Δεν είναι και μικρό πράγμα να αφήνεις έναν ισπανικό σύλλογο με τον οποίο έχεις φτάσει τελικό ΟΥΕΦΑ, γιά να έρθεις στην Ελλάδα και φεύγοντας να πηγαίνεις σε άλλη ισπανική ομάδα που αυτή την στιγμή είναι καλύτερη από εκείνη που ήσουν πριν έρθεις στην Ελλάδα.
Μόνο και μόνο γιά τον παραπάνω πολύπλοκο συλλογισμό, ο Ερνέστο Βαλβέρδε αξίζει μιά θέση στο βιβλίο με τα σπάνια ρεκόρ.
Μάιος 2005. Το Ραμόν Σάντσεθ Πιθχουάν φιλοξενεί ένα μεγάλο παιχνίδι, τρεις εβδομάδες πριν το τέλος της σεζόν. Η Σεβίλλη, που κυνηγάει την έξοδο της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, υποδέχεται τη Ρεάλ των γκαλάκτικος που διεκδικεί το πρωτάθλημα. Κάπου στα μισά του πρώτου ημιχρόνου οι γηπεδούχοι κερδίζουν φάουλ στα 25 μέτρα περίπου από την εστία. Ο εκτελεστής […]
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
Η ιστορία που θα διαβάσετε με βασανίζει καιρό. Πάνε μήνες που σκέφτομαι να γράψω γι’ αυτή αλλά πάντα την άφηνα στην άκρη. Δεν είναι άλλωστε μια απλή και εύκολη ιστορία, και δεν έχει αποκλειστικά και μόνο σχέση με το ποδόσφαιρο, απ’ την σκοπιά του αθλήματος. Αφορμή για να την γράψω στάθηκε μια ταινία που είδα […]
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
3 σχόλια σχετικά με το “Γιά το βιβλίο Γκίνες”
Πολύ καλός προπονητής και πολύ σωστός σαν άτομο. Αλλά ο πρόεδρος ΧΟ-ΧΟ-ΧΟ είχε άλλη άποψη…
Την ίδια είχε, αλλά χο χο χο, τα έσπασαν γιά 50000 ευρώ χο χο χο, σύμφωνα με τα λεγόμενά του (χωρίς χο)
ΧΟΧΟΧΟ, τοσο καιρο μιλούσα με αυτόν, ειναι σωστό να μου πεί “θα έρθει ο μάνατζέρ μου να συζυτήσετε”; χο χο χο
Αυτα με τα δάκρυα τα έχουμε ξαναδεί, και ο Ριβάλντο έκλαψε και τώρα είναι στο Αφγανιστάν
ΧΟ ΧΟ ΧΟ