστέρα Τρίπολης που είχαμε μια από τις μεγαλύτερες σφαγές των τελευταίων ετών από τον οφθαλμίατρο Κουκουλάκη… Την ίδια στιγμή έχει το θλιβερό 1-1-6 εκτός έδρας που χειρότερο έχει μόνο η ουραγός ΑΕΛ.

Τι συμβαίνει λοιπόν; Είναι τόσο δυνατή η ΑΕΚ εντός και τόσο κακή εκτός; Δεν νομίζω ότι είναι κάτι τόσο απλοϊκό. Ούτε το ΟΑΚΑ είναι η καυτή έδρα, ούτε λιώνει η ομάδα σε εκτός έδρας αγώνες. Άλλωστε την μοναδική της νίκη την έκανε στο Χαριλάου που δεν είχε δικούς της οπαδούς μαζί, ενώ έχασε σε γήπεδα που είχαν κιτρινίσει όπως στο Βόλο, την Καβάλα και την Πάτρα. Τα νούμερα θα μπορούσαν να ήταν εύκολα αλλιώς. Εύκολα θα μπορούσε να μην είχε κερδίσει την Ξάνθη και τον Εργοτέλη εντός με την μέτρια απόδοση που έπιασε. Όπως εύκολα θα μπορούσε να είχε φύγει με νίκη από το Περιστέρι που ισοφαρίστηκε στο 90′ ή να είχε πάρει ισοπαλία στην Τούμπα αν ο Κάκος δεν είχε αποβάλει μέχρι και τα δοκάρια ή ακόμα να είχε κερδίσει και στο Καυτανζόγλειο όπου δώρισε δυο γκολ και δεν μπορούσε να σκοράρει από την μικρή περιοχή.

Το θέμα είναι η γενικότερη αδυναμία της ομάδας που δεν εντοπίζεται απλά σε ποιο γήπεδο παίζει. Τα προβληματικά πλάγια μπακ που επιθετικά δεν έχουν την ποιότητα να δημιουργήσουν και αμυντικά δεν τα λες και αμυντικούς γίγαντες. Τα σέντερ μπακ με Δέλλα-Μανωλά μαζί βελτίωσαν την κατάσταση. Άνευ Τραϊανού, του καλύτερου φέτος παίκτη της ομάδας, υπάρχει πρόβλημα και εκεί. Από εκεί και πέρα ο Μάκος είναι στα κεντρικά χαφ ο μοναδικός θετικός. Ο παίκτης που πέρσι αναρωτιόμουν αν είναι καν ποδοσφαιριστής, φέτος κάνει πολύ καλή σεζόν αλλά δεν έχει την ποιότητα να τραβήξει και τους υπόλοιπους μαζί του. Ο Καφές κάνει τραγική χρονιά, ο Ντιόπ κάνει τον γκεστ σταρ με προσεγμένες εμφανίσεις σε επετειακά επεισόδια, ο Γκέντζογλου έχει το τουπέ του υπερταλαντούχου παίκτη και τα λάθη ενός 15χρονου και έτσι η ΑΕΚ πάσχει πολύ στα χαφ. Για τα εξτρέμ τι να πει κανείς. Ο Λεονάρντο φοβάμαι ότι θα είναι ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που θα πιαστεί σε σκάνδαλο με παράνομα διαβατήρια, όμως το παράνομο δεν θα είναι το κοινοτικό αλλά το βραζιλιάνικο. Ο δε Μπερνς δείχνει κάποια καλά στοιχεία πού και πού, αλλά η σχέση του με τα δίχτυα μόνο ερωτική δεν είναι.

Μένουν έτσι οι καλοί ποδοσφαιριστές μπροστά που συνήθως δεν είναι όλοι διαθέσιμοι, καθώς τραυματίζονται συχνά (για μεγάλο διάστημα έχουν λείψει Λύμπε, Τζεμπούρ, Σκόκκο), ή περνάνε περίοδο ντεφορμαρίσματος (Μπλάνκο στην αρχή, Λύμπε τώρα). Δεν αρκούν όλα αυτά για την ομάδα να είναι σταθερή και φυσικά δεν τίθεται λόγος για πρωταθληματισμό (ακόμα και αν οι διαφορές με τους πρωτοπόρους είναι πλασματικές εξαιτίας διαιτησιών) καθώς είναι ζήτημα να μπορεί η ομάδα να κάνει 3 νίκες μαζεμένες.

Μόνο που για να βελτιωθεί η κατάσταση δεν αρκεί να αλλάξεις προπονητή. Ο Μπάγεβιτς καλώς έφυγε, αλλά δεν ήταν η μοναδική αιτία του κακού. Η ομάδα πρέπει να ενισχυθεί και ο Χιμένεθ να στηριχθεί εμπράκτως πέρα από τα λόγια, άσχετα με τα λάθη που κι αυτός έχει κάνει. Τα οικονομικά δεδομένα είναι συγκεκριμένα, αλλά χρειάζεται προσοχή (σίγουρα και τύχη) που δεν φαίνεται να υπάρχει όταν δοκιμάζεις ημι-βετεράνους Γάλλους-Κροάτες και άλλους που έχουν να παίξουν μπάλα από μισό χρόνο και πάνω. Δυστυχώς, ένα από τα καλά της επί Ντέμης εποχής που ήταν το δίκτυο του σκάουτινγκ πλέον δεν λειτουργεί. Ο τεχνικός διευθυντής Γκρέταρσον συναγωνίζεται τον συνάδελφό του Φρέιτας σε επιτυχίες, η ΑΕΚ ψώνιζε από το σύστημα Καινούργιου για καιρό και οι μέτοχοι δεν φαίνονται διατεθειμένοι να βάλουν χρήματα. Το 2011 δεν φαίνεται πιθανό να είναι καλύτερο από το 2010.

Θέλω με αυτό το κειμενάκι να δώσω τα συγχαρητήριά μου στον Άρη πρωτίστως, για την τεράστια νίκη του στην Ισπανία, την ΠΡΩΤΗ νίκη Ελληνικής ομάδας εκεί μέσα, εξαιρούμενης της Εθνικής. Παρ’ όλο που δεν διαχειρίστηκε το παιγνίδι πολύ καλά οταν προηγήθηκε, πήρε τσαμπουκαλίδικη και πανάξια νίκη. Μένει να αποδείξει ότι δεν είναι ομάδα φωτοβολίδα, νικώντας την Ρόζεμποργκ, πράγμα που του το εύχομαι.

Κατόπιν στις αλλες δύο εκπροσώπους μας που άφησαν τους Μπίλιες προέδρους των δύο μεγάλων να τσακώνονται ποιος την έχει πιο μεγάλη (την κοιλιά) χωρίς να εχουν συνηδειτοποιήσει ότι τα εκατομμύριά τους βλέπουν τους άλλους από τον … καναπέ. Εύχομαι καλή πρόκριση και στην ΑΕΚ και στον ΠΑΟΚ . Την ΑΕΚ που ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ κατάλαβε ότι τους μικρότερους σε δυναμικότητα αντιπάλους πρέπει να τους κερδίζει. Τον ΠΑΟΚ που την πάτησε κλασσικά Ελληνικά , αφού από ενα σημείο και μετά έπαιξε το Ελληναράδικο «ωχ μωρέ αδερφέ ληχτο επιτέλους να παμε σπίτι, κερδίσαμε». Δεν πειράζει, έχει στα χέρια του την πρόκριση.

Αυτά μόνο κυρίως ορμώμενος από τον Άρη. Αυτή η ομάδα έχει τον τρόπο της να με κάνει τη μία να μένω με ανοικτό στόμα και την άλλη να απορώ μαζί της αλλά τι να γίνει…

Και πίσω στη δική μας μούχλα που λέγεται Σουπαλίγκα. Εκεί που ο Άρης , ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ γίνονται Έλληνες και θυμούνται «άλλα κόλπα».

Θα διαβάσετε πολλές αναλύσεις φίλες και φίλοι για το χθεσινό ντέρμπυ κακοποίηση ποδοσφαίρου και ακτίδα ελπίδας για όλα τα νέα παιδιά, ότι δεν χρειάζεται να ξέρεις και πολλή μπάλα για να παίζεις στην σουφρολίγκα. Το σομπρέρο όμως είναι εδώ για να σας ανοίξει τα μάτια. Με μια πραγματική ανάλυση του χθεσινού αγώνα.

Καλύτερο αστέρι: Τρομερή τιτανομαχία μεταξύ Μιραλάς και Νάτσου Σκόκου. Νικητής ο πρώτος καθώς εκτός των άλλων έχασε και ένα τετ α τετ ολομόναχος, σε αντίθεση με τον Σκόκκο που κατάφερε να κοντραριστεί και στα 5 σουτ που πήγε να κάνει. Μιλάμε για επικό fail σε όλη την παραφιλολογία της εβδομάδας για τα δυο αστέρια που μπλα μπλα μπλα…

Καλύτερο μπακ: Μια ακόμα μεγάλη μάχη. Οι δυο από τους τρεις πιο κακοκουρεμένους μπακ του πρωταθλήματος (ο άλλος είναι ο Νέτο) έδωσαν το δικό τους σόου. Μέχρι πριν λίγο καιρό νικητής θα ήταν ο γιγάντιος εξτρέμ-μπακ χαφ-σέντερ μπακ-καντηλανάφτης από τη Βοσνία με το όνομα Σανέλ Γιάχιτς. Μόνο που το μαλλί έχει μεγαλώσει και το έγκλημα κατά της ανθρωπότητας που επιτελεί ο κουρέας του δεν είναι τόσο εμφανές. Αντίθετα ο Χόλεμπας ήταν γυαλισμένος και βγαλμένος από την σκηνή εκεί στον γκρεμό στον Τελευταίο των Μοϊκανών και κερδίζει χαλαρά.

Καλύτερος Γιουγκοσλάβος: Δεν υπάρχει ανταγωνισμός εδώ. Δεν υπάρχει τίποτα πλην του γιγάντιου Μάρκου Πάντελιτς. Ο άνθρωπος είναι ο μοναδικός εν ζωή ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΟΣ. Βγαλμένος από ταινία του Κουστουρίτσα, όπου πουλάει όπλα κρυφά σε ένα καφενείο, ο Μάρκο προστατεύεται από την ΟΥΝΕΣΚΟ. Θα μπορούσες να τον μοντάρεις σε ένα βίντεο με φάσεις από αγώνα του Ολυμπιακού όπου του πασάρει ο Τσαλουχίδης και αυτός κάνει το ένα-δύο με τον Μηνά Χατζίδη και κανείς δεν θα το καταλάβαινε. Παλιό φόρι που πέφτει, ντριμπλάρει, σουτάρει, πανηγυρίζει και σίγουρα διασκεδάζει σαν άρχοντας. Απλά έχει τύχει στον πιο ξενέρωτο Ολυμπιακό όλων των εποχών, με κάτι κολεγιόπαιδα τύπου Μιραλάς-Ριέρα-Φουστέρ που ούτε να τους βρίσεις δεν σου βγαίνει.

Καλύτερος Ισπανός προπονητής με μεγάλη μύτη: Τελικά δεν πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο. Τους είδαμε να συνυπάρχουν στον ίδιο χώρο, την ίδια στιγμή. Το μεγάλο ερώτημα όμως παραμένει. Ποιος είναι ο σωσίας του άλλου; Χιμένεθ – Βαλβέρδε σημειώσατε Χ. Ισοπαλία…

Καλύτερος στρίπερ: Λίγους μήνες πιο πριν ο Ισμαέλ Μπλάνκο είχε κάνει δηλώσεις με το βρακί μετά από παρόμοιο ματς. Χθες δεν έφτασε σε τέτοια επίπεδα απόδοσης και απλά περιφερόταν ημίγυμνος και περιχαρής. Η κυρία μεταφράστρια πρέπει να μπαίνει σε τρομερό πειρασμό…

Πιο γρήγορο κατοστάρι: Μεγάλος νικητής ο Νάτσο Σκόκκο. Στα πανηγύρια του 1-0 έχει φτάσει από τον πάγκο πρώτος στον Μπλάνκο, την στιγμή που οι συμπαίκτες του ακόμα έρχονται. Είναι άγνωστο πώς το κατάφερε…

Καλύτερος Έλληνας Μέσσι της εβδομάδας: Ο Ποτουρίδης. Για την επόμενη εβδομάδα βλέπουμε.

Καλύτερος εκτελεστής στημένων φάσεων: Ο Ντουντού μπορεί να έχασε το πέναλτυ, αλλά την μεγάλη μάχη την κέρδισε ο Λεονάρντο. Θέλει τρομερή τέχνη για να στείλεις τόσα κόρνερ εκτός μεγάλης περιοχής στο απέναντι πλάγιο.

Καλύτερο κοράκι: Συγκινητική προσπάθεια του επόπτη που με το ποσοστό επιτυχίας που είχε στο οφσάιντ σίγουρα περνούσε στο δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών. Νικητής όμως ο μεγάλος ρέφερι των 7 λεπτών καθυστέρησης, που δεν πρέπει να έστησε τείχος σε σωστή απόσταση και είχε μια περίεργη συμπάθεια στον Μοντεστό τον οποίο λυπήθηκε κανά δυο φορές να βγάλει δεύτερη κάρτα.

Καλύτερα προγνωστικά: Θαρραλέος ο Κώστας Μανωλάς που είχε προαίσθημα ότι θα σκοράρει, αλλά το επικό εξώφυλλο του Γάβρου με το ρεκόρ του Ντουντού απέναντι στην ΑΕΚ πρέπει να είναι το μεγαλύτερο βουντού από την εποχή που ο Μητσοτάκης είχε βγει σε δελτίο ειδήσεων πριν από ευρωπαϊκό αγώνα ελληνικής ομάδας (με τα γνωστά αποτελέσματα).

Καλύτερο facepalm: Κάπου υπάρχει ένα του Νικοπολίδη μετά από ένα τσαφ στην άμυνα. Αλλά ο Πάντελιτς κερδίζει κι εδώ. Μπάγεβιτς δεν είναι, αλλά μας κάνει…