Και ξανά προς την δόξα τραβά..

Ακριβώς πάνω στην γραμμή, πασάρει συρτά προς τον Κόκε, που έχει τραβηχτεί αριστερά και αυτός με την μια την στρώνει ακόμα πιο πλάγια στον προωθημένο Ρομπερζ, έμπνευση του Κίκε για την προβληματική θέση του αριστερού μπακ, που ευτυχώς, άφησε ‘ορφανή’ ο Αουρέλιο. Η σκέψη του Παμπορίδη φλερτάρει άμεσα με το να βρεθεί κάτι να σφυρίξει, γιατί ήδη έχουν παιχτεί κάποια δευτερόλεπτα χωρίς να ακουστεί, ανέλπιστα, ο μαγικός ήχος της σφυρίχτρας του!

Ο Ρομπερζ, επίσης με την μια, σημαδεύει τον Κάλβο με ψηλή μπαλιά, για να διώξει το παιχνίδι από την αριστερή πλευρά. Η σκέψη του Βαλβέρδε δεν μπορεί να διαβαστεί, καθώς ‘παρεμβάλλεται’ η παρουσία του Γκαλέτι στον πάγκο για όλο το πρώτο ημίχρονο, την ώρα που ο Άρης είχε γνωστά κενά, από καιρό, στο αριστερό του άκρο!

Ο Τόνι Κάλβο, δίχως να το σκεφτεί δεύτερη φορά όπως όλοι οι ταλαντούχοι ποδοσφαιριστές πράττουν, ανοίγει πανέμορφα την μπάλα στα αριστερά ξανά, με τον δεξί του ώμο (!), ακριβώς μπροστά στον Κόκε. Η ..αργή σκέψη του Βασίλη Τσιάρτα, σύμμετρη με την ομιλία του, σ’ενα τηλεοπτικό στούντιο πολλά χιλιόμετρα μακριά, κολλάει στο γεγονός πως επρόκειται για έναν ..μη Ελληνικό ώμο, που τροφοδότησε πανέμορφα την μπάλα σε κάποια μη Ελληνικά πόδια!

Ο Σέρχιο Κόκε, δεινός σκόρερ με απρόσμενα κακό ξεκίνημα φέτος, φέρνει την μπάλα στο δεξί του πόδι με το οποίο συνήθιζε να σκοράρει και σεντράρει ιδανικά στο πίσω δοκάρι της εστίας του Ολυμπιακού. Η σκέψη του Τόλη Λιολίδη, ταξιδεύει δέκα χρόνια πίσω όταν με δικό του γκολ, ‘επετράπη’ στον Άρη να κερδίσει για τελευταία φορά τον Ολυμπιακό, των 9 πρωταθλημάτων από τότε, αλλά και του Ζωγράφου ή του Ευθυμιάδη, όποτε ήταν απαραίτητοι!

Ο, συνήθης χασογκόλης αλλά φέτος πρώτος σκόρερ του Άρη, Χαβίτο με κεφαλιά, στέλνει την μπάλα στην μια πλευρά και τον Νικοπολίδη αγκαλιά με το δοκάρι της άλλης. Η σκέψη του Κίκε Ερνάντεθ, απλά ξεφυσάει, με την ιδέα ότι επιτέλους ο Άρης μπαίνει στο δρόμο τον οποίο θα έπρεπε να ‘διασχίζει’ ήδη από την αρχή..

Το sombrero της αγωνιστικής, για ένα γκολ που σε ταχύτητα ανάπτυξης, θύμισε τον λάτιν Άρη, που (σχεδόν) όλη η Ελλάδα εκτίμησε τα τελευταία δυο χρόνια.