Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

Κουράγιο Γιώργο!

delikaris

Όταν μαθαίνεις ότι κάποιος που έπαιξε για πολλά χρόνια το ρόλο του ήρωα στα παιδικά σου όνειρα κινδυνεύει, δεν μπορείς παρά να αισθανθείς ένα σφίξιμο στο στομάχι.
Ο Γιώργος Δεληκάρης είτε σαν «φίλος» είτε σαν «αντίπαλος» συμβόλιζε πάντα για μένα μια ποδοσφαιρική «δαντέλα» που όμοιά της δεν έχουν ξαναβγάλει τα ελληνικά γήπεδα.
Χθες βράδυ, όταν έμαθα την είδηση του τροχαίου ατυχήματος που τον έστειλε στην εντατική με σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, έσπευσα στο ντουλάπι με τα παιδικά ενθύμια και έβγαλα το μικρό πλαστικό του ομοίωμα, «λάφυρο» από κάποια συλλογή από γαριδάκια, αντικείμενο τόσο φτηνό μα συνάμα τόσο πολύτιμο για τον μικρόκοσμο ενός μαθητή του δημοτικού.
Το κράτησα για λίγο στα χέρια μου και ξαναθυμήθηκα εκείνο το απίθανο γκολ που είχε βάλει στον Τζοφ στη Λεωφόρο, ένα εξαιρετικό σκαφτό που άφησε άγαλμα τον διεθνή Ιταλό πορτιέρο, αφού πρώτα είχε αδειάσει την μισή τορινέζικη άμυνα.
Προσπάθησα έτσι, έστω και νοερά, να του δώσω λίγο κουράγιο στις δύσκολες ώρες που περνά, ελπίζοντας πως αυτοί που σκορπούν γενναιόδωρα τα δισεκατομμύρια για τους Σισέ και Ντιόγο θα έρθουν έστω και τώρα, έστω και αργά, κοντά του και θα του δείξουν πως δεν ξεχνούν ποιοι φρόντισαν να γεμίσουν με ποδοσφαιρική μαγεία τα φτωχά αλλά τόσο ζεστά και ρομαντικά χρόνια του ελληνικού ποδοσφαίρου.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ελληνικό ποδόσφαιρο, Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Το πιο γλυκό αριστερό

  Στην Ελλάδα του παραδοσιακά μέτριου ποδοσφαίρου έχουμε χορτάσει χαλκέντερα φουλ μπακ, φιλότιμα αμυντικά χαφ, σκληροτράχηλα σέντερ μπακ και γενικά παίκτες χαμηλής τεχνικής κατάρτισης. Όταν λοιπόν βλέπουμε έναν πραγματικά ξεχωριστό παίκτη κάθε δεκαετία (στην καλύτερη) ή εικοσαετία (στη χειρότερη) είναι λόγος να τον θυμόμαστε την ημέρα που έχει γενέθλια. Ένας τέτοιος παίκτης ήταν ο Βασίλης […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Μια μέρα του Άγγελου Αναστασιάδη

Καταρχάς και πριν απ’οτιδήποτε άλλο, θα ήθελα να ευχαριστήσω προσωπικά τον Ιβάν τον Σαββίδη, που εμπιστεύτηκε τον αγέρωχο Έλληνα κόουτς και δεν έκανε αποδεκτή την παραίτησή του, δίνοντάς μου την ευκαιρία να μείνω εντός σχεδιασμού και να γράψω κανονικά αυτό το κείμενο, αλλά κυρίως να απαντήσω στην γκρίνια της εργοδοσίας του σομπρέρο του τύπου “ούτε αυτό […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *