Ουνιόν Βερολίνου: Μια ομάδα λαϊκής συμμετοχής
Οι περισσότεροι ποδοσφαιρόφιλοι γνωρίζουν τη Χέρτα, αλλά η πόλη του Βερολίνου έχει κι άλλες ομάδες. Μία από αυτές είναι η Ουνιόν που έχει τη δική της ιστορία στην πόλη και στο γερμανικό ποδόσφαιρο. Η Ουνιόν είναι ομάδα του ανατολικού Βερολίνου και η πορεία της έχει σημαδευτεί από τις πολιτικές εξελίξεις στη διχοτομημένη Γερμανία. Σε εκείνα τα χρόνια η Ντιναμό Βερολίνου ως ομάδα της Στάζι και του κομμουνιστικού καθεστώτος ήταν η μεγάλη της αντίπαλος μέσα και έξω από τα γήπεδα. H Ουνιόν ήταν πιο λαϊκή ομάδα με οπαδούς από τα συνδικάτα των εργαζομένων, κυρίως μεταλλουργών. Η Ντιναμό με τη βοήθεια του κράτους έπαιρνε τους καλύτερους παίκτες από την Ουνιόν, αλλά είχε και τη βοήθεια των διαιτητών φτάνοντας σε 10 συνεχόμενα πρωταθλήματα. Έτσι, η έχθρα ήταν πολύ έντονη, με τους οπαδούς της Ουνιόν να φωνάζουν συνθήματα εναντίον της Στάζι, να κριτικάρουν το καθεστώς αλλά και το τείχος όταν κάποια ομάδα είχε φάουλ (“Die Mauer Muss Weg”, κάτι που τα φτωχά μου γερμανικά μεταφράζουν ως “φτάνει με το τείχος”) και να είναι μια ομάδα με οικογενειακό κλίμα που αγαπούσε τη δημοκρατία και την ελευθερία. Μια φράση έλεγε: “δεν είναι όλοι οι οπαδοί της Ουνιόν αντικαθεστωτικοί, αλλά όλοι οι αντικαθεστωτικοί είναι Ουνιόν”.
Τα πράγματα έχουν αλλάξει αρκετά μετά την επανένωση (η Διναμό για παράδειγμα από ομάδα της Στάζι μετατράπηκε σε ομάδα με πολλούς ακροδεξιούς οπαδούς), αλλά η Ουνιόν εξακολουθεί να έχει ένα πολύ φανατικό κοινό που βασίζεται στις ίδιες οικογενειακές αρχές, στηρίζοντας το σύλλογο με κάθε τρόπο. Είναι ένα γνήσιο kult club, θυμίζοντας σε ορισμένα πράγματα τη St Pauli, αν και πολιτικά υπάρχει κόσμος που ανήκει σε ολόκληρο το φάσμα.
Η ομάδα φέτος αγωνίζεται στην Γ’ Εθνικής της Γερμανίας αλλά κέρδισε την άνοδο της για τη Β’. Το μεγαλύτερό της πρόβλημα όμως είναι το ιστορικό της γήπεδο Alten Försterei (που αν δεν κάνω λάθος σημαίνει το γήπεδο του “γερο-δασοφύλακα”, αλλά είπαμε τα γερμανικά μου δεν είναι καλά), που χωρούσε 18.000 και το οποίο φυσικά δεν πληρούσε τις προδιαγραφές ενός σύγχρονου σταδίου, καθώς είναι κατασκευασμένο το 1920. Για τον λόγο αυτό, η ομάδα έχει ξεκινήσει τη διαδικασία ανακατασκευής του. Κάπου εδώ αρχίζουν τα ωραία.
Μια που τα οικονομικά της ομάδας δεν είναι και τα καλύτερα, πάνω από 2.300 οπαδοί της ομάδας δουλεύουν εθελοντικά (για πάνω από 140.000 εργατοώρες) και χωρίς να παίρνουν ούτε σεντ στις διαδικασίες κατασκευής του γηπέδου. Υπολογίζεται ότι η συνεισφορά των οπαδών θα γλιτώσει περί τα 2 εκατομμύρια ευρώ από το συνολικό κόστος της ανακατασκευής, αφού εξειδικευμένα συνεργεία καλούνται μόνο για πολύ συγκεκριμένες, σύνθετες εργασίες όπως η εγκατάσταση του στεγάστρου. Αν όλα πάνε καλά, η ομάδα σύντομα θα μπει ξανά στην έδρα της και οι οπαδοί σε ένα γήπεδο που θα έχουν πλέον κάθε δικαίωμα να αποκαλούν “σπίτι τους”. Σύμφωνα με το πλάνο το στάδιο θα εγκαινιαστεί σε ένα φιλικό με την μεγάλη ομάδα του Βερολίνου, τη Χέρτα, μέσα στον Ιούλιο.
