Ο εφιάλτης κάθε πατέρα
Ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα, αιώνιος θρύλος της Μπόκα Τζούνιορς, κάνει χειρονομία προς τους οπαδούς της Ρίβερ Πλειτ, στο τελευταίο superclasico στο οποίο αγωνίστηκε.
Άντεξε τα φτωχά χρόνια της παιδικής του ηλικίας στο Μπουένος Άιρες, χιλιάδες σκληρά μαρκαρίσματα που ήθελαν να τον πετύχουν και τον στείλουν μακριά από το γήπεδο, αμέτρητες δόσεις ναρκωτικών, έναν αποτυχημένο γάμο, το κυνηγητό από αμέτρητους παπαράτσι, καρδιακή προσβολή, το ότι του φόρεσαν φανέλα της εθνικής Βραζιλίας για χάρη μιας διαφήμισης, παχυσαρκία, το δολοφονικό τάκλιν του Γκοικοετσέα, ηπατίτιδα, το κυνηγητό από την ιταλική εφορία, ατέλειωτες νύχτες ξέφρενης ζωής με γυναίκες, αλκοόλ και κοκαΐνη, τις ατέλειωτες συγκρίσεις με κάθε ταλαντούχο νέο Αργεντινό που ήταν κοντός και μελαχρινός, μια γαστρική επέμβαση με bypass, το ότι τον κάνανε μέλος του Ολυμπιακού, τις λεκτικές επιθέσεις του Μπλάτερ, το ότι φωτογραφήθηκε δίπλα στον Σάκη Ρουβά και τις κατάρες όλων των Άγγλων, των εχθρών του Φιντέλ Κάστρο και όλων των φανατικών οπαδών του Πελέ.
Αλλά το να δει τον γιο του (από μια σύντομη σχέση που είχε με μια Ιταλίδα όσο έπαιζε στη Νάπολι) να δηλώνει οπαδός της “μισητής” Ρίβερ Πλειτ ξεπερνάει το όριο αντοχής οποιουδήποτε…
2 σχόλια σχετικά με το “Ο εφιάλτης κάθε πατέρα”
Το ύφος του γιου όλα τα λεφτά, μαχαιριά κανονική.
Θα είχε ενδιαφέρον μια ανάλυση από ψυχολογικής σκοπιάς για το κατά πόσο επηρεάστηκε ενσυνείδητα ή ασυνείδητα ο γιος στην επιλογή ομάδας από την ομάδα του πατέρα (εάν και εφόσον γνώριζε από μικρός ποιος ήταν ο μπαμπάς του) με σκοπό να του εναντιωθεί ή να τον “τιμωρήσει”. Δεν ντράπηκε να πάρει το 10 και να γράψει και Diego Jr. στην φανέλα με την διαγώνια κόκκινη ρίγα!