Να σε κουβαλάει ο δικός σου, βράδυ Πέμπτης στο γήπεδο, για να δεις Αμβούργο – Μάντσεστερ Σίτυ, αντέχεται.
Να σου φοράει κασκόλ, να σε σηκώνει στον αέρα και να κάνει σαν τρελός μετά τα γκολ της ομάδας του, δικαιολογείται.
Να σε σπρώχνει κάποιος διπλανός πάνω στην παραζάλη των πανηγυρισμών, υπομένεται.
Αλλά να σε λούσουν ολοκληρωτικά με μπύρα και να βλέπεις κι αυτήν την φάτσα ‘βάλαμε-γκολ-δεν-με-νοιάζει-τίποτα-είμαι-ευτυχισμένος’ του συντρόφου σου, πάει πολύ!