Λέμε για τις δικές μας φυλλάδες, αλλά δεν πάνε πίσω στην Ισπανία. Η Μάρκα έχει πάρει υπό την προστασία της την πορνοστάρ Μαρία Λαπιέρδα και της δίνει βήμα ώστε να τα χώσει στον Λαπόρτα. «Με κοιτούσε με πόθο ο Λαπόρτα και τώρα με διώχνει» λέει με παράπονο η Μαρία που έριξε έτσι πρόχειρα πάνω της μια φανέλα της Μπάρσα για να μην κρυώνει το στήθος της. Τέτοιος κιτρινισμός ούτε στη Sun. Επίσης υπάρχει και βίντεο της Μαρίας που κάνει χαριτωμενιές με καταλανικές σημαίες έξω από το Μπερνμπεόυ και τραγουδάει φάλτσα για τον Πεπ και τα παιδιά του.

Την ίδια στιγμή η Ελ Μούντο Ντεπορτίβο απαντάει με πιο καταλανικό τρόπο, λιγότερο χυδαίο αλλά με στόχο τον Μουρίνιο. Έφτιαξε στην σελίδα της τον… Μουρινιζαδόρ όπου μπορεί κανείς να μπει και να ακούσει ηχογραφημένες μερικές από τις γραφικές ατάκες του Special One, όπως το «ρώτησε τον πατέρα σου» και το «δεν προκαλώ» (!!).

Στην αρχή σφίχτηκε λίγο. Είπε να δείξει χαρακτήρα. Να είναι καλό παιδί, παράδειγμα προς μίμηση. Και όλα αυτά τα γλυκανάλατα. Μετά δεν κρατήθηκε (φυσικά).Και που άντεξε για καμιά βδομάδα (νομίζω) πολύ είναι. Και μετά αρχισε να γκαζώνει. Γιατί είναι ο special one και το ξέρει. Ετσι άρχισε να μιλάει όπως ξέρει.

Οι αμφιβολίες που έχουν άνθρωποι για μένα μου δίνουν κίνητρα και φτάνουν στο σημείο να μου προκαλούν γέλιο. Δεν καταλαβαίνω γιατί κάποιος μπορεί να αμφισβητεί έναν τεχνικό που έχει κερδίσει αυτά που έχω κερδίσει εγώ.

Κι άλλος Ισπανικός Μουρίνιο λίγες μέρες μετά.

Ευχαριστώ το Θεό που δεν είμαι μέτριος

Όχι φυσικά ότι σταμάτησε εκεί. Αυτό έλειπε.»Έμαθε» ότι η Ιντερ έχασε από την Κίεβο. Ευκαιρία ζήταγε.

Τι, έχασε ξανά ο Μπενίτεθ; Αυτό είναι απίστευτο και είναι ήδη εννιά πόντους πίσω!

Το ζουμί όμως είναι αλλού. Και τώρα που πλησιάζει το «ελ κλάσικο» είπε να μην αφήσει την ευκαιρία να πάει χαμένη. Και όμως στην αρχή ο δημοσιογράφος της Marca πρέπει να απογοητεύτηκε. Ο Μουρίνιο μειλίχιος και πράος (!!!) χωρίς καμία διάθεση αντιπαράθεσης δήλωσε:

Δεν είναι τίποτα άλλο εκτός από ένα παιχνίδι πρωταθλήματος. Και έχουμε άλλους 38 αγώνες. Αυτή τη φορά είναι διαφορετικά. Πάντα στη Ρεάλ Μαδρίτης αντιμετώπιζαν αυτό το παιχνίδι σαν ένα ματς «ζωής ή θανάτου». Δεν είναι έτσι όμως, για εμάς είναι απλώς ένα ματς πρωταθλήματος

Κι εκεί φάνηκε η διαφορά του «δημοσιογράφου» από τον δημοσιογράφο (πως λέμε Αλέξανδρος; Καμία σχεση). Το παλικάρι για να σώσει το άρθρο του που πήγαινε για φούντο στην 28η σελίδα δίπλα στα φαρμακεία πληροφόρησε τον ατάραχο Ζοζε πως στην Μπαρτσελόνα ετοιμάζονται να τον … νικήσουν άνετα (τι αναίδεια, μα τον Δια!). Και πέτυχε διάνα.

Δεν πρόκειται να ασχοληθώ με τι λένε στην Μπαρτσελόνα. Δεν θα το κάνω. Για εμένα είναι ένα ακόμη παιχνίδι. Ίσως για αυτούς να είναι ένα ξεχωριστό παιχνίδι γιατί πηγαίνω πρώτη φορά στο γήπεδό τους σαν προπονητής της Ρεάλ και για πρώτη μετά τον περσινό αποκλεισμό από τον τελικό του Champions League

Και το el classico συνεχίζεται…

Εκτέλεση κόρνερ για την Αθλέτικ, ο Πέπε απομακρύνει την μπάλα, ο Ντι Μαρία ψύχραιμα την βγάζει στον Ιγκουαίν, ο Αργεντινός περνάει εύκολα έναν αμυντικό, την ανοίγει προς την άλλη πλευρά στον Οζίλ, ο οποίος με την μια την στρώνει στον ελεύθερο χώρο στον οποίο φτάνει ο Ρονάλντο που έχει ήδη κάνει σπριντ στο παρασκήνιο της φάσης. Ένα μικρό κοντρόλ, σουτ με το αριστερό και 2-0 σε μια φάση που στα κυλικεία κάθε σοβαρής σχολής δημοσιογραφίας θα χαρακτηριζόταν ως η επιτομή του «αν αφήσεις χώρους σε τέτοιες ομάδες να σου βγάλουν αντεπιθέσεις, αυτές θα σε ‘σκοτώσουν’ με την πρώτη ευκαιρία πριν πάρεις χαμπάρι τι έγινε».

Εναλλακτικά και σε μια άλλη γλώσσα: «Ιt’s so, so simple» που σχολιάζει και ο Άγγλος σπίκερ (ή ακόμα καλύτερα «Cooler than Jimi Hendrix at Woodstock!» που αναφωνεί αυτός ο εκστασιασμένος σχολιαστής).

Αλλαγή παιχνιδιού από τα αριστερά προς τα δεξιά και πιο συγκεκριμένα προς τον προωθημένο δεξιό μπακ. Μετατόπιση όλου του βάρους της άμυνας προς εκείνη την πλευρά. Γρήγορο ένα-δυο του δεξιού μπακ με το δεξί εξτρέμ και απεμπλοκή από τα δεξιά με πάσα προς τον κεντρικό μέσο. Διαγώνια κίνηση του δεύτερου κεντρικού μέσου προς την περιοχή και εύρεση ελεύθερου χώρου για να πάει η μπάλα, χωρίς δυσκολία, τέρμα αριστερά στον ελεύθερο πλέον αριστερό εξτρέμ. Άμεση κίνηση του αριστερού μπακ πίσω από τον αριστερό εξτρέμ ώστε να υπάρχει διαθέσιμη πάσα την ίδια ώρα που εκτός του κεντρικού μέσου στην περιοχή έχουν μπει ήδη και ο επιθετικός και ο δεξιός εξτρέμ από τον οποίο ξεκίνησε η φάση. Η μπάλα πάει όπως αναμένουν όλοι – αλλά δεν προλαμβάνει κανείς – στον αριστερό μπακ ο οποίος απλά γυρνάει την μπάλα, έστω και λανθασμένα, στην καρδιά της περιοχής. Λάθος τοποθέτηση του ποδιού του αμυντικού και η τζαζ ορχήστρα της Μπαρτσελόνα, με την αγαπημένη διάταξη 4-3-3 των ‘μουσικών’ της, παραδίδει ένα ακόμα μάθημα ποδοσφαίρου.

Οχτώ μόλις μέρες πριν από το πρώτο φετινό clasico της Πριμέρα – η οποία όπως έχουμε ξαναπεί είναι και επίσημα πλέον μια διοργάνωση που όλοι παίζουν με όλους, για να κριθεί ο τίτλος στα δυο ντέρμπι Μπαρτσελόνα-Ρεάλ – και τα δυο (λεπτομέρεια ασήμαντη για κάποιους, σημαντική για άλλους: καταχρεωμένα) μεγαθήρια της Ισπανίας μας προσφέρουν δυο φάσεις, απ’ αυτές που στα σεμινάρια προπονητικής τις προβάλουν οι προπονητές αργά την νύχτα, σε σκοτεινές αίθουσες γεμάτες καπνό και μπέρμπον και εφαρμόζουν αυτό που με τακτ αποκαλούμε «ομαδικό αυνανισμό».

Οταν γκρινιάζεις γιατί φέτος βλέπεις τους αγώνες της Μπάρσα γιά την Primera απ την λιλιπούτεια οθονίτσα του bwin έρχεται η τηλεόραση του ΣΚΑΪ να σε κάνει να βλαστημήσεις την ώρα και τη στιγμή που δεν προτίμησες να ακούσεις τον αγώνα απ το … Radio Catalunya παρά ν αφήσεις τα νεύρα σου απροστάτευτα στις διαθέσεις των περιγραφέων του σταθμού.

Μέσα σε μιάμιση ώρα μάθαμε:

- Πως το μαρκάρισμα του Αλμπιόλ στο Μέσσι μπορεί να είναι πέναλτυ αλλά ο Μεχούτο ήταν κοντά και ο βοηθός είχε καλό οπτικό πεδίο

- Πως ο Τσάβι «γκρινιάζει» όχι γιατί στην συγκεκριμένη φάση ο Τσάμπι Αλόνσο έπρεπε να πάρει δεύτερη κίτρινη κάρτα αφού μπλόκαρε τη μπάλα σαν τερματοφύλακας, όπως πριν λίγο είχε πάρει κίτρινη γιά χέρι ο Μέσσι, αλλά γιατί διαμαρτυρήθηκε γιά μιά άλλη φάση που έγινε πιό πριν και γιά την οποία φυσικά αν διαμαρτυρόταν την ώρα που αυτοί νόμιζαν πως γι αυτό διαμαρτυρόταν (ουφ) θα είχε άδικο

- Πως η Μαδρίτη έχει επιβάλει το ρυθμό της χωρίς όμως να έχει κάνει και τίποτα στο παιχνίδι

- Πως επειδή ακριβώς δύο λεπτά αφού είπαμε αυτή την … πιπεριά ο Μέσσι έβαλε γκολ, αμέσως μετά αναφέραμε πως γι αυτό είναι μεγάλη ομάδα η Μπάρσα, γιατί της δόθηκε μιά ευκαιρία και την αξιοποίησε

- Πως η Μπάρσα δεν διαχειρίζεται καλά τα παιχνίδια στα οποία προηγείται με 0-2 αφού την ισοφάρισε η Αρσεναλ στο Λονδίνο.

- Πως ο Σέρχιο Ράμος πήγαινε γιά τη μπάλα, αλλά επειδή ο Μέσσι είναι λίγο στρογγυλός τον μπέρδεψε με μπάλα και είπε να του χώσει μιά κλωτσιά πάνω στη … βαλβίδα

- Πως αν και είμαστε στο 87ο λεπτό με το σκορ στο 0-2 τίποτα δεν έχει κριθεί αφού η Μαδρίτη είναι η ομάδα των μεγάλων ανατροπών

- Πως η Μαδρίτη είναι άτυχη επειδή θα κυρηχθεί αυτή την εβδομάδα η απεργία των ποδοσφαιριστών, ενώ αν κυρησόταν την προηγούμενη θα είχε περισσότερο χρόνο να προετοιμαστεί (το ότι η Μπάρσα έπαιζε την Τρίτη Champions League, ενώ η Μαδρίτη γευμάτιζε, προφανώς δεν μας ενδιαφέρει)

- Πως με το ρολόϊ να δείχνει το 91.50» και τον Μπενζεμά να στέλνει μιά κεφαλιά μόλις άουτ μόλις τότε το παιχνίδι κρίθηκε οριστικά

Μετά απ όλα τα παραπάνω δηλώνω υπεύθυνα πως δεν πρόκειται να ξαναπαρακολουθήσω αγώνα της Μπάρσα απ τον ΣΚΑΪ.

Θα επιστρέψω στην μικροσκοπική οθόνη της bwin, θα προμηθευτώ κανένα μεγενθυτικό φακό, αλλά τουλάχιστον θα έχω γλυτώσει απ τα Artan και τα Valium

Εν των μεταξύ από χθες έχω ξεκινήσει … εντατική θεραπεία αποβολής της ΣΚΑΪώδους ακτινοβολίας, παρακολουθώντας το παρακάτω βίντεο δύο φορές την ημέρα προ και μετά του φαγητού.

Ευλογημένο youtube …

Πρώτο ημίχρονο, στο χθεσινό clasico του Μπερναμπέου και σε κάποια στιγμή, πριν το 0-1, η Μπαρτσελόνα βρίσκει χώρο, ελεύθερο από πόδια με άσπρες κάλτσες που κλωτσάνε απεγνωσμένα και ασταμάτητα, για να αντεπιτεθεί. Ο Τσάβι κουβαλάει την μπάλα στο κέντρο και οι Μέσσι και Πέδρο τον ακολουθούν από δεξιά και αριστερά του. Η πανοραμική λήψη της κάμερας σου επιτρέπει να δεις όλο το εύρος της φάσης με το ανέβασμα των παικτών, την κίνηση των αμυντικών και την νοητή γραμμή του οφσάιντ κι έτσι σε κάποια στιγμή αντιλαμβάνομαι ότι ο Πέδρο ετοιμάζεται να κάνει ξεπέταγμα ανάμεσα από τους αμυντικούς, στα αριστερά. Ασυναίσθητα ψελλίζω «Πάσα. Στον Πέδρο!», μ’ αυτήν την ανόητη πεποίθηση ότι έτσι ..βοηθάω την επίθεση της ομάδας, συμβουλεύοντας τον παίκτη από δυο θάλασσες και μια χώρα απόσταση και με την ένταση της φωνής της τηλεόρασης στο φουλ. Ο Τσάβι σηκώνει το κεφάλι αλλά αποφασίζει να μεταβάλλει την ροή της επίθεσης, πατώντας την μπάλα, κάνοντας έναν κύκλο από πάνω της για να μπερδέψει τον προσωπικό του αντίπαλο και περιμένοντας και τους υπολοίπους να ανέβουν ώστε να επιστρέψει η ομάδα στο γνώριμο κοντρολαρισμένο της παιχνίδι, που δεν νιώθει από έδρες, εκατομμύρια, όμορφα αγόρια και στέμματα.

Εκ πρώτης σκέψης, αποφασίζω ότι έχει κάνει λάθος. Μια πολύτιμη ευκαιρία χάθηκε. Ψιλο-εκνευρίζομαι. Στο τέλος του αγώνα, απαλλαγμένος από την ένταση της στιγμής, ανακαλώ την φάση στο μυαλό μου και κάνω λογική κωλοτούμπα. Για να μην έκανε την πάσα, θα είχε τους λόγους του. Μέσα σε εκατοστά του δευτερολέπτου, με την μπάλα και τα πόδια του σε κίνηση, θα υπολόγισε πράγματα που ακόμα κι εγώ, από την άνεση του καναπέ μου με την πανοραμική λήψη, δεν μπορούσα να εντοπίσω. Γιατί, πίσω απ’ όλα αυτά βρίσκεται μια αποστομωτική ποδοσφαιρική σταθερά, που αγγίζει τα μεγέθη του Τσακ Νόρις: Ο Τσάβι ξέρει. Πάντα.

Γιατί, όσο υπερβολικό κι αν ακούγεται, ο Τσάβι ήταν η απάντηση πριν καν πρώτο-δημιουργηθεί η ερώτηση: «Τι, σκατά, σημαίνει ‘εγκεφαλικός παίκτης’»!

5 λόγοι για να δούμε το El Classico:

1. Θα δούμε τον Lionnel Messi

2. Θα δούμε την απάντηση του Cristiano Ronaldo στην Messimania που κυριαρχεί σε όλον τον ποδοσφαιρικό πλανήτη.

3. Θα δούμε τέλεια ψηφιακή εικόνα (τουλάχιστον στην Θεσσαλονίκη…) και καλύτερη «σκηνοθεσία» αγώνων που μας προσφέρει απλόχερα η Ισπανική τηλεόραση.

4. Θα δούμε μια μάχη μεταξύ δυο διαφορετικών κόσμων και νοοτροπιών. Ένα ντέρμπι με ιστορικό υπόβαθρο.

5. Θα είναι το ματς που θα ανακηρύξει το μεγάλο φαβορί για το πρωτάθλημα.

Μέχρι τότε, προθέρμανση με αναμνήσεις από το παρελθόν…

Ο Μεσι ακονίζει τα … μαχαίρια του αλλα το ίδιο κάνουν και ο Ρονάλντο και η παρέα του. Διπλα δίπλα, πότε δύσκολα, πότε εύκολα προχωράνε οι δύο μονομάχοι στην Ισπανία αφού ο τρίτος έχει μείνει κάτι … χιλιόμετρα πίσω, κάνοντας το επερχόμενο el clasico ακόμα πιο αναμενόμενο. Η αγωνία στο κατακόρυφο καθώς ήταν η σειρά της Μπαρτσελόνα να δυσκολευτεί από την Οσασούνα την ίδια ώρα που η βασίλισσα περνούσε το τοπικό ντέρμπι άνετα.

Και στο βάθος El clasico. Και μετά απ’ όσα είδαμε άλλη μια χρονιά στη σουπαλίγκα ομολογώ πως το περιμένω με αγωνία….

Ρονάλντο και Ιγκουαΐν ξεπατώνουνε την άμοιρη Χετάφε , και η αγωνία συνεχίζεται. Για λίγο καιρό ακόμα…

Η (αγαπημένη μου) Ρεάλ αντιμετωπίζει την Μπαρτσελόνα στο Estadio Santiago Bernabeu. Η μητέρα των μαχών, το θρυλικό «el classico» , και φυσικά το γήπεδο γεμάτο από νωρίς με τον κόσμο να βράζει στην εξέδρα. Τα περισσότερα «αναθέματα» εκτοξεύονται προς αυτόν τον κοντό , κεφτεδοειδή τύπο με το γύφτικο μαλλί και παρουσιαστικό ένος μαμόθρεφτου μπούλη με το Νο10. Ξεχειλιζουν τα μπουτάκια του , τα μαγουλάκια του (όχι τόσο όσο κάποια χρόνια αργότερα, αλλά είναι εμφανές ότι το παχουλό τούτο παιδάκι δεν έχει θέση στον αγώνα των αγώνων).

Πόσο θα μας διαψεύσει , χρόνο με το χρόνο…

H Barca δείχνει καλύτερη από την αρχή. Και δείχνει καλύτερη γιατί αυτός ο … κακοφτιαγμένος κεφτές κάνει στην κυριολεξία ότι θέλει. Το ματς στην ουσία έχει χαθεί όταν σε μια αντεπίθεση αυτός ο … χοντρός φεύγει σα … σαϊτα μόνος με τον τερματοφύλακα. Οσο κι αν κανεις δεν θελει να δει τη συνέχεια, αυτή είναι γνωστή. Περνάει τον δύσμοιρο γκολκίπερ και … περιμένει δίπλα στο αριστερό δοκάρι. Περιμένει για το τάκλιν που ΞΕΡΕΙ οτι θα του κανουν, διασύρει και τον δύστυχο αμυντικό (τα ονόματα όσο γνωστά κι αν είναι δεν έχουν καμία σημασία γι’ αυτό αποφεύγω να πω οποιοδήποτε) ο οποίος διακινδυνεύει … τον αντρισμό του χτυπώντας στο δοκάρι, κι έτσι χαμογελαστός αυτός ο «ατιμος» ο «αργεντίνος γύφτος» όπως τον αποκαλούσαν οι πρωτευουσιάνοι της Ρεάλ «τελειώνει» τη βασίλισσα και στέλνει τη μπάλα στα δίχτυα.

Και ξαφνικά … οι οπαδοί της Ρεάλ όρθιοι χειροκροτούν αυτόν τον άσχημο, κοντό μάγο. Γιατί καμιά φορά η μαγεία του ποδοσφαίρου ξεπερνά ακόμα και τα πιο σκληρά σύνορα. Τα οπαδικά.

Αρχές δευτέρου ημιχρόνου του χθεσινού clasico. Ο Τσάβι παίρνει την μπάλα από τον Ινιέστα μετά από εκτέλεση κόρνερ και επιχειρεί σέντρα. Ο Πουγιόλ έχει προωθηθεί και περιμένει στο ύψος του πέναλτι. Οι παίκτες της Ρεάλ απομακρύνουν ψύχραιμα την μπάλα με τον Ράμος. Ο Πουγιόλ ξεκινάει αμέσως το σπρίντ της επιστροφής στην άμυνα. Ο Ιγκουαίν παίρνει την μπάλα και διασχίζει μερικά μέτρα μ’ αυτήν. Ο Πουγιόλ, αν και δέκα χρόνια μεγαλύτερος του, συνεχίζει το σπρίντ από πίσω του, έχοντας συνέχεια τα μάτια του στην πορεία της μπάλας. Ο Ιγκουαίν δίνει στον Ρονάλντο και κάνει κίνηση να ξαναπάρει την μπάλα. Ο Πουγιόλ, τρέχοντας, κάνει νόημα στον Αμπιντάλ να προσέξει την κίνηση του Αργεντίνου. Ο Ρονάλντο δίνει την μπάλα στον Ιγκουαίν ο οποίος με όμορφη προσποίηση ξεπερνάει εύκολα την αμυντική προσπάθεια του Αμπιντάλ. Ο Πουγιόλ κάνει κίνηση προς το κέντρο της περιοχής για να καλύψει τον χώρο αλλά βλέποντας ότι ο συμπαίκτης του, χάνει την φάση αλλάζει στιγμιαία πορεία. Ο Ιγκουαίν ‘οπλίζει’ το δεξί του πόδι, έχοντας να νικήσει μόνο τον Βαλντές. Ο Πουγιόλ κάνει σωτήριο τάκλιν – το τρίτο στο συγκεκριμένο παιχνίδι! – με το δεξί πόδι. Η μπάλα πηγαίνει στα πόδια του Αμπιντάλ, που έχει επιστρέψει πλέον στην φάση. Ο Πουγιόλ έχει ήδη σηκωθεί από το τάκλιν, παρηγορεί τον Ιγκουαίν και κατευθύνεται σιγά-σιγά πάλι μπροστά, ακολουθώντας την ανάπτυξη της ομάδας. Δυο λεπτά αργότερα, ο Ιμπραίμοβιτς θα σκοράρει το μοναδικό γκολ του αγώνα και το όνομα του θα στιγματίσει το πρώτο φετινό μεγάλο ντέρμπι της Ισπανίας.

Σ’ έναν κόσμο που αναγκαστικά ο αμυντικός είναι πάντα ο κομπάρσος, ο λιγότερο αναγνωρίσιμος, ο ‘κακός’ που πάει να χαλάσει το joga bonito του επιτιθέμενου, ο Κάρλες Πουγιόλ – αρχηγός της Μπαρσελόνα – ικανοποιείται και ‘ολοκληρώνεται’ ποδοσφαιρικά, κάνοντας απλά …την δουλειά του!

Σ’ ένα clasico, στο οποίο οι μεσοεπιθετικοί των δυο ομάδων κοστίζουν μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια, έχουν μια κάμερα στραμμένη πάντα πάνω τους και διαθέτουν βιογραφικά γεμάτα με διαφημίσεις, χορηγίες και Χρυσές Μπάλες, ο Κάρλες Πουγιόλ χωρίς κάμερα μαν να τον εστιάσει και τρέχοντας στο παρασκήνιο, χαρίζει στην Μπάρσα μια πολύ μεγάλη νίκη σ’ ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι.

Την ευτυχία του να βρίσκεσαι στις εξέδρες σε ένα clasico Μπάρσα-Μαδρίτη φαντάζομαι να την καταλαβαίνετε.
Οσο κι αν φαινομενικά το να τρώς γιά δύο ώρες τόνους νερού πάνω στο απροετοίμαστο κορμί σου δεν είναι ό,τι καλύτερο, όσο κι αν το κρύο και η υγρασία προσπαθούσε να σου αποσπάσει την προσοχή απ το εξαιρετικό έργο που διαδραματιζόταν μπροστά στα μάτια σου, η ουσία δεν αλλάζει.
Αυτές οι στιγμές δεν ανταλλάσονται εύκολα με χιλιάδες ώρες παρακολούθησης ποδοσφαίρου από την ζεστασιά του καναπέ του σπιτιού σου.
Γιατί μ αυτό τον τρόπο θα έχανες το σχόλιο του τρελλαμένου διπλανού σου, όταν εκεί κατά το 80’ που ο Ετό έχασε το πέναλτυ, παρ ότι γνώριζε πως δεν μιλάω ούτε καστιγιάνικα ούτε καταλανικά με έπιασε απ το μπράτσο και με γουρλωμένα μάτια και φωνή βραχνή μου φώναξε μέσα στο αυτί: «Τρες α ζέρο ες λα ρεζουλτάδο. Κλάρο;;;»
3-0 είναι το αποτέλεσμα. Είναι ξεκάθαρο;;;
Δέκα περίπου λεπτά αργότερα, τα μεγάφωνα παίζουν τον ύμνο της ομάδας, 96000 άνθρωποι όρθιοι τραγουδούν κι εσύ, έξω απ αυτούς, δίπλα τους, έχεις πετάξει τις δύο κουκούλες απ τα δύο απανωτά μπουφάν που φόρεσες νομίζοντας πως θα την γλύτωνες και με υψωμένα ακίνητα χέρια και σφιγμένες γροθιές, κοιτάς ψηλά, προσπαθώντας να δεις πάνω απ την βροχή, εκεί κάπου στην άκρη του σύμπαντος, ευχαριστώντας αυτόν που απένειμε μιά τόσο λυτρωτική δικαιοσύνη στα 90 πιό έντονα λεπτά της ζωής σου.
Ηταν το clasico.
Ηταν όλα όσα έγραψα και όλα όσα θα γράψω.

Kανόνας Νο 12 του ποδοσφαίρου: Όταν κατέβεις με ελλείψεις, να αντιμετωπίσεις μια σαφώς ανώτερη ομάδα, ο μοναδικός τρόπος να αυξήσεις τις πιθανότητες να πάρεις αποτέλεσμα, είναι να κλειστείς πίσω, περιμένοντας μια ιδανική αντεπίθεση. Αν η ποιότητα των αμυντικών σου είναι ικανοποιητική, η τύχη με το μέρος σου και η αλληλοκάλυψη στην άμυνα υφίσταται και στα 90 λεπτά, έχεις σοβαρές πιθανότητες να φύγεις ‘όρθιος’, ακόμα και από τις πιο δύσκολες έδρες. Μη ευχάριστο για τον ηδονοβλεψία τηλεθεατή, αλλά δεκτό στον κόσμο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου.

Υποσημείωση κανόνα: Όταν για να αγγίξεις τον στόχο σου, ξεκινάς τις καθυστερήσεις από το πρώτο ελεύθερο που εκτελεί ο τερματοφύλακας σου και αρχίζεις να κλωτσάς ασύστολα από το πρώτο λεπτό, μετατρέποντας τον καλύτερο και πιο ανθεκτικό ποδοσφαιριστή του πλανήτη, σε παίκτη που απλά προσπαθεί να σώσει τα πόδια του, τότε η μπάλα κάποια στιγμή θα σε τιμωρήσει.

H Κορίνθιανς επέστρεψε στην πρώτη κατηγορία της Βραζιλίας, με σκοπό να πρωταγωνιστήσει ξανά, αλλά δεν φαίνεται να έχει μάθει απ’τα λάθη του παρελθόντος που την οδήγησαν στην δεύτερη κατηγορία. Έτσι, απέκτησε το πρώην ‘φαινόμενο’, Ρονάλντο, που κυκλοφορεί πλέον με σωματότυπο μέσου 35αρη που συχνάζει κάθε Παρασκευή βράδυ μετά το γραφείο στα 5χ5 της περιοχής του. Αυτή η μεταγραφή όμως, θεωρήθηκε προδοσία από τους οπαδούς της Φλαμένγκο, δίνοντας την ευκαιρία στην Ισπανική ‘Marca’ να ετοιμάσει ένα αφιέρωμα στους μεγαλύτερους προδότες, της ποδοσφαιρικής ιστορίας. Την κορυφή του αφιερώματος, για τα υπόλοιπα 150 (το πολύ) χρόνια που έχουν απομείνει σ’αυτόν τον δύσμοιρο πλανήτη, έχει καπαρώσει ο Λουίς Φίγκο από το καλοκαίρι του 2000.

Ο μεγαλύτερος προδότης που εμφανίστηκε στο ποδοσφαιρικό στερέωμα. Ο άνθρωπος που αν ζούσε στην εποχή που, κατά τον Φρανκ Μίλερ, οι Σπαρτιάτες είχαν κοιλιακούς σαν του Αντριάνο, προ ποτού και κατάθλιψης, θα πρόδιδε τον ήδη προδότη, Εφιάλτη. Η ‘σημαία της Μπαρσελόνα’, που προτίμησε τα εκατομμύρια της Ρεάλ και έσπασε κάθε ρεκόρ ηχορύπανσης σε γήπεδο, όταν στην πρώτη του επιστροφή στο Καμπ Νου (στις 21/10/2000), τα γιουχαίσματα των Καταλανών, έφτασαν στο επίπεδο φασαρίας που κάνει ένα αεροπλάνο όταν απογειώνεται.

Ο ..pesetero («φιλοχρήματος», στην πιο ευγενική μετάφραση που θα μπορούσε να κάνει κανείς!), που στην δεύτερη συμμετοχή του σε el clasico, δυο χρόνια μετά και αφού είχε χάσει ένα παιχνίδι λόγω τραυματισμού, έκανε κυριολεκτικά πλούσια, τα σπιτικά κάποιων εκ των φροντιστών του γηπέδου, που επέστρεψαν το βράδυ σπίτι απ’ την ..δουλειά, με μια αμύθητη περιουσία από κέρματα, κινητά τηλέφωνα, ένα μπουκάλι ουίσκι και μια γουρουνοκεφαλή!