FATUS OLUS

Το χθεσινό παιχνίδι της Κομοτηνής δεν διεκδικεί δάφνες ποιότητος (το αντίθετο θα αποτελούσε έκπληξη, στην Ελλάδα ζούμε)
Παρ όλ αυτά, είχε 4 γκολ, ένα δοκάρι και σχετικά γρήγορο ρυθμό γιά τέτοιο αγωνιστικό χώρο.
Κλέϊτον, Ρουκάβινα, Ιβανσιτς και Χριστοδουλόπουλος απέδειξαν έμπρακτα πως αξίζουν μιά θέση στο ρόστερ του μελλοντικού ΟΦΗ, δίπλα στον Ν’ντόϊ.
Καθώς όπως και να το κάνουμε, όταν δεν παίζει ο πιό αναγνωρίσιμος Ελληνας ποδοσφαιριστής, η διαφορά φαίνεται. Ας καθαρίσει κι άλλο λοιπόν το τοπίο γιά τον Γιώργαρο. Τον έχουμε συνηθίσει και μας έχει συνηθίσει. Είναι το σύμβολο του συλλόγου, το ζωντανό του έμβλημα, ο αδριάντας με σάρκα και με οστά, αυτός που καθάρισε την Ανόρθωση κι έβαλε τρίποντο στην Βρέμη. Δεν χρειάζεται να ζει με την αμφιβολία. Κανείς δεν είναι πιό κατάλληλος από αυτόν. Γι αυτό να μην ξαναδώ Κλέϊτον, Χριστοδουλόπουλους, Ιβανσιτς κι άλλες αηδίες. Ας καθιερώσουμε το 4-1-5 να βρούμε την ησυχία μας.
Το σύνθημα των τριών σωματοφυλάκων, αποκτά άλλη διάσταση στον Παναθηναϊκό.
Ενας θα τους φάει όλους και όλοι θα φαγωθούν γιά τον Γιώργο…