Οταν γκρινιάζεις γιατί φέτος βλέπεις τους αγώνες της Μπάρσα γιά την Primera απ την λιλιπούτεια οθονίτσα του bwin έρχεται η τηλεόραση του ΣΚΑΪ να σε κάνει να βλαστημήσεις την ώρα και τη στιγμή που δεν προτίμησες να ακούσεις τον αγώνα απ το … Radio Catalunya παρά ν αφήσεις τα νεύρα σου απροστάτευτα στις διαθέσεις των περιγραφέων του σταθμού.
Μέσα σε μιάμιση ώρα μάθαμε:
- Πως το μαρκάρισμα του Αλμπιόλ στο Μέσσι μπορεί να είναι πέναλτυ αλλά ο Μεχούτο ήταν κοντά και ο βοηθός είχε καλό οπτικό πεδίο
- Πως ο Τσάβι «γκρινιάζει» όχι γιατί στην συγκεκριμένη φάση ο Τσάμπι Αλόνσο έπρεπε να πάρει δεύτερη κίτρινη κάρτα αφού μπλόκαρε τη μπάλα σαν τερματοφύλακας, όπως πριν λίγο είχε πάρει κίτρινη γιά χέρι ο Μέσσι, αλλά γιατί διαμαρτυρήθηκε γιά μιά άλλη φάση που έγινε πιό πριν και γιά την οποία φυσικά αν διαμαρτυρόταν την ώρα που αυτοί νόμιζαν πως γι αυτό διαμαρτυρόταν (ουφ) θα είχε άδικο
- Πως η Μαδρίτη έχει επιβάλει το ρυθμό της χωρίς όμως να έχει κάνει και τίποτα στο παιχνίδι
- Πως επειδή ακριβώς δύο λεπτά αφού είπαμε αυτή την … πιπεριά ο Μέσσι έβαλε γκολ, αμέσως μετά αναφέραμε πως γι αυτό είναι μεγάλη ομάδα η Μπάρσα, γιατί της δόθηκε μιά ευκαιρία και την αξιοποίησε
- Πως η Μπάρσα δεν διαχειρίζεται καλά τα παιχνίδια στα οποία προηγείται με 0-2 αφού την ισοφάρισε η Αρσεναλ στο Λονδίνο.
- Πως ο Σέρχιο Ράμος πήγαινε γιά τη μπάλα, αλλά επειδή ο Μέσσι είναι λίγο στρογγυλός τον μπέρδεψε με μπάλα και είπε να του χώσει μιά κλωτσιά πάνω στη … βαλβίδα
- Πως αν και είμαστε στο 87ο λεπτό με το σκορ στο 0-2 τίποτα δεν έχει κριθεί αφού η Μαδρίτη είναι η ομάδα των μεγάλων ανατροπών
- Πως η Μαδρίτη είναι άτυχη επειδή θα κυρηχθεί αυτή την εβδομάδα η απεργία των ποδοσφαιριστών, ενώ αν κυρησόταν την προηγούμενη θα είχε περισσότερο χρόνο να προετοιμαστεί (το ότι η Μπάρσα έπαιζε την Τρίτη Champions League, ενώ η Μαδρίτη γευμάτιζε, προφανώς δεν μας ενδιαφέρει)
- Πως με το ρολόϊ να δείχνει το 91.50» και τον Μπενζεμά να στέλνει μιά κεφαλιά μόλις άουτ μόλις τότε το παιχνίδι κρίθηκε οριστικά
Μετά απ όλα τα παραπάνω δηλώνω υπεύθυνα πως δεν πρόκειται να ξαναπαρακολουθήσω αγώνα της Μπάρσα απ τον ΣΚΑΪ.
Θα επιστρέψω στην μικροσκοπική οθόνη της bwin, θα προμηθευτώ κανένα μεγενθυτικό φακό, αλλά τουλάχιστον θα έχω γλυτώσει απ τα Artan και τα Valium
Εν των μεταξύ από χθες έχω ξεκινήσει … εντατική θεραπεία αποβολής της ΣΚΑΪώδους ακτινοβολίας, παρακολουθώντας το παρακάτω βίντεο δύο φορές την ημέρα προ και μετά του φαγητού.
Ευλογημένο youtube …
Τάδε έφη: EXARCHIOTIS στις 02:03, 12 Απριλίου, 2010
Πρώτο ημίχρονο, στο χθεσινό clasico του Μπερναμπέου και σε κάποια στιγμή, πριν το 0-1, η Μπαρτσελόνα βρίσκει χώρο, ελεύθερο από πόδια με άσπρες κάλτσες που κλωτσάνε απεγνωσμένα και ασταμάτητα, για να αντεπιτεθεί. Ο Τσάβι κουβαλάει την μπάλα στο κέντρο και οι Μέσσι και Πέδρο τον ακολουθούν από δεξιά και αριστερά του. Η πανοραμική λήψη της κάμερας σου επιτρέπει να δεις όλο το εύρος της φάσης με το ανέβασμα των παικτών, την κίνηση των αμυντικών και την νοητή γραμμή του οφσάιντ κι έτσι σε κάποια στιγμή αντιλαμβάνομαι ότι ο Πέδρο ετοιμάζεται να κάνει ξεπέταγμα ανάμεσα από τους αμυντικούς, στα αριστερά. Ασυναίσθητα ψελλίζω «Πάσα. Στον Πέδρο!», μ’ αυτήν την ανόητη πεποίθηση ότι έτσι ..βοηθάω την επίθεση της ομάδας, συμβουλεύοντας τον παίκτη από δυο θάλασσες και μια χώρα απόσταση και με την ένταση της φωνής της τηλεόρασης στο φουλ. Ο Τσάβι σηκώνει το κεφάλι αλλά αποφασίζει να μεταβάλλει την ροή της επίθεσης, πατώντας την μπάλα, κάνοντας έναν κύκλο από πάνω της για να μπερδέψει τον προσωπικό του αντίπαλο και περιμένοντας και τους υπολοίπους να ανέβουν ώστε να επιστρέψει η ομάδα στο γνώριμο κοντρολαρισμένο της παιχνίδι, που δεν νιώθει από έδρες, εκατομμύρια, όμορφα αγόρια και στέμματα.
Ο Μεσι ακονίζει τα … μαχαίρια του αλλα το ίδιο κάνουν και ο Ρονάλντο και η παρέα του. Διπλα δίπλα, πότε δύσκολα, πότε εύκολα προχωράνε οι δύο μονομάχοι στην Ισπανία αφού ο τρίτος έχει μείνει κάτι … χιλιόμετρα πίσω, κάνοντας το επερχόμενο el clasico ακόμα πιο αναμενόμενο. Η αγωνία στο κατακόρυφο καθώς ήταν η σειρά της Μπαρτσελόνα να δυσκολευτεί από την Οσασούνα την ίδια ώρα που η βασίλισσα περνούσε το τοπικό ντέρμπι άνετα.
Και στο βάθος El clasico. Και μετά απ’ όσα είδαμε άλλη μια χρονιά στη σουπαλίγκα ομολογώ πως το περιμένω με αγωνία….
Ρονάλντο και Ιγκουαΐν ξεπατώνουνε την άμοιρη Χετάφε , και η αγωνία συνεχίζεται. Για λίγο καιρό ακόμα…
Η (αγαπημένη μου) Ρεάλ αντιμετωπίζει την Μπαρτσελόνα στο Estadio Santiago Bernabeu. Η μητέρα των μαχών, το θρυλικό «el classico» , και φυσικά το γήπεδο γεμάτο από νωρίς με τον κόσμο να βράζει στην εξέδρα. Τα περισσότερα «αναθέματα» εκτοξεύονται προς αυτόν τον κοντό , κεφτεδοειδή τύπο με το γύφτικο μαλλί και παρουσιαστικό ένος μαμόθρεφτου μπούλη με το Νο10. Ξεχειλιζουν τα μπουτάκια του , τα μαγουλάκια του (όχι τόσο όσο κάποια χρόνια αργότερα, αλλά είναι εμφανές ότι το παχουλό τούτο παιδάκι δεν έχει θέση στον αγώνα των αγώνων).
Πόσο θα μας διαψεύσει , χρόνο με το χρόνο…
H Barca δείχνει καλύτερη από την αρχή. Και δείχνει καλύτερη γιατί αυτός ο … κακοφτιαγμένος κεφτές κάνει στην κυριολεξία ότι θέλει. Το ματς στην ουσία έχει χαθεί όταν σε μια αντεπίθεση αυτός ο … χοντρός φεύγει σα … σαϊτα μόνος με τον τερματοφύλακα. Οσο κι αν κανεις δεν θελει να δει τη συνέχεια, αυτή είναι γνωστή. Περνάει τον δύσμοιρο γκολκίπερ και … περιμένει δίπλα στο αριστερό δοκάρι. Περιμένει για το τάκλιν που ΞΕΡΕΙ οτι θα του κανουν, διασύρει και τον δύστυχο αμυντικό (τα ονόματα όσο γνωστά κι αν είναι δεν έχουν καμία σημασία γι’ αυτό αποφεύγω να πω οποιοδήποτε) ο οποίος διακινδυνεύει … τον αντρισμό του χτυπώντας στο δοκάρι, κι έτσι χαμογελαστός αυτός ο «ατιμος» ο «αργεντίνος γύφτος» όπως τον αποκαλούσαν οι πρωτευουσιάνοι της Ρεάλ «τελειώνει» τη βασίλισσα και στέλνει τη μπάλα στα δίχτυα.
Και ξαφνικά … οι οπαδοί της Ρεάλ όρθιοι χειροκροτούν αυτόν τον άσχημο, κοντό μάγο. Γιατί καμιά φορά η μαγεία του ποδοσφαίρου ξεπερνά ακόμα και τα πιο σκληρά σύνορα. Τα οπαδικά.
Τάδε έφη: Draculas στις 01:33, 11 Φεβρουαρίου, 2010
Αρχές δευτέρου ημιχρόνου του χθεσινού clasico. Ο Τσάβι παίρνει την μπάλα από τον Ινιέστα μετά από εκτέλεση κόρνερ και επιχειρεί σέντρα. Ο Πουγιόλ έχει προωθηθεί και περιμένει στο ύψος του πέναλτι. Οι παίκτες της Ρεάλ απομακρύνουν ψύχραιμα την μπάλα με τον Ράμος. Ο Πουγιόλ ξεκινάει αμέσως το σπρίντ της επιστροφής στην άμυνα. Ο Ιγκουαίν παίρνει την μπάλα και διασχίζει μερικά μέτρα μ’ αυτήν. Ο Πουγιόλ, αν και δέκα χρόνια μεγαλύτερος του, συνεχίζει το σπρίντ από πίσω του, έχοντας συνέχεια τα μάτια του στην πορεία της μπάλας. Ο Ιγκουαίν δίνει στον Ρονάλντο και κάνει κίνηση να ξαναπάρει την μπάλα. Ο Πουγιόλ, τρέχοντας, κάνει νόημα στον Αμπιντάλ να προσέξει την κίνηση του Αργεντίνου. Ο Ρονάλντο δίνει την μπάλα στον Ιγκουαίν ο οποίος με όμορφη προσποίηση ξεπερνάει εύκολα την αμυντική προσπάθεια του Αμπιντάλ. Ο Πουγιόλ κάνει κίνηση προς το κέντρο της περιοχής για να καλύψει τον χώρο αλλά βλέποντας ότι ο συμπαίκτης του, χάνει την φάση αλλάζει στιγμιαία πορεία. Ο Ιγκουαίν ‘οπλίζει’ το δεξί του πόδι, έχοντας να νικήσει μόνο τον Βαλντές. Ο Πουγιόλ κάνει σωτήριο τάκλιν – το τρίτο στο συγκεκριμένο παιχνίδι! – με το δεξί πόδι. Η μπάλα πηγαίνει στα πόδια του Αμπιντάλ, που έχει επιστρέψει πλέον στην φάση. Ο Πουγιόλ έχει ήδη σηκωθεί από το τάκλιν, παρηγορεί τον Ιγκουαίν και κατευθύνεται σιγά-σιγά πάλι μπροστά, ακολουθώντας την ανάπτυξη της ομάδας. Δυο λεπτά αργότερα, ο Ιμπραίμοβιτς θα σκοράρει το μοναδικό γκολ του αγώνα και το όνομα του θα στιγματίσει το πρώτο φετινό μεγάλο ντέρμπι της Ισπανίας.
Σ’ έναν κόσμο που αναγκαστικά ο αμυντικός είναι πάντα ο κομπάρσος, ο λιγότερο αναγνωρίσιμος, ο ‘κακός’ που πάει να χαλάσει το joga bonito του επιτιθέμενου, ο Κάρλες Πουγιόλ – αρχηγός της Μπαρσελόνα – ικανοποιείται και ‘ολοκληρώνεται’ ποδοσφαιρικά, κάνοντας απλά …την δουλειά του!
Σ’ ένα clasico, στο οποίο οι μεσοεπιθετικοί των δυο ομάδων κοστίζουν μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια, έχουν μια κάμερα στραμμένη πάντα πάνω τους και διαθέτουν βιογραφικά γεμάτα με διαφημίσεις, χορηγίες και Χρυσές Μπάλες, ο Κάρλες Πουγιόλ χωρίς κάμερα μαν να τον εστιάσει και τρέχοντας στο παρασκήνιο, χαρίζει στην Μπάρσα μια πολύ μεγάλη νίκη σ’ ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι.
Το Fragile X syndrome, είναι μια γενετική πάθηση που συνδέεται με τη νοητική υστέρηση και χαρακτηρίζεται από συμπεριφορές αυτιστικού τύπου. Ο Λιονέλ Μέσσι, στην προσπάθεια του να στηρίξει τους πάσχοντες απ’αυτήν την πάθηση, πανηγύρισε τα γκολ του στο χθεσινό clasico με αυτόν τον χαρακτηριστικό τρόπο, τονίζοντας μετά το τέλος του αγώνα πως ως παιδί είχε υποφέρει και ο ίδιος από ορμονικά προβλήματα και εάν δεν λάμβανε βοήθεια δεν θα μπορούσε ποτέ να βρίσκεται σε θέση να σκοράρει ένα τόσο σημαντικό γκολ για μια απ’τις μεγαλύτερες ομάδες στον κόσμο.
(Η πίσω όψη)
Το οπαδικό μίσος, απ’την άλλη, είναι μια εντελώς διαφορετική πάθηση – σε καμία περίπτωση συγκρίσιμη με την προηγούμενη – που ακολουθείται από αισθήματα απέχθειας προς κάποιον, ο οποίος αγωνίζεται στον μισητό σου αντίπαλο, ο οποίος σ’εχει μόλις ξεφτιλίσει μέσα στο ‘σπίτι’ σου.
el clasico. Ογδόντα χιλιάδες θεατές. Πενήντα πρωταθλήματα Ισπανίας. Η βέρα του Ραουλ. Η επίθεση της Μπάρσα, των 94 γκολ σε 33 αγώνες. Δεκάδες τηλεοπτικά κανάλια. Σαράντα ένα Κύπελλα Ισπανίας. Ο δολοφονημένος Σανιόλ. Ο Λιονέλ Μέσσι. Οι εκτινάξεις του Κασίγιας. Ο Φράνκο. Το φαουλ του Ρομπέρτο Κάρλος απ’τα 30 μέτρα. Το υπεροπτικό στυλάκι του Ανρί, μετά από γκολ. Είκοσι τέσσερα Ευρωπαικά και παγκόσμια τρόπαια. Ο Φίγκο. Η χειρονομία του Ζιοβάνι, του γνωστού. Οι επελάσεις του Ρόμπεν. Ο Ντι Στέφανο. Ο μεγάλος Ζιντάν. Καταλανοί και Μαδριλένοι. Η αποθέωση του Ροναλντίνιο. Ο περσινός el pasillo (διάδρομος) για την Ρεάλ. Η 5αρα του Ζαμοράνο. Ο Λουίς Ενρίκε. Αρκετά εκατομμύρια οπαδών, παγκοσμίως. Η εκτελιστική δεινότητα του Ιγκουαίν. Η 5αρα του Κρόιφ. Το «Madrid cabron, saluda al campeon» του Ετο. O προδότης Φίγκο. Ο συγγενής του Λαπόρτα στην διοίκηση της Μπάρσα, που ήταν μέλος του ιδρύματος Φράνκο. 4-3-3. Η κόντρα Βαλντές-Κασίγιας για το τρόπαιο Zamora. Το ακυρωμένο χατ-τρικ του Ριβάλντο. Το δίδυμο Τσάβι-Ινιέστα στο κέντρο. Ο Λάουντρουπ. Ο Καναβάρο στα μετόπισθεν. Οι κούρσες του Ντάνι Άλβες. O Ρονάλντο, το ‘φαινόμενο’, προ κιλών. Το μέλλον του Ολλανδικού ποδοσφαίρου. Τέσσερις βαθμοί διαφορά. Ρεάλ Μαδρίτης. Μπαρσελόνα. Σαββατο.
Την ευτυχία του να βρίσκεσαι στις εξέδρες σε ένα clasico Μπάρσα-Μαδρίτη φαντάζομαι να την καταλαβαίνετε. Οσο κι αν φαινομενικά το να τρώς γιά δύο ώρες τόνους νερού πάνω στο απροετοίμαστο κορμί σου δεν είναι ό,τι καλύτερο, όσο κι αν το κρύο και η υγρασία προσπαθούσε να σου αποσπάσει την προσοχή απ το εξαιρετικό έργο που διαδραματιζόταν μπροστά στα μάτια σου, η ουσία δεν αλλάζει. Αυτές οι στιγμές δεν ανταλλάσονται εύκολα με χιλιάδες ώρες παρακολούθησης ποδοσφαίρου από την ζεστασιά του καναπέ του σπιτιού σου. Γιατί μ αυτό τον τρόπο θα έχανες το σχόλιο του τρελλαμένου διπλανού σου, όταν εκεί κατά το 80’ που ο Ετό έχασε το πέναλτυ, παρ ότι γνώριζε πως δεν μιλάω ούτε καστιγιάνικα ούτε καταλανικά με έπιασε απ το μπράτσο και με γουρλωμένα μάτια και φωνή βραχνή μου φώναξε μέσα στο αυτί: «Τρες α ζέρο ες λα ρεζουλτάδο. Κλάρο;;;» 3-0 είναι το αποτέλεσμα. Είναι ξεκάθαρο;;; Δέκα περίπου λεπτά αργότερα, τα μεγάφωνα παίζουν τον ύμνο της ομάδας, 96000 άνθρωποι όρθιοι τραγουδούν κι εσύ, έξω απ αυτούς, δίπλα τους, έχεις πετάξει τις δύο κουκούλες απ τα δύο απανωτά μπουφάν που φόρεσες νομίζοντας πως θα την γλύτωνες και με υψωμένα ακίνητα χέρια και σφιγμένες γροθιές, κοιτάς ψηλά, προσπαθώντας να δεις πάνω απ την βροχή, εκεί κάπου στην άκρη του σύμπαντος, ευχαριστώντας αυτόν που απένειμε μιά τόσο λυτρωτική δικαιοσύνη στα 90 πιό έντονα λεπτά της ζωής σου. Ηταν το clasico. Ηταν όλα όσα έγραψα και όλα όσα θα γράψω.
Τάδε έφη: EXARCHIOTIS στις 14:15, 16 Δεκεμβρίου, 2008
Kανόνας Νο 12 του ποδοσφαίρου: Όταν κατέβεις με ελλείψεις, να αντιμετωπίσεις μια σαφώς ανώτερη ομάδα, ο μοναδικός τρόπος να αυξήσεις τις πιθανότητες να πάρεις αποτέλεσμα, είναι να κλειστείς πίσω, περιμένοντας μια ιδανική αντεπίθεση. Αν η ποιότητα των αμυντικών σου είναι ικανοποιητική, η τύχη με το μέρος σου και η αλληλοκάλυψη στην άμυνα υφίσταται και στα 90 λεπτά, έχεις σοβαρές πιθανότητες να φύγεις ‘όρθιος’, ακόμα και από τις πιο δύσκολες έδρες. Μη ευχάριστο για τον ηδονοβλεψία τηλεθεατή, αλλά δεκτό στον κόσμο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου.
Υποσημείωση κανόνα: Όταν για να αγγίξεις τον στόχο σου, ξεκινάς τις καθυστερήσεις από το πρώτο ελεύθερο που εκτελεί ο τερματοφύλακας σου και αρχίζεις να κλωτσάς ασύστολα από το πρώτο λεπτό, μετατρέποντας τον καλύτερο και πιο ανθεκτικό ποδοσφαιριστή του πλανήτη, σε παίκτη που απλά προσπαθεί να σώσει τα πόδια του, τότε η μπάλα κάποια στιγμή θα σε τιμωρήσει.
Αν δεν έχεις δει το παιχνίδι, στο παραπάνω βίντεο μπορείς να δεις 100 τυχαία, πλήρως αντιπροσωπευτικά όμως, δευτερόλεπτα του χθεσινού el clasico. (Εκτεταμένα highlights μπορείς να δεις ΕΔΩ)
Αξιοσημείωτα στοιχεία στο βίντεο: η διάταξη των δυο ομάδων, η επιβεβαίωση των στατιστικών (κατοχή μπάλας κοντά στο 70-30%), η εκτός συμβατικής φαντασίας αναφορά του Τσάβι ως «Χάμφρει Μπόγκαρντ», από τον σπίκερ κάθε φορά που ακουμπούσε την μπάλα και η τυπική κατάληξη της πλειοψηφίας των χθεσινών φάσεων, κυρίως του πρώτου ημιχρόνου. Φαουλ αστραγάλου ή φτέρνας.
H Κορίνθιανς επέστρεψε στην πρώτη κατηγορία της Βραζιλίας, με σκοπό να πρωταγωνιστήσει ξανά, αλλά δεν φαίνεται να έχει μάθει απ’τα λάθη του παρελθόντος που την οδήγησαν στην δεύτερη κατηγορία. Έτσι, απέκτησε το πρώην ‘φαινόμενο’, Ρονάλντο, που κυκλοφορεί πλέον με σωματότυπο μέσου 35αρη που συχνάζει κάθε Παρασκευή βράδυ μετά το γραφείο στα 5χ5 της περιοχής του. Αυτή η μεταγραφή όμως, θεωρήθηκε προδοσία από τους οπαδούς της Φλαμένγκο, δίνοντας την ευκαιρία στην Ισπανική ‘Marca’ να ετοιμάσει ένα αφιέρωμα στους μεγαλύτερους προδότες, της ποδοσφαιρικής ιστορίας. Την κορυφή του αφιερώματος, για τα υπόλοιπα 150 (το πολύ) χρόνια που έχουν απομείνει σ’αυτόν τον δύσμοιρο πλανήτη, έχει καπαρώσει ο Λουίς Φίγκο από το καλοκαίρι του 2000.
Ο μεγαλύτερος προδότης που εμφανίστηκε στο ποδοσφαιρικό στερέωμα. Ο άνθρωπος που αν ζούσε στην εποχή που, κατά τον Φρανκ Μίλερ, οι Σπαρτιάτες είχαν κοιλιακούς σαν του Αντριάνο, προ ποτού και κατάθλιψης, θα πρόδιδε τον ήδη προδότη, Εφιάλτη. Η ‘σημαία της Μπαρσελόνα’, που προτίμησε τα εκατομμύρια της Ρεάλ και έσπασε κάθε ρεκόρ ηχορύπανσης σε γήπεδο, όταν στην πρώτη του επιστροφή στο Καμπ Νου (στις 21/10/2000), τα γιουχαίσματα των Καταλανών, έφτασαν στο επίπεδο φασαρίας που κάνει ένα αεροπλάνο όταν απογειώνεται.
Ο ..pesetero («φιλοχρήματος», στην πιο ευγενική μετάφραση που θα μπορούσε να κάνει κανείς!), που στην δεύτερη συμμετοχή του σε el clasico, δυο χρόνια μετά και αφού είχε χάσει ένα παιχνίδι λόγω τραυματισμού, έκανε κυριολεκτικά πλούσια, τα σπιτικά κάποιων εκ των φροντιστών του γηπέδου, που επέστρεψαν το βράδυ σπίτι απ’ την ..δουλειά, με μια αμύθητη περιουσία από κέρματα, κινητά τηλέφωνα, ένα μπουκάλι ουίσκι και μια γουρουνοκεφαλή!
Σάββατο, 10 Μαρτίου 2007. Στο κατάμεστο Καμπ Νου, η Μπαρσελόνα και η Ρεάλ προσφέρουν σε όλο τον πλανήτη ένα μικρό δείγμα, του πόσο όμορφο μπορεί να γίνει το ποδόσφαιρο, όταν παίζεται από ανθρώπους που το κατέχουν καλά. Σ’ένα μαγικό βράδυ για το άθλημα, οι δυο ομάδες ανταμείβουν με μια αξέχαστη οπτική ηδονή, όσους τηλεθεατές επέλεξαν να θυσιάσουν το Σαββατόβραδο τους, για να κάτσουν να δουν το el clasico.
Σ’ενα πρώτο ημίχρονο βγαλμένο από τις φαντασιώσεις όλων μας, η Μπαρσελόνα κρύβει την μπάλα στην επίθεση και κλείνει τους Μαδριλένους στο μισό γήπεδο, με τους Ετο-Μέσσι-Ροναλντίνιο μπροστά και Ντέκο-Τσάβι-Ινιέστα στο κέντρο, αλλά η Ρεάλ με απίστευτη αποτελεσματικότητα, καταφέρνει και αντέχει, όσο είναι εφικτό πίσω, ενώ μπροστά με τους Βαν Νίστελροι-Ραούλ-Ιγκουαίν, μετατρέπει σε γκολ, σχεδόν κάθε προσπάθεια της να βγει στην κόντρα. Εκμεταλλευόμενη μάλιστα την ανόητη αποβολή του, λιγότερου ταλαντούχου εκ των 11 των Καταλανών, Ολεγκέρ στην εκπνοή του ημιχρόνου, καταφέρνει στο δεύτερο ημίχρονο να φτάσει μια ανάσα πριν το μεγάλο διπλό, το οποίο τελικά αποτρέπει στο τελευταίο λεπτό, ο Μέσσι, που για πρώτη φορά στην καριέρα του, ‘σημαδεύει’ ένα el clasico.
Με απλές ποδοσφαιρικές κουβέντες, το παιχνίδι τελειώνει 3-3, οι στατιστικολόγοι μετράνε στα τεφτέρια τους 31 σουτ, 8 κίτρινες, 1 κόκκινη και περισσότερες από 20 καταγεγραμμένες ευκαιρίες, ο Λιονέλ Μέσσι έχει να θυμάται 3 γκολ, ο Βαν Νίστελροι 2 και όλος ο υπόλοιπος κόσμος εκλιπαρεί να παίξουν και ..παράταση ή έστω να συνεχίσουν χωρίς χρονικό όριο, μέχρι και ο τελευταίος ξενύχτης τηλεθεατής, κάπου στο Μπαγκλαντές, να ‘τελειώσει’ ποδοσφαιρικά!
Η θέαση ενός τέτοιου αγώνα, ξεκινάει συνήθως με θετική προδιάθεση και υψηλές προσδοκίες στον τομέα του θεάματος, αλλά την συγκεκριμένη νύχτα, ακόμα κι αυτά δεν μπορούσαν να πλησιάσουν, το τελικό οπτικό αποτέλεσμα. Ουσιαστικά, είναι σαν να ξεκινάς να δεις μια ταινία στην οποία συμμετέχουν η Μόνικα Μπελούτσι και η Σκάρλετ Γιόχανσον, με την ελπίδα να υπάρχει και κάποιο αισθησιακό πλάνο τους και τελικά να τις απολαμβάνεις σε 15λεπτη λεσβιακή, παθιασμένη σκηνή, στην οποία κάνουν όλα αυτά τα οποία είχες φανταστεί ότι μπορούν να κάνουν..
Είναι αναμφίβολα, το μεγαλύτερο ντέρμπι του πλανήτη. Η ζωντανή παρακολούθηση του, έστω μια φορά, συγκαταλέγεται στα πράγματα, που πρέπει να κάνεις πριν πεθάνεις. Kαι έχει φτάσει η εβδομάδα του.. Το Σάββατο, στις 23.00 ώρα Ελλάδας, η Μπαρσελόνα φιλοξενεί την Ρεάλ Μαδρίτης στο Καμπ Νου, βρισκόμενη σε εκπληκτική φόρμα και με μοναδικό στόχο να πάρει εκδίκηση για την περσινή κακή χρονιά, κατά την οποία οι Μαδριλένοι, εκτός απ’ το πρωτάθλημα, κέρδισαν και τα δυο clasico!
Όπως σε όλα τα ντέρμπι του πλανήτη, και παρά το γεγονός ότι εχθές και σήμερα, οι δυο αντίπαλοι έπαιζαν για το Champions League, ο ντόρος του παιχνιδιού, έχει ξεκινήσει εδώ και μέρες. Και πως να γίνει διαφορετικά, όταν ένας εκ των δυο αντιπάλων, αλλάζει προπονητή λόγω μιας δήλωσης που έχει σχέση με το παιχνίδι.
Ο Μπερντ Σούστερ υπέπεσε σ’ ένα από εκείνα τα επικοινωνιακά λάθη, που εκστομίζεις μια μεγάλη αλήθεια, που όλοι πάνω-κάτω στην Ρεάλ σκέφτονται, αλλά κανείς δεν τολμάει να την μετατρέψει σε λέξεις. Ανέφερε με απλά λόγια και απόλυτη ειλικρίνεια, πως «δεν είναι δυνατόν να κερδίσουμε την Μπαρσελόνα» και δυστυχώς γι’αυτόν, το γραφείο τύπου της Ρεάλ, δεν λειτουργεί τόσο καλά, όσο αυτό της ΠΑΕ Παναθηναικός, με αποτέλεσμα να μην ακολουθήσει ποτέ διευκρινιστική δήλωση. Πριν προλάβει καν η δήλωση του να κάνει τον γύρο του κόσμου, ο Σούστερ ήταν παρελθόν για την Ρεάλ, αφού το γεγονός ότι η ομάδα πηγαίνει κατά διαόλου, έχοντας χειρότερη άμυνα και από την ουραγό του πρωταθλήματος Οσασούνα, ήταν ανεκτό, αλλά το να δηλώνεις, ουσιαστικά ηττημένος, μια εβδομάδα πριν το παιχνίδι, πάει πολύ..
Την αυτοκαταστροφική αυτή δήλωση του Γερμανού, εκμεταλλεύτηκε άμεσα και με τον καλύτερο τρόπο ο Χουάντε Ράμος, που δεν άντεξε στην ιδέα ότι μπορεί να τελειώσει το 2008, χωρίς να προλάβει να κερδίσει έστω ένα παιχνίδι, μετά το καταστροφικό του πέρασμα απ’την Τότεναμ. Με συνοπτικές διαδικασίες, υπέγραψε συμβόλαιο με τους ‘μερέγκες’, πρόλαβε να κάτσει στον πάγκο στο βατό χθεσινό παιχνίδι με την Ζενίτ και θα ταξιδέψει το Σάββατο στην Βαρκελώνη, με μοναδικό στόχο να επαναφέρει την καριέρα του, στα προ-Τότεναμ, επίπεδα και με κρυφή ελπίδα, οι μελλοντικές επιτυχίες του στον πάγκο της Ρεάλ, να σβήσουν τα αμέτρητα ανέκδοτα που κυκλοφόρησαν στην Αγγλία όλο το φθινόπωρο, όταν οι ‘πετεινοί’ σκόρπισαν αμέτρητα εκατομμύρια για να καταλήξουν να παλεύουν να ξεφύγουν απ’ την ζώνη του υποβιβασμού.
SOMBRERO : Όταν ένας ποδοσφαιριστής "τσιμπάει" την μπάλα πάνω από το κεφάλι ενός ανυποψίαστου αντιπάλου και την ξαναπαίρνει πηγαίνοντας από πίσω του. Σύμφωνα με τους Λατινοαμερικάνους. προέρχεται από το περίγραμμα που σχηματίζεται από την πορεία της μπάλας στον αέρα και την πορεία του παίκτη γύρω από τον αντίπαλό του. Το σχήμα ενός "σομπρέρο"!
[9 Σχόλια]
Κατηγορίες: 
