Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

Όταν το αποτέλεσμα ξεπέρασε τις προσδοκίες

Σάββατο 10 Μαρτίου 2007.

Στο κατάμεστο Καμπ Νου η Μπαρτσελόνα και η Ρεάλ προσφέρουν σ’ όλο τον πλανήτη ένα μικρό δείγμα του πόσο όμορφο μπορεί να γίνει το ποδόσφαιρο όταν παίζεται από ανθρώπους που το κατέχουν καλά. Ένα μαγικό βράδυ για το άθλημα στο οποίο οι δυο ομάδες ανταμείβουν με μια αξέχαστη οπτική ηδονή όσους τηλεθεατές επέλεξαν να θυσιάσουν το Σαββατόβραδο τους για να κάτσουν να δουν το el clasico.

Σ’ ένα πρώτο ημίχρονο βγαλμένο από τις φαντασιώσεις όλων μας, η Μπαρτσελόνα κρύβει την μπάλα στην επίθεση και κλείνει τους Μαδριλένους στο μισό γήπεδο, με τους Ετο-Μέσσι-Ροναλντίνιο μπροστά και Ντέκο-Τσάβι-Ινιέστα στο κέντρο, αλλά η Ρεάλ με απίστευτη αποτελεσματικότητα καταφέρνει και αντέχει όσο είναι εφικτό πίσω ενώ μπροστά με τους Βαν Νίστελροι-Ραούλ-Ιγκουαίν μετατρέπει σε γκολ σχεδόν κάθε προσπάθεια της να βγει στην κόντρα. Εκμεταλλευόμενη μάλιστα την ανόητη αποβολή του, λιγότερου ταλαντούχου εκ των 11 των Καταλανών, Ολεγκέρ στην εκπνοή του ημιχρόνου καταφέρνει στο δεύτερο ημίχρονο να φτάσει μια ανάσα πριν το μεγάλο διπλό, το οποίο τελικά αποτρέπει στο τελευταίο λεπτό ο Μέσσι, που για πρώτη φορά στην καριέρα του ‘σημαδεύει’ ένα el clasico.

Με απλές ποδοσφαιρικές κουβέντες: Το παιχνίδι τελειώνει 3-3, οι στατιστικολόγοι μετράνε στα τεφτέρια τους 31 σουτ, 8 κίτρινες, 1 κόκκινη και περισσότερες από 20 καταγεγραμμένες ευκαιρίες, ο Λιονέλ Μέσσι έχει να θυμάται 3 γκολ, ο Βαν Νίστελροι 2 και όλος ο υπόλοιπος κόσμος εκλιπαρεί να παίξουν και παράταση ή έστω να συνεχίσουν χωρίς χρονικό όριο, μέχρι και ο τελευταίος ξενύχτης τηλεθεατής, κάπου στο Μπαγκλαντές, να ‘τελειώσει’ ποδοσφαιρικά!

Η θέαση ενός τέτοιου αγώνα ξεκινάει συνήθως με θετική προδιάθεση και υψηλές προσδοκίες στον τομέα του θεάματος αλλά την συγκεκριμένη νύχτα ακόμα κι αυτά δεν μπορούσαν να πλησιάσουν το τελικό οπτικό αποτέλεσμα. Ουσιαστικά, είναι σαν να ξεκινάς να δεις μια ταινία στην οποία συμμετέχουν η Μόνικα Μπελούτσι και η Σκάρλετ Γιόχανσον με την ελπίδα να υπάρχει και κάποιο αισθησιακό πλάνο τους και τελικά να τις απολαμβάνεις σε 15λεπτη λεσβιακή, παθιασμένη σκηνή στην οποία κάνουν όλα αυτά τα οποία είχες φανταστεί ότι μπορούν να κάνουν.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

el clasico, Joga bonito, Ισπανικό πρωτάθλημα, Ιστορίες για το τζάκι

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Σημεία των Χορηγών

Μια φορά και έναν καιρό υπήρχαν δύο σύλλογοι στην Ισπανία που αρνούνταν να βάλουν χορηγό στη φανέλα τους. Εκείνη την όχι και τόσο παλιά εποχή η Αθλέτικ Μπιλμπάο και η Μπαρσελόνα μπορούσαν να έχουν ομάδες που χτυπούσαν τίτλους χωρίς να έχουν το κύριο αυτό έσοδο. Οι πιέσεις όμως του ανταγωνισμού τις ανάγκασαν να λερώσουν τις […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Όταν ο Αλέφαντος παραλίγο να κόψει την μπάλα στον Μαύρο

Πέρα από τις νίκες, τα αποτελέσματα στο χορτάρι και τους τίτλους, οι ποδοσφαιρικές ομάδες κρίνονται στο βάθος του χρόνου και από πολλά εξωαγωνιστικά ζητήματα. Ένα από αυτά είναι ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρονται στους μεγάλους παίκτες τους. Όχι μόνο οι σύλλογοι, αλλά ο κόσμος τους. Πόσα “αποχαιρετιστήρια” παιχνίδια σε θρύλους των ελληνικών ομάδων δεν […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

1 σχόλια σχετικά με το “Όταν το αποτέλεσμα ξεπέρασε τις προσδοκίες”

  1. Ο/Η nick_shortjohn λέει:

    ti mou thymises… htan ena apo ta polla mats pou otan akouges thn endekada ths barca sto ksekinima “Valdes, Oleguer” arxizes na tremeis kai na niwtheis th gh na xanetai kai meta apo ena efxaristo dialeimma gia th mesaia grammh arxizes na syllogizesai “na ton paiksw ton Eto’o sto stoixhma oti tha kanei to prwto plase sthn kariera tou? me 1 euro tha parw 1000…pou kses?” kati tetoio mou thymise ekeino to mats…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *