Άρθρα μαρκαρισμένα ως: 'sombrero of the week'

Η ιστορία ενός γκολ

  [6 Σχόλια]


Ο Σάχα κάνει την μπαλιά. Ο Μπλάνκο την σταματάει με το στήθος έχοντας πλάτη τον αντίπαλο αμυντικό. Ξεμαρκάρεται και με την μία, χωρίς περιττές ενέργειες αλλάζει το παιχνίδι στο δεξί άκρο που είναι ο Τζεμπούρ. Δεν κάθεται, δεν περιμένει. Σπριντάρει για το αγαπημένο του μέρος, την αντίπαλη μεγάλη περιοχή. Παίρνει θέση στην πλάτη του αμυντικού. Κοιτάει τη φάση και έχει μάτια μόνο για την μπάλα. 100% αφοσιωμένος σε αυτή. Κινείται πίσω από τον αμυντικό συνέχεια και όταν βγει η σέντρα κάνει μερικά βηματάκια προς τα πίσω για να έχει το χώρο που χρειάζεται. Η σέντρα βγαίνει, αυτός πηδάει και με ανάποδη φορά στέλνει την μπάλα στην άλλη γωνία του Χαλκιά σημειώνοντας γκολ για τρίτο συνεχόμενο ματς στην Τούμπα. Έτσι όπως κάνει κάθε μεγάλος επιθετικός. Με το γκολ αυτό δίνει στην ΑΕΚ πλεονέκτημα για τη 2η θέση στα πλέι-οφ και διατηρεί τις όποιες ελπίδες της ομάδας για την 1η.

Βολτάροντας στην Τούμπα

  [4 Σχόλια]

Ο Γιώργος Καραγκούνης ξεκινάει μια ατομική προσπάθεια κοντά στο κέντρο του γηπέδου, περνάει ανάμεσα από αρκετούς σταματημένους παίκτες του ΠΑΟΚ, εκμεταλλεύεται την απουσία των επαναστατικών γροθιών και των κλωτσιών του Πάμπλο ‘Αγέλαστου’ Γκαρσία, απωθεί με την ..σκέψη τον Ίβιτς και κρεμάει τον Χαλκιά, που βολτάρει στο ύψος της μικρής του περιοχής. Ο Παναθηναικός παίρνει προβάδισμα στα βαρετά και ανούσια πλει οφ κι εμείς αποκτάμε το «sombrero of the week» μας.

Το sombrero της παρηγοριάς

  [1 Σχόλιο]

Μετά από έναν τελικό με τέτοια εξέλιξη, το γεγονός ότι η ομάδα σου έβαλε γκολ που ήταν αρκετά όμορφα δεν σου λέει και κάτι. Το sombrero της εβδομάδας πάει στον Νάτσο Σκόκκο που το Σάββατο αποφάσισε να εμφανιστεί στον αγωνιστικό χώρο για παραπάνω από τα συνήθη 5λεπτα έξαρσής του και να βοηθήσει πολύ την ομάδα. Μετά από καιρό λοιπόν, ο Σκόκκο παίρνει το sombrero της εβδομάδας χάρη στα δυο όμορφα και κρίσιμα γκολ που έβαλε το Σάββατο το βράδυ. Παρηγοριά στον άρρωστο…

Η πανδαισία των τελευταίων αγωνιστικών

  [2 Σχόλια]

Εκεί που ολόκληρη την χρονιά ζοριζόμασταν να ανακαλύψουμε ένα γκολ που να αξίζει τον τίτλο «sombrero of the week», στις τελευταίες αγωνιστικές ζοριζόμαστε να επιλέξουμε μεταξύ κάποιων πανέμορφων γκολ! Μετά από αρκετή σκέψη ξεχώρισα τα δυο απίστευτα σουτ του Πανθρακικού στο Χαριλάου και με γνώμονα ότι στον σχετικό διαγωνισμό του ΠΣΑΠ, στον οποίο χορηγός είναι ο ΟΠΑΠ, έχει επιλεχθεί το γκολ του Γήττα, κατέληξα στο γκολ του Πόνσε με απώτερο στόχο να αυξηθεί η προβολή της ομάδας του Πανθρακικού, σαν επιβράβευση από μέρους μου για το γεγονός ότι κατέβηκε να παίξει μπάλα μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο παρ’ οτι ήταν βαθμολογικά αδιάφορη.

Βαθμολογικά αδιάφορος απ’την άλλη ήταν και ο Λεβαδειακός, που φυσιολογικά – καθώς πέρα από καφενειακές συζητήσεις, η διαφορά δυναμικότητας και κινήτρου των δυο ομάδων ήταν μεγάλη – ηττήθηκε στην έδρα του από την Λάρισα. Κορυφαίος των φιλοξενούμενων (και απ’ οτι φαίνεται κι όλης της τελευταίας αγωνιστικής, σύμφωνα με τον διαγωνισμό «MVP-ΟΠΑΠ» του ΠΣΑΠ, στον οποίο χορηγός είναι ο ΟΠΑΠ) σ’αυτό το παιχνίδι ήταν ο Τούρκος Μετίν. Ένα παιχνίδι το οποίο ο ..ΟΠΑΠ, της ίδιας οικογενείας με τους παραπάνω, δεν είχε στο κουπόνι του ‘Πάμε στοίχημα’ για λόγους ανωτέρας βίας που έχουμε ήδη αναλύσει διεξοδικά σε προηγούμενα ποστ.

Στο ίδιο παιχνίδι, τέλος, τον τίτλο του «πρωταγωνιστή» του αγώνα διεκδίκησε μέχρι λίγο πριν την λήξη του και ο Γιώργος Κόλτζος του Λεβαδειακού ο οποίος στο 88ο λεπτό κι ενώ η ομάδα του έχανε με 0-1, σκορ που μαθηματικά υποδηλώνει πως μια οποιαδήποτε στραβοκλωτσιά, που έχει την εύνοια της θεάς τύχης, μπορεί να το μετατρέψει σε 0-2 ή 1-1, ανάλογα με την κατεύθυνση της, δέχτηκε δεύτερη κίτρινη κάρτα γιατί καθυστερούσε να εκτελέσει ένα πλάγιο! Το γεγονός ότι παρά την αξιοσημείωτη αυτή ενέργεια, δεν βρέθηκε στις επιλογές του ΠΣΑΠ για τον καλύτερο παίκτη της αγωνιστικής, το χρεώνουμε αποκλειστικά στην έλλειψη χιούμορ των υπευθύνων.

Το γκολ της χρονιάς

  [5 Σχόλια]

Στο σημαντικότερο παιχνίδι της αγωνιστικής στο Καραισκάκη - καθώς το ενδιαφέρον του αγώνα της Κομοτηνής εξαφανίστηκε όταν ένα ..ρακούν τρύπωσε στα γραφεία του ΟΠΑΠ κι έφαγε το σημείο ’1′ – σημειώθηκε και το ομορφότερο γκολ της (sombrero of the week).

Μετά από συντονισμένη ενέργεια δυο ομάδων, ο Ζουράφσκι ελίχθηκε στην περιοχή, προσπέρασε τον νεαρό Κυριάκο Παπαδόπουλο, που στην αρχή της φάσης χάνει τον αντίπαλο του, στην συνέχεια τον βρίσκει για δυο δευτερόλεπτα και στο τέλος της τον ξανα-χάνει εντυπωσιακά, και με πανέμορφο σουτ έστειλε την Λάρισα στα πλει οφ και τον πρόεδρο της και πρόεδρο της Σούπερ Λιγκ, κ. Πηλαδάκη, στα ουράνια.

Το συγκεκριμένο γκολ αποκτάει μεγαλύτερη σπουδαιότητα, από το γεγονός ότι χάρη σ’ αυτό σταμάτησε το αήττητο ρεκόρ του Ολυμπιακού εντός έδρας, για το οποίο είχαν μοχθήσει διαιτητές και επόπτες όλη την χρονιά.

Το τακουνάκι ως οπτική ηδονή Vol 3

  [Καθόλου σχόλια]

Τα λόγια είναι περιττά, όταν τα έχεις πει παλιά.

Η αδιαφορία φέρνει γκολ

  [4 Σχόλια]

Έπρεπε να φτάσουμε τέσσερις αγωνιστικές πριν το τέλος του πρωταθλήματος και να στηθούν αδιαφορήσουν οι μισές ομάδες για να ευχαριστηθεί το μάτι μας γκολ. Η απλούστατη εξήγηση της εντυπωσιακής χθεσινής συγκομιδής, δεν βρίσκεται φυσικά στο ότι ξαφνικά, Μάρτιο μήνα, έμαθαν να κάνουν επίθεση σωστά, αλλά στο ότι ..χαλάρωσαν την αμυντική τους λειτουργία, το μόνο πράγμα που δουλεύεται μεθοδικά στις προπονήσεις όλων των Ελληνικών συλλόγων, από την πρώτη κατηγορία μέχρι το τελευταίο χωριό.

Όσο για το καλύτερο γκολ, επιτεύχθηκε στην Κρήτη, από τον Στέλιο Σφακιανάκη του ‘ετοιμοθάνατου’ ΟΦΗ, με σουτάρα έξω από την μεγάλη περιοχή. Ένα όμορφο γκολ, απ’ αυτά όμως που στην Γαλλία καμιά φορά δεν σηκώνονται καν από την καρέκλα να τα πανηγυρίσουν, από συνήθεια. Στην Ελλάδα, που αγαπάμε να ανακαλύπτουμε ομορφιά στα πιο απλά πράγματα, πιθανόν να συνοδεύει το όνομα του Σφακιανάκη για αρκετό καιρό. «Ο Σφακιανάκης ρε, που έχει σουτάρα, που είχε βάλει εκείνη την γκολάρα στον Πανθρακικό»…

Στο παραθυράκι

  [Καθόλου σχόλια]

Πάνω που είχα πειστεί ότι το sombrero of the week ήταν η πιο αποτυχημένη έμπνευση του blog από την γέννηση του – τόσο αποτυχημένη, που πιθανόν να ήταν πιο εύκολο να βρίσκαμε έναν ‘σωστό πολιτικό’ την εβδομάδα, παρά ένα ωραίο γκολ στα Ελληνικά γήπεδα, κάθε Σαββατοκύριακο -, ήρθε η 26η αγωνιστική και το βρωμόσουτο του Βίκτορ Αγκάλι, «μέσα στην μάπα μου», για να ανακαλέσω.

Αν σκεφτούμε μάλιστα, πως πέρα απ΄το ‘μισό σουτ σ’ολο το ματς-γκολ’ του Νιγηριανού της Ξάνθης, άξιο χειροκροτημάτων είναι και το πρώτο γκολ του Όσκαρ στο Καραισκάκη, μετά την μαγική έμπνευση του Μπελούτσι, τότε μπορούμε άνετα να πούμε ότι αυτήν την αγωνιστική, είχαμε ..πλεόνασμα ωραίων γκολ! Του χρόνου πάλι..

Το ωραιότερο γκολ του διημέρου

  [Καθόλου σχόλια]

Γιατί;
Γιατί, είναι τόσο σπάνιο να δεις τέτοιο γκολ στην Ελλάδα, όσο το να ολοκληρώσει ο Γιώργος Μίνος
μια πρόταση 10 λέξεων χωρίς να πει τουλάχιστον 6 φορές, την λέξη ‘ΠΑΟΚ’!

Nacho Libre

  [Καθόλου σχόλια]

H AEK έκανε το καλύτερο φετινό παιχνίδι της απέναντι σε έναν Πανιώνιο που δεν έχει καλό κεντρικό αμυντικό δίδυμο και δεν είχε και τον Λάμπρο Χούτο που συνεχίζοντας τις φετινές του ανοησίες εγκατέλειψε την ομάδα του όταν έμαθε ότι δεν θα ξεκινήσει βασικός (!!). Για πρώτη φορά η ΑΕΚ φέτος κέρδισε αγώνα με πάνω από ένα γκολ διαφορά, ενώ επίσης οι περίπου 14.000 φίλοι της στο ΟΑΚΑ είδαν μετά από καιρό και καλό, κατά διαστήματα, ποδόσφαιρο.

Αν και για μένα ο καλύτερος παίκτης σήμερα ήταν ο Αγκουστίν Πελετιέρι, αυτός που έβαλε το κερασάκι στην τούρτα ήταν ο Νάτσο Σκόκκο με τις ενέργειές του και με το γκολ που σημείωσε. Ένας παίκτης που ανήκει στην κατηγορία των ποδοσφαιριστών που λες και γεννήθηκαν για να γίνεται κουβέντα γύρω από το όνομά τους. Φοβερός τεχνίτης (την Πέμπτη στο κύπελλο έβαλε ένα ακόμα καταπληκτικό γκολ), με δυνατό σουτ και με τα δύο πόδια και καταπληκτική ντρίμπλα. Από την άλλη όμως, ένας παίκτης που χάνεται πολλές φορές για αρκετή ώρα μέσα στον αγώνα και ξεχνάς ότι παίζει, ενώ η ερωτική του σχέση με τα δοκάρια σε σημαντικά ματς (όπως με τον ΠΑΟΚ και τον Άρη) έχει στοιχίσει και βαθμούς. Παίκτης που πάντως αρέσει στον Μπάγεβιτς και γι’ αυτό φαίνεται να του δίνει ελευθερία κινήσεων και να μην τον περιορίζει στις πτέρυγες όπως ο προηγούμενος προπονητής. Είναι έτσι πολύ πιθανό να τον δούμε ακόμα καλύτερο στο μέλλον, μια που ξεχωρίζει σαν την μύγα μες στο γάλα στο φτωχότατο ελληνικό πρωτάθλημα. Το sombrero αυτής της εβδομάδας το κερδίζει δικαιωματικά:

Ζει, ο Μιχαλάκης ζει

  [2 Σχόλια]


Έχω τη συνήθεια να είμαι επιφυλακτικός με τους Κύπριους ποδοσφαιριστές. Στα… χρόνια μου, έχω δει τον τεράστιο Γιώργο Σαββίδη, αλλά έχω δει και Μαλέκκους, Αγαθοκλέους, Εγκωμίτες κι άλλους που ήρθαν με ύμνους και τεράστια γράμματα και αποδείχτηκαν πολύ λίγοι ακόμα και για τα δεδομένα του ελληνικού πρωταθλήματος. Ένας τέτοιος ΔΕΝ ήταν ο Μιχάλης Κωνσταντίνου. Τα πράγματα που έκανε στον Ηρακλή ήταν εντυπωσιακά. Ένα πλήρες φορ, δυνατό με καλά τελειώματα. Εκείνη την εποχή, δεν ήρθε στην ΑΕΚ να κάνει δίδυμο με τον Ντέμη ενώ ήταν σχεδόν κλεισμένος και αργότερα πήγε στον Παναθηναϊκό. Η εκεί παρουσία του συνοδεύτηκε με το όνομα «παλτό», αλλά πιστεύω ότι ήταν αρκετά άδικο. Είχε και καλές και κακές στιγμές, αλλά τα χρήματα που είχε δώσει τότε ο Παναθηναϊκός πάντα τον βάραιναν (όπως βάραιναν και την κρίση του κόσμου). Σε συνδυασμό και με τις εξωγηπεδικές επιδόσεις του, ο Κωνσταντίνου δεν έγινε ποτέ ο πρωταγωνιστής και ο ηγέτης του Παναθηναϊκού, αν και μάλλον η προσφορά του ήταν θετική. Ο κύκλος του στην Παιανία έκλεισε με τον Κωνσταντίνου να πηγαίνει στον Ολυμπιακό (και οι οπαδοί του που τον αποκαλούσαν «παλτό» άρχισαν να τρώνε τα καπέλα τους). Στον Πειραιά μάλλον είχε τη χειρότερη παρουσία του και η πορεία του ήταν πτωτική σε συνδυασμό με τους συχνούς τραυματισμούς του.

Φέτος το καλοκαίρι έψαχνε ομάδα και κανείς δεν φαινόταν να θέλει να ρισκάρει παίρνοντας ένα… κουτσό άλογο. Ο Ηρακλής αποφάσισε να τον πάρει πίσω και ο Κωνσταντίνου ανέτοιμος και σε κακή κατάσταση δεν έδειχνε ικανός να προσφέρει. Τελικά όμως επέστρεψε και χθες (και ενώ οι φήμες μιλάνε για επιστροφή του στην Κύπρο) με δυο δικά του γκολ ο Ηρακλής πήρε μια σπουδαία νίκη μέσα στο Παγκρήτιο απέναντι στον ΟΦΗ. Το sombrero αυτής της εβδομάδας του ανήκει δικαιωματικά.

ΥΓ Αν και, για να είμαι ειλικρινής, το sombrero θα έπρεπε να το μοιραστεί με τον προπονητή του Ηρακλή, τον Μάκη Κατσαβάκη. Έναν Έλληνα προπονητή που δεν πίνει καφέ στο Ντα Κάπο, δεν έχει φίλους μεγαλοδημοσιογράφους, δεν ήταν προπονητής σε ιδιωτικό σχολείο, δεν είναι βετεράνος παίκτης-οπαδός, δεν έτυχε να είναι κολλητός του Πηλαδάκη, δεν βγαίνει να γλύφει προέδρους και είδε πέρσι την ομάδα του να καταστρέφεται επειδή τόλμησε να κερδίσει τον Ολυμπιακό. Παρ’ όλα αυτά έχει να επιδείξει έργο σε αρκετές ομάδες και φαίνεται ότι το ίδιο πάει να κάνει και στον Ηρακλή.

Καταραμένη ..φυσική

  [Καθόλου σχόλια]

Όπως είχε περιγράψει, στο μακρινό 1986, ο Άγγλος Johnny Metgod ένα παρόμοιο γκολ:
«This goal, has nothing to do with football! It’s (fucking) pure animal physics…»

To χυδαίο σχόλιο της παρένθεσης, δεν αποτελεί μέρος της ιστορικής ατάκας, αλλά υποσυνείδητη προσθήκη, ενός αγανακτισμένου Αρειανού.

Sebastián Leto can’t pass

  [3 Σχόλια]

Σε ένα παιχνίδι που στιγματίστηκε από το «τηλεοπτικό» και Βαρούχειο πέναλτυ με το οποίο ο ΟΣΦΠ κέρδισε άδικα τον μαχητικό Θρασύβουλο, πέρασε σε δεύτερη μοίρα ένα πανέμορφο γκολ του Σεμπαστιάν Λέτο. Ο πρώην παίκτης της Λανούς (συμπαίκτης των Αρτσούμπι και Πελετιέρι) που έχει κατηγορηθεί (και όχι άδικα) ότι δεν δίνει πάσα ούτε στην μάνα του (ευτυχώς αυτή δεν δίνει συνεντεύξεις σαν την μάνα-Ντιόγο), πήρε την μπάλα πριν το κέντρο και έκανε αυτό που ξέρει καλύτερα: δεν έδωσε πουθενά την μπάλα. Με το κάπως παράξενο στυλ του που μοιάζει ότι αλλού θέλει να πάει και αλλού πηγαίνει και ότι είναι έτοιμος να σκοντάψει, διέσχισε το μισό γήπεδο και πέτυχε το γκολ που του χαρίζει το sombrero αυτής της εβδομάδας.

Οι πραγματικοί σομπρερίστας

  [Καθόλου σχόλια]

Μια που αυτή τη βδομάδα δεν δώσαμε sombrero, ας το πάρει ο γίγας Αργεντίνος προπονητής της Λίγκα ντε Κίτο. Ο Εντγκάρντο Μπαούσα (ο κύριος στα αριστερά) έφτασε μαζί με την αποστολή της LDU στο Τόκιο, όπου η ομάδα του Εκουαδόρ (και ομάδα του γνωστού μας Νταμιάν Μάνσο) ως κάτοχος του Λιμπερταδόρες θα αγωνιστεί στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα συλλόγων. Βγαλμένος από παλιά αμερικάνικη ταινία, ο προπονητής της κορυφαίας ομάδας της Νότιας Αμερικής δείχνει ότι το σομπρέρο είναι…πάντα στην μόδα.

Το πρώτο Ελληνικό σομπρέρο

  [Καθόλου σχόλια]

Στο Καραισκάκη, μπορεί ο Ολυμπιακός να ήταν καταιγιστικός, να πέτυχε τέσσερα γκολ και να είχε 34 τελικές προσπάθειες, νούμερο πολύ εντυπωσιακό για τα Ελληνικά δεδομένα, όμως το ομορφότερο γκολ του αγώνα και της αγωνιστικής, το σημείωσε ο Πανιώνιος.

Έπρεπε να φτάσουμε στην 12η αγωνιστική για να κερδίσει για πρώτη φορά Έλληνας ποδοσφαιριστής το sombrero of the week και αυτός είναι ο Φανούρης Γουνδουλάκης, που στο ‘γκολ της τιμής’ της ομάδας του, άδειασε πανέμορφα τον Αβραάμ (ένας είναι ο Αβραάμ στο Ελληνικό ποδόσφαιρο) και κατέστρεψε το ρεκορ της αλώβητης εστίας, που κρατούσε εδώ και αρκετά παιχνίδια ο Νικοπολίδης.