Δεν βγάζεις τον καλύτερο
Ένα από τα κλασσικά θέματα συζήτησης στο ποδόσφαιρο είναι τι κάνεις με το 10αρι όταν δεν τραβάει. Πόσες και πόσες κουβέντες δεν έχουν γίνει μετά από ήττες με ατάκες του στυλ “μα γιατί δεν τον έβγαλε αφού σερνόταν” και “μα γιατί τον έβγαλε, μία φάση να έκανε θα παίρναμε το ματς”. Δεν ξέρω αν υπάρχει μία και μοναδική αλήθεια. Θυμάμαι παιχνίδια του Τσιάρτα εκεί προς το καλοκαίρι που έπαιζε πάντα από την πλευρά που το σκέπαστρο στο Γκούμας έκανε λίγη σκιά. Θυμάμαι τον Ριβάλντο πέρσι να είναι αόρατος μέσα στο παιχνίδι. Θυμάμαι όμως και ματς που η ομάδα δεν βλεπόταν και ερχόταν μια μαγική πάσα, ένα μακρινό σουτ ή ένα καταπληκτικό φάουλ να δώσει μια νίκη. Από όλες τις ομάδες έχει περάσει κάποιος τέτοιος παίκτης. Είτε ήταν ο Αντριόλι και ο Λέσεκ Πις, είτε ο Ρικέλμε.
Ο τελευταίος ήταν αόρατος χθες στο Άρσεναλ Σαραντί – Μπόκα. Λίγες ώρες πιο πριν η Σαν Λορένσο είχε κερδίσει δύσκολα και ήταν και πάλι πρώτη με τρεις βαθμούς διαφορά. Η νίκη για την Μπόκα ήταν σημαντική. Το ματς είχε φτάσει στο 89′ και η Μπόκα με έναν κακό Ρικέλμε που δεν βγήκε αλλαγή είχε χάσει κάποιες ευκαιρίες, αλλά όλα έδειχναν ότι δεν θα κέρδιζε το ματς. Τότε κέρδισε ένα φάουλ και η συνέχεια ήταν η εξής:
Μετά το τέλος του αγώνα ο προπονητής της Μπόκα είπε: “Είναι δύσκολο για έναν προπονητή να βγάλει τον καλύτερό του παίκτη”
