Αγαπητοί φίλοι,

την ώρα που τα μελάνια των κονδυλοφόρων δεν έχουν ακόμα στεγνώσει, τη στιγμή που ο πλανήτης συζητά για το αν έπρεπε να το πάρει ο Μέσσι, αν αδικήθηκε ο Σνάϊντερ κι αν ξενέρωσε ο Τσάβι, ο Ινιέστα εισήγαγε λίγο βόλεϊ στο ανιαρό όπως το κατάντησε αυτός και η ομάδα του άθλημα του ποδοσφαίρου και ο Κεϊτά σαν άλλος … Γκούσταφσον κάρφωσε τη μπάλα δυστυχώς για το βόλεϊ – ευτυχώς για το ποδόσφαιρο πάνω στο … φιλέ.

Σε αναμονή κάποιας κομπίνας πόλο,

ειλικρινά υμέτερος!

Στον ποδοσφαιρικό παράδεισο υπάρχει ένα ειδικό μέρος φτιαγμένο για όλους αυτούς που κάποια στιγμή στην καριέρα τους έκαναν κάτι ‘μαγικό’ αλλά η ρουφιάνα η μπάλα δεν κατέληξε στα δίχτυα με αποτέλεσμα να μην κερδίσουν τον θαυμασμό και τον σεβασμό που τους άξιζε. Εκεί θα καταλήξει σίγουρα και ο Σλοβένος Josip Ilicic της Παλέρμο που το Σαββατοκύριακο επινόησε και εκτέλεσε άψογα την παραπάνω θεαματική ενέργεια, την οποία δεν κατάφερε να ολοκληρώσει με επιτυχία ο Παστόρε.

Με δεδομένο το γεγονός ότι ο Πελέ θα είναι απασχολημένος κάνοντας αποτυχημένες δηλώσεις-προβλέψεις σε κάποιο ΜΜΕ, την πύλη του παραδείσου θα του ανοίξει είτε ο Claudio Borghi είτε ο Hugo Rubio, οι οποίοι το 1992 προσπάθησαν να πετύχουν ένα γκολ που θα στιγμάτιζε για πάντα το πρωτάθλημα της Χιλής, αλλά δεν τα κατάφεραν για πολύ λίγο.

Ένας ακόμα λόγος για να αγαπούμε την Λιρς

Κυριακή, 23.00 ώρα Ελλάδος. Κίλμες, λίγο πιο νότια από την πόλη του Μπουένος Άιρες. Στάδιο Δρ. Χοσέ Λουίς Μέισνερ (για τους φίλους Σεντενάριο). Χιλιάδες φίλοι της Εστουδιάντες στιβαγμένοι σαν στα σταφύλια στις κερκίδες του γηπέδου περιμένουν τη νίκη για την ομάδα τους που θα τους φέρει τον τίτλο του πρωταθλητή της Απερτούρα, ανεξάρτητα από άλλο αποτέλεσμα.

Κυριακή, 23.00 ώρα Ελλάδος. Αβεγιανέδα, λίγα χιλιόμετρα ακόμα πιο νότια. Οι οπαδοί της ιστορικής Ράσινγκ πηγαίνουν στο γήπεδό τους, το εντυπωσιακό Ελ Σιλίντρο έχοντας περάσει μια άσχημη εβδομάδα. Η μισητή Ιντεπεντιέντε σήκωσε το Σουνταμερικάνα στα πέναλτι λίγες μέρες πριν και παράλληλα κέρδισε το τελευταίο εισιτήριο για το Λιμπερταδόρες, ένα εισιτήριο για το οποίο πάλευε η Ράσινγκ. Σε μια γωνία του γηπέδου οι οπαδοί της Βέλεζ ελπίζουν. Ελπίζουν σε δική τους νίκη επί της αδιάφορης Ράσινγκ και στραβοπάτημα της Εστουδιάντες που θα τους φέρει είτε σε μπαράζ, είτε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος.

23.23. H Εστουδιάντες έχει ήδη ένα ακυρωμένο γκολ για οφσάιντ, αλλά όχι πολλές φάσεις. Στο άλλο ματς η Βέλεζ κάνει φάσεις, αλλά την μεγαλύτερη την έχει η γηπεδούχος όταν και ο τερματοφύλακας Μπαροβέρο σώζει με τα πόδια. Ο Χουάν Μανουέλ Μαρτίνες, που ανήκει στην κατηγορία των ποδοσφαιριστών με το παρατσούκλι «ελ μπουρίτο», παίρνει την μπάλα κάπου στο κέντρο. Περνάει όποιον βρει μπροστά του και με μια φοβερή gambeta σκοράρει ένα καταπληκτικό γκολ, το 10ο του για φέτος. Αν όλα μείνουν έτσι πάμε σε μπαράζ.

23.45. Ημίχρονο και στα δύο γήπεδα. Αγχωμένη η Εστουδιάντες που νιώθει την πίεση να μεγαλώνει. Η Βέλεζ ελπίζει στην Άρσεναλ που μάχεται με νύχια και με δόντια (σαν να  θέλει να πιστοποιήσει τις φήμες που ακούστηκαν για πριμ σε περίπτωση που κόψει βαθμούς).

Δευτέρα, 00.12 ώρα Ελλάδος. Φάουλ για τη Βέλεζ, εκπληκτική εκτέλεση από τον Μάξι Μοράλες και 0-2 (απέναντι στην παλιά του ομάδα). Στα ουράνια οι οπαδοί της ομάδας που περιμένουν τα ευχάριστα από το Κίλμες ή έστω να μην αλλάξει τίποτα. Ο Βερόν αποχωρεί και ο προπονητής Σαμπέγια έχει την έμπνευση να περάσει μέσα τον Ερνάν Ροντρίγκο Λόπες. Τον Ουρουγουανό που η Εστουδιάντες αγόρασε από τη Βέλεζ.

00.29. Η Εστουδιάντες πιέζει, η Άρσεναλ του Σαραντί αντέχει. Σέντρα κεφαλιά του Λόπες, ο Φερνάντες δεν μπορεί αλλά δεν πειράζει (σαν καλός απατεώνας το πανηγυρίζει, αλλά στη συνέχεια φαίνεται ότι δεν ακουμπάει). Η μπάλα καταλήγει στα δίχτυα. 1-0 η Εστουδιάντες. Φωτιά στο Κίλμες και στην Λα Πλάτα. Απογοήτευση στους οπαδούς της Βέλεζ. Οι οπαδοί της Ράσινγκ τους χλευάζουν.

00.43. Ο Λόπες είναι και πάλι εκεί για να τελειώσει το πρωτάθλημα και να δικαιώσει τον προπονητή του. 2-0 και η Εστουδιάντες της Λα Πλάτα είναι και πάλι πρωταθλήτρια στην μάλλον τελευταία Απερτούρα.

Η Εστουδιάντες είναι λοιπόν η νικήτρια μεταξύ δυο ομάδων που είναι από τις πιο καλές τα τελευταία χρόνια στην Αργεντινή. Και αν στο πρωτάθλημα του 2006, ο Σιμεόνε είχε φοβερό υλικό στα χέρια του, το φετινό είναι σίγουρα το πρωτάθλημα του προπονητή της ομάδας Αλεχάντρο Σαμπέγια. Μια Εστουδιάντες που έχασε πολλούς παίκτες το καλοκαίρι, ήταν όμως όπως πάντα ομάδα. Με Βερόν και Μπράνια στα χαφ, τον Γκαστόν Φερνάντες μπροστά και μια άμυνα που δέχτηκε μόλις 8 γκολ σε 19 παιχνίδια, έδειξε σοβαρότητα και σταθερότητα. 14 νίκες σε 19 παιχνίδια δεν είναι και λίγο…

Η Βέλεζ έχει και αυτή αξιόλογο προπονητή και ίσως έπιασε πιο ψηλή απόδοση κατά διαστήματα, έχασε όμως στις λεπτομέρειες (άλλωστε ένα γκολ παραπάνω έβαλε και ένα γκολ παραπάνω έφαγε). Με ένα πολύ καλό τέρμα όπως ο Μπαροβέρο, με παιχταράδες όπως ο Μαξιμιλιάνο Μοράλες, ο Σίλβα κι ο Μαρτίνες στο τέλος κέρδισε μόνο το χειροκρότημα των οπαδών της. Αν δεν αποδυναμωθεί θα είναι εδώ και για την Κλαουζούρα και πιθανώς και για το επόμενο πρωτάθλημα των δύο γύρων. Μέχρι τότε όμως τα πανηγύρια ανήκουν στην Εστουδιάντες που σε 4 χρόνια κατέκτησε 2 πρωταθλήματα, 1 Λιμπερταδόρες και έφτασε και σε έναν τελικό Σουδαμερικάνα. Ο εμβληματικός Βερόν για μια ακόμα φορά αφιέρωσε το πρωτάθλημα στον Έντγκαρ Ρούσο Πράτολα.

Η Βραζιλία έχει πλέον την καινούρια πρωταθλήτριά της και αυτή είναι η Φλουμινένσε. Σε ένα πολύ ενδιαφέρον πρωτάθλημα που είχε μέχρι την τελευταία στιγμή τρεις ομάδες να το διεκδικούν (Φλουμινένσε-Κορίνθιανς-Κρουζέιρο, ομάδες από τρεις διαφορετικές πόλεις) η Φλου ήταν αυτή που άντεξε και πήρε την κούπα. Η Κορίνθιανς πλήρωσε την κοιλιά που έκανε σε ένα κρίσιμο σημείο του πρωταθλήματος, ενώ η Φλου αποδείχτηκε πιο σταθερή.

Το εντυπωσιακό είναι ότι πριν από έναν χρόνο η σημερινή πρωταθλήτρια έδινε την μάχη για τη σωτηρία της την οποία και κέρδισε την τελευταία στιγμή. Έναν χρόνο μετά πανηγυρίζει το πρωτάθλημα για πρώτη φορά μετά το 1984, κάτι που δεν θα γινόταν ποτέ στο δύσμοιρο ελληνικό πρωτάθλημα, ούτε φυσικά σε κάποιο από τα πολύ μεγάλα ευρωπαϊκά.

Η Φλουμινένσε αρκέστηκε στο 1-0 με το γκολ του Έμερσον επί της Γκουαρανί που από του χρόνου θα αγωνίζεται στη Β’ Εθνική. Και μπορεί ο Ντέκο να έχει το όνομα, τη χάρη την είχε όμως ένας Αργεντίνος. Ο Νταρίο Κόνκα ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές της ομάδας με 9 γκολ και το πανηγύρισε έξαλλα κρατώντας το… μινιμαλιστικό κύπελλο της φωτογραφίας. Πρωταθλητής στέφθηκε κι ο αγαπημένος μας Έκι Γκονζάλες που βοήθησε τα μέγιστα με τις… 2 εμφανίσεις που έκανε.

Μερικά χιλιόμετρα πιο… πάνω, είχαμε ακόμα μία στέψη πρωταθλητή. Στο Μεξικό, με το πανέμορφο σύστημα, τελείωσε η Απερτούρα. Η Μοντερρέυ ήταν η ομάδα που κατέκτησε την Απερτούρα του 2010, κάτι που είχε καταφέρει και πέρσι κερδίζοντας την Απερτούρα, και έτσι έφτασε τα 4 πρωταθλήματα. Στο προηγούμενο πρωτάθλημα, την Κλαουζούρα, ενώ είχε τερματίσει πρώτη συνολικά στο πρωτάθλημα αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο των πλέι-οφς όπως το έκανε φέτος η Κρουζ Αζουλ.

Στον τελικό αντιμετώπισε την ομάδα με το μισό όνομα βραζιλιάνικο και το άλλο μισό να θυμίζει αυτοκίνητο, την Σάντος Λαγκούνα. Στο πρώτο ματς η Σάντος κέρδισε με 3-2 (σε μια εξαιρετικά… καυτή ατμόσφαιρα) και απέκτησε προβάδισμα για τον τίτλο. Στον επαναληπτικό όμως οι Ραγιάδος (και όχι ραγιάδες) είχαν πρωταγωνιστή το θηρίο που ακούει στο όνομα Ουμπέρτο Σουάσο, τον αγαπημένο μας Τσουπέτε. Με δυο δικά του γκολ η Μοντερρέυ πήρε την μεγάλη νίκη με 3-0 και πανηγύρισε την κούπα. To γκολ στο 3-0 είναι το κλασσικό τσουπετογκόλ. Το γκολ δηλαδή που ορμάει ο Σουάσο κανείς δεν τον σταματάει και τελειώνει τη φάση με απίστευτο σουτ. Μόνο και μόνο για το 3-0 αξίζει το βίντεο:

(Serie B: Νοβάρα – Σιένα)
Πιο δύσκολο κι απ’ το «γερμανικό«!

Όταν η (μικρομεσαία) ομάδα σου υποδέχεται την πρωτοπόρο της βαθμολογίας, βρίσκεται μπροστά στο σκορ με 2-1, παίζει με παίκτη λιγότερο και ο αγώνας βρίσκεται στο τελευταίο λεπτό, τότε η ενδεδειγμένη επαγγελματική συμπεριφορά είναι να πάρεις την μπάλα, να πας κοντά στο σημαιάκι του κόρνερ κι εκεί να περιμένεις καρτερικά είτε το τελικό σφύριγμα, είτε κάποια κλωτσιά που θα επιφέρει φάουλ και θα μειώσει τον υπολειπόμενο καθαρό χρόνο αγώνα.

Υπάρχουν όμως ακόμα κάποιοι παίκτες που υποταγμένοι στα ρομαντικά ‘παιδικά θέλω’ τους, αδυνατούν να κατανοήσουν πλήρως αυτόν τον άτυπο κανόνα. Όπως είχε γράψει παλιότερα και ο σοφός γέροντας από την Ουρουγουάη, Εντουάρντο Γκαλεάνο:

«Οι τεχνοκράτες του επαγγελματικού αθλητισμού επέβαλαν ένα ποδόσφαιρο καθαρής ταχύτητας και πολλής δύναμης, που απεμπολεί την απόλαυση, ατροφεί την φαντασία και απαγορεύει το θράσος. Ευτυχώς εμφανίζονται ακόμα στα γήπεδα, μολονότι αυτό συμβαίνει περιστασιακά, μερικοί ξεδιάντροποι βρομιάρηδες που κάνουνε του κεφαλιού τους και διαπράττουν το κακούργημα να τριπλάρουν όλη την αντίπαλη ομάδα, το διαιτητή και το κοινό, μόνο και μόνο για αγνή απόλαυση του κορμιού που ξεχύνεται στην απαγορευμένη περιπέτεια της ελευθερίας.»

Ένας απ’ αυτούς είναι και ο 20χρονος Rubén Botta της Τίγκρε που στο 89ο λεπτό του αγώνα με την Εστουδιάντες (κι αφού είχε δημιουργήσει πιο πριν το δεύτερο γκολ της ομάδας του) αντί να κάνει καθυστερήσεις, προσπάθησε να πετύχει το γκολ του μήνα. Και της χρονιάς, πιθανόν.

Εκτέλεση κόρνερ για την Αθλέτικ, ο Πέπε απομακρύνει την μπάλα, ο Ντι Μαρία ψύχραιμα την βγάζει στον Ιγκουαίν, ο Αργεντινός περνάει εύκολα έναν αμυντικό, την ανοίγει προς την άλλη πλευρά στον Οζίλ, ο οποίος με την μια την στρώνει στον ελεύθερο χώρο στον οποίο φτάνει ο Ρονάλντο που έχει ήδη κάνει σπριντ στο παρασκήνιο της φάσης. Ένα μικρό κοντρόλ, σουτ με το αριστερό και 2-0 σε μια φάση που στα κυλικεία κάθε σοβαρής σχολής δημοσιογραφίας θα χαρακτηριζόταν ως η επιτομή του «αν αφήσεις χώρους σε τέτοιες ομάδες να σου βγάλουν αντεπιθέσεις, αυτές θα σε ‘σκοτώσουν’ με την πρώτη ευκαιρία πριν πάρεις χαμπάρι τι έγινε».

Εναλλακτικά και σε μια άλλη γλώσσα: «Ιt’s so, so simple» που σχολιάζει και ο Άγγλος σπίκερ (ή ακόμα καλύτερα «Cooler than Jimi Hendrix at Woodstock!» που αναφωνεί αυτός ο εκστασιασμένος σχολιαστής).

Αλλαγή παιχνιδιού από τα αριστερά προς τα δεξιά και πιο συγκεκριμένα προς τον προωθημένο δεξιό μπακ. Μετατόπιση όλου του βάρους της άμυνας προς εκείνη την πλευρά. Γρήγορο ένα-δυο του δεξιού μπακ με το δεξί εξτρέμ και απεμπλοκή από τα δεξιά με πάσα προς τον κεντρικό μέσο. Διαγώνια κίνηση του δεύτερου κεντρικού μέσου προς την περιοχή και εύρεση ελεύθερου χώρου για να πάει η μπάλα, χωρίς δυσκολία, τέρμα αριστερά στον ελεύθερο πλέον αριστερό εξτρέμ. Άμεση κίνηση του αριστερού μπακ πίσω από τον αριστερό εξτρέμ ώστε να υπάρχει διαθέσιμη πάσα την ίδια ώρα που εκτός του κεντρικού μέσου στην περιοχή έχουν μπει ήδη και ο επιθετικός και ο δεξιός εξτρέμ από τον οποίο ξεκίνησε η φάση. Η μπάλα πάει όπως αναμένουν όλοι – αλλά δεν προλαμβάνει κανείς – στον αριστερό μπακ ο οποίος απλά γυρνάει την μπάλα, έστω και λανθασμένα, στην καρδιά της περιοχής. Λάθος τοποθέτηση του ποδιού του αμυντικού και η τζαζ ορχήστρα της Μπαρτσελόνα, με την αγαπημένη διάταξη 4-3-3 των ‘μουσικών’ της, παραδίδει ένα ακόμα μάθημα ποδοσφαίρου.

Οχτώ μόλις μέρες πριν από το πρώτο φετινό clasico της Πριμέρα – η οποία όπως έχουμε ξαναπεί είναι και επίσημα πλέον μια διοργάνωση που όλοι παίζουν με όλους, για να κριθεί ο τίτλος στα δυο ντέρμπι Μπαρτσελόνα-Ρεάλ – και τα δυο (λεπτομέρεια ασήμαντη για κάποιους, σημαντική για άλλους: καταχρεωμένα) μεγαθήρια της Ισπανίας μας προσφέρουν δυο φάσεις, απ’ αυτές που στα σεμινάρια προπονητικής τις προβάλουν οι προπονητές αργά την νύχτα, σε σκοτεινές αίθουσες γεμάτες καπνό και μπέρμπον και εφαρμόζουν αυτό που με τακτ αποκαλούμε «ομαδικό αυνανισμό».

Μερικές φορές είναι όντως άτυχος τελικά ο Κριστιάνο. Πάει να δώσει μαθήματα ποδοσφαίρου και έρχεται αυτή η μισοχυσιά o Νάνι και τα χαλάει. Τι χώνεσαι ρε;

Κι ενώ στην Αργεντινή ασχολούνται με τις αλλαγές στο πρωτάθλημά τους Μπόκα και Ρίβερ αγωνιούν για το μεταξύ τους ντέρμπυ την Τετάρτη που θα κρίνει την 12η θέση στο πρωτάθλημα, στην κορυφή τα πράγματα αλλάζουν. Η Εστουδιάντες έχασε από την Τίγκρε και η Βέλεζ με πολύ άγχος κέρδισε δύσκολα την Λανούς με ένα πανέμορφο γκολ του Ρικάρντο Άλβαρες:

Αρκετά χιλιόμετρα παραπέρα, ένα  πουλέν που το πήραμε από μικρό παιδί και τώρα έγινε άντρας έκανε το πρώτο του χατ τρικ στην Ιταλία. Παστόρε τον λένε και στην Κατάνια κλαίνε:

Στη Βαρκελώνη ο Λιονέλ πήρε το όπλο του. Και αν ο διαιτητής χάρισε κόκκινη στην Μπάρσα και το τρίτο γκολ είναι κανένα χιλιόμετρο οφσάιντ εμείς ασχολούμαστε με το 2ο γκολ βγαλμένο από ηλεκτρονικό παιχνίδι:

Tέλος, στη Γερμανία η Ντόρντμουντ συνεχίζει σταθερά προς το πρωτάθλημα. Το 2-0 το έκανε ένας Αργεντίνος που αγωνίζεται με την Παραγουάη. Για να είμαστε ειλικρινείς όπως, το μόνο που είχε να κάνει ο Μπάριος ήταν να σπρώξει την μπάλα στα δίχτυα καθώς τα υπόλοιπα τα είχαν ετοιμάσει οι συμπαίκτες του:

Απολαμβάνουμε βιαστικά καθώς τα βίντεο μπορεί να χαθούν από τον μαγικό κόσμο του Ίντερνετ…

Ολόκληρο θέμα έχει γίνει στην Μαδρίτη με την πάσα που έκανε ο Κριστιάνο Ρονάλντο με την πλάτη στα τελευταία λεπτά του τοπικού ντέρμπι με την Ατλέτικο. Αρκετοί παίκτες των φιλοξενούμενων, για λόγους που η επιστήμη της ψυχολογίας θα εντόπιζε στον τομέα του αισθήματος κατωτερότητας και της συνειδητοποίησης ότι κάποιος άλλος είναι αισθητά καλύτερος από σένα, θεώρησαν την κίνηση του Πορτογάλου προσβλητική/επιδεικτική/προκλητική κι άλλα τέτοια σχετικά επίθετα που σκαρφίζεται ο εγκέφαλος για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα όταν «το αίμα ανεβαίνει στο κεφάλι», διεργασία που συναντάται συχνά στον χαμένο σ’ ένα τοπικό ντέρμπι όταν η άλλη ομάδα κυριαρχεί εξ αρχής, χωρίς να κουραστεί ιδιαίτερα.

(Την εντυπωσιακή αυτή – από κάθε οπτική: έμπνευση και εκτέλεση – κίνηση, που έχει ονομαστεί «espaldinha», χρησιμοποίησε για πρώτη φορά στην μ.Y. (μετά Youtube) εποχή ο Ζλάταν Ιμπραίμοβιτς ο οποίος το πιθανότερο είναι πως την έκλεψε από τον Μέγα Προφήτη της π.Y. (προ Youtube) εποχής, Ρονάλντο ντε Ασίς Μορέιρα, γνωστότερο και ως Ροναλντίνιο.)

Όπως φαίνεται και στο βίντεο κάποιοι παίκτες της Ατλέτικο επηρεασμένοι φυσικά και από την ‘μυρωδιά του καραγκιόζη’ που εκκρίνει ο Ρονάλντο με αρκετές ενέργειες του, του την έπεσαν λεκτικά την ώρα του αγώνα ενώ άλλοι εξέφρασαν την δυσαρέσκεια τους στις δηλώσεις μετά το παιχνίδι, μεγεθύνοντας αυτομάτως το μέγεθος της ξεφτίλας τους. Πιθανόν τις επόμενες μέρες το θέμα να συνεχιστεί με κάποιες επιπρόσθετες δηλώσεις, κανένα σχόλιο σε κάποια ‘επίσημη’ σελίδα στο facebook ή το twitter και αρκετά ‘like’ ή ιντερνετικά μπινελίκια. End of story, Ευρωπαϊκές κλαψιάρικες πολιτισμένες αντιδράσεις, το savoir vivre κάτω απ’ το μαξιλάρι κι όλοι για ύπνο.

In a galaxy far far away, σε μια άλλη ήπειρο που άγραφοι κανόνες (μπολιασμένοι φυσικά με υπερβολή και έλλειψη τακτ)  όπως το «ή η μπάλα ή ο παίκτης» και «πρώτα κάνω τάκλιν και μετά σκέφτομαι πως αλλιώς θα μπορούσα να ενεργήσω» διέπουν το παιχνίδι, ένας αμυνόμενος που βρίσκεται πίσω στο σκορ και νιώθει ότι ο βιρτουόζος αντίπαλος θέλει να τον προσβάλει ακολουθεί μια διαφορετική σειρά ενεργειών που θα του επιτρέψουν να πάει μετά το ματς στα αποδυτήρια με το κεφάλι ψηλά και τις τάπες λερωμένες με το σωστό χρώμα. Πρώτα πράττει και μετά θέτει το θέμα προς συζήτηση. Αν φυσικά ο αντίπαλος είναι σε θέση να συζητήσει…

Προηγούμενα μαθήματα: la gambeta, la vaselina, El túnel/el puente, rabona, πέναλτι paradinha, la chilena, το βρωμόσουτο.

Κανόνας 21 κατά της αντιδραστικής αμφισβήτησης: Αν κάνεις κάτι εντυπωσιακό μια φορά και κάποιοι προσθέσουν σ’ αυτό τον παράγοντα ‘τύχη’ για να μειώσουν την αξία του, τότε απλά κάνε το και δεύτερη φορά. Απλά γιατί μπορείς.

(Κι ας μην μετρήσει)

Ήσουν, είσαι και θα είσαι πάντα στις καρδιές μας και στο μυαλό μας, στην ειδική κούτα που στοιβάζουμε τις «ευχάριστες ποδοσφαιρικές αναμνήσεις από παίκτες που αν δεν γνώριζαν ποτέ την νυχτερινή ζωή θα ήταν τώρα στην μαρκίζα του el sombrero».

Ο Ρομπίνιο είναι μια από τις πιο ιδιάζουσες κατηγορίες ποδοσφαιριστών. Αν βρισκόταν ένας τρόπος να αφαιρέσει κάποιος τον πλανόδιο freestyler επιδειξία που κρύβεται στα σωθικά του – χωρίς όμως να εξαφανίσει ολοκληρωτικά την Βραζιλιάνικη νοστιμάδα του και τον μετατρέψει σε παίκτη κοινής διαλογής, όπως οι καραβιές των Βραζιλιάνων που παίζουν στις μικρότερες κατηγορίες της Ελλάδας και έχουν τόση σχέση με το Βραζιλιάνικο ποδοσφαιρικό ταλέντο όση κι ο νεοέλληνας με τον πολιτισμό – τότε πιθανόν να τον έκανε αυτόματα έναν από τους καλύτερους παίκτες στον κόσμο. Μέχρι να γίνει αυτή η επέμβαση, θα παραμένει ένας μικρός καραγκιοζάκος ικανός για το καλύτερο και το χειρότερο που βλέπει το παγκόσμιο ποδόσφαιρο ως μια μεγάλη Κοπακαμπάνα στην οποία μπορεί να κοροϊδέψει τα υπόλοιπα άμπαλα παιδάκια μέχρι να τον φωνάξει η μαμά του και να τον τυλίξει στη στοργική αγκαλιά της.

Το θέμα μας βρίσκεται στο γεγονός ότι αν και καραγκιοζάκος, ο μπαγάσας είναι ταλαντούχος. Τόσο ταλαντούχος που μπορεί μια αδιάφορη φάση στο κέντρο του γηπέδου στο χθεσινό φιλικό με την Ουκρανία να την κάνει χωρίς καμία ιδιαίτερη προσπάθεια ένα μικρό ‘αυτόφωτο’ βίντεο στο ίντερνετ προσφέροντας μας ένα ωραίο sombrero chapéu (= καπέλο στα Πορτογαλικά), το οποίο θα ήταν και το όνομα της σελίδας μας αν το κοινό μας προερχόταν από την Βραζιλία.

Εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι ποτέ δεν αγωνίστηκε σε ομάδα που υποστηρίζω, κάτι που θα ισοδυναμούσε με άπειρα νεύρα στις ατελείωτες φλυαρίες του, έχω την ευκαιρία να κρατάω στην μνήμη μου μόνο τις μεγάλες στιγμές της καριέρας του. Όπως το 2007 όταν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα άψογης χορευτικής κίνησης με μη συνεργάσιμο παρτενέρ, έδωσε συγκεκριμένη εικόνα στην γενικότερη, βαρύγδουπη ποδοσφαιρική έννοια «ξεφτιλίζω τον αντίπαλο μου/τον κάνω χαζό». Και συνεχίζω να αναρωτιέμαι ακόμα και σήμερα, τρία χρόνια μετά, αν ο δύσμοιρος αμυντικός του Εκουαδόρ παρέδωσε το δελτίο του στην ομοσπονδία, επιστρέφοντας στην χώρα του την επόμενη μέρα.

Σε 8.21 λεπτά, όλο το joga bonito του φετινού Μουντιάλ.