Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη

Κιτρινόμαυρε Άγιε Βασίλη,

Το 2008 ήμουν το καλύτερο παιδί του κόσμου. Άντεξα για όλο το πρώτο μισό της χρονιάς τις παραξενιές και το ελιτίστικο στυλάκι του Μπάγεβιτς. Παιδευόμουν μετά από κάθε συνέντευξη τύπου να μεταφράσω τα ..Ελληνικά του, περιμένοντας – μάταια όπως αποδείχτηκε – μια ξεκάθαρη διάψευση ότι συζητάει με την διοίκηση του Παναθηναικού, ενώ είναι προπονητής της ομάδας μου. Γύρισα σπίτι αμίλητος, από τρίτο τελικό μέσα σε λίγα χρόνια και μάλιστα μέσα στην πόλη μου. Ένιωσα για πολλοστή φορά την αίσθηση της επιλεκτικής αδικίας αυτής της χώρας, βλέποντας να παρεμβαίνει για πρώτη φορά και για χάρη της ομάδας μου και μόνο, ολόκληρος εισαγγελέας, για να μπορεί να μετακομίσει ο Αβραάμ Παπαδόπουλος εκεί που ήθελε και είχε συμφωνήσει. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έμεινα εκτός της συνέχειας των Ευρωπαϊκών διοργανώσεων από ένα χωριό της Κροατίας, δεχόμενος το πιο αστείο αυτογκόλ της σύγχρονης ιστορίας μου.

Νομίζω ότι δικαιωματικά, μπορώ να ζητήσω τα δώρα μου, χωρίς αισθήματα τύψεων και απληστίας. Με τον νέο χρόνο, λοιπόν, θέλω, κάποιες μικρές ενισχυσούλες:
– ένα επιθετικό χαφ-οργανωτή. Να βρίσκεται παντού στο κέντρο, βοηθώντας την ανάπτυξη της ομάδας. Να μοιράζει την μπάλα με άνεση. Να αλλάζει παιχνίδι. Να έχει κάθετη μπαλιά, καλό σουτ και ντρίπλα. Να είναι τσαμπουκάς και μην μασάει από κλωτσιές και τζαρτζαρίσματα.
– έναν αριστερό μπακ, Λατινοαμερικάνικης σχολής, που να γνωρίζει όμως τα στοιχειώδη της άμυνας. Αν μάλιστα είναι κλώνος του Νέτο, με καλύτερη σέντρα, σου υπόσχομαι του χρόνου να βοηθήσω περισσότερες γιαγιούλες, να περάσουν τον δρόμο.
– έναν επιθετικό, που να μυρίζεται το γκολ, όπως ο Οβελίξ μυρίζει τα αγριογούρουνα. Να μπορεί να πάρει κεφαλιά από οποιονδήποτε αμυντικό, να τελειώνει σωστά τα τετ-α-τετ και να μπορεί να μοιράζει την μπάλα στα πλάγια ή στον παρτενέρ του στην επίθεση, όταν παίζει με την πλάτη στην εστία.

Βάλε κι ένα γρήγορο κεντρικό αμυντικό κι ένα νεαρό ελπιδοφόρο τερματοφύλακα, να’χουμε..

Ευχαριστώ προκαταβολικά,
duendes

ΥΓ. Δεν θα συμβιβαστώ κι εγώ με ..ελαφάκι!

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Άρης, ελληνικό ποδόσφαιρο

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Χορεύοντας στα χαλίκια

Το ποδόσφαιρο δεν είναι μπάσκετ. Είναι δύσκολο έως απίθανο να βρεις έναν ημιεπαγγελματία ή ερασιτέχνη ποδοσφαιριστή που να μπορεί να μπει σε κάποιο γήπεδο και να διαλύσει διάσημους (και φτασμένους) ποδοσφαιριστές. Ίσως κάποτε -όταν το ποδόσφαιρο δεν ήταν γεμάτο παίκτες-αθλητές- να ήταν εφικτό. Στις μέρες μας δεν υπάρχει καμία τέτοια περίπτωση. Στο μπάσκετ έχουν υπάρξει […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Πώς να αποκτήσουν ενδιαφέρον τα πλέι-οφ

Τα πλέι-οφ στο ελληνικό ποδόσφαιρο ήταν μια ακόμα φαεινή ιδέα των παραγόντων της χώρας μας για να μπορέσουν να βάλουν κανένα φράγκο στην τσέπη με το πρόσχημα του αυξημένου ενδιαφέροντος. Παρ’ ότι το έπαθλο είναι σχετικά σημαντικό (προκριματικά CL), τα πλέι-οφ περνούν σε μεγάλο βαθμό αδιάφορα. Οι περισσότεροι οπαδοί ασχολούνται με τις μεταγραφές και τις […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

2 σχόλια σχετικά με το “Γράμμα στον Άγιο Βασίλη”

  1. Ο/Η nick_shortjohn λέει:

    3 ελαφάκια θα πάρεις μου φαίνεται… πάντως μυαλό δε βάζεις για τα ακραία μπακ… από του τους θρυλικούς τουτο-τίνγκες στον μεγάλο αουρέλιο και θέλεις και συνέχεια…

  2. Ο/Η Darth Soccerius λέει:

    Ο πρωτος ο μεγαλος Τιαγκο Ζεντιλ δεν ειναι;

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *