Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

“Like tears in rain”

Στο βιβλίο ‘Ονειροπαγίδα’, ο Στέφεν Κίνγκ περιγράφει την ανθρώπινη μνήμη ως μια νοητή εσωτερική βιβλιοθήκη, γεμάτη με κούτες αναμνήσεων που αλληλεπιδρούν στον χώρο ανάλογα με τις συνειρμικές σκέψεις ή πράξεις μας. Έτσι, για παράδειγμα, όταν ο ενδο-βιβλιοθηκάριος στέλνεται για οποιονδήποτε λόγο να τσεκάρει την κούτα  “Τιερί Ανρί“, δίπλα της άμεσα εμφανίζονται όλες οι σχετικές κούτες, όπως αυτή της Μπαρσελόνα, της Άρσεναλ, της Gillette, της εθνικής Γαλλίας, των χεριών στο ποδόσφαιρο και κατ’ επέκταση του Μαραντόνα κ.ο.κ. Μ’ αυτήν ακριβώς την διαδικασία λειτουργεί και ο δικός μου εγκέφαλος σε ποδοσφαιρικές περιπτώσεις όπως των Τόττι-Ρόμα, Ζαμοράνο-Σάλας, Πουγιόλ-Μπαρσελόνα, Ρεχάγκελ-Χαριστέα και Σεφτσένκο-Ρεμπρόφ.

Παρ’ όλο λοιπόν που έχουν περάσει τόσα πολλά χρόνια από την τελευταία τους συνύπαρξη και παρόλο που η κούτα του Σεφτσένκο έχει γίνει τεράστια, γεμάτη εγχώριους τίτλους, Τσάμπιονς Λίγκ και ατομικές διακρίσεις ενώ αυτή του Ρεμπρόφ μπορεί άνετα να χωρέσει στην σκιά της, κάθε φορά που βλέπω τον Αντρέι – ακόμα και στην παραπάνω τρομερή φωτογραφία στην οποία κλαίει, συνειδητοποιώντας ότι δεν θα ξανα-παίξει σε Μουντιάλ εξαιτίας του Γιούρι Γκέλερ, ενός Γερμανού προπονητή και κάποιων ‘ζόρικων’ Ελλήνων παικτών – το μυαλό μου ασυναίσθητα γυρνάει μια δεκαετία τουλάχιστον πίσω, στα καλά χρόνια της Δυναμό Κιέβου και ‘ψάχνει’ κάπου στο βάθος της εικόνας και τον βραχύσωμο αλλά εξαιρετικό σκόρερ, Σεργκέι Ρεμπρόφ.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Η φωτογραφία της εβδομάδας

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

“Αυτός ο ήλιος των παιδικών μου χρόνων”

Στις 22 Φεβρουαρίου του 1939 ο Αντόνιο Ματσάδο, ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές που έβγαλε η Ισπανία και ένας από τους πιο γνωστούς εκπροσώπους της ‘Γενιάς του 98’, άφηνε την τελευταία του πνοή σε ένα χωριό στη νότια Γαλλία, εκδιωγμένος ουσιαστικά από τον δικτάτορα Φράνκο και τον εμφύλιο που είχε ξεσπάσει στη χώρα του. Στη τσέπη […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Περί σεβασμού

1 Μαρτίου 2015 – Τελικός Λίγκ Καπ: Τσέλσι-Τότεναμ 2-0 Ο Τσεχ παρηγορεί τον Χάρι Κέιν μετά το τέλος του αγώνα Το 2001 στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ βρέθηκαν αντιμέτωπες η Μπάγερν Μονάχου και η Βαλένθια. Εκείνη την εποχή στην Ελλάδα υπήρχαν λεφτά, τα οποία φυσικά δεν μας απασχολούσε από που έρχονταν, τη λέξη κρίση τη […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

3 σχόλια σχετικά με το ““Like tears in rain””

  1. Ο/Η EXARCHIOTIS λέει:

    Τί κουφό ήταν αυτό;
    Ελα, λέγε τώρα την αλήθεια
    Ακούγεται ο Ρεμπρόφ γιά τον Αρη; 🙂

  2. Ο/Η Miristis Pitogiron λέει:

    “I’ve seen things you people wouldn’t believe. Winning the Champions League with my goal at the penalty shootout. Losing another after i missed one of the greatest chances in the history of the Ch.L. finals and while my team was winning by 3 goals. Becoming a legend at one of the greatest clubs in football history. I hope all those moments won’t be lost in time, like tears in the rain. Time to die…”

  3. Ο/Η duendes λέει:

    Κι όμως Νίκο, ο πειραγμένος μου εγκέφαλος κάνει τέτοιους ακραίους συνειρμούς, χωρίς να εμπλέκεται ο Άρης! 🙂

    Κινηματογραφόφιλε Miristi, “it’s too bad he won’t live! But then again, who does?”.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.