Αντουρίθ, ή κάπως έτσι…

Ξυπνήσαμε λοιπόν ένα πρωί και μάθαμε πως στας Ευρώπας λέει, υπάρχουν κάτι παράξενα ανθρωπάκια με κουστούμια, οι σκάουτερς, που γυρίζουν τον κόσμο και μπανίζουν παίκτες. Μετά λέει συγγράφουν αναφορές και τις παραδίδουν στον τεχνικό διευθυντή (άλλη άγνωστη λέξη, κάτι σαν προσωπάρχη υπουργείου είναι αυτός) και αυτός λέει συζητάει με τον προπονητή (και όχι με τον πρόεδρα;;;) και μετά λέει αν κάνει κάποιος απ αυτούς πάνε στον πρόεδρο και του ζήτάνε να αποκτηθεί εφ όσον βέβαια καλύπτεται απ το μπάτζετ της ομάδας.

Στην Ελλάδα όμως συνήθως διαβάζουμε την μισή πρόταση κι έτσι οι σκάουτερς των ελληνικών ομάδων είναι κάτι παράξενα ανθρωπάκια με κουστούμια που γυρίζουν τον κόσμο. Τελεία. Και παύλα. Επίσης τον κόσμο γυρίζουν και οι τεχνικοί διευθυντές. Τελεία. Και παύλα. Και βέβαια όταν γυρίζεις τον κόσμο σπάνια σού μένει χρόνος να παλουκωθείς μπροστά σε μιά τηλεόραση και να δεις καμιά ξένη ομάδα σε κανένα πρωτάθλημα…λίγο υποδεέστερο απ το δικό μας.

Πού και πού χτυπάει το τηλέφωνο και αν πιάνει σήμα στο αεροδρόμιο που βρίσκεσαι, αν δεν είσαι επάνω σε κανένα αεροπλάνο δηλαδή, έρχεται πρόταση από μάνατζερ την οποία εξετάζεις επισταμένως σε καμιά βιντεοκασέτα με μονταρισμένα πλάνα.

Ο 28χρονος Βάσκος Αντουρίς λέει, ή Αντούριθ, ή κάπως έτσι, της Μαγιόρκα, αποτελεί την τρίτη εναλλακτική λύση γιά την επίθεση του Παναθηναϊκού μετά από Μπαριός και Σαντ. Βλέπετε η τιμή του είναι αλμυρούτσικη, καθώς οι κάτοικοι των Βαλεαρίδων Νήσων ζητούν 5,5 εκατομμύρια ευρώ και τα δικαιώματα του Νασίφ Μόρις.

Είναι πολλά τα λεφτά δηλαδή και το πράμα θέλει σκέψη. Ασε που με τέτοιο όνομα και τέτοια μύτη, σπάνια γκρεμίζονται τα αεροδρόμια…