Ο μήνας των ντέρμπι ή μήνας της απόλαυσης

Έγραφα πρόσφατα, για την χαώδη διαφορά ποιότητας, μεταξύ των ντέρμπι της Αγγλικής Premier League και των ντέρμπι της Ελληνικής Super League. Εχθές το μεσημέρι, ήθελα να προσθέσω στην σύγκριση και τα ντέρμπι της Ισπανικής Primera Division, με την ευκαιρία της παρακολούθησης του αγώνα Μπαρσελόνα-Βαλένθια, το Σάββατο το βράδυ και του διαφημιστικού κλισέ-σλόγκαν του συνδρομητικού καναλιού, “Δεκέμβριος: ο μήνας των ντέρμπι στην Ισπανία”.

Δυο ομάδες γεμάτες αστέρια παγκόσμιας κλάσης, ένα γεμάτο γήπεδο, 22 σουτ, ικανοποιητικός ρυθμός παρά το σκληρό και πολλές φορές αντιαθλητικό παιχνίδι των ‘νυχτερίδων’ (ο μοναδικός τρόπος να σταματηθεί αυτήν την στιγμή η καλύτερη επίθεση του πλανήτη), τέσσερα γκολ, ένα δοκάρι και 3-4 ακόμα χαμένα τετ-α-τετ απ’την πλευρά των ‘μπλαουγκράνα’, συντέλεσαν στο να περάσει όμορφα η νύχτα, πριν ακολουθήσει ότι ακολούθησε στα Εξάρχεια και καταστραφεί (μαζί με το κέντρο όλων των μεγάλεων πόλεων) η διάθεση κάθε σοβαρού ανθρώπου.

Εκ των υστέρων αποδείχτηκε όμως ότι αυτό ήταν απλά το ..προκαταρκτικό μεζεδάκι. Την Κυριακή το βράδυ, λίγο πιο δυτικά, στην Μαδρίτη, η Ισπανία απολάμβανε ένα ακόμα απίστευτο παιχνίδι. Όσο κι αν ακούγεται αδιανόητο, το τελικό σκορ (3-4 η Σεβίλλη) δεν είναι το πιο εντυπωσιακό στοιχείο του αγώνα! Γιατί, πέρα απ’τα 7 γκολ που ‘έγραψαν’, υπήρξαν 41 (!) σουτ εκ των οποίων τα 21 (!) πήγαν στην εστία, 8 κίτρινες, μια κόκκινη στον, μοναδικό παίκτη παγκοσμίως που θα μπορούσε να ανταγωνιστεί τον Κριστιάνο Ρονάλντο για το ‘Χρυσό μαντήλι’ της κλάψας, Άριεν Ρόμπεν κι ένα υπερφυσικό τέμπο, ειδικά στο δεύτερο μέρος, το οποίο δεν επέτρεπε καν στον σκηνοθέτη να βρει το ριπλέι κάποιας ευκαιρίας, καθώς στην αντίπαλη περιοχή γινόταν μια μεγαλύτερη!