Ξέρουμε πλέον τις περισσότερες από τις 8 ομάδες που θα διεκδικήσουν το φετινό Κόπα Λιμπερταδόρες. Στο πιο ενδιαφέρον (μέχρι τώρα) ζευγάρι των 16 η Λανούς αντιμετώπιζε την Βάσκο και οι Βραζιλιάνοι με ένα τούβλο του Νίλτον πήραν το προβάδισμα. Η Λανούς παρ’ ότι με την πλάτη στον τοίχο βρήκε το κουράγιο και γύρισε το ματς σε 2-1 με τα γκολ των Παβόνε και του Τεόφιλο Γκουτιέρες ισοφαρίζοντας το σκορ του πρώτου αγώνα.

Το παιχνίδι οδηγήθηκε στα πέναλτι εκεί που 99 στις 100 φορές οι Βραζιλιάνοι κερδίζουν (μπορεί και 100 στις 100) και η Βάσκο τελικά με 5/5 πήρε την μεγάλη πρόκριση, καθώς το πέναλτι του Σίλβιο Ρομέρο της Λανούς πήγε στο δοκάρι. Η Λανούς μάλλον άξιζε κάτι παραπάνω από αυτό το ζευγάρι, καθώς ήταν καλή και στα δυο παιχνίδια, αλλά το όνειρο να φτάσει ψηλά στο Λιμπερταδόρες θα πρέπει να περιμένει.

Στη Χιλή η Ουνιόν Εσπανιόλα δεν μπόρεσε να κοιτάξει στα μάτια την Μπόκα και να ανατρέψει το 2-1 του πρώτου αγώνα στο Μπομπονέρα. Οι Χιλιανοί είχαν την ατυχία να βρουν έναν εκπληκτικό Ρικέλμε απέναντί τους. Στο πρώτο γκολ ο Χουάν Ρομάν παίζει μπιλιάρδο, στο δεύτερο απλά χαρίζει το γκολ και στο τρίτο λέει να το βάλει αυτός. 2-3 και η μαχητική Ουνιόν φεύγει με ψηλά το κεφάλι. Η Μπόκα θα πρέπει να σοβαρευτεί αμυντικά, καθώς στην επόμενη φάση δεν θα έχει εύκολο αντίπαλο.

Μια ακόμα ευχάριστη έκπληξη μετά την Ουνιόν μας αποχαιρέτισε. Η Έμελεκ μετά το 0-0 του πρώτου αγώνα, υπέκυψε στην ανωτερότητα της Κορίνθιανς και με το 3-0 του δεύτερου αγώνα αποκλείστηκε. Έτσι οι Βραζιλιάνοι έχουν γράψει προς το παρόν το 100% κάτι που σίγουρα θα χαλάσει μια που παίζουν μεταξύ τους Φλουμινένσε και Ιντερνασιονάλ. Αρκετά πιθανόν είναι πάντως να δούμε 4 στις 8 ομάδες από τη Βραζιλία, καθώς υπάρχει και η Σάντος που αντιμετωπίζει την Μπολιβάρ. Εκτός από την Μπόκα, την πρόκριση πήρε κι η Λιμπερτάδ που απέκλεισε την Κρουζ Αζούλ, αλλά ίσως και η μοναδική ομάδα που μπορεί να κοντράρει τους Βραζιλιάνους, η Βελέζ που απέκλεισε την Ατλέτικο Νασιονάλ.

Είναι τόσος καιρός που δεν θυμάμαι που ο παππούς με πήγαινε σε εκείνο το μέρος που κάνει το αίμα να κυλάει  δυνατά
Εκεί που από τις φωνές όλων μας μαζί μέχρι την μία την πιο αδύναμη, ανάβει η φλόγα της ζωής

Εκεί που η νίκη δίνει στην επόμενη μέρα το απαραίτητο φως,
ώστε να αντιμετωπίσουμε με χαρά την αναπόφευκτη ρουτίνα της ζωής

Το  ξέρεις ότι πέρα από το πράσινο και τη θάλασσα τα χρώματά μας ζουν;
Η φιλία μας σκορπίζει το μεγαλείο μας, την παράδοσή μας και την εμπειρία μας

Γιατί η οικογένεια σμιλεύει αυτό το άρωμα στο πάθος
Από την αρχή μέχρι το τέλος των ημερών μας

Εκεί που οι πινελιές της αιώνιας σύνεσης και τα κουρέλια της χαράς μας
επιβεβαιώνουν ότι η βροχή υπάρχει για να μεγαλώνουν οι σπόροι

Είναι εκεί που ο ήλιος με το φεγγάρι ευθυγραμμίζονται
Και κρατάνε ζωντανά τα όνειρά μας, νύχτα με τη νύχτα και μέρα με την μέρα

Εμείς βάζουμε την αίσθηση στο ουράνιο τόξο των δύο χρωμάτων που οι γιαγιάδες μας πλέκουν

Δεν παραδινόμαστε ποτέ και θα ζωγραφίζουμε χαμόγελα
Από την μια άκρη ως την άλλη

Γιατί αυτό το μέρος είναι όταν το χτύπημα της καρδιάς σου περνάει τη γραμμή

Έτσι, δεν μιλάμε τώρα για ποδόσφαιρο
Μιλάμε για την Αθλέτικ

Η χώρα των Βάσκων ζει μεγάλες ποδοσφαιρικές στιγμές φέτος, με την ιστορικότερη ομάδα της την Αθλέτικ Κλουμπ. Η ομάδα του Ελ Λόκο Μαρσέλο Μπιέλσα διεκδικεί δυο κύπελλα σε μικρό χρονικό διάστημα και ο κόσμος της ετοιμάζεται πυρετωδώς για τον τελικό του Γιουρόπα κόντρα στην Ατλέτικο Μαδρίτης.

Ένα γκρουπ καλλιτεχνών-οπαδών της Αθλέτικ θέλησε να φτιάξει ένα βίντεο αφιέρωμα στην ομάδα και τον κόσμο της. Το βίντεο σκηνοθετεί ο Κάρλος Τριχουέκε και σε αυτό συμμετείχαν περίπου 30 άτομα (καλλιτέχνες ή απλοί οπαδοί) ώστε να χωρέσουν μέσα σε 4 λεπτά αυτό που πιστεύουν ότι νιώθεις όταν είσαι Μπιλμπάο. Το όνομα του πονήματός τους είναι «Athletic Club, bizi, sentitu» που στα ελληνικά σημαίνει «Αθλέτικ Κλουμπ, ζήσε το, νιώσε το».

Η ιδέα ανήκει στον Kάρλος και του ήρθε μετά την πρόκριση της ομάδας του στον τελικό του Κόπα ντελ Ρέι. Γρήγορα τη συζήτησε με κάποιους φίλους του μουσικούς και έτσι η ιδέα προχώρησε. Το βίντεο έχει γυριστεί σε διάφορα σημεία, από πάρκα μέχρι το Σαν Μαμές και από εθνικές οδούς μέχρι το… Σινικό τείχος, και το σπικάζ κάνει ο Καταλανός ηθοποιός Πέπε Μεντιαβίγια που μπορεί να μην σας λέει τίποτα εσάς, αλλά καθώς οι Ισπανοί τα βλέπουν όλα μεταγλωττισμένα κάνει φωνές τύπων όπως ο Μόργκαν Φρίμαν ή ο… Γκάνταλφ στις χολυγουντιανές ταινίες που παίζονται στη χώρα.

Είναι από τα ομορφότερα βίντεο που έχω δει ποτέ για ποδοσφαιρική ομάδα και ελπίζω να μπόρεσα να αποδώσω όσο καλύτερα μπορώ στα ελληνικά το νόημα όσων ακούγονται από το στόμα του Πέπε.

Ο Νταβίντ Τρεζεγκέ συνεχίζει να οδηγεί τη Ρίβερ Πλέιτ προς την Α’ Εθνική της Αργεντινής με τα γκολ του. Αυτή τη φορά σκόραρε το μοναδικό γκολ της Ρίβερ στη νίκη της με 1-0 επί της Χιμνάσια Χουχούι με έναν από τους αγαπημένους του τρόπους, την κλασσική τρεζεγκίστικη κεφαλιά που θαυμάζουμε εδώ και χρόνια.

Μόνο που αυτή τη φορά είχε έναν λόγο παραπάνω να σκοράρει, καθώς στις κερκίδες βρισκόταν και η μαμά Τρεζεγκέ που ταξίδεψε από το Μονακό για να δει το καμάρι της μαζί με τη γυναίκα και τα δυο παιδιά του Νταβίντ. Μαζί της είχε και δυο πανό. Το ένα με μια καρικατούρα του Νταβίντ που φορούσε την φανέλα της Γιούβε και ένα ακόμα που έγραφε: «12.000 χιλιόμετρα για να πανηγυρίσουμε τα γκολ σου». Η μαμά Τρεζεγκέ έκανε και δηλώσεις στις οποίες είπε ότι δεν είχε ξαναζήσει κάτι τέτοιο όπως στο Μονουμεντάλ και ότι δεν του… κρατάει κακία που την άφησε για να πάει στην μακρινή Αργεντινή, αφού ήταν η επιθυμία του να αγωνιστεί με την αγαπημένη του Ρίβερ.

Πιθανότατα να υπάρχει κάποιου είδους επιστημονική έρευνα για την παχυσαρκία των οπαδών στην Αγγλία. Αν όντως υπάρχει πιστεύω ότι οι οπαδοί της Νιουκάστλ θα είναι στην πρώτη θέση με διαφορά όπως έχουμε δει στο παρελθόν, παραπάνω από μία φορά. Παρ’ όλα αυτά, το θέμα της φωτογραφίας δεν είναι αυτό, αλλά η αγάπη μεταξύ αντρών μέσα από το ποδόσφαιρο. Η υπέρτατη έκφανση της (ένα βήμα πριν το φιλί και δύο βήματα πριν το σεξ) είναι η γεμάτη ευτυχία αγκαλιά. Όπως αυτή κατά τη διάρκεια του αγώνα της Νιουκάστλ με την Τσέλσι. Δυο αγόρια, μια ομάδα, δυο γκολ από τον Παπίς Ντεμπά Σισέ και τα όνειρα για το Champions League.

Μετά τον Νίνη, τον Κουτσιανικούλη και τον Φετφατζίδη φαίνεται ήρθε η ώρα να βαφτίσουμε έναν ακόμα νέο ταλαντούχο ποδοσφαιριστή ως την ελληνική έκδοση του Λιονέλ. Προς το παρόν και πριν αρχίσουν νέες υπερβολές, ας απολαύσουμε ένα ακόμα ωραίο γκολ του Βίκτωρα (έχει βάλει μερικά φέτος), ένα παλικάρι γρήγορο με αρκετά καλή τεχνική που όμως απέχει πολύ από το να θεωρηθεί ολοκληρωμένος παίκτης όσο δεν έχει την απαραίτητη διάρκεια. Ίσως το μοναδικό κέρδος στην πιο μαύρη σεζόν της ΑΕΚ εδώ και πολλά χρόνια.

Κοντά σε μια πολύ μεγάλη επιτυχία είναι η Σάντος του Πελέ, του Νεϊμάρ μετά την νίκη της στον πρώτο τελικό του πρωταθλήματος Παουλίστα επί της Γκουαρανί με 3-0 στο Μορουμπί. Η Σάντος πήρε ένα σημαντικό προβάδισμα με αυτό το σκορ και δύσκολα θα χάσει το τοπικό πρωτάθλημα. Αν τελικά τα καταφέρει θα έχει πάρει σερί τρία Παουλίστα (που μαζί με του Ρίο, είναι τα πιο σημαντικά τοπικά πρωταθλήματα της Βραζιλίας), κάτι που τελευταία φορά είχε γίνει από την Σάντος του Πελέ από το 1967 ως το 1969.

Mεγάλος πρωταγωνιστής ήταν και πάλι ο Νεϊμάρ που σκόραρε δυο φορές φτάνοντας τα 18 γκολ στη διοργάνωση, εκστασιάζοντας τους οπαδούς της Σάντος που τραγουδούσαν για το τρίτο σερί πρωτάθλημα στην επέτειο των 100 χρόνων της ομάδας. Ο δε Νεϊμάρ έφτασε τα 104 γκολ πλέον (μια που πάντα ασχολούμαστε με τις μετρήσεις των γκολ) και έπιασε τον Σερζίνιο Τσουλάπα και τον Ζοάο Πάουλο στην πρώτη θέση των σκόρερ της Σάντος στην μετά-Πελέ εποχή.

Και φυσικά για να μη χαλάσει το χατίρι των φαν του, δεν άφησε την ευκαιρία να δοκιμάσει πάλι διάφορα κολπάκια απέναντι στους αντιπάλους του, με θεαματικές ντρίμπλες (χωρίς πολλή ουσία):

Η Ιταλία έχει από χθες την καινούρια της πρωταθλήτρια και είναι η Γιουβέντους. Η ομάδα που για μεγάλο διάστημα κυνηγούσε στη βαθμολογία, που κατάφερε να τελειώσει ολόκληρη τη σεζόν αήττητη σήκωσε ακόμα την πρώτη της κούπα μετά την μεγάλη περιπέτεια του υποβιβασμού της. Ένα πρωτάθλημα δίκαιο που ούτε οι καλοί της «φίλοι» από το Μιλάνο δεν μπορούν να αμφισβητήσουν, ένα πρωτάθλημα από τα πιο σημαντικά στην ιστορία της ομάδας που συνοδεύτηκε από το καινούριο της γήπεδο το οποίο τελικά βοήθησε πολύ. Πάνω απ’ όλα όμως ένα πρωτάθλημα δικαιώσεων για πολλούς.

Για τον τεράστιο Αλεσάντρο ντελ Πιέρο. Που δυστυχώς θα φύγει από την ομάδα, αλλά θα φύγει όπως του άξιζε: σαν πρωταθλητής. Ο Άλεξ παροπλισμένος για μεγάλο διάστημα του πρωταθλήματος, σκόραρε μερικά κρίσιμα γκολ και μπαίνοντας ως αλλαγή σε πολλά ματς άλλαξε τον ρυθμό του αγώνα. Υπέστη όλη την ταλαιπωρία του Καλτσιόπολις, έπαιξε στα αλώνια της Σέριε Β, αλλά έγραψε το τέλος του στη Γιούβε με χρυσά γράμματα για μια ακόμα φορά.

Για τον προπονητή Αντόνιο Κόντε. Που μπορεί να χλευάζεται για το πλούσιο μαλλί του, αλλά εκεί που δεν το περίμενε κανείς και ήταν απλά ακόμα-ένας-Φερράρα έχτισε μια ομάδα που δεν χάνει και που παίζει οργανωμένο καλό ποδόσφαιρο. Και μπορεί να μην έχει το πιο… κοφτερό μάτι όταν παίρνει στην ομάδα τον Μποριέλλο, αλλά δουλεύει με ότι έχει στα χέρια του και παίρνει το καλύτερο. Γιατί επί της ουσίας έκανε μια ομάδα χωρίς κάποιον σούπερ-σταρ να παίζει το καλύτερο ποδόσφαιρο στη χώρα.

Για τον Τζίτζι Μπουφόν. Που πήγε να τα χαλάσει στο τέλος με την γκάφα στο ματς με την Λέτσε, αλλά έκανε μια φοβερή χρονιά, θυμίζοντας τον καλύτερο τερματοφύλακα του κόσμου που ήταν πριν μερικά χρόνια. Δεν είναι και δεν μπορεί να ξαναφτάσει σε αυτή την κατάσταση, αλλά με το σπαθί του ήταν φέτος βασικός τερματοφύλακας της ομάδας και βοήθησε πολύ ώστε η ομάδα να δεχτεί μόλις 19 γκολ σε 37 αγώνες (13 λιγότερα από αυτά της 2ης Μίλαν).

Για τον Αντρέα Πίρλο. Τον άνθρωπο που έφυγε από την ομάδα ΚΑΠΗ της Μίλαν και οι περισσότεροι είχαν ξεγράψει. Κι όμως ήταν ο κινητήριος μοχλός στο κέντρο και έχοντας παίκτες όπως ο Βιντάλ να γράφουν χιλιόμετρα δίπλα του μπορούσε να αρκεστεί στο να κάνει παιχνίδι. Η Γιουβέντους θα έχει δύσκολο έργο να καλύψει το κενό του, όταν ο Πίρλο φύγει.

 Σίγουρα όμως και ένα πρωτάθλημα που εκτός από κάποιους «τελειωμένους», είχε και καινούριους πρωταγωνιστές που έγιναν άντρες από αγόρια (όχι λόγω ηλικίας, αλλά επειδή σήκωσαν το βάρος μιας τέτοια δύσκολης αποστολής). Όπως ο Κιελίνι, ο Βιντάλ, ο Κάσερες, ο Μάτρι, ο Μαρκίσιο, ο ντε Τσέλιε και όλοι αυτοί οι «συμπληρωματικοί» παίκτες που έκαναν την υπέρβαση. Προς το παρόν μπορούν να πανηγυρίσουν και να ξεκουραστούν. Γιατί από του χρόνου οι απαιτήσεις θα είναι σίγουρα μεγαλύτερες.

Ο Αρσέν Βενγκέρ είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους εν ενεργεία προπονητές. Παράλληλα όμως είναι για πολλούς Άγγλους και ένας από τους πιο αντιπαθείς αντιπάλους. Ίσως η γαλλική του καταγωγή, ίσως η γκρίνια του, ίσως το γεγονός ότι οι Γκάννερς έχουν αρκετούς αντιπάλους που δεν τους συμπαθούν έχει ως αποτέλεσμα μια γενικότερη εχθρότητα απέναντι στον Βενγκέρ από αρκετό κόσμο.

Μια από τις μεγαλύτερες κόντρες του Βενγκέρ όμως είναι αυτή που έχει με την Στόουκ. Ο Βενγκέρ διαμαρτύρεται συχνά για τον τρόπο με τον οποίο αγωνίζεται η Στόουκ (καθώς είναι κλασσική αγγλική ομάδα που παίζει με «φίζικαλ» γκέιμ) και το 2010 είχε οδηγήσει στον σοβαρό τραυματισμό του Άαρον Ράμσει ο οποίος είχε σπάσει το πόδι του μετά από τάκλιν παίκτη της Στόουκ. To 2008 o Βενγκέρ είχε χάσει 2-1 στο Μπριτάνια Στάντιουμ και μαζί είχε χάσει τον Γουόλκοτ και τον Αντεμπαγιόρ από το επόμενο ματς της Άρσεναλ στο Τσάμπιονς Λιγκ. Ο προπονητής της Άρσεναλ είχε διαμαρτυρηθεί έντονα και είχε προτείνει να φέρει και φωτογραφίες με τα μελανιασμένα σώματα των παικτών του για να αποδείξει τα λεγόμενά του.

Το 2009 τα βάζει με τον Ρόρι Ντέλαπ. Αυτή τη φορά όχι για το σκληρό παιχνίδι της Στόουκ, αλλά για το σύστημά της με το οποίο ο Ρόρι Ντέλαπ (σχολικός πρωταθλητής στο ακόντιο) εκτελεί τα πλάγια από παντού με τόση δύναμη που φέρνει την μπάλα στην αντίπαλη περιοχή. Ο Βενγκέρ είχε φτάσει μάλιστα μέχρι του σημείου να ζητήσει την κατάργηση των πλαγίων και την αντικατάστασή τους από χτυπήματα με τα πόδια. To 2010 πάλι ο Αλσατός είχε μιλήσει για «τακτικές ράγκμπι» των παικτών της Στόουκ απέναντι σε τερματοφύλακες (μετά από ένα συμβάν με τον τερματοφύλακα της Τότεναμ Γκόμες). Κατά διαβολική σύμπτωση η Άρσεναλ είχε και πάλι υποστεί οδυνηρή ήττα με 3-1.

Φέτος για μια ακόμα φορά η Άρσεναλ δεν τα κατάφερε και έφυγε με το 1-1 από την έδρα της Στόουκ. Οι οπαδοί της σαν καλά τρολλς δεν σταμάτησαν λεπτό να τα βάζουν με τον Βενγκέρ, με αποκορύφωμα μια φάση στην οποία ο Αρσέν διαμαρτυρήθηκε και όλη η κερκίδα από πίσω του άρχισε να τον μιμείται. Μεγάλο σουξέ γνώρισε και το σύνθημα: «Let’s all do the Wenger» συνοδευόμενο από χαρακτηριστικές κινήσεις.

Ο Βενγκέρ φυσικά και δεν άφησε έτσι την κατάσταση καθώς μετά το τέλος του αγώνα έκανε δηλώσεις λέγοντας:

«Είναι εύκολο να κάθεσαι στις κερκίδες και να προσβάλλεις. Δεν είμαι υπεύθυνος εγώ για την συμπεριφορά τους. Αν θέλουν να το σταματήσουν, είναι εύκολο να το κάνουν. Μπορείς να απομονώσεις κάθε πρόσωπο στις κερκίδες. Μερικές φορές όταν φεύγω από το γήπεδο στο τέλος του αγώνα και ο κόσμος είναι οργισμένος και γεμάτος μίσος σκέφτομαι ότι θα ήθελα να βγάλω μια φωτογραφία και να την στείλω σπίτι τους να τη δουν οι γιοι τους και οι κόρες τους και να δούμε μετά αν την επόμενη εβδομάδα θα το ξαναέκαναν ή θα ήταν περήφανοι γι’ αυτό.»

Οι ανταλλαγές δηλώσεων βέβαια δεν σταματάνε εκεί, καθώς εκτός όλων των άλλων οι οπαδοί της Στόουκ γιούχαραν και τον Ράμσει, λες και αυτός έφταιγε για το σπασμένο του πόδι. Ο προπονητής της Στόουκ, θυμίζοντας περισσότερο Έλληνα πρόεδρο δεν θέλησε να τα βάλει με τους οπαδούς του και όταν ρωτήθηκε για τις αποδοκιμασίες στον Ράμσει έκανε την επική δήλωση: «Δεν άκουσα κάτι γιατί άκουγα τους οπαδούς της Άρσεναλ που αποδοκίμαζαν τον Σόκρος», όπου Σόκρος ο παίκτης που είχε σπάσει το πόδι του Ράμσει. Άλλωστε και παλιότερα οι της Στόουκ δεν άφηναν αναπάντητες τις διαμαρτυρίες του Βενγκέρ, κατηγορώντας ούτε λίγο, ούτε πολύ τους παίκτες της Άρσεναλ ότι δεν είναι αρκετά άντρες για να παίζουν ποδόσφαιρο. Ο Αλσατός προπονητής πάντως, δεν βρήκε συμπαραστάτη αυτή τη φορά ούτε στον Γκάρι Λίνεκερ, που από την εκπομπή Match of the Day (την Αθλητική Κυριακή ας πούμε της Αγγλίας), φρόντισε απλά να μιμηθεί τον Βενγκέρ:

Οπόρτο, 2012.

Ο Χουλκ και η παρέα του σηκώνουν την κούπα του πρωταθλητή, με τα μαλλιά βαμμένα, λίγο πριν κερδίσουν την Σπόρτινγκ με 2-0.

Γαλλία, 1998

Η Ρουμανία σοκάρει τον κόσμο πρώτα κερδίζοντας την Αγγλία και στη συνέχεια με το πλατινέ βαμμένο μαλλί όλων των παικτών (ανάμεσά τους κι ο Άντον Ντόμπος) στο ματς με την Τυνησία. Οι Bleach Boys τελικά μένουν εκτός 8αδας από τον Νταβόρ Σούκερ.

Panini 1997-98

Ο Ιμπραήμ Μπα, ο άνθρωπος για τον οποίο άκουσα πρώτη φορά την λέξη βαψομαλλιάς σε εκπομπή του Γεωργίου και τον θυμάμαι κάθε φορά που βλέπω φωτογραφίες όπως αυτή της Πόρτο.

Μετά την απογοήτευση για την αποτυχία του next-best-thing Βίλας Μπόας, η επιτυχία ήρθε από το πουθενά για την Τσέλσι. Σύμπτωση; Τύχη; Δουλειά; Ικανότητα;Ένα είναι σίγουρο. Ο Ρομπέρτο ντι Ματέο άδραξε την ευκαιρία και έφτασε σε έναν τελικό Τσάμπιονς Λιγκ (αποκλείοντας την Μπαρσελόνα με μυθικό τρόπο), ενώ κατέκτησε και ένα κύπελλο. Μπορεί σε μερικούς μήνες να τον έχουμε ξεχάσει όλοι (σαν προπονητή, γιατί σαν παίκτης έχει αξιόλογη καριέρα), αλλά αυτή την στιγμή είναι καβάλα στ’ άλογο και έχει κάθε λόγο να το χαίρεται. Επόμενος σταθμός το Μόναχο…

5 Μαΐου 2002. Μια ιστορική μέρα για το ιταλικό ποδόσφαιρο, ένα αξέχαστο φινάλε για ένα πρωτάθλημα που όλοι θυμούνται. Τρεις ομάδες για την πρώτη θέση. Η πρωταθλήτρια Ρόμα του Καπέλο, των Τόττι-Κασάνο και Μπατιστούτα. Η Ίντερ πρώτα και κύρια του Μοράτι που ξόδευε αφειδώς τα δις και είχε τον Έκτορ Ραούλ Κούπερ προπονητή της. Και τέλος η Γιουβέντους που είχε δώσει Ζιντάν και Ιντζάγκι, για να φέρει Μπουφόν-Τουράμ και Νέντβεντ.

Η Ρόμα είχε κάνει έναν καταπληκτικό 1ο γύρο και τερμάτισε πρώτη, ενώ η Γιουβέντους μετά το κακό της ξεκίνημα συνήλθε τελικά και άρχισε να κυνηγάει την πρωτοπόρο Ρόμα και τη 2η Ίντερ. Στο 2ο γύρο οι ομάδες είχαν αρκετές απώλειες και ανακατατάξεις και η τελευταία αγωνιστική έφερνε και τις τρεις ομάδες σε εκτός έδρας αγώνες. Η Ίντερ με 69 βαθμούς πήγαινε στην πρωτεύουσα να αντιμετωπίσει την Λάτσιο. Η Λάτσιο ήθελε τη νίκη για να βγει στο ΟΥΕΦΑ, αλλά οι οπαδοί της σε μεγάλο βαθμό προτιμούσαν να μη βγει η ομάδα από το να δουν ξανά πρωταθλήτρια την μισητή Ρόμα. Η 2η Γιουβέντους με 68 βαθμούς πήγαινε στο Ούντινε, απέναντι σε μια αδιάφορη αντίπαλο και η 3η Ρόμα των 67 βαθμών απέναντι στην αδιάφορη Τορίνο, που φυσικά δεν ήθελε να δει τη Γιουβέντους πρωταθλήτρια.

Πολλοί οπαδοί των τριών ομάδων έκαναν το ταξίδι ώστε να δουν από κοντά τις ομάδες τους, με τον Καπέλο να δηλώνει: «Ξέρω πώς θα τελειώσει, θα κερδίσουν κι οι τρεις». Τρεζεγκέ και ντελ Πιέρο καθαρίζουν το παιχνίδι από πολύ νωρίς για τη Γιούβε, ενώ η Ίντερ προηγείται με τον Βιέρι για να ισοφαριστεί από τον Πομπόρκσι. Ο Ντι Μπιάτζιο έγραψε το 1-2, ,αλλά ο Πομπόρσκι ισοφάρισε σε 2-2. Το ημίχρονο βρήκε τη Ρόμα στο 0-0 και τη Γιούβε να ελπίζει. Οι ελπίδες των οπαδών της έγιναν πανηγύρια όταν ο Ντιέγκο Σιμεόνε έκανε το 3-2 (και δεν το πανηγύρισε) και το όνειρο έγινε πραγματικότητα με τον Σιμόνε Ιντζάγκι να κάνει το 4-2 (και ενώ η Ρόμα είχε κάνει το 0-1 με τον Κασάνο). Η Ίντερ που πριν τους αγώνες είχε το πρωτάθλημα στα χέρια της κατέληξε τρίτη και το πρωτάθλημα πήγε στο Τορίνο.

Ο Μοράτι δεν το πίστευε. Ο Ρονάλντο έκλαιγε και ο Ματεράτσι έβριζε τους παίκτες της Λάτσιο, θυμίζοντάς τους το πρωτάθλημα του 2000 που η Περούτζια στην οποία αγωνιζόταν είχε δώσει το πρωτάθλημα στην Λάτσιο καθώς η Γιουβέντους δεν την κέρδισε. Ο σημερινός προπονητής της Γιουβέντος Αντόνιο Κόντε δήλωνε: «Πριν 2 χρόνια στην Περούτζια μας κοροϊδεύατε, τώρα κλαίτε». Παίκτες όπως ο ντελ Πιέρο, ο Τρεζεγκέ και ο Ζανέτι δηλώνουν ότι δεν μπορούν να ξεχάσουν ποτέ το τι έγινε. Το πιο συγκλονιστικό τέλος στο Καμπιονάτο εδώ και πολλά χρόνια (και αν δεν κάνω λάθος, το είχα χάσει γιατί ήταν Πάσχα στην Ελλάδα και βρισκόμουν κάπου στην εξοχή).

Δέκα χρόνια μετά, η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται αλλά μοιάζει αρκετά. Η Γιουβέντους μετά το κάζο του 1-1 με την Λέτσε εξαιτίας της γκάφας του Μπουφόν, ταξιδεύει στο Κάλιαρι. Την ίδια στιγμή η Μίλαν που είναι έναν βαθμό πίσω (δυο αγωνιστικές πριν το τέλος) παίζει στο Μιλάνο απέναντι στην Ίντερ (που κυνηγάει το Champions League). Η πιο κρίσιμη αγωνιστική στην Ιταλία εδώ και πολύ καιρό αναμένεται να θυμίσει σε πολλούς όσα έγιναν 10 χρόνια πριν.

Είναι δύσκολο να επιλέξεις ανάμεσα στις τόσες φωτογραφίες από τα χθεσινά πανηγύρια των παικτών της Ρεάλ μαζί με τους οπαδούς της ομάδας στους δρόμους της Μαδρίτης. Ο πρώτος τίτλος μετά από μια πλήρη κυριαρχία της μεγάλης αντιπάλου πανηγυρίστηκε έξαλλα. Είτε πάνω στο ανοιχτό λεωφορείο, είτε πάνω σε αγάλματα, με τον Κασίγιας να κερδίζει με διαφορά την μάχη. Μια δύσκολη χρονιά τελειώνει με τον καλύτερο τρόπο για την Ρεάλ και μια ακόμα πιο δύσκολη στην οποία θα πρέπει να αντέξει στην αντεπίθεση της Μπάρσα, αλλά να διεκδικήσει και το Champions League έρχεται.

Η Γκρόνιγκεν δεν τα πήγε πολύ καλά φέτος στο ολλανδικό πρωτάθλημα τερματίζοντας κάτω από την μέση του βαθμολογικού πίνακα. Τελευταίο παιχνίδι της αυτό με την Μπρέντα που έληξε με 1-1. Οι παίκτες της μετά το τέλος πηγαίνουν και χαιρετούν τον κόσμο, ευχαριστώντας τον για την στήριξη; Όλοι; Όχι όλοι.

Υπάρχει κι ο Δανός Νίκλας Πέντερσεν που φεύγει έτσι και πάει στα αποδυτήρια. Ο πρόεδρος της ομάδας Χανς Νίλαντ το βλέπει και φωνάζει τον 24χρονο επιθετικό. Αυτός τον γράφει εκεί που δεν πιάνει η μελάνη. Ο πρόεδρος του φωνάζει: «Εγώ σε πληρώνω άθλιε» και τον ακολουθεί (επική λεπτομέρεια, στο δρόμο δίνει και το χέρι στην μασκότ της ομάδας). Άγνωστο τι έγινε στα αποδυτήρια, αλλά ο Πέντερσεν αυτές τις ημέρες θα αρχίσει να ψάχνει την επόμενη ομάδα του.

Γκοοουλάσο ντι Μάρκουυυ Αντόνιοοο

Μπιλμπάο, Ισπανία (χώρα των Βάσκων)

Η Ρεάλ Μαδρίτης πανηγυρίζει τον άξιο φετινό της τίτλο μετά την μεγάλη νίκη της επί της Αθλέτικ. Οι οπαδοί των γηπεδούχων δεν είναι ιδιαίτερα φιλικοί προς τους παίκτες της Ρεάλ και ειδικά τον Κριστιάνο Ρονάλντο που «στολίζουν» σε όλη τη διάρκεια του αγώνα. Ο Κριστιάνο τα κρατάει όλα μέσα του σαν καλός Χριστιάνος, αλλά η ιώβεια υπομονή του εξαντλείται στο τέλος.

Τορίνο, Ιταλία

Η Γιουβέντους κάνει περίπατο με την ακίνδυνη Λέτσε, αλλά δεν λέει να καθαρίσει το παιχνίδι. Το 1-0 από τα πρώτα λεπτά παραμένει, η Λέτσε παίζει με 10 παίκτες και η απόδοση στον άσσο είναι κάπου στο 1.03. Ο Μπουφόν που φέτος κάνει μια εκπληκτική χρόνια δέχεται την μπάλα στο 85′ και αποφασίζει να ξαναδώσει νόημα στο πρωτάθλημα με την γκάφα της σεζόν.

Λονδίνο, Αγγλία

Η φιναλίστ του CL Τσέλσι αντιμετωπίζει την ομάδα θαύμα της φετινής σεζόν (μια που η Τότεναμ ξεφούσκωσε) Νιουκάστλ. Ο Παπίς Ντεμπά Σισέ ξεδιπλώνει όλο το ταλέντο του και μαζί και με λίγη δόση τύχης δίνει μια τεράστια νίκη στη Νιουκάστλ.

Αργεντινή, Μπουένος Άιρες

Ένα πανό έχει προκαλέσει αντιδράσεις ανάμεσα στους παίκτης της Ρίβερ. Η ιδέα ανήκει σε μια 24χρονη οπαδό της ομάδας που μαζί με φίλους της το έφτιαξαν. Το πανό σε ελεύθερη μετάφραση γράφει: «Η άνοδος δεν είναι επιτυχία, είναι υποχρέωση». Ο Τσόρι Ροντρίγκες δήλωσε: «Θα θελα να ξερα ποιος έγραψε αυτό το πανό…», λέγοντας ότι ο ίδιος θα πανηγυρίσει την άνοδο. Σε παρόμοιο ύφος και ο αρχηγός Καβενάγκι που κατέληξε: «Αυτός που έκανε το πανό δεν είναι οπαδός της Ρίβερ».

Αγγλία (γενικά)

Ο Ρόι Χόντσον είναι ο νέος προπονητής της Αγγλίας και η Sun πιστή στο χαμηλό της επίπεδο βγάζει πρωτοσέλιδο κοροϊδεύοντας το πρόβλημα του κόουτς στο να προφέρει το «Ρ».