Δεν ξέρω γιατί, αλλά ο Ντούσαν Μπάγεβιτς έχει συνδεθεί στο μυαλό μου με κάποιον που παλεύει ενάντια στα τεράστια προβλήματα που του παρουσιάζονται.
Τον θυμάμαι να εγγυάται την βιωσιμότητα και την ύπαρξη του ΠΑΟΚ σε εποχές διοικητικής ανυπαρξίας, τώρα τον ξαναβλέπω να ορθώνει το ανάστημά του μπροστά στο νέο διοικητικό αλαλούμ της ΑΕΚ και να σαλπίζει την επανάσταση.
Αν όλ αυτά δεν συνοδεύονταν και από άλλες κινήσεις εντελώς αντίθετες σε άλλες εποχές όπου εγκατέλειπε το σκάφος χωρίς εκείνο να βυθίζεται, θα έλεγα πως έχουμε βρει τον Τσε Γκεβάρα του ποδοσφαίρου.
Τώρα όμως μάλλον πείθομαι πως πρόκειται γιά κάποιον που αφ ένός παίρνει την προσωπική του εκδίκηση αναγκάζοντας τους πρώην επικριτές του να πάρουν το μέρος του και από την άλλη αποτινάσει από πάνω του το οποιοδήποτε άγχος ενδεχόμενων αγωνιστικών αποτυχιών, αφού η κατάσταση είναι τόσο χάλια που δεν πάει παρακάτω.
Πιθανόν να κάνω και λάθος, όμως νομίζω πως σ αυτή την περίπτωση, ο συνδικαλισμός περισσεύει…