Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

Από χούλιγκαν ποδοσφαιριστής

Ο Ντένις Στρακουαλούρσι (γράφεται ακόμα πιο δύσκολα από όσο προφέρεται) είναι ένα παλικαράκι 21 ετών με ύψος 1.90 (ζωή να’ χει) από την πόλη Ραφαέλα της Αργεντινής. O μικρός Ντένις δεν έγινε οπαδός της Ατλέτικο Ραφαέλα της πόλης του, αλλά οπαδός της Κολόν από την πρωτεύουσα της επαρχίας Σάντα Φε. Από πολύ μικρός έγινε μέλος στους οργανωμένους οπαδούς της Κολόν (πήγαινε με τον πατέρα του αρχικά) και έκανε τατουάζ της ομάδας του στους αστραγάλους του. Τα πράγματα όμως ξέφυγαν από τον έλεγχο και απασχόλησε με τις πράξεις του την αστυνομία με αποτέλεσμα να τον συλλάβουν αρκετές φορές. Ο πατέρας του βαρέθηκε να τον μαζεύει από τα τμήματα και αποφάσισε να τον βάλει σε αναμορφωτήριο.

Το γεγονός αυτό άλλαξε τη ζωή τού Ντένις που άρχισε να ασχολείται με το ποδόσφαιρο. Ξεκίνησε στην Πενιαρόλ της Σάντα Φε (στο τοπικό πρωτάθλημα), πήγε στην Ουνιόν Σουντσάλες της Γ’ Εθνικής και εκεί σκόραρε 19 φορές σε 20 αγώνες με αποτέλεσμα να τον πάρουν στην Χιμνάσια Λα Πλάτα. Έπαιξε στη Β’ ομάδα και οι εμφανίσεις του τον έφεραν στην πρώτη ομάδα. O προπονητής της ομάδας δήλωσε: “Είναι ο ποδοσφαιριστής που εξελίχθηκε περισσότερο από την μέρα που ήρθε στην ομάδα”. Οι τραυματισμοί βασικών παικτών τον έφεραν στην 11αδα για πρώτη φορά την περασμένη εβδομάδα με αντίπαλο τη Ράσινγκ. Χθες ξεκίνησε και πάλι βασικός και σε ένα κακό ματς σκόραρε το πρώτο του γκολ. Γκολ που έδωσε τη νίκη στην Χιμνάσια με 1-0.

Αντίπαλος; Η μεγάλη του αγάπη, η Κολόν Σάντα Φε, η αιτία που άλλαξε τόσο η ζωή του…

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Ιστορίες για το τζάκι, ποδόσφαιρο Λατινικής Αμερικής

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Ο τελικός που όλα έγιναν ανάποδα

Στα μέσα περίπου του Μαΐου του 1994, η Αθήνα περίμενε με προσμονή να δει δυο μεγάλες ποδοσφαιρικές ομάδες να μάχονται για το κορυφαίο τρόπαιο της Ευρώπης. Ο τελικός του Champions League εκείνης της χρονιάς ήταν ένα σπουδαίο παιχνίδι, ο πιο εμπορικός τελικός του Πρωταθλητριών μετά από αρκετά συνεχόμενα χρόνια που τουλάχιστον μια ομάδα ήταν… αντιεμπορική […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Τα φιλικά είναι για τους φίλους, όχι για εμάς

Μια από τις μεγάλες μου απορίες είναι πώς καταφέρνουν και παίζουν ντέρμπι-φιλικά οι ομάδες της Αργεντινής στην καλοκαιρινή τους προετοιμασία. Για όσους δεν ξέρουν, υπάρχουν “τουρνουά” (που πολλές φορές είναι μόνο ένα ματς) μεταξύ των παραδοσιακών εχθρών (π.χ. Ρίβερ-Μπόκα, Ράσινγκ-Ιντεπεντιέντε) τον Ιανουάριο (που είναι παχιές οι μύγες στην καλοκαιρινή Αργεντινή), σε διάφορες πόλεις εκτός Μπουένος […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *