Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

Φιλικά για τυφλούς

prasinh_b

Με τρελλαίνει ο λόγος που γίνονται τα καλοκαιρινά φιλικά των ελληνικών ομάδων.
Κανονικά τα φιλικά αυτά θα έπρεπε να έχουν στόχο το δέσιμο της ομάδας και τον εντοπισμό αδυναμιών εκτός αρχικού σχεδιασμού προκειμένου να μπουν κάποιες τελευταίες «πινελιές»
Για τις ελληνικές ομάδες τα φιλικά αυτά έχουν σαν στόχο να καλυφθούν με τσαρλατανιές τα ήδη εντοπισμένα απ τον αρχικό σχεδιασμό κενά και ή δυνατόν να κοροϊδέψουμε μέχρι να αρχίσουν οι επίσημες υποχρεώσεις προκειμένου να γλυτώσουμε χρήματα.
Αν θέλεις το καλό της ομάδας σου όχι μόνο δεν πρέπει να επιθυμείς νίκες σ αυτά τα φιλικά αλλά αν είναι δυνατόν συντριβές που θα σηκώνουν τους νεκρούς απ τους τάφους, θα ρίχνουν την κίνηση των διαρκείας και θα υποχρεώνουν τους ιθύνοντες να επιστρέφουν έντρομοι στο αρχικό πλάνο και να καλύπτουν τα κενά τους.
Δηλαδή θέλετε να μου πείτε τώρα πως ο Τεν Κάτε περίμενε το φιλικό με τη Βασιλεία για να καταλάβει πως έχει πρόβλημα στο κέντρο και στα δεξιά της άμυνας; Από πέρυσι το καλοκαίρι τα ίδια προβλήματα έχει, τώρα τα διαπίστωσε; Όχι βέβαια, απλά προσπάθησε με ψευτομπαλώματα να γλυτώσει κάποια λεφτά για τα αφεντικά του (ενδεχομένως να ήταν αυτή η εντολή). Θα μου πεις τώρα, σε οποιοδήποτε άλλη σοβαρή χώρα, ένα τέτοιο παιχνίδι και ένα τέτοιο αποτέλεσμα δεν θα απασχολούσε κανέναν. Στην Ελλάδα όμως που δεν θέλουμε να χάνουμε ούτε στο τάβλι, δεν τα σηκώνουμε κάτι τέτοια και με βάση την τσουρούτικη λογική των διοικήσεων καλά κάνουμε. Απ τη στιγμή που οι μεταγραφές γίνονται με γνώμονα την κίνηση των διαρκείας, θέλει διαρκή γκρίνια και αγώνα μέχρι να καλυφθούν όλες οι αδυναμίες.
Εχασε η κάτοχος του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ Σαχτιάρ απ την Γιανγκ Μπόϊς ας πούμε. Δεν κουνήθηκε φύλλο. Εχασε ο Παναθηναϊκός απ τη Βασιλεία και την άλλη μέρα διαβάζουμε για δεξί μπακ και στόπερ. Αυτή είναι η μαγεία της συμμετοχής των Ελλήνων φιλάθλων στα δρώμενα φίλοι μου. Γιατί όλος ο σχεδιασμός (ο ποιός ; ) γίνεται για την δική τους απόλυτη ικανοποίηση.
Κανείς δεν έχει πλάνο, κανείς δεν ενδιαφέρεται να φτιάξει ομάδα. Ολοι κινούνται γύρω από ένα παιχνίδι προθέσεων : οι διοικήσεις να ξεγελάσουν και να εισπράξουν απ τα διαρκείας και οι φίλαθλοι να αγανακτήσουν απ τις παραλίες όταν βλέπουν πως η ομαδάρα που φαντασιώνονται χάνει από κάτι ομάδες που επίσης φαντασιώνονται πως τις έχει για 5 γκολ.
Και η ζωή συνεχίζεται …

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Δώσε μου μεταγραφές, ελληνικό ποδόσφαιρο, Παναθηναϊκός

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Μέχρι το τέλος με ψηλά το κεφάλι

Από τότε που πρωτοείδα την κιτρινόμαυρη φανέλα, από τότε που πρωτοπάτησα στη Φιλαδέλφεια, από τότε που είδα τον Δικέφαλο Αετό Μέχρι το αυτογκόλ του Μπουγαΐδη στο 89′ Μέχρι το ντου των ηλιθίων Μέχρι τις 4αρες και τις 5αρες των μεταμορφωμένων αντιπάλων που παραλίγο να χτυπήσουν πλέι-οφ και τους έπαιζαν στο 1.30 Μέχρι τους ευσυγκίνητους παίκτες […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Χορεύοντας στα χαλίκια

Το ποδόσφαιρο δεν είναι μπάσκετ. Είναι δύσκολο έως απίθανο να βρεις έναν ημιεπαγγελματία ή ερασιτέχνη ποδοσφαιριστή που να μπορεί να μπει σε κάποιο γήπεδο και να διαλύσει διάσημους (και φτασμένους) ποδοσφαιριστές. Ίσως κάποτε -όταν το ποδόσφαιρο δεν ήταν γεμάτο παίκτες-αθλητές- να ήταν εφικτό. Στις μέρες μας δεν υπάρχει καμία τέτοια περίπτωση. Στο μπάσκετ έχουν υπάρξει […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.